Chemistry

Աշխատությունը նվիրված է ալկիլդիացետիլենների օքսիմեթիլացման ռեակցիաների ուսումնասիրությանը՝ իոնափոխանակիչ խեժերի կիրառմամբ իրականացվող կատալիտիկ գործընթացների համատեքստում։ Քննարկվում են ալկիլդիացետիլենների քիմիական կառուցվածքը, դրանց ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, ռեակցիոնունակությունը և օրգանական սինթեզում կիրառման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում օքսիմեթիլացման ռեակցիայի ընթացքի օրինաչափություններին, ռեակցիայի պայմանների ընտրությանը, կատալիզատորի բնույթի ազդեցությանը և նպատակային օրգանական միացությունների ստացման արդյունավետությանը։ Ուսումնասիրվում են իոնափոխանակիչ խեժերի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները, դրանց կատալիտիկ ակտիվությունը, թթվահիմնային հատկությունները և ռեակցիոն միջավայրի հետ փոխազդեցության հնարավոր մեխանիզմները։ Դիտարկվում են ջերմաստիճանի, ռեակցիայի տևողության, ելանյութերի հարաբերակցության, կատալիզատորի քանակի և այլ տեխնոլոգիական գործոնների ազդեցությունները քիմիական փոխակերպումների ընթացքի վրա։ Կարևորվում են ռեակցիայի ընտրողականության, փոխակերպման աստիճանի, ստացվող միացությունների ելքի և կողմնակի գործընթացների առաջացման հետ կապված հարցերը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր իոնափոխանակիչ խեժերի կիրառման արդյունավետությունը, դրանց համեմատական կատալիտիկ հատկությունները և բազմակի օգտագործման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում սինթեզված նյութերի կառուցվածքի հաստատման, ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի որոշման և անալիտիկ հետազոտության ժամանակակից մեթոդների կիրառմանը։ Առանձնացվում են օրգանական սինթեզի տեխնոլոգիական պայմանների օպտիմալացման, կատալիտիկ համակարգերի արդյունավետության բարձրացման, ռեակցիոն գործընթացների կառավարման և ստացվող արտադրանքների հնարավոր գործնական կիրառության խնդիրները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ացետիլենային միացությունների քիմիայի, օրգանական սինթեզի, հետերոգեն կատալիզի և պոլիմերային կատալիզատորների կիրառման ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիկոսների, քիմիական տեխնոլոգիաների մասնագետների, կատալիզի հետազոտողների, նյութագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ոչ սպիտակուցային (R)- և (S)-α-ամինաթթուների ասիմետրիկ սինթեզի մեթոդների մշակմանը և ուսումնասիրությանը՝ դեհիդրոամինաթթուների ու կոբալտի (Co³⁺) և նիկելի (Ni²⁺) իոնների հետ առաջացրած քիրալային կոմպլեքսների կիրառմամբ։ Դիտարկվում են ոչ սպիտակուցային ամինաթթուների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ստերեոքիմիական հատկությունները և դրանց նշանակությունը օրգանական սինթեզի, կենսաօրգանական քիմիայի ու դեղագործական հետազոտությունների համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քիրալային մետաղակոմպլեքսների կառուցվածքին, դրանց ստերեոքիմիական կազմակերպմանը և ասիմետրիկ փոխակերպումների ընթացքում տարածական ընտրողականության ապահովման հնարավորություններին։ Քննարկվում են դեհիդրոամինաթթուների մասնակցությամբ ընթացող քիմիական փոխակերպումների ընդհանուր օրինաչափությունները, մետաղական իոնների կոորդինացիոն հատկությունների ազդեցությունը ռեակցիաների ուղղության վրա և տարբեր տարածական կառուցվածք ունեցող ամինաթթուների ստացման տեսական հիմքերը։ Անդրադարձ է կատարվում էνανտիոմերային ընտրողականության գնահատմանը, ստացված միացությունների կառուցվածքի և բացարձակ կոնֆիգուրացիայի որոշման մեթոդներին, ինչպես նաև քիրալային կոմպլեքսների դերին ստերեոսելեկտիվ սինթեզի գործընթացներում։ Կարևորվում են կոբալտի և նիկելի կոմպլեքսների համեմատական ուսումնասիրությունը, մետաղակոմպլեքսային համակարգերի կառուցվածքի ու ռեակցիոն հատկությունների փոխկապակցվածությունը և ոչ սպիտակուցային ամինաթթուների ստացման նոր մոտեցումների գիտական նշանակությունը։ Աշխատությունը կարող է նպաստել ասիմետրիկ սինթեզի, կոորդինացիոն քիմիայի և ամինաթթուների ստերեոքիմիայի վերաբերյալ գիտական պատկերացումների զարգացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել օրգանական և կենսաօրգանական քիմիայի, դեղագործական քիմիայի, մետաղակոմպլեքսային միացությունների և ստերեոսելեկտիվ սինթեզի ոլորտների հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է իզոցիանուրաթթվի հիման վրա նոր մոնոմերների և պոլիմերների ստացման, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրության և բարձր ֆիզիկամեխանիկական հատկություններով օժտված սոսնձային նյութերի ստեղծման հիմնախնդիրներին։ Դիտարկվում են պոլիմերային սոսինձների մշակման տեսական հիմունքները, իզոցիանուրաթթվի ածանցյալների քիմիական հատկությունները և դրանց կիրառման հնարավորությունները ժամանակակից պոլիմերային նյութագիտության մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նոր մոնոմերային միացությունների կառուցվածքի և ռեակցիոնունակության փոխհարաբերություններին, պոլիմերային շղթաների ձևավորման առանձնահատկություններին և ստացված նյութերի ֆիզիկաքիմիական բնութագրերին։ Քննարկվում են պոլիմերների մոլեկուլային կառուցվածքի, խաչաձև կապերի և բաղադրության ազդեցությունները սոսնձային միացությունների ամրության, առաձգականության, ջերմակայունության և շահագործման հուսալիության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում սոսնձային նյութերի կպչողականության, մեխանիկական դիմացկունության, ջերմային կայունության և տարբեր մակերևույթների հետ փոխազդեցության գնահատման մեթոդներին։ Կարևորվում են պոլիմերային համակարգերի հատկությունների նպատակային փոփոխման, նյութերի բաղադրության օպտիմալացման և բարձր արդյունավետությամբ սոսնձային կոմպոզիցիաների մշակման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել նոր սերնդի պոլիմերային սոսինձների ստեղծմանը, դրանց կիրառական հատկությունների բարելավմանը և արդյունաբերական նշանակության նյութերի տեսականու ընդլայնմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պոլիմերային քիմիայի մասնագետների, նյութագետների, քիմիական տեխնոլոգիաների հետազոտողների, արդյունաբերական սոսինձների մշակմամբ զբաղվող մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Քիմիական, ֆիզիկաքիմիական և նյութագիտական բնույթի գիտական աշխատությունը նվիրված է բնական ու արհեստական ծագման սիլիցիումի երկօքսիդի հիմքով նյութերի մակերևութային կառուցվածքի նպատակային փոփոխման, դրանց ադսորբցիոն հատկությունների կարգավորման և քրոմատոգրաֆիական բաժանման արդյունավետության վրա մակերևութային մոդիֆիկացման ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է սիլիկահողերի մակերևույթի ֆիզիկաքիմիական առանձնահատկությունների, ծակոտկեն կառուցվածքի, ակտիվ կենտրոնների և տարբեր քիմիական միացությունների հետ փոխազդեցության օրինաչափությունների բացահայտման հետ։ Սիլիցիումի երկօքսիդի հիմքով նյութերը լայն կիրառություն ունեն անալիտիկ քիմիայում, ադսորբցիոն գործընթացներում, քրոմատոգրաֆիական բաժանման համակարգերում և տարբեր նյութերի մաքրման տեխնոլոգիաներում։ Դրանց կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է զարգացած մակերևույթով, ծակոտկեն կառուցվածքով, քիմիական հատկությունների փոփոխման հնարավորություններով և տարբեր բնույթի մոլեկուլների նկատմամբ ընտրողական փոխազդեցությունների ձևավորման ունակությամբ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է բնական և սինթետիկ սիլիկահողերի կառուցվածքային տարբերությունները, դրանց առաջացման կամ ստացման առանձնահատկությունները, մակերևութային ակտիվ կենտրոնների բնույթը և ադսորբցիոն հատկությունների վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի սիլիկահողի մակերևույթում առկա սիլանոլային խմբերը, որոնք կարևոր դեր են կատարում ջրածնային կապերի, բևեռային փոխազդեցությունների և տարբեր նյութերի ադսորբցիայի գործընթացներում։ Մակերևութային խմբերի քանակը, տեղաբաշխումը և քիմիական ակտիվությունը կարող են էականորեն ազդել քրոմատոգրաֆիական համակարգերում նյութերի պահման, ընտրողականության և բաժանման արդյունավետության վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է մակերևույթի մոդիֆիկացման ֆիզիկաքիմիական էության ուսումնասիրությունը, որը ենթադրում է նյութի մակերևութային հատկությունների նպատակային փոփոխություն՝ առանց դրա հիմնական կառուցվածքի ամբողջական վերափոխման անհրաժեշտության։ Նման փոփոխությունները կարող են իրականացվել տարբեր քիմիական խմբերի մակերևութային ամրացման, ակտիվ կենտրոնների հատկությունների փոփոխման կամ մակերևույթի փոխազդեցության բնույթի կարգավորման միջոցով։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել սիլիկահողերի մակերևույթի օրգանական և անօրգանական մոդիֆիկացման ընդհանուր մոտեցումները, դրանց ազդեցությունը մակերևույթի բևեռայնության, հիդրոֆիլության, հիդրոֆոբության և ադսորբցիոն ընտրողականության վրա։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում մակերևութային փոփոխությունների և քրոմատոգրաֆիական պահման մեխանիզմների փոխհարաբերությունները։ Քրոմատոգրաֆիական բաժանման գործընթացում նյութերի տեղաշարժի առանձնահատկությունները պայմանավորված են շարժական և անշարժ փուլերի միջև դրանց բաշխմամբ, ինչպես նաև անշարժ փուլի մակերևույթի հետ առաջացող միջմոլեկուլային փոխազդեցություններով։ Այս համատեքստում սիլիկահողի մակերևույթի մոդիֆիկացումը կարող է փոխել տարբեր միացությունների պահման աստիճանը, դրանց բաժանման ընտրողականությունը և քրոմատոգրաֆիական համակարգի ընդհանուր արդյունավետությունը։ Հետազոտության թեմատիկան ընդգրկում է նաև բնական և սինթետիկ սիլիկահողերի համեմատական ուսումնասիրությունը։ Բնական ծագման նյութերը կարող են առանձնանալ հանքաբանական բաղադրությամբ, կառուցվածքային անհամասեռությամբ և տարբեր խառնուրդների առկայությամբ, մինչդեռ սինթետիկ նյութերի դեպքում հաճախ հնարավոր է առավել նպատակային կարգավորել մասնիկների չափերը, ծակոտկենության բնութագրերը և մակերևութային հատկությունները։ Այս տարբերությունների ուսումնասիրությունը կարևոր է քրոմատոգրաֆիական կիրառությունների համար առավել համապատասխան նյութերի ընտրության և դրանց հատկությունների կատարելագործման տեսանկյունից։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է սիլիկահողերի տեսակարար մակերևույթի, ծակոտիների ծավալի, ծակոտիների չափաբաշխման և մասնիկների ձևաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը։ Նշված բնութագրերը կարող են ազդել ադսորբցիոն հավասարակշռության հաստատման, նյութափոխանակության արագության, քրոմատոգրաֆիական գոտիների լայնացման և բաժանման գործընթացի վերարտադրելիության վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի մակերևութային կառուցվածքի և քրոմատոգրաֆիական հատկությունների միջև քանակական փոխկապակցվածությունների բացահայտումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել տարբեր բնույթի օրգանական միացությունների ադսորբցիայի առանձնահատկությունները, դրանց մոլեկուլային կառուցվածքի ազդեցությունը պահման բնութագրերի վրա և մոդիֆիկացված մակերևույթների ընտրողականության փոփոխությունները։ Այսպիսի ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս գնահատելու, թե ինչպես են մոլեկուլների բևեռայնությունը, չափերը, ֆունկցիոնալ խմբերը և տարածական կառուցվածքը պայմանավորում դրանց փոխազդեցությունը սիլիկահողային անշարժ փուլերի հետ։ Աշխատության թեմատիկան առնչվում է նաև նորմալ և հակադարձ փուլային քրոմատոգրաֆիայի սկզբունքներին, քանի որ մակերևույթի քիմիական բնույթի փոփոխությունը կարող է հնարավորություն տալ կարգավորելու անշարժ փուլի փոխազդեցությունները տարբեր շարժական փուլերի և ուսումնասիրվող նյութերի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի քրոմատոգրաֆիական արդյունավետության գնահատման այնպիսի ցուցանիշները, ինչպիսիք են պահման ժամանակը, պահման գործակիցը, ընտրողականության գործակիցը, բաժանման աստիճանը և տեսական թիթեղների քանակը։ Այս ցուցանիշների համեմատական վերլուծությունը կարող է նպաստել մոդիֆիկացման արդյունքում առաջացող փոփոխությունների քանակական գնահատմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է մակերևույթի մոդիֆիկացման ազդեցությունը նյութերի ադսորբցիայի և դեսորբցիայի հավասարակշռության վրա։ Ադսորբցիոն գործընթացների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու մակերևույթի ակտիվ կենտրոնների և տարբեր մոլեկուլների միջև փոխազդեցությունների բնույթը, ինչպես նաև գնահատելու մոդիֆիկացված նյութերի հնարավոր կիրառությունները բաժանման և մաքրման գործընթացներում։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում սիլիկահողերի մակերևույթի քիմիական կայունության, օգտագործման ընթացքում հատկությունների պահպանման և քրոմատոգրաֆիական արդյունքների վերարտադրելիության հարցերը։ Նյութերի գործնական կիրառելիությունը կախված է ոչ միայն սկզբնական բաժանման արդյունավետությունից, այլև դրանց հատկությունների կայունությունից տարբեր աշխատանքային պայմաններում։ Աշխատության մեթոդաբանական հիմքում կարող են կիրառվել ֆիզիկաքիմիական վերլուծության, քրոմատոգրաֆիայի, ադսորբցիոն չափումների, ինֆրակարմիր սպեկտրոսկոպիայի, ջերմային վերլուծության և մակերևութային կառուցվածքի հետազոտման այլ մեթոդներ։ Դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել սիլիկահողերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, գնահատել մակերևութային խմբերի փոփոխությունները և բացահայտել դրանց կապը քրոմատոգրաֆիական վարքագծի հետ։ Կարևոր նշանակություն ունի մոդիֆիկացումից առաջ և հետո նյութերի հատկությունների համեմատությունը, որը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու մակերևութային փոփոխությունների ազդեցությունը այլ կառուցվածքային և փորձարարական գործոններից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել նաև վիճակագրական վերլուծության և ֆիզիկաքիմիական մոդելավորման մոտեցումներ՝ փորձարարական տվյալների մշակման, ստացված արդյունքների հուսալիության գնահատման և տարբեր նյութերի հատկությունների համեմատության նպատակով։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է սիլիկահողային նյութերի մակերևութային քիմիայի, ադսորբցիոն փոխազդեցությունների և քրոմատոգրաֆիական բաժանման մեխանիզմների վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմամբ։ Հետազոտության կիրառական արժեքը կապված է քրոմատոգրաֆիական անշարժ փուլերի հատկությունների կատարելագործման, անալիտիկ բաժանման մեթոդների արդյունավետության բարձրացման, նյութերի մաքրման գործընթացների զարգացման և նպատակային հատկություններով ադսորբենտների ստեղծման հնարավորությունների հետ։ Այն կարող է օգտակար լինել անալիտիկ քիմիկոսներին, ֆիզիկաքիմիկոսներին, նյութագետներին, քրոմատոգրաֆիայի մասնագետներին, քիմիական տեխնոլոգիայի հետազոտողներին, լաբորատոր վերլուծաբաններին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։ Աշխատությունն ունի տեսական, փորձարարական, նյութագիտական և կիրառական նշանակություն՝ նպաստելով բնական և սինթետիկ սիլիկահողերի մակերևութային կառուցվածքի, մոդիֆիկացման հետևանքով առաջացող ֆիզիկաքիմիական փոփոխությունների, ադսորբցիոն ընտրողականության և քրոմատոգրաֆիական բաժանման արդյունավետության փոխկապակցվածության առավել խորքային ըմբռնմանը։

