Անձնավորության հարմարման առանձնահատկությունները սոցիալական տարբեր միջավայրերում (զինվորների և ուսանողների հետ կատարվող ուսումնասիրությունների հիման վրա)

Աշխարհագրություն

Աշխատությունը նվիրված է ուսումնասիրվող տարածաշրջանի և դրան հարակից տարածքների ռելիեֆի կառուցվածքային առանձնահատկությունների, ձևերի տարածական կազմակերպման և դրանց ծագման ու զարգացման օրինաչափությունների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում երկրաբանական կառուցվածքի, տեկտոնական շարժումների, ապարների կազմի, բարձրաչափական տարբերությունների և արտաքին երկրաբանական գործընթացների փոխազդեցությունն է, որի արդյունքում ձևավորվել է տարածքի ժամանակակից մակերևույթը։ Քննվում են լեռնաշղթաների, գետահովիտների, ջրբաժանների, սարավանդների, լանջերի և ռելիեֆի այլ ձևերի ձևաչափական բնութագրերը՝ դրանց չափերի, բարձրության, թեքության, մասնատվածության և տարածական փոխհարաբերությունների տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ծագումնաձևաբանական վերլուծությանը, որի միջոցով ռելիեֆի առանձին միավորները դասակարգվում են ըստ դրանց ձևավորման հիմնական գործոնների և զարգացման պատմության։ Դիտարկվում է ներծին ու արտածին գործընթացների փոխազդեցությունը՝ տեկտոնական բարձրացումների, էրոզիայի, գետային գործունեության, ծանրության ուժով պայմանավորված լանջային գործընթացների և երկարատև քայքայման ազդեցության համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել տեղագրական և թեմատիկ քարտեզների, բարձրաչափական տվյալների, հեռազննման նյութերի և աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի համադրական վերլուծության մոտեցումներ՝ ռելիեֆի քանակական ու տարածական առանձնահատկությունները համակարգելու նպատակով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գետային ցանցի և ռելիեֆի փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ հովիտների ուղղությունը, խորությունը և մասնատվածության աստիճանը կարող են արտացոլել ինչպես երկրաբանական կառուցվածքը, այնպես էլ տարածքի երկրաձևաբանական զարգացման փուլերը։ Ձևաչափական ցուցանիշների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել տարբեր բնույթի երկրաձևաբանական շրջաններ և գնահատել դրանց միջև եղած տարբերությունները։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են նաև բնական վտանգների, հողօգտագործման, ենթակառուցվածքների տարածական պլանավորման և լանդշաֆտային փոփոխությունների գնահատման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է երկրաձևաբանության, ֆիզիկական աշխարհագրության, երկրաբանության և տարածական վերլուծության մեթոդները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել տարածաշրջանի ռելիեֆի ձևավորման պատմությունը, կառուցվածքը և ժամանակակից զարգացման հիմնական օրինաչափությունները։

