Գրաֆների ﬕջակայքային կողային ներկուﬓերի հետազոտում

Культура

Այս աշխատությունը նվիրված է հայկական միջնադարյան «Ձայների մեկնություններին»՝ որպես հայ հոգևոր երաժշտական և գրավոր մշակույթի կարևոր աղբյուրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում ութձայն համակարգի հետ կապված տեսական պատկերացումները, դրա ձևավորման և զարգացման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև միջնադարյան հայ երաժշտագիտական մտածողության մեջ ձայնեղանակների նշանակությունն ու գործառույթները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է այն առումով, որ ձայների մեկնությունները միավորում են երաժշտական տեսությունը, աստվածաբանական պատկերացումները, գրական մեկնողական ավանդույթը և ծիսական մշակույթը՝ արտացոլելով միջնադարյան հայ մտավոր կյանքի բազմաշերտ բնույթը։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել տարբեր ձեռագրերում պահպանված մեկնողական նյութերը, դրանց լեզվական և տերմինաբանական առանձնահատկությունները, հեղինակային ու աղբյուրագիտական խնդիրները, ինչպես նաև տեքստերի փոխհարաբերություններն ու փոխանցման եղանակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ձայնեղանակների բնութագրմանը, դրանց դասակարգմանը, անվանումներին և կիրառությանը հայ եկեղեցական երգեցողության համակարգում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև հայկական երաժշտատեսական ժառանգության և այլ քրիստոնեական ու արևելյան երաժշտական ավանդույթների հնարավոր առնչությունների բացահայտումը՝ միաժամանակ ընդգծելով հայկական միջնադարյան տեսական մտքի ինքնատիպությունը։ Ձեռագրագիտական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել պահպանված աղբյուրների կազմությունը, տարբեր օրինակների միջև առկա տարբերությունները, տեքստային շերտերը և դրանց պատմական փոխանցման առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև միջնադարյան հայ երաժշտագիտական տերմինաբանության ձևավորմանն ու զարգացմանը, քանի որ մեկնություններում կիրառվող հասկացությունները արժեքավոր նյութ են ներկայացնում ժամանակաշրջանի երաժշտական մտածողությունը վերականգնելու համար։ Տեքստերի բովանդակային և կառուցվածքային ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու հայկական հոգևոր երաժշտության տեսական հիմքերի, ձայնեղանակային համակարգի և դրա մեկնաբանման ավանդույթների մասին։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի ոչ միայն երաժշտագիտության, այլև հայ միջնադարյան մատենագրության, մշակույթի պատմության, աստվածաբանության և ձեռագրագիտության համար՝ նպաստելով հայկական երաժշտական ժառանգության արժեքավոր աղբյուրների գիտական շրջանառությանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել երաժշտագետների, հայագետների, միջնադարյան գրականության և ձեռագրերի հետազոտողների, եկեղեցական երաժշտության մասնագետների, պատմաբանների, դասախոսների, ասպիրանտների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է գոտկասրբանային հատվածի տարբեր ախտահարումներ ունեցող հիվանդների նյարդավիրաբուժական օգնության նվազ ինվազիվ մոտեցումների կլինիկական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն ժամանակակից մեթոդներն են, որոնց նպատակն է անհրաժեշտ վիրաբուժական արդյունքը ապահովել հնարավորինս սահմանափակ միջամտությամբ և շրջակա առողջ հյուսվածքների նվազ վնասմամբ։ Գոտկասրբանային հատվածի ախտահարումները կարող են ուղեկցվել ցավային, շարժողական և նյարդաբանական տարբեր խանգարումներով, ուստի բուժման ռազմավարության ընտրության համար կարևոր նշանակություն ունեն հիվանդի կլինիկական վիճակի, ախտահարման բնույթի և պատկերային հետազոտությունների համալիր գնահատումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հիվանդների ընտրության չափանիշներին և տարբեր կլինիկական իրավիճակներում նվազ ինվազիվ նյարդավիրաբուժական մոտեցումների կիրառելիության գնահատմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել բուժման արդյունքները՝ դիտարկելով նյարդաբանական ախտանշանների փոփոխությունը, ցավային համախտանիշի նվազումը, շարժունակության վերականգնումը, հիվանդանոցային հսկողության տևողությունը և հետագա վերականգնման ընթացքը։ Կարևորվում է նաև միջամտությունների անվտանգության գնահատումը և հետվիրահատական բարդությունների ընդհանուր վերլուծությունը՝ տարբեր մեթոդների առավելություններն ու սահմանափակումները պարզաբանելու նպատակով։ Նվազ ինվազիվ մոտեցումների ուսումնասիրությունը կապված է նաև ժամանակակից պատկերային և տեխնիկական միջոցների զարգացման հետ, որոնք հնարավորություն են տալիս բարձրացնել վիրաբուժական գործողությունների ճշգրտությունն ու վերահսկելիությունը։ Միաժամանակ աշխատանքում կարող է ընդգծվել, որ բուժման արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն ընտրված վիրաբուժական մեթոդով, այլև նախավիրահատական գնահատման, համապատասխան կլինիկական ցուցումների, հետվիրահատական հսկողության և վերականգնողական միջոցառումների համադրմամբ։ Երկարաժամկետ արդյունքների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու բուժման կայունությունը, հիվանդների ֆունկցիոնալ վիճակի փոփոխությունները և կյանքի որակի հետ կապված ցուցանիշները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նյարդավիրաբուժության, ողնաշարի վիրաբուժության, նյարդաբանության և բժշկական պատկերավորման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գնահատել գոտկասրբանային հատվածի ախտահարումների դեպքում նվազ ինվազիվ բուժման հնարավորությունները և դրա կլինիկական արդյունավետության հիմնական գործոնները։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է կենտրոնական նյարդային համակարգում հավասարակշռության, տարածական կողմնորոշման և շարժումների կարգավորման հետ կապված նեյրոնային մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով Դեյտերսի կորիզի մասնակցությամբ ձևավորվող նյարդային կապերին։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են վեստիբուլյար համակարգից ստացվող ազդակների մշակման և հետագա փոխանցման առանձնահատկությունները դեպի միջին ուղեղի տեկտալ կառույցներ և թալամուս՝ բացահայտելու համար տարբեր նյարդային կենտրոնների միջև տեղեկատվության փոխանակման օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Դեյտերսի կորիզի նեյրոնների ֆունկցիոնալ հատկություններին, դրանց գրգռման և արգելակման մեխանիզմներին, ինչպես նաև տարբեր ուղղություններով ընթացող նյարդային ազդակների փոխազդեցությանը։ Քննության են առնվում վեստիբուլյար ազդակների տարածման ուղիները և դրանց ազդեցությունը այն նեյրոնային համակարգերի վրա, որոնք մասնակցում են մարմնի դիրքի պահպանմանը, շարժումների համակարգմանը, տեսողական ու շարժողական արձագանքների համաձայնեցմանը և տարածական տեղեկատվության մշակմանը։ Վերլուծվում են նեյրոնների էլեկտրական ակտիվության փոփոխությունները տարբեր գրգռիչների ազդեցության պայմաններում, պատասխանների ժամանակային բնութագրերը և տարբեր կենտրոնների միջև առաջացող ակտիվացնող ու արգելակող փոխհարաբերությունները։ Կարևորվում է վեստիբուլյար, տեկտալ և թալամիկ համակարգերի համատեղ գործունեությունը, որի շնորհիվ հավասարակշռության օրգաններից ստացվող տեղեկատվությունը կարող է ինտեգրվել զգայական և շարժողական այլ ազդակների հետ։ Ուսումնասիրվում են նաև նյարդային ազդակների համակցման, փոխադարձ ազդեցության և կենտրոնական մշակման առանձնահատկությունները՝ հնարավորություն տալով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել բարդ շարժողական ու դիրքային ռեակցիաների նյարդաֆիզիոլոգիական հիմքերի մասին։ Փորձարարական տվյալների վերլուծությունը կարող է նպաստել տարբեր նեյրոնային ուղիների ֆունկցիոնալ նշանակության և դրանց միջև գոյություն ունեցող կապերի բացահայտմանը։ Աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի նեյրոֆիզիոլոգիայի և զգայական համակարգերի ֆիզիոլոգիայի համար՝ խորացնելով պատկերացումները հավասարակշռության պահպանման, շարժումների համակարգման և տարածական կողմնորոշման գործընթացներում ուղեղի տարբեր բաժինների փոխկապակցված գործունեության վերաբերյալ։

