Technology

Աշխատությունը նվիրված է արմատապալարապտուղների փոքրաչափ մանրիչի մշակմանը, դրա կառուցվածքային լուծումների ուսումնասիրմանը և հիմնական տեխնոլոգիական ու շահագործական պարամետրերի գիտական հիմնավորմանը։ Հետազոտության հիմքում գյուղատնտեսական արտադրության մեջ օգտագործվող արմատապալարապտուղների մանրացման գործընթացի արդյունավետության բարձրացման խնդիրն է՝ հաշվի առնելով տարբեր հումքերի ֆիզիկական և մեխանիկական հատկությունները, պահանջվող մանրացման աստիճանը, արտադրողականությունը և էներգիայի ծախսը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են փոքր չափերի սարքավորման նախագծման և կառուցման սկզբունքները, դրա աշխատանքային օրգանների հնարավոր ձևերը, կառուցվածքային տարրերի փոխդասավորությունը և տեխնոլոգիական գործընթացի իրականացման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն պարամետրերի ընտրությանը և հիմնավորմանը, որոնք անմիջականորեն ազդում են մանրիչի աշխատանքի որակի ու արդյունավետության վրա։ Դրանց թվում կարող են ներառվել աշխատանքային օրգանի չափերը, պտտման հաճախականությունը, հումքի մատուցման արագությունը, մանրացնող տարրերի երկրաչափական բնութագրերը, աշխատանքային բացվածքները, արտադրողականությունը և էներգետիկ պահանջները։ Ուսումնասիրության կարևոր նպատակներից է տեխնոլոգիական գործընթացի օպտիմալ պայմանների որոշումը, որի դեպքում հնարավոր է ստանալ անհրաժեշտ որակի մանրացված արտադրանք՝ նվազագույն հնարավոր էներգետիկ և նյութական ծախսերով։ Աշխատանքը կարող է ներառել տեսական հաշվարկներ, փորձարարական հետազոտություններ և ստացված արդյունքների համեմատական վերլուծություն՝ մշակված սարքի արդյունավետության գնահատման համար։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում սարքի աշխատանքի կայունությանը, հուսալիությանը, սպասարկման հարմարավետությանը և գյուղատնտեսական տնտեսությունների պայմաններում դրա կիրառման նպատակահարմարությանը։ Փոքրաչափ սարքավորման մշակումը հատկապես կարևոր է փոքր և միջին գյուղատնտեսական տնտեսությունների համար, որտեղ անհրաժեշտ է տեխնիկական միջոցների հասանելի, համեմատաբար պարզ և արդյունավետ լուծումներ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել արմատապալարապտուղների վերամշակման տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործմանը, աշխատանքի արտադրողականության բարձրացմանը և ձեռքի աշխատանքի մասնաբաժնի նվազեցմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսական մեքենաշինության, ագրոինժեներիայի և գյուղատնտեսական արտադրության մեխանիզացման ոլորտների մասնագետների, ինժեներների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Աշխատանքը նվիրված է գերբարձր հաճախականության տիրույթի ազդանշանների օպտիկական մշակման սարքերի հետազոտությանը և դրանց հիման վրա համապատասխան համակարգերի նախագծմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել օպտիկական և գերբարձր հաճախականության տեխնոլոգիաների համակցման հնարավորությունները, բացահայտել ազդանշանների փոխանցման և մշակման ժամանակ առաջացող հիմնական ֆիզիկական ու տեխնիկական խնդիրները և մշակել համակարգային լուծումներ, որոնք կարող են ապահովել ազդանշանների արդյունավետ, արագ և հնարավորինս ճշգրիտ մշակում։ Թեմայի հիմքում ընկած է օպտիկական տեխնոլոգիաների կիրառումը այնպիսի ազդանշանների հետ աշխատելու համար, որոնց հաճախականությունը շատ բարձր է, և որոնց մշակման ավանդական էլեկտրոնային միջոցները կարող են հանդիպել արագագործության, թողունակության, կորուստների կամ էլեկտրամագնիսական համատեղելիության սահմանափակումների։ Օպտիկական մոտեցումները հնարավորություն են տալիս օգտագործելու լույսի բարձր հաճախականությունը, լայն թողունակությունը և զուգահեռ մշակման ներուժը՝ գերբարձր հաճախականության համակարգերի բնութագրերը բարելավելու նպատակով։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է օպտիկական ազդանշանների ձևավորման, մոդուլացման, փոխանցման, փոխակերպման և մշակման համար օգտագործվող սարքերի ուսումնասիրությունը։ Կարող են դիտարկվել օպտիկական մոդուլյատորներ, ֆոտոդետեկտորներ, լազերային աղբյուրներ, օպտիկական ֆիլտրեր, ինտերֆերոմետրիկ հանգույցներ և այլ օպտոէլեկտրոնային բաղադրիչներ։ Յուրաքանչյուր սարքի աշխատանքի սկզբունքի, հիմնական տեխնիկական պարամետրերի և կիրառման սահմանափակումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ընտրել համակարգի կոնկրետ խնդրին առավել համապատասխան կառուցվածքային լուծումները։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել գերբարձր հաճախականության ազդանշանների օպտիկական փոխակերպմանը։ Էլեկտրական ազդանշանի օպտիկական կրիչի վրա մոդուլացումը