Տասնվեց համառոտ քարոզ

Կրոն

Աշխատությունը ներկայացնում է աստվածաշնչյան պատմությունը՝ ընդգրկելով Հին և Նոր Կտակարանների հիմնական իրադարձությունները, կարևոր դեմքերին և քրիստոնեական հավատքի ձևավորման առանցքային դրվագները։ Հին Կտակարանի բաժնում կենտրոնական տեղ են զբաղեցնում աշխարհի արարչագործության, մարդկության սկզբնավորման, նախահայրերի կյանքի, աստվածային ուխտի, Իսրայելի ժողովրդի պատմության, մարգարեների գործունեության և ընտրյալ ժողովրդի հոգևոր ճանապարհի մասին պատմությունները։ Այս պատումները բացահայտում են Աստծո և մարդու հարաբերության, հավատարմության, հնազանդության, մեղքի, պատժի ու ներման գաղափարները։ Նոր Կտակարանի հատվածը ներկայացնում է Հիսուս Քրիստոսի կյանքը, քարոզչությունը, հրաշքները, առակները, չարչարանքները, խաչելությունն ու հարությունը, ինչպես նաև առաքյալների գործունեությունն ու քրիստոնեական համայնքների սկզբնավորումը։ Երկու Կտակարանների պատմությունների համադրումը հնարավորություն է տալիս հասկանալու քրիստոնեական վարդապետության շարունակականությունը և Հին Կտակարանի ավանդույթների կապը Նոր Կտակարանի փրկագործական գաղափարների հետ։ Պատմական իրադարձությունները միահյուսվում են բարոյական ու հոգևոր խրատների հետ՝ ընթերցողին ներկայացնելով հավատքի, արդարության, սիրո, ողորմածության և պատասխանատվության նշանակությունը։ Նմանատիպ ուսումնական աշխատությունները սովորաբար նպատակ են ունեցել աստվածաշնչյան նյութը ներկայացնել հաջորդական ու մատչելի շարադրանքով՝ այն հասանելի դարձնելով աշակերտներին և կրոնական գիտելիքներ ձեռք բերող ընթերցողներին։ Գիրքը կարևոր նշանակություն ունի քրիստոնեական կրթության, աստվածաշնչյան պատմությունների յուրացման և կրոնական աշխարհայացքի ձևավորման համար։ Այն նաև արժեքավոր նյութ է 19-րդ դարի հայերեն կրոնական ուսումնական գրականության և հայ կրթական հաստատություններում աստվածաշնչյան գիտելիքների տարածման պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից։

Գրականություն

«Գրական հորիզոններ»-ը ներկայացնում է գրականության տարբեր ուղղությունների, ժանրերի և ստեղծագործողների վերլուծություն՝ ընդգծելով նրանց ազդեցությունը ժամանակակից գրականության վրա։ Գիրքը համադրում է պատմական, քննադատական և վերլուծական մոտեցումներ, լուսաբանում է գրականագիտության ուսուցման և հետազոտության արդի խնդիրները, ինչպես նաև ընթերցողի համար բացահայտում է գրականության բազմազան հորիզոնները։ Հիմնական թեմաները․ Գրականության պատմություն և զարգացման ընթացք Ժանրերի և ոճերի առանձնահատկություններ Հայ և համաշխարհային գրականության ազդեցություններ Գրական քննադատություն և վերլուծական մոտեցումներ Ուսուցման և հետազոտության մեթոդաբանական հարցեր Գրքի առանձնահատկությունները․ Համակողմանի ներկայացնում է գրականության հիմնական ուղղությունները Ներկայացնում է վերլուծություններ և քննադատական հոդվածներ Հարմար է գրականագիտության ուսանողների, հետազոտողների և գրական սիրահարների համար Միավորում է պատմական, վերլուծական և մեթոդաբանական մոտեցումները

