Բեգումի հինգ հարյուր միլիոնը - Ժյուլ Վեռն

Biology

Աշխատությունը նվիրված է տարածաշրջանում տարածված որոճողների հիմնական հելմինթոզների ուսումնասիրությանը, դրանց տարածվածության առանձնահատկությունների բացահայտմանը և կենդանիների վարակվածության դեմ պայքարի արդյունավետ միջոցների մշակմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են խոշոր և մանր եղջերավոր կենդանիների մոտ հանդիպող մակաբուծային հիվանդությունները, դրանց հարուցիչների կենսաբանական առանձնահատկությունները, զարգացման ցիկլերը, տարածման ուղիները և կենդանիների օրգանիզմի վրա ունեցած ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հիվանդությունների տարածվածության վրա ազդող բնական, կլիմայական, անասնապահական և սանիտարահիգիենիկ գործոններին, ինչպես նաև կենդանիների պահման ու արածեցման պայմաններին։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են հելմինթոզների ախտորոշման մեթոդները, հիվանդությունների կլինիկական և համաճարակաբանական դրսևորումները, ինչպես նաև վարակվածության մակարդակի գնահատման մոտեցումները։ Կարևորվում են կանխարգելիչ և բուժական միջոցառումները՝ ներառյալ կենդանիների պարբերական հետազոտությունը, հակահելմինթային միջոցների նպատակային կիրառումը, արոտավայրերի կառավարման բարելավումը և անասնաբուժասանիտարական պահանջների պահպանումը։ Ուսումնասիրությունը նպատակ ունի ձևավորելու համալիր պայքարի համակարգ, որը թույլ կտա նվազեցնել մակաբուծային հիվանդությունների տարածվածությունը, սահմանափակել դրանց պատճառած տնտեսական վնասները և բարձրացնել անասնապահության արտադրողականությունը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել անասնաբույժներին, մակաբուծաբաններին, անասնաբույծներին, ֆերմերային տնտեսությունների մասնագետներին, անասնաբուժական ծառայությունների աշխատակիցներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

History

Աշխատությունը նվիրված է Մեծ Արարատ լեռան ուսումնասիրությանը և նրա գագաթը նվաճելու տարբեր ժամանակաշրջանների փորձերի պատմությանը։ Հեղինակն է ռուսական կայսրության ժամանակաշրջանի կովկասագետ, աշխարհագրագետ և հետազոտող Եվգենի Վեյդենբաումը։ Աշխատության առանձին հրատարակությունը լույս է տեսել Թիֆլիսում 1901 թվականին՝ 68 էջ ծավալով, իսկ ավելի վաղ նույն ուսումնասիրությունը հրապարակվել էր 1884 թվականին Կովկասյան բաժնի կայսերական ռուսական աշխարհագրական ընկերության «Записки»-ում։ Ուսումնասիրության առանցքում Արարատի ֆիզիկական և աշխարհագրական նկարագրությունն է, լեռան առանձնահատկությունները, նրա գագաթ հասնելու բարդությունները և տարբեր ժամանակներում իրականացված արշավների ու վերելքների պատմությունը։ Հեղինակը հավաքագրում և վերլուծում է Արարատի գագաթը բարձրանալու բազմաթիվ փորձերի վերաբերյալ տեղեկությունները՝ ուշադրություն դարձնելով ճանապարհներին, բնական պայմաններին, եղանակային դժվարություններին, բարձրության ազդեցությանը, տեղանքի առանձնահատկություններին և արշավախմբերի կազմակերպմանը։ Աշխատությունը արժեքավոր է նաև որպես պատմական աղբյուր, քանի որ այն փաստագրում է 19-րդ դարի ընթացքում Արարատի նկատմամբ եվրոպացի և ռուս ճանապարհորդների, գիտնականների ու լեռնագնացների հետաքրքրությունը և ներկայացնում է այն ժամանակվա գիտական պատկերացումները լեռան վերաբերյալ։ Առանձնահատուկ տեղ ունի Ֆրիդրիխ Պարրոտի 1829 թվականի վերելքը, որը համարվում է Մեծ Արարատի առաջին փաստագրված հաջող գագաթ բարձրացումը, ինչպես նաև դրան նախորդած և հաջորդած բազմաթիվ անհաջող ու հաջող փորձերը։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ լեռնագնացության պատմությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես արկածների և վտանգների շարք, այլև որպես գիտական հետազոտությունների բաղկացուցիչ մաս։ Արարատի ուսումնասիրությունը կապվում է աշխարհագրության, երկրագիտության, տեղագրության, բնագիտության և տարածաշրջանի պատմության հետ, ինչի շնորհիվ գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև Կովկասի և Հայկական լեռնաշխարհի ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Վեյդենբաումի այս նյութը հետագայում ընդգրկվել է նրա «Կովկասյան էտյուդներ» ժողովածուի մեջ, որը ներառում է Կովկասի պատմությանը, ազգագրությանը, ճանապարհորդություններին և գրականությանը վերաբերող մի շարք ուսումնասիրություններ։ Աշխատությունը հատկապես արժեքավոր է Արարատի պատմական ընկալման, 19-րդ դարի ճանապարհորդական ու գիտական գրականության և վաղ շրջանի լեռնագնացության պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, աշխարհագրագետներին, լեռնագնացության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, հայագիտության և կովկասագիտության մասնագետներին, ինչպես նաև Արարատի մասին պատմական աղբյուրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Chemistry

