Մշակականք

Экономика

Աշխատությունը տնտեսամաթեմատիկական վերլուծության հիմնարար ուսումնական դասագիրք է, որը նվիրված է տնտեսական գործընթացների ուսումնասիրման մաթեմատիկական մեթոդների տեսական հիմքերին և դրանց կիրառական մեկնարկին՝ նախատեսված տնտեսագիտության, ֆինանսների, մաթեմատիկական տնտեսագիտության և կառավարման ոլորտներում սովորող ուսանողների ու մասնագետների համար, գրքում ներկայացվում են տնտեսական վերլուծության մաթեմատիկական ապարատի հիմքերը՝ ֆունկցիաների և հավասարումների կիրառումը տնտեսական կախվածությունների նկարագրության մեջ, գծային հանրահաշվի տարրերը և դրանց օգտագործումը տնտեսական մոդելներում, բացատրվում է տնտեսական տվյալների քանակական ներկայացման և ձևակերպման մեթոդաբանությունը, մանրամասն քննարկվում են օպտիմալացման պարզ սկզբունքները, սահմանափակ ռեսուրսների պայմաններում արդյունավետ լուծումների որոնման գաղափարները և տնտեսական համակարգերի կառուցվածքային վերլուծության հիմունքները, աշխատությունը անդրադառնում է նաև տնտեսական մոդելավորման ներածական հարցերին՝ արտադրության, պահանջարկի և առաջարկի պարզ մոդելների ձևակերպում, ինչպես նաև դրանց վերլուծության մաթեմատիկական գործիքներին, ներկայացվում են հաշվարկային օրինակներ և մեթոդական մոտեցումներ, որոնք օգնում են կապ հաստատել տեսական մաթեմատիկայի և տնտեսական երևույթների միջև, գրքում ընդգծվում է մաթեմատիկական մտածողության դերը տնտեսագիտության զարգացման, վերլուծության ճշգրտության և կառավարչական որոշումների գիտական հիմնավորման գործում, աշխատությունը համադրում է տեսական մաթեմատիկական հիմքերը և տնտեսագիտական կիրառությունների սկզբնական մակարդակը՝ ձևավորելով տնտեսական վերլուծության մաթեմատիկական մոտեցման հիմք։

История

Աշխատությունը նվիրված է արաբական արշավանքներին դեպի Հայաստան և դրանց պատմական ընթացքի ուսումնասիրությանը։ Այն անդրադառնում է այն ժամանակաշրջանին, երբ արաբական նվաճումները հասան Հայկական լեռնաշխարհ՝ էական ազդեցություն ունենալով Հայաստանի քաղաքական, ռազմական և հասարակական կյանքի վրա։ Արաբական արշավանքները հայոց պատմության կարևոր շրջափուլերից են, քանի որ դրանց հետևանքով փոխվեցին երկրի կառավարման պայմանները, արտաքին քաղաքական հարաբերությունները և բնակչության առօրյա կյանքը։ Այդ իրադարձությունները կապված էին Հայաստանի և Արաբական խալիֆայության միջև ձևավորված հարաբերությունների, ռազմական բախումների, քաղաքական ենթակայության հաստատման և տեղական իշխանական կառույցների դիրքի փոփոխության հետ։ Թեմայի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու հայ ժողովրդի դիմադրության դրսևորումներին, իշխանական տների գործունեությանը, ազգային ինքնության պահպանման խնդիրներին և պատմական իրադարձությունների երկարաժամկետ հետևանքներին։ Գիրքը կարևոր նյութ է ներկայացնում արաբական նվաճումների ժամանակաշրջանի, Հայաստանի քաղաքական պատմության և միջնադարյան հայ-արաբական հարաբերությունների վերաբերյալ հետաքրքրվողների համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության համապատասխան ժամանակաշրջանի ուսումնասիրության, պատմական իրադարձությունների հաջորդականության ընկալման և Հայաստանի՝ տարածաշրջանային քաղաքական զարգացումներում ունեցած դերի հետազոտության համար։

