Ready-made Materials

Աշխատությունը նվիրված է պոլիմերային հիմքով առանց ասբեստի շփական կոմպոզիտային նյութերի ստեղծման տեսական սկզբունքների և տեխնոլոգիական հիմքերի մշակմանը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են այն բազմաբաղադրիչ նյութական համակարգերը, որոնք նախատեսված են բարձր շփման, մաշակայունության և ջերմային բեռնվածությունների պայմաններում աշխատող հանգույցներում կիրառելու համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պոլիմերային կապակցանյութի, ամրացնող բաղադրիչների, լցանյութերի և շփական հատկությունները կարգավորող հավելանյութերի փոխազդեցությանը, քանի որ դրանց կառուցվածքն ու հարաբերակցությունը պայմանավորում են վերջնական կոմպոզիտի ֆիզիկամեխանիկական և տրիբոլոգիական բնութագրերը։ Ասբեստից հրաժարումը դիտարկվում է որպես նյութերի անվտանգության և ժամանակակից տեխնիկական պահանջներին համապատասխանության կարևոր ուղղություն, ինչի պատճառով ուսումնասիրվում են այնպիսի այլընտրանքային բաղադրիչների ընտրության սկզբունքները, որոնք կարող են ապահովել անհրաժեշտ ամրություն, կայուն շփման գործակից և շահագործման բավարար տևողություն։ Քննության են առնվում կոմպոզիտների կառուցվածքի ձևավորման օրինաչափությունները, բաղադրիչների միջև կապերը և ջերմաստիճանի, ճնշման ու շփման պայմանների ազդեցությունը նյութի վարքի վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մաշման մեխանիզմների, շփման մակերևույթում ընթացող կառուցվածքային փոփոխությունների, ջերմային կայունության և մեխանիկական հատկությունների գնահատմանը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել տարբեր բաղադրությունների համեմատական փորձարկումներ՝ նյութի կառուցվածքի և շահագործողական բնութագրերի միջև կապերը բացահայտելու նպատակով։ Տեխնոլոգիական տեսանկյունից դիտարկվում են կոմպոզիտային համակարգերի ստացման և ձևավորման ընդհանուր սկզբունքները, արտադրական գործընթացների վերահսկելիությունը և պատրաստի արտադրանքի հատկությունների կայունության ապահովումը։ Մշակվող նյութերը կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ տրանսպորտային միջոցների, մեքենաշինական սարքավորումների և տարբեր արգելակային կամ փոխանցման հանգույցների համար, որտեղ անհրաժեշտ են կանխատեսելի շփական հատկություններ և բարձր մաշակայունություն։ Աշխատությունն ունի կարևոր գիտական ու ինժեներական նշանակություն ժամանակակից նյութագիտության և տրիբոլոգիայի համար՝ նպաստելով անվտանգ, արդյունավետ և երկարատև շահագործման համար նախատեսված առանց ասբեստի շփական կոմպոզիտների նախագծման գիտական հիմքերի զարգացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի պատմական կենտրոնի տարածական կառուցվածքի, ճարտարապետական միջավայրի և հատակագծային կազմակերպման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ քաղաքային զարգացման տարբեր փուլերի և ժառանգության պահպանության խնդիրների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում պատմականորեն ձևավորված փողոցային ցանցը, թաղամասերի կառուցվածքը, հրապարակները, հասարակական տարածքները, կառուցապատման բնույթը և առանձին ճարտարապետական կառույցների դերը քաղաքային միջավայրի ամբողջական կերպարի ձևավորման գործում։ Ուշադրություն է դարձվում պատմական կառուցվածքի և հետագա քաղաքաշինական վերափոխումների փոխհարաբերությանը՝ բացահայտելով այն խնդիրները, որոնք առաջանում են նոր կառուցապատման, տրանսպորտային ենթակառուցվածքների զարգացման, բնակչության և գործառույթների կենտրոնացման պայմաններում։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի արժեքավոր պատմաճարտարապետական միջավայրի պահպանման և ժամանակակից քաղաքի պահանջներին դրա հարմարեցման միջև հավասարակշռության ապահովումը։ Քննության են առնվում կառուցապատման մասշտաբի, շենքերի բարձրության, փողոցների և բակային տարածքների հարաբերակցության, տեսողական կապերի ու քաղաքային համայնապատկերի պահպանման հարցերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պատմական շենքերի, հուշարձանների և ավանդական քաղաքային հյուսվածքի դերին՝ կենտրոնի ինքնատիպությունն ու մշակութային հիշողությունը պահպանելու տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում մշակված գլխավոր հատակագծերի և քաղաքաշինական նախագծերի ազդեցությանը կենտրոնական հատվածների կառուցվածքի վրա՝ գնահատելով դրանց արդյունքում առաջացած տարածական փոփոխությունները։ Ուսումնասիրվում են հասարակական տարածքների բարեկարգման, հետիոտնային և տրանսպորտային շարժման կազմակերպման, կանաչ տարածքների պահպանման և քաղաքային գործառույթների արդյունավետ տեղաբաշխման խնդիրները։ Պատմական միջավայրի վերականգնման և վերակառուցման մոտեցումները դիտարկվում են ոչ միայն առանձին շենքերի պահպանության, այլև ամբողջական քաղաքային հյուսվածքի շարունակականության ապահովման տեսանկյունից։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն ճարտարապետության ու քաղաքաշինության համար՝ նպաստելով պատմական կենտրոնների վերակառուցման սկզբունքների, մշակութային ժառանգության պահպանության և ժամանակակից քաղաքային զարգացման միջև փոխհարաբերությունների առավել ամբողջական ընկալմանը։

