Синтез и исследование новых электроактивных комплексообразующих полимеров

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է բանկային և արդյունաբերական կապիտալների փոխհարաբերությունների տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով դրանց փոխկապակցվածությունը տնտեսության ֆինանսավորման, ներդրումների, արտադրության զարգացման և տնտեսական աճի գործընթացներում։ Հետազոտության կենտրոնում բանկային համակարգի և արդյունաբերական ձեռնարկությունների միջև ձևավորվող ֆինանսատնտեսական հարաբերություններն են, որոնց արդյունավետությունը կարող է էական ազդեցություն ունենալ արտադրական ներուժի ընդլայնման, տեխնոլոգիական վերազինման և տնտեսության մրցունակության բարձրացման վրա։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել բանկային կապիտալի էությունը, արդյունաբերական կապիտալի կառուցվածքն ու շրջանառությունը, ինչպես նաև դրանց փոխադարձ ներգործության հիմնական մեխանիզմները։ Բանկային համակարգը արդյունաբերական ձեռնարկություններին կարող է ապահովել վարկային ռեսուրսներով, ներդրումային ֆինանսավորմամբ, վճարահաշվարկային ծառայություններով և ֆինանսական այլ գործիքներով, մինչդեռ արդյունաբերական հատվածի զարգացումը ձևավորում է բանկային համակարգի վարկային պորտֆելի ընդլայնման և ֆինանսական ծառայությունների պահանջարկի կարևոր աղբյուր։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է վարկավորման պայմանների ազդեցության գնահատումը արդյունաբերական կապիտալի ձևավորման և վերարտադրության վրա։ Տոկոսադրույքների մակարդակը, վարկի ժամկետը, գրավի պահանջները, վարկային ռիսկի գնահատումը և ֆինանսական միջնորդության արդյունավետությունը կարող են էապես ազդել ձեռնարկությունների ներդրումային որոշումների վրա։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել նաև սեփական և փոխառու կապիտալի հարաբերակցությանը, քանի որ արդյունաբերական ձեռնարկությունների ֆինանսական կայունությունը մեծապես կախված է պարտքային միջոցների օգտագործման արդյունավետությունից։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ բանկերի և արդյունաբերական կազմակերպությունների միջև երկարաժամկետ համագործակցության ձևերին, այդ թվում՝ ներդրումային վարկավորմանը, լիզինգին, նախագծային ֆինանսավորմանը, կորպորատիվ ֆինանսավորման տարբեր մեխանիզմներին և համատեղ ներդրումային ծրագրերին։ Այս գործիքները կարող են նպաստել արտադրական հզորությունների արդիականացմանը, նոր տեխնոլոգիաների ներդրմանը և նոր արտադրատեսակների ստեղծմանը։ Տեսական տեսանկյունից թեման հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նաև ֆինանսական կապիտալի ձևավորման և կենտրոնացման գործընթացները, բանկային ու արդյունաբերական հատվածների միջև տնտեսական կապերի խորացման հետևանքները և դրանց ազդեցությունը շուկայական կառուցվածքի վրա։ Կարևոր է նաև գնահատել նման փոխհարաբերությունների հնարավոր դրական և բացասական հետևանքները՝ ներառյալ ներդրումային ակտիվության աճը, ռեսուրսների ավելի արդյունավետ բաշխումը, ֆինանսական ռիսկերի կուտակումը և շուկայական կենտրոնացման հնարավոր խորացումը։ Հետազոտությունը կարող է դիտարկել տարբեր երկրների փորձը և համեմատական վերլուծության միջոցով բացահայտել բանկային ու արդյունաբերական կապիտալների արդյունավետ փոխգործակցության առավել հաջող մոդելները։ Հայաստանի տնտեսության պայմաններում այս հարցերը հատկապես կարևոր են արդյունաբերության տեխնոլոգիական արդիականացման, ներդրումային ռեսուրսների հասանելիության և արտադրական ձեռնարկությունների ֆինանսական կայունության տեսանկյունից։ Աշխատության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ բանկային վարկավորման կատարելագործման, արդյունաբերական