Экономика

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պարենային անվտանգության կառավարման համակարգի կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով երկրի տնտեսական, գյուղատնտեսական, սոցիալական և աշխարհաքաղաքական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության հիմքում այն մոտեցումն է, որ պարենային անվտանգությունը միայն անհրաժեշտ քանակությամբ սննդամթերքի արտադրության կամ ներմուծման ապահովման խնդիր չէ, այլ բազմաբաղադրիչ համակարգ, որը ներառում է պարենի առկայությունը, բնակչության համար դրա տնտեսական և ֆիզիկական մատչելիությունը, սննդի պատշաճ օգտագործումը և մատակարարման կայունությունը։ ՀՀ կառավարության կողմից հաստատված պարենային անվտանգության համակարգի զարգացման ռազմավարությունը նույնպես հիմնվում է այս չորս հիմնական ուղղությունների վրա և նախատեսում է համապատասխան միջոցառումներ՝ բնակչության տարբեր խմբերի համար պարենային ապահովվածության բարելավման նպատակով։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել Հայաստանի պարենային անվտանգության վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնները, այդ թվում՝ գյուղատնտեսական արտադրության ծավալները, բնական և կլիմայական ռիսկերը, ներմուծումից կախվածությունը, գյուղատնտեսական հումքի և պարենային ապրանքների գների փոփոխությունները, բնակչության եկամուտների մակարդակը, ենթակառուցվածքների վիճակը և միջազգային շուկաներում տեղի ունեցող փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կենսապես կարևոր պարենային ապրանքների ինքնաբավության մակարդակին, քանի որ որոշ ապրանքների արտադրության սահմանափակ հնարավորությունները կարող են մեծացնել արտաքին շուկաների նկատմամբ կախվածությունը և բարձրացնել մատակարարման խափանումների ռիսկը։ Պարենային անվտանգության ռազմավարական մոտեցումներում որպես կարևոր խնդիրներ առանձնացվում են նաև բնական աղետների հետևանքները, պահուստների և պաշարների ձևավորման արդյունավետությունը, պահեստավորման ենթակառուցվածքների զարգացումը և ցածր ինքնաբավություն ունեցող ապրանքների ներմուծման արտաքին ռիսկերի կառավարումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պետական կառավարման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը, քանի որ պարենային անվտանգության ապահովումը պահանջում է գյուղատնտեսության, տնտեսության, սոցիալական պաշտպանության, առողջապահության, արտակարգ իրավիճակների և այլ ոլորտների քաղաքականությունների համակարգված իրականացում։ Այդ շրջանակում կարևոր են պետական պարենային պահուստների ձևավորումն ու կառավարումը, ռազմավարական պաշարների բավարար մակարդակի պահպանումը, ճգնաժամային իրավիճակներում արագ արձագանքման մեխանիզմների զարգացումը և պարենային մատակարարման շղթաների շարունակականության ապահովումը։ ՀՀ ռազմավարական փաստաթղթերում որպես առաջնահերթություն նշվում են նաև բավարար պարենային պաշարների և կենսապես կարևորագույն պարենամթերքի նյութական պահուստի առկայությունը, անհրաժեշտ ենթակառուցվածքների զարգացումը