Մեծարենց. Երկեր

Պատմություն

Այս պատմագիտական աշխատությունը նվիրված է Էրիախի երկրի պատմության, աշխարհագրական դիրքի, քաղաքական զարգացման և մշակութային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը մ.թ.ա. VIII–VI դարերում։ Գրքում վերլուծվում են տարածաշրջանի ձևավորման պատմական նախադրյալները, վարչաքաղաքական կառուցվածքը, բնակչության կազմը, տնտեսական կյանքը, բնակավայրերի զարգացման առանձնահատկությունները և հարևան պետությունների հետ ունեցած փոխհարաբերությունները։ Հեղինակը հիմնվում է հնագիտական պեղումների արդյունքների, սեպագիր արձանագրությունների, պատմական աղբյուրների և ժամանակակից գիտական ուսումնասիրությունների վրա՝ ներկայացնելով տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական իրադարձությունների, ռազմական գործընթացների և մշակութային փոխազդեցությունների համակողմանի պատկերը։ Աշխատությունում անդրադարձ է կատարվում նաև տարածաշրջանի նյութական մշակույթին, կրոնական պատկերացումներին, պաշտպանական կառույցներին, առևտրատնտեսական կապերին և դրանց ազդեցությանը պատմական զարգացումների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Էրիախի երկրի տեղին Հայկական լեռնաշխարհի հին պետական կազմավորումների համակարգում և դրա նշանակությանը տարածաշրջանի վաղ պատմության վերակազմության համար։ Գիրքը նախատեսված է պատմաբանների, հնագետների, արևելագետների, բուհերի դասախոսների, ուսանողների և բոլոր այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայկական լեռնաշխարհի հնագույն պատմությամբ և քաղաքակրթական զարգացումներով։

Մշակույթ

Այս մատենագիտական ցանկը ներկայացնում է մշակույթի և արվեստի ոլորտներին վերաբերող նոր հրատարակված գրականության համակարգված և թեմատիկ գրացուցակ՝ նպատակ ունենալով ապահովել մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին արդիական տեղեկատվությամբ։ Հրատարակության մեջ ընդգրկված են արվեստագիտության, մշակութաբանության, երաժշտության, թատրոնի, կինոյի, կերպարվեստի, ճարտարապետության, դեկորատիվ կիրառական արվեստի և մշակութային ժառանգության պահպանության վերաբերյալ նոր գրքեր, հոդվածներ և ուսումնասիրություններ։ Նյութերը դասավորված են ըստ թեմատիկ ուղղությունների և ուղեկցվում են մատենագիտական նկարագրություններով, ինչը հեշտացնում է համապատասխան աղբյուրների որոնումն ու գիտական աշխատանքի մեջ օգտագործումը։ Ցանկը արտացոլում է մշակութային և արվեստագիտական մտքի արդի զարգացումները, հետազոտական հետաքրքրությունների շրջանակը և ոլորտային հրատարակչական գործընթացների հիմնական միտումները։ Այն կարևոր տեղեկատվական գործիք է գրադարանների, գիտահետազոտական հաստատությունների, մշակութային կազմակերպությունների և կրթական հաստատությունների համար՝ նպաստելով մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ գիտելիքների համակարգմանը և տարածմանը։

