Թվաբանություն

История

Ժողովածուն ամփոփում է 1976–1977 թվականներին իրականացված դաշտային ազգագրական և մարդաբանական հետազոտությունների արդյունքներին նվիրված համամիութենական գիտական նստաշրջանի զեկուցումների թեզիսները։ Ներկայացված նյութերն արտացոլում են տարբեր ժողովուրդների ու համայնքների կյանքի, մշակույթի, կենցաղի, սոցիալական հարաբերությունների և մարդաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրման գիտական ուղղություններն ու հետազոտական մոտեցումները։ Դաշտային աշխատանքների արդյունքների քննարկումը կարևոր նշանակություն ունի ազգագրական տվյալների հավաքագրման, համակարգման և համեմատական վերլուծության համար՝ հնարավորություն տալով բացահայտելու մշակութային ավանդույթների, հասարակական կազմակերպման ձևերի և կենսակերպի ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Ժողովածուն ընդգրկում է գիտական քննարկումների բազմազան շրջանակ՝ միավորելով ազգագրական դիտարկումներն ու մարդաբանական ուսումնասիրությունները։ Զեկուցումների թեզիսները ներկայացնում են հետազոտությունների հիմնական դրույթները, մեթոդաբանական մոտեցումները և գիտական եզրահանգումները՝ ծառայելով ոլորտի մասնագետների միջև գիտելիքների ու հետազոտական փորձի փոխանակմանը։ Հրատարակությունը կարևոր աղբյուր է ազգագրության և մարդաբանության պատմության, դաշտային հետազոտությունների մեթոդների ու ժողովուրդների մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Այն օգտակար է հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և հասարակագիտական գիտություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

История

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է Հայաստանը՝ անդրադառնալով երկրի պատմությանը, աշխարհագրությանը, մշակութային ժառանգությանը, հասարակական կյանքին և ազգային առանձնահատկություններին։ Նյութը կարող է ընթերցողին ծանոթացնել Հայաստանի տարածքի բնական պայմաններին, պատմական զարգացման հիմնական փուլերին, կարևոր քաղաքներին ու բնակավայրերին, ինչպես նաև հայ ժողովրդի ձևավորման և ազգային ինքնության պահպանման գործընթացներին։ Առանձին նշանակություն ունի հայկական մշակույթի ներկայացումը՝ ներառելով ճարտարապետությունը, գրականությունը, արվեստը, ավանդույթները, կրոնական ժառանգությունը և պատմամշակութային հուշարձանները։ Հրատարակությունը կարող է անդրադառնալ նաև Հայաստանի քաղաքական և տնտեսական կյանքին, բնակչությանը, պետական կառուցվածքին և երկրի տեղին տարածաշրջանային ու միջազգային հարաբերությունների համակարգում։ Հայաստանի մասին տեղեկատվությունը ներկայացվում է որպես պատմական և ժամանակակից իրականության համադրություն՝ հնարավորություն տալով դիտարկել երկրի անցյալի ժառանգությունն ու ներկա զարգացման առանձնահատկությունները փոխկապակցված ձևով։ Աշխատանքը հետաքրքրություն է ներկայացնում ինչպես Հայաստանի պատմությամբ և մշակույթով հետաքրքրվող ընթերցողների, այնպես էլ երկրի վերաբերյալ ընդհանուր աշխարհագրական, հասարակական և մշակութային պատկերացում կազմել ցանկացողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը ձևավորում է Հայաստանի բազմակողմանի դիմանկարը՝ ընդգծելով նրա պատմական նշանակությունը, հարուստ մշակութային ժառանգությունը, բնական և աշխարհագրական առանձնահատկությունները և ժամանակակից հասարակական կյանքը։