հնարավորություն է տալիս այն փոխանցել օպտիկական միջավայրով և իրականացնել որոշակի գործողություններ՝ առանց ամբողջական էլեկտրոնային մշակման անհրաժեշտության։ Հետադարձ ֆոտոէլեկտրական փոխակերպման միջոցով ստացվում է մշակված էլեկտրական ազդանշան, ինչը թույլ է տալիս օպտիկական բաղադրիչները ինտեգրել ավանդական ռադիոհաճախականային համակարգերի հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել ազդանշանի պարամետրերի փոփոխությունը փոխանցման և մշակման տարբեր փուլերում։ Կարևոր են ամպլիտուդի և փուլի փոփոխությունները, հաճախականային բնութագրերը, աղմուկի մակարդակը, ազդանշան-աղմուկ հարաբերակցությունը, դինամիկ տիրույթը, ոչ գծային աղավաղումները և օպտիկական ու էլեկտրոնային բաղադրիչների ներդրած կորուստները։ Այս պարամետրերի համատեղ գնահատումը հնարավորություն է տալիս որոշելու ամբողջ համակարգի արդյունավետությունը և բացահայտելու դրա առավել խոցելի հանգույցները։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև օպտիկական ֆիլտրացման և հաճախականային ընտրության մեթոդների ուսումնասիրություն։ Օպտիկական տիրույթում իրականացվող ֆիլտրացումը կարող է կիրառվել անհրաժեշտ հաճախականային բաղադրիչների առանձնացման, անցանկալի ազդանշանների ճնշման կամ ազդանշանի սպեկտրի ձևավորման համար։ Նման մոտեցումները կարող են հատկապես օգտակար լինել այն համակարգերում, որտեղ անհրաժեշտ է բարձր արագությամբ իրականացնել ազդանշանների ընտրություն կամ նախնական մշակում։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է համակարգերի նախագծման մեթոդաբանությունը։ Սարքերի առանձին ուսումնասիրությունից բացի անհրաժեշտ է դիտարկել դրանց փոխկապակցված աշխատանքը և որոշել համակարգի կառուցվածքը՝ ելնելով պահանջվող ֆունկցիոնալությունից։ Նախագծման ընթացքում կարող են հաշվի առնվել ազդանշանի հաճախականային տիրույթը, պահանջվող թողունակությունը, մշակման արագությունը, թույլատրելի կորուստները, աղմուկը, չափերը, էներգիայի սպառումը և համակարգի աշխատանքի կայունությունը։ Կարող են մշակվել նաև մաթեմատիկական և համակարգչային մոդելներ, որոնց միջոցով հնարավոր է նախապես գնահատել նախագծվող համակարգի վարքագիծը տարբեր աշխատանքային պայմաններում։ Մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել օպտիկական և ռադիոհաճախականային բաղադրիչների փոխազդեցությունը, ընտրել օպտիմալ պարամետրեր և նվազեցնել փորձարարական նախագծման ընթացքում առաջացող սխալների ու ծախսերի հավանականությունը։ Հատուկ նշանակություն ունի համակարգի կայունության և հուսալիության ապահովումը։ Օպտիկական աղբյուրների պարամետրերի տատանումները, ջերմաստիճանի փոփոխությունները, բաղադրիչների ոչ գծայինությունը և արտաքին ազդեցությունները կարող են ազդել ազդանշանի որակի վրա։ Այդ պատճառով նախագծման ժամանակ կարող են դիտարկվել կայունացման, կալիբրացման և սխալների նվազեցման համապատասխան մեթոդներ։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև օպտիկական մշակման համակարգերի կիրառման հնարավոր ոլորտները։ Դրանք կարող են ընդգրկել ռադարային և կապի համակարգեր, ազդանշանների արագ փոխանցում ու ֆիլտրացում, չափիչ տեխնիկա, լայնաշերտ հաղորդակցություն և այլ կիրառություններ, որտեղ անհրաժեշտ է գերբարձր հաճախականության ազդանշանների արագ ու արդյունավետ մշակում։ Օպտիկական և էլեկտրոնային տեխնոլոգիաների համակցումը կարող է հնարավորություն տալ ստեղծելու հիբրիդային համակարգեր, որոնք համատեղում են երկու տեխնոլոգիական մոտեցումների առավելությունները։ Հետազոտության արդյունքների գնահատման համար կարող են օգտագործվել փորձարարական չափումներ և մոդելավորման արդյունքներ։ Նախագծված հանգույցների և համակարգերի փորձարկումը հնարավորություն է տալիս ստուգելու տեսական հաշվարկների համապատասխանությունը իրական աշխատանքային պայմաններին և բացահայտելու տեխնիկական սահմանափակումները։ Ստացված արդյունքների հիման վրա կարող են առաջարկվել սարքերի կառուցվածքային կատարելագործումներ և համակարգի պարամետրերի օպտիմալացման եղանակներ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է օպտոէլեկտրոնիկայի, գերբարձր հաճախականության տեխնիկայի, կապի համակարգերի և ազդանշանների մշակման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ուսումնասիրել օպտիկական տեխնոլոգիաների միջոցով բարձր հաճախականությամբ ազդանշանների մշակման արդյունավետ եղանակները և դրանց հիման վրա նախագծել համապատասխան համակարգեր։ Թեման ունի կարևոր գիտատեխնիկական նշանակություն, քանի որ օպտիկական ազդանշանների մշակման տեխնոլոգիաների զարգացումը կարող է նպաստել ավելի լայնաշերտ, արագագործ, ճշգրիտ և հուսալի գերբարձր հաճախականության համակարգերի ստեղծմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գործադիր իշխանության գործունեության կատարելագործման ուղիների և էլեկտրոնային կառավարության ներդրման հետ կապված հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Այն դիտարկում է գործադիր իշխանության դերը պետական կառավարման համակարգի արդյունավետության, հանրային քաղաքականության իրականացման և քաղաքացիներին պետական ծառայությունների մատուցման գործընթացներում՝ ուշադրություն դարձնելով կառավարման կազմակերպական, իրավական և տեխնոլոգիական բաղադրիչներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են գործադիր մարմինների գործունեության արդյունավետության բարձրացման, կառավարման գործընթացների օպտիմալացման, պետական կառավարման թափանցիկության և հաշվետվողականության ամրապնդման, ինչպես նաև պետական կառավարման տարբեր օղակների միջև համագործակցության բարելավման հնարավորությունները։ Առանձին կարևորություն է տրվում էլեկտրոնային կառավարության ձևավորմանը՝ որպես պետական կառավարման արդիականացման և քաղաքացիների համար ծառայությունների մատչելիության բարձրացման կարևոր ուղղության։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ պետական ծառայությունների թվայնացման, էլեկտրոնային փաստաթղթաշրջանառության, պետական տեղեկատվական համակարգերի փոխգործելիության, տվյալների կառավարման և առցանց ծառայությունների զարգացման հարցերին։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են էլեկտրոնային կառավարության ներդրման ընթացքում առաջացող տեխնիկական, իրավական, կազմակերպական և մարդկային ռեսուրսների հետ կապված խնդիրները, ինչպես նաև թվային անհավասարության, տեղեկատվական անվտանգության և անձնական տվյալների պաշտպանության հարցերը։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև քաղաքացիների և պետական մարմինների փոխհարաբերությունների կատարելագործումը՝ թվային գործիքների միջոցով հանրային մասնակցության, հետադարձ կապի և տեղեկատվության հասանելիության ընդլայնման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հանրային կառավարման մասնագետների, պետական ծառայողների, հետազոտողների և ուսանողների համար՝ հնարավորություն տալով ամբողջական պատկերացում կազմել ՀՀ գործադիր իշխանության գործունեության կատարելագործման և թվային կառավարման համակարգերի զարգացման փոխկապակցված խնդիրների վերաբերյալ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտել այն հիմնական ուղղությունները, որոնց միջոցով հնարավոր է գործադիր իշխանության աշխատանքը դարձնել առավել արդյունավետ, արագ, թափանցիկ և քաղաքացիների կարիքներին արձագանքող՝ միաժամանակ ապահովելով էլեկտրոնային կառավարության կայուն և արդյունավետ ներդրում։

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է ոսկու ցիանացման գործընթացում օգտագործվող պուլպայի խտությունը չափող սարքի մշակմանը և հետազոտմանը։ Աշխատության հիմնական նպատակն է ստեղծել և գնահատել այնպիսի չափիչ սարք, որը հնարավորություն կտա տեխնոլոգիական գործընթացի ընթացքում օպերատիվ և բավարար ճշգրտությամբ վերահսկել պուլպայի խտությունը։ Պուլպան հանքահարստացման գործընթացներում կարևոր տեխնոլոգիական միջավայր է, որի պինդ և հեղուկ բաղադրիչների հարաբերակցությունը կարող է էական ազդեցություն ունենալ ցիանացման արդյունավետության, նյութերի խառնման, զանգվածափոխանակության և ոսկու կորզման ցուցանիշների վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել պուլպայի ֆիզիկական հատկությունները, խտության չափման տարբեր սկզբունքները, չափիչ սարքի կառուցվածքային լուծումները և դրա աշխատանքի վրա ազդող տեխնոլոգիական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սարքի չափման ճշգրտությանը, զգայունությանը, կայունությանը և արդյունքների վերարտադրելիությանը՝ հաշվի առնելով արդյունաբերական միջավայրի առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը կարող է ներառել սարքի նախագծման և պատրաստման, չափիչ հանգույցների ընտրության, փորձարարական փորձարկումների և ստացված արդյունքների համեմատական վերլուծության հարցեր։ Կարևոր ուղղություն է նաև չափման գործընթացի ավտոմատացման հնարավորությունը, որի միջոցով պուլպայի խտության վերաբերյալ տվյալները կարող են օգտագործվել տեխնոլոգիական ռեժիմի վերահսկման և օպտիմալացման համար։ Նման սարքի կիրառումը կարող է նպաստել ցիանացման գործընթացի կայունացմանը, տեխնոլոգիական պարամետրերի ավելի ճշգրիտ կառավարմանը, արտադրական կորուստների նվազեցմանը և ոսկու կորզման արդյունավետության բարձրացմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հանքարդյունաբերության և մետալուրգիայի մասնագետներին, հանքահարստացման տեխնոլոգներին, չափիչ սարքավորումների և