և պարենային արժեշղթաներում կորուստների նվազեցումը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև գյուղատնտեսության արտադրողականության բարձրացման, ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրման, ոռոգման և պահեստավորման համակարգերի բարելավման, գյուղատնտեսական ապահովագրության, արտադրողների ֆինանսավորման և շուկաների հասանելիության ընդլայնման խնդիրներին։ Այս միջոցառումները կարևոր են ոչ միայն ներքին պահանջարկի բավարարումն ապահովելու, այլև տեղական արտադրողների մրցունակությունը բարձրացնելու և գյուղատնտեսական արտադրության նկատմամբ արտաքին ցնցումների ազդեցությունը նվազեցնելու համար։ Պարենային անվտանգության մեկ այլ կարևոր բաղադրիչ է բնակչության տնտեսական հասանելիությունը․ նույնիսկ սննդամթերքի բավարար ֆիզիկական առկայության պայմաններում դրա բարձր գները կամ բնակչության եկամուտների ցածր մակարդակը կարող են սահմանափակել տարբեր սոցիալական խմբերի լիարժեք սննդով ապահովվածությունը։ Այդ պատճառով կառավարման համակարգի կատարելագործումը ենթադրում է նաև սոցիալական քաղաքականության, գնային միջավայրի, զբաղվածության և եկամուտների հետ կապված գործոնների համատեղ դիտարկում։ Աշխատանքի կարևոր բաղադրիչ է նաև պարենի որակի և անվտանգության ապահովումը, քանի որ պարենային ապահովվածությունը չի կարող սահմանափակվել սննդամթերքի քանակական հասանելիությամբ։ ՀՀ սննդամթերքի անվտանգության համակարգի զարգացման ռազմավարությունը նախատեսում է օրենսդրության կատարելագործում, սննդի ամբողջ շղթայի վերահսկելիության ապահովում, լաբորատոր կարողությունների զարգացում, հետագծելիության համակարգերի ներդրում և վտանգների վերլուծության ու հսկման կրիտիկական կետերի սկզբունքների կիրառում։ Հետազոտության շրջանակում կարող է կարևորվել նաև տեղեկատվական և վերլուծական համակարգերի զարգացումը, քանի որ արդյունավետ կառավարումը պահանջում է պարենային շուկաների, արտադրության, ներմուծման, պահուստների, գների և սպառման վերաբերյալ հավաստի ու ժամանակին տվյալներ։ Նման համակարգերի կատարելագործումը հնարավորություն է տալիս ավելի վաղ հայտնաբերել հնարավոր ճգնաժամերը, գնահատել ռիսկերը և պետական միջոցները նպատակաուղղել առավել խոցելի ուղղություններին։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ դրա շրջանակում առաջարկվող մոտեցումները կարող են օգտագործվել պարենային անվտանգության պետական քաղաքականության կատարելագործման, գյուղատնտեսական արտադրության խթանման, ռազմավարական պաշարների կառավարման, ներմուծման ռիսկերի նվազեցման և բնակչության համար սննդամթերքի մատչելիության բարձրացման նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը պարենային անվտանգությունը դիտարկում է որպես տնտեսական, սոցիալական, գյուղատնտեսական և կառավարչական գործոնների փոխկապակցված համակարգ և նպատակ ունի բացահայտելու Հայաստանի Հանրապետությունում դրա կառավարման հիմնական խոչընդոտները՝ առաջարկելով համակարգի կայունության, ճկունության և դիմակայունության բարձրացման հնարավոր ուղղություններ։

