Նարեկ․ Սուրբ Գրիգոր Նարեկացու աղոթքների գիրք

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Թուրքիայի կուսակցական համակարգում 1980-90-ական թվականներին տեղի ունեցած կերպափոխումների ուսումնասիրությանը՝ քաղաքական և հասարակական լայն գործընթացների համատեքստում։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են այդ ժամանակաշրջանում Թուրքիայի ներքաղաքական կյանքի հիմնական զարգացումները, կուսակցությունների գործունեության փոփոխությունները, քաղաքական ուժերի վերադասավորումները և ընտրական գործընթացների ազդեցությունը կուսակցական համակարգի կառուցվածքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 1980 թվականի ռազմական հեղաշրջումից հետո ձևավորված քաղաքական նոր միջավայրին, կուսակցությունների գործունեության նկատմամբ սահմանափակումներին և հետագա քաղաքական վերակազմավորմանը։ Դիտարկվում են նոր կուսակցությունների ի հայտ գալը, ավանդական քաղաքական ուժերի վերափոխումը, գաղափարական և սոցիալական հենարանների փոփոխությունը, ինչպես նաև պահպանողական, աշխարհիկ, ազգայնական և ձախակողմյան քաղաքական ուղղությունների միջև հարաբերությունների զարգացումը։ Աշխատության մեջ կուսակցական համակարգի փոփոխությունները դիտարկվում են նաև Թուրքիայի պետական կառավարման, հասարակական գործընթացների, ընտրական քաղաքականության և քաղաքացիական-ռազմական հարաբերությունների համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես 1980-ական և 1990-ական թվականների քաղաքական ու սոցիալ-տնտեսական փոփոխությունները նպաստեցին բազմակուսակցական համակարգի վերակազմավորմանը և քաղաքական մրցակցության նոր ձևերի առաջացմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, պատմաբաններին, թուրքագետներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին՝ Թուրքիայի ժամանակակից քաղաքական պատմության, կուսակցական համակարգերի զարգացման և տարածաշրջանային քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրության շրջանակում։

Լեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է իսպաներենի մարմնի մասերի անվանումներ պարունակող դարձվածաբանական միավորների կառուցվածքային և իմաստաբանական առանձնահատկությունների համալիր ուսումնասիրությանը՝ հայերենի և ռուսերենի համապատասխան լեզվական նյութի հետ զուգադրությամբ։ Հետազոտության կենտրոնում այն կայուն բառակապակցություններն ու դարձվածային կառույցներն են, որոնց բաղադրիչներից մեկը մարդու մարմինը, նրա առանձին օրգանները կամ մարմնի մասերը նշանակող բառ է։ Նման միավորները յուրաքանչյուր լեզվի դարձվածաբանական համակարգի կարևոր շերտերից են, քանի որ մարդու մարմնի վերաբերյալ պատկերացումները հաճախ հիմք են դառնում վերացական հասկացությունների, հոգեվիճակների, բնավորության գծերի, վարքագծի, սոցիալական հարաբերությունների և տարբեր իրավիճակների փոխաբերական արտահայտման համար։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է նման դարձվածքների կառուցվածքային մոդելների, բաղադրիչային կազմի, քերականական կազմակերպման, իմաստային ամբողջականության և փոխաբերական նշանակության ձևավորման մեխանիզմների վրա։ Ուսումնասիրվում է, թե մարմնի տարբեր մասերի անվանումները ինչպիսի իմաստաբանական դեր են կատարում կայուն արտահայտությունների կազմում և ինչպես են բառի սկզբնական բառարանային իմաստից ձևավորվում նոր, հաճախ ամբողջությամբ փոխաբերական նշանակություններ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում գլխի, աչքի, ձեռքի, ոտքի, սրտի, բերանի, լեզվի, ականջի, քթի, դեմքի և մարդու մարմնի այլ մասերի անվանումներով կազմված դարձվածային միավորներին։ Դրանք կարող են արտահայտել մտավոր գործունեություն, զգացմունքներ, ուշադրություն, վախ, քաջություն, աշխատասիրություն, անտարբերություն, հաղորդակցություն, վերահսկողություն, փոխօգնություն