Տնտեսագիտություն

Պատմագիտական և մամուլագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է XIX դարի երկրորդ կեսի կովկասյան մամուլի նյութերում հայկական հասարակական, քաղաքական և մշակութային կյանքի ներկայացման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են հայ բնակչությանը, Հայաստանի պատմական տարածքներին, հասարակական հարաբերություններին, կրթությանը, մշակույթին, տնտեսական կյանքին և ազգային խնդիրներին վերաբերող հրապարակումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե պարբերական մամուլն ինչպես է ներկայացրել ժամանակաշրջանի հայ հասարակության առօրյան, կարևոր իրադարձությունները, մտավոր և մշակութային զարգացումները, ինչպես նաև տարածաշրջանի տարբեր ժողովուրդների փոխհարաբերությունները։ Քննարկվում են հրապարակումների թեմատիկ ուղղությունները, տեղեկատվության մատուցման առանձնահատկությունները և տարբեր ժամանակահատվածներում հայկական խնդիրների լուսաբանման փոփոխությունները։ Մամուլի նյութերը դիտարկվում են նաև որպես պատմական սկզբնաղբյուրներ, որոնք հնարավորություն են տալիս լրացնել տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական և մշակութային կյանքի վերաբերյալ տեղեկությունները։ Աշխատանքում կարևորվում է պարբերական մամուլի աղբյուրագիտական նշանակությունը և դրա օգտագործման հնարավորությունը XIX դարի հայոց պատմության տարբեր հարցերի ուսումնասիրության համար։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, մամուլի պատմության մասնագետների, կովկասագետների, աղբյուրագետների, ուսանողների և XIX դարի հայ հասարակական ու մշակութային կյանքով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանում անշարժ գույքի գնահատման համակարգի ձևավորման, զարգացման և կատարելագործման գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Այն անդրադառնում է անշարժ գույքի արժեքի որոշման տեսական և գործնական հիմքերին, գնահատման մեթոդների կիրառությանը, ոլորտի իրավական ու կազմակերպական կարգավորմանը և գնահատման համակարգի փոխկապակցվածությանը անշարժ գույքի շուկայի ու կադաստրային կառավարման հետ։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են անշարժ գույքի շուկայական, կադաստրային և այլ տեսակի արժեքների որոշման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև գնահատման հիմնական՝ համեմատական, ծախսային և եկամտային մոտեցումների կիրառման հնարավորությունները։ Կարևորվում է գնահատման գործընթացի օբյեկտիվության, ճշգրտության և թափանցիկության ապահովումը, քանի որ անշարժ գույքի արժեքի ճիշտ որոշումը կարևոր նշանակություն ունի գույքի առքուվաճառքի, վարկավորման, ներդրումային որոշումների, հարկման, ապահովագրության և այլ տնտեսական գործընթացների համար։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ Հայաստանում անշարժ գույքի գնահատման համակարգի զարգացման տարբեր փուլերին, ոլորտում իրականացված բարեփոխումներին, մասնագիտական գործունեության կազմակերպմանը և գնահատողների աշխատանքի նկատմամբ ներկայացվող պահանջներին։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում անշարժ գույքի շուկայում տեղի ունեցող փոփոխությունների, շուկայական տեղեկատվության հասանելիության և դրա հավաստիության ազդեցությանը գնահատման արդյունքների վրա։ Ուսումնասիրությունը նաև հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գործող համակարգի հիմնական խնդիրները, գնահատման մեթոդների կատարելագործման անհրաժեշտությունը և ժամանակակից տեղեկատվական ու թվային տեխնոլոգիաների կիրառման հեռանկարները։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նպաստել Հայաստանում անշարժ գույքի գնահատման համակարգի հետագա զարգացմանը, գնահատման գործընթացների արդյունավետության և հուսալիության բարձրացմանը, շուկայական արժեքների ավելի ճշգրիտ որոշմանը և անշարժ գույքի շուկայի կառավարման մեխանիզմների կատարելագործմանը։

Իրավաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է իրավական պետության ձևավորման պայմաններում փաստաբանական համակարգի կայացմանն ու գործունեությանը վերաբերող հիմնական խնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում փաստաբանության՝ որպես արդարադատության իրականացմանը, մարդու իրավունքների պաշտպանությանը և իրավական պետության սկզբունքների ապահովմանը նպաստող կարևորագույն ինստիտուտի դերն է։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են փաստաբանական գործունեության կազմակերպական և իրավական հիմքերը, դրա անկախության ապահովման անհրաժեշտությունը, փաստաբանի մասնագիտական կարգավիճակը, իրավունքներն ու պարտականությունները, ինչպես նաև պետական մարմինների հետ նրա փոխհարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես կարող է փաստաբանությունը արդյունավետորեն իրականացնել մարդու և քաղաքացու իրավունքների ու ազատությունների պաշտպանության իր գործառույթը մի պայմաններում, երբ պետության իրավական համակարգը գտնվում է ձևավորման և վերափոխման փուլում։ Քննարկվում են փաստաբանական ինքնակառավարման, մասնագիտական անկախության, փաստաբանական գաղտնիքի, իրավաբանական օգնության հասանելիության և փաստաբանի պատասխանատվության հետ կապված խնդիրները։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է փաստաբանության և դատական իշխանության, իրավապահ մարմինների ու պետական կառավարման այլ կառույցների փոխհարաբերություններին՝ ընդգծելով դրանց իրավական կարգավորման և գործնական երաշխիքների կարևորությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչներից է փաստաբանական գործունեության արդյունավետության վրա օրենսդրական փոփոխությունների և իրավական բարեփոխումների ազդեցության վերլուծությունը։ Հեղինակը դիտարկում է այն հակասություններն ու դժվարությունները, որոնք կարող են առաջանալ փաստաբանական ինստիտուտի անկախության և պետական վերահսկողության, մասնագիտական ինքնակարգավորման և իրավական պատասխանատվության, ինչպես նաև որակյալ իրավաբանական օգնության ապահովման և դրա հասանելիության միջև։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչ պայմաններ են անհրաժեշտ արդյունավետ, անկախ և մասնագիտորեն պատասխանատու փաստաբանության ձևավորման համար, և ինչ նշանակություն ունի այդ ինստիտուտը ժողովրդավարական հասարակության ու իրավական պետության կայացման գործընթացում։ Ընդհանուր առմամբ, այն հետաքրքրություն կարող է ներկայացնել իրավագիտության ոլորտի ուսանողների, հետազոտողների, փաստաբանների և իրավական համակարգի զարգացման ու մարդու իրավունքների պաշտպանության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Իրավաբանություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է գործադուլի իրավական կարգավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրության և միջազգային իրավական փորձի համեմատական վերլուծության հիման վրա։ Գրքում ներկայացվում է գործադուլի իրավունքի էությունը որպես աշխատողների կոլեկտիվ պաշտպանության կարևոր միջոց՝ դիտարկելով դրա սահմանադրական հիմքերը, իրականացման պայմանները և իրավական սահմանափակումները։ Հեղինակը վերլուծում է ՀՀ աշխատանքային օրենսդրությամբ նախատեսված գործադուլի կազմակերպման ընթացակարգերը, գործատուի և աշխատողների իրավունքների ու պարտականությունների հավասարակշռությունը, ինչպես նաև վեճերի լուծման մեխանիզմները։ Աշխատության մեջ համեմատական ձևով ուսումնասիրվում են տարբեր երկրների իրավակարգավորումները՝ բացահայտելով միջազգային փորձի կիրառման հնարավորությունները Հայաստանի պայմաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գործադուլի իրավունքի և հասարակական շահի, տնտեսական կայունության ու պետական անվտանգության միջև հավասարակշռության ապահովման խնդիրներին։ Ներկայացվում են նաև օրենսդրական կատարելագործման հնարավոր ուղղություններ՝ ուղղված աշխատանքային իրավունքների արդյունավետ պաշտպանության և սոցիալական գործընկերության զարգացման խթանմանը։ Գիրքը նախատեսված է իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, պետական կառավարման մասնագետների, ուսանողների և աշխատանքային իրավունքի հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Գրականություն