ավտոմատացման մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան ոլորտների հետազոտողներին և ուսանողներին։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է արևային էներգիան էլեկտրական էներգիայի արդյունավետ փոխակերպման միջոցների մշակմանը և դրանց տեխնիկական ու էներգետիկ արդյունավետության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել արևային ճառագայթման էներգիան էլեկտրական հոսանքի վերածելու ժամանակակից տեխնոլոգիական մոտեցումները, բացահայտել էներգիայի փոխակերպման արդյունավետության վրա ազդող հիմնական գործոնները և առաջարկել արդյունավետության բարձրացման ուղիներ։ Աշխատանքում արևային էներգիան դիտարկվում է որպես վերականգնվող էներգիայի կարևոր աղբյուր, որի օգտագործումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել ավանդական էներգակիրներից կախվածությունը և զարգացնել ավելի մաքուր ու կայուն էներգետիկ համակարգեր։ Ուսումնասիրության կենտրոնում կարող են գտնվել ֆոտովոլտային փոխակերպման սկզբունքները, որոնց հիմքում ընկած է կիսահաղորդչային նյութերի՝ արևային ճառագայթումը անմիջականորեն էլեկտրական էներգիայի վերածելու հատկությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արևային էլեկտրական փոխակերպիչների կառուցվածքին, աշխատանքային բնութագրերին, օգտակար գործողության գործակցին և տարբեր արտաքին պայմանների ազդեցությանը դրանց աշխատանքի վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր տեսակի ֆոտովոլտային տարրեր և համակարգեր, դրանց պատրաստման համար կիրառվող կիսահաղորդչային նյութերը, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և տեխնիկական ցուցանիշները։ Կարևոր խնդիր է արևային ճառագայթման ինտենսիվության, սպեկտրային կազմի, ջերմաստիճանի, տարրերի դիրքի և այլ գործոնների ազդեցության գնահատումը էլեկտրական էներգիայի արտադրության վրա։ Աշխատանքում կարող են դիտարկվել նաև արևային էներգիայի փոխակերպման արդյունավետության բարձրացման մեթոդները՝ ներառյալ ֆոտովոլտային համակարգերի օպտիմալ կառուցվածքի ընտրությունը, արևային ճառագայթման առավել արդյունավետ օգտագործումը, ջերմաստիճանային ռեժիմի վերահսկումը և էներգիայի կորուստների նվազեցումը։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել էլեկտրական էներգիայի ստացման և օգտագործման ամբողջական համակարգին՝ արևային վահանակներից մինչև էլեկտրական փոխակերպման, կուտակման և սպառման հանգույցներ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև արևային էներգիայի համակարգերի տեխնիկատնտեսական արդյունավետության գնահատումը։ Կարող են ուսումնասիրվել սարքավորումների արժեքը, շահագործման ծախսերը, արտադրած էլեկտրաէներգիայի քանակը, համակարգի ծառայության ժամկետը և ներդրումների վերադարձելիությունը։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու մշակվող տեխնոլոգիաների կիրառման նպատակահարմարությունը տարբեր պայմաններում։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև արևային էներգետիկ համակարգերի կիրառման հնարավորություններին բնակելի, արդյունաբերական և այլ օբյեկտներում, ինչպես նաև էլեկտրաէներգիայի տեղական արտադրության և ինքնաբավության բարձրացման գործում դրանց դերին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել ավելի արդյունավետ արևային էլեկտրական փոխակերպիչների և համակարգերի մշակմանը, էներգիայի կորուստների նվազեցմանը և արևային ճառագայթման օգտագործման արդյունավետության բարձրացմանը։ Գիտական և գործնական տեսանկյունից աշխատանքը կարևոր է վերականգնվող էներգետիկայի զարգացման համար, քանի որ արևային էներգիայի արդյունավետ փոխակերպման տեխնոլոգիաների կատարելագործումը կարող է նպաստել էներգետիկ ռեսուրսների ավելի ռացիոնալ օգտագործմանը և շրջակա միջավայրի վրա էներգետիկ համակարգերի ազդեցության նվազեցմանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համադրում է արևային էներգիայի ֆիզիկական փոխակերպման սկզբունքները, կիսահաղորդչային տեխնոլոգիաները, էլեկտրատեխնիկական լուծումները և համակարգերի արդյունավետության գնահատման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ստեղծել արևային ճառագայթումը էլեկտրական էներգիայի առավել արդյունավետ և տնտեսապես հիմնավորված կերպով փոխակերպող միջոցներ։