Педагогика

Գիրքը նվիրված է հայ հին և միջնադարյան գրականության ուսուցման տեսական և մեթոդական հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը ավագ դպրոցում։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են գրականագիտական և մանկավարժական մոտեցումներ, որոնք նպաստում են սովորողների կողմից հայ գրական ժառանգության խորքային ընկալմանը և արժևորմանը։ Հեղինակը անդրադառնում է ուսուցման նպատակներին, բովանդակության ընտրության սկզբունքներին, դասավանդման արդյունավետ մեթոդներին և ուսումնադաստիարակչական գործընթացի կազմակերպման առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են հին և միջնադարյան գրական ստեղծագործությունների գաղափարական, գեղարվեստական և պատմամշակութային նշանակությունը, ինչպես նաև դրանց դերը ազգային ինքնագիտակցության, մտածողության և արժեքային համակարգի ձևավորման գործում։ Աշխատությունը նախատեսված է հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչների, մանկավարժների, ուսանողների, հետազոտողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայ գրականության դասավանդման մեթոդիկայով և կրթական գործընթացում գրական ժառանգության ներկայացմամբ։

История

Այս հրատարակությունը կապված է Կիլիկիայի պատմական և մշակութային ժառանգության ներկայացման ու ուսումնասիրման հետ։ Կիլիկիան հայ ժողովրդի պատմության կարևորագույն պատմաաշխարհագրական շրջաններից է, որն առանձնահատուկ նշանակություն է ունեցել հայկական պետականության, հասարակական կյանքի, եկեղեցական մշակույթի և գրավոր ժառանգության զարգացման մեջ։ Միջնադարում այստեղ ձևավորված Կիլիկիայի հայկական թագավորությունը դարձավ հայ քաղաքական և մշակութային կյանքի կարևոր կենտրոններից մեկը՝ նպաստելով գրականության, մանրանկարչության, ճարտարապետության, ձեռագրարվեստի, առևտրի և միջազգային կապերի զարգացմանը։ Կիլիկիայի պատմական անցյալը սերտորեն կապված է հայ ժողովրդի պետական ու հոգևոր ինքնության պահպանման, մշակութային ավանդույթների շարունակականության և տարածաշրջանի ժողովուրդների հետ ունեցած փոխհարաբերությունների հետ։ Այսպիսի վերնագիր կրող հրատարակությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել Կիլիկիայի պատմության, նրա աշխարհագրական միջավայրի, պատմական հուշարձանների, նշանավոր գործիչների և մշակութային առանձնահատկությունների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ «Թանգարան» հասկացությունը պատմական և գրական համատեքստում կարող է գործածվել նաև փոխաբերական իմաստով՝ որպես տարբեր տեղեկությունների, հիշատակությունների, փաստերի կամ մշակութային արժեքների հավաքածու։ Այդ իմաստով աշխատության վերնագիրը կարող է մատնանշել Կիլիկիային առնչվող պատմական տեղեկությունների կամ հիշարժան նյութերի համախմբման նպատակ։ XIX դարի հայերեն տպագիր գրականության մեջ պատմական թեմաներով հրատարակությունները կարևոր դեր են ունեցել ազգային անցյալի նկատմամբ հետաքրքրության պահպանման, պատմական հիշողության ամրապնդման և հայ ընթերցողի՝ սեփական մշակութային ժառանգության հետ կապի խորացման գործում։ Կիլիկիայի վերաբերյալ նյութերը կարող էին ծառայել ոչ միայն պատմական գիտելիքների տարածմանը, այլև հայկական պետականության, ազգային ավանդույթների և մշակութային ինքնության վերաբերյալ պատկերացումների ընդլայնմանը։ Այս հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել հայագիտությամբ, Կիլիկիայի պատմությամբ, միջնադարյան Հայաստանի քաղաքական ու մշակութային զարգացումներով և հայ տպագիր գրքի պատմությամբ զբաղվող ընթերցողներին ու հետազոտողներին։ Այն նաև նշանակություն ունի պատմական մատենագիտության համար՝ որպես XIX դարում Կոստանդնուպոլսում լույս տեսած հայերեն