Բնավորություն

Other Subjects

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական, քաղաքական և հումանիտար գիտությունների տարբեր ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, ուսանողների և հետազոտողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական գրականության լայն դաշտում։ Այն ընդգրկում է հասարակական-քաղաքական գիտություններ, բանասիրություն, գրականագիտություն, լեզվաբանություն, պատմություն և պատմական գիտություններ, աշխարհագրություն, հնագիտություն և ազգագրություն՝ արտացոլելով այս ոլորտներում ձևավորվող ժամանակակից գիտական մոտեցումները, տեսական զարգացումները և մեթոդաբանական նորարարությունները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների և ուսումնական գործընթացի համար՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր հրատարակություններին, գնահատել դրանց գիտական արժեքը և կիրառել դրանք տարբեր հումանիտար ուսումնասիրությունների շրջանակներում։ Այն նաև նպաստում է միջգիտակարգային կապերի զարգացմանը՝ ապահովելով գիտելիքի համակարգված տարածում և աջակցելով հումանիտար գիտությունների զարգացման շարունակականությանը։

Literature

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է V–XVIII դարերի ընթացքում հայ և իրանական գրականությունների միջև ձևավորված բազմաշերտ կապերի, փոխազդեցությունների և մշակութային հաղորդակցության ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ հայ-իրանական գրական հարաբերությունները դիտարկվում են ոչ միայն որպես առանձին գրական ստեղծագործությունների կամ հեղինակների միջև ազդեցությունների ամբողջություն, այլև որպես երկարատև պատմամշակութային գործընթաց, որի հիմքում ընկած են երկու ժողովուրդների հարևանությունը, պատմական փոխհարաբերությունները, լեզվական ու մշակութային շփումները և ընդհանուր տարածաշրջանային միջավայրը։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է բացահայտել այն ուղիները, որոնց միջոցով իրանական մշակութային և գրական տարրերը ներթափանցել են հայկական գրական միջավայր, ինչպես նաև այն ազդեցությունները, որոնք հայկական գրական և մշակութային ավանդույթները կարող էին ունենալ իրանական աշխարհի վրա։ V–XVIII դարերի ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս հետևելու այդ կապերի զարգացման երկարատև ընթացքին՝ սկսած վաղմիջնադարյան մշակութային շփումներից մինչև նոր ժամանակաշրջանի գրական հարաբերություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմական պայմանների ազդեցությանը գրական փոխազդեցությունների վրա։ Հայ և իրանական ժողովուրդների քաղաքական, տնտեսական և մշակութային շփումները տարբեր դարաշրջաններում ստեղծել են փոխադարձ ազդեցությունների համար նպաստավոր միջավայր։ Այդ հարաբերություններում կարևոր դեր են ունեցել նաև առևտրական ճանապարհները, քաղաքային մշակութային կենտրոնները, կրթական և հոգևոր հաստատությունները, ինչպես նաև տարբեր լեզուներով գրականության տարածման ու թարգմանության գործընթացները։ Գրական կապերը զարգացել են ոչ միայն ուղղակի ազդեցության միջոցով, այլև բանավոր ավանդությունների, պատմությունների, առասպելների, ժողովրդական զրույցների և մշակութային պատկերացումների փոխանակման ճանապարհով։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում թարգմանական գրականության դերը։ Թարգմանությունը հանդես է գալիս որպես մշակույթների միջև հաղորդակցության հիմնական միջոցներից մեկը՝ հնարավորություն տալով գրական և գաղափարական արժեքների տարածմանը։ Տարբեր ժամանակաշրջաններում թարգմանված կամ փոխադրված ստեղծագործությունները նպաստել են գրական ժանրերի, թեմաների, կերպարների և գեղարվեստական պատկերների փոխանակմանը։ Այս գործընթացը հատկապես կարևոր է այն առումով, որ թարգմանության միջոցով ոչ միայն առանձին ստեղծագործություններ են անցնում մի մշակույթից մյուսը, այլև փոխվում են գրական ընկալման և գեղարվեստական