Религия

Ներկայացված մատենագիտական գրառումը վերաբերում է Վենետիկում 1886 թվականին հրատարակված գրքի, որի վերնագիրը գրված է օսմաներեն թուրքերենի լատինատառ կամ հնչյունական փոխանցման ձևով։ Վերնագրի առանձին բառերի ընթերցումը դժվար է, ուստի դրա ամբողջական և ճշգրիտ թարգմանությունը հնարավոր չէ վստահորեն հաստատել միայն այս գրությամբ։ Այնուամենայնիվ, «Մարիամըն» ձևը հավանաբար վերաբերում է Մարիամին՝ քրիստոնեական ավանդության մեջ Հիսուս Քրիստոսի մորը՝ Սուրբ Մարիամ Աստվածածնին։ Քրիստոնեական գրականության մեջ Մարիամ Աստվածածինը կարևոր տեղ է զբաղեցնում որպես հավատքի, խոնարհության, մայրական սիրո, բարեխոսության և աստվածային կամքին նվիրվածության խորհրդանիշ։ Նրան նվիրված գրականությունը կարող է ներառել աղոթքներ, հոգևոր խորհրդածություններ, ներբողներ, կրոնական ուսուցողական նյութեր կամ Մարիամի կյանքի և քրիստոնեական ավանդության մեջ նրա դերի մասին պատմություններ։ Սակայն վերնագրի ընթերցման անորոշության պատճառով հնարավոր չէ հաստատել, թե տվյալ գիրքը դրանցից որ տեսակին է պատկանում։ Մարիամ Աստվածածնի պաշտամունքը երկար պատմություն ունի արևելյան և արևմտյան քրիստոնեական ավանդույթներում։ Նրա կերպարը կարևոր տեղ է զբաղեցնում եկեղեցական տոներում, աղոթքներում, շարականներում, կրոնական արվեստում և հավատացյալների հոգևոր կյանքում։ Մարիամին նվիրված գրականությունը հաճախ նպատակ ունի ընթերցողին ծանոթացնելու նրա աստվածաբանական նշանակությանը, ներկայացնելու նրան որպես բարեպաշտության օրինակ և խրախուսելու աղոթական ու հոգևոր կյանքը։ Եթե այս հրատարակությունը նույնպես պատկանում է նման գրականության շարքին, ապա այն կարող է արժեք ներկայացնել Մարիամ Աստվածածնի շուրջ ձևավորված կրոնական պատկերացումների և դրանց գրավոր արտահայտության ուսումնասիրության համար։ Այնուամենայնիվ, սա միայն հնարավոր թեմատիկ շրջանակ է, ոչ թե գրքի բովանդակության հաստատված նկարագրություն։ Վենետիկը հայ տպագրության պատմության կարևոր կենտրոններից էր։ Այստեղ երկար ժամանակ գործել են հայերեն գրքի հրատարակման և տարածման կենտրոններ, հատկապես՝ Սուրբ Ղազարի Մխիթարյան միաբանությունը, որի գործունեությունը մեծ դեր է ունեցել հայ կրոնական, պատմագիտական, լեզվաբանական և գրական ժառանգության պահպանման ու զարգացման գործում։ Այդուհանդերձ, միայն հրատարակության վայրի հիման վրա հնարավոր չէ եզրակացնել, որ այս գիրքը տպագրվել է Մխիթարյան միաբանության տպարանում կամ պատկանում է հայերեն գրականությանը, քանի որ վերնագիրը ներկայացված է օսմաներեն թուրքերենի հնչյունական փոխանցմամբ, իսկ տպարանի անունը նշված չէ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել Օսմանյան կայսրության ժամանակաշրջանի կրոնական գրականությամբ, օսմաներեն տպագրության պատմությամբ, Մարիամ Աստվածածնին նվիրված ստեղծագործություններով և Վենետիկում հրատարակված բազմալեզու գրականությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Այն կարող է նաև արժեք ունենալ հին մատենագիտական գրառումների վերծանման և տարբեր լեզուներով հրատարակված կրոնական գրքերի նույնականացման համար։ Վերնագրի ճշգրիտ ընթերցումն անհրաժեշտ է նախքան գրքի թեմատիկ ուղղվածության, հեղինակային պատկանելության կամ բնագրային աղբյուրի վերաբերյալ ավելի որոշակի եզրակացություններ անելը։ Հետևաբար, ներկայիս տվյալների հիման վրա հրատարակությունը կարելի է միայն նախնականորեն կապել Մարիամ Աստվածածնի թեմայի հետ, իսկ վերջնական վերնագիրն ու բովանդակային բնութագիրը ճշտելու համար անհրաժեշտ է բնագրի վերնաթերթի պատկերը կամ վերնագրի ավելի հստակ տառադարձությունը։