Քիմիական և գիտահետազոտական բնույթի աշխատությունը նվիրված է օրգանական միացությունների մոլեկուլային կառուցվածքի նպատակային փոփոխման, ածխածնային շղթաների երկարացման և նոր ֆունկցիոնալ խմբերի ներմուծման տեսական ու փորձարարական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է հալոգեն և ալկօքսի տեղակալիչներ պարունակող չհագեցած օրգանական միացությունների քիմիական հատկությունների, ռեակցիոնունակության և դրանց հիման վրա կառուցվածքային բազմազանությամբ օժտված ածանցյալների ստացման հնարավորությունների բացահայտման հետ։ Օրգանական սինթեզում մոլեկուլների հոմոլոգացումը և ֆունկցիոնալացումը կարևոր նշանակություն ունեն, քանի որ հնարավորություն են տալիս համեմատաբար պարզ ելանյութերից ձևավորելու ավելի բարդ կառուցվածք ունեցող միացություններ, փոփոխելու դրանց ֆիզիկաքիմիական հատկությունները և ընդլայնելու հետագա քիմիական փոխակերպումների հնարավորությունները։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է չհագեցած հալոգենածանցյալների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանցում առկա կրկնակի կապի, հալոգենային տեղակալիչի և եթերային ֆունկցիոնալ խմբի փոխազդեցությունը, ինչպես նաև այդ կառուցվածքային տարրերի ազդեցությունը մոլեկուլների ռեակցիոնունակության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի 1-ալկօքսի-4-հալոգեն-2-բուտենների կառուցվածքային և էլեկտրոնային առանձնահատկությունները, քանի որ դրանցում միաժամանակ առկա են տարբեր բնույթի ռեակցիոն կենտրոններ, որոնք կարող են օգտագործվել օրգանական միացությունների նպատակային փոխակերպումների համար։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է մոլեկուլների ածխածնային կմախքի փոփոխման և երկարացման գործընթացների ուսումնասիրությունը։ Հոմոլոգացման միջոցով հնարավոր է ստանալ ելային միացություններից ածխածնային շղթայի երկարությամբ տարբերվող ածանցյալներ, ինչը կարևոր նշանակություն ունի օրգանական նյութերի կառուցվածքի և հատկությունների միջև առկա փոխկապակցվածությունների բացահայտման համար։ Այս համատեքստում հետաքրքրություն են ներկայացնում ածխածին-ածխածին կապերի առաջացման ընդհանուր օրինաչափությունները, մոլեկուլային կառուցվածքի վերակազմակերպման հնարավորությունները և սինթեզվող միացությունների կառուցվածքային ընտրողականության հարցերը։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև ֆունկցիոնալացման տարբեր ուղղությունները, որոնք կապված են մոլեկուլի որոշակի հատվածներում նոր քիմիական խմբերի ներմուծման կամ արդեն առկա խմբերի փոխակերպման հետ։ Ֆունկցիոնալ խմբերի փոփոխությունը կարող է ազդել միացությունների բևեռայնության, լուծելիության, քիմիական կայունության և այլ նյութերի հետ փոխազդեցության առանձնահատկությունների վրա։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում չհագեցած օրգանական միացությունների փոխակերպումների ընթացքում առաջացող դիրքային և տարածական ընտրողականության հիմնախնդիրները։ Կրկնակի կապի առկայությունը կարող է պայմանավորել երկրաչափական իզոմերների առաջացումը, իսկ տարբեր ռեակցիոն կենտրոնների մասնակցությունը՝ կառուցվածքային տարբեր արտադրանքների ձևավորումը։ Նման գործընթացների ուսումնասիրությունը կարևոր է սինթեզի ուղղվածությունը հասկանալու, ստացվող նյութերի կառուցվածքը պարզաբանելու և դրանց հատկությունները գնահատելու համար։ Հետազոտության թեմատիկան ընդգրկում է նաև հալոգենային տեղակալիչների դերը օրգանական փոխակերպումներում։ Հալոգեն պարունակող միացությունները օրգանական քիմիայում հաճախ օգտագործվում են որպես բազմակողմանի միջանկյալ նյութեր, քանի որ ածխածին-հալոգեն կապի առանձնահատկությունները հնարավորություն են տալիս իրականացնել տարբեր տեսակի կառուցվածքային փոփոխություններ։ Միաժամանակ ալկօքսի խմբի առկայությունը կարող է ազդել մոլեկուլի էլեկտրոնային հատկությունների, տարածական կառուցվածքի և քիմիական փոխազդեցությունների ընթացքի վրա։ Այս երկու ֆունկցիոնալ բաղադրիչների համադրությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու բազմաֆունկցիոնալ օրգանական միացությունների վարքագիծը և դրանց կառուցվածքային փոփոխությունների հնարավորությունները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է ռեակցիաների մեխանիզմների տեսական մեկնաբանությունը՝ հաշվի առնելով մոլեկուլների էլեկտրոնային կառուցվածքը, միջանկյալ մասնիկների հնարավոր առաջացումը և տարբեր փոխակերպումների մրցակցային բնույթը։ Նման ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել օրգանական ռեակցիաների ընթացքի առավել խորքային ըմբռնմանը և սինթեզի ընտրողականության վրա ազդող գործոնների բացահայտմանը։ Առանձին նշանակություն ունի ստացվող միացությունների կառուցվածքի հաստատման և մաքրության գնահատման խնդիրը։ Օրգանական սինթեզի հետազոտություններում կարևոր դեր ունեն սպեկտրոսկոպիական և վերլուծական մեթոդները, մասնավորապես՝ միջուկային մագնիսական ռեզոնանսային սպեկտրոսկոպիան, ինֆրակարմիր սպեկտրոսկոպիան, զանգվածային սպեկտրաչափությունը և քրոմատոգրաֆիական վերլուծությունը։ Այս մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու մոլեկուլների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ֆունկցիոնալ խմբերի առկայությունը և տարբեր իզոմերային ձևերի հնարավոր առաջացումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև օրգանական միացությունների ֆիզիկաքիմիական հատկությունների փոփոխությունները՝ կախված ածխածնային շղթայի երկարությունից, ֆունկցիոնալ խմբերի բնույթից և մոլեկուլի տարածական կառուցվածքից։ Նման համեմատական ուսումնասիրությունները կարևոր են կառուցվածք-հատկություն փոխկապակցվածությունների բացահայտման և նոր օրգանական նյութերի հնարավոր կիրառությունների գնահատման համար։ Աշխատության թեմատիկան առնչվում է նաև օրգանական սինթեզի մեթոդաբանական զարգացմանը, քանի որ բազմաֆունկցիոնալ ելանյութերի օգտագործումը կարող է ընդլայնել տարբեր կառուցվածքային դասերի միացությունների ստացման հնարավորությունները։ Այս տեսանկյունից հետաքրքրություն են ներկայացնում ստացվող նյութերի հնարավոր կիրառությունները որպես միջանկյալ միացություններ նուրբ օրգանական սինթեզում, նյութագիտության մեջ և կենսաբանական ակտիվություն ունեցող միացությունների հետագա հետազոտություններում։ Միաժամանակ որևէ կոնկրետ կիրառական նշանակություն կամ կենսաբանական ակտիվություն կարող է հաստատվել միայն համապատասխան փորձարարական ուսումնասիրությունների հիման վրա։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են կիրառվել օրգանական քիմիայի տեսական սկզբունքները, կառուցվածքային և համեմատական վերլուծության մոտեցումները, սպեկտրոսկոպիական հետազոտությունները և փորձարարական տվյալների մեկնաբանման մեթոդները։ Կարևոր նշանակություն ունի ելային նյութերի և ստացվող ածանցյալների կառուցվածքային տարբերությունների համակարգված ուսումնասիրությունը, որը հնարավորություն է տալիս գնահատելու իրականացված մոլեկուլային փոփոխությունների բնույթը և բացահայտելու դրանց ընդհանուր օրինաչափությունները։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է բազմաֆունկցիոնալ չհագեցած օրգանական միացությունների քիմիայի ուսումնասիրությամբ, մոլեկուլային կառուցվածքի նպատակային փոփոխման հնարավորությունների ընդլայնմամբ և օրգանական ռեակցիաների ընտրողականության վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմամբ։ Հետազոտության կիրառական արժեքը կապված է նոր օրգանական ածանցյալների ստացման գիտական հիմքերի զարգացման, սինթետիկ միջանկյալ նյութերի հնարավորությունների ուսումնասիրության և օրգանական սինթեզի մեթոդների կատարելագործման հետ։ Այն կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիկոսներին, սինթետիկ քիմիայի մասնագետներին, քիմիական տեխնոլոգիայի հետազոտողներին, նյութագետներին, վերլուծական քիմիայի մասնագետներին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։ Աշխատությունն ունի տեսական, փորձարարական, կառուցվածքաքիմիական և կիրառական նշանակություն՝ նպաստելով չհագեցած հալոգենածանցյալների ռեակցիոնունակության, մոլեկուլային հոմոլոգացման, ֆունկցիոնալ խմբերի փոխակերպման և օրգանական միացությունների կառուցվածքային բազմազանության ձևավորման օրինաչափությունների առավել խորքային ըմբռնմանը։

Քիմիական գիտությունների, կոորդինացիոն քիմիայի և մոլեկուլային սպեկտրոսկոպիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ազոտի (II) օքսիդի (NO) և մի շարք անցումային մետաղների պորֆիրինատների ցածրջերմաստիճանային փոխազդեցությունների սպեկտրային ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում մետաղապորֆիրինային համալիրների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց էլեկտրոնային հատկությունները և փոքր մոլեկուլների հետ կոորդինացիոն փոխազդեցությունների հնարավոր մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազոտի (II) օքսիդի՝ որպես լիգանդի հատկություններին, մետաղական կենտրոնի հետ դրա կապման բնույթին և առաջացող համալիրների կայունությանը։ Վերլուծվում են տարբեր անցումային մետաղների էլեկտրոնային կառուցվածքի, օքսիդացման աստիճանի և կոորդինացիոն միջավայրի ազդեցությունները ազոտի օքսիդի հետ փոխազդեցության առանձնահատկությունների վրա։ Քննարկվում են ցածր ջերմաստիճաններում ընթացող համալիրագոյացման գործընթացները, դրանց հնարավոր միջանկյալ վիճակները և ջերմաստիճանի փոփոխության ազդեցությունը համակարգերի սպեկտրային բնութագրերի վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել ինֆրակարմիր, էլեկտրոնային կլանման և այլ սպեկտրոսկոպիական մեթոդների կիրառման հնարավորությունները՝ առաջացող միացությունների կառուցվածքի և կապերի բնույթի պարզաբանման նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում սպեկտրային գոտիների դիրքերի, ինտենսիվությունների և փոփոխությունների վերլուծությանը, ինչպես նաև փորձարարական տվյալների համադրմանը մոլեկուլների էլեկտրոնային կառուցվածքի վերաբերյալ տեսական պատկերացումների հետ։ Կարևորվում է մետաղ–ազոտի օքսիդ կապի բնույթի, լիգանդների փոխազդեցության և մետաղապորֆիրինային համակարգերի ռեակցիոնունակության ուսումնասիրությունը։ Աշխատանքը կարող է նպաստել ազոտի օքսիդի կոորդինացիոն քիմիայի օրինաչափությունների բացահայտմանը և պորֆիրինային համալիրների ֆիզիկաքիմիական հատկությունների վերաբերյալ գիտելիքների խորացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել անօրգանական քիմիայի, կոորդինացիոն միացությունների քիմիայի, մոլեկուլային սպեկտրոսկոպիայի և կենսաանօրգանական քիմիայի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Քիմիական և կենսաքիմիական գիտությունների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ֆունկցիոնալ տեղակալված ոչ սպիտակուցային α-ամինաթթուներ պարունակող դի- և տրիպեպտիդների սինթեզի, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և սերինային պրոտեազների ֆերմենտային ակտիվության վրա դրանց ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ոչ սպիտակուցային α-ամինաթթուների քիմիական հատկությունները, ֆունկցիոնալ խմբերի նշանակությունը և դրանց ներմուծման հնարավորությունները կարճ պեպտիդային շղթաների կառուցվածքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դի- և տրիպեպտիդների ստացման սինթետիկ մոտեցումներին, պեպտիդային կապերի ձևավորման պայմաններին և նպատակային միացությունների կառուցվածքի հաստատման մեթոդներին։ Վերլուծվում են ամինաթթվային մնացորդների կառուցվածքային փոփոխությունների, տեղակալիչների բնույթի և տարածական դասավորության հնարավոր ազդեցությունները ստացվող պեպտիդների ֆիզիկաքիմիական ու կենսաբանական հատկությունների վրա։ Քննարկվում են սերինային պրոտեազների կատալիտիկ գործունեության առանձնահատկությունները, սուբստրատների ճանաչման մեխանիզմները և պեպտիդային միացությունների հետ դրանց փոխազդեցության օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել սինթեզված միացությունների ազդեցությամբ ֆերմենտային ակտիվության փոփոխությունները, հնարավոր արգելակող կամ ակտիվացնող հատկությունները և կառուցվածք–ակտիվություն փոխկապակցվածությունները։ Անդրադարձ է կատարվում ստացված նյութերի մաքրության, կառուցվածքային բնութագրերի և կենսաքիմիական փորձարկումների արդյունքների գնահատման մեթոդներին։ Կարևորվում է ոչ սպիտակուցային ամինաթթուների կիրառությունը կենսաբանորեն ակտիվ պեպտիդների նախագծման և ֆերմենտների գործունեության կարգավորման նոր մոտեցումների մշակման տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է նպաստել պեպտիդային քիմիայի զարգացմանը, սերինային պրոտեազների հետ փոխազդող միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունների բացահայտմանը և կենսաբանական ակտիվությամբ օժտված նոր նյութերի հետազոտությանը։ Այն կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, պեպտիդների սինթեզի, ֆերմենտաբանության, կենսաքիմիայի և դեղագործական քիմիայի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Քիմիական և դեղագործական գիտությունների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ալիլային և պենտենինային ամոնիումային համակարգերի հալոգենացման, դեհիդրոհալոգենացման ռեակցիաների օրինաչափությունների և ստացվող միացությունների հակավիրուսային ակտիվության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում նշված օրգանական համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ֆունկցիոնալ խմբերի փոխազդեցությունը և դրանց քիմիական փոխակերպումների հնարավոր ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հալոգենացման ռեակցիաների ընթացքին, ռեակցիոն կենտրոնների ակտիվությանը, փոխակերպումների ընտրողականությանը և առաջացող նյութերի կառուցվածքային բնութագրերին։ Վերլուծվում են դեհիդրոհալոգենացման գործընթացների մեխանիզմները, դրանց վրա ազդող կառուցվածքային գործոնները և չհագեցած միացությունների առաջացման օրինաչափությունները։ Քննարկվում են ամոնիումային համակարգերի քիմիական կառուցվածքի, փոխարինիչների բնույթի և ռեակցիոն հատկությունների միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել սինթեզված միացությունների կառուցվածքի հաստատման սպեկտրոսկոպիական և ֆիզիկաքիմիական մեթոդները, ինչպես նաև դրանց մաքրության ու հատկությունների գնահատման մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում ստացված նյութերի կենսաբանական ակտիվության ուսումնասիրությանը, մասնավորապես՝ հակավիրուսային ազդեցության հնարավոր դրսևորումներին և կառուցվածք–ակտիվություն փոխհարաբերությունների բացահայտմանը։ Կարևորվում է հակավիրուսային ակտիվության գնահատման ընթացքում միացությունների կենսաբանական արդյունավետության և բջջային թունավորության համեմատական ուսումնասիրությունը։ Աշխատանքը կարող է նպաստել ազոտ պարունակող օրգանական միացությունների քիմիայի զարգացմանը, նոր կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի որոնմանը և դրանց հնարավոր դեղագործական կիրառությունների նախնական գնահատմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, դեղագործական քիմիայի, կենսաօրգանական քիմիայի և հակավիրուսային միացությունների հետազոտությամբ զբաղվող մասնագետների ու գիտնականների համար։

