Մկրտիչ Էմինը հայագետ

Ֆինանսներ

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է ոչ ֆինանսական նորարարական կառավարչական հաշվապահության գործիքների կիրառության և Իրանի արժեթղթերի շուկայում ցուցակված կազմակերպությունների ռիսկի ու եկամտաբերության փոխհարաբերության ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքի հիմնական գաղափարն այն է, որ ժամանակակից մրցակցային պայմաններում կազմակերպության գործունեության արդյունավետությունը գնահատելու համար միայն ավանդական ֆինանսական ցուցանիշները կարող են բավարար չլինել, և կառավարչական որոշումների կայացման գործընթացում կարևոր նշանակություն են ստանում նաև ոչ ֆինանսական չափորոշիչները։ Հետազոտության հրապարակված տարբերակը հեղինակել է Մոհամմադռեզա Սոհրաբին, այն հրապարակվել է 2017 թվականին Dutch Journal of Finance and Management-ում և ուսումնասիրում է Իրանի միջին չափի արտադրական կազմակերպությունների համատեքստը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում մի շարք ժամանակակից կառավարչական հաշվապահական գործիքներ են՝ ընդհանուր որակի կառավարումը (TQM), նպատակային ինքնարժեքավորումը (Target Costing), կապիտալ բյուջետավորումը, գործունեության վրա հիմնված ինքնարժեքավորումը (ABC), հավասարակշռված ցուցանիշների համակարգը (Balanced Scorecard) և «ճիշտ ժամանակին» արտադրության համակարգը (JIT)։ Այս գործիքների առանձնահատկությունն այն է, որ դրանք կազմակերպության գործունեությունը դիտարկում են ավելի լայն շրջանակում՝ ներառելով ոչ միայն ֆինանսական արդյունքները, այլև որակը, հաճախորդների պահանջները, գործընթացների արդյունավետությունը, ժամանակային ցուցանիշները, ռազմավարական նպատակները և ռեսուրսների օգտագործումը։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից մեկը պարզելն է, թե որքանով են նման գործիքների կիրառությունն ու դրանցից ստացվող տեղեկատվությունը կապված կազմակերպությունների ռիսկի նվազեցման և եկամտաբերության բարձրացման հետ։ Կառավարչական հաշվապահության ավանդական համակարգերը հիմնականում կենտրոնանում են արդեն տեղի ունեցած ֆինանսական արդյունքների վրա, մինչդեռ նորարարական գործիքները կարող են կառավարչին տրամադրել ավելի լայն և կանխատեսող տեղեկատվություն։ Դրա շնորհիվ հնարավոր է ավելի վաղ բացահայտել ծախսերի աճի, արտադրության անարդյունավետության, որակի խնդիրների կամ շուկայական փոփոխությունների հետ կապված ռիսկերը։ Ուսումնասիրության շրջանակում ընդհանուր որակի կառավարումը դիտարկվում է որպես կազմակերպության գործընթացների և արտադրանքի որակի շարունակական բարելավման գործիք։ Որակի բարձրացմանն ուղղված համակարգված մոտեցումը կարող է նվազեցնել թերությունների, վերամշակման, բողոքների և ռեսուրսների վատնման հետ կապված ծախսերը։ Այդպիսի փոփոխությունները, իրենց հերթին, կարող են անդրադառնալ կազմակերպության ֆինանսական արդյունքների և ռիսկային դիրքի վրա։ Նպատակային ինքնարժեքավորումը հնարավորություն է տալիս արտադրանքի նախագծման և զարգացման փուլում ինքնարժեքը կապել շուկայի պայմանների ու սպառողի համար ընդունելի գնի հետ։ Այս մոտեցումը հատկապես կարևոր է մրցակցային շուկաներում, որտեղ կազմակերպությունը միշտ չէ, որ կարող է պարզապես բարձրացնել վաճառքի գինը՝ աճող ծախսերը փոխհատուցելու համար։ Նախապես սահմանված ծախսային նպատակների միջոցով կազմակերպությունը կարող է ավելի արդյունավետ վերահսկել ռեսուրսների օգտագործումը և արտադրանքի ինքնարժեքը։ Կապիտալ բյուջետավորումը, իր հերթին, վերաբերում է երկարաժամկետ ներդրումային որոշումների գնահատմանը։ Ներդրումային ծրագրերի ընտրության ընթացքում ապագա դրամական հոսքերի, ծախսերի, եկամուտների և անորոշության գնահատումը հնարավորություն է տալիս ավելի հիմնավորված որոշումներ ընդունել։ Այս գործիքը հատկապես կարևոր է ռիսկի կառավարման տեսանկյունից, քանի որ սխալ ներդրումային որոշումները կարող են երկար ժամանակով բացասաբար ազդել կազմակերպության ֆինանսական վիճակի վրա։ Գործունեության վրա հիմնված ինքնարժեքավորումը թույլ է տալիս արտադրանքի կամ ծառայության ինքնարժեքը հաշվարկել ոչ միայն ընդհանուր ծախսերի բաշխման միջոցով, այլև հաշվի առնելով այն գործունեություններն ու գործընթացները, որոնք իրականում առաջացնում են այդ ծախսերը։ Դրա կիրառումը կարող է օգնել բացահայտելու ոչ արդյունավետ գործողությունները, ավելի ճշգրիտ որոշելու տարբեր արտադրատեսակների կամ ծառայությունների ծախսատարությունը և բարելավելու կառավարչական որոշումների տեղեկատվական հիմքը։ Հավասարակշռված ցուցանիշների համակարգը կազմակերպության արդյունավետությունը գնահատում է մի քանի փոխկապակցված տեսանկյուններից։ Ֆինանսական արդյունքներին զուգահեռ կարող են դիտարկվել հաճախորդների, ներքին բիզնես գործընթացների, ուսուցման և զարգացման հետ կապված ցուցանիշները։ Այս մոտեցումը կարևոր է այն պատճառով, որ կազմակերպության երկարաժամկետ հաջողությունը կարող է կախված լինել այնպիսի գործոններից, որոնք անմիջականորեն չեն արտացոլվում ընթացիկ ֆինանսական հաշվետվություններում։ JIT համակարգը շեշտադրում է անհրաժեշտ ռեսուրսների և նյութերի ճիշտ ժամանակին ձեռքբերումը կամ արտադրությունը՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել պաշարները, պահեստավորման ծախսերը և արտադրական գործընթացների անարդյունավետությունը։ Դրա կիրառությունը կարող է բարձրացնել գործառնական արդյունավետությունը, սակայն միաժամանակ կարող է կազմակերպությանը ավելի զգայուն դարձնել մատակարարման շղթայի խափանումների նկատմամբ։ Այդ պատճառով նման գործիքների գնահատումը պահանջում է ոչ միայն հնարավոր օգուտների, այլև դրանց կիրառման հետ կապված ռիսկերի հաշվառում։ Ուսումնասիրության կարևոր կողմերից է ոչ ֆինանսական ցուցանիշների և շուկայական արդյունքների միջև կապի դիտարկումը։ Ցուցակված կազմակերպությունների դեպքում ռիսկն ու եկամտաբերությունը կարևոր նշանակություն ունեն նաև ներդրողների և կապիտալի շուկայի մասնակիցների համար։ Եթե կառավարչական հաշվապահության նորարարական գործիքների կիրառումը նպաստում է ծախսերի վերահսկմանը, գործառնական արդյունավետության բարձրացմանը և որոշումների որակի բարելավմանը, ապա դրա ազդեցությունը կարող է ի վերջո արտահայտվել կազմակերպության ֆինանսական արդյունքների և ներդրումային գրավչության մեջ։ Աշխատանքի կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն փորձում է կապ հաստատել ներքին կառավարչական գործիքների և կազմակերպության արտաքին շուկայական արդյունքների միջև։ Այսինքն՝ կառավարչական հաշվապահությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես ներքին հաշվետվությունների կամ ծախսերի վերահսկման համակարգ, այլև որպես կազմակերպության ընդհանուր ռիսկային և եկամտաբերության դիրքի վրա հնարավոր ազդեցություն ունեցող կառավարման գործիք։ Հետազոտությունը նաև նպատակ ունի պարզել, թե որքանով են իրանական կազմակերպությունների ղեկավարները ծանոթ ոչ ֆինանսական կառավարչական հաշվապահական գործիքներին և ինչ դեր են դրանք կատարում կառավարչական որոշումների ընդունման գործընթացում։ Այս հանգամանքը թեմային հաղորդում է նաև կազմակերպական և վարքաբանական նշանակություն, քանի որ նույնիսկ արդյունավետ գործիքի առկայությունը ինքնին չի երաշխավորում դրա հաջող կիրառումը։ Անհրաժեշտ են համապատասխան մասնագիտական գիտելիքներ, կառավարչական մշակույթ, տեղեկատվական համակարգեր և կազմակերպության ռազմավարական նպատակների հետ գործիքների համապատասխանեցում։ Իրանի արժեթղթերի շուկայի համատեքստը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ այստեղ ուսումնասիրվող կազմակերպությունները գործում են զարգացող տնտեսությանը բնորոշ շուկայական և ինստիտուցիոնալ պայմաններում։ Հետևաբար ուսումնասիրության արդյունքները կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել կառավարչական հաշվապահության և ֆինանսական կառավարման այն հետազոտությունների համար, որոնք փորձում են հասկանալ նորարարական կառավարման մեթոդների արդյունավետությունը զարգացող շուկաներում։ Աշխատանքի թեման ընդհանուր առմամբ ցույց է տալիս կառավարչական հաշվապահության անցումը զուտ ֆինանսական և ծախսային տեղեկատվության տրամադրումից դեպի ռազմավարական որոշումների աջակցություն։ Ժամանակակից կառավարչական հաշվապահը կարող է մասնակցել ոչ միայն հաշվետվությունների կազմմանը, այլև ռազմավարական պլանավորմանը, ռիսկերի գնահատմանը, արդյունավետության չափմանը և կազմակերպության մրցակցային առավելությունների ձևավորմանը։ Նորարարական գործիքների կիրառության վերաբերյալ ժամանակակից հետազոտությունները նույնպես շեշտադրում են դրանց հնարավոր կապը կազմակերպության գործունեության արդյունքների հետ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համադրում է կառավարչական հաշվապահությունը, ռազմավարական կառավարումը, ռիսկերի գնահատումը և կապիտալի շուկայի վերլուծությունը՝ փորձելով բացահայտել, թե ոչ ֆինանսական նորարարական գործիքների կիրառությունն ինչպիսի հարաբերակցություն ունի կազմակերպությունների ռիսկի և եկամտաբերության հետ։ Այն կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, հաշվապահներին, ֆինանսական և ներդրումային մասնագետներին, կառավարչական խորհրդատուներին, կազմակերպությունների ղեկավարներին, ռիսկերի կառավարման մասնագետներին և կառավարչական հաշվապահության ու ֆինանսների ոլորտում հետազոտություններ իրականացնող ուսանողներին։

