Գյուղատնտեսական կոոպերացիա

Лингвистика

Գիրքը ներկայացնում է հռետորության պատմական զարգացումը՝ սկսած հին հունական և հռոմեական դպրոցներից մինչև ժամանակակից հանրային խոսքի մշակույթը՝ անդրադառնալով դասական մտածողների գաղափարներին և դրանց արդիական նշանակությանը։ Աշխատությունում մանրամասն վերլուծվում են խոսքի կառուցվածքային տարրերը՝ ներածություն, հիմնական մաս և եզրակացություն, ինչպես նաև փաստարկման, հակափաստարկման և համոզման մեթոդները։ Հեղինակը հատուկ ուշադրություն է դարձնում լեզվական միջոցների՝ ոճական հնարքների, արտահայտչականության և ինտոնացիայի դերին, ինչպես նաև ոչ վերբալ հաղորդակցության՝ ժեստերի, դիմախաղի և ձայնի կիրառմանը։ Գիրքը ներառում է նաև գործնական խորհուրդներ հանրային ելույթների պատրաստման, վախի հաղթահարման և լսարանի հետ արդյունավետ կապ հաստատելու համար՝ դարձնելով այն օգտակար թե՛ ուսանողների, թե՛ դասախոսների, իրավաբանների, քաղաքական գործիչների և բոլոր նրանց համար, ովքեր ցանկանում են կատարելագործել իրենց խոսքի արվեստը։

Литература

Սա գրականագիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Ավետիք Իսահակյանի ստեղծագործական ժառանգության և ռուս գրականության հետ նրա կապերի, ազդեցությունների և փոխազդեցությունների վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում է Իսահակյանի պոեզիայի գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ձևավորումը ռուս գրական ավանդույթի համատեքստում՝ ընդգծելով նրա ստեղծագործական երկխոսությունը ռուս ռոմանտիզմի, սիմվոլիզմի և հետագա գրական ուղղությունների հետ։ Վերլուծվում են Իսահակյանի թեմատիկ հետաքրքրությունները՝ հայրենիք, ազատություն, մարդկային ճակատագիր և բնության փիլիսոփայական ընկալում, ինչպես նաև դրանց համադրությունը ռուսական գրական մտածողության ազդեցությունների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում թարգմանությունների, գրական կապերի և անձնական շփումների միջոցով ձևավորված մշակութային երկխոսությանը, ինչպես նաև Իսահակյանի ընկալմանը ռուս գրական քննադատության մեջ։ Քննարկվում է նաև նրա տեղը համեմատական գրական գործընթացներում և հայ-ռուսական մշակութային հարաբերությունների զարգացման մեջ ունեցած դերը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի համեմատական գրականագիտության, հայ նոր գրականության և ռուս գրականության ուսումնասիրության ոլորտներում՝ բացահայտելով Իսահակյանի ստեղծագործության միջմշակութային չափումները։

Технология

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է մոլիբդենի սուլֆիդային խտանյութերի վերամշակման նոր տեխնոլոգիական մոտեցումների մշակմանը՝ օգտագործելով բարձրջերմաստիճանային ինքնատարածվող սինթեզի մեթոդը՝ մոլիբդենի օքսիդի և մոլիբդենի սիլիցիդի ստացման նպատակով։ Հետազոտության ընթացքում վերլուծվում են պիրոմետալուրգիական և ինքնաջերմացվող ռեակցիաների կինետիկ և թերմոդինամիկ առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը ստացվող արտադրանքի կառուցվածքի, մաքրության և ֆազային կազմի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սուլֆիդային հումքի նախնական մշակման փուլերին, օքսիդացման և սիլիցիդացման գործընթացների օպտիմալացմանը, ինչպես նաև էներգաարդյունավետ տեխնոլոգիական ռեժիմների ընտրությանը։ Քննարկվում են նաև ստացված նյութերի ֆիզիկաքիմիական հատկությունները և դրանց կիրառական նշանակությունը բարձր ջերմաստիճանային նյութագիտության, էլեկտրոնիկայի և մետալուրգիայի ոլորտներում։ Աշխատությունը ընդգծում է ինքնատարածվող սինթեզի մեթոդի արդյունավետությունը որպես խոստումնալից տեխնոլոգիական մոտեցում բարդ հումքերի խորքային վերամշակման համար։

