Արձակ և չափածո ստեղծագործություններ

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է IX–XIV դարերի հայկական պաշտպանական ճարտարապետության ձևավորման և զարգացման հիմնական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը՝ Կենտրոնական Հայաստանի և Կիլիկյան հայկական պետական կազմավորումների ամրոցների համեմատական քննության միջոցով։ Հետազոտության առանցքում ամրոցների տեղադրության, հատակագծային կառուցվածքի, պաշտպանական համակարգերի, շինարարական տեխնիկայի և բնական լանդշաֆտի հետ դրանց փոխհարաբերության առանձնահատկություններն են։ Քննվում է ամրոցաշինության զարգացումը տվյալ ժամանակաշրջանի ռազմաքաղաքական, տնտեսական և աշխարհագրական պայմանների համատեքստում՝ պաշտպանական կառույցները դիտարկելով ոչ միայն որպես ռազմական նշանակության շինություններ, այլև որպես բնակավայրերի, հաղորդակցության ուղիների և իշխանական կենտրոնների կազմակերպման կարևոր բաղադրիչներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տեղանքի ընտրությանը, քանի որ լեռնային ռելիեֆը, ժայռային բարձրությունները, կիրճերը և բնական այլ արգելքները հաճախ ներառվել են պաշտպանական համակարգի մեջ։ Ուսումնասիրվում են պարիսպների կառուցվածքը, աշտարակների ձևերն ու դասավորությունը, մուտքային հանգույցները, ներքին տարածքների կազմակերպումը և պաշտպանական մի քանի գոտիների ձևավորման սկզբունքները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում շինանյութերի և կառուցողական եղանակների ուսումնասիրությունը՝ բացահայտելու համար տեղական շինարարական ավանդույթների և ռազմական ճարտարապետության պահանջների փոխազդեցությունը։ Կենտրոնական Հայաստանի և Կիլիկիայի օրինակների համադրումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել ինչպես հայկական ամրոցաշինությանը բնորոշ ընդհանուր սկզբունքները, այնպես էլ տարբեր աշխարհագրական ու քաղաքական պայմաններով պայմանավորված տարածաշրջանային առանձնահատկությունները։ Կիլիկիայի լեռնային միջավայրը և Միջերկրածովյան տարածաշրջանի հետ կապերը կարող էին նպաստել պաշտպանական ճարտարապետության որոշ ձևերի փոխազդեցությանը հարևան մշակույթների հետ, մինչդեռ Կենտրոնական Հայաստանի ամրոցները զարգանում էին Հայկական լեռնաշխարհի շինարարական ավանդույթների և տեղական ռազմավարական պայմանների շրջանակում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ամրոցների ներսում աշխարհիկ, բնակելի, տնտեսական և երբեմն պաշտամունքային կառույցների տեղաբաշխմանը՝ ամրոցը ներկայացնելով որպես բազմագործառույթ ճարտարապետական համալիր։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է ճարտարապետության պատմության, հնագիտության, պատմական աշխարհագրության և ամրաշինության ուսումնասիրության մոտեցումները՝ բացահայտելով միջնադարյան հայկական պաշտպանական ճարտարապետության զարգացման բնորոշ գծերը և դրա տեղը հայկական ճարտարապետական ժառանգության մեջ։

Լեզվաբանություն

Գրականագիտական և լեզվաոճաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հայ մեծանուն բանաստեղծ Ավետիք Իսահակյանի չափածո ստեղծագործությունների խոսքարվեստի, գեղարվեստական լեզվի և բանաստեղծական արտահայտչամիջոցների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում Իսահակյանի պոեզիայի լեզվական առանձնահատկությունները, բառապաշարի հարստությունը, պատկերավորման համակարգը և գեղարվեստական խոսքի կառուցման հիմնական սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փոխաբերությունների, համեմատությունների, մակդիրների, խորհրդանիշների, կրկնությունների և այլ ոճական միջոցների կիրառությանը, ինչպես նաև դրանց դերին բանաստեղծական պատկերների ու հուզական արտահայտչականության ձևավորման գործում։ Վերլուծվում են բանաստեղծի չափածոյի հնչյունական կազմակերպումը, ռիթմը, հանգավորման առանձնահատկությունները, տաղաչափական ձևերը և խոսքի երաժշտականությունը։ Դիտարկվում են ժողովրդական բանահյուսության, ազգային լեզվամտածողության և գրական ավանդույթների ազդեցությունները Իսահակյանի ստեղծագործական ոճի ձևավորման վրա։ Քննարկվում են սիրո, հայրենիքի, բնության, մարդկային ճակատագրի, կարոտի և փիլիսոփայական խոհերի արտահայտման լեզվական ու գեղարվեստական եղանակները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում անդրադարձ է կատարվում բանաստեղծի անհատական ոճի ինքնատիպությանը, խոսքի պատկերավորությանն ու իմաստային բազմաշերտությանը, ինչպես նաև նրա պոեզիայի տեղին հայ գրական լեզվի և բանաստեղծական արվեստի զարգացման գործընթացում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմության, գրականագիտության, լեզվաբանության, ոճագիտության և բանաստեղծական խոսքի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, ուսանողների ու հետազոտողների համար։