Աշխատությունը նվիրված է հորթերի շրջանում դաբաղի կանխարգելման իմունաբանական միջոցների ուսումնասիրությանը՝ համադրելով պասիվ և ակտիվ իմունացման մոտեցումները։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են հիվանդության նկատմամբ երիտասարդ կենդանիների ընկալունակության առանձնահատկությունները, օրգանիզմի պաշտպանական մեխանիզմների ձևավորումը և հակամարմինների դերը վարակից պաշտպանության գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կյանքի վաղ շրջանում մայրական ծագման հակամարմինների նշանակությանը, որոնք հորթին կարող են ապահովել ժամանակավոր պաշտպանություն, սակայն ժամանակի ընթացքում դրանց մակարդակի նվազումը առաջացնում է կայուն իմունային պատասխանի ձևավորման անհրաժեշտություն։ Պասիվ իմունացումը դիտարկվում է որպես պատրաստի պաշտպանական գործոնների միջոցով կարճաժամկետ իմունաբանական պաշտպանություն ապահովող մոտեցում, իսկ ակտիվ իմունացումը՝ որպես կենդանու սեփական իմունային համակարգի արձագանքը խթանող և ավելի երկարատև պաշտպանական պատասխան ձևավորող միջոց։ Քննության են առնվում այս երկու մոտեցումների փոխհարաբերությունները, դրանց արդյունավետության գնահատման չափանիշները և երիտասարդ կենդանիների իմունային վիճակի ազդեցությունը կանխարգելման արդյունքների վրա։ Հատուկ նշանակություն ունի մայրական հակամարմինների և պատվաստման արդյունքում ձևավորվող իմունային պատասխանի փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ արդեն առկա հակամարմինները որոշ պայմաններում կարող են ազդել ակտիվ իմունացման արդյունավետության վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համեմատվել կենդանիների տարբեր խմբերում իմունաբանական ցուցանիշների փոփոխությունները, հակամարմինների պահպանման տևողությունը և հիվանդության նկատմամբ պաշտպանվածության աստիճանը։ Ուշադրություն է դարձվում նաև կանխարգելիչ միջոցառումների կազմակերպման անասնաբուժական և համաճարակաբանական նշանակությանը, քանի որ դաբաղի տարածումը կարող է լուրջ խնդիրներ առաջացնել անասնապահական տնտեսությունների համար։ Պասիվ և ակտիվ իմունացման համակցված գնահատումը հնարավորություն է տալիս գիտականորեն հիմնավորել երիտասարդ կենդանիների պաշտպանության առավել արդյունավետ ռազմավարությունները՝ հաշվի առնելով նրանց տարիքը, իմունային համակարգի զարգացման առանձնահատկությունները և համաճարակաբանական պայմանները։ Աշխատությունն ունի գիտական և կիրառական նշանակություն անասնաբուժական վարակաբանության, իմունաբանության և անասնապահության համար՝ նպաստելով վարակիչ հիվանդությունների կանխարգելման համակարգերի կատարելագործմանը և կենդանիների առողջության պահպանմանն ուղղված միջոցառումների արդյունավետության բարձրացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է քրեական դատավարության շրջանակում անձանց հանձնման գործընթացի իրավական կարգավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրական կառուցակարգերի և միջազգային իրավական համագործակցության սկզբունքների վրա։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում այն իրավական հիմքերը և դատավարական պայմանները, որոնց առկայության դեպքում հնարավոր է մեկ պետության տարածքում գտնվող անձին հանձնել մեկ այլ պետության՝ քրեական հետապնդում իրականացնելու կամ օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտի կատարման նպատակով։ Ուշադրություն է դարձվում հանձնման վերաբերյալ հարցումների ներկայացման, ընդունման, ուսումնասիրման և համապատասխան որոշումների կայացման ընթացակարգերին, իրավասու պետական մարմինների լիազորություններին և նրանց միջև համագործակցության մեխանիզմներին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն հանձնման թույլատրելիության և այն բացառող հանգամանքների ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև անձի հիմնարար իրավունքների պաշտպանության համար նախատեսված դատավարական երաշխիքները։ Քննության են առնվում կրկնակի քրեականացման սկզբունքը, անձի նկատմամբ իրականացվող քրեական հետապնդման բնույթը, վաղեմության ժամկետների, քաղաքացիության և այլ իրավական հանգամանքների հնարավոր նշանակությունը հանձնման գործընթացում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում