Սպառողական վարքի ձևավորման ռազմավարությունը և մոնիթորինգը որպես դեղագործական շուկայի մենեջմենթի զարգացման կարևոր գործոն

Литература

Ժողովածուն ներկայացնում է հայ մանկական բանահյուսության կարևոր և ինքնատիպ մի հատված՝ ժողովրդական օրորոցայիններն ու մանկական երգերը, որոնք սերնդեսերունդ փոխանցվել են բանավոր ավանդույթի միջոցով և պահպանել հայ ժողովրդի ընտանեկան ու մանկական կյանքի պատկերները։ Օրորոցային երգերը կապված են երեխային քնեցնելու, հանգստացնելու և նրա հանդեպ ծնողական քնքշանքն արտահայտելու հետ։ Դրանցում արտացոլվում են մոր կամ ընտանիքի անդամների սերը, բարեմաղթանքները, երեխայի ապագայի վերաբերյալ հույսերն ու երազանքները, ինչպես նաև ժողովրդական աշխարհընկալմանն ու առօրյա կյանքին բնորոշ պատկերներն ու խորհրդանիշները։ Մանկական երգերն իրենց հերթին ուղեկցում են երեխայի խաղը, շարժումը, հաղորդակցությունը և շրջապատող աշխարհի ճանաչումը՝ նպաստելով լեզվական ու երաժշտական զգացողության ձևավորմանը։ Դրանց պարզ, կրկնվող կառուցվածքները, ռիթմը, մեղեդայնությունը և արտահայտիչ բառապաշարը կարևոր նշանակություն ունեն մանկական մշակույթի ուսումնասիրման համար։ Ժողովածուն արժեքավոր նյութ է տրամադրում հայ բանավոր ավանդույթի, ժողովրդական երգարվեստի, մանկական դաստիարակության և ընտանեկան սովորույթների հետազոտման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել բանագետներին, երաժշտագետներին, ազգագրագետներին, մանկավարժներին, երաժշտության ուսուցիչներին և հայ ժողովրդական մշակույթով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Педагогика

Աշխատությունը ներկայացնում է հայոց եկեղեցական-ծխական ուսումնարանների գործունեությունը կարգավորող կանոնները՝ անդրադառնալով եկեղեցու հովանավորությամբ գործող կրթական հաստատությունների կազմակերպչական հիմքերին, կառավարման սկզբունքներին և կրթական առաքելությանը։ Եկեղեցական-ծխական դպրոցները կարևոր դեր են ունեցել հայ ժողովրդի կրթական և մշակութային կյանքում՝ նպաստելով գրագիտության տարածմանը, հայոց լեզվի ուսուցմանը, կրոնական գիտելիքների փոխանցմանը և ազգային ինքնության պահպանմանը։ Դրանց գործունեությունը սերտորեն կապված էր եկեղեցական համայնքների, ծխական կառույցների, հոգևորականության և տեղական հասարակության մասնակցության հետ։ Նման կանոնակարգերի մշակումը նպատակ ուներ սահմանելու ուսումնարանների գործունեության ընդհանուր սկզբունքները, հստակեցնելու կառավարման և պատասխանատվության շրջանակները, ամրապնդելու կրթական գործընթացի կազմակերպվածությունը և ապահովելու դպրոցների աշխատանքը եկեղեցական ու ազգային կրթական ավանդույթներին համապատասխան։ Փաստաթուղթն արտացոլում է հայ կրթական կյանքի այն պատմական փուլը, երբ դպրոցների կազմակերպման, վերահսկողության և ուսուցման միասնականացման հարցերը կարևոր նշանակություն էին ձեռք բերել։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու եկեղեցու մասնակցությունը կրթության կառավարմանը, դպրոցական հաստատությունների իրավական ու վարչական հիմքերի ձևավորումը և համայնքային կրթության դերը հայ հասարակության զարգացման մեջ։ Հրատարակությունը արժեքավոր սկզբնաղբյուր է հայ մանկավարժության պատմության, եկեղեցական կառավարման, ազգային դպրոցի զարգացման և կրթական հաստատությունների գործունեության ուսումնասիրության համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում պատմաբանների, մանկավարժների, հայ եկեղեցու պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների և XIX դարի հայ կրթական համակարգի կառուցվածքն ու կազմակերպչական առանձնահատկություններն ուսումնասիրող ընթերցողների համար։

