Ջոնաթան Լիվինգսթոն անունով ճայը

Գրականություն

Անլռելի զանգակատուն ազգային-քաղաքացիական և պատմափիլիսոփայական մեծածավալ պոեմ է, որտեղ Պարույր Սևակը բարձրաձայնում է հայ ժողովրդի պատմական ողբերգությունների, հիշողության և ինքնության պահպանման գաղափարը։ Ստեղծագործությունը կառուցված է խորը խորհրդանշական շերտերով, որտեղ «զանգակատունը» դառնում է ոչ միայն եկեղեցական կառույցի պատկեր, այլ նաև ազգային հիշողության, ցավի և արթուն խղճի խորհրդանիշ։ Պոեմում արտահայտվում է Մեծ եղեռնի թեման, պատմական արդարության պահանջը և այն գաղափարը, որ անցյալի ցավը չի կարող լռել կամ մոռացվել, քանի դեռ ժողովուրդը պահպանում է իր ինքնագիտակցությունը։ Հեղինակը համադրում է անձնական ապրումները, պատմական հիշողությունը և համազգային ողբերգության գիտակցումը՝ ստեղծելով հուզական և մտավոր բարձր լարվածությամբ լի երկ։ Ստեղծագործության մեջ առանձնահատուկ տեղ ունի մարդու և պատմության հարաբերության հարցը, որտեղ անհատը դիտարկվում է որպես ժողովրդի հավաքական հիշողության կրող։ Պոեմը կոչ է՝ չմոռանալու, չլռելու և պատմական ճշմարտությունը փոխանցելու հաջորդ սերունդներին՝ որպես գոյատևման և ինքնության պահպանման պայման։

Պատմություն

Այս պատմագիտական աշխատությունը նվիրված է 1920 թ. ապրիլին տեղի ունեցած կարևոր քաղաքական իրադարձությանը՝ անդրկովկասյան հանրապետությունների վեհաժողովին և այդ շրջանակում Հայաստանի մասնակցությանը։ Այդ ժամանակաշրջանը բնորոշվում էր բարդ միջազգային և տարածաշրջանային իրավիճակով, երբ նորաստեղծ պետությունները փորձում էին ձևավորել համագործակցության ուղիներ և դիմակայել արտաքին վտանգներին։ Հեղինակը մանրամասն ներկայացնում է, թե ինչ պայմաններում է հրավիրվել վեհաժողովը, ինչ խնդիրներ էին դրված օրակարգում և ինչ դիրքորոշում ուներ Հայաստանի Առաջին Հանրապետություն։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նաև Հայաստանի քաղաքական նպատակները, դիվանագիտական քայլերը և բանակցային գործընթացները։ Քննարկվող հիմնական թեմաներից են․ վեհաժողովի կազմակերպման պատմական նախադրյալները Հայաստանի, ինչպես նաև հարևան հանրապետությունների շահերը տարածաշրջանային համագործակցության հնարավորությունները և սահմանափակումները արտաքին ուժերի ազդեցությունը անդրկովկասյան քաղաքական գործընթացների վրա վեհաժողովի արդյունքներն ու դրանց ազդեցությունը հետագա զարգացումների վրա Հեղինակը հիմնվում է արխիվային փաստաթղթերի, դիվանագիտական գրագրության և ժամանակակիցների վկայությունների վրա՝ ներկայացնելով փաստարկված և գիտականորեն հիմնավորված ուսումնասիրություն։ Աշխատությունը օգնում է հասկանալ, թե ինչպես էին ձևավորվում տարածաշրջանային հարաբերությունները և ինչ դեր ուներ Հայաստանը այդ գործընթացներում։