գրքի օրինակ։ Միաժամանակ, միայն վերնագրի և մատենագիտական տվյալների հիման վրա հնարավոր չէ հաստատել, թե աշխատությունն ինչ կոնկրետ պատմական իրադարձություններ, աշխարհագրական տեղեկություններ, հուշարձաններ կամ անձանց կենսագրություններ է ներառում։ Հետևաբար, դրա բովանդակության ճշգրիտ բնութագրումը պահանջում է բնագրի ուսումնասիրություն։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը կարելի է դիտարկել որպես Կիլիկիայի պատմական ու մշակութային ժառանգության թեմային առնչվող հայերեն տպագիր նյութ, որը կարող է արժեքավոր լինել ազգային պատմության ուսումնասիրման և հայ գրավոր մշակույթի պատմական հավաքածուների համալրման տեսանկյունից։

Технология

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է կարծր համաձուլվածքների և մեքենամասերի ջերմաքիմիական մշակման տեխնոլոգիայի կատարելագործմանը, ինչպես նաև գործընթացի հիմնական պարամետրերի լավարկմանը։ Հետազոտության հիմքում մետաղական և կարծր նյութերի մակերևութային ու ծավալային հատկությունների նպատակային փոփոխությունն է՝ դրանց մաշակայունությունը, կարծրությունը, ամրությունը, ջերմակայունությունը և շահագործման երկարակեցությունը բարձրացնելու նպատակով։ Ջերմաքիմիական մշակումը դիտարկվում է որպես մեքենաշինության մեջ կիրառվող կարևոր տեխնոլոգիական միջոց, որի ընթացքում ջերմային ազդեցությունը համակցվում է քիմիական միջավայրի ներգործության հետ՝ նյութի մակերևութային շերտի բաղադրությունն ու կառուցվածքը փոփոխելու համար։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են կարծր համաձուլվածքների և մեքենամասերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց շահագործման պայմանները և այն գործոնները, որոնք որոշում են մշակված մակերևույթի ծառայողական հատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մակերևույթի և միջուկի հատկությունների փոխհարաբերությանը, քանի որ մեքենամասերի աշխատանքի ժամանակ հաճախ անհրաժեշտ է միաժամանակ ապահովել մակերևութային բարձր կարծրություն և ներքին շերտերի բավարար ամրություն ու դիմացկունություն։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ջերմաքիմիական մշակման տարբեր եղանակների ուսումնասիրությունը։ Կախված մշակվող նյութի տեսակից և պահանջվող արդյունքից՝ կարող են կիրառվել ածխակալման, ազոտավորման, ածխաազոտման և մակերևութային հատկությունները փոփոխող այլ գործընթացներ։ Դրանցից յուրաքանչյուրն ունի իր տեխնոլոգիական առանձնահատկությունները և պահանջում է ջերմաստիճանի, մշակման տևողության, միջավայրի բաղադրության և այլ պարամետրերի ճիշտ ընտրություն։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում է ջերմաստիճանի ազդեցությունը մշակման ընթացքի և վերջնական հատկությունների վրա։ Ջերմաստիճանի փոփոխությունը կարող է ազդել նյութի կառուցվածքային փոխակերպումների, դիֆուզիոն գործընթացների և մակերևութային շերտի ձևավորման արագության վրա։ Չափազանց ցածր ջերմաստիճանը կարող է չապահովել անհրաժեշտ փոխակերպումները, իսկ չափազանց բարձր ջերմաստիճանը կարող է հանգեցնել անցանկալի կառուցվածքային փոփոխությունների, դեֆորմացիաների կամ նյութի հատկությունների վատթարացման։ Հետևաբար ջերմաստիճանային ռեժիմի ընտրությունը դիտարկվում է որպես տեխնոլոգիական գործընթացի արդյունավետության առանցքային խնդիր։ Մեկ այլ կարևոր գործոն է մշակման տևողությունը։ Ջերմաքիմիական գործընթացների ընթացքում նյութի մակերևույթ ներթափանցող տարրերի տարածման խորությունը և ձևավորվող շերտի հատկությունները մեծապես կախված են ժամանակից։ Մշակման չափազանց կարճ տևողությունը կարող է հանգեցնել անբավարար խորության կամ ոչ ամբողջական ձևավորված շերտի, մինչդեռ չափազանց երկար գործընթացը կարող է մեծացնել էներգիայի և ժամանակի ծախսը՝ առանց համարժեք տեխնիկական առավելության։ Աշխատանքում կարևորվում է նաև քիմիական միջավայրի կազմի ուսումնասիրությունը։ Մշակման միջավայրի բաղադրությունը կարող է որոշել մակերևութային