Աշխատությունը նվիրված է տարբեր տեսակի թափոնների հիման վրա ասֆալտբետոնների համար արդյունավետ ադհեզիոն հավելանյութերի մշակման և դրանց կիրառման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ասֆալտային կապակցանյութի և հանքային նյութերի միջև կպչողականության բարելավման խնդիրն է, քանի որ դրանց փոխազդեցության որակը կարևոր ազդեցություն ունի ճանապարհային ծածկույթի ամրության, ջրակայունության, երկարակեցության և շահագործման ընթացքում առաջացող վնասվածքների նկատմամբ դիմադրության վրա։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում է այն հնարավորությունը, թե ինչպես կարելի է արդյունաբերական, շինարարական կամ այլ տեխնածին թափոններ վերամշակել և օգտագործել որպես ֆունկցիոնալ հավելանյութեր՝ միաժամանակ լուծելով նյութերի արդյունավետ օգտագործման և թափոնների կուտակման նվազեցման խնդիրները։ Հետազոտությունը կարող է ներառել տարբեր թափոնային նյութերի ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրություն, դրանց նախապատրաստման և մշակման եղանակների ընտրություն, հավելանյութերի բաղադրության ու օպտիմալ քանակի որոշում և ստացված ասֆալտբետոնային խառնուրդների հատկությունների փորձարարական գնահատում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ադհեզիոն հատկություններին, այսինքն՝ ասֆալտի և հանքային բաղադրիչների միջև կապի ամրությանը, ինչպես նաև խոնավության ազդեցության պայմաններում այդ կապի պահպանմանը։ Կարող են գնահատվել ասֆալտբետոնի մեխանիկական ամրությունը, ջրակայունությունը, դեֆորմացիաների նկատմամբ դիմադրությունը և այլ շահագործական բնութագրեր՝ հավելանյութի կիրառությունից առաջ և հետո։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է թափոնների օգտագործման տնտեսական և բնապահպանական արդյունավետությունը․ դրանց ներգրավումը նոր նյութերի արտադրության մեջ կարող է նվազեցնել ինչպես բնական հումքի սպառումը, այնպես էլ թափոնների կուտակման ծավալը։ Միաժամանակ մշակվող տեխնոլոգիան պետք է ապահովի հավելանյութի կայուն որակ, ասֆալտբետոնի պահանջվող հատկություններ և կիրառման տեխնոլոգիական նպատակահարմարություն։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ճանապարհաշինության, շինարարական նյութերի, նյութագիտության և շրջակա միջավայրի պահպանության ոլորտների մասնագետներին, ինչպես նաև այն հետազոտողներին, ովքեր զբաղվում են թափոնների երկրորդային օգտագործման և ռեսուրսախնայող տեխնոլոգիաների մշակմամբ։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է GPRS տեխնոլոգիայի հիման վրա կորպորատիվ ցանցի նախագծմանը, մշակմանը և ներդրմանը, որը նախատեսված է հեռավոր օբյեկտների մոնիթորինգի, հեռակառավարման և տվյալների փոխանցման համար։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են բջջային կապի ցանցերի միջոցով տվյալների փոխանցման հնարավորությունները և դրանց կիրառումը կորպորատիվ տեղեկատվական համակարգերում, մասնավորապես՝ այնպիսի ենթակառուցվածքների ստեղծման համար, որտեղ անհրաժեշտ է իրական ժամանակում կամ պարբերականությամբ ստանալ հեռավոր սարքավորումներից տվյալներ և անհրաժեշտության դեպքում իրականացնել դրանց հեռակառավարում։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է ցանցի կառուցվածքի և բաղադրիչների նախագծումը՝ հաշվի առնելով կապի հուսալիությունը, տվյալների փոխանցման արագությունը, հասանելիությունը, անվտանգությունը և համակարգի ընդլայնման հնարավորությունը։ Կարող են ուսումնասիրվել տվյալների հավաքագրման և փոխանցման հանգույցները, սերվերային ենթակառուցվածքը, հեռավոր սարքերի հետ հաղորդակցման մեխանիզմները, օգտվողների հասանելիության կառավարումը և փոխանցվող տեղեկատվության պաշտպանությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մոնիթորինգի և հեռակառավարման համակարգերի ինտեգրմանը, որպեսզի հնարավոր լինի կենտրոնացված կերպով վերահսկել տարբեր տարածքներում տեղակայված սարքավորումների կամ օբյեկտների աշխատանքը և անհրաժեշտության դեպքում հեռակա կարգով փոխել դրանց գործառնական պարամետրերը։ Աշխատանքը կարող է ներառել համակարգի տեխնիկական նախագծում, ծրագրային և ապարատային բաղադրիչների ընտրություն, կապի ալիքների փորձարկում, տվյալների փոխանցման գործընթացների գնահատում և մշակված լուծման գործնական ներդրում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել արդյունաբերական, էներգետիկ, տրանսպորտային, տեխնիկական մոնիթորինգի և այլ ոլորտներում, որտեղ անհրաժեշտ է հեռավոր սարքավորումների նկատմամբ կենտրոնացված վերահսկողություն և տվյալների հուսալի փոխանցում բջջային կապի ենթակառուցվածքի միջոցով։

