Մշակականք

Philosophy

Գիտական աշխատությունը նվիրված է 17-րդ դարի հայ նշանավոր պատմագիր Առաքել Դավրիժեցու պատմագիտական և փիլիսոփայական հայացքների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով նրա պատմական մտածողության առանձնահատկությունները, պատմական իրադարձությունների մեկնաբանման սկզբունքները, հասարակության զարգացման վերաբերյալ պատկերացումները և հայ միջնադարյան պատմափիլիսոփայական մտքի զարգացման մեջ ունեցած նշանակությունը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է պատմության ընթացքի, մարդկային գործունեության, աստվածային նախախնամության, բարոյական պատասխանատվության և պատմական իրադարձությունների պատճառահետևանքային կապերի վերաբերյալ պատմագրի ըմբռնումների բացահայտման հետ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է հայ ժողովրդի քաղաքական, հասարակական, կրոնական և մշակութային կյանքի վերաբերյալ նրա պատկերացումները, ինչպես նաև պատմական անցյալի գնահատման այն սկզբունքները, որոնց միջոցով հեղինակը մեկնաբանում է իր ժամանակաշրջանի բարդ և հակասական իրադարձությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրության է արժանի պատմագրի «Գիրք պատմութեանց» երկը, որը կարևոր սկզբնաղբյուր է 17-րդ դարի Հայաստանի և հարակից տարածաշրջանների պատմության ուսումնասիրության համար։ Այս ստեղծագործության մեջ արտացոլված են հայ ժողովրդի պատմական ճակատագրի, օտար տիրապետությունների, պատերազմների, բռնագաղթերի, հասարակական դժվարությունների, եկեղեցական կյանքի և մշակութային շարունակականության վերաբերյալ բազմաբնույթ տեղեկություններ ու մեկնաբանություններ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պատմագրի աշխարհայացքի ձևավորման պատմական և գաղափարական նախադրյալների ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով նրա ապրած ժամանակաշրջանի քաղաքական իրադրությունը, հայկական հասարակության սոցիալական պայմանները և քրիստոնեական մտածողության ազդեցությունը պատմական իրականության ընկալման վրա։ Պատմափիլիսոփայական տեսանկյունից առանձնահատուկ նշանակություն ունեն պատմական իրադարձությունների պատճառների, մարդկային կամքի և աստվածային նախախնամության փոխհարաբերությունների, բարու և չարի հակադրության, արդարության և անարդարության վերաբերյալ արտահայտված պատկերացումները։ Աշխատության շրջանակում կարևորվում է այն հարցը, թե ինչպես է պատմագիրը համադրում պատմական փաստերի նկարագրությունը բարոյական գնահատականների և կրոնափիլիսոփայական մեկնաբանությունների հետ՝ պատմությանը հաղորդելով ոչ միայն փաստագրական, այլև գաղափարական և դաստիարակչական բովանդակություն։ Առանձին հետաքրքրություն է ներկայացնում ժողովրդի պատմական ճակատագրի ընկալումը, ազգային ինքնության պահպանման հիմնախնդիրը և պատմական հիշողության նշանակությունը հասարակության հոգևոր ու մշակութային շարունակականության ապահովման գործում։ Պատմագրի մտածողության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայրենիքի, եկեղեցու, հավատքի, կրթության և մշակույթի դերը ազգային գոյության պահպանման վերաբերյալ նրա պատկերացումներում։ Հետազոտության թեմատիկան առնչվում է նաև պատմական ժամանակի ընկալման, անցյալի և ներկայի փոխհարաբերության, պատմական փոփոխությունների օրինաչափությունների և հասարակական կյանքի բարոյական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում պատմական անհատների գործունեության գնահատման սկզբունքները, քաղաքական իշխանության և հասարակության փոխհարաբերությունները, պետական կառավարման բարոյական պատասխանատվությունը և պատմական իրադարձությունների ընթացքի վրա մարդկային որոշումների ազդեցությունը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվող գաղափարական համակարգը կարելի է դիտարկել հայ միջնադարյան պատմագրության ավանդույթների համատեքստում՝ համեմատելով պատմական իրականության մեկնաբանման այն մոտեցումների հետ, որոնք բնորոշ են Մովսես Խորենացու, Եղիշեի, Ղազար Փարպեցու և այլ հայ պատմագիրների ստեղծագործություններին։ Նման համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու պատմագրական մտածողության շարունակականությունը, կրոնական և աշխարհիկ բացատրությունների փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև պատմության իմաստավորման սկզբունքների զարգացումը տարբեր դարաշրջաններում։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի պատմագրի լեզվի, պատմողական ոճի, պատմական տեղեկությունների ընտրության և ներկայացման եղանակների ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանք արտահայտում են ոչ միայն հեղինակի գրական ու պատմագիտական կարողությունները, այլև նրա գաղափարական դիրքորոշումները և պատմության վերաբերյալ ընդհանուր պատկերացումները։ Հետազոտության մեթոդաբանական շրջանակը կարող է ներառել պատմափիլիսոփայական, պատմահամեմատական, աղբյուրագիտական և տեքստաբանական վերլուծության մոտեցումներ, որոնց միջոցով հնարավոր է բացահայտել պատմական փաստի, հեղինակային մեկնաբանության և աշխարհայացքային համոզմունքների փոխազդեցությունը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է հայ պատմագրության մեջ պատմափիլիսոփայական գաղափարների զարգացման, պատմական մտածողության առանձնահատկությունների և միջնադարյան աշխարհայացքից նոր ժամանակների պատմագիտական ընկալումների անցման գործընթացների ուսումնասիրությամբ։ Այն կարևոր է նաև 17-րդ դարի հայ մտավոր կյանքի, հասարակական գիտակցության, ազգային ինքնության և պատմական հիշողության ձևավորման առանձնահատկությունների բացահայտման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբաններին, փիլիսոփաներին, հայագետներին, միջնադարագետներին, աղբյուրագետներին, մշակութաբաններին, աստվածաբաններին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին, ինչպես նաև հայ պատմագրության և հայ փիլիսոփայական մտքի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Աշխատությունն ունի պատմագիտական, փիլիսոփայական, աղբյուրագիտական և պատմամշակութային նշանակություն՝ նպաստելով Առաքել Դավրիժեցու աշխարհայացքի, պատմական իրադարձությունների մեկնաբանման սկզբունքների, բարոյափիլիսոփայական պատկերացումների և հայ պատմափիլիսոփայական մտքի զարգացման մեջ նրա ունեցած դերի առավել խորքային ըմբռնմանը։