ներդրումների խթանման, ֆինանսական ռիսկերի կառավարման և բանկերի ու իրական հատվածի միջև երկարաժամկետ համագործակցության զարգացման առաջարկությունների մշակման համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, բանկային ոլորտի մասնագետներին, արդյունաբերական ձեռնարկությունների ղեկավարներին, ներդրումային կառավարման մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և տնտեսագիտական ու ֆինանսական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է ացետիլենային համակարգերի հիման վրա սնդիկ պարունակող օրգանական միացությունների ստացման, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և քիմիական փոխարկումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են չհագեցած ածխածնային համակարգերի և սնդիկ պարունակող բաղադրիչների փոխազդեցությունների ընդհանուր օրինաչափությունները, առաջացող մետաղօրգանական միացությունների կառուցվածքը, կայունությունը և ռեակցունակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ացետիլենային կապի մասնակցությամբ ընթացող ռեակցիաների մեխանիզմներին և այն կառուցվածքային ու էլեկտրոնային գործոններին, որոնք կարող են ազդել փոխարկումների ուղղության և վերջնական նյութերի հատկությունների վրա։ Վերլուծվում է տարբեր տեղակալիչների ազդեցությունը սկզբնական նյութերի ռեակցունակության վրա, ինչպես նաև ուսումնասիրվում են առաջացող միացությունների հետագա քիմիական փոփոխությունների հնարավոր ուղղությունները։ Քննության են առնվում կառուցվածքի և ռեակցունակության միջև կապերը, միջանկյալ մասնիկների առաջացման առանձնահատկությունները և տարբեր ռեակցիոն պայմանների ազդեցությունը փոխարկումների ընթացքի վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ստացված նյութերի նույնականացմանն ու կառուցվածքի հաստատմանը՝ ֆիզիկաքիմիական և սպեկտրային հետազոտության մեթոդների կիրառմամբ, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատել դրանց բաղադրությունը և մոլեկուլային կառուցվածքի առանձնահատկությունները։ Հետազոտության տեսական նշանակությունը կապված է ացետիլենային համակարգերի և մետաղօրգանական միացությունների քիմիայի վերաբերյալ պատկերացումների ընդլայնման, ինչպես նաև տարբեր կառուցվածքային գործոնների ազդեցության բացահայտման հետ։ Միաժամանակ աշխատանքը կարող է նպաստել օրգանական սինթեզում նոր փոխարկումների և միջանկյալ միացությունների ուսումնասիրմանը՝ մետաղօրգանական քիմիայի ընդհանուր օրինաչափությունների տեսանկյունից։ Քանի որ սնդիկը և դրա միացությունները բարձր թունավորություն ունեցող նյութեր են, նման հետազոտություններն իրականացվում են մասնագիտացված լաբորատոր պայմաններում՝ համապատասխան անվտանգության և թափոնների կառավարման խիստ պահանջների պահպանմամբ։ Աշխատանքը գիտական նշանակություն ունի օրգանական և մետաղօրգանական քիմիայի զարգացման, ացետիլենային համակարգերի ռեակցունակության ուսումնասիրման և սնդիկ պարունակող օրգանական նյութերի կառուցվածքաքիմիական առանձնահատկությունների բացահայտման համար։

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական, քաղաքական և հումանիտար գիտությունների տարբեր ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, ուսանողների և հետազոտողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական գրականության լայն դաշտում։ Այն ընդգրկում է հասարակական-քաղաքական գիտություններ, բանասիրական գիտություններ, գրականագիտություն, լեզվաբանություն, պատմություն և պատմական գիտություններ, աշխարհագրություն, հնագիտություն և ազգագրություն՝ արտացոլելով այս ոլորտներում ձևավորվող ժամանակակից գիտական մոտեցումները, տեսական զարգացումները և մեթոդաբանական