Օրգանական և հետերոցիկլային միացությունների քիմիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 2,3,3-տեղակալված 6,7-դիմեթօքսի-4-օքսո կամ 4-հիդրօքսի-1,2,3,4-տետրահիդրոիզոխինոլինների և դրանց ացիկլիկ անալոգների սինթեզի, կառուցվածքի ու քիմիական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում իզոխինոլինային համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց նշանակությունը ազոտ պարունակող հետերոցիկլային միացությունների քիմիայում և ֆունկցիոնալ խմբերի ազդեցությունը մոլեկուլների ռեակցիոնունակության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տետրահիդրոիզոխինոլինային օղակի տարբեր դիրքերում տեղակալիչների առկայությանը, մեթօքսի, կարբոնիլային և հիդրօքսիլային խմբերի կառուցվածքային ու էլեկտրոնային ազդեցություններին։ Վերլուծվում են նպատակային միացությունների առաջացման ընդհանուր օրինաչափությունները, կառուցվածքային փոփոխությունների հնարավոր ուղղությունները և ցիկլային ու ացիկլիկ համակարգերի քիմիական վարքագծի տարբերությունները։ Քննարկվում են սինթեզված նյութերի ֆիզիկաքիմիական բնութագրերը, տարածական կառուցվածքի առանձնահատկությունները, ֆունկցիոնալ խմբերի փոխազդեցությունները և դրանց հետագա քիմիական փոխակերպումների հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել միացությունների կառուցվածքի հաստատման սպեկտրային և վերլուծական մոտեցումները, ինչպես նաև տարբեր ածանցյալների հատկությունների համեմատական գնահատման մեթոդաբանական հարցերը։ Անդրադարձ է կատարվում նման հետերոցիկլային կառուցվածքների նշանակությանը օրգանական սինթեզի զարգացման, կառուցվածք–հատկություն փոխկապակցվածությունների բացահայտման և կենսաբանական հետաքրքրություն ներկայացնող միացությունների հետազոտության տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, հետերոցիկլային միացությունների քիմիայի, դեղագործական քիմիայի և ազոտ պարունակող օրգանական համակարգերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Օրգանական և սինթետիկ քիմիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ենինների հիման վրա 3-հալոգեն-1,3-դիենների ստացման հնարավորությունների, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների և քիմիական փոխակերպումների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ենինների՝ կրկնակի և եռակի կապեր պարունակող օրգանական միացությունների կառուցվածքը, ռեակցիոնունակությունը և նշանակությունը չհագեցած օրգանական նյութերի սինթեզում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հալոգեն պարունակող զուգորդված դիենների կառուցվածքային առանձնահատկություններին, էլեկտրոնային համակարգի բնույթին և հալոգենի ատոմի ազդեցությանը ստացվող միացությունների քիմիական հատկությունների վրա։ Վերլուծվում են ենինների փոխակերպման տեսական հիմքերը, քիմիական կապերի վերակազմավորման հնարավոր ուղղությունները, ռեակցիաների ընտրողականությունը և տարբեր կառուցվածքային գործոնների նշանակությունը նպատակային միացությունների առաջացման գործընթացում։ Քննարկվում են 3-հալոգեն-1,3-դիենների կառուցվածքային իզոմերիայի, տարածական առանձնահատկությունների, կայունության և հետագա քիմիական փոխակերպումների հետ կապված հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել ստացված նյութերի կառուցվածքի հաստատման, ֆիզիկաքիմիական հատկությունների բնութագրման և տարբեր օրգանական միացությունների հետ դրանց փոխազդեցության ուսումնասիրման վերլուծական մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում հալոգենացված դիենների նշանակությանը օրգանական սինթեզի հնարավորությունների ընդլայնման, նոր ֆունկցիոնալ միացությունների ստացման և չհագեցած համակարգերի ռեակցիոնունակության օրինաչափությունների բացահայտման տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, հալոգենօրգանական միացությունների քիմիայի, սինթետիկ մեթոդաբանության և չհագեցած օրգանական միացությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Օրգանական քիմիայի և սինթետիկ քիմիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ակրիլաթթվի ածանցյալների փոխազդեցությանը ֆոսֆոր և ազոտ պարունակող նուկլեոֆիլների հետ, ինչպես նաև ստացված միացությունների հետագա քիմիական փոխակերպումների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ակրիլաթթվի և դրա ածանցյալների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, քիմիական ակտիվությունը և դրանց նշանակությունը տարբեր օրգանական միացությունների ստացման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆոսֆորային և ազոտային նուկլեոֆիլների ռեակցիոնունակությանը, էլեկտրոնային կառուցվածքի ազդեցությանը և չհագեցած օրգանական միացությունների հետ փոխազդեցության հնարավոր ուղղություններին։ Վերլուծվում են նուկլեոֆիլային միացման ռեակցիաների տեսական հիմքերը, քիմիական կապերի առաջացման օրինաչափությունները, փոխազդեցությունների ընտրողականությունը և ստացվող նյութերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են ելանյութերի կառուցվածքի, ֆունկցիոնալ խմբերի բնույթի և ռեակցիոն միջավայրի ազդեցությունները փոխակերպումների ընթացքի ու հնարավոր արդյունքների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել սինթեզված ֆոսֆորօրգանական և ազոտօրգանական միացությունների ֆիզիկաքիմիական հատկությունների բնութագրման, կառուցվածքի հաստատման և հետագա ռեակցիաների ուսումնասիրման վերլուծական մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում ստացված միացությունների քիմիական փոխակերպումների նշանակությանը նոր կառուցվածքների ձևավորման, օրգանական սինթեզի հնարավորությունների ընդլայնման և ռեակցիաների մեխանիզմների պարզաբանման տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, ֆոսֆորօրգանական և ազոտօրգանական միացությունների քիմիայի, սինթետիկ քիմիայի և քիմիական ռեակցիաների մեխանիզմների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Քիմիական գիտությունների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է N-վինիլ- և N-բուտադիենիլպիրազոլների սինթեզի եղանակների մշակմանը, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում պիրազոլային հետերոցիկլային միացությունների քիմիական կառուցվածքը, ռեակցիոնունակությունը և օրգանական սինթեզում դրանց կիրառման տեսական ու գործնական նախադրյալները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պիրազոլի ազոտի ատոմի հետ կապված վինիլային և բուտադիենիլային խմբերի ներմուծման հնարավորություններին, համապատասխան սինթեզի ռեակցիաների ընթացքին և նպատակային միացությունների ստացման պայմաններին։ Վերլուծվում են ելանյութերի կառուցվածքի, ռեակցիոն միջավայրի, ջերմաստիճանի, կատալիզատորների և այլ տեխնոլոգիական գործոնների հնարավոր ազդեցությունները սինթեզի արդյունավետության ու ստացվող նյութերի ելքի վրա։ Քննարկվում են սինթեզված միացությունների մաքրման, նույնականացման և կառուցվածքի հաստատման մեթոդները, ինչպես նաև դրանց սպեկտրային, ֆիզիկական և քիմիական բնութագրերի գնահատման մոտեցումները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են N-վինիլ- և N-բուտադիենիլպիրազոլների կրկնակի կապերի ռեակցիոնունակությունը, քիմիական փոխակերպումների հնարավոր ուղղությունները և պոլիմերացման գործընթացներում դրանց կիրառման նախադրյալները։ Անդրադարձ է կատարվում ստացված միացությունների կառուցվածքի և հատկությունների փոխկապակցվածությանը, նոր ֆունկցիոնալ նյութերի ստացման հնարավորություններին և հետերոցիկլային օրգանական միացությունների քիմիայի զարգացման համար դրանց նշանակությանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, հետերոցիկլային միացությունների քիմիայի, օրգանական սինթեզի, պոլիմերների քիմիայի և ֆունկցիոնալ նյութերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Բնապահպանական և ջրաէկոլոգիական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Սևան–Հրազդան հիդրոէկոհամակարգի ջրի որակի բարելավման ուղիների մշակման և հիմնավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում Սևանա լճի և Հրազդան գետի փոխկապակցված ջրային համակարգի բնական առանձնահատկությունները, ջրային ռեսուրսների օգտագործման ուղղությունները և ջրի որակի վրա ազդող բնածին ու մարդածին գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրային միջավայրի ֆիզիկական, քիմիական և կենսաբանական ցուցանիշների գնահատմանը, աղտոտման աղբյուրների բացահայտմանը և ջրային էկոհամակարգերի էկոլոգիական վիճակի ուսումնասիրությանը։ Վերլուծվում են կենցաղային և արդյունաբերական կեղտաջրերի, գյուղատնտեսական հոսքերի, սննդանյութերի ավելցուկային ներհոսքի և ջրային ռեսուրսների շահագործման հնարավոր ազդեցությունները ջրի որակի վրա։ Քննարկվում են ջրային համակարգի ինքնամաքրման գործընթացները, էվտրոֆացման հիմնախնդիրները, ջրաբանական ռեժիմի փոփոխությունները և ջրի որակի պահպանման համար անհրաժեշտ բնապահպանական միջոցառումները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են ջրի որակի մշտադիտարկման, աղտոտման մակարդակների գնահատման, մաքրման տեխնոլոգիաների կատարելագործման և ջրային ռեսուրսների համալիր կառավարման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում Սևան–Հրազդան հիդրոէկոհամակարգի էկոլոգիական հավասարակշռության պահպանման, ջրային կենսաբազմազանության պաշտպանության և ջրօգտագործման արդյունավետության բարձրացման համար գիտականորեն հիմնավորված միջոցառումների մշակման նշանակությանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հիդրոէկոլոգիայի, ջրային ռեսուրսների կառավարման, բնապահպանության, ջրի որակի վերահսկման և Հայաստանի Հանրապետության ջրային էկոհամակարգերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Օրգանական և հետերոցիկլային միացությունների քիմիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է տեղակալված 2-բենզիլ-4-քլոր(հիդրազինո)պիրիմիդինների սինթեզի, քիմիական փոխարկումների և կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում պիրիմիդինային օղակ պարունակող օրգանական միացությունների ստացման տեսական հիմունքները, դրանց ռեակցիոնունակությունը և տարբեր ֆունկցիոնալ խմբերի ազդեցությունը քիմիական հատկությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 2-բենզիլպիրիմիդինային ածանցյալների սինթեզման հնարավոր ուղիներին, քլորի ատոմի և հիդրազինային խմբի մասնակցությամբ ընթացող փոխարկումներին, ինչպես նաև պիրիմիդինային օղակի տեղակալման օրինաչափություններին։ Վերլուծվում են ելանյութերի կառուցվածքի, ռեակցիոն միջավայրի, ջերմաստիճանի և այլ պայմանների հնարավոր ազդեցությունները նպատակային միացությունների առաջացման ու փոխարկման գործընթացների վրա։ Քննարկվում են նուկլեոֆիլ տեղակալման, հիդրազինային ածանցյալների հետագա փոխազդեցությունների և նոր հետերոցիկլային կառուցվածքների ստացման քիմիական հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են սինթեզված միացությունների կառուցվածքի հաստատման, ֆիզիկաքիմիական հատկությունների բնութագրման և տարբեր ածանցյալների համեմատական վերլուծության մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում պիրիմիդինային միացությունների նշանակությանը օրգանական սինթեզի զարգացման, նոր ֆունկցիոնալացված հետերոցիկլային համակարգերի ստեղծման և կենսաբանական ակտիվության հետագա հետազոտությունների համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, հետերոցիկլային միացությունների քիմիայի, սինթետիկ քիմիայի և դեղագործական քիմիայի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Օրգանական քիմիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 2-օքսո-(2,5-դիհիդրո- և տետրահիդրո)ֆուրանների ու 2-օքսո-5,6-դիհիդրոպիրանների քիմիական հատկությունների, ստացման եղանակների և փոխակերպումների օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում նշված թթվածին պարունակող հետերոցիկլային միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ֆունկցիոնալ խմբերի ազդեցությունը դրանց ռեակցիոն ունակության վրա և օրգանական սինթեզում դրանց կիրառման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հինգանդամ և վեցանդամ լակտոնային օղակների ձևավորման մեթոդներին, համապատասխան ելանյութերի ընտրությանը, սինթեզի պայմանների օպտիմալացմանը և նպատակային ածանցյալների ստացման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են միացությունների օքսիդացման, վերականգնման, միացման, տեղակալման և օղակային փոխակերպումների հնարավոր ռեակցիաները, ինչպես նաև դրանց ընթացքի վրա կառուցվածքային ու էլեկտրոնային գործոնների ազդեցությունը։ Քննարկվում են նաև ստացվող նյութերի տարածական կառուցվածքի, իզոմերիայի, կայունության և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների հետ կապված հարցերը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են օրգանական միացությունների կառուցվածքի հաստատման սպեկտրոսկոպիական և վերլուծական մեթոդները, ռեակցիաների մեխանիզմների պարզաբանման մոտեցումները և սինթեզի արդյունքների գնահատման սկզբունքները։ Անդրադարձ է կատարվում ֆուրանային և պիրանային ածանցյալների նշանակությանը կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի, դեղագործական միջանկյալ միացությունների և նոր օրգանական նյութերի սինթեզում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, հետերոցիկլային