Գյուլե

Ինֆորմատիկա

Համակարգչային գիտությունների և բարձր արտադրողականությամբ հաշվարկների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է կլաստերային տիպի հաշվողական համակարգերում դինամիկորեն ստեղծվող գործընթացների ուսումնասիրմանը և կիրառական ծրագրերի աշխատանքն ապահովող գործիքային միջոցների մշակմանը։ Քննության են առնվում զուգահեռ հաշվարկների ընթացքում գործընթացների ստեղծման, բաշխման, փոխգործակցության և կառավարման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հաշվողական հանգույցների ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի ծրագրային մեխանիզմների մշակմանը, որոնք հնարավորություն են տալիս իրականացման ընթացքում դինամիկ կերպով ձևավորել նոր գործընթացներ, կազմակերպել դրանց միջև տվյալների փոխանակումը և համակարգել կատարվող առաջադրանքները։ Վերլուծվում են հաշվողական բեռնվածության բաշխման, գործընթացների համաժամացման, հաղորդակցման ծախսերի նվազեցման և համակարգի արտադրողականության բարձրացման մոտեցումները։ Քննարկվում են նաև կիրառական ծրագրերի մշակումը, գործարկումը, վերահսկումը և կարգաբերումը հեշտացնող գործիքային ծրագրային միջոցների կառուցման սկզբունքները։ Նման լուծումները կարող են նպաստել կլաստերային համակարգերի մասշտաբայնության, արդյունավետության և հաշվարկային ռեսուրսների օգտագործման բարելավմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել զուգահեռ և բաշխված հաշվարկների, համակարգային ծրագրավորման, բարձր արտադրողականությամբ հաշվարկների և համակարգչային ճարտարապետության ոլորտների մասնագետների ու ուսանողների համար։

Լեզվաբանություն

Նյութը նվիրված է ժամանակի ընկալման, մտավոր ներկայացման և լեզվական արտահայտության հոգելեզվաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Թեմայի հիմքում այն գաղափարն է, որ ժամանակը մարդու գիտակցության մեջ հանդես է գալիս ոչ միայն որպես օբյեկտիվ իրականության չափելի բնութագիր, այլև որպես բարդ ճանաչողական հասկացություն, որը ձևավորվում, կազմակերպվում և արտահայտվում է լեզվի միջոցով։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է այն գործընթացները, որոնց շնորհիվ մարդը ընկալում է անցյալը, ներկան և ապագան, դասավորում իրադարձությունները ժամանակային հաջորդականությամբ և այդ հարաբերությունները փոխանցում խոսքի մեջ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում լեզվական ժամանակի և մարդու կողմից իրական ժամանակի ընկալման փոխհարաբերությունը, քանի որ տարբեր լեզվական միջոցներ կարող են արտահայտել ոչ միայն գործողության կատարման պահը, այլև խոսողի վերաբերմունքը իրադարձության ժամանակային հեռավորության, տևողության, ավարտվածության կամ սպասվող լինելու նկատմամբ։ Հոգելեզվաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ժամանակային հասկացությունների ձևավորման մեջ հիշողության, ուշադրության, կանխատեսման և փորձի դերը։ Անցյալի մասին խոսելիս մարդը հիմնվում է հիշողության մեջ պահպանված իրադարձությունների վրա, մինչդեռ ապագայի վերաբերյալ լեզվական արտահայտությունները հաճախ կապված են կանխատեսման, ակնկալիքի և երևակայական մոդելավորման գործընթացների հետ։ Ներկան, իր հերթին, կարող է ընկալվել որպես փոփոխվող սահմանային փուլ, որը մշտապես վերածվում է անցյալի։ Նյութը կարող է անդրադառնալ ժամանակի արտահայտման բառային և քերականական միջոցներին, մասնավորապես ժամանակային մակբայներին, բայաձևերին, ժամանակային կապերին, տևողություն և հաջորդականություն արտահայտող կառույցներին։ Առանձին հետաքրքրություն է ներկայացնում փոխաբերական լեզուն, որի միջոցով վերացական ժամանակային հասկացությունները հաճախ ներկայացվում են տարածական, շարժման կամ առարկայական պատկերների միջոցով։ Այդպիսի լեզվական կառուցվածքները ցույց են տալիս, որ մարդու ժամանակային մտածողությունը սերտորեն կապված է ավելի լայն ճանաչողական մեխանիզմների հետ։ Կարևոր է նաև համատեքստի և խոսողի դիրքի ազդեցությունը ժամանակային իմաստների մեկնաբանության վրա, քանի որ նույն լեզվական ձևը տարբեր իրավիճակներում կարող է առաջացնել տարբեր ժամանակային ընկալումներ։ Հոգելեզվաբանական ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև ժամանակային տեղեկատվության մշակման արագության, հիշողության մեջ դրա պահպանման և խոսքի ընկալման ընթացքում ժամանակային հարաբերությունների ճանաչման խնդիրները։ Այս ամենը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են լեզվական համակարգը և ճանաչողական գործընթացները փոխազդում ժամանակային փորձի կառուցման և արտահայտման ընթացքում։ Ընդհանուր առմամբ, թեման ժամանակը դիտարկում է որպես լեզվական և հոգեբանական բարդ կատեգորիա՝ ուսումնասիրելով դրա ընկալման, մտավոր կազմակերպման և խոսքային արտահայտության փոխկապակցված մեխանիզմները և բացահայտելով լեզվի դերը մարդու ժամանակային աշխարհի ձևավորման ու մեկնաբանության մեջ։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է հայոց հարսանեկան ծեսի կառուցվածքային և խորհրդանշական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով ծիսակարգում պահպանվող ինվարիանտների և ժամանակի ընթացքում տեղի ունեցող փոխակերպումների վրա։ Հետազոտության շրջանակում հարսանիքը դիտարկվում է որպես բազմաշերտ մշակութային համակարգ, որտեղ միավորվում են ծիսական գործողությունները, բանավոր խոսքը, երաժշտությունը, պարերը, խորհրդանիշները, արգելքներն ու սովորույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն տարրերին, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում և տարածաշրջաններում պահպանել են իրենց հիմնական գործառույթը կամ իմաստային հիմքը՝ միաժամանակ ենթարկվելով ձևական փոփոխությունների։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է հարսանեկան ծեսի փուլերի վերլուծությունը՝ նախահարսանեկան արարողություններից մինչև հարսանիքի հիմնական գործողություններն ու հետհարսանեկան սովորույթները։ Ծիսական տարբեր տարրերի համեմատության միջոցով բացահայտվում են դրանց խորհրդանշական նշանակությունները, սոցիալական գործառույթները և կապը ընտանիքի, ազգակցական հարաբերությունների ու համայնքային կյանքի հետ։ Փոխակերպումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են հասարակական փոփոխությունները, քաղաքային մշակույթը, ժամանակակից կենսակերպը և նոր արժեքային համակարգերը ազդել ավանդական հարսանեկան ծեսի վրա։ Միևնույն ժամանակ, պահպանվող ինվարիանտների ուսումնասիրությունը բացահայտում է այն մշակութային հիմքը, որի շնորհիվ հարսանիքը շարունակում է պահպանել իր ինքնատիպ ազգային առանձնահատկությունները։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ազգագրագետներին, բանագետներին, մշակութաբաններին, պատմաբաններին և հայ ավանդական մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին՝ հնարավորություն տալով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու հայոց հարսանեկան ծեսի կայուն և փոփոխվող բաղադրիչների մասին։