Педагогика

Աշխատանքը նվիրված է օժանդակ դպրոցում հայերենի ուղղագրության ուսուցման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով սովորողների կրթական, ճանաչողական և լեզվական զարգացման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն մեթոդներն ու մանկավարժական պայմանները, որոնք կարող են նպաստել ուղղագրական գիտելիքների, հմտությունների և կարողությունների առավել արդյունավետ ձևավորմանը հատուկ կրթության պայմաններում։ Ուղղագրության ուսուցումը տվյալ միջավայրում պահանջում է առանձնահատուկ մոտեցում, քանի որ սովորողների կողմից լեզվական կանոնների յուրացումը կարող է ընթանալ ավելի դանդաղ, պահանջել բազմակի կրկնություն և հենվել ավելի տեսանելի ու գործնական միջոցների վրա։ Աշխատանքում դիտարկվում են հայերենի ուղղագրական նյութի ընտրության և աստիճանական մատուցման սկզբունքները, ուսումնական նյութի մատչելիության ապահովումը, կանոնների պարզեցված բացատրությունը և դրանց գործնական կիրառման կազմակերպումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուղղագրական հմտությունների ձևավորման հաջորդականությանը՝ բառի տեսողական ընկալումից և ճիշտ արտասանությունից մինչև դրա գրավոր վերարտադրություն և համապատասխան ուղղագրական կանոնի գիտակցված կիրառում։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում սովորողների բնորոշ դժվարությունների բացահայտումը։ Դրանք կարող են դրսևորվել տառերի բացթողումների կամ փոխարինումների, հնչյունների և տառերի անհամապատասխանության, բառերի մասնատման, ուղղագրական կանոնների ոչ կայուն կիրառման և գրավոր աշխատանքի ընթացքում սխալների ինքնուրույն չնկատելու ձևով։ Այդ խնդիրների հաղթահարման համար աշխատանքը կարևորում է նպատակային վարժությունների, կրկնության, տեսողական հենարանների, բառաքարտերի, աղյուսակների, պատկերների և այլ դիդակտիկ միջոցների կիրառումը։ Ուղղագրական կանոնների ուսուցումը ներկայացվում է ոչ թե որպես կանոնների մեխանիկական անգիր, այլ որպես գործնական գործունեություն, որի ընթացքում սովորողը աստիճանաբար սովորում է նկատել լեզվական օրինաչափությունը և կիրառել այն կոնկրետ բառերի ու նախադասությունների գրության ժամանակ։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև անհատական մոտեցումը, քանի որ նույն դասարանում սովորողների լեզվական և ճանաչողական հնարավորությունները կարող են էապես տարբեր լինել։ Ուսուցիչը պետք է կարողանա ընտրել առաջադրանքի բարդության համապատասխան մակարդակ, տրամադրել անհրաժեշտ աջակցություն և աստիճանաբար նվազեցնել արտաքին օգնության չափը՝ նպաստելով սովորողի ինքնուրույնության զարգացմանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ուղղագրական թելադրությունների, արտագրությունների, բառային վարժությունների, բաց թողնված տառերի լրացման, բառերի խմբավորման, սխալների ուղղման և ստեղծագործական գրավոր աշխատանքների կիրառման արդյունավետությունը։ Այս մեթոդների համադրումը հնարավորություն է տալիս զարգացնել ոչ միայն ուղղագրական հիշողությունը, այլև լեզվական վերլուծության և ինքնավերահսկման կարողությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում սխալների վերլուծությանը՝ որպես ուսուցման կարևոր գործիքի։ Սխալը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գնահատման հիմք, այլև որպես տեղեկատվություն սովորողի դժվարությունների մասին, որը հնարավորություն է տալիս ուսուցչին ճշգրտել հետագա աշխատանքը և ընտրել ավելի նպատակային վարժություններ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ուսուցման տեսողական, լսողական և շոշափելի միջոցների համակցմանը, քանի որ բազմազգայական մոտեցումը կարող է հեշտացնել ուղղագրական նյութի ընկալումը և ամրապնդումը։ Կարևոր է նաև սովորողների մոտ դրական վերաբերմունքի ձևավորումը գրավոր խոսքի նկատմամբ, քանի որ չափազանց մեծ շեշտադրումը սխալների վրա կարող է նվազեցնել ուսումնական մոտիվացիան։ Այդ պատճառով արդյունավետ մեթոդիկան պետք է համատեղի պահանջկոտությունը, հետևողականությունը և խրախուսումը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունն այն է, որ դրա արդյունքների հիման վրա կարող են մշակվել դասերի կազմակերպման մեթոդական ցուցումներ, վարժությունների համակարգեր և ուսումնական նյութեր՝ ուղղված օժանդակ դպրոցի սովորողների ուղղագրական կարողությունների զարգացմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը դիտարկում է հայերենի ուղղագրության ուսուցումը որպես հատուկ մանկավարժական խնդիր, որը պահանջում է մատչելի բովանդակություն, համակարգված կրկնություն, անհատականացում, տեսողական և գործնական մեթոդների համադրում तथा սովորողի ձեռքբերումների շարունակական գնահատում։ Թեման կարևոր նշանակություն ունի օժանդակ դպրոցի սովորողների գրավոր խոսքի զարգացման, նրանց լեզվական ինքնուրույնության բարձրացման և առօրյա ու կրթական հաղորդակցության մեջ գրավոր հայերենի լիարժեք կիրառման հնարավորությունների ընդլայնման համար։

