Влияние особенностей экранирования электрического поля на контактные явления и на распределение неравновесных носителей заряда в полупроводниковых наноструктурах

Лингвистика

Լեզվաբանական, քերականագիտական և զուգադրական լեզվաբանության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ժամանակային հարաբերականության կարգի ուսումնասիրությանը ժամանակակից անգլերենում՝ իսպաներենի համապատասխան քերականական և իմաստային կառույցների համեմատությամբ։ Քննության են առնվում ժամանակի լեզվական արտահայտման միջոցները, բայական ժամանակաձևերի համակարգերը և գործողությունների ժամանակային փոխհարաբերությունների ներկայացման առանձնահատկությունները երկու լեզուներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բացարձակ և հարաբերական ժամանակների տարբերակմանը, խոսքի պահի ու գործողության ժամանակի փոխհարաբերությանը, ինչպես նաև միաժամանակության, նախորդման և հաջորդման իմաստների քերականական արտահայտությանը։ Վերլուծվում են անգլերենի բայական ժամանակաձևերի, վաղակատար և շարունակական ձևերի գործառույթները՝ իսպաներենի համապատասխան ժամանակաձևերի և կերպային տարբերությունների զուգադրությամբ։ Քննարկվում են ժամանակների համաձայնեցման, ուղղակի և անուղղակի խոսքի, ստորադասական նախադասությունների և բարդ շարահյուսական կառույցների շրջանակներում ժամանակային հարաբերությունների արտահայտման օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են դիտարկվել անգլերենի և իսպաներենի ժամանակային ձևերի իմաստային համապատասխանությունները, դրանց կիրառության սահմանափակումները և համատեքստով պայմանավորված տարբերությունները։ Անդրադարձ է կատարվում բայական ժամանակի, կերպի և եղանակի փոխկապակցվածությանը, ինչպես նաև ժամանակային հարաբերականության արտահայտման բառային ու շարահյուսական միջոցներին։ Կարևորվում է զուգադրական վերլուծության նշանակությունը երկու լեզուների քերականական համակարգերի ընդհանրությունների և տարբերությունների բացահայտման, թարգմանական համարժեքների ընտրության և օտար լեզուների դասավանդման մեթոդիկայի կատարելագործման տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ընդհանուր և զուգադրական լեզվաբանության, անգլերենի և իսպաներենի քերականության, թարգմանաբանության ու օտար լեզուների ուսուցման ոլորտների մասնագետների և հետազոտողների համար։

История

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Հնդկաստանի միջև հարաբերությունների զարգացման ուսումնասիրությանը 1991-2008 թվականների ընթացքում՝ անկախ Հայաստանի Հանրապետության ձևավորումից հետո երկու երկրների միջև քաղաքական, դիվանագիտական, տնտեսական և մշակութային կապերի հաստատման ու զարգացման համատեքստում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում Հայաստանի անկախացումից հետո Հնդկաստանի հետ նոր միջպետական հարաբերությունների ձևավորման գործընթացն է, դրա հիմնական փուլերը, փոխադարձ հետաքրքրությունների շրջանակը և համագործակցության զարգացման վրա ազդող ներքին ու միջազգային գործոնները։ Աշխատության մեջ քննարկվում են դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման նախադրյալները, երկու պետությունների արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունները և միջազգային հարթակներում փոխգործակցության հնարավորությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքական երկխոսությանը, պաշտոնական փոխայցելություններին, միջպետական շփումների զարգացմանը և երկկողմ հարաբերությունների իրավական ու ինստիտուցիոնալ հիմքերի ձևավորմանը։ Առանձին ուղղություն է կազմում տնտեսական համագործակցության ուսումնասիրությունը՝ ներառյալ առևտրային հարաբերությունները, ներդրումային հնարավորությունները, տնտեսական կապերի ընդլայնման հեռանկարները և դրանց զարգացմանը խոչընդոտող գործոնները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև կրթության, գիտության, մշակույթի և հումանիտար ոլորտներում կապերի զարգացմանը, որոնք կարևոր դեր են ունեցել երկու ժողովուրդների միջև փոխադարձ ճանաչողության և բարեկամական հարաբերությունների ամրապնդման գործում։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև տարածաշրջանային և միջազգային միջավայրի ազդեցության գնահատումը։ Հայաստանի աշխարհաքաղաքական դիրքը, Հարավային Կովկասում ընթացող գործընթացները, Հնդկաստանի արտաքին քաղաքական շահերը և երկու երկրների հարաբերությունները հարևան ու այլ պետությունների հետ ստեղծում էին այն պայմանները, որոնցում ձևավորվում էր հայ-հնդկական համագործակցության օրակարգը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել անկախ Հայաստանի արտաքին քաղաքականության այն ուղղություններից մեկը, որի շրջանակում երկիրը ձգտում էր զարգացնել հարաբերություններ Ասիայի խոշոր պետությունների հետ և ընդլայնել իր միջազգային կապերի շրջանակը։ Ժամանակաշրջանի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև պատմական շարունակականության տեսանկյունից, քանի որ ժամանակակից միջպետական հարաբերությունները զարգանում էին երկու ժողովուրդների պատմական և մշակութային կապերի ավելի լայն համատեքստում։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել հայ-հնդկական հարաբերությունների զարգացման տրամաբանության, ձեռքբերումների և առկա սահմանափակումների ավելի ամբողջական ընկալմանը։ Նյութը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, միջազգայնագետներին, դիվանագետներին, քաղաքագետներին, տարածաշրջանային ուսումնասիրությունների մասնագետներին, հետազոտողներին և միջազգային հարաբերություններ ուսումնասիրող ուսանողներին։