Химия

Գիտաքիմիական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է կամրջակային ազոտի ատոմ պարունակող ազոլոպիրիմիդինների վերաշրջանացման վերախմբավորումների ուսումնասիրությանը և այդ փոխարկումների ընթացքի հիմնական օրինաչափությունների բացահայտմանը։ Հետազոտվում են հետերոցիկլային միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց քիմիական ակտիվությունը և տարբեր պայմաններում օղակային համակարգերի փոխակերպման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազոտ պարունակող հետերոցիկլային կառուցվածքներում քիմիական կապերի վերադասավորման, սկզբնական օղակի փոփոխման և նոր ցիկլային համակարգերի առաջացման գործընթացներին։ Քննարկվում է ելանյութերի կառուցվածքի, փոխարինիչների բնույթի, ռեակցիոն միջավայրի, ջերմաստիճանի և այլ գործոնների ազդեցությունը վերախմբավորման ուղղության ու ստացվող նյութերի կառուցվածքի վրա։ Վերլուծվում են ռեակցիաների հնարավոր մեխանիզմները, միջանկյալ միացությունների առաջացման առանձնահատկությունները և վերջնական արգասիքների ձևավորման օրինաչափությունները։ Կառուցվածքային և փորձարարական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ ազոլոպիրիմիդինային համակարգերի փոխակերպումների բնույթը և կանխատեսել համապատասխան հետերոցիկլային միացությունների քիմիական վարքը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ նոր ազոտ պարունակող հետերոցիկլային միացությունների ստացման մեթոդների զարգացման և օրգանական սինթեզի հնարավորությունների ընդլայնման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, հետերոցիկլային միացությունների քիմիայի և օրգանական սինթեզի ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների ու համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Технология

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է կապիչ չպարունակող (բեսցեմենտային) բետոնների տեխնոլոգիական մշակման և ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հիմնված բնական և արհեստական լցանյութերի վրա, մասնավորապես՝ հրաբխային ալյումոսիլիկատային հումքից ստացված հատիկավոր փրփրապակու կիրառմամբ։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են նման կոմպոզիտային նյութերի կառուցվածքագոյացման առանձնահատկությունները, ամրության ձևավորման մեխանիզմները, ջերմա- և ձայնամեկուսիչ հատկությունները, ինչպես նաև դրանց կախվածությունը լցանյութի ֆրակցիոն կազմից և տեխնոլոգիական մշակման պայմաններից։ Աշխատությունում դիտարկվում են հրաբխային ծագման հումքի վերամշակման հնարավորությունները, դրա էկոլոգիական և տնտեսական արդյունավետությունը շինարարական նյութերի արտադրության մեջ, ինչպես նաև էներգախնայող և կայուն շինարարության սկզբունքների համատեքստում կիրառման հեռանկարները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նոր սերնդի թեթև բետոնների կառուցվածքային կայունությանը, ծակոտկենության կարգավորմանը և երկարաժամկետ շահագործման ընթացքում դրանց վարքագծին։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Լև Տոլստոյի «Վоскресение» վեպի հայերեն թարգմանություններին և դրանց քննադատական գնահատմանը՝ ուսումնասիրելով, թե ինչպես է ռուս դասական գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից մեկը փոխանցվել հայ ընթերցողին։ Հետազոտության կենտրոնում թարգմանությունների լեզվական, ոճական, գեղարվեստական և գաղափարական առանձնահատկություններն են, ինչպես նաև բնագրի և հայերեն տարբերակների միջև առկա համապատասխանություններն ու տարբերությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել վեպի հիմնական թեմաների, կերպարների, հեղինակի խոսքի, երկխոսությունների, նկարագրությունների, հուզական և փիլիսոփայական շերտերի փոխանցման եղանակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Տոլստոյի գեղարվեստական լեզվին, որի պարզ թվացող կառուցվածքի ներքո առկա են սոցիալական, բարոյական և հոգեբանական բարդ իմաստներ, և որի լիարժեք փոխանցումը թարգմանչից պահանջում է ոչ միայն լեզվական, այլև մշակութային ու գրական զգայունություն։ Աշխատության մեջ թարգմանությունները կարող են դիտարկվել համեմատական սկզբունքով՝ բացահայտելու բառապաշարի, շարահյուսության, դարձվածքների, ոճական երանգների և իրապաշտական նկարագրությունների փոխանցման առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև թարգմանական ընտրությունների քննադատական գնահատմանը՝ պարզելու համար, թե առանձին դեպքերում որքանով է պահպանվել բնագրի իմաստային ճշգրտությունը, հեղինակի անհատական ոճը և ստեղծագործության գեղարվեստական ազդեցությունը։ Վեպի հայերեն ընկալման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել նաև հայ-ռուսական գրական կապերի զարգացումը և ռուս գրականության հայերեն թարգմանությունների դերը հայկական գրական-մշակութային միջավայրում։ Հետազոտության կարևոր կողմերից է այն հարցի բացահայտումը, թե ինչպես կարող են տարբեր ժամանակաշրջաններում կատարված թարգմանությունները արտացոլել տվյալ ժամանակի լեզվական նորմերը, գրական ճաշակը և թարգմանական սկզբունքները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, թարգմանագետներին, ռուսագետներին, հայագետներին, համեմատական գրականության մասնագետներին, խմբագիրներին, թարգմանիչներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես ռուսական դասական գրականության հայերեն թարգմանության պատմության և հայ-ռուսական գրական փոխազդեցությունների ուսումնասիրության տեսանկյունից։