Պատմություն

«Հնություններ Ակնա» աշխատությունը վերաբերում է Ակն քաղաքի պատմական անցյալին և նրա պատմամշակութային ժառանգությանը։ Ակնը՝ պատմական Հայաստանի արևմտյան հատվածում՝ Արևմտյան Եփրատի ավազանի շրջանում գտնվող քաղաքը, հայտնի էր իր հայ բնակչությամբ, մշակութային կյանքով, կրթական ավանդույթներով և հարուստ բանավոր ստեղծագործությամբ։ Ակնի պատմության ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ ժողովրդի տեղային պատմության, բնակավայրերի զարգացման, համայնքային կյանքի և պատմական հիշողության պահպանման տեսանկյունից։ «Հնություններ» հասկացությունը վերնագրում կարող է ընդգրկել քաղաքի և շրջակա բնակավայրերի պատմական հիշատակություններ, հին կառույցների ու հուշարձանների վերաբերյալ տեղեկություններ, տեղական ավանդություններ, եկեղեցական և կրթական հաստատությունների պատմություն, ինչպես նաև բնակչության սովորույթների ու կենցաղի նկարագրություններ։ Այնուամենայնիվ, առանց գրքի բովանդակության մանրամասն ուսումնասիրության հնարավոր չէ հաստատել, թե այս թեմաներից որոնք են ներկայացված աշխատության մեջ։ Ակնը կարևոր տեղ է զբաղեցրել արևմտահայ մշակութային կյանքում։ Քաղաքի և նրա շրջակայքի հայ բնակչությունը հայտնի էր իր լեզվական առանձնահատկություններով, ժողովրդական երգերով, ավանդություններով և համայնքային սովորույթներով։ Ակնից պահպանված բանահյուսական նյութերը, մասնավորապես ժողովրդական երգերն ու պատմությունները, նշանակալի աղբյուր են հայ ժողովրդական մշակույթի և տեղական ինքնության ուսումնասիրության համար։ Ակնի պատմության մասին աշխատությունները կարող են տեղեկություններ հաղորդել նաև բնակչության զբաղմունքների, տնտեսական հարաբերությունների, հասարակական կյանքի և հարևան բնակավայրերի հետ ունեցած կապերի մասին՝ օգնելով վերակազմելու տարածաշրջանի պատմական պատկերը։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են հատկապես այն պատճառով, որ պատմական իրադարձությունների, բնակչության տեղաշարժերի և համայնքների կորստի հետևանքով բազմաթիվ տեղական ավանդույթներ ու պատմական հիշողություններ վտանգվել կամ մասնատվել են։ Թիֆլիսը 19-րդ դարում հայ հրատարակչության, կրթության և ազգային մշակութային կյանքի գլխավոր կենտրոններից էր։ Այստեղ լույս տեսած պատմական և ազգագրական աշխատությունները նպաստում էին հայ տարբեր բնակավայրերի անցյալի ուսումնասիրությանը և տեղական մշակութային ժառանգության մասին տեղեկությունների պահպանմանը։ Մարկիանոս Դ. Ռոտինյանցի տպարանում հրատարակված այս գիրքը կարևոր է Ակնի պատմության և հայ պատմագրական ավանդույթի ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, ազգագրագետներին, բանահավաքներին և Արևմտյան Հայաստանի հայ բնակավայրերի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Աշխատության կոնկրետ աղբյուրները, ընդգրկած ժամանակաշրջանները և թեմատիկ բաժինները հնարավոր կլինի հստակեցնել գրքի բնագրի ուսումնասիրությամբ։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է նեմատիկ հեղուկ բյուրեղներում լազերային ճառագայթման ազդեցությամբ առաջացող ջերմամեխանիկական և հիդրոդինամիկական երևույթների տեսական ու փորձարարական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում լույսի էներգիայի կլանման, միջավայրի տեղային ջերմային արձագանքի, մոլեկուլային կողմնորոշման փոփոխությունների և հեղուկի շարժման միջև ձևավորվող փոխկապակցվածությունն է։ Նեմատիկ հեղուկ բյուրեղների առանձնահատկությունն այն