Արմեն Մարտիրոսյանի բանաստեղծական աշխարհը

History

Աշխատությունը նվիրված է Հայ Յեղափոխական Դաշնակցության և բոլշևիկյան քաղաքական ուժերի միջև հարաբերությունների ուսումնասիրությանը Անդրկովկասում 1917–1918 թվականներին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտական փուլում և Ռուսական կայսրության փլուզումից հետո տարածաշրջանում ձևավորված բարդ քաղաքական իրավիճակի համատեքստում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել երկու քաղաքական ուժերի գաղափարական, քաղաքական և գործնական հարաբերությունների բնույթը, դրանց հակասությունների և ժամանակավոր համագործակցության պատճառները, ինչպես նաև այդ հարաբերությունների ազդեցությունը Հայաստանի և Անդրկովկասի քաղաքական գործընթացների վրա։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում է 1917 թվականի հեղափոխական իրադարձություններից հետո տարածաշրջանում ստեղծված նոր իրավիճակը, երբ նախկին կայսերական կառավարման համակարգի փլուզումը առաջ բերեց իշխանության, անվտանգության և ազգային ինքնորոշման խնդիրներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ ՀՅԴ-ն իր քաղաքական գործունեության մեջ առաջնահերթ էր համարում հայ ժողովրդի ազգային և պետական շահերի պաշտպանությունը, մինչդեռ բոլշևիկների քաղաքական ծրագիրը հիմնված էր սոցիալիստական հեղափոխության, դասակարգային պայքարի և տարածաշրջանում խորհրդային իշխանության հաստատման գաղափարների վրա։ Այդ տարբեր նպատակները հաճախ հանգեցնում էին սուր քաղաքական հակասությունների, սակայն որոշակի հարցերում հնարավոր էին նաև ժամանակավոր համագործակցության ձևեր։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննության են առնվում Անդրկովկասյան քաղաքական կառույցների գործունեությունը, տեղական իշխանության մարմինների ձևավորումը, կուսակցությունների փոխհարաբերությունները և տարածաշրջանում ազդեցության համար ընթացող քաղաքական պայքարը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում 1917–1918 թվականների ազգային-քաղաքական գործընթացներին, հայ-ռուսական հարաբերություններին, Բրեստ-Լիտովսկի պայմանագրի հետևանքներին, թուրքական զորքերի առաջխաղացման պայմաններում ստեղծված ռազմաքաղաքական իրավիճակին և Անդրկովկասի անկախ պետական կազմավորումների ձևավորմանը։ Կարևորվում է նաև բոլշևիկյան գաղափարների տարածման, հայ բոլշևիկների գործունեության և ՀՅԴ-ի կողմից դրանց նկատմամբ վերաբերմունքի ուսումնասիրությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու քաղաքական պայքարը ոչ միայն որպես երկու կուսակցությունների գաղափարական հակամարտություն, այլև որպես տարածաշրջանում իշխանության, անվտանգության և ազգային շահերի շուրջ ընթացող ավելի լայն գործընթաց։ Հետազոտության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև մամուլի, կուսակցական փաստաթղթերի, հրապարակային ելույթների և այլ պատմական աղբյուրների միջոցով արտահայտված քաղաքական դիրքորոշումները՝ բացահայտելու կողմերի իրական նպատակներն ու փոխադարձ գնահատականները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի 1918 թվականի իրադարձությունների ուսումնասիրությունը, երբ Անդրկովկասում արագ փոփոխվող ռազմաքաղաքական իրավիճակը խորացրեց քաղաքական ուժերի միջև հակասությունները և միաժամանակ առաջ բերեց նոր պետական լուծումների անհրաժեշտություն։ Այդ համատեքստում աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու ՀՅԴ-ի և բոլշևիկների հարաբերությունների ազդեցությունը Հայաստանի Առաջին Հանրապետության ստեղծման նախադրյալների և տարածաշրջանային քաղաքական վերադասավորումների վրա։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբաններին, քաղաքագետներին, հայոց նորագույն պատմության մասնագետներին, կուսակցությունների պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև Անդրկովկասի 1917–1918 թվականների քաղաքական զարգացումներով հետաքրքրվող ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է ՀՅԴ-ի և բոլշևիկյան ուժերի հարաբերությունները որպես հակասական և փոփոխական քաղաքական գործընթաց, որի վրա ազդում էին ինչպես գաղափարական տարաձայնությունները, այնպես էլ հեղափոխական Ռուսաստանի փլուզումը, ազգային շարժումների ակտիվացումը, արտաքին ռազմական սպառնալիքները և Անդրկովկասում նոր պետական կարգի ձևավորման անհրաժեշտությունը։