միացությունների քիմիայի և նուրբ օրգանական սինթեզի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Օրգանական և հետերոցիկլային քիմիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ֆունկցիոնալ տեղակալված N-վինիլպիրազոլների սինթեզին և դրանց հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում նպատակային միացությունների ստացման հնարավոր սինթետիկ ուղիները, համապատասխան ելանյութերի ընտրությունը, ռեակցիաների իրականացման պայմանները և վերջնական արգասիքների կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պիրազոլային օղակում և վինիլային խմբում տարբեր ֆունկցիոնալ տեղակալիչների ներմուծման հնարավորություններին ու դրանց ազդեցությանը միացությունների ֆիզիկաքիմիական հատկությունների վրա։ Վերլուծվում են սինթեզված նյութերի կառուցվածքը, ռեակցիոն ունակությունը, կայունությունը և կառուցվածք–հատկություն փոխկապակցվածությունները։ Քննարկվում են նաև ստացված ածանցյալների հետագա քիմիական փոխարկումների և նոր նյութերի ստացման համար որպես ելային միացություններ օգտագործելու հնարավորությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ընդլայնելու N-վինիլպիրազոլների ածանցյալների շրջանակը և բացահայտելու դրանց կառուցվածքային ու գործառական առանձնահատկությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել օրգանական սինթեզի, հետերոցիկլային միացությունների քիմիայի, պոլիմերային քիմիայի և նոր ֆունկցիոնալ նյութերի ուսումնասիրության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Քիմիական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ջրածնի պերօքսիդի, ջրի և քլորաջրածնի մասնակցությամբ ցածրջերմաստիճանային քիմիական տրանսպորտային ռեակցիաների ընթացքի և օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում նյութերի տեղափոխման մեխանիզմները գազային և պինդ փուլերի փոխազդեցության պայմաններում, ռեակցիոն միջավայրի կազմի ազդեցությունը և համապատասխան հավասարակշռային գործընթացների առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջերմաստիճանի, ճնշման, ռեագենտների հարաբերակցության և քիմիական ակտիվության ազդեցությանը նյութի տեղափոխման ուղղության ու արդյունավետության վրա։ Վերլուծվում են միջանկյալ միացությունների առաջացման հնարավորությունները, հետադարձելի ռեակցիաների դերը և համակարգի թերմոդինամիկական ու կինետիկական բնութագրերը։ Քննարկվում են նաև ցածր ջերմաստիճաններում ընթացող տրանսպորտային գործընթացների փորձարարական ուսումնասիրման և համապատասխան պայմանների օպտիմալացման մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս խորացնելու պատկերացումները քիմիական տրանսպորտի մեխանիզմների և տարբեր նյութերի ստացման, մաքրման կամ վերաբյուրեղացման գործընթացներում դրանց կիրառման հնարավորությունների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել անօրգանական քիմիայի, ֆիզիկական քիմիայի, նյութագիտության և բյուրեղների ստացման տեխնոլոգիաների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Օրգանական քիմիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է չհագեցած քառորդային ֆոսֆոնիումային աղերի և ֆոսֆինօքսիդների սինթեզի ու դրանց քիմիական փոխարկումների ուսումնասիրմանը։ Քննության են առնվում ֆոսֆոր պարունակող օրգանական միացությունների ստացման եղանակները, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և ռեակցիոնունակությունը տարբեր պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում չհագեցած կապերի և ֆոսֆոր պարունակող ֆունկցիոնալ խմբերի մասնակցությամբ ընթացող ռեակցիաներին, ինչպես նաև նոր ածանցյալների առաջացման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են ելանյութերի կառուցվածքի, ռեագենտների բնույթի, ջերմաստիճանի, լուծիչների և այլ փորձարարական գործոնների ազդեցությունները քիմիական փոխարկումների ուղղության և արդյունավետության վրա։ Քննարկվում են ստացված միացությունների կառուցվածքի հաստատման, ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրման և հետագա օրգանական սինթեզներում դրանց կիրառման հնարավորությունները։ Ֆոսֆոնիումային աղերի և ֆոսֆինօքսիդների նպատակային ձևափոխումը հնարավորություն է տալիս ընդլայնելու ֆոսֆորօրգանական միացությունների շարքը և մշակելու նոր սինթետիկ մոտեցումներ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել օրգանական և ֆոսֆորօրգանական քիմիայի, նուրբ օրգանական սինթեզի ու նոր նյութերի ստացման ոլորտներում աշխատող հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է լեցիտինով կայունացված հակադարձ էմուլսիոն համակարգում ակրիլաթթվի պոլիմերացման կինետիկական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում պոլիմերացման գործընթացի ընթացքի վրա ազդող ֆիզիկաքիմիական գործոնները, ռեակցիայի արագության փոփոխությունները և տարբեր փորձարարական պայմաններում պոլիմերային համակարգի ձևավորման առանձնահատկությունները։ Վերլուծվում է հակադարձ էմուլսիայի կառուցվածքը և լեցիտինի՝ որպես կայունացնող նյութի դերը դիսպերս համակարգի ձևավորման ու կայունության ապահովման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մոնոմերի, նախաձեռնիչի և կայունացուցիչի կոնցենտրացիաների, ջերմաստիճանի և միջավայրի բաղադրության ազդեցությանը պոլիմերացման արագության ու փոխարկման աստիճանի վրա։ Դիտարկվում են ռեակցիայի տարբեր փուլերում ընթացող գործընթացները, պոլիմերային մասնիկների առաջացման և աճի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև համակարգի բաղադրության և կինետիկական ցուցանիշների միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունները։ Քննարկվում են պոլիմերացման մեխանիզմի վերաբերյալ պատկերացումները և փորձարարական տվյալների կիրառման հնարավորությունները գործընթացի հիմնական օրինաչափությունների բացահայտման համար։ Կարևորվում է մակերևութային ակտիվ նյութի բնույթի և կոնցենտրացիայի ազդեցության գնահատումը՝ կայուն էմուլսիոն համակարգերի ստացման և պոլիմերացման պայմանների նպատակային կարգավորման տեսանկյունից։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս խորացնել պատկերացումները ակրիլային պոլիմերների սինթեզի ֆիզիկաքիմիական հիմքերի վերաբերյալ և կարող է գիտական նշանակություն ունենալ պոլիմերացման գործընթացների արդյունավետ կառավարման ու անհրաժեշտ հատկություններով պոլիմերային նյութերի ստացման տեխնոլոգիաների զարգացման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել պոլիմերների քիմիայի, քիմիական կինետիկայի, կոլոիդային քիմիայի և քիմիական տեխնոլոգիայի ոլորտների հետազոտողների ու մասնագետների համար։

Աշխատությունը նվիրված է 2-էթօքսիկարբոնիլ-2,4-դիզամեղակալված 4-պենտանոլների սինթեզի և դրանց որոշ քիմիական փոխակերպումների ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են նշված դասի օրգանական միացությունների ստացման հնարավոր եղանակները, սկզբնական նյութերի ընտրությունը, սինթեզի պայմանները և նպատակային արգասիքների առաջացման օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մոլեկուլում էթօքսիկարբոնիլային և հիդրօքսիլային խմբերի, ինչպես նաև տարբեր տեղակալիչների առկայությամբ պայմանավորված ռեակցիոնունակության առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում է կառուցվածքային փոփոխությունների ազդեցությունը միացությունների քիմիական վարքի վրա և ուսումնասիրվում են դրանց մասնակցությամբ իրականացվող տարբեր փոխակերպումների ընթացքն ու հնարավոր ուղղությունները։ Քննարկվում են ռեակցիաների իրականացման պայմանները, համապատասխան ռեագենտների ընտրությունը, ջերմաստիճանի և միջավայրի ազդեցությունը, ինչպես նաև ստացվող նյութերի ելքի և բաղադրության վրա ազդող գործոնները։ Անդրադարձ է կատարվում սինթեզված միացությունների մաքրման, նույնականացման, կառուցվածքի հաստատման և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրման մեթոդներին։ Հետազոտության արդյունքները հնարավորություն են տալիս ընդլայնել պատկերացումները բազմաֆունկցիոնալ օրգանական միացությունների սինթեզի և փոխակերպումների օրինաչափությունների վերաբերյալ, ինչպես նաև գնահատել դրանց կիրառելիությունը հետագա օրգանական սինթեզներում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել նոր ածանցյալների ստացման և դրանց կառուցվածք-ռեակցիոնունակություն փոխկապակցվածության ուսումնասիրման տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել օրգանական և սինթետիկ քիմիայի մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ասպիրանտների և քիմիական մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ացետիլենային համակարգերի հիման վրա սնդիկ պարունակող օրգանական միացությունների ստացման, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և քիմիական փոխարկումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են չհագեցած ածխածնային համակարգերի և սնդիկ պարունակող բաղադրիչների փոխազդեցությունների ընդհանուր օրինաչափությունները, առաջացող մետաղօրգանական միացությունների կառուցվածքը, կայունությունը և ռեակցունակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ացետիլենային կապի մասնակցությամբ ընթացող ռեակցիաների մեխանիզմներին և այն կառուցվածքային ու էլեկտրոնային գործոններին, որոնք կարող են ազդել փոխարկումների ուղղության և վերջնական նյութերի հատկությունների վրա։ Վերլուծվում է տարբեր տեղակալիչների ազդեցությունը սկզբնական նյութերի ռեակցունակության վրա, ինչպես նաև ուսումնասիրվում են առաջացող միացությունների հետագա քիմիական փոփոխությունների հնարավոր ուղղությունները։ Քննության են առնվում կառուցվածքի և ռեակցունակության միջև կապերը, միջանկյալ մասնիկների առաջացման առանձնահատկությունները և տարբեր ռեակցիոն պայմանների ազդեցությունը փոխարկումների ընթացքի վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ստացված նյութերի նույնականացմանն ու կառուցվածքի հաստատմանը՝ ֆիզիկաքիմիական և սպեկտրային հետազոտության մեթոդների կիրառմամբ, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատել դրանց բաղադրությունը և մոլեկուլային կառուցվածքի առանձնահատկությունները։ Հետազոտության տեսական նշանակությունը կապված է ացետիլենային համակարգերի և մետաղօրգանական միացությունների քիմիայի վերաբերյալ պատկերացումների ընդլայնման, ինչպես նաև տարբեր կառուցվածքային գործոնների ազդեցության բացահայտման հետ։ Միաժամանակ աշխատանքը կարող է նպաստել օրգանական սինթեզում նոր փոխարկումների և միջանկյալ միացությունների ուսումնասիրմանը՝ մետաղօրգանական քիմիայի ընդհանուր օրինաչափությունների տեսանկյունից։ Քանի որ սնդիկը և դրա միացությունները բարձր թունավորություն ունեցող նյութեր են, նման հետազոտություններն իրականացվում են մասնագիտացված լաբորատոր պայմաններում՝ համապատասխան անվտանգության և թափոնների կառավարման խիստ պահանջների պահպանմամբ։ Աշխատանքը գիտական նշանակություն ունի օրգանական և մետաղօրգանական քիմիայի զարգացման, ացետիլենային համակարգերի ռեակցունակության ուսումնասիրման և սնդիկ պարունակող օրգանական նյութերի կառուցվածքաքիմիական առանձնահատկությունների բացահայտման համար։

Աշխատությունը նվիրված է ալիֆատիկ ալդեհիդների, պրոպանի և ածխածնի մոնօքսիդի՝ թթվածնի հետ խառնուրդների ցածրջերմաստիճանային բռնկման գործընթացների ուսումնասիրությանը, երբ քիմիական փոխակերպումների սկիզբը պայմանավորված է մակերևույթի վրա ադսորբացված պերօքսիդային միացության ազդեցությամբ։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում գազային խառնուրդներում ընթացող օքսիդացման շղթայական ռեակցիաները, ակտիվ միջանկյալ մասնիկների առաջացումը և դրանց մասնակցությունը բռնկման գործընթացի զարգացմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պերօքսիդային միացությունների դերին՝ որպես ռեակցիոն ակտիվ կենտրոնների և ազատ ռադիկալների առաջացմանը նպաստող գործոնի, որի շնորհիվ օքսիդացման գործընթացը կարող է սկսվել համեմատաբար ցածր ջերմաստիճաններում։ Ուսումնասիրվում են գազային միջավայրի և պինդ մակերևույթի միջև տեղի ունեցող փոխազդեցությունները, ադսորբացման ու դեսորբացման երևույթները և դրանց ազդեցությունը ռեակցիայի ընդհանուր արագության ու բռնկման պայմանների վրա։ Քննության են առնվում սկզբնական բաղադրիչների կոնցենտրացիայի, խառնուրդի բաղադրության, ջերմաստիճանի, ճնշման և մակերևույթի վիճակի փոփոխությունները՝ պարզելու դրանց ազդեցությունը բռնկման սահմանների և ինդուկցիոն ժամանակահատվածի վրա։ Վերլուծվում են ալիֆատիկ ալդեհիդների, ածխաջրածնային բաղադրիչի և ածխածնի մոնօքսիդի փոխադարձ ազդեցությունները միասնական ռեակցիոն համակարգում, ինչպես նաև տարբեր բաղադրիչների մասնակցությամբ ընթացող մրցակցային և փոխկապակցված ռեակցիաները։ Կարևորվում է ցածրջերմաստիճանային օքսիդացման մեխանիզմի բացահայտումը, քանի որ նման պայմաններում գործընթացի արագությունն ու ուղղությունը կարող են էականորեն կախված լինել նույնիսկ փոքր քանակությամբ ակտիվ միջանկյալ միացություններից։ Փորձարարական տվյալների և քիմիական կինետիկայի տեսական պատկերացումների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատել առանձին ռեակցիոն փուլերի նշանակությունը և նկարագրել բռնկմանը հանգեցնող շղթայական գործընթացների զարգացումը։ Աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի այրման և օքսիդացման գործընթացների ֆիզիկաքիմիական հիմքերի ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով ցածրջերմաստիճանային բռնկման մեխանիզմների, մակերևութային ազդեցությունների և բարդ գազային խառնուրդներում ընթացող շղթայական ռեակցիաների առավել խորքային ըմբռնմանը։