Այլ առարկաներ

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է պատանիների համար նախատեսված նոր գրքերի տեղեկատվական ընտրանի, որը նպատակ ունի օգնել երիտասարդ ընթերցողներին կողմնորոշվել ժամանակակից գրականության բազմազան դաշտում և գտնել իրենց հետաքրքրություններին համապատասխան ընթերցանություն։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր ժանրերի ստեղծագործություններ՝ արկածային և ֆանտաստիկ պատմություններ, գիտահանրամատչելի գրքեր, սոցիալ-հոգեբանական վեպեր, ինչպես նաև կրթական և ճանաչողական բնույթի հրատարակություններ, որոնք նպաստում են պատանեկան մտածողության, երևակայության և արժեքային համակարգի ձևավորմանը։ Նյութը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում այն գրքերին, որոնք զարգացնում են քննադատական մտածողությունը, ստեղծագործական մոտեցումը և գիտելիքի նկատմամբ հետաքրքրությունը՝ միաժամանակ աջակցելով ընթերցանության մշակույթի ձևավորմանը։ Տեղեկատվական ցանկը նաև ընդգծում է ժամանակակից մանկապատանեկան գրականության դերը անձի սոցիալականացման, ինքնաճանաչման և աշխարհընկալման ընդլայնման գործընթացներում՝ ներկայացնելով գրքեր, որոնք կարող են դառնալ ոգեշնչման աղբյուր և կրթական ուղեցույց պատանիների համար։

