Ընծայ

Գրականություն

«Բախտ» վերնագիրը կենտրոնացնում է ուշադրությունը մարդկային կյանքի կարևորագույն հարցերից մեկի՝ ճակատագրի, կյանքի ընթացքի և մարդու հնարավորությունների ու սահմանափակումների փոխհարաբերության վրա։ Բախտի գաղափարը գրականության և փիլիսոփայական մտածողության մեջ հաճախ կապված է այն հարցերի հետ, թե որքանով են մարդու կյանքը և ընտրությունները պայմանավորված արտաքին հանգամանքներով, հասարակական միջավայրով, պատահական իրադարձություններով կամ սեփական որոշումներով։ Այս թեման հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու հաջողության և անհաջողության, հույսի ու հիասթափության, անձնական պատասխանատվության և կյանքի անորոշությունների խնդիրներին։ Հայ գրականության մեջ մարդկային ճակատագրի թեման կարող է առնչվել նաև անհատի և հասարակության փոխհարաբերություններին, սոցիալական պայմանների ազդեցությանը, ընտանեկան ու անձնական ապրումներին և բարոյական ընտրությունների հետևանքներին։ Վերնագիրը, սակայն, ինքնին չի հստակեցնում՝ հրատարակությունը գեղարվեստական պատմությո՞ւն է, վե՞պ, դրամատիկական երկ, թե՞ այլ բնույթի աշխատություն, ուստի դրա կոնկրետ սյուժեն կամ գաղափարական ուղղվածությունը որոշել հնարավոր չէ միայն այս տվյալով։ Այնուամենայնիվ, բախտի և ճակատագրի շուրջ ձևավորված գրական մոտիվները կարևոր տեղ են զբաղեցնում մարդու ինքնաճանաչման, կյանքի իմաստի որոնման և բարոյական դատողությունների արտահայտման մեջ։ Գիրքը հետաքրքրություն կարող է ներկայացնել XIX դարի հայալեզու տպագիր ժառանգությամբ, գրական վերնագրերի պատմությամբ և մարդկային ճակատագրի թեմայի գեղարվեստական մշակմամբ զբաղվող ընթերցողների ու հետազոտողների համար։ Այն նաև առիթ է ուսումնասիրելու, թե ինչպես է բախտի գաղափարը մեկնաբանվել հայ գրական և հասարակական մտածողության մեջ։