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ընթերցողների, հետազոտողների և ուսանողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական և վերլուծական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է քաղաքական գիտության, սոցիոլոգիայի, պատմության, տնտեսագիտության, իրավագիտության, միջազգային հարաբերությունների և հարակից այլ ուղղությունների հրատարակություններ, որոնք արտացոլում են հասարակական գործընթացների ուսումնասիրության ժամանակակից մոտեցումները և տեսական զարգացումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված ներկայացում և մատչելիություն մասնագիտական շրջանակների համար։ Այն ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և վերլուծական աշխատանքի համար՝ օգնելով հետևել ոլորտի նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական արժեքը և կիրառելիությունը հասարակական-քաղաքական երևույթների ուսումնասիրության մեջ։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է միաժամանակ երկու պետության քաղաքացիություն ունենալու իրավական կարգավիճակի սահմանադրաիրավական ուսումնասիրությանը և ժամանակակից հասարակական զարգացման պայմաններում դրա նշանակության բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքացիության ինստիտուտի տեսական հիմքերն են, անձի և պետության միջև կայուն իրավական կապի բովանդակությունը, ինչպես նաև այն առանձնահատկությունները, որոնք առաջանում են մեկից ավելի պետությունների նկատմամբ քաղաքացիական պատկանելության դեպքում։ Քննության են առնվում քաղաքացիության ձեռքբերման, պահպանման և դադարեցման ընդհանուր սահմանադրաիրավական սկզբունքները, անձի իրավունքների ու պարտականությունների հարաբերակցությունը և տարբեր իրավակարգերի միաժամանակյա կիրառությունից առաջացող իրավական հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հանգամանքին, որ միգրացիոն գործընթացների ակտիվացումը, բնակչության միջազգային շարժունակությունը, սփյուռքային համայնքների գոյությունը և պետությունների միջև սոցիալական ու տնտեսական կապերի ընդլայնումը նոր նշանակություն են հաղորդում բազմակի քաղաքացիության իրավական կարգավորմանը։ Վերլուծվում են անձի քաղաքական, սոցիալական և քաղաքացիական իրավունքների իրականացման հետ կապված հարցերը, ինչպես նաև պետության նկատմամբ նրա պարտականությունների սահմանման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է տարբեր պետությունների սահմանադրական և օրենսդրական մոտեցումների համեմատությունը, որը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ինչպես ընդհանուր սկզբունքները, այնպես էլ ազգային իրավակարգերին բնորոշ տարբերությունները։ Քննարկվում են նաև իրավական որոշակիության, հավասարության, պետական ինքնիշխանության և քաղաքացու իրավունքների պաշտպանության սկզբունքների փոխհարաբերությունները։ Միջազգային իրավական չափանիշների և ներպետական կարգավորումների համադրումը հնարավորություն է տալիս քաղաքացիության այս ձևը դիտարկել ոչ միայն ազգային սահմանադրական իրավունքի, այլև պետությունների միջև իրավական փոխգործակցության համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է իրավական կարգավորման այնպիսի համակարգի ձևավորումը, որը կարող է հստակեցնել անձի կարգավիճակը և կանխել տարբեր իրավակարգերի միջև հնարավոր հակասությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է քաղաքացիության ինստիտուտի ժամանակակից վերափոխումների սահմանադրաիրավական վերլուծություն՝ այն կապելով հասարակական հարաբերությունների, միջազգային շարժունակության և պետություն-անհատ իրավական կապի զարգացման միտումների հետ։

