Գարիբալդիականը

Մաթեմատիկա

Այս աշխատությունը վերաբերում է անիզոտրոպ երկշերտ շերտերի և թիթեղների խառը եզրային խնդիրներին՝ լրիվ և ոչ լրիվ կոնտակտի պայմաններում, ընդգծելով կիրառական մաթեմատիկայի, մեխանիկայի և նյութերի ամրության տեսության փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել բազմաշերտ կոմպոզիտային կառուցվածքների լարվածա-դեֆորմացիոն վիճակը՝ հաշվի առնելով նյութերի անիզոտրոպ հատկությունները և շերտերի միջև կոնտակտի տարբեր պայմանները, ինչպես նաև ձևակերպել և լուծել համապատասխան սահմանային արժեքային խնդիրներ։ Ուսումնասիրվում են երկշերտ շերտերի և թիթեղների մեխանիկական վարքը նկարագրող հավասարումները, եզրային պայմանները և շերտերի փոխազդեցության մոդելները՝ ներառյալ լրիվ կպչուն (perfect contact) և մասամբ սահող կամ անջատ կոնտակտային դեպքերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լարվածությունների բաշխմանը շերտերի սահմաններում, դեֆորմացիաների համատեղելիությանը և հնարավոր կոնցենտրացիոն երևույթներին, որոնք կարող են առաջանալ նյութերի անիզոտրոպության և կոնտակտի անկատարության հետևանքով։

Կենսագրություն

«Ամենն ամենայնիվ» (Գ. Գյուրջիեվ)՝ գիրք, որը տպավորիչ կերպով բացահայտում է մարդու հոգևոր որոնումները և ինքնազարգացման ուղին։ Գիրքը կառուցված է այնպես, որ ընթերցողը քայլ առ քայլ մուտք է գործում հեղինակային մտածողության խորություններ։ Գ 2-րդ մասում հատկապես ընդգծվում է մարդու ներքին աշխարհը, նրա գիտակցության և գիտակցության վերին մակարդակների խնդիրները։ Գյուրջիեվը ներկայացնում է մարդու հոգևոր դինամիկան՝ համադրելով ֆիզիկական, էմոցիոնալ և հոգևոր բաղադրիչները։ Հեղինակը շեշտում է, որ մարդիկ հաճախ ապրում են ինքնավարության և ինքնաճանաչման պակասով, ինչը նրանց դարձնում է ավտոմատ, «ինքնաբերաբար» գործող։ Գիրքը ընթերցողին հրավիրում է ուշադիր լինել սեփական զգացմունքներին, մտածողությանը և վարքագծին։ Գյուրջիեվը առաջարկում է մեթոդներ՝ անձի ներքին կենտրոնը գտնելու և իրական ազատություն ձեռք բերելու համար։ Տեքստը համեմատաբար փիլիսոփայական է, բայց հստակ և տրամաբանական կառուցվածքով։ «Ամենն ամենայնիվ» կարդալիս ընթերցողը զգում է, որ սա ոչ միայն գրականություն է, այլ նաև հոգևոր ուսում։ Գիրքը կարող է մեծ ազդեցություն ունենալ նրանց վրա, ովքեր հետաքրքրված են ինքնաճանաչմամբ և հոգևոր զարգացման ուղիներով։ Երրորդ, չորրորդ անգամ ընթերցելիս էլ գրքում նոր շերտեր են բացվում, քանի որ այն շատ շերտավոր է և խորքային։ Այս մասում հատկապես նկատվում է հեղինակի համոզմունքը՝ որ մարդկային ճշմարտությունը պետք է որոնվի ոչ միայն մտքով, այլ նաև ապրումներով։ Հրատարակիչ - Նահապետ Հրատ. տարեթիվ - 2014

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է «Ցիմբուշ» (Cymbush) միջատասպան պատրաստուկի ազդեցության ուսումնասիրությանը իմունային համակարգի հակամարմնագոյացման գործընթացների վրա։ Հեղինակը վերլուծում է տվյալ քիմիական նյութի կենսաբանական ազդեցությունները օրգանիզմի իմունաբանական պատասխանների վրա՝ առանձնապես ուշադրություն դարձնելով հումորալ իմունիտետի ակտիվացման և հակամարմինների սինթեզի փոփոխություններին։ Գրքում դիտարկվում են ինչպես կարճաժամկետ, այնպես էլ երկարաժամկետ ազդեցությունները, որոնք կարող են դրսևորվել իմունային բջիջների գործունեության, ցիտոկինային կարգավորման և հակագեն-հակամարմին փոխազդեցությունների մակարդակում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում թունաբանական դոզաների ազդեցությանը իմունային համակարգի ճնշման կամ, որոշ դեպքերում, նրա հիպերակտիվացման հնարավոր մեխանիզմների վրա։ Հեղինակը ներկայացնում է փորձարարական հետազոտությունների արդյունքներ՝ կենդանիների մոդելներում, համեմատելով վերահսկիչ և փորձարարական խմբերի իմունաբանական ցուցանիշները։ Աշխատությունը կարևոր է իմունոլոգների, թունաբանների, կենսաբժշկական հետազոտողների և շրջակա միջավայրի առողջության ոլորտի մասնագետների համար՝ նպաստելով քիմիական նյութերի իմունոտոքսիկ ազդեցությունների ավելի խոր ըմբռնմանը և դրանց ռիսկերի գնահատմանը։