Հոգեբանություն

Աշխատությունը նվիրված է մանկավարժական բուհերի ուսանողների ուսումնական գործունեության ընթացքում առաջացող սթրեսի հոգեբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հետխորհրդային ժամանակաշրջանի սոցիալական և կրթական փոփոխությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում ուսանողական սթրեսի առաջացմանը նպաստող գործոններն են՝ ուսումնական ծանրաբեռնվածությունը, գնահատման գործընթացները, մասնագիտական ինքնորոշումը, նոր սոցիալական միջավայրին հարմարվելը և կրթության նկատմամբ պահանջների փոփոխությունը։ Հետխորհրդային շրջանը դիտարկվում է որպես հասարակական վերափոխումների ժամանակաշրջան, որի ընթացքում կրթական համակարգի փոփոխությունները կարող էին նոր պահանջներ և անորոշություններ ստեղծել ուսանողների համար՝ անդրադառնալով նրանց հոգեբանական հարմարվողականության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սթրեսի և ուսումնական գործունեության արդյունավետության փոխկապակցվածությանը, ներառյալ ուշադրության, հիշողության, մոտիվացիայի, ինքնակարգավորման և առաջադրանքների կատարման վրա հնարավոր ազդեցությունները։ Քննվում են նաև անհատական հոգեբանական տարբերությունները, որոնց պատճառով նույն ուսումնական իրավիճակը տարբեր ուսանողների կողմից կարող է ընկալվել տարբեր աստիճանի լարվածությամբ։ Կարևոր ուղղություն է ապագա մանկավարժների մասնագիտական պատրաստության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ նրանց կրթական գործընթացը համադրում է տեսական ուսուցումը, հաղորդակցական հմտությունների զարգացումը և մասնագիտական գործունեությանը նախապատրաստվելը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել ուսանողների սոցիալական աջակցության, խմբային հարաբերությունների, դասախոսների հետ հաղորդակցության, ինքնագնահատականի և մասնագիտական սպասումների նշանակությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում սթրեսին հարմարվելու կառուցողական հոգեբանական ռազմավարություններին, ժամանակի կազմակերպման և ուսումնական միջավայրի աջակցության դերին՝ առանց խնդիրը միայն անհատի անձնական առանձնահատկություններով բացատրելու։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է նաև բուհական կրթական միջավայրի կազմակերպումը, քանի որ ուսուցման պայմանները, պահանջների հստակությունը և հոգեբանական աջակցության հասանելիությունը կարող են կապված լինել ուսանողների բարեկեցության և կրթական ներգրավվածության հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կրթական հոգեբանության, սթրեսի հոգեբանության և բարձրագույն կրթության մանկավարժության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ուսանողական սթրեսի ձևավորման հիմնական օրինաչափությունները և կրթական միջավայրում հոգեբանական հարմարվողականությանը նպաստող գործոնները։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ոռոգման համակարգերում մեխանիկական ջրամատակարարումից ինքնահոս եղանակի անցման ջրատնտեսական նպատակահարմարության և հիմնավորման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ոռոգման ջրի տեղափոխման ու բաշխման գործող համակարգերի արդյունավետության գնահատումն է՝ հաշվի առնելով ջրային ռեսուրսների օգտագործումը, տեղանքի ռելիեֆային պայմանները, ոռոգվող հողատարածքների տեղաբաշխումը և համակարգերի տեխնիկական առանձնահատկությունները։ Մեխանիկական ոռոգման դեպքում ջրի տեղափոխումը կապված է պոմպային համակարգերի աշխատանքի և համապատասխան էներգետիկ ծախսերի հետ, մինչդեռ ինքնահոս համակարգերում ջրի շարժման համար հնարավորության սահմաններում օգտագործվում է տեղանքի բնական բարձրությունների տարբերությունը։ Այդ պատճառով հետազոտության կարևոր ուղղություններից է այն տարածքների և ջրատնտեսական համակարգերի առանձնացումը, որտեղ ինքնահոս ջրամատակարարման կիրառումը կարող է տեխնիկապես և տնտեսապես հիմնավորված լինել։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ջրաղբյուրների և ոռոգվող տարածքների փոխադարձ բարձրադիր դիրքերը, ջրանցքների ու խողովակաշարերի կառուցվածքը, ջրի պահանջարկը, տեղափոխման ընթացքում առաջացող կորուստները և գործող պոմպակայանների շահագործման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ջրային հաշվեկշռի գնահատումը, որի միջոցով հնարավոր է համադրել առկա ջրային ռեսուրսները գյուղատնտեսական հողերի ոռոգման պահանջարկի հետ և որոշել համակարգի աշխատանքի հնարավոր սահմանափակումները։ Կարող է գնահատվել նաև մեխանիկական և ինքնահոս տարբերակների տնտեսական արդյունավետությունը՝ դիտարկելով էներգիայի սպառման, ենթակառուցվածքների պահպանման, վերակառուցման և երկարաժամկետ շահագործման հետ կապված գործոնները։ Ինքնահոս համակարգերի զարգացման հարցը կարևոր է նաև էներգաարդյունավետության տեսանկյունից, քանի որ պոմպային բարձրացումների նվազեցումը կարող է սահմանափակել ոռոգման համակարգի կախվածությունը էլեկտրաէներգիայից։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել ջրամատակարարման հուսալիությունը, սեզոնային ջրապահովվածությունը, տարածքային առանձնահատկությունները և ոռոգման ցանցի կառավարման պահանջները, որպեսզի համակարգի վերափոխումը չհանգեցնի ջրի հասանելիության անհավասարության։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ջրային տնտեսության, հիդրոտեխնիկայի, ոռոգման համակարգերի կառավարման և գյուղատնտեսական ջրօգտագործման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով հիմնավորել մեխանիկական ոռոգման համակարգերի հնարավոր փոխարինումը ինքնահոս ջրամատակարարմամբ և բարձրացնել Հայաստանի ոռոգման ենթակառուցվածքների ջրային ու էներգետիկ արդյունավետությունը։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հարկային եկամուտների ձևավորման, գնահատման և կանխատեսման տնտեսական ու մաթեմատիկական մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ ավելացված արժեքի հարկից ստացվող մուտքերի օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում հարկային եկամուտների մոդելավորումը դիտարկվում է որպես պետական ֆինանսների կառավարման կարևոր գործիք, որը հնարավորություն է տալիս վերլուծել հարկային մուտքերի վրա ազդող գործոնները, գնահատել դրանց փոփոխությունների օրինաչափությունները և ձևավորել ապագա եկամուտների վերաբերյալ հիմնավորված կանխատեսումներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ավելացված արժեքի հարկին՝ որպես սպառման և տնտեսական շրջանառության հետ սերտորեն կապված հարկատեսակի, որի մուտքերի դինամիկան կարող է պայմանավորված լինել մի շարք մակրոտնտեսական, արտաքին տնտեսական և վարչարարական գործոններով։ Քննվում են տնտեսական ակտիվության, սպառման ծավալների, ներմուծման, գների մակարդակի, հարկային բազայի և հարկային կարգապահության հնարավոր ազդեցությունները պետական բյուջե մուտքագրվող համապատասխան եկամուտների վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հարկային եկամուտների և ընտրված տնտեսական ցուցանիշների միջև քանակական կապերի բացահայտումը՝ տնտեսաչափական և վիճակագրական մեթոդների կիրառմամբ։ Դիտարկվում են ժամանակային շարքերի վերլուծության, ռեգրեսիոն մոդելների, գործոնային գնահատումների և կանխատեսման տարբեր մոտեցումների կիրառման հնարավորությունները։ Կարևորվում է այնպիսի մոդելի ձևավորումը, որը կարող է հաշվի առնել ինչպես հարկային եկամուտների պատմական շարժը, այնպես էլ դրանց վրա ազդող տնտեսական փոփոխականների ազդեցությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում մոդելի պարամետրերի գնահատմանը, վիճակագրական նշանակալիության ստուգմանը և կանխատեսումների հուսալիության գնահատմանը։ Քննվում է նաև հարկային օրենսդրության և վարչարարության փոփոխությունների հնարավոր ազդեցությունը եկամուտների դինամիկայի վրա, քանի որ հարկային մուտքերի փոփոխությունը միշտ չէ, որ կարող է բացատրվել միայն տնտեսական ակտիվությամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր նշանակություն կարող է ունենալ փաստացի և մոդելավորված հարկային եկամուտների համեմատությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատել ընտրված մեթոդաբանության համապատասխանությունը և բացահայտել կանխատեսման հնարավոր շեղումները։ Ուսումնասիրվում է նաև հարկային ներուժի գնահատման խնդիրը՝ տարբերակելով տնտեսական պայմաններով ձևավորվող հնարավոր հարկային բազան և փաստացի հավաքագրվող եկամուտները։ Նման վերլուծությունը կարող է օգտակար լինել հարկային եկամուտների պլանավորման, պետական բյուջեի նախագծման և հարկաբյուջետային որոշումների տեղեկատվական ապահովման համար։ Մոդելավորման մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս նաև իրականացնել տարբեր սցենարների գնահատում՝ ուսումնասիրելով, թե տնտեսական հիմնական ցուցանիշների փոփոխություններն ինչպիսի ազդեցություն կարող են ունենալ հարկային մուտքերի վրա։ Աշխատությունը կարող է ունենալ տեսական և կիրառական նշանակություն պետական եկամուտների կանխատեսման մեթոդաբանության կատարելագործման, հարկային քաղաքականության վերլուծության և բյուջետային պլանավորման արդյունավետության բարձրացման տեսանկյունից։