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է էնոլների 1,3-բիս(սիլիլային եթերների) ցիկլացման ռեակցիաների ուսումնասիրությանը՝ օրգանական քիմիայի և սինթետիկ մեթոդաբանության շրջանակում։ Հետազոտության մեջ վերլուծվում են այդ միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ռեակտիվությունը և ցիկլացման գործընթացների մեխանիզմները, որոնք հանգեցնում են տարբեր ցիկլիկ օրգանական համակարգերի ձևավորմանը։ Աշխատությունում ներկայացվում են սիլիլային պաշտպանիչ խմբերի դերը ռեակցիոն ընտրողականության և կայունության ապահովման գործում, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը միջանկյալ մասնիկների ձևավորման և վերադասավորումների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռեակցիաների ընթացքի ստերեոքիմիական կողմերին, էներգետիկ պրոֆիլներին և կատալիզատորների հնարավոր կիրառությանը գործընթացի արդյունավետության բարձրացման նպատակով։ Վերլուծվում են նաև ժամանակակից սպեկտրոսկոպիկ և քիմիական մեթոդները, որոնք օգտագործվում են ստացված միացությունների կառուցվածքի հաստատման համար։ Աշխատությունը ընդգծում է այս տիպի ցիկլացման ռեակցիաների նշանակությունը բարդ օրգանական մոլեկուլների սինթեզում և դրանց կիրառական ներուժը դեղագործական և նյութագիտական հետազոտություններում։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիկոսների, սինթետիկ քիմիայի մասնագետների, դեղագործների և նյութագիտությամբ հետաքրքրվող գիտնականների համար։

Other Subjects

Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է տեխնիկական թեմաներով նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը՝ նախատեսված ընթերցողներին, մասնագետներին և հետազոտողներին ժամանակակից տեխնիկական գրականության մասին արագ և ճշգրիտ տեղեկատվություն տրամադրելու համար։ Այն ընդգրկում է տարբեր ուղղությունների հրատարակություններ՝ ինժեներական գիտություններից և մեքենաշինությունից մինչև էլեկտրոնիկա, ավտոմատացում, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ, էներգետիկ համակարգեր և շինարարական տեխնոլոգիաներ՝ արտացոլելով գիտատեխնիկական զարգացման արդի միտումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային հավաքածուների և նոր ստացվող հրատարակությունների հիման վրա և ծառայում է որպես օժանդակ գործիք գիտական ու կիրառական գործունեությամբ զբաղվող մասնագետների համար՝ հնարավորություն տալով հետևել ոլորտի նորություններին, բացահայտել արդիական հետազոտություններ և ընտրել անհրաժեշտ գրականություն մասնագիտական աշխատանքի համար։ Այն նաև կարևոր դեր ունի տեղեկատվության կազմակերպման և տարածման գործում՝ ապահովելով տեխնիկական գիտելիքների հասանելիությունը և աջակցելով գիտական հաղորդակցության շարունակականությանը։

