Այսպես խոսեց Զրադաշտը. Առաջին մաս

Economics

Աշխատանքը նվիրված է կազմակերպություններում մարդկային ռեսուրսների կառավարման հիմնախնդիրների և ժամանակակից մոտեցումների ուսումնասիրությանը՝ գիտելիքահենք հասարակության ձևավորման և զարգացման պայմաններում։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ գիտելիքի, նորարարության և տեղեկատվության դերի աճը փոխում է կազմակերպությունների գործունեության տրամաբանությունը և, հետևաբար, պահանջում է մարդկային ռեսուրսների կառավարման ավանդական մեթոդների վերանայում։ Եթե նախկինում աշխատակիցը հիմնականում դիտարկվում էր որպես արտադրական գործընթացի կատարող, ապա գիտելիքահենք միջավայրում նրա մասնագիտական գիտելիքները, ստեղծագործական կարողությունները, փորձը, նախաձեռնողականությունը և կազմակերպության ներսում գիտելիք ստեղծելու ու փոխանցելու ունակությունը դառնում են կազմակերպության մրցակցային առավելության կարևոր աղբյուրներ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել մարդկային ռեսուրսների կառավարման հիմնական գործառույթները՝ աշխատուժի պլանավորում, աշխատակիցների հավաքագրում և ընտրություն, աշխատանքի հարմարվողականություն, վերապատրաստում և զարգացում, աշխատանքի արդյունքների գնահատում, վարձատրության և խրախուսման համակարգերի ձևավորում, կարիերայի կառավարում և աշխատակիցների պահպանում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես են այս գործառույթները փոփոխվում գիտելիքահենք հասարակության պայմաններում, երբ կազմակերպություններին անհրաժեշտ են ոչ միայն նեղ մասնագիտական հմտություններ ունեցող, այլև շարունակաբար սովորելու, նոր գիտելիք յուրացնելու և փոփոխվող միջավայրին արագ հարմարվելու ունակ աշխատակիցներ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է մարդկային կապիտալի զարգացման խնդիրը։ Տեխնոլոգիական առաջընթացի և աշխատանքի բովանդակության արագ փոփոխության պայմաններում աշխատակիցների գիտելիքներն ու հմտությունները կարող են արագ հնանալ, ուստի կազմակերպությունը պետք է ստեղծի շարունակական ուսուցման, վերապատրաստման և մասնագիտական զարգացման հնարավորություններ։ Այս տեսանկյունից կարևոր են կազմակերպության ներսում ուսուցման համակարգերը, մենթորությունը, փորձի փոխանակումը, մասնագիտական վերապատրաստումները և ինքնակրթության խթանումը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև գիտելիքի կառավարմանը՝ որպես մարդկային ռեսուրսների կառավարման կարևոր բաղադրիչի։ Կազմակերպության համար նշանակություն ունի ոչ միայն աշխատակիցների գիտելիքների առկայությունը, այլև դրանց պահպանման, տարածման և արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունը։ Փորձառու աշխատակիցների հեռանալու դեպքում չկորցնելու համար կազմակերպությունը պետք է կարողանա փաստաթղթավորել և փոխանցել կուտակված գիտելիքը՝ ստեղծելով համագործակցության և գիտելիքի փոխանակման համապատասխան մշակույթ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև աշխատակիցների մոտիվացիայի ուսումնասիրությունը։ Գիտելիքահենք միջավայրում միայն նյութական վարձատրությունը հաճախ բավարար չէ բարձր որակավորում ունեցող մասնագետների ներգրավման և պահպանման համար։ Մասնագիտական աճի հնարավորությունները, աշխատանքի ինքնուրույնությունը, ստեղծագործական նախաձեռնությունների խրախուսումը, կազմակերպության նպատակներին մասնակցության զգացումը, ճանաչումն ու բարենպաստ աշխատանքային միջավայրը կարող են դառնալ մոտիվացիայի կարևոր գործոններ։ Հետազոտությունը կարող է դիտարկել նաև կազմակերպական մշակույթի դերը, քանի որ վստահության, համագործակցության, նորարարության և բաց հաղորդակցության վրա հիմնված միջավայրը նպաստում է գիտելիքի ազատ շրջանառությանը և աշխատակիցների ստեղծագործական ներուժի օգտագործմանը։ Գիտելիքահենք հասարակության անցման պայմաններում փոխվում է նաև ղեկավարի դերը․ կառավարչական մոտեցումը աստիճանաբար կարող է տեղափոխվել խիստ վերահսկողությունից դեպի առաջնորդություն, թիմերի զարգացում, աշխատակիցների ներուժի բացահայտում և մասնակցային որոշումների կայացում։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև թվայնացման և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ազդեցությունը մարդկային ռեսուրսների կառավարման վրա։ Թվային գործիքները հնարավորություն են տալիս ավտոմատացնել հավաքագրման, աշխատակիցների գնահատման, ուսուցման, հաղորդակցության և տվյալների վերլուծության բազմաթիվ գործընթացներ, սակայն միաժամանակ առաջացնում են նոր խնդիրներ՝ կապված աշխատակիցների թվային հմտությունների, տվյալների պաշտպանության, աշխատանքի ճկուն ձևերի և տեխնոլոգիական փոփոխություններին հարմարվելու հետ։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև կազմակերպության և աշխատակցի շահերի հավասարակշռության ապահովումը։ Արդյունավետ մարդկային ռեսուրսների կառավարումը պետք է միաժամանակ նպաստի կազմակերպության արտադրողականության և մրցունակության բարձրացմանը և ստեղծի աշխատակիցների մասնագիտական ու սոցիալական զարգացման համար նպաստավոր պայմաններ։ Այս մոտեցումը մարդկային ռեսուրսները ներկայացնում է ոչ թե պարզապես որպես կազմակերպության ծախսային բաղադրիչ, այլ որպես ռազմավարական ակտիվ, որի զարգացումը կարող է երկարաժամկետ արժեք ստեղծել։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը կայանում է գիտելիքահենք միջավայրում կազմակերպությունների համար մարդկային ռեսուրսների կառավարման առավել արդյունավետ մոտեցումների բացահայտման մեջ։ Դրանք կարող են ներառել աշխատակիցների շարունակական զարգացման համակարգերի ներդրում, գիտելիքի կառավարման մեխանիզմների կատարելագործում, մոտիվացիայի ճկուն համակարգերի կիրառում, կազմակերպական մշակույթի զարգացում, տաղանդների կառավարման և մասնագիտական ներուժի պահպանման ռազմավարությունների մշակում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը մարդկային ռեսուրսների կառավարումը դիտարկում է որպես կազմակերպության ռազմավարական կառավարման առանցքային ուղղություն և ցույց է տալիս, որ գիտելիքահենք հասարակության պայմաններում կազմակերպության հաջողությունը մեծապես կախված է մարդկանց գիտելիքի, ստեղծագործական ներուժի և մասնագիտական կարողությունների արդյունավետ բացահայտումից, զարգացումից և կազմակերպության նպատակներին ծառայեցնելու կարողությունից։