միջազգային պայմանագրերի և ներպետական քրեական դատավարական նորմերի փոխհարաբերությանը, քանի որ հանձնման գործընթացը անմիջականորեն առնչվում է պետությունների միջև քրեական գործերով իրավական օգնության և միջազգային համագործակցության հետ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հանձնման նպատակով անձի ազատության սահմանափակման իրավական հիմքերին, դատական վերահսկողությանը, պաշտպանության իրավունքին և ընդունված որոշումների բողոքարկման հնարավորություններին։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել մարդու իրավունքների միջազգային չափանիշների ազդեցությունը հանձնման վերաբերյալ որոշումների վրա՝ հատկապես այն իրավիճակներում, երբ պահանջող պետությունում կարող են առաջանալ անձի հիմնարար իրավունքների պաշտպանության հետ կապված իրավական հարցեր։ Համեմատական վերլուծության միջոցով հնարավոր է բացահայտել ներպետական կարգավորման և միջազգային իրավական մոտեցումների փոխկապակցվածությունը, առկա ընթացակարգային խնդիրներն ու օրենսդրության կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն քրեական դատավարության, միջազգային քրեական իրավունքի և իրավապահ մարմինների համագործակցության ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով հանձնման գործընթացի իրավական բնույթի, դրա փուլերի և անձի իրավունքների պաշտպանության երաշխիքների առավել ամբողջական ընկալմանը։

Աշխատությունը նվիրված է ամառացան վարունգի կենսաբանական և մորֆոլոգիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև մշակության արդյունավետ տեխնոլոգիական եղանակների մշակմանը՝ Արարատյան հարթավայրի հողակլիմայական պայմանների հաշվառմամբ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են բույսերի աճի և զարգացման հիմնական փուլերը, վեգետացիոն շրջանի տևողությունը, արմատային համակարգի, ցողունի, տերևների, ծաղիկների և պտուղների ձևավորման առանձնահատկությունները։ Ուշադրություն է դարձվում շրջակա միջավայրի գործոնների՝ օդի և հողի ջերմաստիճանի, խոնավության, լուսավորության և ջրային ապահովվածության ազդեցությանը բույսերի զարգացման, բերքատվության և ստացվող արտադրանքի որակի վրա։ Հատուկ նշանակություն ունի ամառային ցանքի ժամկետների ընտրությունը, քանի որ Արարատյան հարթավայրին բնորոշ բարձր ջերմաստիճաններն ու խոնավության պայմանները կարող են էականորեն ազդել սերմերի ծլման, բույսերի աճի, ծաղկման և պտղակալման ընթացքի վրա։ Քննության են առնվում հողի նախապատրաստման, ցանքի կազմակերպման, բույսերի սնուցման, ոռոգման և մշակության ընթացքում իրականացվող ագրոտեխնիկական միջոցառումների արդյունավետության հարցերը։ Ուսումնասիրվում է տարբեր մշակության գործոնների ազդեցությունը բերքի ձևավորման, պտուղների քանակական և որակական ցուցանիշների, ինչպես նաև ապրանքային արտադրանքի ստացման վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ջրային և սննդային ռեժիմների ճիշտ կազմակերպմանը, մշակաբույսի կենսաբանական պահանջներին համապատասխան խնամքի համակարգի ձևավորմանը և բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հնարավորություն տալ որոշելու տվյալ հողակլիմայական գոտու համար առավել նպատակահարմար ագրոտեխնիկական մոտեցումները, բարձրացնելու մշակաբույսի արտադրողականությունը և ապահովելու կայուն ու որակյալ բերք։ Անդրադարձ կարող է կատարվել նաև հիվանդությունների, վնասատուների և շրջակա միջավայրի անբարենպաստ պայմանների ազդեցությանը՝ դիտարկելով դրանց կանխարգելման ու կառավարման ընդհանուր միջոցառումները մշակության միասնական համակարգի շրջանակում։ Աշխատությունն ունի ինչպես գիտական, այնպես էլ կիրառական նշանակություն բանջարաբուծության համար՝ նպաստելով ամառային շրջանում վարունգի արտադրության կազմակերպման կատարելագործմանը, տեղական պայմաններին համապատասխան մշակության տեխնոլոգիայի ընտրությանը և Արարատյան հարթավայրում գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության բարձրացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է ուղեղային արյան շրջանառության փորձարարական խանգարման հետևանքով առաջացող ախտաբանական փոփոխությունների ուսումնասիրությանը և դրանց վրա տրիֆլուզալի ազդեցության գնահատմանը։ Հետազոտության հիմքում ուղեղային իշեմիայի ժամանակ զարգացող կառուցվածքային, կենսաքիմիական և ֆունկցիոնալ փոփոխությունների վերլուծությունն է, որոնք պայմանավորված են ուղեղային հյուսվածքի արյունամատակարարման և թթվածնային ապահովման նվազումով։ Ուշադրություն է դարձվում նյարդային հյուսվածքի վնասման հիմնական մեխանիզմներին, բջջային նյութափոխանակության խանգարումներին, օքսիդատիվ սթրեսի դերին, անոթային համակարգի փոփոխություններին