Творчество Егише Чаренца последнего периода (1934-1937 гr.)

География

Աշխատությունը նվիրված է լեռնային շրջանների լանդշաֆտային պլանավորման տեսական և գործնական սկզբունքների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության Արագածոտնի մարզի օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում լեռնային տարածքների բնական պայմանների, ռեսուրսների, բնակավայրերի, գյուղատնտեսական գործունեության և ենթակառուցվածքների փոխկապակցված պլանավորումն է՝ տարածքային զարգացման և շրջակա միջավայրի պահպանության նպատակների համադրմամբ։ Ուսումնասիրությունը հաշվի է առնում լեռնային լանդշաֆտներին բնորոշ ռելիեֆի բարդությունը, բարձրությունների գոտիականությունը, կլիմայական պայմանների փոփոխականությունը, հողերի և ջրային ռեսուրսների առանձնահատկությունները, բնական վտանգները և էկոհամակարգերի զգայունությունը։ Արագածոտնի մարզի օրինակով կարող են ուսումնասիրվել տարբեր լանդշաֆտային տիպերի տարածական կառուցվածքը, դրանց բնական ներուժը և տնտեսական օգտագործման աստիճանը, ինչպես նաև մարդածին ազդեցության հիմնական ձևերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարածքների ֆունկցիոնալ գոտիավորմանը, որի միջոցով հնարավոր է առանձնացնել բնակելի, գյուղատնտեսական, անտառային, բնապահպանական, ռեկրեացիոն և այլ նշանակության տարածքներ՝ յուրաքանչյուրի համար սահմանելով օգտագործման և պահպանության համապատասխան ռեժիմներ։ Լանդշաֆտային պլանավորումը կարող է դիտարկվել նաև որպես տարածքային հակասությունների կանխարգելման գործիք, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս հավասարակշռել տնտեսական զարգացման, բնական ռեսուրսների օգտագործման և բնապահպանական սահմանափակումների պահանջները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են գնահատվել գյուղատնտեսական հողերի օգտագործման արդյունավետությունը, արոտավայրերի ծանրաբեռնվածությունը, ջրային ռեսուրսների պահպանությունը, էրոզիոն գործընթացների տարածումը, բնակավայրերի ընդարձակման ազդեցությունը և զբոսաշրջային ենթակառուցվածքների զարգացման հնարավորությունները։ Լեռնային տարածքների համար կարևոր խնդիր է բնական աղետների և վտանգավոր գործընթացների հաշվառումը, այդ թվում՝ սողանքների, սելավների, հողերի էրոզիայի և այլ բնական վտանգների տարածական գնահատումը։ Նման գործոնների ներառումը պլանավորման գործընթացում թույլ է տալիս բարձրացնել տարածքային զարգացման կայունությունը և նվազեցնել բնակչության ու ենթակառուցվածքների խոցելիությունը։ Աշխատանքը կարող է նաև ընդգծել աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի և քարտեզագրական մեթոդների կիրառման կարևորությունը՝ տարածքային տվյալների հավաքագրման, վերլուծության, գոտիավորման և զարգացման տարբեր սցենարների գնահատման համար։ Արագածոտնի մարզի բազմազան լանդշաֆտները հնարավորություն են տալիս մշակել տարածքային կառավարման այնպիսի մոտեցումներ, որոնք միաժամանակ հաշվի են առնում գյուղատնտեսական և ռեկրեացիոն ներուժը, բնության պահպանության պահանջները և բնակավայրերի կայուն զարգացումը։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կայանում է նրանում, որ առաջարկվող սկզբունքները կարող են կիրառվել լեռնային տարածքների տարածքային կառավարման, համայնքային զարգացման ծրագրերի, բնապահպանական միջոցառումների և զբոսաշրջային ռազմավարությունների մշակման ժամանակ։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել աշխարհագրագետների, լանդշաֆտագետների, տարածքային պլանավորման մասնագետների, բնապահպանների, ճարտարապետների և տեղական ինքնակառավարման մարմինների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը լանդշաֆտային պլանավորումը դիտարկում է որպես լեռնային տարածքների կայուն կառավարման կարևոր գործիք՝ համադրելով բնական պայմանների գնահատումը, տնտեսական գործունեության տարածական կազմակերպումը, էկոլոգիական հավասարակշռության պահպանումը և երկարաժամկետ տարածքային զարգացման նպատակները։

