Երվանդ Օտյանի հուշագրությունը

Բժշկություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է բերանի խոռոչում առաջացող բարձրացված գալվանական հոսանքների ազդեցության և դրանց հնարավոր դերի ուսումնասիրությանը պարոդոնտիտի զարգացման գործընթացում։ Հետազոտության հիմքում ստոմատոլոգիական միջավայրում տարբեր մետաղական կառուցվածքների առկայության հետևանքով առաջացող էլեկտրաքիմիական երևույթների և բերանի խոռոչի հյուսվածքների վրա դրանց հնարավոր ազդեցության ուսումնասիրությունն է։ Աշխատանքում բերանի խոռոչը դիտարկվում է որպես բարդ կենսաբանական և էլեկտրաքիմիական միջավայր, որտեղ թքի, մետաղական նյութերի, լորձաթաղանթի և տարբեր կենսաբանական գործոնների փոխազդեցությունը կարող է նպաստել փոքր էլեկտրական պոտենցիալների և գալվանական հոսանքների առաջացմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բերանի խոռոչում գալվանական երևույթների առաջացման մեխանիզմների բացահայտումը։ Տարբեր մետաղներից պատրաստված ատամնաբուժական կոնստրուկցիաների կամ վերականգնողական նյութերի առկայության դեպքում կարող են ձևավորվել էլեկտրաքիմիական զույգեր, որոնց միջև պոտենցիալների տարբերությունը որոշ պայմաններում հանգեցնում է էլեկտրական հոսանքի առաջացման։ Այդ գործընթացի ինտենսիվությունը կարող է պայմանավորված լինել մետաղների տեսակից, դրանց փոխադարձ դիրքից, թքի բաղադրությունից, թթվայնությունից և այլ գործոններից։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում է բարձրացած գալվանական հոսանքների հնարավոր ազդեցությունը պարոդոնտի հյուսվածքների վրա։ Պարոդոնտը ներառում է ատամը շրջապատող և պահող հյուսվածքների համալիր, ուստի դրանց երկարատև գրգռումը կամ վնասումը կարող է նպաստել բորբոքային և դեգեներատիվ փոփոխությունների զարգացմանը։ Հետազոտության շրջանակում փորձ է արվում պարզել՝ արդյոք էլեկտրաքիմիական գործոնները կարող են լրացուցիչ ազդեցություն ունենալ պարոդոնտալ հյուսվածքների վիճակի վրա և ինչ պայմաններում այդ ազդեցությունը կարող է դառնալ կլինիկական նշանակալի։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է պարոդոնտիտի զարգացման մեխանիզմների դիտարկումը։ Հիվանդության առաջացման և զարգացման գործընթացում էական դեր ունեն մանրէաբանական գործոնները, տեղային բորբոքային ռեակցիաները, իմունային պատասխանները, բերանի խոռոչի հիգիենան և բազմաթիվ այլ համակարգային ու տեղային հանգամանքներ։ Այդ համատեքստում գալվանական հոսանքները կարող են դիտարկվել որպես հնարավոր լրացուցիչ գործոն, որը որոշ պայմաններում կարող է ազդել հյուսվածքների տեղային վիճակի և բորբոքային գործընթացների ընթացքի վրա։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում նաև գալվանական հոսանքների և բերանի խոռոչի տեղային միջավայրի փոխազդեցությանը։ Էլեկտրաքիմիական գործընթացները կարող են կապված լինել մետաղական մակերեսների վրա տեղի ունեցող ռեակցիաների, իոնների արտազատման և տեղային քիմիական միջավայրի փոփոխությունների հետ։ Այս երևույթների ուսումնասիրությունը կարևոր է այն տեսանկյունից, որ որոշ նյութերի և պայմանների համակցումը կարող է փոփոխել բերանի խոռոչի հյուսվածքների վրա ազդեցության բնույթը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են գնահատվել բերանի խոռոչի տարբեր կլինիկական ցուցանիշներ, որոնք բնութագրում են պարոդոնտի վիճակը։ Դրանց թվում կարող են լինել լնդերի բորբոքային փոփոխությունները, արյունահոսության առկայությունը, պարոդոնտալ գրպանների խորությունը, ատամների շարժունակությունը և այլ կլինիկական կամ լաբորատոր ցուցանիշներ։ Այդ տվյալների համադրումը գալվանական հոսանքների չափումների հետ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու հնարավոր փոխկապակցվածությունը էլեկտրաքիմիական գործոնի և պարոդոնտի ախտաբանական փոփոխությունների միջև։ Աշխատանքում կարևոր նշանակություն ունի նաև համեմատական մոտեցումը։ Տարբեր կլինիկական խմբերի ուսումնասիրությունը կարող է հնարավորություն տալ համեմատելու բարձրացված գալվանական հոսանքներով և առանց այդ երևույթի հիվանդների պարոդոնտալ վիճակը։ Նման համեմատությունը կարող է օգնել պարզելու, թե արդյոք գալվանական ակտիվության բարձր մակարդակ ունեցող անձանց մոտ նկատվում են պարոդոնտի ավելի արտահայտված փոփոխություններ կամ հիվանդության ընթացքի որոշակի առանձնահատկություններ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ստոմատոլոգիական նյութերի ընտրության խնդրին։ Եթե որոշակի մետաղների համակցումը նպաստում է ավելի արտահայտված էլեկտրաքիմիական երևույթների առաջացմանը, ապա նյութերի կենսահամատեղելիության և էլեկտրաքիմիական հատկությունների հաշվառումը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ ատամնաբուժական պրակտիկայում։ Նման մոտեցումը կարող է նպաստել տարբեր մետաղական կառուցվածքների համատեղ օգտագործման հետ կապված հնարավոր ռիսկերի նվազեցմանը։ Աշխատանքի կիրառական նշանակությունը կապված է նաև պարոդոնտիտի կանխարգելման և համալիր բուժման հնարավորությունների հետ։ Եթե հաստատվում է բարձրացված գալվանական հոսանքների և պարոդոնտալ փոփոխությունների միջև նշանակալի կապ, ապա էլեկտրաքիմիական գործոնի հայտնաբերումը կարող է դիտարկվել որպես հիվանդի ստոմատոլոգիական վիճակի գնահատման լրացուցիչ բաղադրիչ։ Միաժամանակ պարոդոնտիտի բազմագործոն բնույթը ենթադրում է, որ հիվանդության ախտորոշման և բուժման ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել նաև մանրէաբանական, հիգիենիկ, համակարգային և այլ գործոններ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել բերանի խոռոչում էլեկտրաքիմիական գործընթացների և պարոդոնտի հիվանդությունների փոխհարաբերության վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը։ Դրանք կարող են օգտակար լինել ատամնաբուժական նյութերի ընտրության, պրոթեզավորման պլանավորման, պարոդոնտալ հիվանդությունների լրացուցիչ ռիսկային գործոնների գնահատման և կանխարգելիչ միջոցառումների մշակման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է ստոմատոլոգիական, կլինիկական, ախտաֆիզիոլոգիական և էլեկտրաքիմիական մոտեցումները՝ ուսումնասիրելու բերանի խոռոչում բարձրացված գալվանական հոսանքների հնարավոր ազդեցությունը պարոդոնտալ հյուսվածքների վրա և դրանց դերը պարոդոնտիտի զարգացման ու ընթացքի մեջ։ Այն կարող է հետաքրքրել ատամնաբույժներին, պարոդոնտոլոգներին, ստոմատոլոգիական նյութերի մասնագետներին, կլինիկական հետազոտողներին և բերանի խոռոչի հիվանդությունների կանխարգելման ու բուժման խնդիրներով զբաղվող մասնագետներին։