կամ մարդկանց միջև հարաբերությունների այլ դրսևորումներ։ Այս իմաստային բազմազանությունը հնարավորություն է տալիս մարմնական բաղադրիչով դարձվածաբանությունը դիտարկել որպես լեզվական աշխարհապատկերի կարևոր մաս։ Հետազոտության կառուցվածքային ուղղությունը ներառում է դարձվածային միավորների քերականական կազմի ուսումնասիրությունը։ Դրանք կարող են ձևավորվել բայային, անվանական, ածականական, մակբայական և նախադասության կառուցվածքին մոտ տարբեր մոդելներով։ Վերլուծվում են հիմնական ու կախյալ բաղադրիչների հարաբերությունները, նախդիրների և հոդերի գործառույթները, բայական կառավարման առանձնահատկությունները, բառերի դասավորությունը և դարձվածքի կառուցվածքային կայունության աստիճանը։ Կարևոր է պարզել, թե որ բաղադրիչները կարող են փոփոխվել ըստ քերականական համատեքստի և որոնք են պահպանվում որպես դարձվածային միավորի անփոփոխ մաս։ Այս ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս սահմանազատել ազատ բառակապակցությունները կայուն դարձվածաբանական միավորներից և բացահայտել դրանց կառուցվածքային կազմակերպման օրինաչափությունները։ Իմաստաբանական վերլուծության ընթացքում առանձնահատուկ նշանակություն է ստանում դարձվածքի ամբողջական իմաստի և նրա առանձին բաղադրիչների բառարանային նշանակությունների հարաբերակցությունը։ Որոշ դեպքերում ընդհանուր իմաստը հարաբերականորեն հեշտ է կապել մարմնի համապատասխան մասի գործառույթի հետ, մինչդեռ այլ դեպքերում կապը պատմական կամ մշակութային զարգացման հետևանքով դարձել է ավելի անուղղակի։ Այս տեսանկյունից ուսումնասիրվում են իմաստային վերաիմաստավորման, փոխաբերացման և փոխանվանական անցումների մեխանիզմները։ Մարդու ֆիզիկական փորձը հաճախ վերածվում է վերացական հասկացությունների լեզվական արտահայտման հիմքի, ինչի շնորհիվ մարմնական բառապաշարը ձեռք է բերում զգացմունքային, հոգեբանական և սոցիալական նշանակությունների լայն շրջանակ։ Զուգադրական ուսումնասիրության առանցքային խնդիրը երեք լեզուներում իմաստային համարժեքության աստիճանի որոշումն է։ Որոշ դեպքերում նույն հասկացությունը կարող է արտահայտվել նույն մարմնական բաղադրիչի միջոցով և ունենալ մոտ կառուցվածք, ինչը հնարավորություն է տալիս խոսել ամբողջական կամ գրեթե ամբողջական դարձվածաբանական համապատասխանության մասին։ Այլ դեպքերում նույն իմաստը փոխանցվում է մեկ այլ մարմնի մասի անվանմամբ կամ բոլորովին այլ պատկերային հիմքով։ Հնարավոր են նաև այնպիսի միավորներ, որոնք տվյալ լեզվում ունեն ազգային և մշակութային յուրահատկություն և չունեն անմիջական դարձվածային համարժեք մյուս լեզուներում։ Այդպիսի դեպքերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել լեզուների միջև ոչ միայն ընդհանրությունները, այլև դրանց ազգային լեզվամտածողության տարբերությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում իսպաներենի և հայերենի համեմատությանը։ Տարբեր լեզվաընտանիքների պատկանելությունը պայմանավորում է դրանց քերականական համակարգերի զգալի տարբերությունները, սակայն դարձվածաբանության իմաստային մակարդակում կարող են հանդիպել բազմաթիվ ընդհանրություններ, որոնք կապված են մարդու մարմնի համընդհանուր ընկալման հետ։ Միևնույն ժամանակ յուրաքանչյուր լեզու այդ ընդհանուր ֆիզիկական փորձը կարող է յուրովի վերածել փոխաբերական պատկերի։ Այս հանգամանքը հնարավորություն է տալիս տարբերակել համամարդկային ճանաչողական հիմքեր ունեցող դարձվածքները մշակութային և լեզվական առանձնահատկություններով պայմանավորված միավորներից։ Ռուսերենի նյութի ներգրավումը ընդլայնում է համեմատության հնարավորությունները և թույլ է տալիս երեք լեզուներում բացահայտել համարժեքության տարբեր աստիճաններ։ Հատուկ նշանակություն ունի դարձվածքների ազգային-մշակութային բաղադրիչի ուսումնասիրությունը։ Կայուն արտահայտություններում պահպանվում են ժողովրդի պատմական փորձի, սովորույթների, արժեքային պատկերացումների և հաղորդակցական վարքի որոշ տարրեր։ Մարմնի նույն մասը տարբեր լեզուներում կարող է կապվել տարբեր խորհրդանշական նշանակությունների հետ։ Այդ տարբերությունները հատկապես տեսանելի են այն դեպքում, երբ բառացիորեն նման կառուցվածքներ ունեն տարբեր փոխաբերական իմաստներ կամ երբ նույն գաղափարը արտահայտելու համար երեք լեզուները ընտրում են տարբեր մարմնական պատկերներ։ Այսպիսի նյութը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել լեզվի և մշակույթի փոխհարաբերությունը և բացահայտել լեզվական աշխարհապատկերի ազգային առանձնահատկությունները։ Կարևոր ուղղություն է դարձվածաբանական հոմանիշության և հականիշության ուսումնասիրությունը։ Միևնույն հասկացությունը կարող է արտահայտվել մի քանի կայուն միավորներով, որոնք տարբերվում են ոճական երանգով, արտահայտչականությամբ կամ կիրառության ոլորտով։ Դրանց համեմատությունը ցույց է տալիս լեզվի արտահայտչական հնարավորությունների բազմազանությունը և հնարավորություն տալիս ավելի ճշգրիտ որոշել յուրաքանչյուր միավորի գործառույթը խոսքում։ Նույն կերպ հակադիր իմաստներ արտահայտող դարձվածքների ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել, թե մարմնական պատկերները ինչպես են մասնակցում դրական և բացասական գնահատականների ձևավորմանը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բազմիմաստությանը։ Որոշ կայուն արտահայտություններ կարող են տարբեր համատեքստերում ձեռք բերել փոխկապակցված, բայց ոչ ամբողջությամբ նույնական նշանակություններ։ Համատեքստային վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս որոշել դրանց իմաստային տարբերակները և պարզել, թե ինչպիսի բառային կամ իրավիճակային պայմաններ են նպաստում տվյալ նշանակության իրացմանը։ Այս մոտեցումը կարևոր է նաև բառարանագրության համար, քանի որ դարձվածաբանական բառարաններում անհրաժեշտ է հնարավորինս ճշգրիտ ներկայացնել միավորի իմաստային կառուցվածքը և կիրառության առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է դարձվածքների գործառական և ոճական դասակարգումը։ Մարմնական բաղադրիչ ունեցող կայուն միավորները կարող են պատկանել չեզոք, խոսակցական, գրական կամ արտահայտչական այլ շերտերի։ Որոշ դարձվածքներ լայնորեն օգտագործվում են առօրյա հաղորդակցության մեջ, իսկ մյուսները կարող են բնորոշ լինել գեղարվեստական գրականությանը, հրապարակախոսությանը կամ որոշակի սոցիալական միջավայրի խոսքին։ Դրանց ոճական արժեքի ճիշտ որոշումը հատկապես կարևոր է օտար լեզվի ուսուցման և թարգմանության համար, քանի որ միայն բառարանային նշանակության իմացությունը միշտ չէ, որ բավարար է դարձվածքը բնական և տեղին օգտագործելու համար։ Առանձին ուղղություն է թարգմանական համարժեքության խնդիրը։ Դարձվածքները հաճախ դժվարություններ են առաջացնում թարգմանության ժամանակ, քանի որ բառացի փոխադրումը կարող է չարտահայտել սկզբնական իմաստը կամ նպատակային լեզվում առաջացնել անբնական կառուցվածք։ Այդ պատճառով անհրաժեշտ է տարբերակել ամբողջական դարձվածային համարժեքները, մասնակի համապատասխանությունները և այն դեպքերը, երբ իմաստը պետք է փոխանցվի այլ դարձվածքով կամ նկարագրական եղանակով։ Իսպաներեն, հայերեն և ռուսերեն նյութի համադրումը հնարավորություն է տալիս ձևավորել համապատասխանությունների համակարգ, որը կարող է օգտակար լինել ինչպես տեսական թարգմանագիտության, այնպես էլ գործնական թարգմանության համար։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել ճանաչողական լեզվաբանության մոտեցումը։ Մարդու մարմինը լեզվական հայեցակարգման հիմնական աղբյուրներից է, քանի որ մարդն արտաքին աշխարհը ընկալում և նկարագրում է սեփական ֆիզիկական փորձի միջոցով։ Տարածությունը, զգացմունքները, մտածողությունը, սոցիալական հարաբերությունները և գործողությունները հաճախ լեզվականորեն մեկնաբանվում են մարմնական փորձից բխող պատկերներով։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացատրել, թե ինչու տարբեր լեզուներում հանդիպում են իմաստային առումով նման մարմնական փոխաբերություններ և միաժամանակ ինչու դրանց կոնկրետ լեզվական արտահայտությունները կարող են տարբեր լինել։ Կարևորվում է նաև դարձվածաբանական միավորների ծագման և պատմական զարգացման ուսումնասիրությունը։ Ժամանակի ընթացքում ազատ բառակապակցությունը կարող է աստիճանաբար կայունանալ, ձեռք բերել փոխաբերական իմաստ և վերածվել լեզվական համակարգում վերարտադրվող պատրաստի միավորի։ Որոշ դարձվածքների սկզբնական պատկերային հիմքը ժամանակակից խոսողի համար կարող է դեռևս պարզ լինել, իսկ մյուսների դեպքում այն հնարավոր է բացահայտել միայն պատմական և ստուգաբանական ուսումնասիրության միջոցով։ Երեք լեզուների համապատասխան նյութի պատմական համադրումը կարող է օգնել տարբերակել ինքնուրույն ձևավորված նմանությունները հնարավոր լեզվական ու մշակութային փոխազդեցություններից։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են լինել նկարագրական, կառուցվածքային, բաղադրիչային, իմաստաբանական, զուգադրական և համատեքստային վերլուծության մեթոդները։ Դարձվածաբանական բառարաններից, գեղարվեստական գրականությունից, մամուլից և լեզվական այլ աղբյուրներից հավաքված նյութը կարող է դասակարգվել ըստ մարմնական բաղադրիչի, կառուցվածքային մոդելի, իմաստային խմբի և համարժեքության աստիճանի։ Քանակական տվյալների օգտագործումը հնարավորություն է տալիս նաև պարզել, թե մարմնի որ մասերի անվանումներն են առավել արդյունավետ դարձվածքների ձևավորման մեջ և ինչպիսի իմաստային ոլորտներում են դրանք առավել հաճախ գործածվում։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը կապված է օտար լեզուների ուսուցման, թարգմանության և բառարանագրության հետ։ Դարձվածաբանական միավորների ճիշտ ընկալումը կարևոր է լեզվի խորքային իմացության համար, քանի որ խոսողը պետք է հասկանա ոչ միայն առանձին բառերի նշանակությունները, այլև դրանցից ձևավորված կայուն արտահայտությունների ամբողջական իմաստը։ Իսպաներեն սովորող հայախոս և ռուսախոս անձանց համար զուգադրական ներկայացումը կարող է օգնել նկատել լեզուների միջև առկա համապատասխանություններն ու տարբերությունները, կանխել բառացի թարգմանությունից առաջացող սխալները և զարգացնել բնական խոսքային հմտությունները։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է մարմնական բաղադրիչով դարձվածաբանության կառուցվածքային, իմաստաբանական, մշակութային և զուգադրական բազմակողմ ուսումնասիրություն՝ բացահայտելով իսպաներենի, հայերենի և ռուսերենի միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել իսպանագիտության, դարձվածաբանության, զուգադրական և ճանաչողական լեզվաբանության, թարգմանագիտության ու բառարանագրության ոլորտների հետազոտողների, դասախոսների, թարգմանիչների, ուսանողների և իսպաներենի խորացված ուսումնասիրությամբ զբաղվողների համար։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է փսորիազի ժամանակ ախտահարված մաշկում առաջացող կլինիկական, ձևաբանական և իմունահյուսվածաքիմիական փոփոխությունների համալիր ուսումնասիրությանը՝ հիվանդության զարգացման մեխանիզմների և հյուսվածքային դրսևորումների միջև փոխկապակցվածությունների բացահայտման նպատակով։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են մաշկային ախտահարումների կլինիկական առանձնահատկությունները, դրանց արտահայտվածության աստիճանը, տարածվածությունը և հիվանդության ընթացքի տարբեր ձևերի հետ ունեցած հնարավոր կապերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մաշկի հիմնական կառուցվածքային շերտերում