ԷՀՄ-ի լծորդման բլոկները

Քիմիա

Այս աշխատանքը նվիրված է կադմիումի քանակական որոշման էքստրակցիոն-աբսորբցիոմետրիկ մեթոդի մշակմանը՝ օգտագործելով տրիֆենիլմեթանային շարքի հիմնական ներկանյութեր, ինչը թույլ է տալիս բարձր զգայունությամբ և ընտրողականությամբ հայտնաբերել մետաղի իոնները բարդ միջավայրերում։ Հետազոտության մեջ կադմիումը դիտարկվում է որպես ծանր մետաղ, որի ցածր կոնցենտրացիաների ճշգրիտ որոշումը կարևոր է ինչպես բնապահպանական մոնիթորինգի, այնպես էլ արդյունաբերական և կենսաբանական նմուշների վերլուծության համար։ Աշխատությունը վերլուծում է կոմպլեքսագոյացման գործընթացները կադմիումի իոնների և տրիֆենիլմեթանային ներկերի միջև, որոնք առաջացնում են կայուն գունավոր համալիրներ՝ հարմար սպեկտրոֆոտոմետրիկ չափումների համար։ Էքստրակցիոն փուլում ուսումնասիրվում է ֆազային բաշխման գործակիցը, օրգանական լուծիչների ընտրությունը և pH-ի ազդեցությունը համալիրի կայունության և տեղափոխման արդյունավետության վրա։ Աբսորբցիոմետրիկ չափումները հիմնված են ստացված գունավոր համակարգերի լույսի կլանման ինտենսիվության վրա, ինչը հնարավորություն է տալիս կառուցել կալիբրացիոն կորեր և որոշել կադմիումի կոնցենտրացիան լայն միջակայքում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մեթոդի ընտրողականությանը այլ մետաղական իոնների ներկայության պայմաններում և հնարավոր միջամտությունների նվազեցմանը կոմպլեքսային ռեագենտների միջոցով։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ տրիֆենիլմեթանային ներկերի վրա հիմնված էքստրակցիոն-աբսորբցիոմետրիկ մեթոդները հանդիսանում են արդյունավետ գործիք կադմիումի զգայուն և ճշգրիտ որոշման համար՝ բնապահպանական և վերլուծական քիմիայի ոլորտներում։

Մանկավարժություն

Նկարագրություն՝ Աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցի բնագիտամաթեմատիկական հոսքերում մաթեմատիկայի ուսուցման արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով ուսումնական գործընթացի կազմակերպման, բովանդակության ընտրության և մեթոդական մոտեցումների կատարելագործման անհրաժեշտությունը։ Գրքում վերլուծվում են սովորողների մաթեմատիկական մտածողության զարգացման առանձնահատկությունները, ուսումնական մոտիվացիայի ձևավորման գործոնները և բարդ թեմաների յուրացման հոգեբանական դժվարությունները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է ժամանակակից ուսուցման մեթոդներ՝ խնդիրահեն ուսուցում, համագործակցային ուսուցում, ՏՀՏ-ի կիրառություն և ինտերակտիվ մոտեցումներ՝ որպես արդյունավետության բարձրացման հիմնական գործիքներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցչի դերին, գնահատման համակարգի կատարելագործմանը և անհատականացված ուսուցման կազմակերպմանը՝ ըստ սովորողների կարողությունների և պատրաստվածության մակարդակի։ Քննարկվում են նաև ուսումնական ծրագրերի բովանդակային արդիականացման և միջառարկայական կապերի զարգացման հարցերը։ Աշխատությունը առաջարկում է գործնական լուծումներ՝ ուղղված մաթեմատիկայի ուսուցման որակի բարձրացմանը և սովորողների մաթեմատիկական կարողությունների լիարժեք զարգացմանը։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում իրավաստեղծ գործունեության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ սահմանադրական փոփոխությունների համատեքստում՝ ընդգծելով իրավական համակարգի ձևավորման, կատարելագործման և կայուն զարգացման գործընթացները։ Հեղինակը վերլուծում է իրավաստեղծ գործունեության տեսական հիմքերը, դրա տեղը պետական իշխանության համակարգում և իրավական ակտերի ընդունման ընթացակարգային առանձնահատկությունները։ Գրքում դիտարկվում են սահմանադրական փոփոխությունների ազդեցությունը օրենսդրական