Հրանտ Մաթեւոսյան

Քաղաքագիտություն

«Քաղաքականություն և քաղաքագիտություն» գրությունը, հրատարակված Լինգվա-ի կողմից, նվիրված է քաղաքական համակարգերի, քաղաքական գործընթացների և քաղաքագիտության հիմնարար գաղափարների ներկայացմանը։ Գրքում քննարկվում են պետության ձևերը, իշխանության կառուցվածքը, քաղաքական կուսակցությունների և շարժումների դերը, ընտրական գործընթացները և հասարակության քաղաքական մասնակցությունը։ Այն ընդգրկում է ինչպես դասական քաղաքականության տեսություններ, այնպես էլ ժամանակակից մոտեցումներ՝ ընդգծելով քաղաքական երևույթների մոդեռն պայմաններում ըմբռնման անհրաժեշտությունը։ Աշխատությունը նաև ներկայացնում է քաղաքագիտությունը որպես գիտություն՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարելի է համակարգված ուսումնասիրել քաղաքական իրականությունը, վերլուծել պետական և հասարակական կառույցների գործողությունները, ինչպես նաև կանխատեսել քաղաքական գործընթացների հնարավոր զարգացումները։ Գրքի նպատակն է ընթերցողին տրամադրել հասկանալի ու համակարգված գիտելիքներ քաղաքականության և քաղաքագիտության ոլորտում, ինչը օգտակար է ուսանողների, հետազոտողների և քաղաքականությամբ հետաքրքրված լայն հասարակության համար։

