Վահան Տերյանի նամականին

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցի բնագիտամաթեմատիկական հոսքում սովորողների ուսումնահետազոտական կարողությունների ձևավորման և զարգացման մանկավարժական պայմանների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են սովորողների՝ ինքնուրույն հարցադրումներ ձևակերպելու, խնդիրներ առաջադրելու, տեղեկատվություն որոնելու և վերլուծելու, վարկածներ առաջադրելու, փորձարարական ու տեսական հետազոտություններ իրականացնելու, արդյունքները համակարգելու և հիմնավորված եզրակացություններ կատարելու կարողությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնագիտական և մաթեմատիկական առարկաների ուսուցման առանձնահատկություններին ու դրանց ներուժին՝ սովորողների հետազոտական մտածողության զարգացման համար։ Աշխատանքում դիտարկվում են ուսուցման այնպիսի մեթոդներ և կազմակերպական ձևեր, որոնք նպաստում են սովորողի ակտիվ մասնակցությանը կրթական գործընթացին՝ խնդիրահեն, նախագծային, հետազոտական, փորձարարական և համագործակցային ուսուցման մոտեցումները։ Կարևորվում է ուսուցչի դերը որպես սովորողի հետազոտական գործունեությունը կազմակերպող և ուղղորդող մասնագետ, ինչպես նաև կրթական միջավայրի ստեղծումը, որտեղ սովորողը հնարավորություն ունի ինքնուրույն ուսումնասիրելու, սխալվելու, վերանայելու սեփական ենթադրությունները և հիմնավորելու ստացված արդյունքները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև ուսումնահետազոտական կարողությունների ձևավորման մակարդակի գնահատման չափանիշների և ցուցանիշների մշակումը, ինչպես նաև դրանց զարգացման արդյունավետության ստուգումը կրթական գործընթացում։ Աշխատանքը կարող է նպաստել ավագ դպրոցի բնագիտամաթեմատիկական կրթության բովանդակության և մեթոդաբանության կատարելագործմանը, սովորողների ճանաչողական ինքնուրույնության, քննադատական և տրամաբանական մտածողության զարգացմանը և նրանց հետագա մասնագիտական ու գիտահետազոտական գործունեությանը նախապատրաստմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել դպրոցական կրթության կազմակերպման, ուսումնական ծրագրերի և մեթոդական նյութերի մշակման, ուսուցիչների վերապատրաստման և ուսումնառության անհատական ու խմբային ձևերի կատարելագործման գործընթացներում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել մանկավարժներին, բնագիտամաթեմատիկական առարկաների ուսուցիչներին, կրթության կազմակերպիչներին, մեթոդիստներին, կրթության հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում սեփականության հարաբերությունների ձևավորման, զարգացման և կատարելագործման տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում սեփականության տարբեր ձևերի փոխհարաբերությունը, սեփականության իրավունքի տնտեսական բովանդակությունը, սեփականատերերի շահերի իրացման մեխանիզմները և դրանց ազդեցությունը տնտեսական համակարգի արդյունավետության վրա են։ Սեփականատիրական հարաբերությունները դիտարկվում են որպես շուկայական տնտեսության առանցքային ինստիտուտներից մեկը, որը կապված է ռեսուրսների բաշխման, ձեռնարկատիրական գործունեության, ներդրումների, արտադրության կազմակերպման և տնտեսական պատասխանատվության հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պետական, մասնավոր, համայնքային և սեփականության այլ ձևերի տնտեսական նշանակությանը, դրանց գործառույթների սահմանազատմանը և արդյունավետ կառավարման պայմանների ձևավորմանը։ Քննվում են տնտեսության վերափոխումների ընթացքում սեփականության կառուցվածքի փոփոխությունները, մասնավորեցման և ապապետականացման գործընթացների տնտեսական հետևանքների գնահատման մեթոդաբանական հարցերը, ինչպես նաև սեփականատիրոջ և կառավարչի գործառույթների տարանջատման արդյունքում առաջացող կառավարման խնդիրները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սեփականության իրավունքի պաշտպանության, պայմանագրային