մտածողության որոշ ձևեր։ Հայ-իրանական գրական կապերի կարևոր դրսևորումներից է թեմատիկ և կերպարային ընդհանրությունների ձևավորումը։ Երկու գրական ավանդույթներում հանդիպող պատմական, առասպելական, սիրային, հերոսական և բարոյափիլիսոփայական թեմաները կարող են ունենալ տարբեր ազգային մեկնաբանություններ, սակայն միաժամանակ պահպանել որոշակի ընդհանուր հիմք։ Հերոսական պայքարի, հայրենիքի, սիրո, հավատարմության, իշխանության, բարոյական ընտրության և ճակատագրի վերաբերյալ պատկերացումները տարբեր ժամանակներում դարձել են փոխազդեցության կարևոր հարթակներ։ Այդ ընդհանրությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու ոչ միայն ազդեցության ուղղությունները, այլև երկու գրականությունների ինքնատիպությունը։ Ուսումնասիրության մեջ ուշադրություն է դարձվում նաև պատմագրական և գրական ժառանգության փոխհարաբերությանը։ Հայ և իրանական պատմական աղբյուրներում պահպանված տեղեկությունները կարող են կարևոր նյութ տրամադրել երկու ժողովուրդների մշակութային շփումների ուսումնասիրության համար։ Պատմական իրադարձությունների գեղարվեստական արտացոլումը հաճախ անցնում է ազգային սահմաններից և դառնում փոխադարձ գրական պատկերացումների ձևավորման հիմք։ Այս համատեքստում գրականությունը հանդես է գալիս որպես պատմական հիշողության պահպանման և տարբեր ժողովուրդների միջև մշակութային ընկալումների ձևավորման միջոց։ Առանձին նշանակություն ունի նաև բանահյուսական ժառանգության ուսումնասիրությունը։ Ժողովրդական հեքիաթները, ավանդազրույցները, առասպելները և հերոսապատումները հաճախ ունեն շարժուն բնույթ և կարող են տարածվել տարբեր ժողովուրդների մշակութային միջավայրերում՝ ենթարկվելով տեղական վերամշակման։ Հայկական և իրանական բանահյուսական նյութերի համադրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու սյուժետային մոտիվների, կերպարային տիպերի և պատկերային համակարգերի ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Այդ գործընթացում փոխառությունը սովորաբար չի նշանակում մեխանիկական կրկնություն․ օտար նյութը նոր մշակութային միջավայրում ստանում է նոր իմաստ և ձև։ XVIII դարի հասնող ժամանակային ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս դիտարկել նաև հայ-իրանական գրական կապերի շարունակականությունը՝ չնայած քաղաքական և հասարակական փոփոխություններին։ Տարբեր ժամանակաշրջաններում փոխվում են գրական հաղորդակցության ձևերը, սակայն մշակութային շփումների հիմքում շարունակում են մնալ աշխարհագրական հարևանությունը, պատմական կապերը և փոխադարձ հետաքրքրությունը։ Այս երկարատև գործընթացը ցույց է տալիս, որ հայ և իրանական գրականությունները զարգացել են ոչ թե մեկուսացված, այլ տարածաշրջանային մշակութային փոխազդեցությունների լայն համակարգում։ Ուսումնասիրության արժեքը պայմանավորված է նաև համեմատական գրականագիտության տեսանկյունից դրա նշանակությամբ։ Հայ-իրանական գրական կապերի քննությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ տարբերակել փոխազդեցության, փոխառության, զուգահեռ զարգացման և ընդհանուր մշակութային միջավայրի ազդեցության երևույթները։ Այն նպաստում է երկու գրական ավանդույթների փոխադարձ կապերի ավելի ամբողջական ընկալմանը և ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող են պատմականորեն հարակից ժողովուրդների գրականությունները պահպանել սեփական ինքնատիպությունը՝ միաժամանակ փոխանակելով թեմաներ, գաղափարներ և գեղարվեստական ձևեր։ Այս ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել հայ և իրանական գրականության, արևելյան մշակույթի, համեմատական գրականագիտության և միջմշակութային կապերի ուսումնասիրությամբ զբաղվողներին՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմել V–XVIII դարերում ձևավորված հայ-իրանական գրական փոխհարաբերությունների զարգացման հիմնական ուղղությունների և դրանց մշակութային նշանակության մասին։

