Ուիլյամ Շեքսպիրի «Համլետ»-ն արևմտյան գրականագիտության մեջ

Политология

Աշխատությունը նվիրված է Միավորված ազգերի կազմակերպության խաղաղապահ գործողությունների ձևավորման, զարգացման և իրականացման գործընթացի համակողմանի ուսումնասիրությանը 1948-2005 թվականների ընթացքում։ Գրքում ներկայացվում է միջազգային խաղաղության և անվտանգության պահպանման նպատակով ձևավորված խաղաղապահ մեխանիզմների պատմական զարգացումը, դրանց իրավաքաղաքական հիմքերը և տարբեր ժամանակաշրջաններում ունեցած նշանակությունը։ Ուսումնասիրվում են խաղաղապահ առաքելությունների առաջացման պատճառները, դրանց կազմակերպման սկզբունքները, մանդատների առանձնահատկությունները, մասնակից պետությունների դերը և միջազգային կազմակերպության ներգրավվածության ձևերը զինված հակամարտությունների կանխարգելման, կարգավորման և հետկոնֆլիկտային վերականգնման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես են փոխվել խաղաղապահ գործողությունների նպատակներն ու գործառույթները միջազգային հարաբերությունների փոփոխվող պայմաններում։ Քննության են առնվում ինչպես դասական դիտորդական և զինադադարի պահպանման առաքելությունները, այնպես էլ ավելի բարդ բազմագործառութային գործողությունները, որոնք ներառում էին քաղաքացիական բնակչության պաշտպանություն, ընտրությունների կազմակերպման աջակցություն, պետական կառույցների վերականգնում, հումանիտար խնդիրների լուծում և խաղաղության ամրապնդում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են խաղաղապահ գործողությունների արդյունավետության վրա ազդող քաղաքական, ռազմական, իրավական և կազմակերպական գործոնները, ինչպես նաև դրանց ընթացքում ի հայտ եկած դժվարություններն ու հակասությունները։ Կարևորվում է Անվտանգության խորհրդի, անդամ պետությունների և միջազգային այլ կառույցների փոխգործակցությունը, ինչպես նաև խաղաղապահ առաքելությունների նկատմամբ միջազգային հանրության վերաբերմունքի փոփոխությունը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու խաղաղապահության՝ որպես միջազգային անվտանգության ապահովման կարևոր գործիքի, զարգացման հիմնական փուլերի, ձեռքբերումների և սահմանափակումների մասին։ Ժամանակագրական լայն ընդգրկումը թույլ է տալիս համադրել տարբեր հակամարտությունների պայմաններում իրականացված գործողությունները և բացահայտել դրանց ընդհանուր ու առանձնահատուկ գծերը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել միջազգային հարաբերությունների, քաղաքագիտության, պատմության, միջազգային իրավունքի և անվտանգության ուսումնասիրությունների ոլորտներում մասնագիտացող ուսանողների, դասախոսների, հետազոտողների և մասնագետների համար, ինչպես նաև այն ընթերցողների, ովքեր հետաքրքրված են միջազգային խաղաղության պահպանման և հակամարտությունների կարգավորման մեխանիզմների պատմությամբ։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է հեռահաղորդակցության շուկայի ձևավորման, գործունեության և զարգացման հիմնական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Հետազոտության առանցքում հեռահաղորդակցական ծառայությունների շուկայի կառուցվածքն է, դրա տնտեսական նշանակությունը, մրցակցային միջավայրը, տեխնոլոգիական փոփոխությունների ազդեցությունը և ոլորտի հետագա զարգացման հնարավոր ուղղությունները։ Քննվում են ֆիքսված և շարժական կապի, ինտերնետային հասանելիության, տվյալների փոխանցման և հարակից թվային ծառայությունների զարգացման ընդհանուր միտումները՝ ուշադրություն դարձնելով սպառողների պահանջարկի փոփոխությանը և նոր տեխնոլոգիաների տարածմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում շուկայի մասնակիցների միջև մրցակցության ուսումնասիրությանը, ծառայությունների տեսակների ընդլայնմանը, գնային քաղաքականությանը և սպասարկման որակի բարձրացմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է հեռահաղորդակցության ենթակառուցվածքների դերը շուկայի զարգացման գործում՝ ընդգծելով ցանցերի արդիականացման, թողունակության մեծացման և ծառայությունների հասանելիության ընդլայնման կարևորությունը։ Քննվում են նաև ոլորտի կարգավորման սկզբունքները և պետական քաղաքականության ազդեցությունը մրցակցային միջավայրի, ներդրումային գործունեության ու սպառողների շահերի պաշտպանության վրա։ Կարևորվում է տեխնոլոգիական նորարարությունների ազդեցությունը շուկայի կառուցվածքի վրա, քանի որ կապի նոր սերունդների, լայնաշերտ ինտերնետի, թվային հարթակների և համակցված ծառայությունների զարգացումը փոխում է ինչպես օպերատորների բիզնես մոդելները, այնպես էլ սպառողական վարքագիծը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ներդրումային միջավայրին և կապի ենթակառուցվածքների զարգացման համար անհրաժեշտ ֆինանսական ռեսուրսների ներգրավմանը։ Ուսումնասիրվում են քաղաքային և տարածաշրջանային տարածքների միջև ծառայությունների հասանելիության հնարավոր տարբերությունները, ինչպես նաև թվային ներառականության ապահովման տնտեսական և սոցիալական նշանակությունը։ Շուկայի զարգացման հեռանկարները կարող են դիտարկվել նաև տնտեսության ընդհանուր թվայնացման համատեքստում, քանի որ ժամանակակից հեռահաղորդակցական ենթակառուցվածքները հիմք են ստեղծում էլեկտրոնային ծառայությունների, թվային բիզնեսի, հեռավար աշխատանքի և տեղեկատվական հասարակության զարգացման համար։ Համեմատական մոտեցմամբ հնարավոր է ուսումնասիրել միջազգային հեռահաղորդակցական շուկաների փորձը և առանձնացնել Հայաստանի պայմաններում կիրառելի կազմակերպական ու տնտեսական մոտեցումները։ Աշխատությունը համակարգում է ոլորտի զարգացման վրա ազդող տեխնոլոգիական, տնտեսական, մրցակցային և կարգավորող գործոնները՝ նպաստելով հեռահաղորդակցության շուկայի զարգացման օրինաչափությունների և երկարաժամկետ հեռանկարների առավել ամբողջական ընկալմանը։