Մաթեմատիկա

Մաթեմատիկայի կարևոր բաժիններից մեկին նվիրված ուսումնական ձեռնարկ է, որտեղ համադրված կերպով ներկայացվում են անալիտիկ երկրաչափության և գծային հանրահաշվի հիմնական գաղափարները, օրենքներն ու կիրառությունները։ Գրքում բացատրվում են կոորդինատային համակարգերը, ուղիղի և հարթության հավասարումները, երկրորդ կարգի կորերը, ինչպես նաև տարածական երկրաչափության հիմնական խնդիրները։ Միաժամանակ ներկայացվում են գծային հանրահաշվի հիմնարար հասկացությունները՝ մատրիցներ, որոշիչներ, վեկտորային տարածություններ, գծային հավասարումների համակարգեր և դրանց լուծման մեթոդներ։ Հեղինակը ցույց է տալիս այս երկու բաժինների սերտ կապը՝ ընդգծելով, որ վեկտորային և մատրիցային մեթոդները լայն կիրառություն ունեն երկրաչափական խնդիրների լուծման մեջ։ Աշխատության մեջ տեղ են գտել տեսական բացատրություններ, ապացույցներ և բազմաթիվ օրինակներ, որոնք նպաստում են նյութի խորքային ըմբռնմանը և կիրառական հմտությունների զարգացմանը։ Գիրքը կառուցված է համակարգված և մատչելի ձևով՝ հնարավորություն տալով ուսանողներին աստիճանաբար անցնել պարզ գաղափարներից դեպի ավելի բարդ վերլուծական խնդիրներ։ Այն կարևոր ուսումնական աղբյուր է բարձրագույն կրթության ուսանողների և մաթեմատիկայով հետաքրքրվողների համար։

Ինֆորմատիկա

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ինտերակտիվ մուլտիմեդիա հրապարակումների օբյեկտների արդյունավետ վերարտադրման համար հարմարվողական մեթոդների ուսումնասիրությանը և մշակմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել այնպիսի տեխնիկական և ծրագրային մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն կտան տարբեր տեսակի մուլտիմեդիա բովանդակություն՝ տեքստ, պատկերներ, գրաֆիկական տարրեր, անիմացիաներ, աուդիո և տեսանյութեր, արդյունավետ կերպով ներկայացնել տարբեր սարքերում, էկրանների չափերում և տեխնիկական պայմաններում։ Աշխատանքի շրջանակում ուսումնասիրվում են ինտերակտիվ հրապարակումների կառուցվածքը, դրանց առանձին օբյեկտների փոխկապակցվածությունը, բովանդակության ներկայացման ձևերը և օգտագործողի գործողություններին արձագանքող ինտերակտիվ մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հարմարվողականության խնդրին, երբ համակարգը պետք է կարողանա ավտոմատ կերպով համապատասխանեցնել բովանդակության ներկայացումը օգտագործվող սարքի հնարավորություններին, էկրանի չափերին, լուծաչափին, կապի արագությանը և այլ տեխնիկական սահմանափակումներին՝ պահպանելով հրապարակման ֆունկցիոնալությունն ու տեսողական որակը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են մշակվել բովանդակության կառավարման, օբյեկտների դասակարգման, չափերի և ձևաչափերի դինամիկ փոփոխության, ռեսուրսների օպտիմալ բեռնման և մուլտիմեդիա տարրերի արդյունավետ վերարտադրման ալգորիթմներ։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև համակարգի արագագործությունը, հիշողության և ցանցային ռեսուրսների օգտագործումը, բովանդակության ցուցադրման որակը և տարբեր հարթակների հետ համատեղելիությունը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառվել էլեկտրոնային գրքերի, ինտերակտիվ ամսագրերի, կրթական նյութերի, թվային կատալոգների, վեբ-հրապարակումների և այլ մուլտիմեդիա համակարգերի մշակման մեջ՝ ապահովելով բովանդակության ավելի ճկուն, արագ և արդյունավետ ներկայացում տարբեր տեխնիկական միջավայրերում։