История

Այս աշխատությունը վերլուծում է Ջավախքի տարածաշրջանի սոցիալ-քաղաքական, ժողովրդագրական և տնտեսական խնդիրները՝ միաժամանակ ներկայացնելով նրա զարգացման հնարավոր ուղիներն ու հեռանկարները։ Գրքում ուշադրություն է դարձվում տարածաշրջանի հայ բնակչության սոցիալական վիճակին, կրթական և մշակութային կյանքին, տնտեսական ենթակառուցվածքների զարգացման մակարդակին, ինչպես նաև պետական քաղաքականության և տարածաշրջանային կառավարման ազդեցությանը տեղական գործընթացների վրա։ Քննարկվում են նաև միգրացիոն հոսքերը, զբաղվածության խնդիրները, երիտասարդության հեռանկարները և ինքնության պահպանման հիմնահարցերը՝ ընդգծելով Ջավախքի ռազմավարական նշանակությունը Հարավային Կովկասի համատեքստում։ Աշխատությունը համադրում է վերլուծական մոտեցումը և քաղաքական գնահատականները՝ փորձելով ձևակերպել հնարավոր լուծումներ և զարգացման սցենարներ, որոնք կարող են նպաստել տարածաշրջանի կայունությանը, տնտեսական ակտիվացմանը և սոցիալական համախմբվածությանը։

Медицина

Այս աշխատանքը նվիրված է լապարոսկոպիկ վիրահատությունների ընթացքում կիրառվող բարձր ճնշում ունեցող ածխաթթու գազով պնևմոպերիտոնեումի ազդեցության ուսումնասիրմանը՝ հատկապես բակտերիալ տրանսլոկացիայի ֆենոմենի առումով։ Նյութում վերլուծվում են պնևմոպերիտոնեումի ճնշման մակարդակի, գործողության տևողության և ստացիոնար պարամետրերի ազդեցությունները աղիների միկրոբիոտայի և բակտերիալ միգրացիայի վրա լորձաթաղանթներից և լյարդի, փայծաղի և համակարգային շրջանառության մեջ։ Աշխատությունը ընդգծում է բակտերիալ տրանսլոկացիայի ռիսկի նվազեցման մեթոդները՝ համադրելով կլինիկական դիտարկումները և փորձարարական մոդելների արդյունքները, ինչպես նաև գնահատում է վիրահատական տեխնոլոգիաների օպտիմալ պարամետրերը՝ անհատականացված և անվտանգության բարձրացված մոտեցումներ ապահովելու նպատակով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ախտաբանական և իմունոլոգիական ցուցանիշների փոփոխություններին, որոնք կարող են ազդել վիրահատությունից հետո հիվանդների սեպտիկ կոմPLICATION-ների և համապարփակ վերականգնողական գործընթացի վրա։ Նյութը կարևոր է վիրաբույժների, լապարոսկոպիստների, կլինիկական և փորձարարական հետազոտողների համար՝ նպաստելով լապարոսկոպիկ միջամտությունների անվտանգության և արդյունավետության բարելավմանը։

Педагогика

Այս գիրքը նվիրված է հայ նախադպրոցական մանկավարժության սկզբնավորման և զարգացման գործընթացների ուսումնասիրությանը 19-րդ դարի երկրորդ կեսին՝ ներկայացնելով հայկական կրթական մտքի ձևավորման կարևոր փուլերից մեկը։ Աշխատանքում վերլուծվում են նախադպրոցական դաստիարակության գաղափարների առաջացման նախադրյալները, մանկավարժական հայացքների ձևավորումը, կրթական հաստատությունների գործունեությունը և այդ ժամանակաշրջանի հասարակական-մշակութային պայմանների ազդեցությունը երեխաների դաստիարակության վրա։ Գրքում ներկայացվում են հայ մանկավարժական գործիչների մոտեցումները, կրթական մեթոդները և նախադպրոցական կրթության զարգացման հիմնական ուղղությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, կրթության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների, դաստիարակների, ուսանողների և հայ կրթական ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