գործընթացների վրա, իրավական նորմերի համակարգայնության և համահունչության ապահովման խնդիրները, ինչպես նաև իրավական տեխնիկայի կատարելագործման անհրաժեշտությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավաստեղծ մարմինների՝ Ազգային ժողովի, կառավարության և այլ պետական ինստիտուտների փոխգործակցությանը, ինչպես նաև հասարակական մասնակցության և իրավական նախաձեռնության մեխանիզմներին։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև իրավաստեղծ գործընթացի արդյունավետության բարձրացման ուղիները՝ միջազգային փորձի համեմատական վերլուծության հիման վրա։ Աշխատությունը ընդգծում է, որ սահմանադրական փոփոխությունները կարևոր դեր են խաղում իրավական պետության ամրապնդման և օրենսդրական համակարգի արդիականացման գործում։ Այն օգտակար է իրավաբանների, պետական կառավարման մասնագետների և սահմանադրական իրավունքի հետազոտողների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է 1991–2008 թվականներին Հայաստանի Հանրապետության և Բուլղարիայի Հանրապետության միջև ձևավորված ու զարգացած միջպետական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով քաղաքական, դիվանագիտական, տնտեսական, մշակութային և հումանիտար համագործակցության հիմնական ուղղությունները։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում Հայաստանի անկախության վերականգնումից հետո երկկողմ պաշտոնական հարաբերությունների հաստատման նախադրյալները, դիվանագիտական կապերի ձևավորումը, բարձր մակարդակի փոխայցելությունները, միջպետական համաձայնագրերի կնքումը և համագործակցության իրավական հիմքերի զարգացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երկու երկրների արտաքին քաղաքական առաջնահերթություններին և դրանց ազդեցությանը հայ-բուլղարական հարաբերությունների զարգացման վրա՝ հաշվի առնելով հետխորհրդային տարածքում և Հարավարևելյան Եվրոպայում տեղի ունեցող քաղաքական փոփոխությունները։ Վերլուծվում են միջազգային և տարածաշրջանային կազմակերպությունների շրջանակներում Հայաստանի և Բուլղարիայի փոխգործակցությունը, տարբեր միջազգային հարցերի շուրջ դիրքորոշումների համադրումը և դիվանագիտական համագործակցության հնարավորությունները։ Քննության են առնվում առևտրատնտեսական կապերի զարգացման առանձնահատկությունները, ապրանքաշրջանառության կառուցվածքը, ներդրումային համագործակցության հնարավորությունները, գործարար կապերի ընդլայնումը և տնտեսական հարաբերությունների զարգացմանը խոչընդոտող գործոնները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում գիտակրթական և մշակութային համագործակցությանը, երկու ժողովուրդների պատմական կապերին, մշակութային փոխանակումներին և Բուլղարիայի հայկական համայնքի դերակատարությանը երկկողմ հարաբերությունների ամրապնդման գործում։ Ուսումնասիրվում են նաև Բուլղարիայի եվրոպական և եվրաատլանտյան ինտեգրման գործընթացները և դրանց հնարավոր ազդեցությունը Հայաստանի հետ հարաբերությունների բնույթի ու համագործակցության նոր ուղղությունների ձևավորման վրա։ Անդրադարձ է կատարվում Բուլղարիայի՝ Եվրոպական միությանն անդամակցության ժամանակաշրջանին և Հայաստանի եվրոպական կառույցների հետ հարաբերությունների զարգացման համատեքստում երկկողմ համագործակցության նշանակությանը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս փուլային կերպով ներկայացնել հարաբերությունների ձևավորման և զարգացման ընթացքը, բացահայտել դրանց հիմնական ձեռքբերումները, խնդիրներն ու չօգտագործված հնարավորությունները։ Աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի նորագույն արտաքին քաղաքականության և հայ-բուլղարական կապերի պատմության ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով գնահատել երկու պետությունների միջև հարաբերությունների տեղն ու դերը հետսառըպատերազմյան ժամանակաշրջանի տարածաշրջանային և միջազգային գործընթացներում։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է միջազգային շուկայի զարգացման ժամանակակից միտումների ուսումնասիրությանը և համաշխարհային տնտեսական գործընթացների ազդեցության գնահատմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են միջազգային առևտրի զարգացման հիմնական ուղղությունները, ապրանքների և ծառայությունների գլոբալ հոսքերի փոփոխությունները, շուկաների ինտեգրման խորացումը և միջազգային տնտեսական հարաբերությունների վերափոխման գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գլոբալացման և տարածաշրջանային տնտեսական ինտեգրման ազդեցությանը, միջազգային մրցակցության ուժեղացմանը, թվայնացմանն ու էլեկտրոնային առևտրի ընդլայնմանը, տեխնոլոգիական նորարարություններին և միջազգային շուկաների կառուցվածքի փոփոխություններին։ Ուսումնասիրվում են նաև մատակարարման գլոբալ շղթաների վերակազմավորման, տնտեսական և աշխարհաքաղաքական ռիսկերի, առևտրային սահմանափակումների, ֆինանսական շուկաների փոխկապակցվածության և կայուն զարգացման պահանջների ազդեցությունը միջազգային շուկայի վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու համաշխարհային շուկաների զարգացման հիմնական օրինաչափությունները, գնահատելու դրանց հնարավոր ազդեցությունը ազգային տնտեսությունների և ձեռնարկությունների մրցունակության վրա և ներկայացնելու միջազգային տնտեսական միջավայրում արդյունավետ գործունեության հնարավոր մոտեցումներ։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, միջազգային առևտրի և բիզնեսի մասնագետների, վերլուծաբանների, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Անցումային տնտեսության պայմաններում հասարակության սոցիալական կառուցվածքը բնութագրվում է խորքային փոփոխություններով, որոնք առաջանում են կենտրոնացված պլանային տնտեսությունից դեպի շուկայական հարաբերություններ անցման հետևանքով, ինչի արդյունքում փոխվում են սոցիալական խմբերի կազմը, եկամուտների բաշխումը, զբաղվածության ձևերը և սոցիալական շարժունակության մակարդակը։ Այս փուլում ձևավորվում են նոր սոցիալական շերտեր՝ ձեռնարկատերեր, մասնավոր հատվածի աշխատողներ, փոքր և միջին բիզնեսի սեփականատերեր, ինչպես նաև ֆինանսական և ծառայությունների ոլորտի մասնագետներ, մինչդեռ նախկին համակարգում գերիշխող պետական հատվածի աշխատողների դիրքը աստիճանաբար փոխվում է և հաճախ ուղեկցվում է սոցիալական անորոշությամբ։ Միաժամանակ նկատվում է սոցիալական անհավասարության աճ, քանի որ եկամուտների բաշխումը դառնում է ավելի տարբերակված, իսկ բնակչության որոշ խմբեր կարող են հայտնվել աղքատության կամ սոցիալական խոցելիության մեջ՝ պայմանավորված աշխատանքի կորստով, գնաճով և սոցիալական պաշտպանության մեխանիզմների ոչ բավարար զարգացմամբ։ Անցումային տնտեսությունում կարևոր դեր է ստանում նաև միջին դասի ձևավորումը, որը հանդիսանում է սոցիալական կայունության հիմնական գործոններից մեկը, սակայն դրա ձևավորումը հաճախ դանդաղ և անհավասար գործընթաց է։ Զուգահեռաբար փոփոխվում են նաև կրթական և մասնագիտական պահանջները, ինչը նպաստում է սոցիալական շարժունակությանը՝ թույլ տալով որոշ անհատների բարձրանալ սոցիալական սանդուղքով, սակայն միաժամանակ առաջացնում է անհավասար հնարավորություններ տարբեր խմբերի միջև։ Ընդհանուր առմամբ, անցումային տնտեսությունում սոցիալական կառուցվածքը դառնում է ավելի դինամիկ, բազմաշերտ և երբեմն անկայուն, որտեղ սոցիալական հարաբերությունները ենթարկվում են շուկայի օրենքների ազդեցությանը և նոր տնտեսական իրականությանը հարմարվելու գործընթացին։