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է առաձգական թիթեղների ճկման և տատանումների խնդիրներում հենարանների տեղադրման օպտիմալ տարբերակների որոշմանը։ Հետազոտության հիմքում այն խնդիրն է, թե ինչպես ընտրել հենարանների դիրքերը այնպես, որ թիթեղի մեխանիկական վարքը համապատասխանի առաջադրված պահանջներին, իսկ կառուցվածքի ամրությունը, կայունությունը և տատանողական բնութագրերը լինեն հնարավորինս բարենպաստ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են առաձգական թիթեղների ճկման գործընթացները՝ հաշվի առնելով դրանց երկրաչափական և մեխանիկական հատկությունները, արտաքին բեռնվածքների ազդեցությունը և հենարանային պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ հենարանների դիրքի փոփոխությունը կարող է էապես ազդել թիթեղում առաջացող լարումների, դեֆորմացիաների և տեղաշարժերի բաշխման վրա։ Հետազոտության մյուս կարևոր ուղղությունը թիթեղների տատանումների ուսումնասիրությունն է, որի շրջանակում դիտարկվում են սեփական հաճախականությունները, տատանման ձևերը և դրանց կախվածությունը հենարանների դասավորությունից։ Հենարանների օպտիմալ տեղադրումը դիտարկվում է որպես մաթեմատիկական օպտիմալացման խնդիր, որի լուծման համար անհրաժեշտ է համադրել մեխանիկայի տեսական մոդելները և հաշվարկային մեթոդները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու տարբեր հենարանային սխեմաների ազդեցությունը կառուցվածքի աշխատանքի վրա և բացահայտելու այնպիսի դասավորություններ, որոնք թույլ են տալիս նվազեցնել առավելագույն դեֆորմացիաները կամ լարումները, բարելավել տատանողական բնութագրերը և բարձրացնել կառուցվածքի աշխատանքի արդյունավետությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել տարբեր երկրաչափական ձևերի և հենարանային պայմանների թիթեղներ, ինչպես նաև բեռնվածության տարբեր տեսակներ, ինչը հնարավորություն է տալիս ստացված մեթոդները կիրառել ավելի լայն դասի ինժեներական խնդիրների նկատմամբ։ Աշխատության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ հենարանների ճիշտ ընտրությունը կարող է կարևոր դեր ունենալ մեքենաշինության, շինարարության, ավիացիայի և այլ ինժեներական ոլորտներում օգտագործվող թիթեղային կառուցվածքների նախագծման ժամանակ։ Այն կարող է օգտակար լինել մեխանիկայի, առաձգականության տեսության, կառուցվածքների հաշվարկի և օպտիմալ նախագծման ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է առաձգական թիթեղների ճկման և տատանումների տեսական ուսումնասիրությունը օպտիմալացման խնդիրների հետ՝ նպատակ ունենալով մշակել և հիմնավորել հենարանների առավել արդյունավետ տեղադրման մոտեցումներ։

Աշխատությունը նվիրված է կարճաչափ մակարոնեղենի արտադրության տեխնոլոգիայի կատարելագործմանը՝ նոր բաղադրագրերի մշակման և չորացման օպտիմալ ռեժիմների ընտրության միջոցով։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն տեխնոլոգիական և բաղադրական գործոնները, որոնք կարող են նպաստել մակարոնեղենի որակական ցուցանիշների, արտադրական արդյունավետության և պահպանման կայունության բարելավմանը։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում հումքի ընտրությանը և դրա հատկություններին, բաղադրիչների հարաբերակցությանը, խմորի ձևավորման ու մշակման գործընթացներին, ինչպես նաև կարճաչափ արտադրատեսակների ձևավորման առանձնահատկություններին։ Առանձին կարևորություն ունի չորացման գործընթացի ուսումնասիրությունը, քանի որ ջերմաստիճանի, խոնավության, օդի շարժի և գործընթացի տևողության ճիշտ համադրությունը կարող է էապես ազդել պատրաստի արտադրանքի կառուցվածքի, խոնավության պարունակության, ամրության, եփման հատկությունների և արտաքին տեսքի վրա։ Նոր բաղադրագրերի կիրառումը դիտարկվում է նաև արտադրանքի սննդային և տեխնոլոգիական արժեքի բարձրացման տեսանկյունից՝ հաշվի առնելով բաղադրիչների փոխազդեցությունը և դրանց ազդեցությունը պատրաստի արտադրանքի հատկությունների վրա։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են գնահատվել մակարոնեղենի ֆիզիկաքիմիական, օրգանոլեպտիկ և տեխնոլոգիական ցուցանիշները, ինչը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր բաղադրագրեր և չորացման պայմաններ ու առանձնացնել առավել արդյունավետ համակցությունները։ Աշխատանքը համադրում է սննդի քիմիայի, սննդային տեխնոլոգիայի և արտադրական գործընթացների կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել ավելի արդյունավետ և վերահսկելի արտադրական տեխնոլոգիա։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ մակարոնեղենի արտադրության ձեռնարկությունների համար՝ նպաստելով արտադրանքի որակի կայունացմանը, տեխնոլոգիական կորուստների նվազեցմանը և նոր տեսականու ստեղծմանը։