Philosophy

Քաղաքական-հասարակագիտական և ազգային գաղափարախոսության ուղղվածությամբ աշխատություն է, որտեղ հեղինակը փորձում է սահմանել «ով է հայը» հարցի տարբեր շերտերը՝ պատմական, մշակութային, լեզվական, հոգևոր և քաղաքական տեսանկյուններից։ Արմեն Այվազյանը կենտրոնանում է հայ ազգային ինքնության ձևավորման հիմքերի վրա՝ քննարկելով պետականության գաղափարը, պատմական հիշողության դերը, մշակութային շարունակականությունը և ազգային արժեքների պահպանման անհրաժեշտությունը ժամանակակից աշխարհաքաղաքական պայմաններում։ Գրքում վերլուծվում են նաև այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել ազգային ինքնության պահպանման կամ խաթարման վրա՝ ներառյալ արտագաղթը, գլոբալիզացիան, կրթական համակարգը և հասարակական արժեքների փոփոխությունը։ Հեղինակը փորձում է ձևակերպել գաղափարական շրջանակ, որը, ըստ նրա, կարող է ծառայել որպես ազգային համախմբման հիմք և ինքնության ամրապնդման ուղի։ Աշխատությունը ունի ինչպես տեսական, այնպես էլ գաղափարախոսական բնույթ և հաճախ դիտարկվում է որպես բանավեճային տեքստ ազգային ինքնության վերաբերյալ քննարկումների մեջ։

