Ալեքսանդր Շիրվանզադե ՆԱՄՈՒՍ

Տեխնոլոգիա

Այս աշխատանքը նվիրված է Թեղուտի մոլիբդենային խտանյութից բարձրջերմաստիճանային ինքնատարածվող սինթեզի (SHS) եղանակով ֆերոմոլիբդենի ստացման տեխնոլոգիայի մշակմանը՝ նպատակ ունենալով ստեղծել արդյունավետ և տնտեսապես շահավետ մետալուրգիական գործընթաց տեղական հումքային ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործման համար։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են մոլիբդենային խտանյութի ֆիզիկաքիմիական բնութագրերը, դրա վերամշակման առանձնահատկությունները և ինքնատարածվող սինթեզի ընթացքում տեղի ունեցող ռեակցիոն մեխանիզմները, որոնք ապահովում են բարձր ջերմաստիճանի պայմաններում ֆերոմոլիբդենի առաջացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ռեակցիոն խառնուրդի բաղադրության ընտրությանը, վերականգնիչ նյութերի կիրառմանը, ջերմադինամիկական և կինետիկական օրինաչափությունների վերլուծությանը, ինչպես նաև գործընթացի տեխնոլոգիական պարամետրերի օպտիմալացմանը՝ բարձր մաքրության և պահանջվող քիմիական կազմի ֆերոմոլիբդեն ստանալու նպատակով։ Քննարկվում են նաև ստացված համաձուլվածքի կառուցվածքային և տեխնոլոգիական հատկությունները, դրա կիրառության հնարավորությունները պողպատի և հատուկ համաձուլվածքների արտադրությունում, ինչպես նաև առաջարկվող տեխնոլոգիայի արդյունաբերական ներդրման տնտեսական և բնապահպանական առավելությունները։ Աշխատությունը եզրակացնում է, որ բարձրջերմաստիճանային ինքնատարածվող սինթեզի մեթոդը կարող է հանդիսանալ Թեղուտի մոլիբդենային հումքի վերամշակման արդյունավետ ուղղություն՝ ապահովելով ֆերոմոլիբդենի արտադրության էներգախնայող և մրցունակ տեխնոլոգիա:

Պատմություն

Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանակիր ՀՍՍՀ Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան պետական գրադարանի 1989 թվականի պլանը ձևավորվել է խորհրդային գրադարանային համակարգի ավարտական փուլում և արտացոլում էր ինչպես ավանդական գրադարանային գործունեության շարունակությունը, այնպես էլ աստիճանաբար ուժեղացող տեղեկատվական-մեթոդական արդիականացման միտումները։ Այդ տարվա հիմնական նպատակներից էր գրադարանի ֆոնդերի համալրումը՝ ապահովելով հանրապետությունում լույս տեսնող բոլոր հրատարակությունների պարտադիր օրինակների հավաքագրումը, ինչպես նաև գիտական, կրթական և մշակութային արժեք ունեցող գրքերի, պարբերականների և տեղեկատու նյութերի ձեռքբերումը տարբեր աղբյուրներից։ Կարևոր ուղղություն էր ֆոնդերի համակարգված պահպանումը և դասակարգումը՝ գրադարանի գիտական, մատենագիտական և տեղեկատվական սպասարկման արդյունավետությունը բարձրացնելու նպատակով։ 1989 թվականի պլանում զգալի տեղ էր հատկացվում մատենագիտական աշխատանքներին, այդ թվում՝ ազգային մատենագիտության հրատարակությունների շարունակմանը, գրքային կատալոգների թարմացմանը և տեղեկատու-հղումային ապարատի կատարելագործմանը, ինչը հնարավորություն էր տալիս ավելի արագ և ճշգրիտ սպասարկել ընթերցողներին և գիտական աշխատողներին։ Գրադարանի գործունեության կարևոր բաղադրիչ էր նաև ընթերցողական սպասարկման կազմակերպումը՝ ընթերցասրահների աշխատանքի բարելավումը, գրքերի տրամադրման համակարգի կարգավորումը և օգտվողների պահանջների ավելի արդյունավետ բավարարումը։ Պլանի մեջ ներառված էին նաև գիտամեթոդական և մշակութային միջոցառումներ՝ գրքի ցուցահանդեսներ, գիտաժողովներ, հանդիպումներ հեղինակների և գիտնականների հետ, որոնք նպաստում էին գրքի և ընթերցանության հանրահռչակմանը։ 1989 թվականին արդեն սկսում էին ավելի նկատելի դառնալ տեխնիկական արդիականացման և գործընթացների մեքենայացման գաղափարները, թեև դրանք դեռ հիմնականում փորձարարական և նախապատրաստական փուլում էին։ Գրադարանը նաև ամրապնդում էր համագործակցությունը այլ հանրապետությունների և միջազգային գրադարանների հետ՝ տեղեկատվական փոխանակման և մասնագիտական փորձի ուսումնասիրման նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, 1989 թվականի պլանը արտացոլում էր կայուն, բայց արդեն փոփոխությունների նախաշեմին գտնվող համակարգ, որը փորձում էր համատեղել խորհրդային գրադարանային ավանդույթները և նոր ժամանակների տեղեկատվական պահանջները։