История

Նյութում դիտարկվում է, թե ինչպես էր գործում Առաջին Հանրապետության խորհրդարանը՝ որպես նորաստեղծ պետականության հիմնական օրենսդիր մարմին, և ինչ դեր էին խաղում տարբեր քաղաքական կուսակցությունները պետական կյանքի կազմակերպման մեջ։ Հիմնական բովանդակություն Խորհրդարանի ձևավորում և գործունեություն (1918–1920) Ներկայացվում է Հայաստանի օրենսդիր իշխանության կառուցվածքը, նիստերի կազմակերպումը և հիմնական քաղաքական որոշումները։ Քաղաքական կուսակցություններ Նյութը անդրադառնում է այդ շրջանում գործող հիմնական քաղաքական ուժերին՝ նրանց գաղափարախոսություններին, ազդեցությանը և պայքարին պետական իշխանության համար։ Քաղաքական բազմակարծություն և մարտահրավերներ Քննարկվում է կուսակցությունների միջև առկա հակասությունները, ինչպես նաև արտաքին և ներքին դժվարությունները, որոնց պայմաններում ձևավորվում էր պետական համակարգը։ Նյութի գաղափարը Նյութը ցույց է տալիս, որ 1918–1920 թվականներին Հայաստանը փորձում էր ստեղծել ժողովրդավարական կառավարման համակարգ՝ հիմնված խորհրդարանական սկզբունքների վրա, սակայն բախվում էր քաղաքական անկայունության և պետականության ամրապնդման խնդիրներին։

Право

Իրավագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական դատավարությունում ապացուցման միջոցների իրավական կարգավորման, կիրառման և դրանց հետ կապված տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում քաղաքացիական դատավարությունում ապացուցման հասկացությունը, դրա նպատակներն ու սկզբունքները, ապացույցների դերը գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման և օրինական ու հիմնավորված դատական ակտերի կայացման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ապացուցման միջոցների տեսակներին, դրանց իրավական բնութագրերին, թույլատրելիության, վերաբերելիության, արժանահավատության և բավարարության գնահատման չափանիշներին։ Վերլուծվում են կողմերի բացատրությունների, վկաների ցուցմունքների, գրավոր և իրեղեն ապացույցների, փորձագետի եզրակացության, ինչպես նաև էլեկտրոնային ապացույցների ներկայացման, հետազոտման և գնահատման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են ապացուցման բեռի բաշխման, ապացույցների ձեռքբերման և ներկայացման, դատավարության մասնակիցների իրավունքների իրականացման ու դատարանի լիազորությունների հետ կապված հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական դատավարության օրենսդրության համապատասխան դրույթները, դատական պրակտիկայում առաջացող մեկնաբանական դժվարությունները և ապացուցման գործընթացի արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում արդար դատաքննության իրավունքի, կողմերի հավասարության և մրցակցության սկզբունքների ապահովման նշանակությանը, ինչպես նաև ապացուցման միջոցների կիրառման իրավական կառուցակարգերի կատարելագործման ուղղություններին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել քաղաքացիական դատավարության, դատական իրավունքի, ապացուցողական իրավունքի և Հայաստանի Հանրապետության դատաիրավական համակարգի ուսումնասիրությամբ զբաղվող իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, ուսանողների ու հետազոտողների համար։