Այլ առարկաներ

Գիրքը նվիրված է Արարատյան հարթավայրի պայմաններում պոմիդորի տարբեր ժամկետներում հասունացող հետերոզիսային հիբրիդների ստացման, ուսումնասիրման և ընտրության հարցերին։ Այն ներկայացնում է բույսերի սելեկցիայի տեսական հիմքերը, հետերոզիսի երևույթի նշանակությունը, հիբրիդային ձևերի ստեղծման մեթոդները և դրանց կիրառման արդյունավետությունը բանջարաբուծության մեջ։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են պոմիդորի տարբեր գենետիկական ձևերի ընտրության սկզբունքները, խաչասերման գործընթացները, ստացված հիբրիդների կենսաբանական և ագրոտեխնիկական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց վաղահասության, բերքատվության և որակական հատկանիշների գնահատման մեթոդները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Արարատյան հարթավայրի կլիմայական և հողային պայմաններին համապատասխան բարձր արդյունավետությամբ սորտային ու հիբրիդային ձևերի ստեղծմանը։ Գիրքը կարևոր նշանակություն ունի բուսաբուծության և սելեկցիայի զարգացման համար՝ ներկայացնելով գործնական մոտեցումներ պոմիդորի արտադրության արդյունավետության բարձրացման և տեղական պայմաններին հարմարեցված նոր հիբրիդների ստացման ուղղությամբ։ Աշխատանքը նախատեսված է գյուղատնտեսության մասնագետների, սելեկցիոներների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և բանջարաբուծությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Պատմություն

Այս թեման վերաբերում է միջնադարյան հայ պատմագրության և գիտության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկին՝ Վարդան Արևելցուն, ով XIII դարում ապրած նշանավոր պատմիչ, աշխարհագիր, թարգմանիչ և գիտնական էր։ Նա ծնվել է մոտ 1198 թվականին և ստացել է բարձր կրթություն՝ խորապես ուսումնասիրելով աստվածաբանություն, պատմություն, լեզուներ և ժամանակի գիտական գիտելիքները։ Վարդան Արևելցին իր գործունեությամբ կապված էր Վարդանյան մշակութային և կրթական շարժման հետ և մեծ դեր է ունեցել հայկական գիտական մտքի զարգացման մեջ։ Նրա ամենանշանավոր աշխատություններից է «Հավաքած պատմություն» կամ «Աշխարհացույց» բնույթի երկերը, որոնցում նա ներկայացրել է ոչ միայն Հայաստանի, այլև հարևան երկրների պատմությունը, աշխարհագրությունը և քաղաքական իրադարձությունները։ Նրա աշխատություններում զգալի է նաև քրոնիկոնային մոտեցումը, որտեղ համադրվում են պատմական փաստերը, եկեղեցական ավանդույթները և ժամանակի քաղաքական զարգացումները։ Վարդան Արևելցին մեծ ուշադրություն է դարձրել լեզվական հարցերին և համարվում է հայերեն քերականության և թարգմանական դպրոցի զարգացման կարևոր դեմքերից մեկը։ Նա բազմաթիվ գիտական և կրոնական տեքստեր է թարգմանել, նպաստելով հայ մշակույթի կապին բյուզանդական և արևելյան գիտական ավանդույթների հետ։ Նրա գործունեությունը հատկապես կարևոր է այն պատճառով, որ տեղի է ունեցել մոնղոլական արշավանքների և քաղաքական անկայունության ժամանակաշրջանում, երբ հայ մշակույթի պահպանությունը պահանջում էր մեծ ջանքեր և գիտական կազմակերպվածություն։ Վարդան Արևելցին նաև ուսուցիչ էր և իր շուրջը ձևավորել էր աշակերտների դպրոց, որոնք շարունակեցին նրա գիտական ավանդույթները։

Պատմություն

Այս աշխատությունը պատմագիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Կիլիկիայի հայկական պետականության վերջին փուլին՝ 14–15-րդ դարերին։ Այն ընդգրկում է այն ժամանակաշրջանը, երբ Կիլիկիո հայոց թագավորությունը արդեն թուլացած էր և կանգնած էր արտաքին ուժերի ճնշման տակ, սակայն դեռ շարունակում էր պահպանել որոշ ինքնիշխան կառույցներ։ Գրքում հեղինակը վերլուծում է քաղաքական, ռազմական և դիվանագիտական իրավիճակը, որը ձևավորվել էր տարածաշրջանում մամլուքյան, մոնղոլական և եվրոպական ազդեցությունների պայմաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն ինքնիշխան հայկական կազմավորումներին, որոնք շարունակել են գոյություն ունենալ թագավորության անկումից հետո։ Աշխատության հիմնական թեմաներից են․ Կիլիկիայի հայկական թագավորության թուլացման պատճառները արտաքին ուժերի՝ հատկապես մամլուքների ազդեցությունը հայկական իշխանական տների և տեղական կառույցների գործունեությունը ինքնիշխանության պահպանման փորձերը 14–15-րդ դարերում Կիլիկիայի հայկական քաղաքական համակարգի վերջնական անկումը 1424 թվականին Հեղինակը օգտագործում է պատմական աղբյուրներ, տարեգրություններ և դիվանագիտական տվյալներ՝ ներկայացնելով Կիլիկիայի պատմության վերջին փուլը որպես բարդ քաղաքական գործընթացների արդյունք։