Այլ առարկաներ

Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանակիր ՀՍՍՀ Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան պետական գրադարանի զարգացման հիմնական ուղղությունները 1986–1990 թվականներին և մինչև 2000 թվականը (այսինքն՝ 12-րդ հնգամյա պլանի և հետագա անցումային շրջանի համատեքստում) ձևավորվել են Խորհրդային Միության վերջին փուլում սկսված գիտատեխնիկական առաջընթացի, տեղեկատվականացման միտումների և գրադարանային համակարգի արդիականացման պահանջների ազդեցությամբ։ Այդ շրջանում գրադարանի գլխավոր ռազմավարական ուղղություններից մեկը համարվել է գրքային ֆոնդերի համալրումն ու համակարգված պահպանումը, մասնավորապես՝ հայերեն, ռուսերեն և օտարալեզու գիտական, հասարակական-քաղաքական և գեղարվեստական գրականության ամբողջական հավաքագրումը, ինչպես նաև հազվագյուտ և արժեքավոր հրատարակությունների պահպանությունը հատուկ պահոցներում։ Կարևոր ուղղություն էր նաև մատենագիտական աշխատանքի կատարելագործումը՝ ազգային մատենագիտության զարգացումը, կատալոգների համակարգման բարելավումը և միասնական տեղեկատու-տեղեկատվական համակարգի ստեղծման փորձերը, որոնք պետք է հեշտացնեին գիտական և կրթական ոլորտների համար տեղեկատվության հասանելիությունը։ 1986–1990 թվականներին առանձնահատուկ ուշադրություն էր դարձվում գրադարանի նյութատեխնիկական բազայի արդիականացմանը, ընթերցասրահների ընդլայնմանը, ծառայությունների որակի բարձրացմանը և օգտվողների թվի աճին համապատասխան աշխատանքների կազմակերպմանը։ Միաժամանակ սկսվում էին առաջին քայլերը գրադարանային գործընթացների ավտոմատացման ուղղությամբ՝ փորձելով ներդնել հաշվառման և կատալոգավորման նոր տեխնիկական միջոցներ, որոնք հետագայում պետք է հիմք դառնային թվային համակարգերի զարգացման համար։ Մինչև 2000 թվականը, արդեն հետխորհրդային շրջանում, գրադարանի զարգացման հիմնական ուղղությունները վերափոխվեցին՝ պայմանավորված քաղաքական և տնտեսական փոփոխություններով․ առաջնային դարձավ տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ներդրումը, էլեկտրոնային կատալոգների ստեղծումը, միջազգային գրադարանային ցանցերին ինտեգրումը և տեղեկատվական փոխանակման ընդլայնումը։

Այլ առարկաներ

ԱՄՆ-ի կենսական շահերը Հարավային Կովկասում ձևավորվում են տարածաշրջանի ռազմավարական դիրքի, էներգետիկ ռեսուրսների և մեծ տերությունների մրցակցության համատեքստում։ Հարավային Կովկասը հանդիսանում է կապող օղակ Եվրոպայի, Մերձավոր Արևելքի և Կենտրոնական Ասիայի միջև, ինչը այն դարձնում է կարևոր տարանցիկ գոտի ինչպես էներգակիրների, այնպես էլ առևտրային միջանցքների համար։ ԱՄՆ-ի համար այստեղ առանցքային նշանակություն ունի Կասպից ավազանի էներգետիկ պաշարների՝ նավթի և գազի արտահանման դիվերսիֆիկացումը դեպի Եվրոպա՝ նվազեցնելով Եվրոպայի կախվածությունը մեկ մատակարարից, հատկապես Ռուսաստանից։ Այս նպատակով ԱՄՆ-ն աջակցել է տարբեր էներգետիկ և տրանսպորտային նախագծերի, որոնք շրջանցում են ավանդական վերահսկվող ուղիները։ Բացի էներգետիկ շահերից, տարածաշրջանը կարևոր է նաև անվտանգության քաղաքականության տեսանկյունից, քանի որ այստեղ հատվում են Ռուսաստանի, Թուրքիայի և Իրանի ազդեցության գոտիները, և ԱՄՆ-ն փորձում է պահպանել ուժերի հավասարակշռություն՝ սահմանափակելով մրցակից ուժերի գերիշխանությունը։ Հարավային Կովկասի երկրներում՝ Վրաստանում, Հայաստանում և Ադրբեջանում, ԱՄՆ-ի քաղաքականությունը տարբեր աստիճաններով ուղղված է ժողովրդավարական ինստիտուտների զարգացմանը, տնտեսական բարեփոխումների աջակցությանը և տարածաշրջանային կայունության պահպանմանը։ Վրաստանը դիտվում է որպես արևմտյան ինտեգրման ամենաակտիվ գործընկեր, Հայաստանը՝ ավելի բարդ բազմավեկտոր քաղաքականությամբ երկիր, իսկ Ադրբեջանը՝ էներգետիկ ռեսուրսների և ռազմավարական համագործակցության տեսանկյունից կարևոր գործընկեր։ ԱՄՆ-ի համար էական է նաև տարածաշրջանային հակամարտությունների, հատկապես Լեռնային Ղարաբաղի շուրջ լարվածության կառավարումը, քանի որ դրանք կարող են սպառնալ էներգետիկ միջանցքներին և լայն տարածաշրջանային կայունությանը։ Ընդհանուր առմամբ, ԱՄՆ-ի շահերը Հարավային Կովկասում միավորում են էներգետիկ անվտանգությունը, աշխարհաքաղաքական մրցակցության զսպումը և տարածաշրջանի երկարաժամկետ կայունության ապահովումը։