Գրականություն

«Թզուկ» վերնագրով ստեղծագործությունը պատկանում է այն գրական երկերի շրջանակին, որոնցում կենտրոնական տեղ է զբաղեցնում թզուկի կերպարը՝ իր արտասովոր արտաքինով, փոքր հասակով և հնարավոր խորհրդանշական կամ հեքիաթային նշանակությամբ։ Թզուկի կերպարը համաշխարհային բանահյուսության և գեղարվեստական գրականության մեջ ունի բազմազան դրսևորումներ․ այն կարող է մարմնավորել խորհրդավոր ուժեր, անսովոր իմաստություն, խորամանկություն, հնարամտություն կամ այնպիսի հատկանիշներ, որոնք հակադրվում են արտաքին տեսքով մարդկանց մասին ձևավորված սովորական պատկերացումներին։ Այս կերպարի միջոցով գրականությունը հաճախ անդրադառնում է արտաքինի և ներքին արժանիքների փոխհարաբերությանը, մարդու անհատականության առանձնահատկություններին, հասարակության վերաբերմունքին տարբերվող մարդկանց նկատմամբ և այն գաղափարին, որ իրական արժեքը չի որոշվում ֆիզիկական չափերով կամ արտաքին տպավորությամբ։ Թզուկի կերպարը կարող է նաև հանդես գալ որպես սովորական աշխարհի սահմաններից դուրս գտնվող խորհրդավոր կերպար, որի ներկայությունը նպաստում է անսովոր իրադարձությունների, երևակայական իրավիճակների և բարոյական հարցադրումների ձևավորմանը։ Հեքիաթային ավանդույթում նման կերպարները հաճախ կապված են հրաշապատում միջավայրի, անսպասելի փորձությունների, հնարամտության և դժվարությունների հաղթահարման հետ։ Դրանց միջոցով ընթերցողին ներկայացվում են այնպիսի գաղափարներ, ինչպիսիք են խելքի գերազանցությունը ֆիզիկական ուժի նկատմամբ, համարձակության նշանակությունը, սեփական հնարավորությունների ճանաչումը և արտաքին տարբերությունների հանդեպ կանխակալ վերաբերմունքի հաղթահարումը։ Ստեղծագործության վերնագիրը հնարավորություն է տալիս այն դիտարկելու նաև որպես կերպարային գրականության օրինակ, որտեղ մեկ առանձնահատուկ կերպարի շուրջ կարող են կենտրոնանալ պատմողական զարգացումը և գաղափարական շեշտադրումները։ Թզուկի կերպարի գրական գրավչությունը պայմանավորված է նրա երկակի ընկալմամբ․ մի կողմից՝ նա կարող է ընկալվել որպես արտասովոր ու զվարճալի կերպար, մյուս կողմից՝ նրա միջոցով հնարավոր է բացահայտել մարդու բնավորության, վարքագծի և հասարակական հարաբերությունների ավելի խորքային կողմերը։ Այսպիսի կերպարների գեղարվեստական ներկայացումը հաճախ հիմնվում է հակադրությունների վրա՝ փոքր և մեծ, թույլ և ուժեղ, աննշան թվացող և նշանակալի, արտաքուստ սովորական և ներքուստ բացառիկ։ Հակադրությունների այս համակարգը հնարավորություն է տալիս ստեղծելու հետաքրքրաշարժ պատմողական իրավիճակներ և ընթերցողին մղելու վերանայել իր նախնական դատողությունները կերպարների ու երևույթների մասին։ Գրական տեսանկյունից թզուկի կերպարը հարուստ հնարավորություններ է ընձեռում երևակայական պատկերների, պայմանականության, խորհրդանշական իմաստների և անսովոր իրավիճակների կիրառման համար։ Եթե ստեղծագործությունը նախատեսված է երիտասարդ ընթերցողների համար, նման կերպարը կարող է ծառայել նաև ճանաչողական ու դաստիարակչական նպատակների՝ խթանելով երևակայությունը, զարգացնելով հետաքրքրությունը արտասովոր պատմությունների նկատմամբ և ընթերցողին սովորեցնելով գնահատել անհատականությունը, հնարամտությունն ու բարոյական հատկանիշները։ Եթե այն ուղղված է ավելի հասուն ընթերցողին, թզուկի կերպարը կարող է ընկալվել նաև որպես այլաբանության միջոց, որի միջոցով քննարկվում են մարդկային թերությունները, հասարակական նախապաշարմունքները կամ արտաքին տպավորությունների վրա հիմնված դատողությունների սահմանափակությունը։ Թզուկների մասին պատմությունները տարբեր ժողովուրդների բանահյուսության մեջ հաճախ կապված են առասպելական աշխարհընկալման, բնության խորհրդավոր ուժերի, թաքնված գանձերի, ստորգետնյա տարածքների և մարդու համար անհասանելի աշխարհների պատկերացումների հետ։ Այդ ավանդույթների գեղարվեստական վերամշակումը նպաստել է թզուկի կերպարի տարածմանը հեքիաթներում, առակներում և այլ պատմողական ժանրերում։ Հայերեն գրական միջավայրում նման վերնագրով երկի առկայությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև 19-րդ դարի հայ տպագիր գրքի պատմության տեսանկյունից, քանի որ այդ ժամանակաշրջանում զարգանում էին գեղարվեստական ընթերցանությունը, թարգմանական