Finance

Աշխատանքը նվիրված է կառուցվածքային ֆինանսական գործիքների կիրառման հնարավորությունների և զարգացման հեռանկարների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության ֆինանսական շուկայում։ Հետազոտության կենտրոնում այն ֆինանսական մեխանիզմներն են, որոնք հնարավորություն են տալիս համակցել տարբեր ֆինանսական ակտիվների և պայմանագրային տարրերի առանձնահատկությունները՝ ներդրողների, ֆինանսական կազմակերպությունների և տնտեսության այլ մասնակիցների համար ստեղծելով ռիսկերի կառավարման, եկամտաբերության ձևավորման և ներդրումային ռազմավարությունների դիվերսիֆիկացման նոր հնարավորություններ։ Աշխատանքում կարող են ներկայացվել կառուցվածքային գործիքների էությունը, տեսակները, դրանց ձևավորման սկզբունքները և միջազգային ֆինանսական շուկաներում կիրառման հիմնական ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դրանց օգտագործման հնարավորություններին Հայաստանի պայմաններում՝ հաշվի առնելով տեղական ֆինանսական շուկայի զարգացման մակարդակը, ներդրումային պահանջարկը, շուկայի մասնակիցների կառուցվածքը, կարգավորող միջավայրը և ֆինանսական ենթակառուցվածքների առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրվում են կառուցվածքային գործիքների հնարավոր կիրառությունները ռիսկերի հեջավորման, ներդրումային պորտֆելների դիվերսիֆիկացման, կապիտալի ներգրավման և նոր ֆինանսական ծառայությունների ստեղծման նպատակներով։ Միաժամանակ քննարկվում են դրանց հետ կապված հնարավոր ռիսկերը՝ ներառյալ շուկայի իրացվելիության սահմանափակումները, գնագոյացման բարդությունը, հակակողմ ռիսկը, տեղեկատվական անհամաչափությունը և ներդրողների կողմից նման գործիքների բնույթի ոչ լիարժեք ընկալումը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև իրավական և ինստիտուցիոնալ այն պայմաններին, որոնք անհրաժեշտ են կառուցվածքային ֆինանսական արտադրանքների անվտանգ և արդյունավետ ներդրման համար։ Կարևոր նշանակություն ունի շուկայի մասնակիցների մասնագիտական կարողությունների, ֆինանսական գրագիտության և համապատասխան տեխնոլոգիական ենթակառուցվածքների զարգացումը, քանի որ բարդ ֆինանսական գործիքների տարածումը պահանջում է ինչպես արդյունավետ վերահսկողություն, այնպես էլ թափանցիկ տեղեկատվության ապահովում։ Հետազոտության միջոցով փորձ է արվում գնահատել ՀՀ ֆինանսական շուկայում կառուցվածքային գործիքների ներդրման տնտեսական նպատակահարմարությունը և բացահայտել դրանց զարգացման համար անհրաժեշտ նախադրյալները։ Արդյունքները կարող են օգտակար լինել ֆինանսական կազմակերպությունների, ներդրումային կառույցների, պետական կարգավորող մարմինների, տնտեսագետների, ֆինանսական վերլուծաբանների, հետազոտողների և ուսանողների համար՝ նպաստելով Հայաստանի ֆինանսական շուկայի դիվերսիֆիկացման, նոր ֆինանսական արտադրանքների զարգացման և ռիսկերի կառավարման ժամանակակից մեխանիզմների կիրառման հնարավորությունների ավելի խոր ըմբռնմանը։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է արաբերենի և Անտիոքի հայերեն խոսվածքների երկարատև լեզվական շփման հետևանքով առաջացած ազդեցությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն լեզվական փոփոխություններն են, որոնք ձևավորվել են արաբական լեզվամշակութային միջավայրում գոյատևած հայ համայնքների խոսքում։ Անտիոքի հայերեն խոսվածքները դարեր շարունակ գտնվել են արաբերենի հետ անմիջական շփման պայմաններում, ինչի հետևանքով դրանց բառապաշարում, հնչյունական համակարգում և լեզվական այլ մակարդակներում առաջացել են արաբերենից փոխառված կամ արաբերենի ազդեցությամբ ձևավորված միավորներ։ Նման ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ Անտիոքի հայերեն խոսվածքների արաբական ազդեցությունը միայն բառերի մեխանիկական փոխառությամբ չի սահմանափակվում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննվել արաբերենից անցած բառերի