Լրագրություն

Պատմագիտական և մամուլագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 1988–1998 թվականներին լիբանանահայ պարբերական մամուլում Հայաստանի վերաբերյալ հրապարակումների, դրանց թեմատիկ ուղղվածության և տեղեկատվական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական, քաղաքական, տնտեսական և մշակութային իրադարձությունների լուսաբանման առանձնահատկությունները՝ սփյուռքահայ մամուլի տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի և լիբանանահայ համայնքի կապերի արտացոլմանը, հայրենիքի վերաբերյալ տեղեկատվության տարածմանը և հանրային ընկալումների ձևավորման գործում մամուլի ունեցած դերակատարությանը։ Վերլուծվում են հրապարակումների թեմատիկ շրջանակները, լրագրողական մոտեցումները, տեղեկատվության ներկայացման ձևերը և տարբեր իրադարձությունների մեկնաբանման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են նաև հայրենիք-սփյուռք հարաբերությունների, ազգային ինքնության, մշակութային կապերի և հասարակական հաղորդակցության խնդիրների ներկայացման եղանակները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս լիբանանահայ մամուլը դիտարկելու որպես տվյալ ժամանակաշրջանի Հայաստանի և սփյուռքահայ հասարակական կյանքի ուսումնասիրման կարևոր սկզբնաղբյուր։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց նորագույն պատմության, սփյուռքագիտության, լրագրության և հայ մամուլի պատմության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Մշակույթ

Սա մատենագիտական տեղեկատու բնույթի հրատարակություն է, որը նպատակ ունի համակարգված կերպով ներկայացնել Հայկական ՍՍՀ (ՀՍՍՀ) կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ նոր հրապարակված գրականությունը՝ ընդգրկելով գրքեր, հոդվածներ, գիտական ուսումնասիրություններ և քննադատական նյութեր, որոնք վերաբերում են գրականության, թատրոնի, երաժշտության, կերպարվեստի և մշակութային կյանքի զարգացման տարբեր ուղղություններին, աշխատանքը ծառայում է որպես տեղեկատվական աղբյուր գիտնականների, գրադարանավարների, ուսուցիչների և մշակութային ոլորտի մասնագետների համար՝ ապահովելով տվյալ ժամանակահատվածի հրատարակությունների արագ որոնում և մատչելի համակարգում, միաժամանակ նպաստելով մշակութային գործընթացների փաստագրմանը և գիտական շրջանառության կազմակերպմանը՝ որպես ՀՍՍՀ արվեստի և գրականության ուսումնասիրության կարևոր հենք։