Culture

Հայ ընտանիք աշխատությունը նվիրված է հայ ընտանիքի կառուցվածքին, ավանդույթներին, բարոյական և մշակութային արժեքներին, ինչպես նաև նրա դերին հայ ժողովրդի սոցիալական և պատմական կյանքում։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են ընտանեկան հարաբերությունները, ծնողների ու երեխաների դերերը, ամուսնական և տոհմային կապերը, ընտանիքում ընդունված սովորույթները և ավանդույթների փոխանցման մեխանիզմները, ինչպես նաև սոցիալական փոփոխությունների ազդեցությունը ընտանիքի գործունեության վրա։ Հեղինակը առանձնացնում է հայ ընտանիքի յուրահատուկ ինքնությունը, նշում նրա դերը ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման և մշակութային ժառանգության պահպանման գործում, դիտարկում է ընտանիքի սոցիալական, տնտեսական և դաստիարակչական նշանակությունը։ Աշխատությունը համադրում է պատմական, մշակութաբանական և սոցիոլոգիական վերլուծություններ, տալիս օրինակներ և դիտարկումներ՝ ընթերցողին տրամադրելով ամբողջական պատկերացում հայ ընտանիքի էության և արժեքների մասին։ Գիրքը օգտակար է թե ուսանողների, թե մշակութաբանների, թե սոցիոլոգների, ինչպես նաև լայն ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են ուսումնասիրել հայկական ընտանիքի կառուցվածքը, ավանդույթները և հասարակության մեջ նրա դերը։