և բորբոքային գործընթացների մասնակցությանը։ Առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում թրոմբոցիտների ակտիվացման և արյան մակարդման հետ կապված երևույթների նշանակությանը՝ ուղեղային արյան շրջանառության խանգարումների զարգացման համատեքստում։ Տրիֆլուզալը դիտարկվում է որպես հակաթրոմբոցիտային ազդեցությամբ դեղաբանական միջոց, իսկ հետազոտության նպատակներից է փորձարարական պայմաններում գնահատել դրա հնարավոր ազդեցությունը իշեմիկ վնասման տարբեր ցուցանիշների վրա։ Համեմատական վերլուծության միջոցով ուսումնասիրվում են չբուժված և դեղաբանական ազդեցության ենթարկված խմբերում արձանագրվող փոփոխությունները՝ պարզելու համար, թե որքանով կարող է կիրառված միջոցը փոփոխել ախտաբանական գործընթացների ընթացքը։ Քննության առարկա կարող են լինել ուղեղային հյուսվածքի ձևաբանական վիճակը, նյարդաբանական գործառույթների փոփոխությունները, արյան շրջանառության ցուցանիշները և բջջային վնասման հետ կապված կենսաքիմիական գործոնները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև տարբեր ցուցանիշների միջև փոխկապակցվածության բացահայտումը, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել իշեմիկ վնասման զարգացման մեխանիզմների մասին։ Փորձարարական արդյունքների գնահատումը կարող է նպաստել հակաթրոմբոցիտային դեղամիջոցների ազդեցության մեխանիզմների ավելի խոր ուսումնասիրությանը և ուղեղային իշեմիայի ժամանակ դեղաբանական շտկման հնարավորությունների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների ընդլայնմանը։ Աշխատությունն ունի փորձարարական և տեսական նշանակություն նյարդաբանության, ախտաֆիզիոլոգիայի և դեղաբանության համար՝ միաժամանակ հիմք ստեղծելով հետագա հետազոտությունների համար, սակայն փորձարարական արդյունքները ինքնին չեն նշանակում մարդկանց բուժման արդյունավետության կամ անվտանգության հաստատում առանց համապատասխան կլինիկական ուսումնասիրությունների։

Աշխատությունը նվիրված է միջաստղային ամպերում ատոմների և մոլեկուլների ֆիզիկաքիմիական փոխակերպումների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով այն գործընթացներին, որոնք կարող են հանգեցնել ավելի բարդ օրգանական և նախակենսաբանական նշանակություն ունեցող մոլեկուլային համակարգերի առաջացմանը։ Հետազոտության շրջանակում միջաստղային միջավայրը դիտարկվում է որպես ցածր ջերմաստիճանով, փոքր խտությամբ, ճառագայթման ազդեցությամբ և փոշեհատիկների առկայությամբ բնութագրվող յուրահատուկ քիմիական համակարգ, որտեղ հնարավոր են ինչպես գազային փուլում, այնպես էլ միջաստղային փոշու մակերևույթներին ընթացող փոխազդեցություններ։ Քննության են առնվում ատոմների իոնացման, մոլեկուլների առաջացման և քայքայման, իոնամոլեկուլային փոխազդեցությունների, ֆոտոքիմիական երևույթների և ազատ ռադիկալների մասնակցությամբ ընթացող ռեակցիաների ընդհանուր օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում միջաստղային փոշեհատիկների մակերևույթներին նյութերի կլանման և հետագա փոխակերպումների դերին, քանի որ նման պայմաններում պարզ քիմիական բաղադրիչներից կարող են ձևավորվել աստիճանաբար ավելի բարդ միացություններ։ Ուսումնասիրվում է նաև տիեզերական ճառագայթների և տարբեր հաճախականությունների էլեկտրամագնիսական ճառագայթման ազդեցությունը մոլեկուլային կառուցվածքների փոփոխությունների և նոր քիմիական կապերի առաջացման վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է այն հնարավոր ուղիների տեսական գնահատումը, որոնց միջոցով միջաստղային նյութում կարող են առաջանալ կենսաբանական համակարգերի համար նշանակություն ունեցող օրգանական միացությունների նախորդներ։ Այս համատեքստում քննարկվում է տիեզերական քիմիական էվոլյուցիայի և նախակենսաբանական քիմիայի փոխկապակցվածությունը՝ փորձելով պարզաբանել, թե աստղերի ու մոլորակային համակարգերի ձևավորումից առաջ գոյություն ունեցող նյութը ինչպիսի քիմիական բարդության կարող է հասնել։ Միջաստղային ամպերում ձևավորված միացությունների ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև հասկանալու համար, թե ինչպիսի օրգանական նյութ կարող է ներառվել հետագայում ձևավորվող աստղերի, մոլորակների, գիսաստղերի և այլ փոքր երկնային մարմինների բաղադրության մեջ։ Աշխատությունը համադրում է աստղաֆիզիկայի, ֆիզիկական քիմիայի, մոլեկուլային ֆիզիկայի և աստղակենսաբանության խնդիրները՝ նպաստելով տիեզերքում նյութի քիմիական էվոլյուցիայի և կյանքի առաջացման համար անհրաժեշտ մոլեկուլային նախադրյալների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների զարգացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է 10–16-րդ դարերի հայ և պարսից քնարերգության համեմատական ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով երկու գրական ավանդույթների պոետիկական համակարգերի, գեղարվեստական մտածողության և արտահայտչամիջոցների ընդհանրությունների ու տարբերությունների բացահայտման վրա։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում միջնադարյան քնարական ստեղծագործությունների ժանրային առանձնահատկությունները, թեմատիկ կառուցվածքը, պատկերային համակարգը, խորհրդանիշները, փոխաբերությունները, բանաստեղծական լեզուն, տաղաչափական սկզբունքները և քնարական հերոսի արտահայտման ձևերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սիրո, բնության, մարդու և աշխարհի փոխհարաբերությունների, կյանքի անցողիկության, հոգևոր որոնումների, բարոյական արժեքների և փիլիսոփայական խորհրդածությունների գեղարվեստական մեկնաբանությանը։ Համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե նմանատիպ թեմաներն ու մոտիվները ինչպես են ձևավորվել տարբեր լեզվական, կրոնական և մշակութային միջավայրերում և ինչպիսի յուրահատուկ արտահայտություն են ստացել յուրաքանչյուր գրական ավանդույթում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում սիրային և հոգևոր քնարերգության փոխհարաբերությանը, խորհրդանշական պատկերների բազմիմաստությանը և աշխարհիկ ու կրոնական գաղափարների միահյուսմանը։ Ուսումնասիրվում են նաև բանաստեղծական կայուն պատկերները, բնության տարրերի խորհրդանշական կիրառությունը, սիրեցյալի կերպարի կառուցման սկզբունքները և զգացմունքային ապրումների գեղարվեստական արտահայտման եղանակները։ Երկու գրականությունների զուգադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ոչ միայն տիպաբանական նմանություններ, այլև հնարավոր մշակութային շփումների, տարածաշրջանային գրական միջավայրի և փոխազդեցությունների նշանակությունը՝ միաժամանակ տարբերակելով ընդհանուր օրինաչափությունները յուրաքանչյուր ավանդույթի ինքնուրույն զարգացման առանձնահատկություններից։ Անդրադարձ է կատարվում նաև բանաստեղծական ձևի և բովանդակության փոխկապակցվածությանը, լեզվաոճական միջոցների գործառույթներին, կրկնությունների, հակադրությունների, այլաբանությունների և խորհրդանիշների դերին։ Ժամանակագրական լայն ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս հետևելու քնարական մտածողության զարգացմանը մի քանի դարերի ընթացքում և գնահատելու պոետիկական որոշ ձևերի շարունակականությունն ու փոփոխությունները։ Հետազոտությունն արժեքավոր է հայագիտության, իրանագիտության, համեմատական գրականագիտության և միջնադարյան մշակույթի ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով հայ և պարսից գրական ավանդույթների փոխհարաբերությունների և դրանց գեղարվեստական ինքնատիպության առավել ամբողջական ընկալմանը։

Մեթոդական բնույթի այս հրատարակությունը նվիրված է գրադարաններում տեխնիկական և գիտատեխնիկական գրականության տարածման, հանրայնացման և ընթերցողների շրջանում դրա նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորման կազմակերպական ու գործնական հարցերին։ Նյութի հիմնական նպատակը գրադարանային աշխատողներին համապատասխան մեթոդական ցուցումներ տրամադրելն է՝ տեխնիկայի, արտադրության, արդյունաբերության, գիտության և կիրառական գիտելիքների վերաբերյալ գրականությունը տարբեր խմբերի ընթերցողներին առավել արդյունավետ ներկայացնելու համար։ Անդրադարձ է կատարվում ընթերցողների մասնագիտական հետաքրքրությունների և տեղեկատվական պահանջների ուսումնասիրությանը, գրականության նպատակային ընտրությանը, թեմատիկ հավաքածուների ձևավորմանը և համապատասխան մատենագիտական տեղեկատվության տրամադրմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում գրքային ցուցահանդեսների, թեմատիկ դիտումների, գրականության տեսությունների, զրույցների, քննարկումների, ընթերցողական հանդիպումների և այլ գրադարանային միջոցառումների կազմակերպմանը։ Ներկայացվում են այնպիսի մոտեցումներ, որոնց միջոցով հնարավոր է տեխնիկական գրականությունը կապել արտադրական գործունեության, մասնագիտական կրթության, նոր տեխնոլոգիաների յուրացման և աշխատողների որակավորման բարձրացման հետ։ Ուշադրություն է դարձվում նաև տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքի կազմակերպմանը՝ կատալոգների, քարտարանների, թեմատիկ ցանկերի և հանձնարարական մատենագիտության միջոցով անհրաժեշտ հրատարակությունների որոնումն ու ընտրությունը հեշտացնելու նպատակով։ Գրադարանավարի դերը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գրականության տրամադրող, այլև որպես ընթերցողին տեղեկատվական հոսքում կողմնորոշող և համապատասխան աղբյուրների ընտրության հարցում աջակցող մասնագետ։ Մեթոդական առաջարկությունները կարող