Готовые материалы

Աշխատությունը նվիրված է ամառացան վարունգի կենսաբանական և մորֆոլոգիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև մշակության արդյունավետ տեխնոլոգիական եղանակների մշակմանը՝ Արարատյան հարթավայրի հողակլիմայական պայմանների հաշվառմամբ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են բույսերի աճի և զարգացման հիմնական փուլերը, վեգետացիոն շրջանի տևողությունը, արմատային համակարգի, ցողունի, տերևների, ծաղիկների և պտուղների ձևավորման առանձնահատկությունները։ Ուշադրություն է դարձվում շրջակա միջավայրի գործոնների՝ օդի և հողի ջերմաստիճանի, խոնավության, լուսավորության և ջրային ապահովվածության ազդեցությանը բույսերի զարգացման, բերքատվության և ստացվող արտադրանքի որակի վրա։ Հատուկ նշանակություն ունի ամառային ցանքի ժամկետների ընտրությունը, քանի որ Արարատյան հարթավայրին բնորոշ բարձր ջերմաստիճաններն ու խոնավության պայմանները կարող են էականորեն ազդել սերմերի ծլման, բույսերի աճի, ծաղկման և պտղակալման ընթացքի վրա։ Քննության են առնվում հողի նախապատրաստման, ցանքի կազմակերպման, բույսերի սնուցման, ոռոգման և մշակության ընթացքում իրականացվող ագրոտեխնիկական միջոցառումների արդյունավետության հարցերը։ Ուսումնասիրվում է տարբեր մշակության գործոնների ազդեցությունը բերքի ձևավորման, պտուղների քանակական և որակական ցուցանիշների, ինչպես նաև ապրանքային արտադրանքի ստացման վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ջրային և սննդային ռեժիմների ճիշտ կազմակերպմանը, մշակաբույսի կենսաբանական պահանջներին համապատասխան խնամքի համակարգի ձևավորմանը և բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հնարավորություն տալ որոշելու տվյալ հողակլիմայական գոտու համար առավել նպատակահարմար ագրոտեխնիկական մոտեցումները, բարձրացնելու մշակաբույսի արտադրողականությունը և ապահովելու կայուն ու որակյալ բերք։ Անդրադարձ կարող է կատարվել նաև հիվանդությունների, վնասատուների և շրջակա միջավայրի անբարենպաստ պայմանների ազդեցությանը՝ դիտարկելով դրանց կանխարգելման ու կառավարման ընդհանուր միջոցառումները մշակության միասնական համակարգի շրջանակում։ Աշխատությունն ունի ինչպես գիտական, այնպես էլ կիրառական նշանակություն բանջարաբուծության համար՝ նպաստելով ամառային շրջանում վարունգի արտադրության կազմակերպման կատարելագործմանը, տեղական պայմաններին համապատասխան մշակության տեխնոլոգիայի ընտրությանը և Արարատյան հարթավայրում գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության բարձրացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է ուղեղային արյան շրջանառության փորձարարական խանգարման հետևանքով առաջացող ախտաբանական փոփոխությունների ուսումնասիրությանը և դրանց վրա տրիֆլուզալի ազդեցության գնահատմանը։ Հետազոտության հիմքում ուղեղային իշեմիայի ժամանակ զարգացող կառուցվածքային, կենսաքիմիական և ֆունկցիոնալ փոփոխությունների վերլուծությունն է, որոնք պայմանավորված են ուղեղային հյուսվածքի արյունամատակարարման և թթվածնային ապահովման նվազումով։ Ուշադրություն է դարձվում նյարդային հյուսվածքի վնասման հիմնական մեխանիզմներին, բջջային նյութափոխանակության խանգարումներին, օքսիդատիվ սթրեսի դերին, անոթային համակարգի փոփոխություններին և բորբոքային գործընթացների մասնակցությանը։ Առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում թրոմբոցիտների ակտիվացման և արյան մակարդման հետ կապված երևույթների նշանակությանը՝ ուղեղային արյան շրջանառության խանգարումների զարգացման համատեքստում։ Տրիֆլուզալը դիտարկվում է որպես հակաթրոմբոցիտային ազդեցությամբ դեղաբանական միջոց, իսկ հետազոտության նպատակներից է փորձարարական պայմաններում գնահատել դրա հնարավոր ազդեցությունը իշեմիկ վնասման տարբեր ցուցանիշների վրա։ Համեմատական վերլուծության միջոցով ուսումնասիրվում են չբուժված և դեղաբանական ազդեցության ենթարկված խմբերում արձանագրվող փոփոխությունները՝ պարզելու համար, թե որքանով կարող է կիրառված միջոցը փոփոխել ախտաբանական գործընթացների ընթացքը։ Քննության առարկա կարող են լինել ուղեղային հյուսվածքի ձևաբանական վիճակը, նյարդաբանական գործառույթների փոփոխությունները, արյան շրջանառության ցուցանիշները և բջջային վնասման հետ կապված կենսաքիմիական գործոնները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև տարբեր ցուցանիշների միջև փոխկապակցվածության բացահայտումը, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել իշեմիկ վնասման զարգացման մեխանիզմների մասին։ Փորձարարական արդյունքների գնահատումը կարող է նպաստել հակաթրոմբոցիտային դեղամիջոցների ազդեցության մեխանիզմների ավելի խոր ուսումնասիրությանը և ուղեղային իշեմիայի ժամանակ դեղաբանական շտկման հնարավորությունների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների ընդլայնմանը։ Աշխատությունն ունի փորձարարական և տեսական նշանակություն նյարդաբանության, ախտաֆիզիոլոգիայի և դեղաբանության համար՝ միաժամանակ հիմք ստեղծելով հետագա հետազոտությունների համար, սակայն փորձարարական արդյունքները ինքնին չեն նշանակում մարդկանց բուժման արդյունավետության կամ անվտանգության հաստատում առանց համապատասխան կլինիկական ուսումնասիրությունների։