հարաբերությունների կայունության և տնտեսական գործունեության կանխատեսելիության նշանակության ուսումնասիրությունը։ Կարևորվում է նաև կորպորատիվ կառավարման համակարգը, քանի որ սեփականության կենտրոնացման կամ մասնատվածության աստիճանը, բաժնետերերի և ղեկավար մարմինների փոխհարաբերությունները կարող են էական ազդեցություն ունենալ կազմակերպությունների գործունեության արդյունավետության վրա։ Ուշադրություն է դարձվում պետական սեփականության կառավարման մեխանիզմներին, պետական մասնակցությամբ կազմակերպությունների գործունեության արդյունավետության գնահատմանը և հանրային շահի ու տնտեսական արդյունավետության միջև հավասարակշռության ապահովման խնդիրներին։ Առանձին ուսումնասիրության առարկա կարող են լինել հողի, անշարժ գույքի, արտադրական ակտիվների և ձեռնարկությունների նկատմամբ սեփականության հարաբերությունները՝ դրանց տնտեսական առանձնահատկությունների հաշվառմամբ։ Քննվում է նաև սեփականության հարաբերությունների ազդեցությունը ներդրումային միջավայրի, մրցակցության, ձեռնարկատիրական նախաձեռնության և տնտեսության կառուցվածքային փոփոխությունների վրա։ Կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները դիտարկվում են իրավական և տնտեսական ինստիտուտների փոխկապակցված զարգացման, կառավարման թափանցիկության, սեփականության իրավունքների հստակեցման, արդյունավետ վերահսկողության և պատասխանատվության մեխանիզմների ամրապնդման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս սեփականության հարաբերությունները ներկայացնել ոչ միայն որպես իրավական կատեգորիա, այլև որպես տնտեսական շահերի, կառավարման մեխանիզմների և հասարակական հարաբերությունների համալիր համակարգ, որի արդյունավետ կազմակերպումը կարևոր նշանակություն ունի տնտեսական զարգացման և շուկայական ինստիտուտների գործունեության համար։

Культура

Այս մատենագիտական հրատարակությունը նվիրված է Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր և ընթացիկ գրականության համակարգված ներկայացմանը՝ ընթերցողին, հետազոտողին և ոլորտի մասնագետին անհրաժեշտ մատենագիտական տեղեկություն տրամադրելու նպատակով։ Այն հանդես է գալիս որպես գրականության ընթացիկ տեղեկատու, որի հիմնական խնդիրն է մեկտեղել տվյալ ժամանակաշրջանում հրատարակված և մշակույթի ու արվեստի տարբեր բնագավառներին վերաբերող աշխատությունների մասին տեղեկությունները։ Նյութը կարող է ընդգրկել արվեստագիտությանը, գրականությանը, թատրոնին, երաժշտությանը, կերպարվեստին, ճարտարապետությանը, մշակութային ժառանգությանը, ժողովրդական արվեստին և մշակութային կյանքի այլ ուղղություններին վերաբերող հրատարակություններ։ Մատենագիտական նկարագրությունների միջոցով ընթերցողին հնարավորություն է տրվում արագ կողմնորոշվել անհրաժեշտ գրականության մեջ, գտնել համապատասխան աղբյուրներ և ձևավորել հետազոտության համար անհրաժեշտ գրականության շրջանակը։ Հատուկ նշանակություն ունի հրատարակության տեղեկատվական և համակարգող բնույթը, քանի որ նման տեղեկատուները նպաստում են տարբեր ժամանակներում լույս տեսած նյութերի հայտնաբերմանը, դասակարգմանը և հետագա օգտագործմանը։ Աշխատանքը արժեքավոր է հատկապես մշակույթի և արվեստի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների, գրադարանավարների, մատենագետների, ուսանողների, դասախոսների և համապատասխան ոլորտների մասնագետների համար։ Այն կարող է ծառայել որպես սկզբնական կողմնորոշիչ աղբյուր՝ տարբեր թեմաների վերաբերյալ գրականություն որոնելիս, քանի որ ներկայացվող տեղեկությունները հնարավորություն են տալիս հասկանալու տվյալ ժամանակահատվածում մշակութային և արվեստագիտական ինչ հարցերի նկատմամբ էր ձևավորվում գիտական ու հասարակական հետաքրքրություն։ Հրատարակության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն ոչ թե առանձին թեմայի խորքային վերլուծություն է առաջարկում, այլ տեղեկատվական դաշտ է ստեղծում՝ միավորելով մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր հրատարակությունների մատենագիտական տվյալները։ Այդ պատճառով դրա նշանակությունը հատկապես մեծ է աղբյուրագիտական և մատենագիտական աշխատանքներում, երբ անհրաժեշտ է ամբողջականացնել գրականության ցանկը կամ բացահայտել որոշակի ժամանակաշրջանի հրատարակչական և գիտական ակտիվությունը։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը կարելի է դիտարկել որպես մշակութային և արվեստագիտական գրականության ընթացիկ մատենագիտական ուղեցույց, որը նպաստում է համապատասխան տեղեկատվության պահպանմանը, համակարգմանը և հասանելիությանը՝ միաժամանակ արտացոլելով ՀՍՍՀ մշակույթի և արվեստի ուսումնասիրության համար ձևավորված գրական-տեղեկատվական միջավայրը։

Информатика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է բաղադրիչ վիճակներով աղբյուրների և կապուղիների հուսալիության հետազոտությանը՝ կապի և տեխնիկական համակարգերի անխափան աշխատանքի գնահատման տեսանկյունից։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել այն համակարգերի հուսալիության բնութագրերը, որոնց առանձին տարրերը կարող են գտնվել տարբեր տեխնիկական վիճակներում՝ աշխատունակ, մասնակի աշխատունակ կամ խափանված, և գնահատել այդ վիճակների ազդեցությունը ամբողջ համակարգի աշխատանքի վրա։ Աշխատանքի շրջանակում ուսումնասիրվում են տեղեկատվական կամ ազդանշանային աղբյուրների, կապուղիների և դրանց առանձին բաղադրիչների աշխատանքի առանձնահատկությունները, խափանումների առաջացման հավանականությունը, վերականգնման գործընթացները և համակարգի ընդհանուր հուսալիության ցուցանիշները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բաղադրիչների փոխկապակցվածությանը, քանի որ մեկ տարրի վիճակի փոփոխությունը կարող է ազդել մյուս բաղադրիչների աշխատանքի և ամբողջ կապի համակարգի արդյունավետության վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել հուսալիության տեսության, հավանականությունների տեսության, մաթեմատիկական վիճակագրության և մաթեմատիկական մոդելավորման մեթոդներ՝ տարբեր վիճակներում համակարգի վարքագիծը նկարագրելու և հուսալիության քանակական ցուցանիշները գնահատելու համար։ Կարող են վերլուծվել խափանումների հաճախականությունը, վերականգնման ժամանակը, աշխատանքի անխափանության հավանականությունը, պատրաստականության գործակիցը և այլ բնութագրեր։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են օգտագործվել կապի համակարգերի նախագծման և շահագործման ժամանակ՝ առավել խոցելի բաղադրիչները բացահայտելու, պահուստավորման անհրաժեշտությունը գնահատելու և համակարգի ընդհանուր հուսալիությունը բարձրացնելու նպատակով։ Հետազոտությունը կարող է գործնական նշանակություն ունենալ հեռահաղորդակցության, ռադիոկապի, տեղեկատվական համակարգերի և տեխնիկական կառավարման ոլորտներում, որտեղ տվյալների փոխանցման շարունակականությունն ու կապի միջոցների կայուն աշխատանքը կարևոր պայմաններ են համակարգի արդյունավետ գործունեության համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Համաշխարհային բանկի խմբի և Հայաստանի Հանրապետության միջև ձևավորված համագործակցության հիմնական ուղղությունների, ֆինանսական ու խորհրդատվական գործիքների և երկրի սոցիալ-տնտեսական զարգացման գործընթացներում դրանց դերի ուսումնասիրությանը։ Հայաստանը Համաշխարհային բանկի խմբի հետ երկարաժամկետ համագործակցություն է իրականացնում՝ ընդգրկելով պետական կառավարման, կրթության, առողջապահության, էներգետիկայի, ենթակառուցվածքների, ջրային տնտեսության, ֆինանսական շուկաների և մասնավոր հատվածի զարգացման տարբեր ուղղություններ։ Հետազոտության կենտրոնում կարող են լինել Համաշխարհային բանկի խմբի տարբեր հաստատությունների գործառույթները և դրանց միջոցով իրականացվող աջակցության ձևերը՝ պետական ծրագրերի ֆինանսավորումից և զարգացման քաղաքականությանն ուղղված վարկավորումից մինչև մասնավոր