Литература

Ստեղծագործություն, որի վերնագիրը մատնանշում է Լևոն անունով հերոսի ապրած վիշտը, ներքին ապրումները և հուզական դժվարությունները։ Վերնագիրը թույլ է տալիս ենթադրել, որ երկի կենտրոնում կարող են լինել անձնական կորուստը, հիասթափությունը, տխրությունը, մարդկային հարաբերությունները կամ կյանքի դժվար հանգամանքների ազդեցությունը մարդու հոգեվիճակի վրա։ Հերոսի անվան ընդգծումը հուշում է, որ պատմությունը կարող է կառուցված լինել նրա անձնական փորձառությունների, ապրումների և դրանց հետևանքով առաջացած փոփոխությունների շուրջ։ Նման ստեղծագործությունները կարող են անդրադառնալ մարդու ներաշխարհին, բարոյական ընտրություններին, ընտանիքի և հասարակության հետ հարաբերություններին, ինչպես նաև դժվարությունների հաղթահարման կամ դրանց հետ հաշտվելու խնդրին։ Գրական տեսանկյունից երկը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել կերպարի հոգեբանական նկարագրության, հուզական հակադրությունների և պատմողական կառուցվածքի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև XIX դարի հայ գրականության, ընթերցանության մշակույթի և ժամանակաշրջանի գեղարվեստական թեմաների հետազոտության ընթացքում։ Սակայն միայն վերնագրի հիման վրա հնարավոր չէ վստահորեն որոշել ստեղծագործության ժանրը, սյուժեն, հեղինակի մտադրությունը կամ այն, թե ինչ իրադարձություններ են պատճառ դարձել Լևոնի վշտին։ Դրանք հստակեցնելու համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել բնագրի բովանդակությունը կամ գրքի տիտղոսաթերթը։

Экономика

Ռազմավարական պլանավորումը կառավարման գործընթաց է, որի նպատակն է կազմակերպության երկարաժամկետ նպատակների սահմանումը և դրանց հասնելու ուղիների որոշումը՝ հաշվի առնելով ներքին հնարավորությունները և արտաքին միջավայրը։ Այն օգնում է կազմակերպություններին կանխատեսել ապագա զարգացումները, գնահատել ռիսկերը և ընդունել արդյունավետ որոշումներ, որոնք ապահովում են կայուն զարգացում և մրցունակություն։ Ռազմավարական պլանավորման էությունը կայանում է նրանում, որ կազմակերպությունը սահմանում է իր առաքելությունը, տեսլականը և հիմնական նպատակները, այնուհետև մշակում է գործողությունների համակարգված ծրագիր այդ նպատակներին հասնելու համար։ Այս գործընթացում մեծ նշանակություն ունի արտաքին միջավայրի վերլուծությունը, որտեղ ուսումնասիրվում են տնտեսական, քաղաքական, տեխնոլոգիական և սոցիալական գործոնները, որոնք կարող են ազդել կազմակերպության գործունեության վրա։ Միաժամանակ գնահատվում են նաև ներքին ռեսուրսները՝ մարդկային, ֆինանսական և նյութական հնարավորությունները։ Ռազմավարական պլանավորումը ներառում է մի քանի փուլեր՝ նպատակների սահմանում, իրավիճակի վերլուծություն, ռազմավարության ընտրություն, իրականացում և վերահսկում։ Այն հնարավորություն է տալիս կազմակերպությանը ճիշտ կողմնորոշվել փոփոխվող պայմաններում և արդյունավետ օգտագործել իր ռեսուրսները։ Ռազմավարական պլանավորումը տարբերվում է օպերատիվ պլանավորումից նրանով, որ այն վերաբերում է երկարաժամկետ ժամանակահատվածի և կենտրոնանում է ընդհանուր զարգացման ուղղությունների վրա, այլ ոչ թե առօրյա խնդիրների։ Այն կարևոր դեր ունի ինչպես պետական կառավարման, այնպես էլ բիզնեսի ոլորտում, քանի որ ապահովում է կայունություն, կանխատեսելիություն և զարգացման հստակ ուղղություն։ Այսպիսով, ռազմավարական պլանավորումը հանդիսանում է կառավարման համակարգի հիմնական գործիքներից մեկը, որը նպաստում է կազմակերպության նպատակային և արդյունավետ զարգացմանը։