են ընդգրկել տարբեր մասնագիտությունների ներկայացուցիչների, ուսանողների, արտադրության աշխատողների և տեխնիկական գիտելիքներով հետաքրքրվող ընթերցողների հետ աշխատանքի առանձնահատկությունները։ Հրատարակությունը միաժամանակ արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի գրադարանային աշխատանքի սկզբունքները և գիտատեխնիկական գիտելիքի տարածման գործում գրադարաններին վերապահված հասարակական ու կրթական նշանակությունը։ Այն արժեքավոր նյութ կարող է հանդիսանալ գրադարանագիտության պատմության, ընթերցանության կազմակերպման, մասնագիտական տեղեկատվական սպասարկման և գրադարաններում գիտատեխնիկական գրականության հանրայնացման մեթոդների ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է հակամանրէային դեղերի կիրառման վերաբերյալ տվյալների հավաքագրման, մշտադիտարկման, վերլուծության և գնահատման միասնական համակարգի ձևավորման խնդիրներին Հայաստանի Հանրապետության առողջապահական համակարգի պայմաններում։ Հետազոտության առանցքային ուղղություններից է հակամանրէային դեղերի օգտագործման ծավալների և կառուցվածքի գնահատումը, դրանց նշանակման միտումների ուսումնասիրությունը և դեղերի արդյունավետ ու հիմնավորված կիրառմանը նպաստող վերահսկողական մեխանիզմների մշակումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հակամանրէային կայունության տարածման վտանգին, որը սերտորեն կապված է նման դեղերի անհարկի կամ ոչ նպատակային օգտագործման հետ և հանդիսանում է հանրային առողջապահության կարևոր մարտահրավեր։ Քննության են առնվում բժշկական հաստատություններում և առողջապահական համակարգի տարբեր մակարդակներում դեղերի սպառման վերաբերյալ տեղեկատվության հավաքագրման հնարավոր մեթոդները, ցուցանիշների ընտրությունը, տվյալների համադրելիության ապահովումը և պարբերական գնահատման սկզբունքները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում դեղերի նշանակման գործելակերպի ուսումնասիրությանը, կլինիկական ուղեցույցներին համապատասխանության գնահատմանը և այն գործոնների բացահայտմանը, որոնք կարող են նպաստել ոչ նպատակահարմար կիրառմանը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև միջազգային ընդունված մոտեցումների և չափորոշիչների ուսումնասիրություն՝ դրանց կիրառելիությունը Հայաստանի առողջապահական համակարգի առանձնահատկություններին համապատասխան գնահատելու նպատակով։ Մշտադիտարկման համակարգի ձևավորումը դիտարկվում է որպես շարունակական գործընթաց, որը հնարավորություն է տալիս ժամանակի ընթացքում բացահայտել սպառման փոփոխությունները, համեմատել տարբեր բժշկական հաստատությունների կամ ժամանակաշրջանների ցուցանիշները և ժամանակին արձագանքել խնդրահարույց միտումներին։ Անդրադարձ է կատարվում նաև առողջապահության ոլորտի մասնագետների իրազեկվածության բարձրացման, դեղերի պատասխանատու նշանակման, տեղեկատվական համակարգերի զարգացման և վերահսկողության արդյունավետ կազմակերպման նշանակությանը։ Ստացված տվյալների համակարգված վերլուծությունը կարող է հիմք հանդիսանալ դեղագործական և առողջապահական քաղաքականության որոշումների, կանխարգելիչ միջոցառումների և հակամանրէային դեղերի կառավարման ծրագրերի մշակման համար։ Աշխատությունն ունի ինչպես գիտական, այնպես էլ կիրառական նշանակություն՝ նպաստելով դեղերի օգտագործման վերահսկողության կատարելագործմանը, հակամանրէային կայունության ռիսկերի նվազեցմանը և հանրային առողջության պաշտպանությանն ուղղված արդյունավետ կառավարման մեխանիզմների զարգացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է էլեկտրահաղորդման գծերի աշխատանքային գործընթացների նկարագրման համար նախատեսված Տ₂-Ս₂ մոդելի մշակմանը, տեսական հիմնավորմանը և գործնական իրականացմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են էլեկտրական էներգիայի հաղորդման ընթացքում գծերում առաջացող էլեկտրամագնիսական գործընթացները, դրանց հիմնական պարամետրերը և տարբեր աշխատանքային ռեժիմներում համակարգի վարքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հաղորդման գծի փոխարինման սխեմաների և մաթեմատիկական ներկայացումների ձևավորմանը, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել լարման, հոսանքի, ակտիվ ու ռեակտիվ հզորությունների և էներգետիկական կորուստների փոփոխությունները։ Մոդելի մշակման ընթացքում հաշվի են առնվում գծի ակտիվ ու ինդուկտիվ դիմադրությունները, ունակային հատկությունները և այն գործոնները, որոնք ազդում են էլեկտրաէներգիայի հաղորդման արդյունավետության ու համակարգի կայունության վրա։ Քննության են առնվում ինչպես հաստատված, այնպես էլ անցումային աշխատանքային ռեժիմները՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու բեռնվածքի