ներդրումների խթանում, երաշխիքների տրամադրում, խորհրդատվություն և մասնագիտական գիտելիքի փոխանցում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում միջազգային ֆինանսական աջակցության և Հայաստանի տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ բարեփոխումների փոխկապակցվածությանը՝ գնահատելով ծրագրերի նշանակությունը հանրային ծառայությունների կատարելագործման, մարդկային կապիտալի զարգացման, ենթակառուցվածքների արդիականացման և տնտեսության դիմակայունության բարձրացման տեսանկյունից։ Համաշխարհային բանկի խմբի 2025–2029 թվականների Հայաստանի հետ գործընկերության շրջանակում առաջնահերթ են ավելի շատ և որակյալ աշխատատեղերի ստեղծման պայմանների բարելավումը, մարդկային կապիտալի ամրապնդումը և տնտեսության դիմակայունության բարձրացումը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր է նաև Համաշխարհային բանկի խմբի բաղկացուցիչ կառույցների գործունեության տարբերակումը․ պետական հատվածի ֆինանսավորման հետ մեկտեղ խմբի գործունեությունը ներառում է մասնավոր հատվածում ներդրումների և զարգացման ծրագրերի աջակցություն ու ներդրումային ռիսկերի նվազեցման գործիքներ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ իրականացված ծրագրերի ֆինանսական ծավալներին, ոլորտային բաշխմանը, նպատակներին և արդյունքների գնահատման մեխանիզմներին՝ դրանք դիտարկելով Հայաստանի տնտեսական զարգացման ռազմավարական խնդիրների համատեքստում։ Կարևոր ուղղություն է նաև միջազգային ֆինանսական կազմակերպության տրամադրած վերլուծական և խորհրդատվական աջակցության ուսումնասիրությունը, քանի որ համագործակցությունը չի սահմանափակվում միայն ֆինանսական ռեսուրսների տրամադրմամբ, այլ ներառում է տնտեսական հետազոտություններ, քաղաքականության վերաբերյալ խորհրդատվություն և ինստիտուցիոնալ կարողությունների զարգացում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված ներկայացնել Համաշխարհային բանկի խմբի տեղն ու գործառույթները Հայաստանի զարգացման գործընթացներում և գնահատել միջազգային ֆինանսական համագործակցության նշանակությունը տնտեսական, սոցիալական ու ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների համատեքստում։

История

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է պետական-կուսակցական վերահսկողության մարմինների ձևավորումն ու գործունեությունը Հայաստանի Սոցիալիստական Խորհրդային Հանրապետություն իշխանական համակարգում 1921–1934 թթ.՝ ընդգծելով քաղաքական իշխանության կենտրոնացման և վերահսկողական մեխանիզմների զարգացման հիմնական փուլերը։ Նշվում է, որ խորհրդային վարչակարգի ձևավորման սկզբնական շրջանում վերահսկողության համակարգը նպատակ ուներ ամրապնդել նոր իշխանությունը, ապահովել կուսակցական գծի իրականացումը և կանխել հակախորհրդային գործունեությունը՝ պետական կառավարման բոլոր մակարդակներում։ Վերլուծվում է, որ կուսակցական կառույցները աստիճանաբար ձեռք բերեցին գերակա դեր պետական ապարատի նկատմամբ՝ ձևավորելով երկիշխանության բնույթ ունեցող համակարգ, որտեղ կուսակցական որոշումները հաճախ գերակայեցին վարչական ինստիտուտների նկատմամբ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում վերահսկողական մարմինների՝ ներառյալ ինսպեկցիոն և կարգապահական կառույցների, դերին վարչական վերահսկողության, կադրային քաղաքականության և գաղափարական ուղղվածության ապահովման գործում։ Նշվում է նաև, որ 1920-ականների և 1930-ականների սկզբի քաղաքական գործընթացները ուղեկցվել են կենտրոնացման ուժեղացմամբ, ինչի արդյունքում վերահսկողության մեխանիզմները դարձել են ավելի համակարգված և ինստիտուցիոնալացված։ Ընդհանուր առմամբ, 1921–1934 թթ. պետական-կուսակցական վերահսկողության մարմինները դիտարկվում են որպես խորհրդային քաղաքական համակարգի կայացման և իշխանության կենտրոնացման հիմնական գործիքներից մեկը, որը ձևավորել է վարչական կառավարման նոր մոդել։