История

Հրատարակությունը հանձնարարական մատենագիտական բնույթի նյութ է, որը կազմվել է Խորհրդային Միության ստեղծման վաթսունամյա հոբելյանի առիթով և նախատեսված է եղել ընթերցողներին համապատասխան պատմական, հասարակական-քաղաքական և ճանաչողական գրականության ընտրության հարցում կողմնորոշելու համար։ Այն արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի խորհրդային հրատարակչական և գրադարանային գործունեության առանձնահատկությունները, երբ նշանակալի պետական տարեդարձերի կապակցությամբ կազմվում էին թեմատիկ գրականության ցանկեր՝ ընթերցանության կազմակերպման և գաղափարական-քաղաքական լուսաբանման նպատակով։ Նյութերում կարող էին ընդգրկվել ԽՍՀՄ կազմավորման պատմական նախադրյալներին, խորհրդային հանրապետությունների հարաբերություններին, պետական կառուցվածքին, տնտեսական ու մշակութային կապերին, ժողովուրդների համագործակցությանը և խորհրդային հասարակության զարգացման տարբեր փուլերին վերաբերող հրատարակություններ։ Մատենագիտական ընտրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու նաև այն մասին, թե խորհրդային ժամանակաշրջանի պաշտոնական հրատարակություններում ինչ թեմաներ և պատմական մեկնաբանություններ էին առաջնային համարվում միութենական պետության պատմությունը ներկայացնելիս։ Ցանկում ներառված գրականությունը կարող էր խմբավորվել թեմատիկ բաժիններով՝ հեշտացնելով անհրաժեշտ գրքերի, հոդվածների, ժողովածուների և այլ նյութերի որոնումն ու ընտրությունը։ Նման հրատարակությունները հիմնականում ուղղված էին գրադարանների աշխատակիցներին, ընթերցանության ղեկավարներին, ուսուցիչներին, ուսանողներին և հասարակական-քաղաքական թեմաներով հետաքրքրվող լայն ընթերցողական շրջանակներին։ Դրանք կիրառվում էին նաև գրքային ցուցահանդեսների, թեմատիկ դիտումների, զրույցների, ընթերցողական միջոցառումների և հոբելյանական ծրագրերի կազմակերպման ժամանակ։ Միաժամանակ հրատարակությունը պատմական աղբյուրագիտական արժեք ունի, քանի որ դրա կառուցվածքի և ընտրված գրականության ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս բացահայտել խորհրդային մատենագիտական քաղաքականության սկզբունքները, ընթերցանության ուղղորդման մեթոդները և պաշտոնական պատմական հիշողության ձևավորման առանձնահատկությունները։ Այն օգտակար է ոչ միայն Խորհրդային Միության պատմության վերաբերյալ ժամանակաշրջանի գրականությունը հայտնաբերելու, այլև խորհրդային գրադարանագիտության, հանձնարարական մատենագիտության և գաղափարական հաղորդակցության մեխանիզմները ուսումնասիրելու տեսանկյունից։