Literature

Էռնեստ Հեմինգուեյը XX դարի ամերիկյան գրականության ամենաազդեցիկ գրողներից է, որի ստեղծագործությունները առանձնանում են պարզ, սեղմ և խորքային արտահայտչականությամբ, ինչպես նաև մարդու ներքին պայքարի և կյանքի իմաստի որոնման թեմաներով։ Նրա «Հրաժեշտ զենքին» վեպը անդրադառնում է Առաջին համաշխարհային պատերազմի իրականությանը և մարդու հոգեբանական վիճակին պատերազմի պայմաններում։ Ստեղծագործության գլխավոր գաղափարներից է պատերազմի անիմաստությունը և դրա կործանարար ազդեցությունը մարդու կյանքի, սիրո և արժեքների վրա։ Վեպում սերը և մարդկային հարաբերությունները հակադրվում են բռնությանը և մահվանը՝ ցույց տալով, որ նույնիսկ ամենադաժան պայմաններում մարդը ձգտում է խաղաղության և երջանկության, սակայն հաճախ բախվում է իրականության դաժանությանը։ Հեմինգուեյի պարզ լեզուն և սիմվոլիկ նկարագրությունները ուժեղացնում են ստեղծագործության էմոցիոնալ ազդեցությունը։ «Ծերունին և ծովը» վիպակում հեղինակը ներկայացնում է մարդու և բնության միջև պայքարը՝ խորհրդանշելով մարդու կամքի ուժը, համբերությունը և արժանապատվությունը։ Գլխավոր հերոս Սանտյագոն՝ ծեր ձկնորսը, երկար պայքար է մղում հսկայական ձկան հետ, որը դառնում է մարդու ներքին ուժի և արժանապատվության խորհրդանիշ։ Չնայած նա վերջում կորցնում է իր որսը, նրա հաղթանակը դրսևորվում է հոգևոր մակարդակում՝ որպես մարդու անպարտելի ոգու արտահայտություն։ Ստեղծագործությունը ընդգծում է, որ իրական հաղթանակը ոչ միշտ է նյութական արդյունքը, այլ՝ պայքարի ընթացքում ցուցաբերված կամքն ու տոկունությունը։