գրականությունը, մանկապատանեկան ընթերցանության համար նախատեսված հրատարակությունները և տարբեր ժողովուրդների գրական ավանդույթների տարածումը։ Թիֆլիսը հայ մշակութային ու հրատարակչական կյանքի կարևոր կենտրոններից էր, որտեղ ձևավորվում և զարգանում էին գրական, կրթական ու հասարակական գործունեության տարբեր ուղղություններ։ Այդ միջավայրում հրատարակված գեղարվեստական գրքերը նպաստում էին ընթերցողական շրջանակների ընդլայնմանը, հայերեն գրավոր խոսքի տարածմանը և գրական հետաքրքրությունների բազմազանեցմանը։ Այս տեսանկյունից աշխատությունը հետաքրքրություն կարող է ներկայացնել ոչ միայն իր վերնագրով պայմանավորված կերպարային թեմայի, այլև հայերեն գեղարվեստական գրքի պատմության և 19-րդ դարի ընթերցողական մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Ընթերցողական արժեքը կապված է թզուկի կերպարի շուրջ ձևավորվող երևակայական հետաքրքրության, արտաքին հատկանիշների և ներքին արժանիքների հարաբերակցության շուրջ խորհելու հնարավորության, ինչպես նաև հեքիաթային ու այլաբանական գրականության առանձնահատկությունների ուսումնասիրության հետ։ Ստեղծագործությունը կարող է հետաքրքրել հայ գրքի պատմությամբ, հեքիաթային կերպարներով, 19-րդ դարի հայ հրատարակչական մշակույթով և գեղարվեստական գրականության մեջ խորհրդանշական պատկերների կիրառմամբ զբաղվող ընթերցողներին։ Այն նաև հնարավորություն է տալիս դիտարկելու, թե ինչպես են արտասովոր կերպարները գրականության մեջ դառնում երևակայության, ճանաչողության և բարոյական հարցադրումների արտահայտման միջոց։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է քրեական իրավունքում հուզական առանձնահատուկ վիճակի պայմաններում կատարված կյանքից զրկելու արարքի համար պատասխանատվության տեսական և իրավակիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում աֆեկտի՝ որպես անձի հուզական վիճակի իրավական նշանակությունն է, դրա ազդեցությունը արարքի քրեաիրավական գնահատման և պատասխանատվության տարբերակման վրա։ Քննվում են ուժեղ հոգեկան հուզմունքի հասկացությունը, դրա հիմնական իրավաբանական հատկանիշները և այն չափանիշները, որոնց միջոցով տվյալ վիճակը սահմանազատվում է սովորական հուզական լարվածությունից կամ քրեական պատասխանատվության վրա այլ կերպ ազդող հոգեվիճակներից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հանցակազմի օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հատկանիշների հարաբերակցությանը, դիտավորության ձևավորման առանձնահատկություններին և արարքին անմիջապես նախորդող հանգամանքների իրավական գնահատմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել տուժողի վարքագծի և դրա հետևանքով առաջացած հուզական վիճակի իրավական նշանակությունը՝ հաշվի առնելով, որ յուրաքանչյուր կոնֆլիկտային իրավիճակ ինքնին բավարար չէ հատուկ քրեաիրավական որակման համար։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում աֆեկտի հաստատման խնդիրը, որտեղ իրավական գնահատումը կարող է փոխկապակցվել դատահոգեբանական կամ դատահոգեբուժական մասնագիտական եզրակացությունների հետ՝ պահպանելով դատարանի կողմից փաստերի ինքնուրույն իրավական գնահատման սկզբունքը։ Վերլուծվում են նաև տվյալ հանցակազմի սահմանազատման խնդիրները դիտավորյալ կյանքից զրկելու այլ տեսակներից, անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանների հետ կապված իրավիճակներից և այլ հարակից քրեաիրավական ինստիտուտներից։ Դատական պրակտիկայի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ապացույցների գնահատման, հուզական վիճակի պատճառական կապի և արարքի որակման ընթացքում առաջացող տարակարծությունները։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել քրեական պատասխանատվության անհատականացման և պատժի համաչափության սկզբունքներին՝ հաշվի առնելով արարքի հանգամանքները և անձի հոգեբանական վիճակի իրավական նշանակությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է քրեական իրավունքի, քրեական պատասխանատվության տեսության և իրավաբանական հոգեբանության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով հստակեցնել աֆեկտի պայմաններում կատարված արարքների իրավական գնահատման չափանիշները և նպաստել միասնական իրավակիրառական մոտեցումների ձևավորմանը։