Տեխնոլոգիա

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության էներգահամակարգի գեներացնող հզորությունների երկարաժամկետ զարգացման հնարավոր տարբերակների հաշվարկին, համեմատական գնահատմանը և տեխնիկատնտեսական վերլուծությանը։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է գնահատել էլեկտրաէներգիայի պահանջարկի երկարաժամկետ փոփոխությունների պայմաններում Հայաստանի էներգահամակարգի հուսալի, կայուն և տնտեսապես արդյունավետ զարգացման համար անհրաժեշտ արտադրական հզորությունների կազմն ու կառուցվածքը։ Աշխատանքում դիտարկվում են էլեկտրաէներգիայի սպառման հնարավոր աճը, գործող գեներացնող օբյեկտների տեխնիկական վիճակն ու շահագործման հեռանկարները, նոր հզորությունների կառուցման անհրաժեշտությունը, ինչպես նաև տարբեր տեսակի էլեկտրակայանների համադրության ազդեցությունը համակարգի աշխատանքի վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ջերմային, հիդրոէներգետիկ և վերականգնվող էներգիայի աղբյուրների, մասնավորապես արևային և այլ փոփոխական գեներացման տեխնոլոգիաների դերին։ Հաշվարկային տարբերակների ձևավորման ընթացքում կարող են համեմատվել տարբեր հզորությունների շահագործման ժամկետները, նոր արտադրական բլոկների ներդրման ժամանակացույցը, պահանջարկի աճի սցենարները, վառելիքի և էլեկտրաէներգիայի գների փոփոխությունները, ինչպես նաև համակարգի պահուստային հզորությունների պահանջները։ Ստացված արդյունքների հիման վրա գնահատվում է յուրաքանչյուր զարգացման տարբերակի ազդեցությունը էլեկտրաէներգիայի արտադրության կառուցվածքի, վառելիքի սպառման, ներդրումային և շահագործման ծախսերի, համակարգի հուսալիության և էներգետիկ անվտանգության վրա։ Կարևոր բաղադրիչ է նաև տարբեր սցենարների համեմատությունը՝ թույլ տալով որոշել, թե ինչպիսի գեներացնող հզորությունների համադրությունն է առավել նպատակահարմար երկարաժամկետ հեռանկարում։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև վերականգնվող էներգիայի ընդլայնման և էներգիայի կուտակման տեխնոլոգիաների կիրառման ազդեցության գնահատում, քանի որ փոփոխական գեներացիայի մեծացումը պահանջում է համակարգի ճկունության և հավասարակշռման հնարավորությունների համապատասխան զարգացում։ Արդյունքում ձևավորվում է Հայաստանի էներգահամակարգի զարգացման հնարավոր ռազմավարական պատկերը, որի միջոցով հնարավոր է հիմնավորել նոր գեներացնող հզորությունների անհրաժեշտությունը, դրանց ներդրման առաջնահերթությունները և համակարգի երկարաժամկետ օպտիմալ կառուցվածքը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել էներգետիկ համակարգերի նախագծման և պլանավորման, էլեկտրաէներգիայի արտադրության զարգացման, ներդրումային որոշումների կայացման և Հայաստանի էներգետիկ անվտանգության երկարաժամկետ գնահատման համար։

Տնտեսագիտություն

Նյութը նվիրված է գյուղական բնակավայրերում ջրամատակարարման և ջրահեռացման համակարգերի կառավարման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց տեխնիկական, կազմակերպական, ֆինանսական և սոցիալական առանձնահատկություններին։ Գյուղական համայնքների համար ջրամատակարարման հուսալի համակարգը բնակչության առողջության, կենցաղային պայմանների և համայնքի կայուն զարգացման կարևոր նախապայման է, մինչդեռ ջրահեռացման արդյունավետ կազմակերպումը անհրաժեշտ է շրջակա միջավայրի պահպանության և ջրային ռեսուրսների աղտոտման կանխարգելման համար։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել ջրի աղբյուրների ընտրությունը, ջրառի և մաքրման կառույցների աշխատանքը, ջրի պահեստավորման և բաշխման ցանցերի կառավարումը, ինչպես նաև կեղտաջրերի հավաքման, տեղափոխման, մաքրման և հեռացման գործընթացները։ Գյուղական բնակավայրերում համակարգերի կառավարումը հաճախ բարդանում է բնակչության համեմատաբար փոքր թվաքանակով, բնակավայրերի տարածական ցրվածությամբ, ենթակառուցվածքների մաշվածությամբ, սահմանափակ ֆինանսական ռեսուրսներով և մասնագիտական կադրերի պակասով։ Այդ պատճառով արդյունավետ կառավարման համար անհրաժեշտ է համատեղել տեխնիկական սպասարկումը, ֆինանսական պլանավորումը, ռեսուրսների խնայող օգտագործումը և բնակչության կարիքների գնահատումը։ Կարևոր խնդիր է ջրամատակարարման ցանցերում կորուստների նվազեցումը, խափանումների արագ հայտնաբերումը և վերացումը, ջրի որակի մշտական վերահսկողությունը և համակարգերի կանխարգելիչ սպասարկումը։ Ջրահեռացման ոլորտում առանձնահատուկ նշանակություն ունի կեղտաջրերի պատշաճ հավաքումն ու մաքրումը, քանի որ չկառավարվող կամ անբավարար մաքրված արտահոսքերը կարող են աղտոտել հողը, մակերևութային և ստորերկրյա ջրերը և վտանգել բնակչության առողջությունը։ Նյութը կարող է անդրադառնալ նաև տարբեր տեխնոլոգիական լուծումների ընտրությանը՝ հաշվի առնելով տվյալ բնակավայրի բնակչության թիվը, տեղանքի ռելիեֆը, ջրային ռեսուրսների առկայությունը, կլիմայական պայմանները և տնտեսական հնարավորությունները։ Փոքր գյուղական համայնքների համար կարող են կիրառվել ապակենտրոնացված ջրահեռացման և կեղտաջրերի մաքրման համակարգեր, որոնք որոշ պայմաններում կարող են ավելի նպատակահարմար լինել, քան խոշոր կենտրոնացված ենթակառուցվածքների կառուցումը։ Կառավարման արդյունավետության կարևոր բաղադրիչ է նաև ֆինանսական կայունությունը, որը ենթադրում է շահագործման և պահպանման ծախսերի հաշվարկ, համապատասխան վճարների ու սակագների ձևավորում, ներդրումային ծրագրերի պլանավորում և արտաքին ֆինանսավորման հնարավորությունների օգտագործում։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է ապահովել ջրային ծառայությունների հասանելիությունն ու մատչելիությունը՝ հաշվի առնելով գյուղական բնակչության սոցիալ-տնտեսական պայմանները։ Համակարգերի կառավարման բարելավմանը կարող են նպաստել թվային հաշվառման և հեռակառավարման գործիքները, ջրաչափերի արդյունավետ կիրառումը, տեխնիկական տվյալների համակարգված հավաքագրումը և ենթակառուցվածքների վիճակի պարբերական գնահատումը։ Կարևոր է նաև բնակչության իրազեկվածության բարձրացումը՝ ջրի խնայող օգտագործման, ջրային համակարգերի պահպանման և շրջակա միջավայրի պաշտպանության հարցերում։ Ընդհանուր առմամբ, թեման ընդգրկում է գյուղական ջրամատակարարման և ջրահեռացման համակարգերի կառավարման տեխնիկական, տնտեսական, բնապահպանական և սոցիալական կողմերը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել դրանց արդյունավետության բարձրացման հիմնական ուղիները, ապահովել ծառայությունների շարունակականությունն ու որակը և նպաստել գյուղական բնակավայրերի կայուն ու անվտանգ զարգացմանը։