է, որ դրանք միաժամանակ դրսևորում են հեղուկներին բնորոշ հոսունություն և մոլեկուլների որոշակի ուղղորդված կարգավորվածություն, ինչի շնորհիվ արտաքին օպտիկական կամ ջերմային ազդեցությունները կարող են առաջացնել բարդ կառուցվածքային և դինամիկական փոփոխություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում լազերային ազդեցությամբ առաջացող ջերմաստիճանային անհամասեռությունների և դրանց հետևանքով ձևավորվող մեխանիկական լարումների, կողմնորոշման վերադասավորումների ու հոսքային երևույթների փոխազդեցությանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել լույսի ինտենսիվության տարածական բաշխման, նյութի օպտիկական ու ջերմային հատկությունների և սկզբնական մոլեկուլային կողմնորոշման ազդեցությունները համակարգի ընդհանուր վարքի վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նեմատիկ միջավայրի անիզոտրոպ բնույթը, քանի որ ֆիզիկական հատկությունների ուղղությունից կախվածությունը պայմանավորում է ջերմության տարածման, մոլեկուլային վերադասավորման և հիդրոդինամիկական արձագանքի առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև լազերային ճառագայթմամբ պայմանավորված ոչ գծային օպտիկական երևույթներին և դրանց կապին միջավայրի ջերմային ու մեխանիկական փոփոխությունների հետ։ Տեսական մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս փոխկապակցված ձևով նկարագրել ջերմափոխանակությունը, հեղուկի շարժումը և ուղղորդված կառուցվածքի դինամիկան, իսկ փորձարարական դիտարկումները՝ գնահատել առաջարկվող մոդելների համապատասխանությունը իրական ֆիզիկական գործընթացներին։ Նման երևույթների ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև կառավարվող օպտիկական նյութերի և հեղուկբյուրեղային համակարգերի ֆիզիկական հնարավորությունների բացահայտման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հեղուկ բյուրեղների ֆիզիկայի, լազերային ֆիզիկայի, ջերմաֆիզիկայի, հիդրոդինամիկայի և ոչ գծային օպտիկայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով պարզաբանել լույսի և կառուցվածքայինորեն կարգավորված հեղուկ միջավայրի փոխազդեցությամբ ձևավորվող նոր դինամիկական երևույթների բնույթը։

Մանկավարժություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է արտադպրոցական կերպարվեստի պարապմունքների միջոցով աշակերտների գեղարվեստական ընկալունակության զարգացման գործընթացին։ Աշխատությունում դիտարկվում է, թե ինչպես են ստեղծագործական գործունեության տարբեր ձևերը՝ նկարչություն, գունային կոմպոզիցիաների ստեղծում, բնության և շրջապատող միջավայրի դիտարկում ու վերարտադրում, նպաստում երեխաների գեղագիտական զգացողության, պատկերավոր մտածողության և ստեղծագործական ունակությունների ձևավորմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցման մեթոդներին, որոնք խթանում են աշակերտների ակտիվ ներգրավվածությունը, ինքնարտահայտումը և գեղարվեստական նյութի անհատական ընկալումը։ Ներկայացվում են նաև այն մանկավարժական պայմանները, որոնք ապահովում են արդյունավետ ստեղծագործական միջավայր՝ ներառյալ ուսուցչի ուղղորդող դերը, նյութերի բազմազանությունը և ազատ ստեղծագործության հնարավորությունը։ Աշխատությունում ընդգծվում է, որ արտադպրոցական կերպարվեստային գործունեությունը ոչ միայն զարգացնում է գեղարվեստական հմտությունները, այլև նպաստում է զգայական ընկալման խորացմանը, երևակայության ընդլայնմանը և երեխայի ընդհանուր անձնային զարգացմանը։