Կրոն

Աշխատությունը ներկայացնում է Բառնաբյան միաբանության ընդհանուր առաջնորդ Կարոլոս Վերչելլոնեի դատողությունն ու գնահատականը Վենետիկի Մխիթարյան միաբանության դեմ ուղղված պարսավագրքի վերաբերյալ։ Հրատարակության վերնագիրը վկայում է, որ այն առնչվում է 19-րդ դարի կաթոլիկ եկեղեցական և վանական միջավայրում ծավալված գրական ու գաղափարական բանավեճերին։ Նման բնույթի երկերը կարևոր տեղ են զբաղեցրել տարբեր կրոնական միաբանությունների միջև ծագած տարաձայնությունների, աստվածաբանական դիրքորոշումների և եկեղեցական հեղինակության հարցերի քննարկման մեջ։ Աշխատության հիմնական նշանակությունը պարսավագրի բովանդակության վերաբերյալ եկեղեցական առաջնորդի դիրքորոշման ներկայացումն է, ինչպես նաև Մխիթարյան միաբանության շուրջ ձևավորված քննադատական խոսքի գնահատումը։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու կրոնական բանավեճերի լեզուն, փաստարկման ձևերը և միաբանությունների միջև հարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Հրատարակությունը կարևոր աղբյուր է Մխիթարյան միաբանության պատմության, հայ կաթոլիկ մտավոր միջավայրի և 19-րդ դարի հայերեն կրոնական հրապարակախոսության ուսումնասիրության համար։ Այն նաև արտացոլում է հայ հոգևոր ու գրական կյանքում արտաքին եկեղեցական կարծիքների և գնահատականների նկատմամբ ձևավորված հետաքրքրությունը։

Պատմություն

1864 թվականին Վենետիկում՝ Սուրբ Ղազար տպարանում հրատարակված այս՝ 350 էջից բաղկացած աշխատությունը նվիրված է հայ ժողովրդի պատմությանը։ Վերնագիրը ցույց է տալիս, որ գիրքը նպատակ ունի համառոտ և համակարգված կերպով ներկայացնելու հայոց պատմությունը՝ ընթերցողին ծանոթացնելով ժողովրդի պատմական անցյալին, պետական կազմավորումներին, քաղաքական իրադարձություններին և ազգային կյանքի զարգացմանը։ XIX դարում հայոց պատմության ուսումնասիրությունն ու տարածումը կարևոր նշանակություն ունեին ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդման, պատմական հիշողության պահպանման և կրթության զարգացման համար։ Այդ ժամանակաշրջանի պատմական աշխատությունները հաճախ նպատակ ունեին մեկտեղելու հայ ժողովրդի անցյալի մասին տեղեկությունները և դրանք հասանելի դարձնելու տարբեր կրթական ու հասարակական շրջանակների համար։ Վենետիկի Սուրբ Ղազարի Մխիթարյան միաբանությունը մեծ դեր է ունեցել հայագիտության զարգացման, պատմական աղբյուրների ուսումնասիրման, հայերեն գրքերի հրատարակման և ազգային մշակութային ժառանգության պահպանման գործում։ Միաբանության տպարանում լույս տեսած պատմագիտական գրքերը նպաստել են հայոց պատմության վերաբերյալ գիտելիքների տարածմանը և հայերեն գիտակրթական գրականության հարստացմանը։ Աշխատությունը կարող է ընդգրկել հայ ժողովրդի պատմության տարբեր ժամանակաշրջաններ՝ հնագույն շրջանից մինչև ավելի ուշ դարեր, անդրադառնալով հայկական պետականությունների ձևավորմանը, թագավորություններին, արտաքին հարաբերություններին, կրոնական ու մշակութային զարգացումներին և պատմական կարևոր իրադարձություններին։ Սակայն առանց գրքի բովանդակության ցանկի կամ ամբողջական բնագրի հնարավոր չէ հաստատել, թե որ ժամանակաշրջաններն են ներկայացված, ինչ պատմական աղբյուրներ են օգտագործված և ինչ սկզբունքով է շարադրված նյութը։ Գիրքը արժեքավոր է ուսումնասիրության համար՝ որպես XIX դարի հայերեն պատմագիտական հրատարակության օրինակ, որը կարող է տեղեկություններ տալ ժամանակի պատմական գիտելիքների ներկայացման, ազգային կրթական մտքի և հայ տպագրական մշակույթի զարգացման մասին։