Աշխատությունը նվիրված է 10–16-րդ դարերի հայ և պարսից քնարերգության համեմատական ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով երկու գրական ավանդույթների պոետիկական համակարգերի, գեղարվեստական մտածողության և արտահայտչամիջոցների ընդհանրությունների ու տարբերությունների բացահայտման վրա։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում միջնադարյան քնարական ստեղծագործությունների ժանրային առանձնահատկությունները, թեմատիկ կառուցվածքը, պատկերային համակարգը, խորհրդանիշները, փոխաբերությունները, բանաստեղծական լեզուն, տաղաչափական սկզբունքները և քնարական հերոսի արտահայտման ձևերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սիրո, բնության, մարդու և աշխարհի փոխհարաբերությունների, կյանքի անցողիկության, հոգևոր որոնումների, բարոյական արժեքների և փիլիսոփայական խորհրդածությունների գեղարվեստական մեկնաբանությանը։ Համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե նմանատիպ թեմաներն ու մոտիվները ինչպես են ձևավորվել տարբեր լեզվական, կրոնական և մշակութային միջավայրերում և ինչպիսի յուրահատուկ արտահայտություն են ստացել յուրաքանչյուր գրական ավանդույթում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում սիրային և հոգևոր քնարերգության փոխհարաբերությանը, խորհրդանշական պատկերների բազմիմաստությանը և աշխարհիկ ու կրոնական գաղափարների միահյուսմանը։ Ուսումնասիրվում են նաև բանաստեղծական կայուն պատկերները, բնության տարրերի խորհրդանշական կիրառությունը, սիրեցյալի կերպարի կառուցման սկզբունքները և զգացմունքային ապրումների գեղարվեստական արտահայտման եղանակները։ Երկու գրականությունների զուգադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ոչ միայն տիպաբանական նմանություններ, այլև հնարավոր մշակութային շփումների, տարածաշրջանային գրական միջավայրի և փոխազդեցությունների նշանակությունը՝ միաժամանակ տարբերակելով ընդհանուր օրինաչափությունները յուրաքանչյուր ավանդույթի ինքնուրույն զարգացման առանձնահատկություններից։ Անդրադարձ է կատարվում նաև բանաստեղծական ձևի և բովանդակության փոխկապակցվածությանը, լեզվաոճական միջոցների գործառույթներին, կրկնությունների, հակադրությունների, այլաբանությունների և խորհրդանիշների դերին։ Ժամանակագրական լայն ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս հետևելու քնարական մտածողության զարգացմանը մի քանի դարերի ընթացքում և գնահատելու պոետիկական որոշ ձևերի շարունակականությունն ու փոփոխությունները։ Հետազոտությունն արժեքավոր է հայագիտության, իրանագիտության, համեմատական գրականագիտության և միջնադարյան մշակույթի ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով հայ և պարսից գրական ավանդույթների փոխհարաբերությունների և դրանց գեղարվեստական ինքնատիպության առավել ամբողջական ընկալմանը։

Մեթոդական բնույթի այս հրատարակությունը նվիրված է գրադարաններում տեխնիկական և գիտատեխնիկական գրականության տարածման, հանրայնացման և ընթերցողների շրջանում դրա նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորման կազմակերպական ու գործնական հարցերին։ Նյութի հիմնական նպատակը գրադարանային աշխատողներին համապատասխան մեթոդական ցուցումներ տրամադրելն է՝ տեխնիկայի, արտադրության, արդյունաբերության, գիտության և կիրառական գիտելիքների վերաբերյալ գրականությունը տարբեր խմբերի ընթերցողներին առավել արդյունավետ ներկայացնելու համար։ Անդրադարձ է կատարվում ընթերցողների մասնագիտական հետաքրքրությունների և տեղեկատվական պահանջների ուսումնասիրությանը, գրականության նպատակային ընտրությանը, թեմատիկ հավաքածուների ձևավորմանը և համապատասխան մատենագիտական տեղեկատվության տրամադրմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում գրքային ցուցահանդեսների, թեմատիկ դիտումների, գրականության տեսությունների, զրույցների, քննարկումների, ընթերցողական հանդիպումների և այլ գրադարանային միջոցառումների կազմակերպմանը։ Ներկայացվում են այնպիսի մոտեցումներ, որոնց միջոցով հնարավոր է տեխնիկական