Տնտեսագիտություն

Թողարկողները, բաժնետերերը և ներդրողները ֆինանսական և կապիտալի շուկաների հիմնական մասնակիցներն են, որոնք ապահովում են կապիտալի ձևավորումը, շրջանառությունը և բաշխումը տնտեսության մեջ։ Թողարկողներ են այն կազմակերպությունները կամ պետական մարմինները, որոնք թողարկում են արժեթղթեր՝ օրինակ բաժնետոմսեր կամ պարտատոմսեր, նպատակ ունենալով ներգրավել ֆինանսական միջոցներ իրենց գործունեության կամ զարգացման ծրագրերի համար։ Բաժնետերերը այն անձինք կամ կազմակերպություններն են, որոնք ձեռք են բերում բաժնետոմսեր և դառնում ընկերության համասեփականատերեր՝ ստանալով շահաբաժիններ և մասնակցելով ընկերության շահույթին ու որոշակի կառավարչական որոշումներին։ Ներդրողները ավելի լայն հասկացություն են և ներառում են բոլոր այն անձանց կամ հաստատություններին, որոնք ներդրում են կատարում ֆինանսական գործիքներում՝ նպատակ ունենալով ստանալ եկամուտ կամ կապիտալի աճ։ Նրանք կարող են լինել ինչպես անհատներ, այնպես էլ բանկեր, ներդրումային ֆոնդեր կամ այլ ֆինանսական կազմակերպություններ։ Այս երեք խմբերը միասին ձևավորում են կապիտալի շուկայի հիմնական շարժիչ համակարգը՝ ապահովելով ֆինանսական ռեսուրսների հոսքը տնտեսության մեջ և նպաստելով տնտեսական զարգացմանը։

Այլ առարկաներ

Գիրքը նվիրված է արդյունաբերական և ծառայությունների ոլորտի ձեռնարկությունների նախագծման հիմունքներին՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով սանտեխնիկական համակարգերի նախագծման և կազմակերպման հարցերին։ Այն ներկայացնում է շինարարական նախագծման ընդհանուր սկզբունքները, տարածքների պլանավորման մոտեցումները, ինչպես նաև ջրամատակարարման, կոյուղու և օդափոխության համակարգերի կառուցման և շահագործման առանձնահատկությունները։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է տարբեր տեսակի շենքերի և արտադրական օբյեկտների ինժեներական ենթակառուցվածքների նախագծման փուլերին՝ ընդգծելով տեխնիկական նորմերի, անվտանգության պահանջների և արդյունավետության չափանիշների կարևորությունը։ Գիրքը համադրում է տեսական գիտելիքն ու գործնական փորձը՝ ներկայացնելով կոնկրետ հաշվարկներ, սխեմաներ և նախագծային լուծումներ, որոնք կարող են կիրառվել իրական պայմաններում։ Այն օգտակար է ինչպես ուսանողների, այնպես էլ ինժեներների և նախագծողների համար, ովքեր զբաղվում են արտադրական տարածքների պլանավորմամբ և սանտեխնիկական համակարգերի ներդրմամբ։ Նյութը շարադրված է համակարգված ձևով՝ ապահովելով փուլային ուսուցում՝ սկզբնական գաղափարներից մինչև բարդ ինժեներական լուծումներ։