Philosophy

Ալբեր Կամյու. Երկեր աշխատությունը ֆրանսիացի էքզիստենցիալիստ և աբսուրդիզմի փիլիսոփայությանը մոտ գրող Ալբեր Կամյուի ստեղծագործությունների ժողովածու է, որը ներառում է նրա վեպերը, էսսեները, դրամատիկական գործերը և փիլիսոփայական մտորումները, այն ներկայացնում է մարդու գոյության իմաստի, ազատության, օտարվածության և բարոյական պատասխանատվության հիմնահարցերը, գիրքը վերլուծում է Կամյուի հիմնական գաղափարները՝ աբսուրդի գաղափարը, մարդու ապստամբությունը անիմաստության դեմ և համերաշխության էթիկան, միաժամանակ ընդգծելով նրա ստեղծագործական ոճը՝ պարզ, բայց խորքային լեզվով արտահայտված փիլիսոփայական բովանդակություն, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր համաշխարհային գրականության և փիլիսոփայական մտքի ուսումնասիրության համար։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է շատրվանային եղանակով շահագործվող հորատանցքերի օպտիմալ աշխատանքային բնութագրերի որոշման մեթոդների մշակմանը և ջրառի արդյունավետ կառավարման խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է հորատանցքի տեխնիկական ու հիդրոդինամիկական պարամետրերի, հեղուկի շարժման պայմանների, ճնշման և արտադրողականության փոխկապակցվածության գնահատման վրա՝ շահագործման առավել արդյունավետ ռեժիմների ընտրության նպատակով։ Քննության են առնվում հորատանցքերի աշխատանքը բնութագրող հիմնական ցուցանիշները, դրանց փոփոխությունները տարբեր շահագործական պայմաններում և այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել արդյունահանվող հեղուկի ծավալի, ճնշման ռեժիմի և համակարգի ընդհանուր կայունության վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում օպտիմալ պարամետրերի հաշվարկման և կանխատեսման մաթեմատիկական մեթոդներին, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել հորատանցքի արտադրողականությունը և ընտրել ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը համապատասխանող աշխատանքային ռեժիմ։ Ուսումնասիրվում են ջրատար շերտերի հիդրոերկրաբանական առանձնահատկությունները, ճնշման փոփոխությունները, հորատանցքերի փոխադարձ ազդեցությունը և ջրառի ինտենսիվության հետևանքով առաջացող հնարավոր փոփոխությունները։ Կարևորվում է ջրառի կառավարման այնպիսի համակարգերի ձևավորումը, որոնք հնարավորություն են տալիս համաձայնեցնել պահանջվող ջրի քանակը աղբյուրի բնական հնարավորությունների հետ և պահպանել շահագործման կայունությունը երկարաժամկետ ժամանակահատվածում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել հիդրոդինամիկական հաշվարկներ, մաթեմատիկական մոդելավորում, փորձարարական չափումներ և արտադրական տվյալների վիճակագրական վերլուծություն՝ տարբեր գործոնների ազդեցությունը գնահատելու և առավել արդյունավետ կառավարման լուծումներ ընտրելու համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հորատանցքերի տեխնիկական վիճակի, շահագործման տևողության և արտադրողականության փոփոխությունների միջև կապերին։ Օպտիմալացման խնդիրը դիտարկվում է որպես բազմագործոն գործընթաց, որի ընթացքում անհրաժեշտ է միաժամանակ հաշվի առնել ջրային պաշարների վիճակը, համակարգի տեխնիկական հնարավորությունները, տնտեսական արդյունավետությունը և բնական ռեսուրսների պահպանման պահանջները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում վերահսկման և կառավարման մեթոդների կատարելագործմանը, որոնք կարող են նպաստել ջրառի ռեժիմների ժամանակին կարգավորմանը և հորատանցքերի աշխատանքի արդյունավետության բարձրացմանը։ Մշակված մոտեցումները կարող են կիրառվել շահագործման ռեժիմների գնահատման, հորատանցքերի արտադրողականության կանխատեսման, ջրառի համակարգերի նախագծման և գործող համակարգերի կառավարման բարելավման համար։ Աշխատությունը համադրում է հիդրոերկրաբանության, հիդրավլիկայի, հորատանցքերի շահագործման, մաթեմատիկական մոդելավորման և օպտիմալ կառավարման մոտեցումները և կարող է օգտակար լինել ջրային ռեսուրսների կառավարման, հորատանցքային համակարգերի նախագծման ու շահագործման ոլորտների հետազոտողների, ինժեներների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Medicine