նորարարությունները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների և ուսումնական գործընթացի համար՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր հրատարակություններին, գնահատել դրանց գիտական արժեքը և կիրառել դրանք տարբեր հումանիտար ուսումնասիրությունների շրջանակներում։ Այն նաև նպաստում է միջգիտակարգային կապերի զարգացմանը՝ ապահովելով գիտելիքի համակարգված տարածում և աջակցելով հումանիտար գիտությունների զարգացման շարունակականությանը։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Պոնտոսի հույների ամուսնաընտանեկան սովորույթների և ծեսերի ուսումնասիրությանը՝ հատկապես հայկական միջավայրում դրանց պահպանման, վերափոխման և արդիականացման գործընթացների տեսանկյունից։ Հետազոտության կենտրոնում ընտանիքի ձևավորման, ամուսնության կնքման, հարսանեկան արարողությունների և ընտանեկան կյանքի հետ կապված ավանդական մշակութային պատկերացումների համակարգն է։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Պոնտոսի հույն համայնքի ինքնատիպ մշակութային ժառանգությունը, որի կարևոր բաղադրիչներից են ամուսնության նախապատրաստման, նշանադրության, հարսանիքի, նորապսակների ընդունման և հետհարսանեկան շրջանի հետ կապված սովորույթներն ու ծիսական գործողությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես են այս ավանդույթները փոփոխվել հայկական սոցիալ-մշակութային միջավայրում՝ տարբեր մշակութային ազդեցությունների, բնակության նոր պայմանների, միջհամայնքային շփումների և հասարակական փոփոխությունների հետևանքով։ Աշխատության մեջ ավանդական սովորույթները դիտարկվում են ոչ թե որպես անփոփոխ համակարգ, այլ որպես մշակութային երևույթներ, որոնք ժամանակի ընթացքում կարող են պահպանել իրենց հիմնական խորհրդանշական իմաստները՝ միաժամանակ փոխելով արտահայտման ձևերը։ Հետազոտվում են հարսանեկան ծեսերի կառուցվածքը, մասնակիցների դերերը, ծիսական առարկաների և գործողությունների նշանակությունը, բարեմաղթանքները, երգերը, ընտանեկան հարաբերությունների կարգավորման ձևերը և սերնդեսերունդ փոխանցվող պատկերացումները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ավանդույթի և արդիականության փոխհարաբերությանը՝ պարզելու համար, թե ժամանակակից կենսակերպը, քաղաքայնացումը, կրթությունը, միջմշակութային ամուսնությունները և սոցիալական արժեքների փոփոխությունն ինչպես են ազդել ավանդական ծեսերի պահպանման կամ վերափոխման վրա։ Հայկական միջավայրի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նաև մշակութային փոխազդեցության գործընթացները, որոնց արդյունքում որոշ սովորույթներ կարող են պահպանվել գրեթե անփոփոխ, մյուսները՝ հարմարվել նոր պայմաններին, իսկ որոշ ծիսական տարրեր՝ աստիճանաբար դուրս գալ գործածությունից։ Աշխատությունը կարևոր է նաև էթնիկ ինքնության պահպանման տեսանկյունից, քանի որ ընտանեկան ծեսերն ու սովորույթները հաճախ հանդիսանում են համայնքային հիշողության, մշակութային շարունակականության և ինքնության փոխանցման կարևոր միջոցներ։ Հետազոտության միջոցով հնարավոր է ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Պոնտոսի հույների մշակութային ժառանգության, հայկական միջավայրում դրա փոխակերպման և երկու մշակութային ավանդույթների փոխազդեցության մասին։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ազգագրագետներին, մշակութային մարդաբաններին, բանահավաքներին, պատմաբաններին, սոցիոլոգներին, հույն և հայ համայնքների մշակույթն ուսումնասիրող հետազոտողներին, ինչպես նաև ընտանեկան ծեսերի և ավանդական մշակույթի պահպանման խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Մշակույթ