Медицина

Ակնաբուժական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է բաց անկյուն գլաուկոմայի տարբեր աստիճանների բուժման ընթացքում տրաբեկուլյար միկրոշունտավորման կիրառման արդյունավետության գնահատմանը՝ կատարակտի առկայության և բացակայության պայմաններում։ Քննության են առնվում ներակնային ճնշման կարգավորման, տեսողական գործառույթների պահպանման և հիվանդության առաջընթացի վերահսկման հետ կապված կլինիկական ցուցանիշները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր ծանրության գլաուկոմա ունեցող հիվանդների բուժման արդյունքների համեմատությանը, ինչպես նաև համակցված ակնաբուժական ախտաբանության ազդեցությանը միջամտության արդյունավետության վրա։ Վերլուծվում են միկրոշունտավորման կիրառման ցուցումները, հետվիրահատական շրջանի առանձնահատկությունները և բուժման արդյունքների գնահատման չափանիշները։ Քննարկվում են նաև միջամտության անվտանգության, հնարավոր բարդությունների, ներակնային ճնշման երկարաժամկետ վերահսկման և լրացուցիչ բուժման անհրաժեշտության հետ կապված հարցերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու նվազ ինվազիվ վիրաբուժական մոտեցումների դերը գլաուկոմայի բուժման անհատականացված ռազմավարության ընտրության գործում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ակնաբուժության, գլաուկոմայի վիրաբուժական բուժման և կլինիկական բժշկության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Литература

Այս գրականագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Էռնեստ Հեմինգուեյի կյանքի և ստեղծագործական ժառանգության փոխկապակցվածության քննությանը՝ բացահայտելով, թե ինչպես են նրա կենսագրական փորձառությունները, աշխարհայացքը, մասնագիտական գործունեությունը, ճանապարհորդությունները, պատերազմական տպավորությունները և անձնական հարաբերություններն արտացոլվել գեղարվեստական ստեղծագործություններում։ Հետազոտության հիմքում այն մոտեցումն է, որ հեղինակի կյանքի տարբեր փուլերը զգալի ազդեցություն են ունեցել նրա թեմատիկ ընտրության, կերպարների ստեղծման, կոնֆլիկտների կառուցման և մարդկային բնույթի վերաբերյալ պատկերացումների ձևավորման վրա։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են դիտարկվել նրա լրագրողական աշխատանքի, Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիների փորձառության, Իսպանիայի և Իտալիայի հետ կապված կենսափորձի, որսորդական և ճանապարհորդական հետաքրքրությունների, ինչպես նաև հետագա պատերազմական իրադարձությունների արձագանքները տարբեր ստեղծագործություններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ Հեմինգուեյի հերոսները հաճախ կանգնած են կյանքի վտանգի, կորստի, պատերազմի, սիրո, մենակության և արժանապատվության պահպանման խնդիրների առաջ։ Այդ թեմաների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տեսնելու դրանց կապը հեղինակի անձնական փորձառությունների հետ՝ միաժամանակ խուսափելով ստեղծագործությունը ամբողջությամբ կենսագրության վերածելուց։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև Հեմինգուեյի գրական ոճի ձևավորմանը, հատկապես նրա հակիրճ, զուսպ և ենթատեքստային շարադրանքին, որի միջոցով մեծ գաղափարներ ու հոգեբանական ապրումներ հաճախ արտահայտվում են նվազագույն բառային միջոցներով։ Կենսափորձի և գեղարվեստական երևակայության փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը կարևոր է հասկանալու համար, թե ինչպես է իրական իրադարձությունը վերածվում գրական պատումի, փոխվում կերպարային համակարգում և ստանում համընդհանուր մարդկային նշանակություն։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել հեղինակի կյանքի փաստերը և համապատասխան ստեղծագործությունների թեմատիկ ու կերպարային լուծումները՝ բացահայտելով իրականության և գեղարվեստական հորինվածքի միջև եղած ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև հեղինակի աշխարհայացքի ուսումնասիրությունը՝ հատկապես մարդու ներքին ուժի, պարտության և հաղթանակի, մահվան գիտակցության, սիրո, ընկերության և արժանապատվության հարցերը։ Այս ամենի միջոցով աշխատանքը ցույց է տալիս, որ Հեմինգուեյի կենսափորձը նրա ստեղծագործությունների կարևոր աղբյուրներից է, սակայն գեղարվեստական վերափոխման արդյունքում այդ փորձառությունները ձեռք են բերում ավելի լայն՝ համամարդկային նշանակություն։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը բացահայտում է հեղինակի կյանքի և գրական ժառանգության խոր կապերը՝ ներկայացնելով, թե ինչպես են անձնական հիշողությունները, պատմական իրադարձությունները և ապրած փորձը վերածվել նրա ստեղծագործությունների գաղափարական և գեղարվեստական հիմքի։