Mathematics

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է բիցիկլային կիսախմբի ինվերս ենթակիսախմբերից առաջացած C*-ալգեբրաների կառուցվածքային և հատկաբանական ուսումնասիրությանը։ Ներկայացվում են օպերատորային ալգեբրաների և կիսախմբերի տեսության հիմնարար հասկացությունները, վերլուծվում են ինվերս կիսախմբերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները և դրանց կապը C*-ալգեբրաների ձևավորման ու դասակարգման հետ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են ներկայացումների, իդեալների, սպեկտրային հատկությունների, իզոմորֆիզմների և ֆունկցիոնալ-անալիտիկ բնութագրերի հարցերը՝ կիրառելով ժամանակակից մաթեմատիկական մեթոդներ և տեսական մոտեցումներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բիցիկլային կիսախմբի ալգեբրական կառուցվածքի ազդեցությանը համապատասխան C*-ալգեբրաների հատկությունների վրա, ինչպես նաև օպերատորային տեսության, ոչ կոմուտատիվ երկրաչափության և աբստրակտ հանրահաշվի հետ փոխկապակցված խնդիրներին։ Ներկայացվում են նոր տեսական արդյունքներ, ապացույցներ և ընդհանրացումներ, որոնք նպաստում են օպերատորային ալգեբրաների և կիսախմբերի տեսության հետագա զարգացմանը։ Գիրքը նախատեսված է մաթեմատիկոսների, ֆունկցիոնալ անալիզի և հանրահաշվի ոլորտի հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների, մագիստրանտների և այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են C*-ալգեբրաների, կիսախմբերի տեսության և ժամանակակից աբստրակտ մաթեմատիկայի խորացված ուսումնասիրությամբ։

Sociology

Աշխատությունը նվիրված է ազգային առաջադիմության գաղափարին և այն պայմաններին, որոնց շնորհիվ ժողովուրդը կարող է զարգացնել իր հասարակական, մտավոր և մշակութային կյանքը։ Շարադրանքի առանցքում ազգային կյանքի բարելավման, կրթության տարածման, գիտելիքի ձեռքբերման, հասարակական համախմբման և անհատական պատասխանատվության նշանակության հարցերն են։ Ազգային առաջադիմությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես նյութական բարեկեցության աճ, այլև որպես գիտակցության, բարոյական արժեքների, կրթական մակարդակի և հանրային կազմակերպվածության զարգացում։ Նման հասարակական-հրապարակախոսական երկերը կարևոր տեղ էին զբաղեցնում 19-րդ դարի ազգային մտքի ձևավորման գործընթացում՝ ընթերցողին մղելով խորհելու ժողովրդի ապագայի, ինքնության պահպանման և զարգացման ուղիների մասին։ Գրվածքը կարելի է դիտարկել նաև ժամանակի մտավորական միջավայրում տարածված այն քննարկումների համատեքստում, որոնք վերաբերում էին լուսավորությանը, հասարակական բարեփոխումներին և ազգային կյանքի արդիականացմանը։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ հասարակական մտքի պատմությամբ, ազգային գաղափարների զարգացմամբ և 19-րդ դարի հրապարակախոսական գրականությամբ զբաղվող ընթերցողների ու հետազոտողների համար։