Պատմություն

Էմիլի Կառլիեի այս հուշագրական աշխատությունը պատմական վկայություն է 1894–1896 թվականներին Օսմանյան կայսրությունում հայերի նկատմամբ իրականացված համիդյան կոտորածների, հատկապես Սեբաստիայի (Սվազի) շրջանում տեղի ունեցած իրադարձությունների մասին։ Հեղինակը Ֆրանսիայի հյուպատոսի՝ Մորիս Կառլիեի կինն էր, որն ամուսնու հետ ապրել է Սեբաստիայում և անմիջականորեն առնչվել ժամանակաշրջանի ծանր իրադարձություններին։ Գիրքը հիմնված է անձնական օրագրային գրառումների, հիշողությունների և պատմական փաստաթղթերի վրա՝ ընթերցողին ներկայացնելով հայ բնակչության նկատմամբ բռնությունների մթնոլորտը, մարդկանց առօրյա կյանքի խաթարումը, անապահովության տարածումը և հյուպատոսական ընտանիքի գործունեությունը ճգնաժամային պայմաններում։ Հեղինակը նկարագրում է այն իրադարձությունները, որոնց ընթացքում հայկական բնակավայրերը ենթարկվել են հարձակումների, բնակիչները կորցրել են իրենց ունեցվածքն ու կենսապահովման միջոցները, իսկ բազմաթիվ ընտանիքներ ստիպված են եղել փնտրել ապաստան և օգնություն։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ պատմական իրադարձությունները ներկայացվում են ոչ միայն ընդհանուր քաղաքական իրադրության, այլև ականատեսի անձնական դիտարկումների միջոցով։ Հեղինակի գրառումները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու Սեբաստիայի հայ համայնքի վիճակի, եվրոպական հյուպատոսությունների գործունեության, տեղական իշխանությունների հետ հարաբերությունների և բռնությունների պայմաններում մարդկանց պաշտպանելու ուղղությամբ ձեռնարկված քայլերի մասին։ Գրքում տեղ են գտել նաև Մորիս Կառլիեի ճանապարհորդական գրառումները, որոնք ներկայացնում են Կոստանդնուպոլսից Սեբաստիա ուղևորությունը և տարածաշրջանում հաստատվելու հանգամանքները։ Հավելվածային փաստաթղթերը լրացնում են անձնական վկայությունները՝ ներկայացնելով հյուպատոսական հաղորդագրություններ, պաշտոնական տեղեկություններ և այլ նյութեր, որոնք կարևոր են ժամանակաշրջանի պատմական իրողությունների ուսումնասիրության համար։ Հեղինակի վկայությունը առանձնահատուկ արժեք ունի նաև այն պատճառով, որ 1903 թվականին նրա խիզախությունն ու նվիրվածությունը 1895 թվականի Սեբաստիայի իրադարձությունների ընթացքում արժանացել են Ֆրանսիայի Պատվո լեգեոնի շքանշանին։ Հրատարակությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է համիդյան կոտորածների պատմության, Օսմանյան կայսրության հայ բնակչության դրության և եվրոպական դիվանագիտական ներկայացուցիչների գործունեության ուսումնասիրության համար։ Այն նպաստում է պատմական հիշողության պահպանմանը և հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու հայ ժողովրդի պատմության այդ ծանր ժամանակաշրջանը՝ հիմնվելով անձնական վկայությունների ու փաստաթղթային նյութերի վրա։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հայոց պատմությամբ, Հայկական հարցով, համիդյան կոտորածներով, դիվանագիտական պատմությամբ և հուշագրական գրականությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ուսանողներին ու ընթերցողներին։

Պատմություն

Հայաստանի առաջին հանրապետության վերջին օրերը գիրքը ներկայացնում է հայ ժողովրդի պատմության ամենաբարդ և ճակատագրական փուլերից մեկը՝ Հայաստանի Առաջին Հանրապետություն վերջին օրերի քաղաքական, ռազմական և հասարակական իրադարձությունները։ Ստեղծագործության մեջ մանրամասն նկարագրվում են այն ծանր պայմանները, որոնցում հայտնվել էր նորաստեղծ հայկական պետությունը՝ պատերազմների, արտաքին ճնշումների, ներքին քաղաքական դժվարությունների, տնտեսական ճգնաժամի և մարդկային մեծ կորուստների պայմաններում։ Գիրքը բացահայտում է այն պատմական հանգամանքները, որոնք հանգեցրին հանրապետության անկմանը և խորհրդային իշխանության հաստատմանը Հայաստանում՝ ներկայացնելով ինչպես պետական ղեկավարների գործունեությունը, այնպես էլ հասարակ ժողովրդի ապրումները, հույսերն ու հիասթափությունները։ Հեղինակը վերլուծում է ժամանակաշրջանի քաղաքական որոշումները, դիվանագիտական հարաբերությունները, ռազմական իրավիճակը և միջազգային ուժերի ազդեցությունը տարածաշրջանի վրա՝ ստեղծելով ամբողջական պատկեր այդ բարդ շրջանի մասին։ Գրքում մեծ տեղ է հատկացվում նաև ազգային ինքնության, անկախության գաղափարի և պետականության պահպանման համար մղված պայքարին, ինչի շնորհիվ ստեղծագործությունը դառնում է ոչ միայն պատմական ուսումնասիրություն, այլ նաև ազգային հիշողության կարևոր վավերագիր։ «Հայաստանի առաջին հանրապետության վերջին օրերը» հետաքրքիր է պատմությամբ, քաղաքականությամբ և ազգային անցյալով հետաքրքրվող ընթերցողների համար, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե ինչպիսի փորձությունների միջով է անցել հայ ժողովուրդը պետականությունը պահպանելու ճանապարհին։ Ստեղծագործությունը միաժամանակ պատմական վերլուծություն է, քաղաքական ուսումնասիրություն և մարդկային ճակատագրերի պատմություն, որը կարևոր տեղ ունի հայկական պատմագիտական գրականության մեջ։