գրականությունը կապել արտադրական գործունեության, մասնագիտական կրթության, նոր տեխնոլոգիաների յուրացման և աշխատողների որակավորման բարձրացման հետ։ Ուշադրություն է դարձվում նաև տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքի կազմակերպմանը՝ կատալոգների, քարտարանների, թեմատիկ ցանկերի և հանձնարարական մատենագիտության միջոցով անհրաժեշտ հրատարակությունների որոնումն ու ընտրությունը հեշտացնելու նպատակով։ Գրադարանավարի դերը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գրականության տրամադրող, այլև որպես ընթերցողին տեղեկատվական հոսքում կողմնորոշող և համապատասխան աղբյուրների ընտրության հարցում աջակցող մասնագետ։ Մեթոդական առաջարկությունները կարող են ընդգրկել տարբեր մասնագիտությունների ներկայացուցիչների, ուսանողների, արտադրության աշխատողների և տեխնիկական գիտելիքներով հետաքրքրվող ընթերցողների հետ աշխատանքի առանձնահատկությունները։ Հրատարակությունը միաժամանակ արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի գրադարանային աշխատանքի սկզբունքները և գիտատեխնիկական գիտելիքի տարածման գործում գրադարաններին վերապահված հասարակական ու կրթական նշանակությունը։ Այն արժեքավոր նյութ կարող է հանդիսանալ գրադարանագիտության պատմության, ընթերցանության կազմակերպման, մասնագիտական տեղեկատվական սպասարկման և գրադարաններում գիտատեխնիկական գրականության հանրայնացման մեթոդների ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է հակամանրէային դեղերի կիրառման վերաբերյալ տվյալների հավաքագրման, մշտադիտարկման, վերլուծության և գնահատման միասնական համակարգի ձևավորման խնդիրներին Հայաստանի Հանրապետության առողջապահական համակարգի պայմաններում։ Հետազոտության առանցքային ուղղություններից է հակամանրէային դեղերի օգտագործման ծավալների և կառուցվածքի գնահատումը, դրանց նշանակման միտումների ուսումնասիրությունը և դեղերի արդյունավետ ու հիմնավորված կիրառմանը նպաստող վերահսկողական մեխանիզմների մշակումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հակամանրէային կայունության տարածման վտանգին, որը սերտորեն կապված է նման դեղերի անհարկի կամ ոչ նպատակային օգտագործման հետ և հանդիսանում է հանրային առողջապահության կարևոր մարտահրավեր։ Քննության են առնվում բժշկական հաստատություններում և առողջապահական համակարգի տարբեր մակարդակներում դեղերի սպառման վերաբերյալ տեղեկատվության հավաքագրման հնարավոր մեթոդները, ցուցանիշների ընտրությունը, տվյալների համադրելիության ապահովումը և պարբերական գնահատման սկզբունքները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում դեղերի նշանակման գործելակերպի ուսումնասիրությանը, կլինիկական ուղեցույցներին համապատասխանության գնահատմանը և այն գործոնների բացահայտմանը, որոնք կարող են նպաստել ոչ նպատակահարմար կիրառմանը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև միջազգային ընդունված մոտեցումների և չափորոշիչների ուսումնասիրություն՝ դրանց կիրառելիությունը Հայաստանի առողջապահական համակարգի առանձնահատկություններին համապատասխան գնահատելու նպատակով։ Մշտադիտարկման համակարգի ձևավորումը դիտարկվում է որպես շարունակական գործընթաց, որը հնարավորություն է տալիս ժամանակի ընթացքում բացահայտել սպառման փոփոխությունները, համեմատել տարբեր բժշկական հաստատությունների կամ ժամանակաշրջանների ցուցանիշները և ժամանակին արձագանքել խնդրահարույց միտումներին։ Անդրադարձ է կատարվում նաև առողջապահության ոլորտի մասնագետների իրազեկվածության բարձրացման, դեղերի պատասխանատու նշանակման, տեղեկատվական համակարգերի զարգացման և վերահսկողության արդյունավետ կազմակերպման նշանակությանը։ Ստացված տվյալների համակարգված վերլուծությունը կարող է հիմք հանդիսանալ դեղագործական և առողջապահական քաղաքականության որոշումների, կանխարգելիչ միջոցառումների և հակամանրէային դեղերի կառավարման ծրագրերի մշակման համար։ Աշխատությունն ունի ինչպես գիտական, այնպես էլ կիրառական նշանակություն՝ նպաստելով դեղերի օգտագործման վերահսկողության կատարելագործմանը, հակամանրէային կայունության ռիսկերի նվազեցմանը և հանրային առողջության պաշտպանությանն ուղղված արդյունավետ կառավարման մեխանիզմների զարգացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է էլեկտրահաղորդման գծերի աշխատանքային գործընթացների նկարագրման համար նախատեսված Տ₂-Ս₂ մոդելի մշակմանը, տեսական հիմնավորմանը և գործնական իրականացմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են էլեկտրական էներգիայի հաղորդման ընթացքում գծերում առաջացող էլեկտրամագնիսական գործընթացները, դրանց հիմնական պարամետրերը և տարբեր