Экономика

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության արտաքին առևտրի պետական կարգավորման համակարգի ուսումնասիրությանը, դրա առկա մեխանիզմների գնահատմանը և կատարելագործման հիմնական ուղղությունների բացահայտմանը։ Աշխատության հիմքում այն գաղափարն է, որ փոքր և բաց տնտեսություն ունեցող Հայաստանի համար արտաքին առևտուրը կարևոր դեր ունի տնտեսական աճի, արտադրության ընդլայնման, շուկաների հասանելիության, ներդրումների ներգրավման և տնտեսության մրցունակության բարձրացման գործում։ Միաժամանակ արտաքին շուկաներից բարձր կախվածությունը տնտեսությունը դարձնում է արտաքին տնտեսական փոփոխությունների նկատմամբ զգայուն, ինչի պատճառով անհրաժեշտ է արդյունավետ և ճկուն կարգավորման համակարգ։ Թեման դիտարկում է արտաքին առևտրի կարգավորումը ոչ միայն որպես մաքսային կամ վարչական գործընթաց, այլև որպես տնտեսական քաղաքականության ամբողջական համակարգ, որը ներառում է սակագնային և ոչ սակագնային միջոցներ, մաքսային վարչարարություն, լիցենզավորման և թույլտվությունների համակարգ, առևտրային ռեժիմներ, արտահանման խթանում, ներմուծման կարգավորում և միջազգային տնտեսական պայմանագրերի շրջանակներում ստանձնած պարտավորություններ։ ՀՀ արտաքին տնտեսական գործունեության կարգավորման իրավական դաշտը ներառում է ինչպես ազգային օրենսդրությունը, այնպես էլ Հայաստանի Հանրապետության վավերացրած միջազգային պայմանագրերը, ԵԱՏՄ շրջանակի կանոնները, մաքսային կարգավորման և հարկային օրենսդրության համապատասխան դրույթները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը արտաքին առևտրի կարգավորման տեսական հիմքերի վերլուծությունն է։ Պետությունը արտաքին առևտրի միջոցով կարող է ազդել ներմուծման և արտահանման ծավալների, ներքին շուկայի պաշտպանության, ազգային արտադրողների մրցունակության, ռազմավարական ապրանքների հասանելիության և երկրի տնտեսական անվտանգության վրա։ Սակայն կարգավորման չափազանց խիստ միջոցները կարող են սահմանափակել մրցակցությունը և բարձրացնել ներմուծվող ապրանքների գները, իսկ չափազանց ազատական մոտեցումը որոշ ոլորտներում կարող է մեծացնել ներքին արտադրողների խոցելիությունը։ Հետևաբար ուսումնասիրության առանցքային խնդիրը կարգավորման արդյունավետության և արտաքին առևտրի ազատականացման միջև հավասարակշռության գտնելն է։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի արտաքին առևտրի կառուցվածքին և դրա կատարելագործման անհրաժեշտությանը։ Հայաստանի տնտեսության համար կարևոր խնդիր է արտահանման ապրանքային և աշխարհագրական կառուցվածքի դիվերսիֆիկացումը, քանի որ սահմանափակ թվով ապրանքատեսակներից կամ շուկաներից կախվածությունը մեծացնում է արտաքին ցնցումների ազդեցությունը։ Այդ պատճառով արտաքին առևտրի կարգավորման կատարելագործումը կարող է ուղղված լինել ոչ միայն առևտրային հոսքերի ավելացմանը, այլև դրանց որակական փոփոխությանը՝ բարձր ավելացված արժեք ունեցող արտադրանքի արտահանման խթանմանը, նոր շուկաների բացմանը և տեղական արտադրողների միջազգային մրցունակության բարձրացմանը։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ է մաքսային կարգավորման և վարչարարության ուսումնասիրությունը։ Արտաքին առևտրի արդյունավետությունը մեծապես կախված է այն բանից, թե որքան արագ, կանխատեսելի և թափանցիկ են սահմանային և մաքսային ընթացակարգերը։ Մաքսային գործընթացների թվայնացումը, փաստաթղթաշրջանառության պարզեցումը, ռիսկերի կառավարման համակարգերի կատարելագործումը և վերահսկողության ու բիզնեսի օրինական շահերի միջև հավասարակշռությունը կարող են նվազեցնել արտաքին առևտրային գործարքների ժամանակային և ֆինանսական ծախսերը։ ՀՀ-ում արտաքին և փոխադարձ առևտրի վիճակագրության վարման համար ևս սահմանված է առանձին կարգ, ինչը ցույց է տալիս առևտրային հոսքերի հաշվառման և տվյալների համակարգված կառավարման կարևորությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր նշանակություն ունի նաև Հայաստանի անդամակցությունը Առևտրի համաշխարհային կազմակերպությանը և դրա հետևանքով ձևավորված պարտավորությունները։ ԱՀԿ անդամակցությունը Հայաստանի արտաքին առևտրի կարգավորման համակարգը կապում է միջազգային առևտրի ընդհանուր սկզբունքների հետ և սահմանում որոշակի շրջանակներ մաքսատուրքերի, առևտրային սահմանափակումների, խտրականության բացառման և առևտրային քաղաքականության թափանցիկության համար։ ՀՀ արտաքին առևտրի կարգավորումը ԱՀԿ անդամակցության շրջանակում առանձին