Педагогика

Այս գիրքը ներկայացնում է սոցիալ-մանկավարժական նորարարությունների դերը ժամանակակից կրթական համակարգում՝ ընդգծելով կրթության արդյունավետության բարձրացման և ուսուցման գործընթացի արդիականացման ուղիները։ Այն ուսումնասիրում է նորարարական մանկավարժական մոտեցումները՝ ներառյալ ուսուցման ինտերակտիվ մեթոդները, աշակերտակենտրոն ուսուցումը, համագործակցային ուսուցումը և ներառական կրթության սկզբունքները։ Գրքում քննարկվում են նաև ուսուցիչի դերը որպես կրթական գործընթացի կազմակերպիչ և ուղղորդող, ինչպես նաև կրթական միջավայրի սոցիալականացման առանձնահատկությունները։ Հեղինակը անդրադառնում է կրթական նորարարությունների ներդրման մեխանիզմներին՝ շեշտադրելով տեխնոլոգիաների կիրառումը, ուսուցման անհատականացումը և սովորողների սոցիալական կարողությունների զարգացումը։ Նյութը համադրում է տեսական հիմքեր և գործնական օրինակներ՝ նպատակ ունենալով ձևավորել ժամանակակից մանկավարժական մտածողություն։ Գիրքը օգտակար է ուսուցիչների, մանկավարժների, կրթության ոլորտի հետազոտողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են կրթության արդիականացման գործընթացներով։

Лингвистика

Սա գիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Անատոլիայի տարբեր շրջաններում ժամանակին գոյություն ունեցած և մասամբ նաև պահպանված հայ բարբառների համակարգային նկարագրությանը, դրանց լեզվական առանձնահատկությունների վերլուծությանը և պատմաաշխարհագրական տարածվածության ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են այդ բարբառների հնչյունական, ձևաբանական և բառապաշարային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց փոխկապակցվածությունը գրական հայերենի և այլ տարածաշրջանային խոսվածքների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես են պատմական տեղաշարժերը, բնակչության տեղահանությունները և մշակութային շփումները ազդել այդ բարբառների ձևավորման և փոփոխման վրա։ Ներառված են նաև դաշտային հետազոտությունների տվյալներ, բանավոր խոսքի օրինակներ և լեզվական նյութեր, որոնք հավաքվել են տարբեր համայնքներից, ինչը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու այդ խոսվածքների իրական գործածությունը և լեզվական պատկերը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը կարևոր աղբյուր է հայ բարբառագիտության, պատմական լեզվաբանության և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար, քանի որ այն փաստագրում և վերլուծում է արդեն մեծ մասամբ անհետացման վտանգի տակ գտնվող լեզվական շերտեր։