Ֆիզիկա

Այս գիրքը ներկայացնում է կիսահաղորդչային նանոէլեկտրոնիկայի ֆիզիկական հիմունքները՝ բացատրելով, թե ինչպես են նյութերի քվանտային և միկրոսկոպիկ հատկությունները որոշում ժամանակակից նանոմասշտաբային էլեկտրոնային սարքերի աշխատանքը։ Այն անդրադառնում է կիսահաղորդիչների էներգետիկ գոտիների կառուցվածքին, էլեկտրոնների և խոռոչների տեղափոխման մեխանիզմներին, քվանտային սահմանափակման երևույթներին և դրանց ազդեցությանը նանոկառուցվածքներում։ Գրքում քննարկվում են նաև նանոտրանզիստորների, քվանտային կետերի, նանոլարերի և բարակ թաղանթների ֆիզիկական առանձնահատկությունները՝ ընդգծելով դրանց դերը նոր սերնդի միկրոչիպերի և բարձր արդյունավետությամբ էլեկտրոնային համակարգերի ստեղծման մեջ։ Հեղինակը ներկայացնում է տեսական մոդելներ և հաշվարկային մոտեցումներ, որոնք օգտագործվում են նանոսարքերի նախագծման և վերլուծության համար, ինչպես նաև անդրադառնում է տեխնոլոգիական սահմանափակումներին և զարգացման հեռանկարներին։ Նյութը օգտակար է ֆիզիկայի, էլեկտրոնիկայի և ինժեներական ուղղությունների ուսանողների ու հետազոտողների համար, ովքեր ցանկանում են խորությամբ հասկանալ նանոէլեկտրոնիկայի ֆիզիկական հիմքերը և կիրառական նշանակությունը։

Լեզվաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից ադրբեջանալեզու մամուլի բառապաշարային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հայերենի հետ համեմատական վերլուծության շրջանակում։ Հեղինակը հետազոտում է մամուլի լեզվի ձևավորման և զարգացման միտումները, բառապաշարի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, նորաբանությունների, փոխառությունների, հասարակական-քաղաքական և մշակութային բառապաշարի կիրառման դրսևորումները։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են երկու լեզուների մամուլի լեզվի ընդհանրություններն ու տարբերությունները, բառերի իմաստային փոփոխությունները, արտահայտչական միջոցների կիրառությունը և լեզվական ընտրության ազդեցությունը տեղեկատվական հաղորդակցության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակակից լրատվական տեքստերում լեզվական գործընթացների, հասարակական իրադարձությունների արտացոլման, տերմինաբանության ձևավորման և լեզվամշակութային առանձնահատկությունների վերլուծությանը։ Ներկայացված են համեմատական դիտարկումներ, լեզվաբանական եզրահանգումներ և մեթոդական մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն են տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու մամուլի լեզվի զարգացման օրինաչափությունները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել լեզվաբաններին, թարգմանիչներին, լրագրողներին, բանասիրական ֆակուլտետների դասախոսներին, ուսանողներին և համեմատական լեզվաբանությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Փիլիսոփայություն

Գիրքը՝ «Գեղագիտություն», հեղինակը Բորև Յու., հանդիսանում է ուսումնական և տեսական ձեռնարկ, որը նվիրված է գեղագիտության որպես փիլիսոփայական և մշակութաբանական գիտության հիմնական խնդիրների, հասկացությունների և զարգացման փուլերի ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է գեղեցիկի, արվեստի և գեղագիտական ընկալման էությունը, դրանց ձևավորման օրենքները և մարդու հոգևոր կյանքի մեջ ունեցած դերը։ Գրքում մանրամասն վերլուծվում են գեղագիտական կատեգորիաները՝ գեղեցիկ, վեհ, ողբերգական, կատակերգական, ինչպես նաև արվեստի տարբեր տեսակների առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը հասարակության և անհատի գիտակցության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված արվեստի պատմական զարգացման փուլերին, գեղարվեստական մտածողության ձևերին, ստեղծագործական գործընթացի հոգեբանական և սոցիալ-մշակութային հիմքերին։ Ներառված են նաև ժամանակակից գեղագիտության խնդիրները՝ զանգվածային մշակույթի ազդեցությունը, արվեստի և իրականության հարաբերակցությունը, ինչպես նաև գեղագիտական դաստիարակության նշանակությունը։ Այս աշխատությունը նախատեսված է ուսանողների, դասախոսների և արվեստի ու մշակույթի տեսությամբ հետաքրքրված ընթերցողների համար՝ նպաստելով գեղագիտական մտածողության համակարգված և խորքային ընկալմանը։

Լեզվաբանություն

Հայերենի կետադրություն-ը լեզվաբանական և ուսումնական բնույթի ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է հայերենում կետադրական նշանների կիրառման կանոնները, դրանց գործառույթները և ճիշտ օգտագործման սկզբունքները գրավոր խոսքում, աշխատությունում համակարգված ձևով բացատրվում են հիմնական կետադրական նշանները՝ ստորակետ, կետ, միջակետ, վերջակետ, գծիկ, փակագծեր, չակերտներ և այլ նշաններ, ինչպես նաև դրանց կիրառման տարբեր իրավիճակները պարզ և բարդ նախադասություններում, բարդ ստորադասական կառուցվածքներում և ուղղակի խոսքում, հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դեպքերին, երբ կետադրությունը կարող է փոխել նախադասության իմաստը կամ ոճական երանգը, ընդգծվում են նաև հաճախ հանդիպող սխալները և դրանց ուղղման մեթոդները, միաժամանակ ներկայացվում են կետադրության ոճաբանական կողմերը՝ ինչպես այն նպաստում է խոսքի հստակությանը, տրամաբանությանը և ընթեռնելիությանը, աշխատությունը ծառայում է որպես գործնական ուղեցույց ուսանողների, ուսուցիչների և բոլոր նրանց համար, ովքեր ցանկանում են կատարելագործել իրենց գրավոր խոսքի մշակույթը և պահպանել լեզվական ճիշտ նորմերը։