Literature

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Մկրտիչ Էմինի գիտական ժառանգությանը և հայագիտության զարգացման գործում նրա ունեցած նշանակալի դերին։ Աշխատանքի կենտրոնում նրա բազմակողմանի գործունեությունն է՝ որպես հայագետ, բանասեր, պատմաբան, աղբյուրագետ և հայկական մշակույթի հետազոտող, որի ուսումնասիրությունները կարևոր դեր են ունեցել հայ ժողովրդի պատմության, լեզվի, գրականության և հոգևոր մշակույթի գիտական ուսումնասիրման գործընթացում։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են Էմինի գիտական հետաքրքրությունների հիմնական ուղղությունները և այն մեթոդները, որոնց միջոցով նա փորձել է ուսումնասիրել հայոց անցյալի տարբեր կողմերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա աշխատանքներին, որոնք վերաբերում են հին և միջնադարյան հայկական գրականությանն ու պատմագրությանը, հայ մատենագրական աղբյուրներին, ժողովրդական ավանդություններին, առասպելաբանությանը և հայ մշակույթի ձևավորման պատմական գործընթացներին։ Նրա գիտական գործունեության կարևոր առանձնահատկություններից է հայկական աղբյուրների հավաքագրումը, ուսումնասիրությունն ու գիտական շրջանառության մեջ դնելը, ինչը հնարավորություն է տվել հետագա հետազոտողներին օգտվել արժեքավոր նյութերից և նոր տեսանկյուններից ուսումնասիրել հայ ժողովրդի մշակութային ժառանգությունը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև Էմինի մասնակցությանը հայագիտության՝ որպես գիտական առանձին բնագավառի ձևավորման գործընթացին և նրա կապերին ժամանակի գիտական ու մտավոր միջավայրի հետ։ Նրա ուսումնասիրություններում հայ ժողովրդի պատմությունն ու մշակույթը հաճախ դիտարկվում են ավելի լայն տարածաշրջանային և համեմատական համատեքստում, ինչը նպաստում է տարբեր մշակույթների միջև առկա կապերի և փոխազդեցությունների բացահայտմանը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև նրա վերաբերմունքը հայ հին գրականության և բանահյուսության նկատմամբ, քանի որ այդ նյութերի ուսումնասիրության միջոցով նա փորձել է բացահայտել հայկական մշակույթի հնագույն շերտերը, ժողովրդական պատկերացումների ձևավորումն ու պատմական հիշողության պահպանման մեխանիզմները։ Հետազոտությունը կարող է գնահատել նաև նրա աշխատությունների աղբյուրագիտական արժեքը և դրանց ազդեցությունը հետագա հայագիտական ուսումնասիրությունների վրա։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում այն սահմանափակումներին ու գիտական մոտեցումներին, որոնք բնորոշ էին նրա ժամանակաշրջանին, որպեսզի նրա ժառանգությունը գնահատվի պատմական գիտության զարգացման համապատասխան համատեքստում։ Էմինի գիտական գործունեությունը կարևոր է ոչ միայն կոնկրետ փաստերի կամ աղբյուրների ուսումնասիրության, այլև հայ մշակույթի նկատմամբ համակարգված գիտական հետաքրքրության ձևավորման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է Մկրտիչ Էմինին որպես հայագիտության կարևոր ներկայացուցիչ, որի բազմաբնույթ ուսումնասիրությունները նպաստել են հայոց պատմության, լեզվի, գրականության, բանահյուսության և մշակույթի գիտական ճանաչմանը և նշանակալի հիմք են ստեղծել հետագա հայագիտական հետազոտությունների զարգացման համար։

Culture