Այլ առարկաներ

Այս հրապարակումը նվիրված է 2023 թվականի սեպտեմբերին Լեռնային Ղարաբաղում տեղի ունեցած ռազմական և քաղաքական զարգացումներին և դրանց ֆոնին Հայաստանի կողմից ՄԱԿ-ի դիտորդական առաքելություն ուղարկելու պահանջին։ Նյութի հիմքում ընկած է այն ժամանակվա իրավիճակը, երբ Ադրբեջանի ռազմական գործողությունից հետո Հայաստանի արտաքին գործերի նախարար Արարատ Միրզոյանը ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայի շրջանակում միջազգային հանրությանը կոչ էր անում անհապաղ առաքելություն ուղարկել տարածաշրջան՝ տեղում մարդու իրավունքների, հումանիտար իրավիճակի և բնակչության անվտանգության նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնելու նպատակով։ Հոդվածը ներկայացնում է Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության այդ փուլը՝ ուշադրություն դարձնելով ռազմական գործողությունների հետևանքներին, հայ բնակչության անվտանգության խնդրին, հումանիտար իրավիճակին և միջազգային հանրության արձագանքին։ Առանձին տեղ է հատկացվում այն քաղաքական հակասությանը, որը ձևավորվել էր Հայաստանի և Ադրբեջանի դիրքորոշումների միջև․ Հայաստանը պնդում էր, որ անհրաժեշտ են միջազգային գործուն մեխանիզմներ բնակչության իրավունքների և անվտանգության պաշտպանության համար, մինչդեռ Ադրբեջանը հայտարարում էր տարածաշրջանի բնակչության վերաինտեգրման և խաղաղ համակեցության ապահովման մասին։ Նյութը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ ներկայացնում է Ռուսաստանի դերակատարության նկատմամբ աճող դժգոհությունը․ Հայաստանի և Լեռնային Ղարաբաղի հայության շրջանում հարցականի տակ էր դրվում ռուսական խաղաղապահ ուժերի արդյունավետությունը՝ հատկապես ռազմական գործողությունների և նախորդող հումանիտար ճգնաժամի պայմաններում։ Հոդվածում արտացոլվում են նաև տարածաշրջանի բնակչության տեղահանության հետ կապված մտահոգությունները և այն վտանգները, որոնք այդ ժամանակ առաջացել էին Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության համար։ Հետագա զարգացումները ցույց տվեցին, որ 2023 թվականի սեպտեմբերյան իրադարձություններից հետո տարածաշրջանից ավելի քան 100,000 հայեր տեղափոխվեցին Հայաստան, իսկ Լեռնային Ղարաբաղի նախկին դե ֆակտո կառավարման համակարգը դադարեց գոյություն ունենալ 2024 թվականի հունվարին։ Այս համատեքստում հրապարակումը կարելի է դիտարկել որպես ժամանակի կոնկրետ քաղաքական իրավիճակի վավերագրական աղբյուր, որն արտացոլում է միջազգային միջամտության, մարդու իրավունքների պաշտպանության, հումանիտար անվտանգության և բնակչության տեղահանության հարցերը։ Այն կարող է օգտակար լինել Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության վերջին փուլի, Հայաստանի արտաքին քաղաքականության, ՄԱԿ-ի դերակատարության և Հարավային Կովկասի անվտանգության խնդիրների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը ներկայացնում է 2023 թվականի սեպտեմբերյան ճգնաժամի առանցքային դրվագներից մեկը՝ ցույց տալով, թե ինչպես ռազմական գործողությունների հետևանքով առաջացած անվտանգության և հումանիտար խնդիրները վերածվեցին միջազգային հանրությանն ուղղված քաղաքական ու դիվանագիտական միջամտության պահանջի։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է Զապել Եսայանի վիպագրության մեջ մտավորականության գեղարվեստական կերպավորման և քննության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գրողի ստեղծագործություններում մտավորականի կերպարի ձևավորման, նրա հոգեբանական և հասարակական նկարագրության, աշխարհայացքի, արժեքային համակարգի և շրջապատող իրականության հետ ունեցած հարաբերությունների վերլուծությունն է։ Ուսումնասիրության ընթացքում դիտարկվում է, թե ինչպես է հեղինակն իր վիպական ստեղծագործությունների միջոցով անդրադառնում մտավորականության առջև ծառացած բարոյական, սոցիալական և ազգային խնդիրներին և ինչպես է բացահայտում անհատի ու հասարակության փոխհարաբերությունների բարդությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մտավորականի ներաշխարհին, նրա հոգեբանական հակասություններին, պատասխանատվության զգացմանը, հասարակական դիրքորոշմանը և ստեղծագործական ինքնարտահայտման ձգտմանը։ Զապել Եսայանի վիպագրության մեջ մտավորականը հաճախ ներկայացվում է ոչ միայն որպես կրթված և մշակութային արժեքներ կրող անհատ, այլև որպես հասարակական գործընթացների ակտիվ մասնակից, որը ստիպված է ընտրություն կատարել անձնական շահերի, բարոյական սկզբունքների և հասարակական պարտավորությունների միջև։ Աշխատությունը բացահայտում է նաև գրողի գեղարվեստական քննության առանձնահատկությունները՝ կերպարների հոգեբանական խորության, ներքին մենախոսության, երկխոսությունների, հակադրությունների և սոցիալական միջավայրի պատկերման միջոցով։ Քննարկվում է այն հարցը, թե ինչպես են պատմական և հասարակական փոփոխություններն ազդում մտավորական հերոսների աշխարհընկալման և վարքագծի վրա, և ինչպես է այդ կերպարների միջոցով արտահայտվում հեղինակի վերաբերմունքը ժամանակի բարոյական ու մշակութային խնդիրների նկատմամբ։ Հետազոտությունը կարևոր է նաև Զապել Եսայանի ստեղծագործության մեջ կնոջ, անհատի, ազատության, կրթության, հասարակական պատասխանատվության և ազգային ինքնության թեմաների փոխկապակցվածությունը հասկանալու տեսանկյունից։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել նրա վիպագրությունը ոչ միայն որպես գեղարվեստական պատմությունների ամբողջություն, այլև որպես հասարակական և հոգեբանական երևույթների խորքային քննության միջոց։ Նյութը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, հայագետներին, գրականության պատմաբաններին, ուսանողներին և հետազոտողներին, ինչպես նաև Զապել Եսայանի ստեղծագործական ժառանգությամբ և հայ գրականության մեջ մտավորականի կերպարի զարգացման խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Հայաստանի օգնության կոմիտեի գործունեությանը 1921–1937 թվականների ընթացքում՝ դիտարկելով այն որպես սփյուռքահայ հասարակական-մարդասիրական կարևոր կառույց, որը ձևավորվել էր Առաջին համաշխարհային պատերազմի և դրա հետևանքով առաջացած հայության ծանր սոցիալ-տնտեսական ու մարդասիրական ճգնաժամերի պայմաններում։ Կոմիտեի հիմնական նպատակը եղել է օգնության կազմակերպումը գաղթական հայ բնակչությանը, ինչպես նաև խորհրդային Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական վերականգնմանն աջակցելը՝ սննդի, հագուստի, դեղորայքի և ֆինանսական միջոցների հավաքագրման ու բաշխման միջոցով։ Նրա գործունեությունը ծավալվել է տարբեր երկրներում ձևավորված մասնաճյուղերի և տեղական հանձնախմբերի միջոցով, որոնք համագործակցում էին հայկական համայնքների, եկեղեցական կառույցների և միջազգային մարդասիրական կազմակերպությունների հետ։ Այս գործընթացում առանձնահատուկ նշանակություն է ունեցել սփյուռքահայության համախմբումը համազգային օգնության գաղափարի շուրջ, որը ոչ միայն նյութական աջակցություն էր ապահովում, այլ նաև ուժեղացնում էր ազգային ինքնության և համերաշխության զգացումը օտար միջավայրերում։