հնչյունական, ձևաբանական, իմաստային և գործառական փոփոխությունները, ինչպես նաև դրանց հարմարեցումը հայերենի տվյալ խոսվածքների ներքին օրինաչափություններին։ Գիտական ուսումնասիրություններում նշվում է, որ Անտիոքի հայերեն բարբառախմբի արաբական փոխառությունների մի մասը չի հակասում հայերեն խոսվածքների հնչյունական օրենքներին, իսկ որոշ փոխառություններ ենթարկվել են դրանց ազդեցությանը։ Միաժամանակ որոշ բառերում նկատվող հնչյունական առանձնահատկությունները կարող են վկայել միջնորդավորված փոխառության մասին, երբ արաբերեն ծագում ունեցող բառը հայերեն է անցել մեկ այլ լեզվի, օրինակ՝ թուրքերենի միջնորդությամբ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է արաբական փոխառությունների բառապաշարային քննությունը։ Կարող են առանձնացվել կենցաղային կյանքի, սննդի, հագուստի, արհեստների, առևտրի, հասարակական հարաբերությունների, բնության, վարչական կյանքի և այլ ոլորտների բառեր, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում ներթափանցել են խոսվածք։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այն հանգամանքին, թե փոխառված բառերը պահպանե՞լ են իրենց սկզբնական իմաստը, թե՞ հայերեն խոսվածքում ձեռք են բերել նոր կամ լրացուցիչ նշանակություններ։ Այս գործընթացը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն լեզվական փոխազդեցությունը, այլև այն հասարակական ու մշակութային միջավայրը, որում տեղի է ունեցել փոխառությունը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև արաբերեն բառերի հայերենացման ձևերը։ Փոխառված միավորները կարող են հնչյունականորեն համապատասխանեցվել Անտիոքի հայերեն խոսվածքի առանձնահատկություններին, ենթարկվել հայերենի քերականական կանոններին և ստանալ հայերեն բառափոխական կամ բառակազմական ձևեր։ Այսպիսով՝ օտարածին բառը ժամանակի ընթացքում կարող է դառնալ տվյալ խոսվածքի բնական և լիարժեք բառապաշարային միավոր։ Կարևոր է նաև արաբերենի ազդեցության տարբերակումը այլ լեզուների ազդեցությունից, քանի որ տարածաշրջանը պատմականորեն բազմալեզու միջավայր է եղել։ Որոշ արաբերեն ծագում ունեցող բառեր հայերեն կարող էին անցնել ոչ թե անմիջական շփման, այլ թուրքերենի կամ մեկ այլ միջնորդ լեզվի միջոցով, ինչն արտահայտվում է դրանց հնչյունական և երբեմն իմաստային առանձնահատկություններում։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև խոսվածքների հնչյունական համակարգի վրա արաբերենի ազդեցությանը՝ հատկապես փոխառյալ բառերում ձայնավորների և բաղաձայնների դրսևորումների համեմատական քննությամբ։ Այդպիսի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե փոխառության ընթացքում որ փոփոխություններն են պայմանավորված արաբերենի սկզբնական հնչյունական կառուցվածքով, իսկ որոնք՝ հայերեն խոսվածքի ներքին օրինաչափություններով։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն Անտիոքի հայերեն խոսվածքները դիտարկում է որպես երկարատև լեզվական շփման արդյունք և հնարավորություն է տալիս բացահայտելու լեզուների փոխազդեցության կոնկրետ մեխանիզմները։ Հետազոտությունը կարող է կարևոր նյութ տրամադրել նաև արևմտահայերենի և նրա բարբառների պատմական զարգացման, արաբահայ համայնքների լեզվական ժառանգության և Մերձավոր Արևելքի բազմալեզու միջավայրի ուսումնասիրության համար։ Թեմայի վերաբերյալ ՀՀ ԳԱԱ Հ. Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտի հրապարակումներում Սոնա Միքայելյանի ուսումնասիրությունը նշվում է որպես Անտիոքի հայերեն խոսվածքներում արաբերենի ազդեցությանը նվիրված առանձին գիտական ուղղություն։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել բարբառագետներին, հայերենագետներին, արաբագետներին, լեզվական շփումների և փոխառությունների տեսությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև արևմտահայերենի պատմությամբ ու Անտիոքի հայ համայնքի լեզվամշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։