Այլ առարկաներ

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է Խորհրդային Միության անտառային տնտեսության իրավական և կազմակերպչական համակարգի կարևոր նորմատիվ փաստաթղթերից մեկը, որը կիրառվել է նաև Հայաստանի ԽՍՀ տարածքում և կարգավորել է պետական անտառային ֆոնդից փայտանյութի հատման, հաշվառման և տրամադրման ամբողջ գործընթացը։ Աշխատության մեջ մանրամասն նկարագրվում են անտառների՝ որպես պետական սեփականություն համարվող բնական ռեսուրսների կառավարման սկզբունքները, որտեղ առանձնահատուկ դեր ունի պլանային տնտեսության համակարգը և կայուն անտառօգտագործման գաղափարը։ Ներկայացվում է «անտառային դաչաներ» հասկացությունը, որը վերաբերում է որոշակի տարածքային միավորների, որտեղ իրականացվում է անտառային տնտեսության կազմակերպում, հաշվառում և վերահսկողություն՝ ըստ հաստատված անտառհատման նորմերի։ Հրահանգում ընդգծվում է, որ փայտանյութի տրամադրումը պետք է իրականացվի խիստ համապատասխանությամբ հաստատված անտառհատման պլաններին, որոնք հիմնված են անտառների գիտական գնահատման, աճի հաշվարկների և բնական վերականգնման հնարավորությունների վրա։ Մանրամասն կարգավորվում են անտառահատման ձևերը՝ ընտրովի, սանիտարական և համատարած հատումներ, ինչպես նաև դրանց իրականացման տեխնիկական և ժամկետային պահանջները, որպեսզի ապահովվի անտառային ռեսուրսների վերականգնման շարունակականությունը և կանխվի դեգրադացիան։ Աշխատության մեջ հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև վարչական վերահսկողության մեխանիզմներին, այդ թվում՝ անտառտնտեսությունների կողմից իրականացվող հաշվառմանը, փայտանյութի տեղափոխման փաստաթղթավորմանը և անօրինական հատումների կանխարգելմանը։ Հայաստանի պայմաններում այս հրահանգը առանձնահատուկ նշանակություն է ունեցել, քանի որ երկրի անտառային պաշարները սահմանափակ են և հիմնականում ունեն պաշտպանական, հողապաշտպան և ջրակարգավորիչ դեր, ուստի դրանց օգտագործումը պահանջում է առավել խիստ վերահսկողություն և ռացիոնալ մոտեցում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է խորհրդային անտառային քաղաքականության գործնական մեխանիզմները՝ համադրելով տնտեսական շահագործման պահանջները և բնապահպանական պահպանության սկզբունքները, ինչը հնարավորություն է տալիս հասկանալու պետական անտառային կառավարման համակարգի գործառույթները և դրա կիրառումը Հայաստանի տարածքում։

Մանկական

«Հեքիաթն է կանչում. Շունն ու կատուն» (Հովհաննես Թումանյան) տիպիկ Թումանյանյան հեքիաթ-երգ է, որը պատմում է կենդանիների միջոցով մարդկային բնավորության մասին։ Հեքիաթում շունը և կատուն հանդես են գալիս որպես հակադրող կերպարներ՝ պատկերելով տարբեր մոտեցումներ և սովորություններ։ Թումանյանը կենդանիների կերպարներով մատնանշում է մարդկանց թերություններն ու լավ կողմերը՝ առանց բացահայտ վիրավորելու։ Գիրքը/հեքիաթը զվարճալի է ու կենսուրախ, քանի որ Թումանյանի լեզուն հումորով և ռիթմիկ է՝ նման երգի։ Պատմությունը սովորեցնում է, որ տգեղ մրցակցությունը և ինքնասիրահարվածությունը հաճախ ծնում են անհասկանալի վիճակներ։ Հեքիաթում կան նաև բարոյական տողեր՝ միավորող ու դաստիարակիչ՝ օրինակ՝ փոխադարձ հարգանք, ընկերություն և համբերություն։ Թումանյանի հեքիաթները հաճախ ունեն սիմվոլիկ իմաստ, և այս հեքիաթը նույնպես կարող է մատնանշել՝ ինչպե՞ս են մարդիկ ապրում կողք կողքի։ «Շունն ու կատուն» հեքիաթը նպաստում է երեխաների էթիկական դաստիարակությանը՝ ցույց տալով, որ ճիշտ է ընտրել հանդուրժող ու ազնիվ վարք։ Գիրքը հարմար է փոքրիկների համար, ինչպես նաև կարելի է ընթերցել ընտանիքով՝ երեկոյան ժամերին։ Հեքիաթը դյուրին է հիշվում և հաճելի՝ շնորհիվ Թումանյանի հմայիչ, երգային ոճի։ Այս պատմությունը նաև լավ օրինակ է, թե ինչպես կարելի է հեքիաթով ուսուցանել կյանքը՝ առանց առարկայական դասի։ Հրատարակիչ - ՄՀՄ Գրատուն Հրատ. տարեթիվ - 2011