տեղի ունեցող փոփոխություններին, էպիդերմիսի բջիջների բազմացման և տարբերակման խանգարումներին, բորբոքային գործընթացներին, ինչպես նաև դերմայում և հարակից հյուսվածքային կառուցվածքներում դիտվող ձևաբանական առանձնահատկություններին։ Հյուսվածաբանական ուսումնասիրությունների միջոցով գնահատվում են ախտահարված հատվածների կառուցվածքային փոփոխությունները և դրանց համապատասխանությունը հիվանդության կլինիկական պատկերին։ Իմունահյուսվածաքիմիական մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տարբեր բջջային և մոլեկուլային ցուցանիշների արտահայտվածությունը, իմունային համակարգի բջիջների մասնակցությունը և բորբոքային գործընթացների հետ կապված կենսաբանական գործոնների տեղաբաշխումը հյուսվածքներում։ Վերլուծվում է տեղային իմունային պատասխանի նշանակությունը հիվանդության ձևավորման և պահպանման գործընթացներում՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով բորբոքային բջիջների, կերատինոցիտների և իմունային կարգավորման մեխանիզմների փոխազդեցությանը։ Կլինիկական տվյալների, հյուսվածաբանական պատկերի և իմունահյուսվածաքիմիական ցուցանիշների համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու հիվանդության տարբեր փուլերում մաշկում տեղի ունեցող գործընթացների մասին։ Կարևորվում է նաև այնպիսի ձևաբանական և մոլեկուլային ցուցանիշների հայտնաբերումը, որոնք կարող են օգտակար լինել ախտաբանական գործընթացի ակտիվության գնահատման, տարբերակիչ ախտորոշման կամ հիվանդության ընթացքի առանձնահատկությունների ուսումնասիրման համար։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել փսորիազի ախտածագման վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը և մաշկային ախտահարումների կլինիկական ու հյուսվածքային դրսևորումների միջև կապերի ավելի հստակ բնութագրմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել մաշկաբանության, ախտաբանական անատոմիայի, հյուսվածաբանության, իմունաբանության և իմունահյուսվածաքիմիական հետազոտությունների ոլորտներում աշխատող մասնագետների, հետազոտողների և բժշկական կրթություն ստացող ուսանողների համար։

Պատմություն

Ուսումնասիրությունը նվիրված է եվրոպական քաղաքական և փիլիսոփայական մտքի ազդեցությանը Օսմանյան կայսրության «Միություն և առաջադիմություն» կոմիտեի գաղափարախոսության ձևավորման վրա և այդ գաղափարական զարգացումների ու Հայոց ցեղասպանության միջև առնչությունների քննությանը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի եվրոպական մտքի այն հոսանքները, որոնք տարբեր ուղիներով ներթափանցեցին օսմանյան քաղաքական և մտավոր միջավայր։ Քննարկվում են սահմանադրականության, ազգայնականության, կենտրոնացված պետականության, սոցիալական դարվինիզմի և քաղաքական արդիականացման գաղափարները, դրանց ընկալումը երիտասարդ թուրքերի շրջանում և հետագա վերափոխումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ տարբեր գաղափարական ուղղություններ Օսմանյան կայսրությունում հաճախ ենթարկվում էին տեղական քաղաքական պայմանների ազդեցությանը և ստանում նոր բովանդակություն՝ կապված կայսրության պահպանման, տարածքային ամբողջականության և իշխանության կենտրոնացման խնդիրների հետ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է «Միություն և առաջադիմություն» կոմիտեի գաղափարական ու քաղաքական վերափոխման գործընթացի վերլուծությունը՝ սկզբնական սահմանադրական և բարեփոխական պատկերացումներից դեպի ավելի ընդգծված թուրքական ազգայնականության և կենտրոնաձիգ կառավարման մոտեցումներ։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են նաև հայերի և մյուս ոչ թուրք ժողովուրդների նկատմամբ քաղաքականության փոփոխությունները, պետական կառավարման կենտրոնացման գործընթացը և ազգային քաղաքականության արմատականացման նախադրյալները։ Հայոց ցեղասպանության համատեքստում ուսումնասիրվում են Առաջին համաշխարհային պատերազմի պայմանները, հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված բռնաճնշումների համակարգային բնույթը, տեղահանությունները, զանգվածային սպանությունները և պետական կառույցների ներգրավվածության հարցերը։ Միաժամանակ փորձ է արվում տարբերակել գաղափարական ազդեցությունը և պատմական պատասխանատվությունը՝ խուսափելով այն պարզեցված մոտեցումից, թե եվրոպական գաղափարների առկայությունն ինքնին հանգեցրել է ցեղասպանությանը։ Հետազոտությունը ցույց է տալիս, որ անհրաժեշտ է դիտարկել եվրոպական մտքի ազդեցությունը Օսմանյան կայսրության ներքին քաղաքական, սոցիալական, ազգային և աշխարհաքաղաքական պայմանների հետ փոխկապակցվածության մեջ։ Աշխատությունը կարող է նպաստել Հայոց ցեղասպանության գաղափարական և քաղաքական նախադրյալների, երիտասարդ թուրքերի շարժման զարգացման և ուշ օսմանյան շրջանի քաղաքական մտքի առավել ամբողջական ընկալմանը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, օսմանագետներին, ցեղասպանագիտության մասնագետներին, քաղաքագետներին, քաղաքական գաղափարների պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև հայոց պատմության և միջազգային հարաբերությունների ոլորտների ուսանողներին ու ասպիրանտներին։

Գյուղատնտեսություն

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է գյուղատնտեսության ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նախատեսված գիտնականների, մասնագետների, ուսանողների և ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Ցանկում ընդգրկված են բուսաբուծության, անասնաբուծության, ագրոնոմիայի, հողագիտության, ագրոէկոլոգիայի, գյուղատնտեսական տեխնոլոգիաների, մեքենայացման, արտադրության կազմակերպման և գյուղատնտեսական տնտեսագիտության վերաբերյալ աշխատություններ, որոնք արտացոլում են ոլորտի ժամանակակից գիտական և գործնական զարգացումները։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական ուղեցույց՝ հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել նոր գրականության մեջ, ստանալ անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալներ և ընտրել համապատասխան աղբյուրներ ուսումնական, գիտահետազոտական և մասնագիտական գործունեության համար։ Այն նպաստում է գյուղատնտեսական գիտելիքների տարածմանը, նորարարական փորձի կիրառմանը և ոլորտի զարգացման համար կարևոր տեղեկատվության հասանելիության ապահովմանը։

Գրականություն

«Կիզլի ատա» վերնագիրը, ըստ գրության ձևի, կարող է լինել թուրքերենից կամ օսմաներենից փոխանցված տեղանուն կամ արտահայտություն։ «Ատա» ձևը հնարավոր է կապված լինի թուրքերեն ada՝ «կղզի» բառի հետ, սակայն «Կիզլի» բաղադրիչի նշանակությունն ու ամբողջ վերնագրի ճշգրիտ ընթերցումը միայն այս գրառումից հաստատել հնարավոր չէ։ Հետևաբար, առանց գրքի տիտղոսաթերթի, հեղինակի անվան կամ լրացուցիչ մատենագիտական տեղեկությունների՝ դժվար է վստահորեն որոշել՝ այն վե՞պ է, պատմվածքների ժողովա՞ծու, թարգմանությո՞ւն, թե՞ այլ բնույթի աշխատություն։ Եթե հրատարակությունն իսկապես գեղարվեստական ստեղծագործություն է, դրա բովանդակությունը կարող է կապված լինել վերնագրում հիշատակվող վայրի, այնտեղ տեղի ունեցող իրադարձությունների կամ այդ վայրի հետ առնչվող կերպարների պատմության հետ, սակայն նման մեկնաբանությունը մնում է ենթադրական։ Գիրքը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել 19-րդ դարի վերջի Կոստանդնուպոլսի հայատառ հրատարակչական միջավայրի և հայ ընթերցողներին հասանելի գրականության ուսումնասիրության համար։ Ստեղծագործության ժանրը, հեղինակը, սկզբնաղբյուր լեզուն, սյուժեն և գրական նշանակությունը ճշգրտելու համար անհրաժեշտ է լրացուցիչ տեղեկություն՝ հատկապես տիտղոսաթերթի պատկերը կամ գրքի սկզբի էջերը։