Այս աշխատությունը վերաբերում է «Եսայի Նչեցու Գլաձորի Ավետարան» ձեռագրի (Վենետիկ, ձեռագիր №1917) և միջնադարյան մանրանկարչ Թորոս Տարոնացու արվեստի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով հայկական ձեռագրական մշակույթի, պատկերազարդ ավետարանների և Գլաձորի մանրանկարչական դպրոցի գեղարվեստական ավանդների փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել նշված ավետարանի պատկերագրական համակարգը, գեղարվեստական կառուցվածքը և ոճական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև բացահայտել Թորոս Տարոնացու արվեստի ազդեցությունը հայկական միջնադարյան մանրանկարչության զարգացման վրա։ Ուսումնասիրվում են ձեռագրի պատկերազարդման կոմպոզիցիոն լուծումները, գունային համակարգը, կերպարների պատկերագրական տիպաբանությունը և սիմվոլիկ բովանդակությունը՝ դրանց համեմատական վերլուծությամբ Գլաձորի դպրոցի այլ ձեռագրերի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Թորոս Տարոնացու ստեղծագործական ձեռագրին, նրա ոճի առանձնահատկություններին, արտահայտչական միջոցներին և արվեստի մեջ հոգևոր ու գեղագիտական գաղափարների համադրությանը։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է Գլաձորի մշակութային կենտրոնի դերը XIV դարի հայկական արվեստի զարգացման մեջ և դրա կապերը ժամանակի այլ մանրանկարչական դպրոցների հետ։ Միաժամանակ վերլուծվում են ձեռագրի պահպանության, ուսումնասիրության և արվեստաբանական գնահատման խնդիրները, ինչպես նաև դրա նշանակությունը հայկական մշակութային ժառանգության համատեքստում։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է հայ արվեստաբանության և ձեռագրագիտության ոլորտում՝ նպաստելով միջնադարյան հայկական մանրանկարչության ավելի խորքային գիտական ընկալմանը։

Փիլիսոփայություն

Ուսումնասիրությունը նվիրված է հակափաստարկների էվրիստիկական նշանակությանը և դրանց դերին փիլիսոփայական մտածողության զարգացման գործընթացում։ Աշխատության կենտրոնում հակափաստարկը դիտարկվում է ոչ միայն որպես որևէ տեսակետի կամ դրույթի քննադատման միջոց, այլև որպես նոր գաղափարների առաջացման, հիմնավորումների վերանայման և գիտելիքի զարգացման կարևոր գործիք։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են փաստարկման և հակափաստարկման տրամաբանական կառուցվածքները, դրանց փոխհարաբերությունը քննադատական մտածողության հետ և այն եղանակները, որոնց միջոցով հակադիր տեսակետների բախումը կարող է նպաստել խնդրի ավելի խոր ընկալմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հակափաստարկների էվրիստիկական ներուժին՝ այն հնարավորությանը, որ արդեն ընդունված դրույթների սահմանափակումների, հակասությունների կամ թույլ կողմերի բացահայտումը կարող է ճանապարհ բացել նոր հարցադրումների և այլընտրանքային տեսական լուծումների համար։ Աշխատությունը փիլիսոփայական մտածողության զարգացումը դիտարկում է որպես շարունակական քննադատական գործընթաց, որտեղ գաղափարները ձևավորվում, ստուգվում, վերանայվում և վերաձևակերպվում են բանավեճի ու հիմնավորման միջոցով։ Քննարկվում է նաև հակափաստարկների նշանակությունը իմացաբանական խնդիրների, փիլիսոփայական վեճերի և տարբեր աշխարհայացքային դիրքորոշումների համադրման տեսանկյունից։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ցույց տալու, որ հակափաստարկը կարող է ունենալ ոչ միայն ժխտողական, այլև կառուցողական գործառույթ՝ ընդլայնելով մտածողության հնարավորությունների շրջանակը և խթանելով նոր գիտելիքի որոնումը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել փիլիսոփաներին, տրամաբաններին, մեթոդաբաններին, իմացաբանության և քննադատական մտածողության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև փիլիսոփայության և հարակից գիտությունների ուսանողներին ու ասպիրանտներին։