Մորենի

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է 1991-2011 թվականներին Իրաքի ներքին քաղաքականության մեջ քրդական գործոնի դերին և նշանակությանը՝ ուսումնասիրելով այդ ժամանակահատվածում քրդական քաղաքական ուժերի, ինքնավարության ինստիտուտների և կենտրոնական իշխանության միջև ձևավորված հարաբերությունները։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու այն քաղաքական փոփոխություններին, որոնք տեղի ունեցան Իրաքի քրդաբնակ տարածքներում Պարսից ծոցի պատերազմից հետո և հատկապես 1990-ական թվականներին քրդական ինքնավար կառավարման համակարգի ձևավորման ու ամրապնդման ընթացքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քրդական հիմնական քաղաքական ուժերի գործունեությանը, նրանց միջև մրցակցությանը և համագործակցությանը, ինչպես նաև Բաղդադի կենտրոնական իշխանության հետ ունեցած հարաբերությունների զարգացմանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են նաև 2003 թվականի Իրաքի պատերազմից և Սադամ Հուսեյնի վարչակարգի տապալումից հետո տեղի ունեցած քաղաքական վերափոխումները, որոնց արդյունքում քրդական քաղաքական ուժերը ստացան ավելի մեծ ազդեցություն երկրի պետական կառավարման և քաղաքական գործընթացների վրա։ Քննարկվում են դաշնային համակարգի ձևավորման, Քրդստանի տարածաշրջանային կառավարության կարգավիճակի, սահմանների, բնական ռեսուրսների և հատկապես նավթային հարստությունների շուրջ առաջացած հակասությունները։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես է քրդական հարցը աստիճանաբար վերածվել Իրաքի ներքաղաքական օրակարգի առանցքային խնդիրներից մեկի՝ միաժամանակ առնչվելով երկրի տարածքային ամբողջականության, իշխանության բաշխման, ազգային ինքնության և տարածաշրջանային անվտանգության հարցերին։ Նյութը կարող է հետաքրքրել Իրաքի նորագույն պատմությամբ, քրդական հարցով, Մերձավոր Արևելքի քաղաքականությամբ, ազգային փոքրամասնությունների խնդիրներով և դաշնային կառավարման համակարգերի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում արտահանման գործընթացների կազմակերպման և դրանց պետական կարգավորման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են արտահանման ոլորտում պետության դերակատարությունը, կիրառվող տնտեսական և վարչական գործիքները, իրավական կարգավորման առանձնահատկությունները և այն ինստիտուցիոնալ համակարգը, որի միջոցով իրականացվում է արտաքին շուկաներ հայկական ապրանքների և ծառայությունների դուրսբերման գործընթացը։ Կարևոր ուշադրություն է դարձվում արտահանման կազմակերպման փուլերին՝ սկսած արտադրանքի և արտաքին շուկաների ընտրությունից ու անհրաժեշտ փաստաթղթավորման կազմակերպումից մինչև մաքսային ընթացակարգերի իրականացումը և արտահանման գործարքի ավարտը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել արտահանողների համար նախատեսված պետական աջակցության միջոցները, մաքսային և հարկային կարգավորումները, արտահանման խթանման քաղաքականությունը, լիցենզավորման և թույլտվությունների տրամադրման ընթացակարգերը, ինչպես նաև պետական մարմինների միջև փոխգործակցության մեխանիզմները։ Առանձին նշանակություն ունի արտահանման արդյունավետության վրա ազդող գործոնների վերլուծությունը, այդ թվում՝ վարչարարական խոչընդոտները, միջազգային շուկաների պահանջները, ապրանքների մրցունակությունը, լոգիստիկ ծախսերը, տեխնիկական և որակի չափանիշներին համապատասխանությունը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու, թե որքանով է գործող պետական կարգավորման համակարգը նպաստում Հայաստանի արտահանման ներուժի իրացմանը, արտաքին առևտրի ընդլայնմանը և հայկական արտադրանքի միջազգային մրցունակության բարձրացմանը։ Կարող են ներկայացվել նաև արտահանման պետական քաղաքականության կատարելագործման ուղղություններ՝ ընթացակարգերի պարզեցման, թվայնացման, պետական աջակցության արդյունավետության բարձրացման և արտահանողների համար ավելի բարենպաստ գործարար միջավայրի ձևավորման նպատակով։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, պետական կառավարման մասնագետների, արտաքին առևտրի և մաքսային ոլորտի աշխատակիցների, գործարարների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։ Այն հատկապես արժեքավոր է Հայաստանի արտաքին տնտեսական գործունեության կազմակերպման և արտահանման քաղաքականության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ պետական կարգավորումը դիտարկում է որպես արտահանման զարգացման, տնտեսական աճի և երկրի միջազգային տնտեսական ինտեգրման կարևոր գործոն։

Պատմություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության հասարակական-քաղաքական կյանքի ուսումնասիրությանը անկախության առաջին տասնամյակի ընթացքում՝ 1991-2000 թվականներին։ Հեղինակը վերլուծում է պետականության ձևավորման գործընթացները, քաղաքական համակարգի կայացման առանձնահատկությունները, իշխանության ինստիտուտների զարգացումը և հասարակական փոփոխությունները, որոնք տեղի ունեցան անկախության ձեռքբերումից հետո։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են այդ ժամանակաշրջանի կարևորագույն իրադարձությունները՝ ներառյալ պետական կառավարման համակարգի ձևավորումը, քաղաքական ուժերի հարաբերակցությունը, ընտրական գործընթացները, սահմանադրական բարեփոխումները, հասարակական շարժումները և ներքին քաղաքական զարգացումները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում տնտեսական և սոցիալական դժվարություններին, Արցախյան հակամարտության ազդեցությանը, պատերազմի հետևանքներին, արտաքին քաղաքական ուղղությունների ձևավորմանը և Հայաստանի միջազգային հարաբերությունների զարգացմանը։ Գիրքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու անկախ Հայաստանի առաջին տարիների բարդ գործընթացները, հասարակության վերափոխումները և քաղաքական կյանքի հիմնական միտումները։ Աշխատությունը նախատեսված է պատմաբանների, քաղաքագետների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի նորագույն պատմությամբ և անկախ պետականության ձևավորման փուլով։

Տեխնոլոգիա

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է պետական ջրային կադաստրի ինստիտուտի ներդրման միջոցով ջրատնտեսական համակարգերի կառավարման արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության հիմքում ջրային ռեսուրսների հաշվառման, գնահատման, կառավարման և վերահսկման միասնական ու համակարգված մեխանիզմների ձևավորման անհրաժեշտությունն է։ Ջրային կադաստրը դիտարկվում է որպես տեղեկատվական և կառավարչական կարևոր գործիք, որը կարող է ապահովել ջրային ռեսուրսների, դրանց օգտագործման, վիճակի, տարածքային բաշխման և փոփոխությունների վերաբերյալ տվյալների հավաքագրումը, համակարգումը և կիրառումը որոշումների կայացման գործընթացում։ Ուսումնասիրության շրջանակում անդրադարձ է կատարվում ջրատնտեսական համակարգերի կառավարման առկա մեխանիզմներին, դրանց արդյունավետության վրա ազդող կազմակերպական, իրավական, տնտեսական և բնապահպանական գործոններին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրային ռեսուրսների վերաբերյալ տեղեկատվության ամբողջականության, հավաստիության և մատչելիության խնդրին, քանի որ կառավարման արդյունավետությունը մեծապես կախված է համապատասխան տվյալների ժամանակին ստացումից և ճիշտ վերլուծությունից։ Աշխատության մեջ քննարկվում են պետական ջրային կադաստրի ձևավորման սկզբունքները, դրա տեղեկատվական բազայի կառուցվածքը, տարբեր գերատեսչությունների և ջրօգտագործողների միջև տեղեկատվական փոխանակման հնարավորությունները, ինչպես նաև կադաստրային տվյալների օգտագործումը ջրային քաղաքականության և կառավարման ծրագրերի մշակման ժամանակ։ Կարևորվում է նաև ջրային ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության բարձրացումը, ջրային կորուստների նվազեցումը, ջրօգտագործման վերահսկողության կատարելագործումը և ջրային համակարգերի շահագործման նկատմամբ ավելի հիմնավորված կառավարչական մոտեցումների ձևավորումը։ Ուսումնասիրությունը ջրային տնտեսության կառավարումը դիտարկում է նաև բնապահպանական անվտանգության և կայուն զարգացման տեսանկյունից՝ ընդգծելով ջրային ռեսուրսների պահպանության և տնտեսական օգտագործման միջև հավասարակշռության անհրաժեշտությունը։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կայանում է այն առաջարկությունների և մոտեցումների մշակման մեջ, որոնք կարող են նպաստել ջրային կադաստրի արդյունավետ գործարկմանը, կառավարման գործընթացների տեղեկատվական ապահովմանը և ջրատնտեսական համակարգերի աշխատանքի բարելավմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել ջրային տնտեսության մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցներին, բնապահպաններին, տնտեսագետներին, տարածքային կառավարման և ենթակառուցվածքների կառավարման ոլորտի մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին ու հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ջրային կադաստրի ինստիտուտը ներկայացնում է որպես ջրային ռեսուրսների կառավարման արդյունավետության բարձրացման կարևոր հիմք՝ շեշտադրելով միասնական տեղեկատվական համակարգի, հստակ կառավարչական մեխանիզմների և ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործման անհրաժեշտությունը։