Economics

Անընդհատ (համատարած) քրոնոմետրաժը աշխատանքային ժամանակի ուսումնասիրման մեթոդ է, որի միջոցով չափվում և գրանցվում է արտադրական գործընթացի բոլոր գործողությունների տևողությունը՝ առանց ընդհատումների ամբողջ աշխատանքային ցիկլի ընթացքում։ Դրա էությունը կայանում է նրանում, որ դիտարկվում է աշխատանքի ընթացքը սկզբից մինչև վերջ, և յուրաքանչյուր գործողության ժամանակը ֆիքսվում է շարունակական ձևով՝ ապահովելով ամբողջական պատկեր աշխատանքային գործընթացի մասին։ Այս մեթոդը թույլ է տալիս բացահայտել աշխատանքի կառուցվածքը, առանձին գործողությունների տևողությունը, ինչպես նաև արտադրողականության վրա ազդող գործոնները։ Անընդհատ քրոնոմետրաժը հատկապես կիրառվում է բարդ արտադրական գործընթացներում, որտեղ կարևոր է յուրաքանչյուր փուլում ժամանակի ճիշտ հաշվարկը և կորուստների հայտնաբերումը։ Այն հնարավորություն է տալիս վերլուծել աշխատանքի արդյունավետությունը, գտնել ավելորդ ժամանակային ծախսերը և բարելավել արտադրական կազմակերպումը։ Քրոնոմետրաժի տվյալները օգտագործվում են նաև աշխատանքի նորմավորման համար՝ սահմանելու աշխատանքի կատարման օպտիմալ ժամանակային չափանիշներ։ Մեթոդի առավելություններից են ճշգրիտ տվյալների ստացումը և գործընթացի ամբողջական վերահսկումը, սակայն այն պահանջում է մանրակրկիտ դիտարկում և կարող է լինել ժամանակատար։ Այսպիսով, անընդհատ քրոնոմետրաժը կարևոր գործիք է աշխատանքի կազմակերպման և արտադրողականության բարձրացման համար, քանի որ այն օգնում է գիտական հիմքով գնահատել և օպտիմալացնել աշխատանքային գործընթացները։

Chemistry

Աշխատանքը նվիրված է ցիկլիկ β-կետոէսթերների հիման վրա տարբեր օրգանական միացությունների ստացման և դրանց սինթետիկ փոխակերպումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում β-կետոէսթերների կառուցվածքային առանձնահատկություններն են, դրանց երկֆունկցիոնալ բնույթը և այն հնարավորությունները, որոնք դրանք ընձեռում են բարդ օրգանական մոլեկուլների նպատակային սինթեզի համար։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են ելանյութերի ստացման եղանակները, դրանց քիմիական ակտիվությունը և տարբեր ռեագենտների ու ռեակցիայի պայմանների նկատմամբ դրսևորվող վարքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ցիկլիկ համակարգերում ընթացող կոնդենսացման, ալկիլացման, ացիլացման և այլ օրգանական փոխակերպումներին, որոնց միջոցով հնարավոր է ձևավորել նոր ածխածնային կմախքներ և հետերոցիկլային կառուցվածքներ։ Աշխատանքը կարող է ներառել ռեակցիաների ընթացքի վրա ջերմաստիճանի, լուծիչի, կատալիզատորի և ռեագենտների բնույթի ազդեցության ուսումնասիրություն՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել թիրախային արտադրանքների ելքն ու ընտրողականությունը։ Կարևորվում է ստացված միացությունների կառուցվածքի հաստատումը ֆիզիկաքիմիական և սպեկտրոսկոպիական մեթոդներով, ինչպես նաև դրանց հատկությունների համեմատական վերլուծությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սինթետիկ մեթոդների օպտիմալացումը և այն օրինաչափությունների բացահայտումը, որոնք թույլ են տալիս կանխատեսելիորեն կառավարել ռեակցիաների ուղղությունը։ Ցիկլիկ β-կետոէսթերների բազմակողմանի ռեակցիոնունակությունը դրանք դարձնում է արժեքավոր միջանկյալ նյութեր դեղագործական, կենսաբանորեն ակտիվ և ֆունկցիոնալ օրգանական միացությունների ստացման համար։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նպաստել օրգանական սինթեզի նոր և արդյունավետ մեթոդների մշակմանը, ինչպես նաև բարդ կառուցվածքով միացությունների ստացման հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Հետազոտությունը կարևոր է ինչպես տեսական օրգանական քիմիայի, այնպես էլ կիրառական սինթեզի համար՝ հնարավորություն տալով խորացնել պատկերացումները ցիկլիկ β-կետոէսթերների ռեակցիոն հատկությունների և դրանց հիման վրա իրականացվող քիմիական փոխակերպումների վերաբերյալ։