աշխատանքային ռեժիմներում համակարգի վարքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հաղորդման գծի փոխարինման սխեմաների և մաթեմատիկական ներկայացումների ձևավորմանը, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել լարման, հոսանքի, ակտիվ ու ռեակտիվ հզորությունների և էներգետիկական կորուստների փոփոխությունները։ Մոդելի մշակման ընթացքում հաշվի են առնվում գծի ակտիվ ու ինդուկտիվ դիմադրությունները, ունակային հատկությունները և այն գործոնները, որոնք ազդում են էլեկտրաէներգիայի հաղորդման արդյունավետության ու համակարգի կայունության վրա։ Քննության են առնվում ինչպես հաստատված, այնպես էլ անցումային աշխատանքային ռեժիմները՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու բեռնվածքի փոփոխության, միացումների և այլ ռեժիմային փոփոխությունների ազդեցությունը էլեկտրահաղորդման գործընթացի վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մաթեմատիկական հավասարումների և հաշվարկային ալգորիթմների մշակմանը, որոնց օգնությամբ հնարավոր է համակարգչային միջավայրում վերարտադրել հաղորդման գծի վարքը և համեմատել տարբեր ռեժիմների արդյունքները։ Մոդելավորման արդյունքների գնահատումը հնարավորություն է տալիս որոշելու մշակված մոտեցման ճշգրտությունը, կիրառելիության սահմանները և առավելությունները այլ հաշվարկային ներկայացումների համեմատ։ Ուսումնասիրվում են նաև մոդելի ծրագրային կամ սարքային իրականացման հնարավորությունները՝ այն էլեկտրաէներգետիկական համակարգերի հաշվարկման, նախագծման և ռեժիմների վերլուծության խնդիրներում օգտագործելու նպատակով։ Հատուկ նշանակություն ունի իրական համակարգերի պարամետրերին համապատասխան մոդելի հարմարեցումը, քանի որ դա հնարավորություն է տալիս գնահատել հաղորդման գծերի տեխնիկական վիճակը, կանխատեսել ռեժիմային փոփոխությունների հետևանքները և ընտրել շահագործման նպատակահարմար պայմաններ։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի էլեկտրաէներգետիկական համակարգերի մոդելավորման և հաշվարկային մեթոդների զարգացման համար՝ նպաստելով հաղորդման գծերի աշխատանքի առավել ճշգրիտ վերլուծությանը, էլեկտրաէներգիայի կորուստների գնահատմանը, համակարգերի հուսալիության բարձրացմանը և էլեկտրական ցանցերի նախագծման ու շահագործման արդյունավետության բարելավմանը։

Ժողովածուն ժամանակակից հայ գրականության քնարական ուղղությանը պատկանող ստեղծագործություն է, որի առանցքում մարդու ներաշխարհը, սերը, զգացմունքային ապրումները և ինքնաճանաչման որոնումներն են։ Ստեղծագործական աշխարհում սերը ներկայանում է ոչ միայն որպես երկու մարդկանց միջև ձևավորվող զգացում, այլև որպես մարդու գոյության, հոգևոր ինքնության և աշխարհի նկատմամբ վերաբերմունքի կարևոր հիմք։ Հեղինակը կենտրոնանում է անհատի զգացմունքային վիճակների, հիշողությունների, կարոտի, հանդիպումների ու բաժանումների, սպասման և ներքին հակասությունների վրա՝ դրանք վերածելով քնարական մտորումների։ Սիրո գաղափարը տարբեր ստեղծագործություններում կարող է հանդես գալ որպես երջանկության աղբյուր, հոգևոր ուժ, ցավի պատճառ կամ մարդու ինքնաճանաչման ճանապարհ։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում մարդու և ժամանակի փոխհարաբերությունները, անցյալի հիշողությունների ազդեցությունը ներկայի վրա և այն ապրումները, որոնք պահպանվում են նույնիսկ կյանքի հանգամանքների փոփոխությունից հետո։ Քնարական խոսքը կառուցվում է անձնական և անմիջական զգացողությունների շուրջ՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով հետևելու քնարական հերոսի հոգեբանական փոփոխություններին և աշխարհընկալմանը։ Ուշադրություն է դարձվում սիրո և միայնության, ներկայության և բացակայության, վստահության և հիասթափության, երազանքի և իրականության հակադրություններին։ Ստեղծագործություններում զգացմունքային ապրումները հաճախ վերածվում են ավելի ընդհանրական մտորումների մարդու էության, հարաբերությունների արժեքի, կյանքի անցողիկության և հոգևոր կապերի նշանակության մասին։ Լեզվական արտահայտչականությունը, պատկերավոր խոսքը, խորհրդանշական ձևակերպումները և հուզական շեշտադրումները նպաստում են ներքին տրամադրությունների փոխանցմանը։ Անձնական ապրումների միջոցով ձևավորվում է ավելի լայն մարդասիրական գաղափար՝ սերը ներկայացնելով որպես այն արժեքներից մեկը, որի միջոցով մարդը կարող է իմաստավորել սեփական գոյությունը և հարաբերությունները շրջապատող աշխարհի հետ։ Ժողովածուն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել ժամանակակից հայ քնարերգության, սիրային պոեզիայի և անհատի հոգեբանական աշխարհի գեղարվեստական արտահայտման առանձնահատկություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության բյուջետային համակարգի ձևավորման, գործունեության և զարգացման խնդիրների տնտեսական ու ֆինանսական ուսումնասիրությանը՝ համապատասխան ժամանակաշրջանի ինստիտուցիոնալ պայմանների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են պետական ֆինանսների կազմակերպման սկզբունքները, բյուջետային եկամուտների և ծախսերի կառուցվածքը, ֆինանսական միջոցների ձևավորման աղբյուրները և դրանց բաշխման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բյուջետային համակարգի կայացման փուլերին, իրավական և կազմակերպական հիմքերին, պետական ու տեղական ֆինանսների փոխհարաբերություններին և բյուջետային գործընթացի կառավարման առանձնահատկություններին։ Քննության են առնվում հարկային և ոչ հարկային եկամուտների ձևավորման հնարավորությունները, պետական ծախսերի հիմնական ուղղությունները, սոցիալական և տնտեսական ծրագրերի ֆինանսավորումը, ինչպես նաև սահմանափակ ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման խնդիրները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում բյուջեի պլանավորման, կազմման, հաստատման, կատարման և վերահսկողության մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ գնահատելով դրանց արդյունավետությունը և կատարելագործման հնարավորությունները։ Վերլուծվում են նաև բյուջետային հավասարակշռության, պակասուրդի ֆինանսավորման, ֆինանսական կայունության և միջբյուջետային հարաբերությունների հետ կապված հարցերը։ Հետազոտության մեջ բյուջետային քաղաքականությունը դիտարկվում է սոցիալ-տնտեսական զարգացման հետ փոխկապակցված՝ ուսումնասիրելով պետական ֆինանսների ազդեցությունը տնտեսության տարբեր ոլորտների, ենթակառուցվածքների, սոցիալական պաշտպանության և հանրային ծառայությունների ֆինանսավորման վրա։ Անդրադարձ է կատարվում բյուջետային միջոցների նպատակային և արդյունավետ օգտագործման, ֆինանսական վերահսկողության, հաշվետվողականության ու թափանցիկության բարձրացման անհրաժեշտությանը։ Հատուկ նշանակություն ունի բյուջետային համակարգի զարգացմանը խոչընդոտող տնտեսական և ինստիտուցիոնալ գործոնների բացահայտումը և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղությունների գնահատումը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանում պետական ֆինանսների կառավարման կառուցվածքի, բյուջետային քաղաքականության առաջնահերթությունների և համակարգի կատարելագործման անհրաժեշտության մասին։ Աշխատությունը կարող է կարևոր աղբյուր հանդիսանալ հանրային ֆինանսների, բյուջետային կառավարման և տարածաշրջանի տնտեսական պատմության ուսումնասիրության համար՝ ներկայացնելով բյուջետային համակարգի ձևավորման ու զարգացման առանձնահատկությունները և դրանց հետ կապված հիմնական ֆինանսատնտեսական հիմնախնդիրները։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի բնական բենտոնիտային հումքի կիրառմամբ պլաստիկ քսանյութերի մշակմանը և սահմանային յուղման պայմաններում աշխատող շփման հանգույցներում դրանց հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում բնական բենտոնիտները դիտարկվում են որպես հանքային ծագման նյութեր, որոնց կառուցվածքային և ֆիզիկաքիմիական առանձնահատկությունները հնարավորություն են տալիս դրանք կիրառել քսանյութերի բաղադրության մեջ՝ անհրաժեշտ խտություն, կայունություն և շահագործական հատկություններ ապահովելու նպատակով։ Ուսումնասիրվում են հումքի հանքաբանական կազմը, մասնիկների կառուցվածքը, մակերևութային հատկությունները և դրանց ազդեցությունը ստացվող նյութերի կառուցվածքամեխանիկական բնութագրերի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պլաստիկ քսանյութերի կայունությանը, մածուցիկությանը, ջերմաստիճանային վարքին, մեխանիկական ազդեցությունների նկատմամբ դիմադրությանը և աշխատանքային մակերևույթների վրա պաշտպանիչ շերտ ձևավորելու կարողությանը։ Քննության են առնվում սահմանային յուղման պայմանները, երբ շփվող մակերևույթները բաժանող քսանյութի շերտը շատ բարակ է, և շփման ու մաշման նվազեցման համար մեծ նշանակություն են ստանում քսանյութի բաղադրությունը և մակերևույթի հետ դրա փոխազդեցությունը։ Փորձարարական հետազոտությունների միջոցով գնահատվում են շփման գործակիցը, մաշման ինտենսիվությունը, հակամաշային և հակաշփական հատկությունները, ինչպես նաև տարբեր աշխատանքային բեռնվածությունների և ջերմաստիճանների ազդեցությունը քսանյութերի արդյունավետության վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում բենտոնիտային բաղադրիչների քանակի և հատկությունների ազդեցության գնահատմանը՝ առավել արդյունավետ բաղադրություններ ընտրելու