Литература

Այս ուսումնասիրությունը անդրադառնում է Լեռ Կամսարի օրագրային արձակին՝ որպես հայ գրականության մեջ սատիրիկ մտածողության և անհատական ինքնարտահայտման յուրահատուկ ձևի։ Օրագրային արձակը նրա մոտ հանդես է գալիս ոչ միայն որպես կենսագրական գրանցումների ձև, այլև որպես գեղարվեստական-հրապարակախոսական տարածք, որտեղ հեղինակը անմիջականորեն արձագանքում է ժամանակի հասարակական-քաղաքական իրադարձություններին՝ հաճախ օգտագործելով սարկազմ, հեգնանք և կտրուկ քննադատական դիտարկումներ։ Ler Kamsar-ի ստեղծագործական աշխարհում օրագիրը դառնում է մտքի ազատության հարթակ, որտեղ անձնական փորձը միահյուսվում է հասարակական իրականության վերլուծությանը՝ ստեղծելով բազմաշերտ տեքստ, որը միաժամանակ և՛ վավերագրական է, և՛ գեղարվեստական։ Նրա արձակում առանձնահատուկ տեղ ունի ժամանակի քաղաքական իրողությունների քննադատական վերարտադրությունը, հատկապես խորհրդային իրականության պայմաններում անհատի և իշխանության հարաբերությունների բացահայտումը՝ հաճախ արտահայտված հեգնական և ալեգորիկ ձևերով։ Օրագրային ձևը թույլ է տալիս հեղինակին պահպանել խոսքի անմիջականությունը, ներքին ազատությունը և սուբյեկտիվ ընկալման ուժեղ ներկայությունը, ինչի շնորհիվ տեքստերը ձեռք են բերում կենդանի, հաճախ էմոցիոնալ լարված բնույթ։ Միևնույն ժամանակ, այդ գրություններում նկատվում է լեզվական խաղերի, կարճ ձևերի և հարվածային ձևակերպումների կիրառություն, որոնք ուժեղացնում են սատիրիկ ազդեցությունը և ընդգծում հեղինակային դիրքորոշման հստակությունը։

Культура

Այս գիրքը ներկայացնում է հայկական մանրանկարչության հարուստ և բազմաշերտ ավանդույթը՝ սկսած միջնադարից մինչև ուշ շրջաններ՝ ընդգծելով դրա գեղարվեստական, հոգևոր և մշակութային նշանակությունը։ Այն ուսումնասիրում է ձեռագիր մատյանների զարդարանքները, պատկերագրական համակարգը, գունային լուծումները և կոմպոզիցիոն առանձնահատկությունները, որոնք բնորոշ են հայկական մանրանկարչական դպրոցներին։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր կենտրոններին՝ ինչպես Անիի, Կիլիկիայի, Վասպուրականի և այլ գեղարվեստական դպրոցներին, որոնք յուրահատուկ կերպով զարգացրել են մանրանկարչության ոճը։ Հեղինակը վերլուծում է նաև եկեղեցական և աստվածաբանական թեմաների պատկերումը, ձեռագրերի պատրաստման տեխնիկան, ինչպես նաև արվեստի և գրավոր մշակույթի փոխկապակցվածությունը։ Նյութը հարստացված է օրինակներով և արվեստագիտական մեկնաբանություններով, որոնք օգնում են խորությամբ հասկանալ հայկական միջնադարյան արվեստի ինքնատիպությունը և համաշխարհային մշակույթի մեջ նրա տեղը։ Գիրքը արժեքավոր է արվեստաբանների, պատմաբանների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայկական մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ։