Սա մատենագիտական տեղեկատու բնույթի հրատարակություն է, որը նպատակ ունի համակարգված կերպով ներկայացնել Հայկական ՍՍՀ (ՀՍՍՀ) կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ նոր հրապարակված գրականությունը՝ ընդգրկելով գրքեր, հոդվածներ, գիտական ուսումնասիրություններ և քննադատական նյութեր, որոնք վերաբերում են գրականության, թատրոնի, երաժշտության, կերպարվեստի և մշակութային կյանքի զարգացման տարբեր ուղղություններին, աշխատանքը ծառայում է որպես տեղեկատվական աղբյուր գիտնականների, գրադարանավարների, ուսուցիչների և մշակութային ոլորտի մասնագետների համար՝ ապահովելով տվյալ ժամանակահատվածի հրատարակությունների արագ որոնում և մատչելի համակարգում, միաժամանակ նպաստելով մշակութային գործընթացների փաստագրմանը և գիտական շրջանառության կազմակերպմանը՝ որպես ՀՍՍՀ արվեստի և գրականության ուսումնասիրության կարևոր հենք։

Psychology

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է տարբեր նշանային արտահայտչամիջոցների համադրմամբ կազմված ուսումնական տեքստի ընկալման և հասկացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ ուսումնական տեղեկատվությունը փոխանցվում է ոչ միայն բառային լեզվի միջոցով, այլև տարբեր նշանային համակարգերի՝ պատկերների, գծապատկերների, աղյուսակների, քարտեզների, պայմանական նշանների, բանաձևերի, գրաֆիկների և այլ տեսողական միջոցների օգնությամբ։ Նման բազմակոդային տեղեկատվության ընկալումը սովորողից պահանջում է ոչ միայն տեքստի բառային բովանդակության ըմբռնում, այլև տարբեր նշանային բաղադրիչների ճանաչում, մեկնաբանում և դրանց միջև իմաստային կապերի հաստատում։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում է ուսումնական տեքստի կառուցվածքը և դրա տարբեր բաղադրիչների փոխազդեցությունը։ Բառային և ոչ բառային տեղեկատվության համադրումը կարող է նպաստել նյութի առավել ամբողջական ներկայացմանը, սակայն միաժամանակ կարող է առաջացնել լրացուցիչ ճանաչողական դժվարություններ, եթե տարբեր նշանային միջոցների միջև կապերը հստակ չեն կամ դրանց մեկնաբանման համար սովորողը չունի անհրաժեշտ գիտելիքներ և հմտություններ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարբեր նշանային արտահայտչամիջոցների դերի բացահայտումը ուսումնական տեղեկատվության ընկալման գործընթացում։ Պատկերային նյութը կարող է պարզաբանել բառային տեղեկությունը, գրաֆիկը՝ ներկայացնել քանակական հարաբերություններ, աղյուսակը՝ համակարգել տվյալները, իսկ սխեման՝ տեսանելի դարձնել առարկաների կամ երևույթների միջև կառուցվածքային կապերը։ Այս միջոցների ճիշտ համադրումը կարող է հեշտացնել բարդ տեղեկատվության յուրացումը և նպաստել սովորողի մտավոր գործունեության ակտիվացմանը։ Աշխատանքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեքստի հասկացման մակարդակներին։ Սովորողի կողմից նյութի ընկալումը կարող է սահմանափակվել առանձին բառերի և փաստերի ճանաչմամբ կամ հասնել ավելի բարձր մակարդակի, երբ նա կարողանում է բացահայտել հիմնական գաղափարը, առանձնացնել կարևոր և երկրորդական տեղեկությունը, հաստատել պատճառահետևանքային կապեր, համադրել տարբեր աղբյուրներից ստացված տեղեկատվությունը և ինքնուրույն ձևակերպել եզրահանգումներ։ Նշանային տարբեր համակարգերի համադրված կիրառումը հատկապես կարևոր է այդ խորքային հասկացման ձևավորման համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև սովորողների կողմից տարբեր տեսակի ուսումնական տեքստերի մշակման ռազմավարությունները։ Սովորողը կարող է նախ կենտրոնանալ բառային տեղեկատվության վրա, ապա անդրադառնալ պատկերային կամ գրաֆիկական նյութին, կամ հակառակը՝ տեսողական նշանների միջոցով նախնական պատկերացում կազմել թեմայի վերաբերյալ և այնուհետև ճշգրտել իր ընկալումը տեքստի օգնությամբ։ Այս գործընթացների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպիսի ռազմավարություններ են առավել արդյունավետ տարբեր բարդության ուսումնական նյութերի դեպքում։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է զբաղեցնում ճանաչողական գործընթացների ուսումնասիրությունը։ Տեքստի ընկալման և հասկացման վրա կարող են ազդել ուշադրությունը, հիշողությունը, մտածողությունը, նախնական գիտելիքները, լեզվական կարողությունները և նյութի նկատմամբ հետաքրքրությունը։ Երբ ուսումնական տեղեկատվությունը ներկայացվում է միաժամանակ մի քանի նշանային համակարգերով, սովորողը պետք է կարողանա ընտրել համապատասխան տեղեկատվությունը, համադրել տարբեր աղբյուրների տվյալները և կառուցել ամբողջական իմաստային պատկեր։ Այդ պատճառով բազմանշանային ուսումնական տեքստերի արդյունավետ կիրառումը պահանջում է սովորողի ճանաչողական հնարավորությունների և տարիքային առանձնահատկությունների հաշվառում։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև ուսումնական տեքստերի կազմման և ձևավորման սկզբունքների դիտարկումը։ Տեքստի բառային և տեսողական տարրերի ճիշտ դասավորությունը, տեղեկատվության տրամաբանական հաջորդականությունը, նշանների հասկանալիությունը և դրանց փոխադարձ համապատասխանությունը կարող են էապես ազդել նյութի ընկալման արդյունավետության վրա։ Ավելորդ կամ իրար չհամապատասխանող տեղեկատվական բաղադրիչները, հակառակը, կարող են մեծացնել ճանաչողական ծանրաբեռնվածությունը և դժվարացնել հիմնական գաղափարի առանձնացումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև սովորողների տարբեր տարիքային և անհատական առանձնահատկությունները։ Տարբեր սովորողներ կարող են տարբեր կերպ ընկալել նույն նշանային նյութը՝ կախված իրենց լեզվական պատրաստվածությունից, տարածական մտածողությունից, նախնական գիտելիքներից և տեղեկատվության մշակման նախընտրելի եղանակներից։ Այս հանգամանքը կարևոր է հատկապես ուսումնական գործընթացի անհատականացման և տարբեր մակարդակի սովորողների համար համապատասխան ուսումնական նյութերի մշակման տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև թվային կրթական միջավայրում բազմանշանային տեքստերի կիրառմանը։ Էլեկտրոնային ուսումնական նյութերը հնարավորություն են տալիս միևնույն թեման ներկայացնել տեքստի, պատկերի, անիմացիայի, տեսանյութի, ինտերակտիվ գրաֆիկի և այլ միջոցների համադրությամբ։ Դրանք կարող են ընդլայնել տեղեկատվության ներկայացման հնարավորությունները, սակայն պահանջում են նյութի կառուցվածքի և տեղեկատվական ծանրաբեռնվածության առավել մանրակրկիտ կազմակերպում։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը նպատակ ունի բացահայտելու տարբեր նշանային արտահայտչամիջոցների միջոցով կառուցված ուսումնական տեքստերի ընկալման և հասկացման առանձնահատկությունները, պարզելու դրանց ազդեցությունը սովորողի ճանաչողական գործունեության վրա և ներկայացնելու ուսումնական նյութերի արդյունավետ կազմակերպման հնարավոր սկզբունքները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է այն տեսանկյունից, որ ժամանակակից կրթական միջավայրում տեղեկատվությունը increasingly ներկայացվում է բազմազան և փոխկապակցված նշանային ձևերով, ուստի դրանց ճիշտ ընկալման և մեկնաբանման կարողությունը դառնում է ուսումնական հաջողության կարևոր պայման։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մանկավարժներին, հոգեբաններին, լեզվաբաններին, դասագրքերի և ուսումնական նյութերի հեղինակներին, կրթական ծրագրեր մշակող մասնագետներին և ուսումնական տեքստերի ընկալման խնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է բեռնատար ավտոմոբիլի կրող համակարգի մեխանիկական վարքի, ամրության և հուսալիության ուսումնասիրությանը՝ շահագործման ընթացքում առաջացող բեռնվածքների ազդեցությամբ ձևավորվող լարվածությունների