Աշխատությունը նվիրված է ացետալդեհիդի օքսիդացման ընթացքում առաջացող կոնցենտրացիոն ինքնատատանումների ուսումնասիրությանը՝ որպես ոչ գծային քիմիական համակարգերում ընթացող բարդ կինետիկական երևույթի։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են այն պայմանները, որոնց դեպքում ռեակցիայի մասնակից նյութերի և միջանկյալ միացությունների կոնցենտրացիաները ժամանակի ընթացքում ոչ թե միապաղաղ փոփոխվում են, այլ ցուցաբերում են պարբերական կամ քվազիպարբերական տատանումներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում օքսիդացման ռեակցիայի մեխանիզմին, տարրական փուլերի փոխկապակցվածությանը, ակտիվ միջանկյալ մասնիկների առաջացմանն ու փոխակերպմանը և դրանց ազդեցությանը ամբողջ գործընթացի արագության վրա։ Քննության են առնվում սկզբնական նյութերի կոնցենտրացիայի, ջերմաստիճանի, ճնշման և ռեակցիոն միջավայրի այլ պարամետրերի փոփոխությունները, որոնք կարող են պայմանավորել համակարգի կայուն կամ տատանողական վարքը։ Վերլուծվում է դրական և բացասական հետադարձ կապերի դերը, որոնց փոխազդեցությունը կարող է հանգեցնել նյութերի կոնցենտրացիաների ինքնաբուխ պարբերական փոփոխությունների՝ առանց արտաքին պարբերական ազդեցության։ Կարևորվում է քիմիական կինետիկայի մաթեմատիկական մոդելների կիրառումը, որոնց միջոցով հնարավոր է նկարագրել նյութերի կոնցենտրացիաների ժամանակային փոփոխությունները, գնահատել համակարգի կայունությունը և որոշել ինքնատատանումների առաջացման համար անհրաժեշտ պայմանները։ Ուսումնասիրվում են տատանումների հաճախականությունը, լայնույթը, պարբերությունը և դրանց կախվածությունը ռեակցիայի հիմնական պարամետրերից։ Փորձարարական տվյալների և տեսական հաշվարկների համադրումը հնարավորություն է տալիս առավել մանրամասն բացահայտել օքսիդացման գործընթացի մեխանիզմը և գնահատել առաջարկվող կինետիկական մոդելների համապատասխանությունը իրական համակարգի վարքին։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կայուն վիճակներից տատանողական ռեժիմների անցմանը և ռեակցիայի պայմանների փոփոխության հետևանքով համակարգի դինամիկական հատկությունների վերափոխմանը։ Աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի ոչ գծային քիմիական կինետիկայի, ինքնակազմակերպվող համակարգերի և տատանողական քիմիական ռեակցիաների ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով բարդ քիմիական գործընթացների կառավարման, կանխատեսման և դրանց հիմքում ընկած ֆիզիկաքիմիական օրինաչափությունների առավել խորքային ըմբռնմանը։

Աշխատությունը նվիրված է դեղագործական պատրաստուկներում անալգինի քանակական որոշման անալիտիկական մոտեցման ուսումնասիրությանը՝ հիմնված էքստրակցիոն և ֆոտոմետրական մեթոդների համակցված կիրառման վրա։ Հետազոտության հիմքում ուսումնասիրվող նյութի և տրիֆենիլմեթանային շարքի հիմնային ներկանյութերի փոխազդեցության արդյունքում առաջացող անալիտիկ համակարգի սպեկտրային հատկությունների գնահատումն է։ Քննվում են դեղանյութի նույնականացման և քանակական գնահատման համար նշանակություն ունեցող ֆիզիկաքիմիական երևույթները՝ ուշադրություն դարձնելով առաջացող ասոցիատների կամ համալիրների ձևավորմանը և դրանց օպտիկական բնութագրերին։ Էքստրակցիոն փուլը դիտարկվում է որպես նպատակային բաղադրիչը դեղապատրաստուկի մյուս նյութերից առանձնացնելու և հետագա ֆոտոմետրական չափման ընտրողականությունը բարձրացնելու միջոց։ Ուսումնասիրվում են տարբեր ներկանյութերի անալիտիկական հնարավորությունները և դրանց կիրառելիությունը չափման զգայունության, ընտրողականության ու արդյունքների վերարտադրելիության տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի սպեկտրային տվյալների վերլուծությունը, որի միջոցով հնարավոր է գնահատել ուսումնասիրվող համակարգերի լուսակլանման առանձնահատկությունները և որոշել քանակական վերլուծության համար առավել տեղեկատվական բնութագրերը։ Հետազոտության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում նաև դեղագործական պատրաստուկներում առկա օժանդակ բաղադրիչների հնարավոր ազդեցությանը, քանի որ բազմաբաղադրիչ համակարգերում անալիտիկական ազդանշանը կարող է պայմանավորված լինել ոչ միայն որոշվող նյութով։ Մեթոդի գնահատման ժամանակ կարևորվում են անալիտիկական քիմիայի այնպիսի չափանիշներ, ինչպիսիք են ճշտությունը, վերարտադրելիությունը, զգայունությունը, ընտրողականությունը և որոշման հնարավոր սահմանները։ Ստացված մոտեցման կիրառելիությունը դեղագործական նմուշների նկատմամբ հնարավորություն է տալիս այն դիտարկել դեղերի որակի վերահսկման ֆիզիկաքիմիական մեթոդների համատեքստում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է լուծույթների քիմիայի, էքստրակցիայի և մոլեկուլային սպեկտրաչափության սկզբունքները՝ դեղանյութերի քանակական վերլուծության մեթոդաբանական հնարավորությունների ընդլայնման և դեղագործական վերլուծության արդյունավետության բարձրացման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է երկրորդային ֆոսֆինների և ֆոսֆինօքսիդների ալկիլացման ռեակցիաների ուսումնասիրությանը՝ ացետիլենային ածխաջրածինների և վինիլհալոգենիդների մասնակցությամբ, ինչպես նաև միջֆազային կատալիզի և գերհիմնային միջավայրերի ազդեցության բացահայտմանը ֆոսֆորօրգանական միացությունների փոխակերպումների վրա։ Հետազոտության կենտրոնում ֆոսֆոր պարունակող ելանյութերի ռեակցունակության, ածխածին–ֆոսֆոր կապի ձևավորման ընդհանուր օրինաչափությունների և տարբեր ռեակցիոն միջավայրերում ընթացող փոխակերպումների ուղղվածության ուսումնասիրությունն է։ Քննվում է ֆոսֆինների և դրանց օքսիդացված ածանցյալների կառուցվածքի ազդեցությունը քիմիական վարքի վրա, ինչպես նաև չհագեցած օրգանական միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունների դերը վերջնական արգասիքների ձևավորման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում միջֆազային կատալիզի սկզբունքներին, որոնց միջոցով հնարավոր է փոխազդեցության մեջ ներգրավել տարբեր ֆազերում գտնվող բաղադրիչներ և ուսումնասիրել միջավայրի ազդեցությունը ռեակցիայի արդյունավետության ու ընտրողականության վրա։ Գերհիմնային համակարգերը դիտարկվում են որպես բարձր ռեակցունակությամբ միջավայրեր, որոնք կարող են փոփոխել ֆոսֆորօրգանական միացությունների փոխազդեցության ուղիները և նպաստել նոր կառուցվածքային տիպերի ձևավորմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ռեակցիայի հնարավոր մեխանիզմների և կառուցվածք–ռեակցունակություն փոխկապակցվածությունների տեսական մեկնաբանությունը՝ տարբեր ելանյութերի վարքի համեմատական վերլուծության միջոցով։ Ստացված միացությունների կառուցվածքային բնութագրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու փոխակերպումների ուղղվածությունը և բացահայտելու ֆոսֆոր պարունակող նոր ածանցյալների ձևավորման ընդհանուր օրինաչափությունները։ Ֆոսֆորօրգանական միացությունները հետաքրքրություն են ներկայացնում օրգանական սինթեզի, կոորդինացիոն քիմիայի, նյութագիտության և կատալիզի տարբեր ուղղությունների համար, ինչի պատճառով դրանց կառուցվածքային բազմազանության ընդլայնումն ունի ինչպես տեսական, այնպես էլ կիրառական նշանակություն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ֆոսֆորօրգանական քիմիայի, օրգանական ռեակցիաների մեխանիզմների և կատալիզի մոտեցումները՝ նպաստելով չհագեցած ածխաջրածինների մասնակցությամբ ֆոսֆոր պարունակող միացությունների փոխակերպումների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է բենզո[h]խինազոլինային կառուցվածք պարունակող հետերոցիկլային միացությունների ստացման գիտական սկզբունքների և դրանց ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում տվյալ դասի օրգանական միացությունների կառուցվածքային բազմազանությունն է, մոլեկուլային կառուցվածքի և հատկությունների միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև տարբեր տեղակալիչների ազդեցությունը միացությունների ընդհանուր բնութագրերի վրա։ Քննվում են միաձուլված ազոտ պարունակող հետերոցիկլային համակարգերի ձևավորման տեսական հիմքերը և համապատասխան փոխակերպումների ընդհանուր օրինաչափությունները՝ առանց տեխնոլոգիական իրականացման մանրամասն պայմանների ներկայացման։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ստացված նյութերի կառուցվածքի հաստատման և նույնականացման խնդիրներին, որոնց համար օրգանական քիմիայում կիրառվում են սպեկտրային ու ֆիզիկաքիմիական հետազոտության տարբեր մեթոդներ։ Դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել մոլեկուլների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ֆունկցիոնալ խմբերի բնույթը և սկզբնական կառուցվածքային փոփոխությունների ազդեցությունը վերջնական միացությունների հատկությունների վրա։ Կարևորվում է բենզո[h]խինազոլինային համակարգի էլեկտրոնային կառուցվածքի ուսումնասիրությունը, քանի որ օղակային համակարգի և տարբեր տեղակալիչների փոխազդեցությունը կարող է պայմանավորել նյութերի ռեակցունակությունը, կայունությունը և այլ ֆիզիկաքիմիական ցուցանիշներ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել մի շարք կառուցվածքային նմանակներ՝ կառուցվածք–հատկություն օրինաչափությունները բացահայտելու նպատակով։ Նման համեմատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու, թե մոլեկուլի առանձին հատվածների փոփոխությունն ինչպես է արտահայտվում ուսումնասիրվող նյութերի բնութագրերում։ Անդրադարձ կարող է կատարվել նաև այս դասի հետերոցիկլային համակարգերի հնարավոր կիրառական նշանակությանը՝ դրանք դիտարկելով որպես հետագա քիմիական և նյութագիտական ուսումնասիրությունների համար հետաքրքրություն ներկայացնող մոլեկուլային հենքեր։ Աշխատանքի գիտական արժեքը պայմանավորված է նաև նոր ածանցյալների համակարգված բնութագրմամբ և հետերոցիկլային միացությունների կառուցվածքային օրինաչափությունների վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմամբ։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է օրգանական սինթեզի տեսական հիմքերը, հետերոցիկլային քիմիան, կառուցվածքային վերլուծությունը և ֆիզիկաքիմիական հետազոտության մոտեցումները՝ բենզո[h]խինազոլինային համակարգերի կառուցվածքի ու հատկությունների վերաբերյալ ամբողջական պատկերացում ձևավորելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է պիրազոլային համակարգերի ֆորմիլացման և ստացված միացությունների հետագա քիմիական փոխակերպումների տեսական ու փորձարարական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ազոտ պարունակող հետերոցիկլային միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկություններն են, ֆորմիլային խմբի ներմուծման ընթացքում դրանց ռեակցիոն վարքը և առաջացող ածանցյալների հատկությունների ուսումնասիրությունը։ Քննվում է Վիլսմայեր–Հաակի մոտեցման կիրառելիությունը պիրազոլային կառուցվածքների ֆունկցիոնալացման համար՝ ուշադրություն դարձնելով սկզբնական նյութի կառուցվածքի և փոխակերպման ընդհանուր ուղղվածության միջև կապերին։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում ստացված ֆորմիլային ածանցյալների նույնականացմանն ու կառուցվածքային բնութագրմանը, քանի որ նոր ֆունկցիոնալ խմբի առկայությունը կարող է էապես փոխել հետերոցիկլային համակարգի հետագա ռեակցիոն հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել տարբեր կառուցվածք ունեցող պիրազոլային ածանցյալների համեմատական հատկությունները, տեղակալիչների ազդեցությունը էլեկտրոնային կառուցվածքի և ռեակցիոն ակտիվության վրա, ինչպես նաև ձևավորված միացությունների հետագա փոխակերպումների ընդհանուր օրինաչափությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կառուցվածք–ռեակցիոնունակություն կապի ուսումնասիրությունը, որի միջոցով հնարավոր է պարզաբանել, թե մոլեկուլի կառուցվածքային փոփոխություններն ինչպես են անդրադառնում տարբեր քիմիական փոխազդեցությունների ուղղության վրա։ Ստացված նյութերի բնութագրման համար կարևոր են օրգանական և անալիտիկ քիմիայի ժամանակակից մեթոդաբանական մոտեցումները, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատելու դրանց կազմը, մաքրությունը և կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Պիրազոլային ածանցյալների հետազոտությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հետերոցիկլային քիմիայի համար, քանի որ ֆունկցիոնալացված կառուցվածքները կարող են ծառայել որպես ելակետային մոդելներ հետագա հիմնարար ուսումնասիրությունների և նոր ածանցյալների հատկությունների բացահայտման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է օրգանական սինթեզի, հետերոցիկլային քիմիայի, կառուցվածքային վերլուծության և քիմիական ռեակցիոնունակության ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպաստելով պիրազոլային համակարգերի ֆունկցիոնալացման և դրանց փոխակերպումների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Արարատյան դաշտավայրին բնորոշ կենսաբանական ծագման արժեքավոր գունանյութի առանձնացման և դրա բաղադրության քրոմատոգրաֆիական հետազոտության գիտական խնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում բնական ներկանյութի քիմիական բնույթի, բաղադրիչային կազմի և ֆիզիկաքիմիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունն է՝ համապատասխան անալիտիկ մեթոդների կիրառմամբ։ Քննվում է կենսաբանական հումքում առկա գունավոր միացությունների առանձնացման ընդհանուր սկզբունքները, դրանց մաքրության գնահատումը և խառնուրդներից տարբերակման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում քրոմատոգրաֆիական վերլուծությանը՝ որպես բարդ բնական խառնուրդների բաղադրիչները տարանջատելու, հայտնաբերելու և համեմատականորեն բնութագրելու արդյունավետ անալիտիկ մոտեցման։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարևոր նշանակություն կարող է ունենալ տարբեր գունավոր բաղադրիչների քրոմատոգրաֆիական վարքի գնահատումը, հիմնական և ուղեկցող միացությունների տարբերակումը, ինչպես նաև ստացված տվյալների հիման վրա բնական ներկանյութի բաղադրության վերաբերյալ առավել ամբողջական պատկերացման ձևավորումը։ Քննարկվում են նաև գունանյութերի կայունության, պահպանման պայմանների նկատմամբ զգայունության և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների հետ կապված հարցեր, որոնք կարևոր են ինչպես գիտական հետազոտությունների, այնպես էլ պատմական նյութերի և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Բնական կարմիր ներկանյութերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս կապ հաստատել ժամանակակից անալիտիկ քիմիայի և հայկական ավանդական նյութական մշակույթի միջև, քանի որ նման գունանյութերը պատմականորեն հետաքրքրություն են ներկայացրել ներկարարության, ձեռագրերի, գործվածքների և արվեստի այլ ոլորտների ուսումնասիրության համար։ Քրոմատոգրաֆիական տվյալները կարող են կիրառվել նաև բնական ներկանյութի նույնականացման, տարբեր ծագում ունեցող գունանյութերի համեմատության և պատմական նմուշներում համապատասխան նյութերի հայտնաբերման գիտական խնդիրներում։ Միաժամանակ կենսաբանական աղբյուրի առանձնահատուկ բնույթը կարևորում է բնական պաշարների պահպանության և հետազոտական նյութի պատասխանատու օգտագործման հարցերը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բնական միացությունների քիմիայի, անալիտիկ քիմիայի, քրոմատոգրաֆիայի և կենսաբանական ծագման գունանյութերի ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպաստելով հայկական բնական ներկանյութերի կազմի և հատկությունների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է ճակատային պոլիմերացման ընթացքում առաջացող ջերմային ալիքների կառուցվածքի, տարածման օրինաչափությունների և կայունության ուսումնասիրությանը՝ քիմիական կինետիկայի, ջերմափոխանակության