Գրականություն

Ժողովածուն ներկայացնում է նրա ստեղծագործական ժառանգության հիմնական մասը՝ ընդգրկելով հայրենասիրական, ազգային-ազատագրական, քնարական և երգիծական բնույթի գործեր։ Այս ժողովածուում Պատկանյանը հանդես է գալիս որպես ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդման կարևոր դեմքերից մեկը՝ իր բանաստեղծություններով արտահայտելով հայ ժողովրդի պատմական ճակատագրի ցավը, ազատության ձգտումը և ազգային արժանապատվության գաղափարը։ Նրա պոեզիայում հաճախ հանդիպում են հայրենիքի կորուստի, պայքարի և վերածննդի թեմաները, որոնք ներկայացված են ուժեղ հուզականությամբ և պարզ, բայց ազդեցիկ լեզվով։ Միաժամանակ ժողովածուն ներառում է նաև կենցաղային ու երգիծական ստեղծագործություններ, որտեղ հեղինակը քննադատում է հասարակական թերությունները, մարդկային արատները և ժամանակի սոցիալական խնդիրները՝ օգտագործելով հումոր և սուր դիտարկումներ։ Պոեմներում առավել ընդգծված է էպիկական շունչը, որտեղ պատմական իրադարձությունները և ազգային հերոսական կերպարները ներկայացվում են վեհ և գաղափարական հարթության վրա։ Պատկանյանի լեզուն համեմատաբար պարզ է, ժողովրդական խոսքին մոտ, ինչը նրա ստեղծագործությունները դարձնում է հասանելի լայն ընթերցողական շրջանակների համար։ Ընդհանուր առմամբ այս ժողովածուն ոչ միայն գրական արժեք ունի, այլ նաև կարևոր դեր է խաղում հայ ազգային-ազատագրական գաղափարախոսության ձևավորման մեջ՝ համադրելով քնարական զգացմունքայնությունը և հասարակական-քաղաքական մտահոգությունը։

Պատմություն

Մատենագիտական ցանկը նվիրված է հայերի ցեղասպանության վերաբերյալ գրականության համակարգված ներկայացմանը և կազմված է Մեծ եղեռնի 75-ամյակի առիթով։ Այն ընդգրկում է թեմային վերաբերող տարբեր բնույթի հրատարակություններ՝ պատմագիտական աշխատություններ, մենագրություններ, ժողովածուներ, հոդվածներ, փաստաթղթերի և վկայությունների հրապարակումներ, ինչպես նաև այլ մատենագիտական նյութեր, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել հայ ժողովրդի ողբերգական պատմության այս կարևորագույն էջը։ Նյութերի ընտրությունն ու դասակարգումը նպաստում են ցեղասպանության նախապատմության, իրականացման ընթացքի, հայ բնակչության զանգվածային տեղահանությունների և կոտորածների, մարդկային կորուստների, բռնությունների հետևանքների և միջազգային արձագանքի վերաբերյալ առկա գրականության կողմնորոշմանը։ Ցանկը արժեքավոր է նաև նրանով, որ մեկտեղում է տարբեր ժամանակաշրջաններում և տարբեր հեղինակների կողմից ստեղծված ուսումնասիրություններ՝ հնարավորություն տալով հետազոտողին համեմատել պատմական իրադարձությունների վերաբերյալ տարբեր մոտեցումներ և աղբյուրագիտական նյութեր։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես գործնական ուղեցույց գիտական հետազոտությունների, ուսումնական աշխատանքների, գրադարանային որոնումների և Հայոց ցեղասպանության թեմայով հետագա ուսումնասիրությունների համար։ Այն հատկապես օգտակար է պատմաբանների, մատենագետների, գրադարանավարների, ուսանողների, դասախոսների, հետազոտողների և թեմայով հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ հեշտացնելով անհրաժեշտ գրականության բացահայտումը, ընտրությունը և օգտագործումը։ Մատենագիտական բնույթը հրատարակությանը հաղորդում է նաև տեղեկատու նշանակություն՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանում ցեղասպանության ուսումնասիրությանը նվիրված գրականության ծավալի և հիմնական ուղղությունների մասին։