Экология

Շրջակա միջավայրը հանդիսանում է ամբողջական համակարգ, որը ներառում է բնական, սոցիալական և կառուցվածքային գործոններ՝ ձևավորելով մարդու և մյուս կենդանի օրգանիզմների գոյության, զարգացման և կենսագործունեության պայմանները։ Այն ներառում է օդը, ջուրը, հողը, կլիման, էկոհամակարգերը, բիոլոգիական բազմազանությունը և մարդկանց գործունեության արդյունքները, որոնք փոխկապակցված են միմյանց հետ՝ ստեղծելով համալիր և դինամիկ միջավայր։ Շրջակա միջավայրի ուսումնասիրությունը և պահպանությունը նպատակ ունի գնահատել մարդկային գործունեության ազդեցությունը, կանխարգելել աղտոտումը, պահպանել բնական ռեսուրսները և ապահովել էկոլոգիական հավասարակշռություն՝ նպաստելով ինչպես մարդու առողջությանը, այնպես էլ կենսաբազմազանության պահպանմանը։ Այն ընդգրկում է կառավարական, գիտական, կրթական և հասարակական մոտեցումներ՝ նպատակ ունենալով ստեղծել անվտանգ, առողջ և կայուն զարգացող միջավայր, որտեղ տնտեսությունը, սոցիալական գործընթացները և բնական համակարգերը համագործակցում են՝ երկարաժամկետ ներդաշնակություն ապահովելու համար։ Շրջակա միջավայրը հանդիսանում է կենսագործունեության առանցքային պայմանը և սոցիալ-տնտեսական կայունության կարևոր ցուցիչը ցանկացած երկրում։

Педагогика

Սա 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի կրթական փաստաթղթային աշխատություն է, որը ներկայացնում է Լազարևի արևելյան լեզուների ինստիտուտի հատուկ դասարաններում իրականացվող ուսուցման ընդհանուր տեսությունը և կազմակերպման առանձնահատկությունները որոշակի ուսումնական տարվա շրջանակում։ Աշխատության մեջ արտացոլվում է ինստիտուտի ուսումնական գործընթացի կառուցվածքը՝ ընդգրկելով արևելյան լեզուների դասավանդման մեթոդները, ուսումնական պլանների բովանդակությունը, դասավանդվող առարկաների համակարգը և ուսանողների պատրաստման մակարդակի գնահատման մոտեցումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվական և հումանիտար կրթության համադրությանը, որտեղ լեզվի ուսուցումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես քերականական և բառապաշարային գիտելիքների փոխանցում, այլ նաև որպես մշակութային և պատմական գիտելիքների յուրացման միջոց։ Նյութում արտացոլվում է նաև ուսուցման կազմակերպման ավանդական համակարգը՝ դասախոսություններ, գործնական պարապմունքներ և ինքնուրույն աշխատանք, որոնք միասին ապահովում են ուսանողների մասնագիտական պատրաստվածությունը։ Այսպիսի «օբզոր» բնույթի փաստաթղթերը կարևոր աղբյուր են կրթության պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ հնարավորություն են տալիս վերականգնել տվյալ ժամանակաշրջանի ուսումնական քաղաքականությունը, մեթոդական մոտեցումները և ակադեմիական միջավայրի ընդհանուր բնութագիրը։

Культура

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի ժայռափոր կառույցների և քարակերտ դռներով քարանձավային բնակարանների ճարտարապետական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են ժայռափոր ճարտարապետության ձևավորման պատմական նախադրյալները, դրանց տարածվածությունը Հայաստանի տարբեր տարածաշրջաններում և կապը բնական միջավայրի ու տեղագրական պայմանների հետ։ Հեղինակը վերլուծում է քարանձավային համալիրների կառուցվածքային լուծումները, տարածական կազմակերպման սկզբունքները, ինժեներական հնարքները և պաշտպանական համակարգերի առանձնահատկությունները։ Աշխատությունում հատուկ ուշադրություն է դարձվում քարակերտ դռների և փակման մեխանիզմների կառուցվածքին՝ որպես անվտանգության և կլիմայական պայմաններին հարմարեցման միջոցների արտահայտություն։ Քննարկվում են նաև ժայռափոր բնակավայրերի սոցիալ-կենցաղային գործառույթները, դրանց կիրառությունը վանական համալիրներում և աշխարհիկ բնակավայրերում, ինչպես նաև դրանց փոխկապակցվածությունը հայկական ավանդական ճարտարապետության հետ։ Գիրքը նախատեսված է ճարտարապետների, հնագետների, պատմաբանների, մշակութաբանների և մշակութային ժառանգության պահպանության ոլորտի մասնագետների համար՝ առաջարկելով ինչպես տեսական վերլուծություն, այնպես էլ գործնական դիտարկումներ Հայաստանի ժայռափոր ճարտարապետության վերաբերյալ։