Պատմություն

«Երկու գիտական օջախներ» թեման սովորաբար վերաբերում է միջնադարյան կամ վաղ նոր շրջանի այն կրթական և հոգևոր կենտրոնների համեմատական ուսումնասիրությանը, որոնք միաժամանակ կատարել են գիտական, մատենագրական և մշակութային գործունեություն՝ դառնալով տվյալ հասարակությունների մտավոր զարգացման առանցքային օջախներ։ Նման ուսումնասիրություններում «գիտական օջախ» հասկացությունը չի սահմանափակվում միայն ժամանակակից ակադեմիական ինստիտուտների իմաստով, այլ ընդգրկում է վանական համալիրներ, դպրոցներ և գրադարաններ, որտեղ զարգացել են ձեռագրական մշակույթը, թարգմանական գործունեությունը, փիլիսոփայական և աստվածաբանական մտածողությունը։ Երկու նման օջախների համեմատական վերլուծությունը թույլ է տալիս բացահայտել դրանց կազմակերպչական կառուցվածքի առանձնահատկությունները, ուսուցման մեթոդները, գիտելիքի փոխանցման ձևերը և մշակութային ազդեցության շրջանակը։ Սովորաբար ընդգծվում է, որ այդ կենտրոններում գիտական գործունեությունը սերտորեն կապված է հոգևոր կյանքի հետ, և գիտելիքը դիտարկվում է որպես բարոյական կատարելության և աստվածային ճշմարտության ընկալման միջոց։ Միաժամանակ տարբեր «օջախներ» կարող են տարբերվել իրենց աշխարհագրական դիրքով, քաղաքական հովանավորությամբ և մշակութային միջավայրով, ինչը ազդում է նրանց գիտական ուղղվածության վրա՝ օրինակ՝ մեկնաբանությունների, թարգմանությունների կամ ինքնուրույն փիլիսոփայական աշխատությունների զարգացման գերակայությամբ։ Ընդհանուր առմամբ, «երկու գիտական օջախների» համեմատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ միջնադարյան կրթական համակարգերի բազմազանությունը և դրանց դերը տվյալ հասարակությունների մտավոր ու մշակութային ժառանգության ձևավորման գործընթացում։

Տնտեսագիտություն

Գիրքը ներկայացնում է ագրոպարենային համալիրի զարգացման գործընթացում ներդրումային քաղաքականության ձևավորման, իրականացման և կատարելագործման հիմնական խնդիրները՝ կենտրոնանալով Հայաստանի Հանրապետության Շիրակի մարզի առանձնահատկությունների վրա։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են գյուղատնտեսության և վերամշակող արդյունաբերության փոխկապակցված զարգացման ուղղությունները, ներդրումային միջավայրի ձևավորման պայմանները, ֆինանսական ռեսուրսների ներգրավման հնարավորությունները և ոլորտի մրցունակության բարձրացման ուղիները։ Հեղինակը վերլուծում է ագրոպարենային ոլորտում առկա տնտեսական խնդիրները, արտադրական ներուժի արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունները, տեխնոլոգիական արդիականացման անհրաժեշտությունը և ներդրումների նպատակային կառավարման մեխանիզմները։ Ուշադրություն է դարձվում հատկապես մարզային զարգացման խնդիրներին, քանի որ գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետությունը, վերամշակող ձեռնարկությունների գործունեությունը և ներդրումային ակտիվությունը կարևոր դեր ունեն տարածքային տնտեսական հավասարակշռության ապահովման գործում։ Աշխատանքը ներառում է ներդրումային ռազմավարությունների մշակման տեսական և գործնական մոտեցումներ, գնահատում է առկա հնարավորություններն ու խոչընդոտները, ինչպես նաև առաջարկում է լուծումներ՝ ուղղված արտադրության ծավալների ընդլայնմանը, նորարարական տեխնոլոգիաների ներդրմանը, շուկաների ընդլայնմանը և գյուղատնտեսական տնտեսությունների կայուն զարգացմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, գյուղատնտեսության ոլորտի մասնագետների, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, հետազոտողների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են ագրոպարենային համակարգի զարգացման, մարզային տնտեսության և ներդրումային քաղաքականության հարցերով։