Աշխատանքը նվիրված է օպտիկա-էլեկտրոնային սարքերի և հետազոտական մեթոդների ուսումնասիրությանը, որոնք կիրառվում են մերձգետնյա մթնոլորտի պարամետրերի և ինֆրակարմիր ճառագայթման աղբյուրների բնութագրերի չափման ու վերլուծության համար։ Հետազոտության հիմքում ընկած է օպտիկական ճառագայթման տարածման և մթնոլորտային միջավայրի փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ մթնոլորտի ջերմաստիճանը, խոնավությունը, թափանցիկությունը, աերոզոլային մասնիկների առկայությունը և այլ գործոններ կարող են էապես ազդել ճառագայթման տարածման, կլանման և ցրման գործընթացների վրա։ Աշխատանքը կարևորում է օպտիկական և էլեկտրոնային համակարգերի համատեղ կիրառումը՝ թույլ և հաճախ դժվար անմիջականորեն չափելի ազդանշանները գրանցելու, մշակելու և դրանց հիման վրա ուսումնասիրվող միջավայրի կամ ճառագայթման աղբյուրի պարամետրերը որոշելու նպատակով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինֆրակարմիր տիրույթի ճառագայթմանը, որը կարևոր տեղեկատվություն է պարունակում ինչպես տարբեր նյութերի և օբյեկտների ջերմային վիճակի, այնպես էլ դրանց ֆիզիկական հատկությունների վերաբերյալ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ինֆրակարմիր ճառագայթման աղբյուրների սպեկտրային, էներգետիկ և տարածական բնութագրերը, ինչպես նաև դրանց չափման համար օգտագործվող օպտիկական համակարգերի, դետեկտորների և ազդանշանի մշակման հանգույցների աշխատանքի սկզբունքները։ Մերձգետնյա մթնոլորտի ուսումնասիրության մեթոդները հնարավորություն են տալիս հեռահար եղանակով ստանալ տվյալներ այնպիսի պարամետրերի վերաբերյալ, որոնք կարևոր են օդերևութաբանության, շրջակա միջավայրի մոնիթորինգի, կլիմայական ուսումնասիրությունների և օպտիկական կապի համակարգերի համար։ Աշխատանքի կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել չափիչ սարքերի տեխնիկական բնութագրերի, զգայունության, չափման ճշտության, սպեկտրային տիրույթի և արտաքին միջավայրի ազդեցությունների նկատմամբ կայունության գնահատումը։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են չափումների ընթացքում առաջացող սխալների աղբյուրները և դրանց նվազեցման հնարավոր եղանակները, քանի որ մթնոլորտային միջավայրում օպտիկական չափումները կարող են զգայուն լինել ինչպես եղանակային պայմանների, այնպես էլ ճառագայթման աղբյուրի և դետեկտորի բնութագրերի փոփոխությունների նկատմամբ։ Օպտիկա-էլեկտրոնային մեթոդների կիրառումը հատկապես արժեքավոր է այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է իրականացնել հեռահար, արագ և բազմակի չափումներ՝ առանց ուսումնասիրվող օբյեկտի կամ մթնոլորտային միջավայրի վրա անմիջական ազդեցության։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել մթնոլորտային օպտիկայի, ինֆրակարմիր տեխնիկայի, հեռահար զոնդավորման, ջերմային չափումների և օպտիկական սարքաշինության ոլորտներում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը միավորում է օպտիկայի, էլեկտրոնիկայի, մթնոլորտային ֆիզիկայի և չափագիտության սկզբունքները՝ նպատակ ունենալով կատարելագործել մերձգետնյա մթնոլորտի և ինֆրակարմիր ճառագայթման աղբյուրների ուսումնասիրման գործիքներն ու մեթոդները և բարձրացնել ստացվող չափումների տեղեկատվականությունն ու ճշգրտությունը։

Աշխատությունը նվիրված է ճնշումային ջրային համակարգերի շահագործման արդյունավետության բարձրացմանն ուղղված մի շարք ինժեներական և կազմակերպատեխնիկական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում այն համակարգերի աշխատանքի կատարելագործումն է, որոնցում ջրի տեղափոխումն ու բաշխումն իրականացվում է ճնշման պայմաններում, և որոնց արդյունավետությունը մեծապես կախված է հիդրավլիկական ռեժիմից, պոմպային սարքավորումների աշխատանքից, խողովակաշարերի վիճակից և էներգիայի ծախսերից։ Թեմայի արդիականությունը պայմանավորված է հատկապես Հայաստանի պայմաններով, որտեղ լեռնային ռելիեֆի պատճառով գյուղատնտեսական տարածքների զգալի մասի ոռոգումն առանց ճնշումային համակարգերի դժվար կամ անհնար է իրականացնել։ Արդյունավետության բարձրացման անհրաժեշտությունը կապված է նաև էներգետիկ ծախսերի նվազեցման, ջրային ռեսուրսների խնայող օգտագործման և ոռոգման համակարգերի տեխնիկական վիճակի բարելավման հետ։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են ճնշումային համակարգերի հիդրավլիկական աշխատանքի առանձնահատկությունները, ջրի կորուստների նվազեցման հնարավորությունները, պոմպային կայանների և խողովակաշարերի աշխատանքի օպտիմալացման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համակարգի տարբեր տարրերի փոխկապակցվածությանը, քանի որ ջրի պահանջվող ճնշման և ծախսի ապահովումը պետք է համադրվի էներգիայի ռացիոնալ օգտագործման և շահագործման ծախսերի նվազեցման հետ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից կարող է լինել ջրօգտագործման ռեժիմների կատարելագործումը, ջրի բաշխման արդյունավետության բարձրացումը և համակարգի առանձին հատվածներում առաջացող հիդրավլիկական կորուստների գնահատումը։ Քննարկվում են նաև շահագործման ընթացքում առաջացող տեխնիկական խնդիրները, սարքավորումների մաշվածությունը, համակարգերի հուսալիության ապահովումը և դրանց