Մաթեմատիկա

Մաթեմատիկայի կարևոր բաժիններից մեկին նվիրված ուսումնական ձեռնարկ է, որտեղ համադրված կերպով ներկայացվում են անալիտիկ երկրաչափության և գծային հանրահաշվի հիմնական գաղափարները, օրենքներն ու կիրառությունները։ Գրքում բացատրվում են կոորդինատային համակարգերը, ուղիղի և հարթության հավասարումները, երկրորդ կարգի կորերը, ինչպես նաև տարածական երկրաչափության հիմնական խնդիրները։ Միաժամանակ ներկայացվում են գծային հանրահաշվի հիմնարար հասկացությունները՝ մատրիցներ, որոշիչներ, վեկտորային տարածություններ, գծային հավասարումների համակարգեր և դրանց լուծման մեթոդներ։ Հեղինակը ցույց է տալիս այս երկու բաժինների սերտ կապը՝ ընդգծելով, որ վեկտորային և մատրիցային մեթոդները լայն կիրառություն ունեն երկրաչափական խնդիրների լուծման մեջ։ Աշխատության մեջ տեղ են գտել տեսական բացատրություններ, ապացույցներ և բազմաթիվ օրինակներ, որոնք նպաստում են նյութի խորքային ըմբռնմանը և կիրառական հմտությունների զարգացմանը։ Գիրքը կառուցված է համակարգված և մատչելի ձևով՝ հնարավորություն տալով ուսանողներին աստիճանաբար անցնել պարզ գաղափարներից դեպի ավելի բարդ վերլուծական խնդիրներ։ Այն կարևոր ուսումնական աղբյուր է բարձրագույն կրթության ուսանողների և մաթեմատիկայով հետաքրքրվողների համար։

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ընթերցողների, հետազոտողների և ուսանողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական և վերլուծական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է քաղաքական գիտության, սոցիոլոգիայի, պատմության, տնտեսագիտության, իրավագիտության, միջազգային հարաբերությունների և հարակից այլ ուղղությունների հրատարակություններ, որոնք արտացոլում են հասարակական գործընթացների ուսումնասիրության ժամանակակից մոտեցումները և տեսական զարգացումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված ներկայացում և մատչելիություն մասնագիտական շրջանակների համար։ Այն ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և վերլուծական աշխատանքի համար՝ օգնելով հետևել ոլորտի նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական արժեքը և կիրառելիությունը հասարակական-քաղաքական երևույթների ուսումնասիրության մեջ։