Ուսումնասիրությունը նվիրված է մարզիկների գերլարվածության վաղ հայտնաբերման և գերհոգնածության կանխարգելման հնարավորություններին՝ որպես ախտորոշիչ նյութ օգտագործելով թուքը։ Աշխատության հիմքում այն մոտեցումն է, որ ինտենսիվ և երկարատև ֆիզիկական ծանրաբեռնվածությունը կարող է առաջացնել օրգանիզմի ֆիզիոլոգիական արձագանքների փոփոխություններ, որոնք հնարավոր է բացահայտել կենսաբանական որոշ ցուցանիշների միջոցով դեռևս արտահայտված գերհոգնածության ձևավորումից առաջ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են թքի բաղադրությունը, դրա կենսաքիմիական ցուցանիշները և դրանց փոփոխությունները ֆիզիկական ծանրաբեռնվածության տարբեր մակարդակների պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հնարավոր կենսամարկերներին, որոնք կարող են տեղեկատվություն տրամադրել մարզիկի ֆունկցիոնալ վիճակի, սթրեսային արձագանքի, վերականգնման աստիճանի և գերլարվածության առաջացման հավանականության մասին։ Թքի օգտագործումը որպես հետազոտական նյութ կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ ոչ ինվազիվ և համեմատաբար հեշտ իրականացվող վերահսկման մեթոդների մշակման տեսանկյունից։ Աշխատությունը նպատակ ունի նպաստելու մարզումային ծանրաբեռնվածության ավելի անհատականացված կառավարմանը՝ հնարավորություն տալով ժամանակին նկատել օրգանիզմի անբարենպաստ արձագանքները և անհրաժեշտության դեպքում փոփոխել մարզման ինտենսիվությունը կամ վերականգնման ռեժիմը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են հետաքրքրել սպորտային բժիշկներին, ֆիզիոլոգներին, մարզիչներին, կենսաքիմիկոսներին, սպորտային գիտության մասնագետներին և հետազոտողներին՝ մարզիկների ֆունկցիոնալ վիճակի գնահատման, գերհոգնածության կանխարգելման և մարզումային գործընթացի արդյունավետ կազմակերպման նպատակով։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում շինարարական կազմակերպությունների կառավարման կազմակերպչական կառուցվածքների ուսումնասիրությանը և դրանց կատարելագործման հիմնական ուղղությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում շինարարական կազմակերպությունների ներքին կառավարման համակարգի արդյունավետության բարձրացման, կառավարման մակարդակների օպտիմալացման, ստորաբաժանումների միջև գործառույթների ճիշտ բաշխման և որոշումների կայացման գործընթացների բարելավման խնդիրներն են։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել շինարարական կազմակերպությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ղեկավարության և գործառութային ստորաբաժանումների փոխհարաբերությունները, պատասխանատվության և լիազորությունների բաշխումը, ինչպես նաև նախագծային և արտադրական գործընթացների կառավարման կազմակերպական մեխանիզմները։ Շինարարության ոլորտի առանձնահատկություններից ելնելով՝ կարևոր նշանակություն է տրվում պատվիրատուի, նախագծող կազմակերպության, կապալառուի, ենթակապալառուների և այլ մասնակիցների միջև արդյունավետ համագործակցության ապահովմանը։ ՀՀ գործող կարգավորումները շինարարական գործընթացների կազմակերպման համար սահմանում են նաև համապատասխան կազմակերպատեխնոլոգիական պահանջներ, ներառյալ նախագծային փաստաթղթերով ապահովումը, կապալի և ենթակապալի հարաբերությունները, թույլտվությունների ձեռքբերումը և անհրաժեշտ ենթակառուցվածքների կազմակերպումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ կառավարման հիերարխիկ և մատրիցային կառուցվածքների կիրառման հնարավորություններին, կենտրոնացված և ապակենտրոնացված կառավարման համադրությանը, նախագծային թիմերի ձևավորմանը և ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների օգտագործմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել տեղեկատվական հոսքերի արագության և ճշգրտության բարձրացմանը, քանի որ շինարարական նախագծերում բազմաթիվ մասնակիցների գործունեության համակարգումը պահանջում է արդյունավետ հաղորդակցական և վերահսկողական մեխանիզմներ։ Ժամանակակից ՀՀ շինարարության ոլորտում կառավարման արդիականացման ուղղություններից են նաև թիմային կառավարման արդյունավետության բարձրացումը, հաղորդակցման մեխանիզմների կատարելագործումը և ժամանակակից կառավարման մոդելների կիրառումը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև կազմակերպությունների գործունեության վրա ազդող տնտեսական, տեխնոլոգիական, իրավական և շուկայական գործոնները, ինչպես նաև դրանց փոփոխություններին կառավարման կառուցվածքի հարմարվելու կարողությունը։ Կատարելագործման առաջարկները կարող են ուղղված լինել կառավարման ավելորդ օղակների կրճատմանը, պատասխանատվության հստակեցմանը, մասնագիտական գործառույթների ավելի արդյունավետ բաշխմանը, աշխատակիցների միջև համագործակցության բարելավմանը և կառավարչական որոշումների ընդունման արագացմանը։ Կարևոր նշանակություն կարող է ունենալ նաև շինարարական նախագծերի թվայնացումը և տեղեկատվական մոդելավորման ժամանակակից գործիքների ներդրումը, որոնք ՀՀ շինարարության ոլորտի զարգացման ծրագրերում նույնպես դիտարկվում են որպես կառավարման և գործընթացների արդիականացման ուղղություններ։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել շինարարական կազմակերպությունների կառավարման արդյունավետության, արտադրողականության և մրցունակության բարձրացմանը, ռեսուրսների ավելի рационալ օգտագործմանը և շինարարական նախագծերի իրականացման ընթացքում ժամանակային ու կազմակերպական խնդիրների նվազեցմանը։ Նյութը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, կառավարման մասնագետներին, շինարարական կազմակերպությունների ղեկավարներին, նախագծերի կառավարիչներին, ինժեներներին, հետազոտողներին և շինարարության կառավարման ոլորտի ուսանողներին։