և ոչ գծային դինամիկայի տեսանկյուններից։ Հետազոտության առանցքում այն փոխկապակցված ֆիզիկաքիմիական գործընթացներն են, որոնց պայմաններում տեղայնացված ռեակցիոն գոտին կարող է ինքնատարածվել սկզբնական նյութի միջավայրով՝ պոլիմերացման ժամանակ անջատվող ջերմության հաշվին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ջերմաստիճանային դաշտի և ռեակցիայի փոխակերպման աստիճանի տարածական ու ժամանակային փոփոխություններին, քանի որ դրանց փոխազդեցությունն է մեծապես պայմանավորում շարժվող ճակատի ձևը և դինամիկական վարքը։ Քննվում են ջերմային ալիքի տարածման արագության, ջերմաստիճանային պրոֆիլի և ռեակցիոն գոտու բնութագրերի միջև գոյություն ունեցող կապերը, ինչպես նաև այն պայմանները, որոնց դեպքում հաստատուն տարածվող ճակատը կարող է պահպանել իր կայունությունը կամ ենթարկվել տարբեր տեսակի անկայունությունների։ Մաթեմատիկական նկարագրության շրջանակում կարևոր դեր ունեն ջերմահաղորդականության և քիմիական փոխակերպման կինետիկան արտահայտող փոխկապակցված հավասարումները, որոնց վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել համակարգի տարբեր ռեժիմները։ Հատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում ոչ գծային երևույթները, երբ համակարգի պարամետրերի փոփոխությունը կարող է հանգեցնել կայուն ռեժիմից տատանողական կամ ավելի բարդ տարածաժամանակային վարքի անցման։ Ուսումնասիրվում է տարբեր ֆիզիկաքիմիական գործոնների ազդեցությունը ջերմային ճակատի կայունության վրա՝ դրանք դիտարկելով ընդհանուր տեսական մոդելի շրջանակում։ Թվային մոդելավորման և կայունության վերլուծության մեթոդները հնարավորություն են տալիս համեմատել հնարավոր լուծումները, գնահատել փոքր խ perturbations-ի զարգացումը և առանձնացնել տարբեր դինամիկական ռեժիմների առաջացման պայմանները։ Կարևորվում է նաև տեսական արդյունքների և փորձարարական դիտարկումների միջև համապատասխանության ուսումնասիրությունը, քանի որ ճակատային պոլիմերացման իրական համակարգերում ջերմային կորուստները, նյութի հատկությունները և ռեակցիայի կինետիկան կարող են էական ազդեցություն ունենալ դիտվող պատկերի վրա։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը միավորում է պոլիմերների քիմիայի, քիմիական ֆիզիկայի, ջերմաֆիզիկայի և ոչ գծային գործընթացների մաթեմատիկական մոդելավորման մոտեցումները՝ նպաստելով ինքնատարածվող պոլիմերացման ճակատների կառուցվածքի և կայունության մեխանիզմների առավել խորքային ըմբռնմանը։

Աշխատությունը նվիրված է թիրոզինի և գլուտամինաթթվի ածանցյալների ստերեոսելեկտիվ սինթեզի մեթոդների մշակմանն ու հետազոտմանը՝ դրանք դիտարկելով որպես պոզիտրոնային էմիսիոն տոմոգրաֆիայում կիրառվող ռադիոթրեյսերների ստացման հեռանկարային նախանյութեր։ Հետազոտության հիմքում ընկած է օպտիկապես ակտիվ ամինաթթուների նպատակային կառուցման խնդիրը, քանի որ կենսաբանական համակարգերում մոլեկուլների տարածական կառուցվածքը կարող է էական նշանակություն ունենալ դրանց ճանաչման, փոխադրման և նյութափոխանակային գործընթացներին մասնակցության համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում քիրալ կենտրոնների վերահսկվող ձևավորմանը, համապատասխան էնանտիոմերների ստացման ընտրողականությանը և այն սինթետիկ մոտեցումների ընտրությանը, որոնք հնարավորություն են տալիս բարձրացնել նպատակային միացությունների ստերեոքիմիական մաքրությունը։ Քննվում են սկզբնական նյութերի և միջանկյալ միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, պաշտպանիչ խմբերի կիրառման հնարավորությունները, ռեակցիաների հաջորդականությունը և վերջնական ածանցյալների ստացման պայմանները։ Կարևորվում է սինթեզված նյութերի կառուցվածքի և ստերեոքիմիական կազմի հաստատումը ֆիզիկաքիմիական ու սպեկտրային հետազոտության համապատասխան մեթոդներով։ Թիրոզինի և գլուտամինաթթվի ածանցյալների ընտրությունը պայմանավորված է այդ ամինաթթուների կենսաբանական նշանակությամբ և դրանց հիմքով այնպիսի մոլեկուլային համակարգեր ստեղծելու հնարավորությամբ, որոնք կարող են հետագայում համապատասխան ռադիոնուկլիդային նշում ստանալ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նախանյութերի քիմիական կառուցվածքի հարմարեցումը հետագա ռադիոքիմիական փոխակերպումների պահանջներին՝ միաժամանակ պահպանելով մոլեկուլի անհրաժեշտ ստերեոքիմիական առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում են նաև սինթեզի արդյունավետության, ընտրողականության, նյութերի կայունության և մաքրման խնդիրները, որոնք կարևոր են ռադիոդեղագործական նշանակության միացությունների մշակման տեսանկյունից։ Ստացված նախանյութերը կարող են հիմք ծառայել ռադիոակտիվ իզոտոպներով նշված կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների ստեղծման համար, որոնք պոզիտրոնային էմիսիոն տոմոգրաֆիայի ընթացքում օգտագործվում են օրգանիզմում որոշակի կենսաքիմիական և նյութափոխանակային գործընթացների ոչ ինվազիվ պատկերավորման ու գնահատման նպատակով։ Քիմիական սինթեզի և բժշկական պատկերավորման տեխնոլոգիաների միջև նման կապը հետազոտությանը տալիս է միջառարկայական բնույթ՝ միավորելով օրգանական քիմիայի, ստերեոքիմիայի, ռադիոքիմիայի և մոլեկուլային ախտորոշման խնդիրները։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ նոր ռադիոթրեյսերների ստեղծման համար անհրաժեշտ քիրալ նախանյութերի մշակման, դրանց սինթեզի արդյունավետ ուղիների ընտրության և պոզիտրոնային էմիսիոն տոմոգրաֆիայի համար կիրառելի մոլեկուլային գործիքների հետագա հետազոտության տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել օրգանական և դեղագործական քիմիայի, ռադիոքիմիայի, միջուկային բժշկության ու բժշկական պատկերավորման ոլորտներում աշխատող մասնագետների և հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է բոքսիտային հումքի վերամշակման և ալյումինի արտադրության ընթացքում ձևավորվող արդյունաբերական թափոնների էլեկտրաքիմիական եղանակներով վերամշակման, արժեքավոր բաղադրիչների առանձնացման և երկրորդային օգտագործման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են արտադրական մնացորդների ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, հանքային և տարրային կազմը, դրանցում առկա մետաղական ու ոչ մետաղական բաղադրիչները, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են թափոնների հետագա մշակման տեխնոլոգիական արդյունավետությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում էլեկտրաքիմիական գործընթացների կիրառմանը՝ որպես հումքի համալիր վերամշակման և օգտակար նյութերի կորզման հնարավոր ուղղություն։ Ուսումնասիրվում են էլեկտրոլիզի պայմանները, էլեկտրոլիտի բաղադրությունը, հոսանքի խտությունը, ջերմաստիճանը, գործընթացի տևողությունը և այլ տեխնոլոգիական պարամետրեր, որոնք կարող են ազդել առանձին բաղադրիչների լուծման, նստեցման կամ տարանջատման արդյունավետության վրա։ Վերլուծվում են էլեկտրոդային գործընթացների առանձնահատկությունները և դրանց միջոցով արժեքավոր տարրերի ընտրողական կորզման հնարավորությունները։ Կարևորվում է տեխնոլոգիական ռեժիմների օպտիմալացումը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել օգտակար բաղադրիչների կորզման աստիճանը, նվազեցնել էներգիայի և նյութերի ծախսը և ապահովել ստացվող արտադրանքի անհրաժեշտ որակը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համադրվել քիմիական վերլուծության, էլեկտրաքիմիական չափումների և փորձարարական մշակման արդյունքները՝ պարզելու հումքի բաղադրության և գործընթացի պարամետրերի միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում արդյունաբերական մնացորդների կուտակման հետ կապված բնապահպանական խնդիրներին, քանի որ դրանց արդյունավետ վերամշակումը կարող է նպաստել թափոնների ծավալների և շրջակա միջավայրի վրա հնարավոր բացասական ազդեցության նվազեցմանը։ Երկրորդային հումքի օգտագործումը դիտարկվում է նաև ռեսուրսախնայողության և շրջանաձև տնտեսության տեսանկյունից՝ հնարավորություն տալով արտադրական մնացորդներում պարունակվող արժեքավոր նյութերը վերադարձնել տնտեսական շրջանառության մեջ։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել համապատասխան տեխնոլոգիական սխեմաների մշակման, արտադրական գործընթացների կատարելագործման և արդյունաբերական թափոնների համալիր վերամշակման արդյունավետության բարձրացման համար։ Նման մոտեցումը կարող է միաժամանակ ունենալ տեխնոլոգիական, տնտեսական և բնապահպանական նշանակություն՝ նպաստելով հումքային ռեսուրսների առավել ամբողջական օգտագործմանը և մետալուրգիական արտադրության կայունության բարձրացմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել մետալուրգիայի, էլեկտրաքիմիայի, քիմիական տեխնոլոգիայի, հանքահումքային ռեսուրսների վերամշակման և արդյունաբերական թափոնների կառավարման ոլորտներում աշխատող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ֆունկցիոնալացված տրիֆենիլֆոսֆոնիումային աղերի և դրանց համապատասխան դիֆենիլֆոսֆորիլային միացությունների ստացման մեթոդների մշակմանը, սինթեզի օրինաչափությունների բացահայտմանը և ստացված նյութերի կառուցվածքային ու ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է ֆոսֆոր պարունակող օրգանական միացությունների նպատակային կառուցման վրա՝ ելանյութերի ընտրության, ռեակցիայի պայմանների և մոլեկուլում տարբեր ֆունկցիոնալ խմբերի առկայության ազդեցության գնահատմամբ։ Տրիֆենիլֆոսֆոնիումային աղերը դիտարկվում են որպես օրգանական սինթեզի կարևոր միջանկյալ նյութեր, որոնց կառուցվածքային առանձնահատկությունները հնարավորություն են տալիս իրականացնել տարբեր տեսակի քիմիական փոխակերպումներ և ստանալ նոր ածանցյալներ։ Քննության են առնվում դրանց առաջացման մեխանիզմները, համապատասխան ֆոսֆոր պարունակող ռեագենտների և օրգանական սուբստրատների փոխազդեցությունները, ինչպես նաև փոխարինիչների բնույթի ազդեցությունը ռեակցիաների ընթացքի և վերջնական արգասիքների ելքի վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ֆունկցիոնալ խմբերի ներմուծմանը, քանի որ դրանց տեսակը և դիրքը կարող են էապես փոխել ստացվող միացությունների ռեակցունակությունը, կայունությունը և հետագա քիմիական փոխակերպումների հնարավորությունները։ Ուսումնասիրվում են այն պայմանները, որոնցում հնարավոր է բարձր ընտրողականությամբ ստանալ նպատակային ֆոսֆոնիումային աղեր՝ նվազեցնելով կողմնակի ռեակցիաների և անցանկալի արգասիքների առաջացումը։ Այդ նպատակով դիտարկվում են լուծիչի բնույթի, ջերմաստիճանի, ռեագենտների հարաբերակցության, ռեակցիայի տևողության և այլ տեխնոլոգիական գործոնների ազդեցությունները։ Կարևորվում է նաև ստացված նյութերի առանձնացման և մաքրման արդյունավետ մեթոդների ընտրությունը, քանի որ միացությունների մաքրությունը որոշիչ նշանակություն ունի դրանց կառուցվածքի հաստատման և հետագա փոխակերպումների ուսումնասիրության համար։ Առանձին ուղղություն է համապատասխան դիֆենիլֆոսֆորիլային ածանցյալների ստացումը։ Քննության են առնվում ֆոսֆոնիումային համակարգերի և ֆոսֆորիլային միացությունների միջև կառուցվածքային ու քիմիական փոխկապակցվածությունները, ինչպես նաև այն ռեակցիաները, որոնց միջոցով հնարավոր է անցում կատարել մի տեսակի ֆոսֆորօրգանական կառուցվածքից մյուսին։ Ուսումնասիրվում է ֆոսֆորի ատոմի շրջապատի փոփոխության ազդեցությունը մոլեկուլի ընդհանուր էլեկտրոնային կառուցվածքի, կայունության և ռեակցունակության վրա։ Դիֆենիլֆոսֆորիլային խմբի առկայությունը կարող է պայմանավորել միացությունների հատուկ քիմիական հատկություններ և հնարավորություն տալ դրանք օգտագործել հետագա բազմափուլ օրգանական սինթեզներում։ Հատուկ նշանակություն է տրվում սինթեզված նյութերի կառուցվածքի հաստատմանը։ Այդ նպատակով կիրառվող սպեկտրային և ֆիզիկաքիմիական հետազոտությունները հնարավորություն են տալիս պարզել մոլեկուլներում ֆունկցիոնալ խմբերի առկայությունը, ֆոսֆորի ատոմի քիմիական միջավայրը և ստացված միացությունների համապատասխանությունը նախատեսված կառուցվածքներին։ Միջուկային մագնիսական ռեզոնանսի սպեկտրադիտումը հատկապես կարևոր է ֆոսֆորօրգանական միացությունների հետազոտության համար, քանի որ տարբեր միջուկների սպեկտրային տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս մանրամասն գնահատել մոլեկուլի կառուցվածքը։ Ինֆրակարմիր սպեկտրադիտման և այլ վերլուծական մեթոդների միջոցով հնարավոր է բացահայտել բնորոշ ֆունկցիոնալ խմբերը և հետևել ելանյութերի՝ վերջնական արգասիքների փոխակերպմանը։ Անհրաժեշտության դեպքում կառուցվածքային տվյալները կարող են լրացվել տարրային վերլուծությամբ, զանգվածային սպեկտրաչափությամբ և այլ ֆիզիկաքիմիական մեթոդներով։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կառուցվածք-ռեակցունակություն կապի բացահայտմանը։ Տարբեր էլեկտրոնատու կամ էլեկտրոնակցեպտոր փոխարինիչների առկայությունը կարող է ազդել ֆոսֆոր պարունակող կենտրոնի և մոլեկուլի մյուս ռեակցիոն հատվածների հատկությունների վրա։ Համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս որոշել, թե կառուցվածքային փոփոխությունները ինչպես են անդրադառնում ռեակցիայի արագության, ընտրողականության, ստացվող արգասիքների կայունության և հետագա ֆունկցիոնալացման հնարավորությունների վրա։ Նման օրինաչափությունների բացահայտումը կարևոր է նոր միացությունների նպատակային սինթեզի համար, քանի որ թույլ է տալիս նախապես գնահատել որոշակի կառուցվածքով նյութերի ստացման առավել արդյունավետ ուղիները։ Քննության են առնվում նաև ֆոսֆոնիումային աղերի կիրառման հնարավորությունները ածխածին-ածխածին կապերի ձևավորման ռեակցիաներում։ Ֆոսֆորօրգանական ռեագենտները լայնորեն օգտագործվում են օրգանական քիմիայում՝ կառուցվածքային բարդության տարբեր աստիճան ունեցող մոլեկուլների ստացման համար, և ֆունկցիոնալացված ածանցյալների ստեղծումը կարող է ընդլայնել նման փոխակերպումների շրջանակը։ Ֆունկցիոնալ խմբերի պահպանման և հետագա ընտրողական փոխակերպման հնարավորությունը հատկապես կարևոր է բազմափուլ սինթեզներում, որտեղ յուրաքանչյուր փուլ պետք է իրականացվի առանց մոլեկուլի մյուս ռեակցունակ հատվածների անցանկալի փոփոխության։ Դիտարկվում է նաև նոր ֆոսֆորօրգանական միացությունների սինթետիկ ներուժը՝ որպես ավելի բարդ օրգանական կառուցվածքների ստացման ելանյութեր կամ միջանկյալ նյութեր։ Դրանց կիրառումը կարող է հնարավորություն տալ ձևավորել նոր կապեր, փոխակերպել ֆունկցիոնալ խմբերը և կառուցել տարբեր ածխածնային կմախքներ։ Առանձին կարևորություն ունի սինթեզի մեթոդների վերարտադրելիությունը և նպատակային նյութերի բարձր ելքի ապահովումը։ Փորձարարական պայմանների համակարգված փոփոխությունը և ստացված արդյունքների համեմատությունը հնարավորություն են տալիս ընտրել առավել արդյունավետ պայմանները և մշակել տարբեր կառուցվածք ունեցող ածանցյալների ստացման ընդհանուր մոտեցումներ։ Այսպիսի ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն առանձին նոր նյութերի սինթեզի, այլև ֆոսֆորօրգանական միացությունների ռեակցունակության ընդհանուր օրինաչափությունների պարզաբանման տեսանկյունից։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նոր ֆունկցիոնալացված ֆոսֆոր պարունակող միացությունների ստացմամբ, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների բացահայտմամբ և սինթետիկ փոխակերպումների հնարավորությունների ընդլայնմամբ։ Ստացված արդյունքները կարող են հիմք ծառայել ֆոսֆորօրգանական քիմիայի հետագա ուսումնասիրությունների և նպատակային հատկություններով նոր օրգանական նյութերի ստեղծման համար։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը կապված է նման միացությունների՝ նուրբ օրգանական սինթեզում, նյութագիտության, կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի որոնման և այլ քիմիական տեխնոլոգիաների շրջանակներում որպես միջանկյալ կամ ֆունկցիոնալ նյութեր օգտագործելու հնարավորությունների հետ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել օրգանական և ֆոսֆորօրգանական քիմիայի, սինթետիկ քիմիայի, դեղագործական քիմիայի և նյութագիտության ոլորտների հետազոտողների, քիմիկոսների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Գիտական աշխատանքը նվիրված է կենսաակտիվ 3,5-տեղակալված սալիցիլատային քելատների հակապերօքսիռադիկալային և հակաօքսիդանտային հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ Cu(II), Zn(II), Fe(III) և Mn(II) մետաղների կոմպլեքսների օրինակով։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել նշված մետաղակոմպլեքսների փոխազդեցությունը ազատ ռադիկալների և լիպիդների օքսիդացման գործընթացների հետ՝ օգտագործելով մոդելային լիպիդային միջավայրեր։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են քելատային միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները և դրանց կապը հակաօքսիդանտային ակտիվության հետ՝ ուշադրություն դարձնելով տարբեր մետաղական կենտրոնների ազդեցությանը։ Հատուկ նշանակություն ունի լիպիդային միջավայրերում ընթացող պերօքսիդացման գործընթացների ուսումնասիրությունը, քանի որ լիպիդների օքսիդատիվ վնասումը կարևոր դեր ունի կենսաբանական համակարգերում ազատ ռադիկալային գործընթացների զարգացման և բջջային կառուցվածքների վնասման մեջ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ուսումնասիրվող միացությունների՝ օքսիդատիվ շղթայական ռեակցիաները արգելակելու կամ ազատ ռադիկալների ակտիվությունը նվազեցնելու ունակությունը։ Ստացված արդյունքները կարող են կարևոր լինել մետաղակոմպլեքսային հակաօքսիդանտների քիմիայի, կենսաակտիվ միացությունների հետազոտության, դեղաքիմիայի և օքսիդատիվ գործընթացների վերահսկման մեխանիզմների ուսումնասիրման համար։ Աշխատանքը հատկապես հետաքրքրական է քիմիկոսների, կենսաքիմիկոսների, դեղաքիմիայի մասնագետների և հակաօքսիդանտային համակարգերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ակրիլաթթվի և ակրիլամիդի հիման վրա նոր համապոլիմերային նյութերի ստացմանն ու դրանց ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել մոնոմերների համապոլիմերացման պայմանները, ստացված պոլիմերների կառուցվածքը, մոլեկուլային բնութագրերը և հատկությունների փոփոխությունը՝ կախված բաղադրությունից ու սինթեզի պայմաններից։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել ջրային միջավայրում պոլիմերների վարքագծին, ջուր կլանելու և պահելու ունակությանը, լուծելիությանը, ուռչմանը, ջերմային և մեխանիկական կայունությանը, ինչպես նաև թթվահիմնային միջավայրի նկատմամբ զգայունությանը։ Ստացված համապոլիմերների կառուցվածք–հատկություն փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու դրանց կիրառական ներուժը՝ որպես ֆունկցիոնալ պոլիմերային նյութեր, ջրակլանող համակարգեր, գելեր և տարբեր տեխնոլոգիական գործընթացներում օգտագործվող նյութեր։ Աշխատանքը կարող է արժեքավոր լինել նոր պոլիմերների նպատակային սինթեզի և դրանց հատկությունների կառավարման մեթոդների մշակման տեսանկյունից։

Աշխատանքը նվիրված է ցիկլիկ β-կետոէսթերների հիման վրա տարբեր օրգանական միացությունների ստացման և դրանց սինթետիկ փոխակերպումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում β-կետոէսթերների կառուցվածքային առանձնահատկություններն են, դրանց երկֆունկցիոնալ բնույթը և այն հնարավորությունները, որոնք դրանք ընձեռում են բարդ օրգանական մոլեկուլների նպատակային սինթեզի համար։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են ելանյութերի ստացման եղանակները, դրանց քիմիական ակտիվությունը և տարբեր ռեագենտների ու ռեակցիայի պայմանների նկատմամբ դրսևորվող վարքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ցիկլիկ համակարգերում ընթացող կոնդենսացման, ալկիլացման, ացիլացման և այլ օրգանական փոխակերպումներին, որոնց միջոցով հնարավոր է ձևավորել նոր ածխածնային կմախքներ և հետերոցիկլային կառուցվածքներ։ Աշխատանքը կարող է ներառել ռեակցիաների ընթացքի վրա ջերմաստիճանի, լուծիչի, կատալիզատորի և ռեագենտների բնույթի ազդեցության ուսումնասիրություն՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել թիրախային արտադրանքների ելքն ու ընտրողականությունը։ Կարևորվում է ստացված միացությունների կառուցվածքի հաստատումը ֆիզիկաքիմիական և սպեկտրոսկոպիական մեթոդներով, ինչպես նաև դրանց հատկությունների համեմատական վերլուծությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սինթետիկ մեթոդների օպտիմալացումը և այն օրինաչափությունների բացահայտումը, որոնք թույլ են տալիս կանխատեսելիորեն կառավարել ռեակցիաների ուղղությունը։ Ցիկլիկ β-կետոէսթերների բազմակողմանի ռեակցիոնունակությունը դրանք դարձնում է արժեքավոր միջանկյալ նյութեր դեղագործական, կենսաբանորեն ակտիվ և ֆունկցիոնալ օրգանական միացությունների ստացման համար։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նպաստել օրգանական սինթեզի նոր և արդյունավետ մեթոդների մշակմանը, ինչպես նաև բարդ կառուցվածքով միացությունների ստացման հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Հետազոտությունը կարևոր է ինչպես տեսական օրգանական քիմիայի, այնպես էլ կիրառական սինթեզի համար՝ հնարավորություն տալով խորացնել պատկերացումները ցիկլիկ β-կետոէսթերների ռեակցիոն հատկությունների և դրանց հիման վրա իրականացվող քիմիական փոխակերպումների վերաբերյալ։

Այս աշխատությունը նվիրված է կատիոնային պոլիէլեկտրոլիտի կառուցվածքային բնութագրերի փոփոխությունների ուսումնասիրությանը pH-ի լայն տիրույթում, ինչպես նաև դրա կիրառմանը իրական դիսպերս համակարգերի ֆլոկուլյացիայի և ջրազրկման գործընթացներում։ Հետազոտության հիմքում պոլիէլեկտրոլիտների ֆիզիկաքիմիական հատկությունների և միջավայրի թթվայնության միջև փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունն է, քանի որ pH-ի փոփոխությունը կարող է էականորեն ազդել պոլիմերային շղթաների լիցքի, կոնֆորմացիայի, լուծելիության և փոխազդեցության բնույթի վրա։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են կատիոնային պոլիէլեկտրոլիտի կառուցվածքային վիճակի փոփոխությունները տարբեր pH պայմաններում և դրանց ազդեցությունը նյութի ֆունկցիոնալ հատկությունների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պոլիմերային շղթաների և դիսպերս մասնիկների միջև էլեկտրաստատիկ ու ֆիզիկաքիմիական փոխազդեցություններին, որոնց շնորհիվ մանր մասնիկները կարող են միավորվել ավելի խոշոր ագրեգատների՝ ձևավորելով ֆլոկուլներ։ Ֆլոկուլյացիայի գործընթացի ուսումնասիրությունը կարևոր է այն պատճառով, որ այն հնարավորություն է տալիս նվազեցնել կայուն դիսպերս համակարգերի մասնիկների ցրվածությունը և հեշտացնել դրանց հետագա առանձնացումը հեղուկ միջավայրից։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել պոլիէլեկտրոլիտի կառուցվածքային պարամետրերի, կոնցենտրացիայի, pH-ի, դիսպերս մասնիկների հատկությունների և ֆլոկուլյացիայի արդյունավետության միջև փոխկապակցությունները։ Առանձին նշանակություն ունի իրական դիսպերս համակարգերի ուսումնասիրությունը, քանի որ գործնական միջավայրերում դրանք սովորաբար պարունակում են տարբեր չափերի, քիմիական կազմի և մակերևութային հատկությունների մասնիկների բարդ խառնուրդներ։ Այդ պայմաններում լաբորատոր մոդելային համակարգերի համար ստացված օրինաչափությունների կիրառումը կարող է պահանջել լրացուցիչ գնահատում և օպտիմալացում։ Ջրազրկման գործընթացների ուսումնասիրությունը ուղղված է ձևավորված ֆլոկուլներից հեղուկի առավել արդյունավետ հեռացման հնարավորությունների գնահատմանը, ինչը կարևոր է նստվածքների մշակման, արդյունաբերական և ջրային համակարգերի մաքրման գործընթացներում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հնարավորություն տալ որոշելու այնպիսի օպտիմալ պայմաններ, որոնց դեպքում պոլիէլեկտրոլիտը առավել արդյունավետ է նպաստում մասնիկների ագրեգացմանը և հետագա ջրազրկմանը։ Աշխատությունը համադրում է պոլիմերային և կոլոիդային քիմիայի տեսական մոտեցումները փորձարարական ուսումնասիրությունների հետ՝ բացահայտելով նյութի կառուցվածքային փոփոխությունների և տեխնոլոգիական արդյունավետության միջև կապերը։ Այն կարող է ունենալ կիրառական նշանակություն ջրի և արդյունաբերական հեղուկների մաքրման, նստվածքների մշակման, դիսպերս համակարգերի առանձնացման և տարբեր տեխնոլոգիական գործընթացների օպտիմալացման ոլորտներում։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել քիմիկոսներին, կոլոիդային քիմիայի և պոլիմերների մասնագետներին, ջրի մաքրման տեխնոլոգների, նյութագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է ակտիվացված այրման օրինաչափությունների և ինքնատարածվող բարձր ջերմաստիճանային սինթեզի գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ տարբեր երկկոմպոնենտ կոմպոզիտային փոշենյութերի ստացման համատեքստում։ Հետազոտության հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացած է այն գործընթացների վրա, որոնց ընթացքում ռեակցիոն խառնուրդում առաջացող ջերմությունը նպաստում է ռեակցիայի ինքնատարածմանը և թույլ է տալիս համեմատաբար կարճ ժամանակում ձևավորել բարձր ջերմաստիճանային սինթեզված նյութեր։ Ուսումնասիրվող համակարգերը ներառում են կարբիդային, նիտրիդային և սիլիցիումային հիմքով կոմպոզիտներ, որոնցից յուրաքանչյուրն ունի տարբեր ջերմաքիմիական, կառուցվածքային և ֆիզիկամեխանիկական հատկություններ։ Աշխատանքում կարևոր նշանակություն ունի ակտիվացման մեխանիզմների բացահայտումը, քանի որ նախնական տաքացումը, մասնիկների չափը, խառնուրդի բաղադրությունը, ռեակցիայի ջերմաստիճանը և այլ պայմաններ կարող են էապես ազդել այրման տարածման արագության, ջերմաստիճանային ռեժիմի և վերջնական նյութի կառուցվածքի վրա։ Ինքնատարածվող բարձր ջերմաստիճանային սինթեզի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու ռեակցիոն գոտում ընթացող ֆիզիկաքիմիական փոխակերպումները, բաղադրիչների փոխազդեցության առանձնահատկությունները և տարբեր փուլերի առաջացման հաջորդականությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ստացված կոմպոզիտային փոշիների փուլային կազմի, միկրոկառուցվածքի և հատկությունների ձևավորման վրա ազդող գործոններին, քանի որ այդ բնութագրերը որոշիչ նշանակություն ունեն նյութերի հետագա կիրառությունների համար։ Նման մեթոդների առավելություններից է էներգիայի արդյունավետ օգտագործման և բարձր ջերմաստիճանային նյութերի ստացման հնարավորությունը՝ նվազեցնելով երկարատև արտաքին տաքացման անհրաժեշտությունը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ մաշակայուն, ջերմակայուն և բարձր կարծրությամբ կոմպոզիտային նյութերի մշակման, փոշեմետալուրգիայի, կերամիկական նյութերի տեխնոլոգիայի և բարձր ջերմաստիճանային կիրառությունների համար։ Աշխատանքը միաժամանակ նպաստում է ինքնատարածվող սինթեզի տեսական հիմքերի խորացմանը՝ բացահայտելով այրման և նյութագոյացման գործընթացների միջև փոխկապակցվածությունը տարբեր բաղադրությամբ ռեակցիոն համակարգերում։

Աշխատությունը նվիրված է սողացող ուրցի եթերայուղերի և էքստրակտների հակաօքսիդանտային հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել դրանց կենսաբանական ակտիվությունը և գնահատել ազատ ռադիկալների առաջացրած օքսիդատիվ գործընթացները սահմանափակելու հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է բուսական հումքի քիմիական կազմը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով այն կենսաբանորեն ակտիվ միացություններին, որոնք կարող են պայմանավորել հակաօքսիդանտային ազդեցությունը։ Կարող են ուսումնասիրվել ֆենոլային միացությունները, ֆլավոնոիդները, տերպենային բաղադրիչները և այլ երկրորդային մետաբոլիտներ, ինչպես նաև դրանց հարաբերակցությունը տարբեր քաղվածքների կենսաբանական ակտիվության հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում եթերայուղերի և տարբեր եղանակներով ստացված էքստրակտների հատկությունների համեմատությանը՝ պարզելու համար, թե բուսական նյութի ստացման եղանակը, լուծիչի բնույթը, մշակման պայմանները և ակտիվ բաղադրիչների պարունակությունը ինչպես են ազդում հակաօքսիդանտային ակտիվության վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել ազատ ռադիկալների չեզոքացման, վերականգնող ունակության և ընդհանուր հակաօքսիդանտային ակտիվության գնահատման տարբեր ֆիզիկաքիմիական մեթոդներ։ Ստացված ցուցանիշների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու տարբեր նմուշների ակտիվությունը և բացահայտելու առավել արդյունավետ բաղադրությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև ակտիվության կախվածությունը նյութի կոնցենտրացիայից, ինչպես նաև հիմնական քիմիական բաղադրիչների և հակաօքսիդանտային ազդեցության միջև հնարավոր կապերի վերլուծությունը։ Կարևոր նշանակություն ունի բույսի կենսաբանական ակտիվության գնահատումը բնական ծագման հակաօքսիդանտների որոնման համատեքստում, քանի որ նման նյութերը կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել սինթետիկ հավելումների բնական այլընտրանքների մշակման համար։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ սննդի, դեղագործության, կոսմետոլոգիայի և բուսական հումքի վերամշակման ոլորտներում՝ նոր բնական բաղադրիչների և կենսաբանորեն ակտիվ արտադրանքների մշակման տեսանկյունից։ Միաժամանակ հետազոտությունը կարող է նպաստել սողացող ուրցի քիմիական կազմի և կենսաբանական հատկությունների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների ընդլայնմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել կենսաքիմիկոսներին, բուսաքիմիկոսներին, դեղագործության և սննդագիտության ոլորտների մասնագետներին, բուսական հումքի հետազոտողներին, ինչպես նաև համապատասխան գիտական ուղղություններով զբաղվող ուսանողներին և հետազոտողներին։