փոփոխության, միացումների և այլ ռեժիմային փոփոխությունների ազդեցությունը էլեկտրահաղորդման գործընթացի վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մաթեմատիկական հավասարումների և հաշվարկային ալգորիթմների մշակմանը, որոնց օգնությամբ հնարավոր է համակարգչային միջավայրում վերարտադրել հաղորդման գծի վարքը և համեմատել տարբեր ռեժիմների արդյունքները։ Մոդելավորման արդյունքների գնահատումը հնարավորություն է տալիս որոշելու մշակված մոտեցման ճշգրտությունը, կիրառելիության սահմանները և առավելությունները այլ հաշվարկային ներկայացումների համեմատ։ Ուսումնասիրվում են նաև մոդելի ծրագրային կամ սարքային իրականացման հնարավորությունները՝ այն էլեկտրաէներգետիկական համակարգերի հաշվարկման, նախագծման և ռեժիմների վերլուծության խնդիրներում օգտագործելու նպատակով։ Հատուկ նշանակություն ունի իրական համակարգերի պարամետրերին համապատասխան մոդելի հարմարեցումը, քանի որ դա հնարավորություն է տալիս գնահատել հաղորդման գծերի տեխնիկական վիճակը, կանխատեսել ռեժիմային փոփոխությունների հետևանքները և ընտրել շահագործման նպատակահարմար պայմաններ։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի էլեկտրաէներգետիկական համակարգերի մոդելավորման և հաշվարկային մեթոդների զարգացման համար՝ նպաստելով հաղորդման գծերի աշխատանքի առավել ճշգրիտ վերլուծությանը, էլեկտրաէներգիայի կորուստների գնահատմանը, համակարգերի հուսալիության բարձրացմանը և էլեկտրական ցանցերի նախագծման ու շահագործման արդյունավետության բարելավմանը։

Ժողովածուն ժամանակակից հայ գրականության քնարական ուղղությանը պատկանող ստեղծագործություն է, որի առանցքում մարդու ներաշխարհը, սերը, զգացմունքային ապրումները և ինքնաճանաչման որոնումներն են։ Ստեղծագործական աշխարհում սերը ներկայանում է ոչ միայն որպես երկու մարդկանց միջև ձևավորվող զգացում, այլև որպես մարդու գոյության, հոգևոր ինքնության և աշխարհի նկատմամբ վերաբերմունքի կարևոր հիմք։ Հեղինակը կենտրոնանում է անհատի զգացմունքային վիճակների, հիշողությունների, կարոտի, հանդիպումների ու բաժանումների, սպասման և ներքին հակասությունների վրա՝ դրանք վերածելով քնարական մտորումների։ Սիրո գաղափարը տարբեր ստեղծագործություններում կարող է հանդես գալ որպես երջանկության աղբյուր, հոգևոր ուժ, ցավի պատճառ կամ մարդու ինքնաճանաչման ճանապարհ։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում մարդու և ժամանակի փոխհարաբերությունները, անցյալի հիշողությունների ազդեցությունը ներկայի վրա և այն ապրումները, որոնք պահպանվում են նույնիսկ կյանքի հանգամանքների փոփոխությունից հետո։ Քնարական խոսքը կառուցվում է անձնական և անմիջական զգացողությունների շուրջ՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով հետևելու քնարական հերոսի հոգեբանական փոփոխություններին և աշխարհընկալմանը։ Ուշադրություն է դարձվում սիրո և միայնության, ներկայության և բացակայության, վստահության և հիասթափության, երազանքի և իրականության հակադրություններին։ Ստեղծագործություններում զգացմունքային ապրումները հաճախ վերածվում են ավելի ընդհանրական մտորումների մարդու էության, հարաբերությունների արժեքի, կյանքի անցողիկության և հոգևոր կապերի նշանակության մասին։ Լեզվական արտահայտչականությունը, պատկերավոր խոսքը, խորհրդանշական ձևակերպումները և հուզական շեշտադրումները նպաստում են ներքին տրամադրությունների փոխանցմանը։ Անձնական ապրումների միջոցով ձևավորվում է ավելի լայն մարդասիրական գաղափար՝ սերը ներկայացնելով որպես այն արժեքներից մեկը, որի միջոցով մարդը կարող է իմաստավորել սեփական գոյությունը և հարաբերությունները շրջապատող աշխարհի հետ։ Ժողովածուն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել ժամանակակից հայ քնարերգության, սիրային պոեզիայի և անհատի հոգեբանական աշխարհի գեղարվեստական արտահայտման առանձնահատկություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Հրատարակությունը 20-րդ դարի սկզբի պաշտոնական հաշվետվական փաստաթուղթ է, որը ներկայացնում է Եվպատորիայի հայ առաքելական եկեղեցու և նրան կից ծխական ուսումնական հաստատության հոգաբարձական խորհրդի գործունեությունը 1909 թվականի ընթացքում։ Նյութը կարևոր սկզբնաղբյուր է տեղի հայկական համայնքի կրոնական, կրթական, վարչական և հասարակական կյանքի ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմել եկեղեցական ու կրթական հաստատությունների կառավարման մեխանիզմների, ֆինանսական վիճակի և համայնքային գործունեության կազմակերպման մասին։ Հաշվետվության շրջանակում կարող են ներկայացված լինել հոգաբարձական խորհրդի կատարած աշխատանքները, ընդունված որոշումները, եկեղեցու և դպրոցի պահպանման հետ կապված