ու դեֆորմացիաների գնահատման հիման վրա։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է կրող կառուցվածքի այն տարրերի վրա, որոնք ընդունում և փոխանցում են ավտոմոբիլի սեփական զանգվածից, տեղափոխվող բեռից, ճանապարհային անհարթություններից, արագացումից, արգելակումից և շարժման այլ ռեժիմներից առաջացող ուժերը։ Քննության են առնվում շրջանակի և դրա հիմնական կառուցվածքային հանգույցների բեռնավորման առանձնահատկությունները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել առավել մեծ լարվածություններ և դեֆորմացիաներ առաջացնող տեղամասերը։ Կրող համակարգի աշխատանքը դիտարկվում է տարբեր շահագործական իրավիճակներում՝ հաշվի առնելով ստատիկական և դինամիկական ազդեցությունները, բեռի տեղաբաշխումը և ճանապարհային պայմանների փոփոխությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կառուցվածքի երկրաչափական պարամետրերի, նյութերի մեխանիկական հատկությունների, միացումների և ուժերի փոխանցման առանձնահատկությունների ազդեցությանը ընդհանուր ամրության ու կոշտության վրա։ Լարվածադեֆորմացիոն վիճակի գնահատումը հնարավորություն է տալիս որոշել վտանգավոր գոտիները, որտեղ կարող են առաջանալ լարվածությունների կենտրոնացումներ, չափազանց մեծ տեղաշարժեր կամ կառուցվածքի աշխատանքային հատկությունների վատթարացում։ Հաշվարկային ուսումնասիրությունների ընթացքում կարող են կիրառվել կառուցվածքային մեխանիկայի և թվային մոդելավորման մեթոդներ, այդ թվում՝ վերջավոր տարրերի մեթոդը, որը հնարավորություն է տալիս ստեղծել կրող համակարգի հաշվարկային մոդել և ուսումնասիրել դրա արձագանքը տարբեր բեռնավորման պայմաններում։ Կարևորվում է հաշվարկային սխեմայի հնարավորինս հիմնավորված ընտրությունը, սահմանային պայմանների սահմանումը և իրական շահագործական ազդեցությունների համապատասխան ներկայացումը, քանի որ դրանց ճշգրտությունից է կախված ստացված արդյունքների հավաստիությունը։ Առանձին նշանակություն է տրվում հաշվարկային արդյունքների և հնարավոր փորձարարական տվյալների համադրմանը՝ մոդելի համապատասխանությունն ու կիրառելիությունը գնահատելու համար։ Կրող համակարգի բարելավման միջոցառումները դիտարկվում են կառուցվածքի ամրության և կոշտության բարձրացման, զանգվածի արդյունավետ բաշխման և նյութատարության օպտիմալացման տեսանկյունից։ Քննության են առնվում առանձին տարրերի երկրաչափական չափերի փոփոխման, լայնական կամ երկայնական ամրացումների կիրառման, հանգույցների կառուցվածքի կատարելագործման և նյութերի առավել նպատակային ընտրության հնարավորությունները։ Ընդ որում, կառուցվածքի ամրության բարձրացումը դիտարկվում է զանգվածի, արտադրական ծախսերի և տեխնոլոգիական իրագործելիության հետ համատեղ, քանի որ լրացուցիչ ամրացումը միշտ չէ, որ ապահովում է ամբողջ համակարգի օպտիմալ աշխատանքը։ Կարևորվում է նաև կառուցվածքի հոգնածային դիմացկունությունը, քանի որ ճանապարհային փոփոխական բեռնվածքների երկարատև ազդեցությունը կարող է էական նշանակություն ունենալ ավտոմոբիլի ծառայության ժամկետի և շահագործական հուսալիության համար։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել տարբեր կառուցվածքային լուծումների ազդեցությունը լարվածությունների բաշխման վրա և ընտրել այնպիսի տարբերակներ, որոնք նվազեցնում են առավել ծանրաբեռնված հատվածների մեխանիկական լարումները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կրող համակարգի կատարելագործման ազդեցությանը ավտոմոբիլի ընդհանուր շահագործական հատկությունների վրա՝ հաշվի առնելով բեռնատարողությունը, շարժման կայունությունը, հուսալիությունը և տեխնիկական սպասարկման պահանջները։ Մշակվող առաջարկությունների արդյունավետությունը կարող է գնահատվել սկզբնական և կատարելագործված կառուցվածքների հաշվարկային ցուցանիշների համեմատությամբ՝ որոշելով լարվածությունների, դեֆորմացիաների և զանգվածի փոփոխությունները։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս կառուցվածքային փոփոխությունները հիմնավորել ոչ միայն տեսական, այլև ինժեներական և տնտեսական տեսանկյուններից։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է բեռնատար ավտոմոբիլների նախագծման և արդիականացման ընթացքում կրող համակարգերի հուսալիության բարձրացման, հնարավոր կառուցվածքային թերությունների վաղ հայտնաբերման և նյութերի առավել արդյունավետ օգտագործման հնարավորությամբ։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառվել նոր տրանսպորտային միջոցների նախագծման, գոյություն ունեցող մոդելների կատարելագործման և շահագործական պայմաններին համապատասխան կառուցվածքային լուծումների մշակման ժամանակ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ավտոմոբիլաշինության, տրանսպորտային մեքենաների նախագծման, կառուցվածքային մեխանիկայի, մեքենաների ամրության և թվային ինժեներական վերլուծության ոլորտների մասնագետների, նախագծողների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է 20-րդ դարի երկրորդ կեսի լիբանանահայ արձակի զարգացման օրինաչափությունների, թեմատիկ ուղղությունների, գեղարվեստական առանձնահատկությունների և պատմամշակութային հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն գրական միջավայրն է, որը ձևավորվել է հայկական սփյուռքի կարևոր մշակութային կենտրոններից մեկում և զարգացել տեղական հասարակական իրականության, հայկական համայնքային կյանքի ու համասփյուռքյան մշակութային գործընթացների փոխազդեցությամբ։ Քննվում են արձակագիրների ստեղծագործություններում արտահայտված ազգային ինքնության, պատմական հիշողության, հայրենազրկման, սփյուռքյան կեցության, սերունդների հարաբերությունների, լեզվական ու մշակութային ինքնապահպանման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անհատի և համայնքի փոխհարաբերությանը, օտար միջավայրում հայկական ինքնության պահպանման հոգեբանական ու մշակութային բարդություններին, ինչպես նաև հայրենիքի մասին հիշողության և նոր բնակավայրին պատկանելու զգացողության համատեղ դրսևորումներին։ Դիտարկվում է լիբանանյան հասարակական ու քաղաքական միջավայրի ազդեցությունը գրական թեմաների և կերպարային համակարգերի ձևավորման վրա՝ հատկապես այն պատմական փոփոխությունների համատեքստում, որոնք անմիջականորեն անդրադարձել են համայնքային առօրյային և ստեղծագործական կյանքին։ Վերլուծվում են պատմվածքի, վիպակի, վեպի և արձակ այլ ձևերի զարգացման առանձնահատկությունները, հեղինակային պատումի կառուցվածքը, կերպարակերտման սկզբունքները, հոգեբանական վերլուծության եղանակները և լեզվաոճական նորարարությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում արևմտահայերենի գեղարվեստական հնարավորությունների ուսումնասիրությունը՝ որպես ոչ միայն հաղորդակցության միջոց, այլև մշակութային հիշողության ու ինքնության կրող։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ավանդական և արդիական գրական մտածողության փոխհարաբերությանը, մոդեռնիստական ու նորարարական միտումների ներթափանցմանը և սփյուռքահայ գրականության մեջ ձևավորված նոր գեղագիտական որոնումներին։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում գրական մամուլի, հրատարակչական գործունեության և մտավորական շրջանակների նշանակությանը գրական կյանքի կազմակերպման ու հեղինակների ստեղծագործությունների տարածման գործում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը լիբանանահայ արձակը ներկայացնում է որպես սփյուռքահայ գրականության ինքնատիպ և բազմաշերտ երևույթ՝ բացահայտելով դրա կապը պատմական հիշողության, ինքնության, լեզվի, համայնքային կյանքի և ժամանակաշրջանի հասարակական փոխակերպումների հետ։