Linguistics

Գիրքը ընդգրկում է՝ հայերեն բառերի և արտահայտությունների լայն ցանկ՝ ֆրանսերեն համարժեքներով, բառերի տարբեր իմաստների հնարավոր թարգմանություններ, հաճախ կիրառվող խոսքային ու բառակապակցական ձևեր, լեզվական ճիշտ օգտագործմանն օգնող նշումներ և պարզաբանումներ։ Այն օգտակար է՝ ֆրանսերեն սովորող ուսանողների համար, թարգմանիչների և լեզվաբանների համար, դպրոցականների և դասախոսների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց, ովքեր աշխատում են հայերեն-ֆրանսերեն լեզվական նյութերի հետ։ Ընդհանուր առմամբ, այս բառարանը գործնական և վստահելի աղբյուր է ֆրանսերեն բառապաշարի ընդլայնման և թարգմանական հմտությունների զարգացման համար։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է դիսպերս լցանյութեր պարունակող խառնուրդներում ճակատային պոլիմերացման գործընթացի օրինաչափությունների և առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության է առնվում պոլիմերացման ռեակցիայի տարածումը տեղայնացված ռեակցիոն գոտու՝ ճակատի ձևով, ինչպես նաև համակարգի բաղադրության և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ազդեցությունը այդ գործընթացի կայունության վրա։ Վերլուծվում են մոնոմերային միջավայրի, նախաձեռնիչների և տարբեր բնույթի դիսպերս լցանյութերի փոխազդեցությունները, դրանց ազդեցությունը ջերմության առաջացման ու փոխանցման, ռեակցիայի արագության և պոլիմերացման ճակատի շարժման առանձնահատկությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լցանյութի քանակի, մասնիկների չափերի և բաշխվածության, սկզբնական ջերմաստիճանի ու խառնուրդի ջերմաֆիզիկական հատկությունների ազդեցությանը գործընթացի հիմնական պարամետրերի վրա։ Քննարկվում են կայուն և անկայուն ճակատային ռեժիմների առաջացման պայմանները, ջերմաստիճանային դաշտի ձևավորումը և ռեակցիոն գոտում տեղի ունեցող կառուցվածքային փոփոխությունները։ Ուսումնասիրվում է նաև սկզբնական խառնուրդի բաղադրության և պոլիմերացման պայմանների կապը ստացվող պոլիմերային ու կոմպոզիտային նյութերի կառուցվածքի, համասեռության և ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների հետ։ Կարևորվում է գործընթացի պարամետրերի նպատակային կարգավորման հնարավորությունը՝ անհրաժեշտ հատկություններով նյութեր ստանալու և տեխնոլոգիական գործընթացի արդյունավետությունը բարձրացնելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում ճակատային պոլիմերացման տեսական նկարագրության, փորձարարական ուսումնասիրության և գործընթացի օպտիմալացման մոտեցումներին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել լցանյութերով փոփոխված պոլիմերային և կոմպոզիտային նյութերի ստացման տեխնոլոգիաների մշակման ու կատարելագործման համար՝ նպաստելով նյութերի հատկությունների վերահսկելի ձևավորմանը և արտադրական գործընթացների արդյունավետ կազմակերպմանը։

Other Subjects

«Տարեգիրք: (ԶԼՄ արձագանքներ) 2011» տիպի հրատարակությունը սովորաբար ներկայացնում է տեղեկատվական-մատենագիտական կամ վերլուծական ժողովածու, որտեղ համակարգված կերպով ամփոփվում են տվյալ տարվա ընթացքում զանգվածային լրատվամիջոցների (թերթեր, հեռուստատեսություն, առցանց հարթակներ) արձագանքները տարբեր կարևոր իրադարձությունների վերաբերյալ։ Այսպիսի տարեգրքերը նպատակ ունեն փաստագրել տեղեկատվական դաշտում ձևավորված հիմնական թեմաները, հանրային հետաքրքրության առանցքային հարցերը և ԶԼՄ-ների դիրքորոշումների բազմազանությունը՝ ստեղծելով մեդիա գործընթացների ամբողջական պատկեր տվյալ տարվա համար։ 2011 թվականի համար նման նյութերը սովորաբար ներառում են քաղաքական, տնտեսական, մշակութային և սոցիալական իրադարձությունների լուսաբանումների վերլուծություն, ինչպես նաև լրատվամիջոցների լեզվական և գաղափարական առանձնահատկությունների դիտարկում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն, թե ինչպես են տարբեր ԶԼՄ-ներ մեկնաբանել պետական քաղաքականությունը, հասարակական զարգացումները, միջազգային իրադարձությունները և մշակութային գործընթացները, ինչպես նաև ինչ տեղեկատվական շեշտադրումներ են գերակշռել տվյալ ժամանակահատվածում։ Այսպիսի տարեգրքերը կարևոր աղբյուր են մեդիա ուսումնասիրությունների, լրագրագիտության և ժամանակակից պատմության համար, քանի որ թույլ են տալիս հետևել տեղեկատվական հոսքերի զարգացմանը և հասարակական կարծիքի ձևավորման մեխանիզմներին։ Միաժամանակ դրանք ծառայում են որպես փաստագրական հիմք հետագա գիտական ուսումնասիրությունների համար՝ ապահովելով ԶԼՄ-ների գործունեության համակարգված պատկեր։