ծախսերը, նվիրատվությունները, հանգանակությունները և եկամուտների այլ աղբյուրները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն ծխական դպրոցի վերաբերյալ տեղեկությունները, որոնք կարող են արտացոլել սովորողների թվաքանակը, ուսուցիչների կազմը, ուսումնական գործընթացի կազմակերպումը, առարկաների դասավանդումը և կրթական հաստատության նյութական կարիքները։ Փաստաթուղթը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նաև եկեղեցու դերը համայնքի սոցիալական ու մշակութային կյանքում, քանի որ հայկական եկեղեցական կառույցները հաճախ ոչ միայն կրոնական, այլև կրթական, բարեգործական և համայնքային գործառույթներ էին իրականացնում։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել եկեղեցական գույքի պահպանությանը, շենքերի վերանորոգմանը, դպրոցի ֆինանսավորմանը և կարիքավոր համայնականներին կամ սովորողներին ցուցաբերվող աջակցությանը վերաբերող տվյալները։ Ֆինանսական հաշվետվությունները և վարչական տեղեկությունները արժեքավոր նյութ են համայնքի տնտեսական հնարավորությունների, բարեգործական մասնակցության և հաստատությունների պահպանման ծախսերի ուսումնասիրության համար։ Միաժամանակ փաստաթուղթը կարող է տեղեկություններ պարունակել հոգաբարձուների, հոգևորականների, ուսուցիչների, բարերարների և համայնքային այլ գործիչների մասին՝ դրանով ունենալով նաև կենսագրական ու ծագումնաբանական աղբյուրի նշանակություն։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Ղրիմի հայկական համայնքների կազմակերպված կյանքի, ազգային կրթության պահպանման և եկեղեցու շուրջ ձևավորված հասարակական կառույցների գործունեության մասին Ռուսական կայսրության վերջին տասնամյակներում։ Այն արժեքավոր աղբյուր է հայ գաղթավայրերի պատմության, Հայ առաքելական եկեղեցու, հայկական դպրոցների, համայնքային ինքնակազմակերպման և 20-րդ դարի սկզբի կրթամշակութային կյանքի ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության բյուջետային համակարգի ձևավորման, գործունեության և զարգացման խնդիրների տնտեսական ու ֆինանսական ուսումնասիրությանը՝ համապատասխան ժամանակաշրջանի ինստիտուցիոնալ պայմանների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են պետական ֆինանսների կազմակերպման սկզբունքները, բյուջետային եկամուտների և ծախսերի կառուցվածքը, ֆինանսական միջոցների ձևավորման աղբյուրները և դրանց բաշխման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բյուջետային համակարգի կայացման փուլերին, իրավական և կազմակերպական հիմքերին, պետական ու տեղական ֆինանսների փոխհարաբերություններին և բյուջետային գործընթացի կառավարման առանձնահատկություններին։ Քննության են առնվում հարկային և ոչ հարկային եկամուտների ձևավորման հնարավորությունները, պետական ծախսերի հիմնական ուղղությունները, սոցիալական և տնտեսական ծրագրերի ֆինանսավորումը, ինչպես նաև սահմանափակ ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման խնդիրները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում բյուջեի պլանավորման, կազմման, հաստատման, կատարման և վերահսկողության մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ գնահատելով դրանց արդյունավետությունը և կատարելագործման հնարավորությունները։ Վերլուծվում են նաև բյուջետային հավասարակշռության, պակասուրդի ֆինանսավորման, ֆինանսական կայունության և միջբյուջետային հարաբերությունների հետ կապված հարցերը։ Հետազոտության մեջ բյուջետային քաղաքականությունը դիտարկվում է սոցիալ-տնտեսական զարգացման հետ փոխկապակցված՝ ուսումնասիրելով պետական ֆինանսների ազդեցությունը տնտեսության տարբեր ոլորտների, ենթակառուցվածքների, սոցիալական պաշտպանության և հանրային ծառայությունների ֆինանսավորման վրա։ Անդրադարձ է կատարվում բյուջետային միջոցների նպատակային և արդյունավետ օգտագործման, ֆինանսական վերահսկողության, հաշվետվողականության ու թափանցիկության բարձրացման անհրաժեշտությանը։ Հատուկ նշանակություն ունի բյուջետային համակարգի զարգացմանը խոչընդոտող տնտեսական և ինստիտուցիոնալ գործոնների բացահայտումը և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղությունների գնահատումը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանում պետական ֆինանսների կառավարման կառուցվածքի, բյուջետային քաղաքականության առաջնահերթությունների և համակարգի կատարելագործման անհրաժեշտության մասին։ Աշխատությունը կարող է կարևոր աղբյուր հանդիսանալ հանրային ֆինանսների, բյուջետային կառավարման և տարածաշրջանի տնտեսական պատմության ուսումնասիրության համար՝ ներկայացնելով բյուջետային համակարգի ձևավորման ու զարգացման առանձնահատկությունները և դրանց հետ կապված հիմնական ֆինանսատնտեսական հիմնախնդիրները։