История

Աշխատությունը սկսվում է Խորհրդային իշխանության հաստատումը Հայաստանում-ի պատմական հանգամանքների ներկայացմամբ։ Հեղինակները ցույց են տալիս, թե ինչպես քաղաքական, ռազմական և սոցիալական գործոնների համակցությամբ ավարտվեց Առաջին Հանրապետության գոյությունը և ձևավորվեց նոր՝ խորհրդային պետական համակարգ։ Այս փուլը ներկայացվում է ոչ միայն որպես իշխանափոխություն, այլ նաև որպես արմատական փոփոխություն հասարակական կյանքի բոլոր ոլորտներում։ Գրքում մեծ ուշադրություն է դարձվում 1920–1930-ական թվականների սոցիալ-տնտեսական վերափոխումներին՝ հողային բարեփոխումներ, արդյունաբերության զարգացում, կոլեկտիվացում։ Հեղինակները վերլուծում են այդ գործընթացների ազդեցությունը գյուղացիության և քաղաքային բնակչության վրա՝ ցույց տալով ինչպես առաջընթացը, այնպես էլ դժվարությունները և հակասությունները։ Այս համատեքստում անդրադարձ է կատարվում նաև քաղաքական բռնաճնշումներին, հատկապես Ստալինյան ռեպրեսիաներ-ին, որոնք ծանր հետևանքներ ունեցան հասարակության տարբեր շերտերի համար։ Աշխատության կարևոր բաժիններից մեկը նվիրված է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ-ին և Հայաստանի մասնակցությանը դրան։ Ներկայացվում է ինչպես ռազմաճակատում հայերի դերը, այնպես էլ թիկունքում կատարվող աշխատանքները՝ արդյունաբերության վերակազմակերպում, մարդկային և նյութական ռեսուրսների մոբիլիզացում։ Պատերազմը դիտարկվում է որպես շրջադարձային փուլ, որը մեծ ազդեցություն ունեցավ երկրի հետագա զարգացման վրա։ Հետպատերազմյան շրջանում գիրքը անդրադառնում է տնտեսական վերականգնմանը, արդյունաբերական աճին, գիտության և կրթության զարգացմանը։ Հեղինակները ցույց են տալիս, թե ինչպես խորհրդային համակարգը նպաստեց որոշ ոլորտներում առաջընթացի՝ հատկապես գիտության, տեխնիկայի և մշակույթի բնագավառներում, միաժամանակ պահպանելով խիստ վերահսկողություն հասարակական կյանքի նկատմամբ։

Политология

Այս գիրքը ներկայացնում է քաղաքական հոգեբանության հիմնական հասկացություններն ու ուսումնասիրության ոլորտները՝ բացատրելով, թե ինչպես են անհատների և խմբերի հոգեբանական առանձնահատկությունները ազդում քաղաքական վարքագծի և որոշումների ձևավորման վրա։ Գրքում քննարկվում են քաղաքական ընկալումների, արժեքների, կարծրատիպերի և գաղափարախոսությունների ձևավորման մեխանիզմները, ինչպես նաև զանգվածային վարքագծի հոգեբանական հիմքերը։ Հեղինակը անդրադառնում է քաղաքական առաջնորդության հոգեբանությանը, հանրային կարծիքի ձևավորմանը, քարոզչության և մեդիայի ազդեցությանը, ինչպես նաև քաղաքական կոնֆլիկտների հոգեբանական պատճառներին։ Նյութը համադրում է հոգեբանական և քաղաքական վերլուծությունը՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով հասկանալ քաղաքական գործընթացների մարդկային և հոգեբանական կողմերը։