նպատակով։ Ուսումնասիրվում են նաև քսանյութի կառուցվածքային կայունության պահպանման հնարավորությունները երկարատև մեխանիկական ազդեցության և շահագործման փոփոխվող պայմանների դեպքում։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու տեղական բնական հումքի օգտագործման տեխնոլոգիական և տնտեսական նպատակահարմարությունը՝ ներմուծվող որոշ բաղադրիչների փոխարինման և տեղական հանքային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման տեսանկյունից։ Ստացված նյութերը կարող են կիրառական հետաքրքրություն ներկայացնել մեքենաշինության, տրանսպորտի և տարբեր մեխանիկական սարքավորումների շփման հանգույցների սպասարկման համար։ Աշխատությունը նպաստում է նոր քսանյութերի ստեղծման գիտական հիմքերի զարգացմանը, շփման ու մաշման գործընթացների ավելի խորքային ուսումնասիրմանը և Հայաստանի բնական բենտոնիտների արդյունաբերական կիրառման հնարավորությունների ընդլայնմանը։

Աշխատությունը նվիրված է աշնանացան գարու տարբեր ծագում ունեցող սորտանմուշների կենսաբանական, գյուղատնտեսական և տնտեսական հատկանիշների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ Արարատյան հարթավայրի նախալեռնային գոտու բնակլիմայական պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում գնահատվում է համաշխարհային գենետիկական հավաքածուում ընդգրկված սորտանմուշների աճը, զարգացումը, բերքատվությունը և տեղական պայմաններին հարմարվողականությունը՝ նպատակ ունենալով առանձնացնել սելեկցիոն և արտադրական տեսանկյունից առավել արժեքավոր ձևերը։ Ուսումնասիրվում են բույսերի զարգացման հիմնական փուլերը՝ ծլումը, թփակալումը, ցողունավորումը, հասկակալումը և հասունացումը, ինչպես նաև դրանց տևողության տարբերությունները՝ կախված սորտային առանձնահատկություններից և շրջակա միջավայրի պայմաններից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ձմեռադիմացկունությանը, երաշտադիմացկունությանը, բարձր և ցածր ջերմաստիճանների նկատմամբ կայունությանը, քանի որ այդ հատկանիշները կարևոր նշանակություն ունեն նախալեռնային գոտում աշնանացան մշակաբույսերի արդյունավետ մշակության համար։ Համեմատական գնահատման ընթացքում դիտարկվում են բույսերի բարձրությունը, արդյունավետ թփակալումը, հասկի կառուցվածքը, հատիկների քանակը և զանգվածը, հազար հատիկի զանգվածը, ինչպես նաև միավոր տարածքից ստացվող բերքը։ Ուսումնասիրվում է նաև սորտանմուշների դիմադրողականությունը տարածված հիվանդությունների և անբարենպաստ միջավայրային գործոնների նկատմամբ։ Տարբեր տարիների եղանակային պայմանների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու բերքատվության կայունությունը և բացահայտելու այն գենոտիպերը, որոնք կարողանում են պահպանել բարձր արտադրողականություն փոփոխվող պայմաններում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում վաղահասության, հատիկի որակի և այլ տնտեսապես արժեքավոր հատկանիշների ուսումնասիրությանը։ Համաշխարհային հավաքածուի բազմազան նյութի գնահատումը հնարավորություն է տալիս հայտնաբերելու արժեքավոր գենետիկական աղբյուրներ, որոնք կարող են հետագայում օգտագործվել տեղական սելեկցիոն ծրագրերում՝ նոր, բարձր բերքատու և շրջակա միջավայրի սթրեսային պայմաններին ավելի հարմարված սորտերի ստեղծման համար։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև աշնանացան գարու մշակության համար առավել նպատակահարմար սորտերի ընտրության, գենետիկական բազմազանության արդյունավետ օգտագործման և տարածաշրջանի հողակլիմայական պայմաններին համապատասխան բուսաբուծական արտադրության զարգացման տեսանկյունից։

Աշխատությունը նվիրված է հայ դասական գրականության մեջ աստվածաշնչյան ավանդույթի գեղարվեստական արտահայտությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով կրոնական պատկերների, խորհրդանիշների, սյուժետային տարրերի և բարոյափիլիսոփայական գաղափարների դերը գրողի ստեղծագործական աշխարհում։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում այն ստեղծագործությունները, որոնցում ուղղակի կամ անուղղակի կերպով արտահայտվում են աստվածաշնչյան պատմությունների, կերպարների, գաղափարների և պատկերային համակարգի ազդեցությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարու և չարի, մեղքի և հատուցման, արդարության, սիրո, գթասրտության, զոհաբերության, հավատի, ներողամտության, մարդկային արժանապատվության և բարոյական ընտրության խնդիրների գեղարվեստական մեկնաբանությանը։ Վերլուծվում է, թե ինչպես են ավանդական կրոնական պատկերներն ու գաղափարները վերաիմաստավորվում ազգային մշակույթի, ժողովրդական աշխարհընկալման և հեղինակի մարդասիրական հայեցակարգի շրջանակում։ Քննության են առնվում աստվածաշնչյան ակնարկները, խորհրդանիշները, համեմատությունները, փոխաբերությունները և կերպարային զուգահեռները՝ պարզելու դրանց նշանակությունը ստեղծագործությունների գաղափարական ու գեղարվեստական կառուցվածքում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում քրիստոնեական բարոյական արժեքների և ժողովրդական մտածողության փոխհարաբերությանը, ինչպես նաև այն հարցին, թե համամարդկային բարոյական գաղափարներն ինչպիսի նոր արտահայտություն են ստանում ազգային գրական միջավայրում։ Ուսումնասիրվում են նաև մարդու և Աստծո, մարդու և հասարակության, անհատի և բարոյական պատասխանատվության հարաբերությունների գեղարվեստական ընկալումները։ Աստվածաշնչյան շերտի քննությունը հնարավորություն է տալիս առավել խորությամբ բացահայտելու ստեղծագործությունների ենթատեքստը, խորհրդանշական իմաստները և փիլիսոփայական ընդհանրացումները։ Միաժամանակ դիտարկվում են ժողովրդական բանահյուսության և քրիստոնեական մշակույթի փոխազդեցությունները, որոնք կարող են միավորվել նույն գեղարվեստական համակարգում և ձևավորել յուրահատուկ ազգային պատկերաշխարհ։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի գրողի աշխարհայացքի, գեղագիտական մտածողության և բարոյափիլիսոփայական գաղափարների առավել ամբողջական ընկալման համար՝ միաժամանակ հնարավորություն տալով գնահատել աստվածաշնչյան մշակութային ժառանգության դերը հայ գրականության զարգացման և ազգային գրական մտածողության ձևավորման գործընթացներում։

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի և անգլերենի դարձվածաբանական համակարգերում մարմնի մասերի անվանումներ պարունակող կայուն արտահայտությունների զուգադրական-տիպաբանական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում այն դարձվածային միավորները, որոնց բաղադրիչներից մեկը մարդու մարմնի որևէ մասի անվանում է՝ գլուխ, աչք, ձեռք, ոտք, սիրտ, բերան, լեզու, ականջ և այլն։ Նման միավորները դիտարկվում են ոչ միայն որպես լեզվական կառույցներ, այլև որպես ժողովրդի մտածողությունը, մշակութային պատկերացումները, արժեքային համակարգը և աշխարհի ընկալման առանձնահատկությունները արտահայտող միջոցներ։ Վերլուծվում են դարձվածների իմաստային կառուցվածքը, ձևաբանական և շարահյուսական առանձնահատկությունները, փոխաբերական նշանակության ձևավորման մեխանիզմները և խոսքում դրանց գործածության պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երկու լեզուներում հանդիպող իմաստային և կառուցվածքային համապատասխանություններին՝ բացահայտելով ամբողջական կամ մասնակի համարժեք դարձվածները, ինչպես նաև այն միավորները, որոնք հատուկ են միայն լեզուներից մեկին։ Քննության են առնվում այն դեպքերը, երբ նույն մարմնի մասի անվանումը հայերենում և անգլերենում մասնակցում է տարբեր փոխաբերական իմաստների ձևավորմանը կամ, հակառակը, նույն գաղափարը երկու լեզուներում արտահայտվում է տարբեր մարմնական բաղադրիչներով։ Ուսումնասիրվում են նաև մարդու հույզերի, բնավորության, մտավոր գործունեության, վարքագծի, սոցիալական հարաբերությունների, աշխատանքի և առօրյա գործողությունների արտահայտման մեջ նման դարձվածների գործառույթները։ Զուգադրական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու համընդհանուր լեզվամտածողական օրինաչափությունները և ազգային-մշակութային առանձնահատկությունները՝ ցույց տալով, թե ինչպես է մարդու մարմինը վերածվում վերացական հասկացությունների լեզվական արտահայտման կարևոր աղբյուրի։ Կարևոր տեղ է հատկացվում դարձվածների դասակարգմանը ըստ իմաստային խմբերի, կառուցվածքային տիպերի և գործառական հատկանիշների, ինչպես նաև դրանց թարգմանության ընթացքում առաջացող համարժեքության խնդիրներին։ Հետազոտությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ դարձվածաբանության, զուգադրական և տիպաբանական լեզվաբանության, թարգմանաբանության ու լեզվամշակութաբանության համար, ինչպես նաև նպաստել հայերեն և անգլերեն դարձվածաբանական համակարգերի ընդհանրությունների ու տարբերությունների առավել ամբողջական բացահայտմանը։