շերտում ներթափանցող տարրերի կոնցենտրացիան, դիֆուզիայի ինտենսիվությունը և ձևավորվող կառուցվածքային փուլերի բնույթը։ Այդ պատճառով միջավայրի պարամետրերի ճիշտ ընտրությունը կարևոր է անհրաժեշտ մակերևութային հատկություններ ստանալու և գործընթացի կրկնելիությունն ապահովելու համար։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է մշակման ենթարկված նյութերի և մեքենամասերի կառուցվածքաֆազային վիճակի ուսումնասիրությունը։ Միկրոկառուցվածքի, մակերևութային շերտի հաստության, կարծրության բաշխման և այլ բնութագրերի հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու կիրառված տեխնոլոգիական ռեժիմների ազդեցությունը և բացահայտելու առավել արդյունավետ պայմանները։ Այս տվյալների համադրումը մեխանիկական փորձարկումների արդյունքների հետ թույլ է տալիս կապ հաստատել նյութի կառուցվածքի և դրա շահագործական հատկությունների միջև։ Աշխատանքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մաշակայունության բարձրացման խնդրին։ Մեքենամասերի շահագործման ընթացքում մակերևույթները ենթարկվում են շփման, ճնշման, հարվածային և ջերմային ազդեցությունների, որոնց հետևանքով կարող են առաջանալ մաշվածություն, ճաքեր, դեֆորմացիաներ և այլ վնասումներ։ Մակերևութային շերտի հատկությունների նպատակային փոփոխությունը կարող է զգալիորեն բարձրացնել մեքենամասերի դիմադրությունը նման ազդեցությունների նկատմամբ և երկարացնել դրանց ծառայության ժամկետը։ Հետազոտության մյուս կարևոր ուղղությունը գործընթացի լավարկումն է։ Լավարկման նպատակն է ընտրել այնպիսի տեխնոլոգիական պարամետրերի համակցություն, որի դեպքում ստացվում է պահանջվող որակի մակերևութային շերտ՝ նվազագույն կամ ընդունելի ժամանակային, էներգետիկ և նյութական ծախսերով։ Այդ նպատակով կարող են ուսումնասիրվել տարբեր գործոնների փոխազդեցությունները, կառուցվել փորձարարական կախվածություններ և կիրառվել մաթեմատիկական կամ վիճակագրական մեթոդներ՝ օպտիմալ ռեժիմների ընտրության համար։ Աշխատանքում կարող է գնահատվել նաև մշակման տեխնոլոգիայի արտադրական արդյունավետությունը։ Տեխնոլոգիական ռեժիմի կատարելագործումը պետք է հաշվի առնի ոչ միայն նյութի վերջնական հատկությունները, այլև սարքավորումների արտադրողականությունը, էներգիայի ծախսը, գործընթացի տևողությունը, մշակման կայունությունը և արտադրանքի որակի կրկնելիությունը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տեխնոլոգիական նորարարությունը կապել մեքենաշինական արտադրության իրական պահանջների հետ։ Առանձին նշանակություն ունի մշակման տեխնոլոգիայի կիրառելիությունը տարբեր տեսակի մեքենամասերի համար։ Ատամնանիվները, լիսեռները, առանցքները, կտրող գործիքները, ձևավորող տարրերը և այլ դետալներ կարող են աշխատել տարբեր բեռնվածությունների և շփման պայմաններում, ուստի դրանց համար անհրաժեշտ մակերևութային հատկությունները նույնպես տարբեր են։ Այդ պատճառով մշակման ռեժիմները պետք է ընտրվեն՝ հաշվի առնելով դետալի նյութը, երկրաչափական ձևը, չափերը և շահագործման պայմանները։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը համադրում է նյութագիտության, մետաղագիտության, ջերմային մշակման և մեքենաշինական տեխնոլոգիայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով կատարելագործել կարծր համաձուլվածքների և մեքենամասերի ջերմաքիմիական մշակման գործընթացները և գիտականորեն հիմնավորել դրանց օպտիմալ պարամետրերը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նպաստել բարձր մաշակայունությամբ, կարծրությամբ և շահագործական երկարակեցությամբ մեքենամասերի ստացմանը, արտադրական գործընթացների արդյունավետության բարձրացմանը և տեխնոլոգիական ծախսերի նվազեցմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել մեքենաշինության, մետաղամշակման, նյութագիտության, գործիքաշինության և արտադրական տեխնոլոգիաների ոլորտներում աշխատող մասնագետների, ինժեներների, տեխնոլոգների և հետազոտողների համար։