Այլ առարկաներ

Հայաստանի և հայ ժողովրդի պատմության, աշխարհագրության, հասարակական-քաղաքական կյանքի, հայ լեզվաբանության, գրականագիտության, արվեստի, Հայաստանի բնության, բնական ռեսուրսների, ժողովրդական տնտեսության, Հայաստանում ճշգրիտ գիտությունների զարգացման պատմության վերաբերյալ նոր գրքերի ցանկ Հրատ.՝ Ալ. Մյասնիկյանի անվան պետական գրադարանի ինֆորմացիայի և մատենագիտության բաժին, Երևան, 1979 [src=123456789/12037] [dspace.nla.am]

Կրոն

Աշխատությունը նվիրված է Հայ եկեղեցու և ուղղափառ-կաթողիկե եկեղեցական ավանդույթի միջև մերձեցման ու հնարավոր միության խնդրին՝ այն դիտարկելով աստվածաբանական, եկեղեցագիտական, պատմական և կանոնական հարաբերությունների համատեքստում։ Ուսումնասիրության առանցքում քրիստոնեական եկեղեցիների միջև գոյություն ունեցող դավանական ընդհանրություններն ու տարբերություններն են, պատմական բաժանումների պատճառները և դրանց հաղթահարման համար առաջարկվող մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում քրիստոսաբանական հարցերին, եկեղեցու բնույթի և միասնության վերաբերյալ պատկերացումներին, եկեղեցական խորհուրդների ճանաչմանը, նվիրապետական կառուցվածքին, ծիսական ավանդույթներին և կանոնական հաղորդակցության հնարավորություններին։ Քննվում է, թե պատմական տարբեր ժամանակաշրջաններում ինչպես են ձևավորվել հայկական և բյուզանդական եկեղեցական ավանդույթների հարաբերությունները, ինչպիսի աստվածաբանական բանավեճեր են առաջացել և ինչ ազդեցություն են ունեցել քաղաքական ու մշակութային պայմանները միջեկեղեցական կապերի զարգացման վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում եկեղեցական միասնության հասկացության մեկնաբանությունը՝ տարբերակելով դավանական համաձայնության, ծիսական բազմազանության և վարչական ինքնուրույնության խնդիրները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ երկխոսության այնպիսի միջոցների, ինչպիսիք են փոխադարձ աստվածաբանական քննարկումները, պատմական փաստաթղթերի համեմատական ուսումնասիրությունը, դավանական ձևակերպումների իմաստային ճշգրտումը և եկեղեցական ավանդությունների փոխադարձ ճանաչման հնարավորությունների գնահատումը։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ եկեղեցական բաժանումների պատմությունը պայմանավորված է եղել ոչ միայն զուտ աստվածաբանական տարաձայնություններով, այլև լեզվական, մշակութային, քաղաքական և պատմական տարբերություններով։ Այս տեսանկյունից մերձեցումը ներկայացվում է որպես բազմաշերտ գործընթաց, որը պահանջում է պատմական ժառանգության քննադատական ուսումնասիրություն և տարբեր ավանդույթների ինքնության նկատմամբ զգուշավոր վերաբերմունք։ Անդրադարձ է կատարվում նաև վաղ քրիստոնեական եկեղեցու ընդհանուր ժառանգությանը՝ որպես երկխոսության կարևոր հիմքի։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է եկեղեցու պատմության, համեմատական աստվածաբանության, դավանաբանության և կանոնական իրավունքի մոտեցումները՝ լուսաբանելով հայկական և արևելաքրիստոնեական եկեղեցական ավանդույթների հարաբերությունների պատմական փորձն ու միասնության շուրջ ձևավորված գաղափարները։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է կոմունիստական կառավարության կողմից բռնագաղթված և սեփականաշնորհված գույքի վերադարձման իրավական հիմնահարցերին և գործընթացներին։ Գրքում ներկայացվում են պատմական համատեքստը՝ կոնֆիսկացիայի պատճառները և բնույթը, ինչպես նաև արդի իրավական մեխանիզմները՝ սեփականության վերադարձի ապահովման, փոխհատուցման և արդարադատության ապահովման համար։ Հեղինակը վերլուծում է միջազգային փորձը, իրավական նորմերի ներդրման արդյունավետությունը, դատարանների և պետական մարմինների դերը, ինչպես նաև իրավապաշտպան կազմակերպությունների ազդեցությունը գործընթացի ընթացքի վրա։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև իրավական, սոցիալական և քաղաքական խոչընդոտները, որոնք խոչընդոտում են սեփականության վերադարձին կամ փոխհատուցմանը, ինչպես նաև հնարավոր բարեփոխումների ուղիները՝ իրավական համապարփակ և կայուն մեխանիզմների ստեղծման համար։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է իրավաբանների, պատմաբանների, քաղաքական գիտությունների փորձագետների և մարդու իրավունքների պաշտպանների համար՝ նպաստելով սեփականության իրավունքի վերականգնմանը և անցյալի տուժածների իրավունքների պաշտպանության բարելավմանը։