Աշխատությունը նվիրված է հայ ժողովրդական հերոսական էպոսի տարբեր պատումներից համահավաք բնագրերի ձևավորման սկզբունքների, մեթոդաբանության և գիտական նպատակների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում բանավոր ավանդության ընթացքում ձևավորված բազմաթիվ տարբերակների գրառման, հավաքման, դասակարգման, համեմատության և գիտական մշակման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե տարբեր ժամանակներում և տարբեր բանասացներից գրանցված պատումները ինչ սկզբունքներով կարող են համադրվել՝ պահպանելով ժողովրդական ստեղծագործության լեզվական, բովանդակային և գեղարվեստական առանձնահատկությունները։ Վերլուծվում են պատումների միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները, սյուժետային դրվագների տարբերակները, կերպարների նկարագրությունները, իրադարձությունների հաջորդականությունը, տեղական առանձնահատկությունները և բանասացների անհատական ստեղծագործական ներդրումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում համահավաք բնագիր կազմելու ընթացքում նյութի ընտրության չափանիշներին և տարբեր պատումներից հատվածների համադրման հիմնավորմանը։ Քննության է առնվում նաև բանավոր ստեղծագործությունը գրավոր ամբողջական տեքստի վերածելու խնդիրը, քանի որ նման աշխատանքում անհրաժեշտ է միաժամանակ պահպանել սկզբնաղբյուրների ինքնատիպությունը և ներկայացնել էպիկական պատումի հնարավորինս ամբողջական կառուցվածքը։ Ուսումնասիրվում են բնագրագիտական խմբագրման սկզբունքները, բարբառային և լեզվական առանձնահատկությունների փոխանցման եղանակները, կրկնվող կամ տարբերակվող հատվածների մշակումը և գիտական մեկնաբանությունների նշանակությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև համահավաք բնագրերի ստեղծման պատմամշակութային նպատակներին՝ ազգային բանավոր ժառանգության պահպանմանը, համակարգմանը և հետագա սերունդներին փոխանցմանը։ Նման բնագրերը կարևոր աղբյուր են էպոսի կառուցվածքի, կերպարային համակարգի, առասպելաբանական շերտերի, ժողովրդական աշխարհընկալման, պատմական հիշողության և գեղարվեստական մտածողության ուսումնասիրման համար։ Միաժամանակ ընդգծվում է առանձին պատումների ինքնուրույն արժեքը, քանի որ համահավաք տարբերակը չի փոխարինում սկզբնական գրառումներին, այլ դրանց համեմատական ուսումնասիրության և ընդհանրացման արդյունք է։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ բանագիտության, էպոսագիտության, բնագրագիտության և գրականագիտության համար՝ նպաստելով ազգային էպիկական ժառանգության գիտական ուսումնասիրման մեթոդների ու դրա պահպանման սկզբունքների առավել ամբողջական ըմբռնմանը։

Աշխատությունը նվիրված է հայ արձակագրության ինքնատիպ ներկայացուցիչներից մեկի փոքրածավալ արձակ ստեղծագործությունների գրականագիտական ուսումնասիրությանը՝ դրանց թեմատիկ, գաղափարական, ժանրային և գեղարվեստական առանձնահատկությունների բացահայտմամբ։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում պատմվածքները, նորավեպային բնույթի գործերը, մանրապատումները և փոքր արձակի այլ ձևերը՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց կառուցվածքին, կերպարային համակարգին, պատմողական եղանակներին և լեզվաոճական առանձնահատկություններին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պատմական անցյալի և ժամանակակից իրականության գեղարվեստական վերաիմաստավորմանը, ազգային հիշողության, մարդու և հասարակության փոխհարաբերությունների, բարոյական արժեքների ու անհատի ներաշխարհի արտացոլմանը։ Վերլուծվում է, թե ինչպես է սահմանափակ ծավալի պայմաններում ձևավորվում ամբողջական գեղարվեստական միջավայր, զարգանում գործողությունը և բացահայտվում կերպարների հոգեբանությունն ու աշխարհընկալումը։ Ուսումնասիրվում են հեղինակային խոսքի և կերպարների խոսքի հարաբերակցությունը, երկխոսությունների կառուցումը, նկարագրությունների գործառույթը, ենթատեքստի կիրառումը, պատկերավորման միջոցները և պատմողական ռիթմը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բառապաշարի ընտրությանը, պատմական ու ժողովրդական լեզվաշերտերի օգտագործմանը և դրանց միջոցով ստեղծվող ազգային ու ժամանակային միջավայրին։ Քննության են առնվում նաև իրականության և գեղարվեստական երևակայության փոխհարաբերությունները, պատմական նյութի գրական մշակման սկզբունքները և անցյալի իրադարձությունները ժամանակակից ընթերցողի համար իմաստավորելու հեղինակային մոտեցումները։ Փոքր արձակի ժանրային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու սեղմ շարադրանքի, արտահայտչական մանրամասների, խորհրդանշական պատկերների և հակիրճ բնութագրումների նշանակությունը ստեղծագործությունների գաղափարական ամբողջականության ձևավորման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում կերպարակերտման եղանակներին, գործողությունների զարգացման տրամաբանությանը և գեղարվեստական տարածության ու ժամանակի կազմակերպմանը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել արձակագրի փոքր ժանրերի գեղարվեստական համակարգի մասին, գնահատել դրանց տեղը հեղինակի ստեղծագործական ժառանգության մեջ և բացահայտել դրանց նշանակությունը 20-րդ դարի հայ արձակի զարգացման համատեքստում։