Сельское хозяйство

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գյուղատնտեսական կոոպերացիայի զարգացման հեռանկարների ուսումնասիրությանը՝ Լոռու մարզը դիտարկելով որպես հետազոտության օրինակ։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են գյուղատնտեսական արտադրողների համագործակցության ձևավորման և զարգացման առանձնահատկությունները, կոոպերատիվների տնտեսական նշանակությունը և դրանց դերը գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության բարձրացման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փոքր և միջին գյուղացիական տնտեսությունների միավորման հնարավորություններին, համատեղ արտադրության, վերամշակման, պահպանման և իրացման կազմակերպմանը, ինչպես նաև նյութատեխնիկական ռեսուրսների և ֆինանսական միջոցների ավելի արդյունավետ օգտագործմանը։ Լոռու մարզի օրինակով դիտարկվում են տարածաշրջանի գյուղատնտեսական ներուժը, տնտեսությունների կառուցվածքը, արտադրողների առջև ծառացած հիմնական խնդիրները և կոոպերացիայի միջոցով դրանց հաղթահարման հնարավորությունները։ Քննարկվում են կոոպերատիվների ստեղծմանն ու գործունեությանը նպաստող և խոչընդոտող տնտեսական, կազմակերպական և իրավական գործոնները, ինչպես նաև անդամների միջև համագործակցության արդյունավետության, կառավարման և շահերի համադրման հարցերը։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում գյուղատնտեսական արտադրանքի իրացման հնարավորությունների ընդլայնմանը, շուկայական դիրքերի ամրապնդմանը, արտադրանքի մրցունակության բարձրացմանը և ավելացված արժեքի ձևավորմանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու կոոպերացիայի դերը գյուղական տարածքների սոցիալ-տնտեսական զարգացման, զբաղվածության ընդլայնման և գյուղատնտեսական արտադրության կայունության ապահովման գործում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ագրարային տնտեսագետների, գյուղատնտեսության ոլորտի մասնագետների, գյուղական համայնքների և կոոպերատիվների կառավարման ներկայացուցիչների, պետական կառավարման և տեղական ինքնակառավարման մարմինների մասնագետների, հետազոտողների ու համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Биология

Ուսումնասիրությունը նվիրված է հիբրիդային ցորենների օնտոգենեզի գենետիկական առանձնահատկությունների բացահայտմանը՝ բույսի անհատական զարգացման տարբեր փուլերում ժառանգական գործոնների դերի և փոխազդեցությունների ուսումնասիրման միջոցով։ Աշխատության կենտրոնում հիբրիդային ձևերի աճի ու զարգացման օրինաչափություններն են, դրանց գենետիկական պայմանավորվածությունը և ծնողական ձևերից փոխանցվող հատկանիշների դրսևորման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ցորենի զարգացման փուլերը՝ սերմի ծլումից և բուսական զանգվածի ձևավորումից մինչև ծաղկում, պտղավորում և հասունացում՝ ուշադրություն դարձնելով տարբեր փուլերում գենոտիպի և միջավայրի փոխազդեցությանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիբրիդային սերունդներում քանակական և որակական հատկանիշների ժառանգմանը, փոփոխականությանը և դրանց ֆենոտիպային դրսևորումներին։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել աճի տեմպի, բույսի բարձրության, թփակալման, հասկերում հատիկների ձևավորման, բերքատվության և այլ տնտեսական արժեք ունեցող հատկանիշների գենետիկական վերլուծություն։ Կարևորվում է նաև հիբրիդների տարբերակման և գնահատման հարցը, քանի որ գենետիկական առանձնահատկությունների բացահայտումը կարևոր հիմք է արդյունավետ սելեկցիոն նյութի ընտրության համար։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են նաև հիբրիդային ձևերի կայունության և փոփոխականության օրինաչափությունները՝ հնարավորություն տալով գնահատել դրանց օգտագործման հեռանկարները նոր սորտերի ստեղծման գործընթացում։ Ստացված տվյալները կարող են նպաստել ցորենի սելեկցիայի գիտական հիմքերի կատարելագործմանը, արժեքավոր գենոտիպերի ընտրությանը և բերքատու ու հարմարվողական հատկություններով նոր ձևերի ստացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև բույսերի զարգացման գենետիկական վերահսկման և ժառանգականության ընդհանուր օրինաչափությունների առավել խորքային ըմբռնման տեսանկյունից։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել գենետիկներին, բուսաբաններին, սելեկցիոներներին, բույսերի ֆիզիոլոգներին, գյուղատնտեսական հետազոտողներին, ինչպես նաև ագրարային և կենսաբանական մասնագիտությունների ուսանողներին ու ասպիրանտներին։