Աշխատությունը նվիրված է հելիում-նեոնային լազերային թերապիայի ազդեցության ուսումնասիրությանը իշեմիկ ինսուլտով հիվանդների միկրոշրջանառության վիճակի և վերականգնողական գործընթացների վրա։ Քննարկվում են գլխուղեղի արյան շրջանառության սուր խանգարումների առաջացման հիմնական մեխանիզմները, իշեմիկ վնասման հետևանքով զարգացող ախտաֆիզիոլոգիական փոփոխությունները և միկրոշրջանառության խանգարումների նշանակությունը հիվանդության կլինիկական ընթացքի մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մազանոթային արյան հոսքի, անոթային տոնուսի, հյուսվածքային թթվածնամատակարարման և արյան ռեոլոգիական հատկությունների փոփոխություններին։ Ուսումնասիրվում են ցածր ինտենսիվության հելիում-նեոնային լազերային ճառագայթման կենսաբանական ազդեցության հնարավոր մեխանիզմները, դրա փոխազդեցությունը հյուսվածքների հետ և միկրոշրջանառության ցուցանիշների վրա հնարավոր ազդեցությունները։ Դիտարկվում են լազերային թերապիայի կիրառման առանձնահատկությունները, բուժման ընթացքում հիվանդների վիճակի գնահատման չափանիշները և միկրոշրջանառության փոփոխությունների ուսումնասիրության կլինիկական ու գործիքային մեթոդները։ Կարևորվում են իշեմիկ ինսուլտի ծանրության աստիճանի, հիվանդների ընդհանուր առողջական վիճակի, ուղեկցող հիվանդությունների և բուժման ժամանակահատվածի ազդեցությունները հետազոտվող ցուցանիշների վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել լազերային թերապիա ստացած և ստանդարտ բուժում ստացած հիվանդների կլինիկական ու ֆունկցիոնալ տվյալները՝ բուժական միջամտության հնարավոր ազդեցությունը գնահատելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև միկրոշրջանառության խանգարումների և նյարդաբանական ախտանիշների միջև առկա փոխկապակցվածությանը, ինչպես նաև վերականգնողական բուժման արդյունավետության գնահատման խնդիրներին։ Առանձնացվում են լազերային ազդեցության անվտանգության, կիրառման նպատակահարմարության, բուժական արդյունքների հավաստիության և կլինիկական հետազոտությունների մեթոդաբանական առանձնահատկությունների հարցերը։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ նման միջամտության հնարավոր արդյունավետությունը պետք է գնահատվի վերահսկվող կլինիկական հետազոտությունների և ապացուցողական բժշկության չափանիշների հիման վրա։ Աշխատությունը կարող է նպաստել գլխուղեղի անոթային հիվանդությունների ժամանակ միկրոշրջանառության խանգարումների ուսումնասիրությանը և ֆիզիոթերապևտիկ մեթոդների հնարավոր կիրառությունների գիտական գնահատմանը։ Այն օգտակար է նյարդաբանների, վերականգնողական բժշկության մասնագետների, ֆիզիոթերապևտների, կլինիկական հետազոտողների և բժշկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է էմուլգատորի բացակայությամբ մոնոմեր–ջուր ստատիկ համակարգերում լատեքսների ստացման գործընթացների ուսումնասիրությանը և դրանց սինթեզման համար արդյունավետ մինիտեխնոլոգիական բաղադրատոմսերի մշակմանը։ Քննարկվում են պոլիմերացման ֆիզիկաքիմիական հիմքերը, մոնոմերների և ջրային միջավայրի փոխազդեցության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դիսպերս համակարգերի ձևավորման և կայունացման օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում առանց մակերևութաակտիվ էմուլգատորների պոլիմերացման հնարավորություններին, մասնիկների առաջացման մեխանիզմներին, դրանց չափերի և բաշխման կարգավորմանը, ինչպես նաև ստացվող լատեքսների կոլոիդային կայունության ապահովմանը։ Ուսումնասիրվում են մոնոմերների բնույթի, նախաձեռնիչների տեսակի և կոնցենտրացիայի, ջերմաստիճանի, բաղադրիչների հարաբերակցության և ռեակցիայի տևողության ազդեցությունները պոլիմերացման ընթացքի ու վերջնական արտադրանքի հատկությունների վրա։ Անդրադարձ է կատարվում ստատիկ պայմաններում պոլիմերացման առանձնահատկություններին, զանգվածափոխանակության և ջերմափոխանակության գործընթացներին, ռեակցիոն միջավայրի կառուցվածքային փոփոխություններին և պոլիմերային մասնիկների ձևավորման փուլերին։ Կարևորվում են լատեքսների դիսպերսայնության, մասնիկների չափաբաշխման, պոլիմերացման աստիճանի, չոր մնացորդի պարունակության և ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների գնահատման մեթոդները։ Դիտարկվում են նաև լաբորատոր փոքրածավալ փորձարկումների կազմակերպման, բաղադրատոմսերի օպտիմալացման, ելանյութերի ծախսի նվազեցման և ստացվող արտադրանքի որակի կայունության ապահովման հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել կոլոիդային քիմիայի, պոլիմերների քիմիայի, ֆիզիկաքիմիական վերլուծության և փորձարարական պլանավորման մեթոդներ՝ սինթեզի պայմանների և տեխնոլոգիական պարամետրերի արդյունավետ համակցությունները որոշելու նպատակով։ Առանձնացվում են էմուլգատորների բացակայությամբ ստացվող լատեքսների հնարավոր առավելությունները, դրանց մաքրության, կայունության և կիրառական հատկությունների գնահատման խնդիրները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի պոլիմերային դիսպերսիաների ստացման տեխնոլոգիաների կատարելագործման, նոր նյութերի մշակման և քիմիական արտադրության արդյունավետության բարձրացման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել պոլիմերների քիմիայի մասնագետների, քիմիկոս-տեխնոլոգների, նյութագետների, կոլոիդային քիմիայի հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է կոնդենսացված թիենո[2,3-b]պիրիդինների նոր կենսաբանորեն ակտիվ ածանցյալների սինթեզի, քիմիական փոխարկումների և կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են ծծումբ և ազոտ պարունակող հետերոցիկլային միացությունների ստացման տեսական հիմքերը, դրանց քիմիական հատկությունները և օրգանական սինթեզում կիրառվող հիմնական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում թիենոպիրիդինային օղակային համակարգի ձևավորման եղանակներին, տարբեր ֆունկցիոնալ խմբերի ներմուծմանը, նոր ածանցյալների ստացման ռեակցիաներին և դրանց ընթացքի վրա ազդող գործոններին։ Ուսումնասիրվում են սինթեզված միացությունների կառուցվածքի հաստատման, ֆիզիկաքիմիական հատկությունների բնութագրման և ռեակցիոնունակության գնահատման հնարավորությունները՝ ժամանակակից անալիտիկ և սպեկտրոսկոպիական մեթոդների կիրառմամբ։ Անդրադարձ է կատարվում ստացված նյութերի հնարավոր կենսաբանական ակտիվության ուսումնասիրությանը, քիմիական կառուցվածքի և կենսաբանական ազդեցության միջև փոխկապակցվածության բացահայտմանը, ինչպես նաև դեղաբանորեն հեռանկարային միացությունների որոնման հիմնախնդիրներին։ Կարևորվում են սինթեզի արդյունավետ ուղիների մշակումը, քիմիական փոխարկումների օրինաչափությունների պարզաբանումը և նոր հետերոցիկլային համակարգերի կիրառական հնարավորությունների գնահատումը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել օրգանական և դեղագործական քիմիայի մասնագետների, կենսաօրգանական քիմիայի հետազոտողների, դեղանյութերի մշակմամբ զբաղվող գիտնականների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է իզոպրոպիլբենզոլի և բենզալդեհիդի հեղուկֆազ օքսիդացման կատալիտիկ ռեակցիաների կինետիկայի ուսումնասիրությանը՝ ազոտ պարունակող ածխածնային նյութերի և մետաղակոմպլեքսային միացությունների մասնակցությամբ։ Դիտարկվում են օրգանական միացությունների օքսիդացման գործընթացների ֆիզիկաքիմիական օրինաչափությունները, ռեակցիաների արագության վրա ազդող գործոնները և կատալիզատորների կառուցվածքային ու քիմիական առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում s- և 3d-մետաղների միացությունների կատալիտիկ հատկություններին, դրանց ակտիվ կենտրոնների ձևավորմանը և օքսիդացման գործընթացներում հնարավոր ազդեցության մեխանիզմներին։ Քննարկվում են ռեակցիաների ընթացքի վրա ջերմաստիճանի, ռեագենտների կոնցենտրացիայի, կատալիզատորի բաղադրության և փորձարարական այլ պայմանների ազդեցության գնահատման մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում կինետիկական պարամետրերի որոշմանը, ռեակցիաների հնարավոր մեխանիզմների պարզաբանմանը, միջանկյալ միացությունների առաջացմանը և կատալիտիկ համակարգերի ակտիվության ու ընտրողականության ուսումնասիրմանը։ Կարևորվում են մետաղակոմպլեքսային կատալիզատորների արդյունավետության գնահատումը, օքսիդացման գործընթացների կառավարման գիտական հիմքերի զարգացումը և արդյունաբերական օրգանական սինթեզում դրանց կիրառման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քիմիկոսների, ֆիզիկական և օրգանական քիմիայի մասնագետների, կատալիզի ոլորտի հետազոտողների, քիմիական տեխնոլոգների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Քիմիական գիտությունների, օրգանական և ֆոսֆորօրգանական քիմիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է C-ֆոսֆոնիումբետաինների կայունացման հնարավոր ուղիների և O-ոնիոբետաինների կառուցվածքային ու քիմիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում բետաինային միացությունների կառուցվածքը, ներքին լիցքաբաժանման բնույթը և դրանց ֆիզիկաքիմիական հատկությունները պայմանավորող հիմնական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆոսֆոնիումային կենտրոն պարունակող օրգանական միացությունների էլեկտրոնային կառուցվածքին, լիցքերի բաշխմանը և ռեակցիոնունակության առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են C-ֆոսֆոնիումբետաինների կայունության վրա տեղակալիչների էլեկտրոնային ու տարածական ազդեցությունները, մոլեկուլային կառուցվածքի փոփոխությունները և հնարավոր միջմոլեկուլային փոխազդեցությունները։ Քննարկվում են այդ միացությունների կայունացման տեսական նախադրյալները, կառուցվածքային ձևափոխման հնարավորությունները և համապատասխան քիմիական համակարգերի ընտրության սկզբունքները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել O-ոնիոբետաինների առաջացման առանձնահատկությունները, դրանց կառուցվածքային տարբերությունները և ֆոսֆոր պարունակող այլ բետաինային համակարգերի հետ փոխկապակցվածությունը։ Անդրադարձ է կատարվում սինթեզված կամ ուսումնասիրվող միացությունների կառուցվածքի հաստատման, կայունության գնահատման և քիմիական փոխակերպումների ուսումնասիրման սպեկտրոսկոպիական ու ֆիզիկաքիմիական մեթոդներին։ Կարևորվում է մոլեկուլների էլեկտրոնային կառուցվածքի, ռեզոնանսային փոխազդեցությունների և լիցքավորված կենտրոնների փոխադարձ ազդեցության դերը բետաինային համակարգերի հատկությունների ձևավորման գործում։ Աշխատանքը կարող է նպաստել ֆոսֆորօրգանական միացությունների քիմիայի զարգացմանը, բետաինների կայունացման օրինաչափությունների բացահայտմանը և նոր կառուցվածքային համակարգերի հետազոտության տեսական հիմքերի ընդլայնմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, ֆոսֆորօրգանական միացությունների քիմիայի, ֆիզիկական օրգանական քիմիայի և մոլեկուլային կառուցվածքի ուսումնասիրության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Նյութագիտական, ֆիզիկաքիմիական և անօրգանական քիմիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հիմնահալոգենիդներ պարունակող ցինկալյումաբորատային համակարգերում ձևավորվող ապակեկերպ նյութերի կառուցվածքային առանձնահատկությունների և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ցինկի, ալյումինի և բորի օքսիդների հիմքով ապակե համակարգերի ձևավորման օրինաչափությունները, դրանց բաղադրության առանձնահատկությունները և ապակեգոյացման գործընթացների տեսական հիմունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հիմնահալոգենիդային բաղադրիչների ազդեցությանը ապակեկերպ նյութերի ներքին կառուցվածքի, քիմիական կապերի բնույթի, կառուցվածքային միավորների փոխազդեցության և ապակեգոյացման տիրույթների վրա։ Վերլուծվում են նյութերի բաղադրության ու կառուցվածքի փոխկապակցվածությունը, ջերմային կայունությունը, բյուրեղացման նկատմամբ հակումը և ֆիզիկական ու քիմիական հատկությունների փոփոխության օրինաչափությունները։ Քննարկվում են ապակեկերպ համակարգերի խտության, ջերմային ընդարձակման, օպտիկական բնութագրերի, քիմիական կայունության և այլ գործառնական հատկությունների գնահատման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել ռենտգենակառուցվածքային վերլուծության, սպեկտրոսկոպիական հետազոտությունների, ջերմային անալիզի և ֆիզիկաքիմիական չափումների մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում հիմնահալոգենիդների ներմուծման արդյունքում ապակե ցանցի կառուցվածքային փոփոխություններին, բաղադրիչների հարաբերակցության ազդեցությանը և անհրաժեշտ հատկություններով նյութերի ստացման գիտական նախադրյալներին։ Կարևորվում է հետազոտվող համակարգերի նշանակությունը հատուկ նշանակության ապակիների, ֆունկցիոնալ անօրգանական նյութերի և ժամանակակից նյութագիտական տեխնոլոգիաների զարգացման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ապակու քիմիայի, անօրգանական նյութագիտության, ֆիզիկական քիմիայի, պինդ մարմնի ֆիզիկայի և նոր նյութերի մշակման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Քիմիական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է կոնդենսացված թիենո[3,2-d]պիրիմիդինների սինթեզին, դրանց որոշ քիմիական փոխարկումների ուսումնասիրմանը և ստացված միացությունների կենսաբանական ակտիվության գնահատմանը։ Քննության են առնվում տվյալ հետերոցիկլային համակարգի ածանցյալների ստացման եղանակները, ելանյութերի ընտրությունը, ռեակցիաների իրականացման պայմանները և նպատակային միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սինթեզված նյութերի հետագա քիմիական ձևափոխություններին, տարբեր ֆունկցիոնալ խմբերի ներմուծմանը և նոր ածանցյալների ստացման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են միացությունների կառուցվածքի և քիմիական հատկությունների միջև առկա կապերը, ինչպես նաև տարբեր փոխարկումների ընթացքի օրինաչափությունները։ Քննարկվում է ստացված նյութերի կենսաբանական ակտիվության ուսումնասիրությունը՝ դրանց հնարավոր կենսաակտիվ հատկությունների և հետագա կիրառական նշանակության գնահատման նպատակով։ Քիմիական սինթեզի և կենսաբանական հետազոտությունների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տվյալ դասի միացությունների հետագա ուսումնասիրության հեռանկարային ուղղությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, հետերոցիկլային միացությունների քիմիայի, դեղագործական քիմիայի և կենսաակտիվ նյութերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։