Այս գրականագիտական աշխատանքը նվիրված է Գրիգոր Նարեկացու միջնադարյան հայ գրականության ամենանշանակալի երկերից մեկի՝ Մկրտիչ Խերանյանի և Վազգեն Գևորգյանի կատարած հայերեն թարգմանությունների ուսումնասիրությանը և համեմատական քննությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե ինչպես են տարբեր թարգմանիչներ փոխանցել բնագրի գաղափարական, փիլիսոփայական, հոգևոր և գեղարվեստական բովանդակությունը՝ պահպանելով կամ վերաիմաստավորելով նրա լեզվական ու ոճական առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության համար կարևոր է այն հանգամանքը, որ Նարեկացու երկը առանձնանում է արտահայտչական բացառիկ հարստությամբ, բարդ պատկերային համակարգով, խորհրդանշական լեզվով, խորապես անհատական աղոթական խոսքի կառուցվածքով և աստվածաբանական ու փիլիսոփայական բազմաթիվ շերտերով, ինչի պատճառով դրա թարգմանությունը պահանջում է ոչ միայն լեզվական, այլև մշակութաբանական ու գրականագիտական խոր ըմբռնում։ Աշխատանքում կարող են համեմատվել երկու թարգմանությունների բառապաշարը, շարահյուսական կառուցվածքները, պատկերավորման միջոցները, հուզական երանգները և ընդհանուր ոճական լուծումները։ Առանձին ուշադրության են արժանի այն դեպքերը, երբ նույն գաղափարը կամ պատկերավոր արտահայտությունը թարգմանիչները փոխանցում են տարբեր բառերով կամ կառուցվածքներով, ինչի արդյունքում կարող են առաջանալ բնագրի իմաստային և գեղարվեստական շեշտադրումների որոշակի տարբերություններ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել նաև թարգմանչական ընտրության խնդիրները՝ պարզելու համար, թե ինչ չափով է հնարավոր ժամանակակից կամ ավելի հասանելի լեզվական ձևերով փոխանցել միջնադարյան գրական ստեղծագործության առանձնահատուկ լեզուն՝ առանց կորցնելու դրա իմաստային խորությունը և գեղարվեստական ազդեցությունը։ Կարևոր է նաև թարգմանությունների ընթերցողական նշանակությունը, քանի որ դրանք հնարավորություն են տալիս ավելի լայն շրջանակի ընթերցողների համար հասանելի դարձնել Նարեկացու բարդ և բազմաշերտ ստեղծագործությունը։ Համեմատական մոտեցումը միաժամանակ բացահայտում է երկու թարգմանիչների անհատական ոճական ձեռագիրը և այն մեթոդները, որոնց միջոցով նրանք հաղթահարում են բնագրի բառային, պատկերային և գաղափարական բարդությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության, միջնադարյան մշակույթի և թարգմանագիտության ուսումնասիրությամբ զբաղվողների համար, քանի որ այն միավորում է բնագրագիտական, գրականագիտական և թարգմանական վերլուծության տարրերը։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող է նույն դասական ստեղծագործությունը տարբեր թարգմանական մոտեցումների միջոցով ստանալ լեզվական և գեղարվեստական տարբեր դրսևորումներ՝ միաժամանակ պահպանելով իր հիմնական հոգևոր և գաղափարական արժեքը։