Պատմություն

Այս աշխատությունը անդրադառնում է Վարդանանց պատմական ժառանգության և հայ երիտասարդության միջև կապին՝ ցույց տալով, թե ինչպես է ազգային դիմադրության, հավատքի և ինքնության պահպանման գաղափարը ձևավորում ժամանակակից երիտասարդ սերնդի արժեքային համակարգը։ Գրքում վերլուծվում է 5-րդ դարի հայ ազատագրական պայքարի, մասնավորապես Battle of Avarayr-ի գաղափարական և բարոյական նշանակությունը, և դրա ազդեցությունը ազգային հիշողության, կրթության ու դաստիարակության վրա։ Աշխատությունը կապում է պատմական հերոսության օրինակները արդի հասարակական խնդիրների հետ՝ ընդգծելով հայրենասիրության, պատասխանատվության, միասնականության և մշակութային ինքնության պահպանման կարևորությունը։ Այն ներկայացնում է նաև երիտասարդության դերը որպես ազգային արժեքների կրող և զարգացնող ուժ՝ փորձելով ցույց տալ, թե ինչպես կարող է պատմական փորձը վերածվել ժամանակակից քաղաքացիական գիտակցության և հասարակական ակտիվության հիմքի։

Սոցիոլոգիա

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում համայնքի և համայնականության դրսևորումների, դրանց ձևավորման առանձնահատկությունների և ժամանակակից զարգացման միտումների սոցիոլոգիական ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունում վերլուծվում են համայնքային հարաբերությունների կառուցվածքը, սոցիալական կապերի բնույթը, փոխօգնության, համերաշխության և քաղաքացիական մասնակցության ձևերը, ինչպես նաև սոցիալ-տնտեսական, մշակութային և ժողովրդագրական գործոնների ազդեցությունը համայնքային կյանքի վրա։ Հեղինակը ներկայացնում է սոցիոլոգիական հետազոտությունների արդյունքները, գնահատում է համայնքային ինքնության, տեղական ինքնակառավարման, հասարակական ակտիվության և բնակչության ներգրավվածության մակարդակը՝ բացահայտելով ժամանակակից հայկական հասարակությունում համայնականության պահպանման և վերափոխման հիմնական միտումները։ Հետազոտությունը նաև անդրադառնում է քաղաքային և գյուղական համայնքների առանձնահատկություններին, գլոբալացման, միգրացիայի և սոցիալական փոփոխությունների ազդեցությանը համայնքային հարաբերությունների վրա՝ առաջարկելով համայնքային զարգացման և սոցիալական համախմբվածության ամրապնդմանն ուղղված գիտագործնական մոտեցումներ։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում սոցիոլոգների, հասարակագետների, պետական կառավարման և տեղական ինքնակառավարման ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։