ուսումնասիրությունների առարկա է եղել նաև հայ տնտեսագիտական գրականության մեջ։ Միաժամանակ Հայաստանի՝ Եվրասիական տնտեսական միության կազմում գտնվելը արտաքին առևտրի կարգավորմանը հաղորդում է լրացուցիչ առանձնահատկություններ։ ՀՀ արտաքին տնտեսական գործունեության կարգավորման իրավական հիմքերի շարքում ներառվում են ԵԱՏՄ մասին պայմանագիրը և Միության մաքսային օրենսգիրքը, ինչի հետևանքով Հայաստանի մաքսային և արտաքին առևտրային քաղաքականության մի շարք գործիքներ գործում են միասնական տարածաշրջանային կանոնների շրջանակում։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից մեկը կարող է լինել Հայաստանի և տարբեր երկրների արտաքին առևտրի կարգավորման փորձի համեմատությունը։ Այդպիսի համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել այն մեխանիզմները, որոնք կարող են կիրառելի լինել ՀՀ պայմաններում՝ հաշվի առնելով երկրի տնտեսության չափը, աշխարհագրական դիրքը, արտադրական կառուցվածքը, միջազգային պարտավորությունները և արտաքին շուկաների առանձնահատկությունները։ Հատուկ նշանակություն կարող է ունենալ արտահանման պետական խթանման համակարգի կատարելագործումը։ Արտահանող ձեռնարկությունները հաճախ բախվում են ֆինանսավորման, շուկաների վերաբերյալ տեղեկատվության, սերտիֆիկացման, միջազգային ստանդարտների համապատասխանության, լոգիստիկայի և մարքեթինգի խնդիրների։ Հետևաբար արդյունավետ արտաքին առևտրային քաղաքականությունը կարող է ներառել արտահանողների տեղեկատվական և խորհրդատվական աջակցություն, միջազգային շուկաներ մուտքի խթանում, արտահանման ապահովագրության և ֆինանսավորման մեխանիզմների զարգացում, ինչպես նաև տեղական արտադրանքի միջազգային ճանաչելիության բարձրացում։ Ներմուծման կարգավորման ոլորտում ևս անհրաժեշտ է հավասարակշռված մոտեցում։ Ներմուծումը մի կողմից ապահովում է բնակչության և ձեռնարկությունների պահանջարկի բավարարումը, տեխնոլոգիաների ու հումքի հասանելիությունը, իսկ մյուս կողմից կարող է մրցակցային ճնշում ստեղծել ներքին արտադրության համար։ Ուստի ներմուծման քաղաքականության նպատակահարմարությունը պետք է գնահատվի ոչ միայն առանձին ապրանքների ծավալներով, այլև դրանց ազդեցությամբ արտադրության, զբաղվածության, գների, ներդրումների և տնտեսական անվտանգության վրա։ Արտաքին առևտրի կարգավորման կատարելագործման կարևոր ուղղություն է նաև թվայնացումը։ Էլեկտրոնային հայտարարագրումը, տվյալների փոխանակումը, պետական մարմինների միջև տեղեկատվական համակարգերի ինտեգրումը և ռիսկերի ավտոմատացված գնահատումը կարող են նվազեցնել վարչական բեռը և բարձրացնել վերահսկողության արդյունավետությունը։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս միաժամանակ արագացնել օրինական առևտրային գործարքները և ավելի արդյունավետ բացահայտել բարձր ռիսկային գործողությունները։ Արտաքին առևտրի կարգավորման ժամանակակից մոտեցումների շրջանակում կարևոր է նաև տնտեսական անվտանգության խնդիրը։ Արտաքին առևտուրը պետք է նպաստի տնտեսության բազմազանեցմանը, նորարարության զարգացմանը, առևտրի և ներդրումների ծավալների ավելացմանը և արտաքին առևտրի կառուցվածքի բարելավմանը․ հենց այս նպատակներն են ամրագրվել ՀՀ արտաքին տնտեսական գործունեության կարգավորմանը վերաբերող օրենսդրական նախաձեռնությունների հիմնավորումներում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը արտաքին առևտրի կարգավորումը դիտարկում է որպես Հայաստանի տնտեսական զարգացման ռազմավարության կարևոր բաղադրիչ։ Այն համադրում է արտաքին առևտրի տեսական հիմքերը, պետական կարգավորման գործիքները, մաքսային վարչարարությունը, միջազգային առևտրային պարտավորությունները, արտահանման խթանումը, ներմուծման քաղաքականությունը և արտաքին առևտրի կառուցվածքային կատարելագործման խնդիրները։ Աշխատության հիմնական գաղափարական ուղղությունը արդյունավետ, կանխատեսելի և մրցունակ արտաքին առևտրային միջավայրի ձևավորումն է, որը միաժամանակ կպաշտպանի երկրի տնտեսական շահերը և կնպաստի Հայաստանի տնտեսության ավելի խոր ինտեգրմանը միջազգային շուկաներին։ Թեման կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, միջազգային տնտեսական հարաբերությունների մասնագետներին, մաքսային և առևտրային քաղաքականության հետազոտողներին, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետներին, արտահանող և ներմուծող ընկերությունների ներկայացուցիչներին, ինչպես նաև տնտեսագիտական մասնագիտությունների ուսանողներին և հետազոտողներին։