արդիականացման անհրաժեշտությունը։ Ճնշումային ջրային համակարգերի արդյունավետ շահագործման համար կարևոր նշանակություն ունի մշտադիտարկումը և չափման տվյալների կիրառումը, քանի որ ջրաերկրաբանական ու հիդրավլիկական պարամետրերի պարբերական դիտարկումը հնարավորություն է տալիս առավել հիմնավորված գնահատել համակարգի աշխատանքը և ժամանակին հայտնաբերել փոփոխությունները։ Աշխատության առանձնահատուկ արժեքը կարող է պայմանավորված լինել ջրօգտագործման արդյունավետության և շրջակա միջավայրի պահպանության խնդիրների համատեղ դիտարկմամբ։ Ջրային ռեսուրսների ոչ արդյունավետ օգտագործումը կարող է հանգեցնել ինչպես տնտեսական կորուստների, այնպես էլ ջրային համակարգերի վրա լրացուցիչ ճնշման, ուստի համակարգերի շահագործման կատարելագործումը կարևոր է նաև ջրային ռեսուրսների երկարաժամկետ պահպանության տեսանկյունից։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել ճնշումային ոռոգման և այլ ջրատնտեսական համակարգերի նախագծման, վերակառուցման և շահագործման ընթացքում՝ նպաստելով էներգետիկ և ջրային ռեսուրսների ավելի արդյունավետ օգտագործմանը, շահագործման ծախսերի նվազեցմանը և համակարգերի հուսալիության բարձրացմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հիդրոտեխնիկներին, ջրատնտեսական համակարգերի նախագծողներին և շահագործողներին, ջրային ռեսուրսների կառավարման մասնագետներին, գյուղատնտեսական ինժեներներին, հետազոտողներին և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Работа посвящена разработке и исследованию инвариантных цифровых измерительных устройств, использующих резистивные датчики для преобразования физических величин в электрический сигнал и последующего цифрового измерения. Основное внимание уделяется созданию измерительных систем, характеристики которых в меньшей степени зависят от влияния внешних факторов и параметров отдельных элементов устройства. Подобный подход позволяет повысить точность, стабильность и воспроизводимость результатов измерений при изменении условий эксплуатации. В исследовании рассматриваются принципы работы резистивных датчиков, особенности формирования измерительного сигнала и способы его преобразования в цифровую форму. Анализируются схемные решения, обеспечивающие инвариантность измерительной системы, а также методы компенсации влияния сопротивлений соединительных проводов, температурных воздействий, нестабильности источников питания и других факторов, способных вносить дополнительную погрешность. Существенное внимание уделяется построению измерительного тракта, включающего первичный преобразователь, электронные схемы обработки сигнала, аналого-цифровое преобразование и средства цифровой обработки результатов. Исследуются метрологические характеристики разработанных устройств, включая точность, чувствительность, стабильность, диапазон измерений и устойчивость к воздействию внешних факторов. Работа также рассматривает методы экспериментальной проверки предложенных технических решений и сопоставления их характеристик с традиционными измерительными системами. Разработка инвариантных устройств на основе резистивных датчиков представляет практический интерес для систем автоматического контроля и управления, промышленной автоматики, технологического мониторинга и различных измерительных комплексов, где требуется получать достоверные данные в условиях изменяющейся внешней среды. Результаты исследования могут способствовать созданию более надёжных и точных цифровых средств измерения, а также совершенствованию методов обработки измерительной информации. Работа представляет интерес для специалистов в области измерительной техники, электроники, автоматизации, метрологии и цифровой обработки сигналов, а также для исследователей и студентов технических специальностей, занимающихся разработкой современных измерительных систем.

Աշխատությունը նվիրված է երկաթբետոնե կախովի պանելների ջերմախոնավային և լարվածադեֆորմացիոն վիճակի համալիր ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով ջերմաստիճանի և խոնավության փոփոխությունների ազդեցությունը կոնստրուկցիայի աշխատանքի վրա։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն օրինաչափությունները, որոնց համաձայն արտաքին միջավայրի ջերմային և խոնավային պայմանների փոփոխությունը ազդում է պանելների նյութական վիճակի, ներքին լարումների, դեֆորմացիաների և շահագործման հուսալիության վրա։ Ուսումնասիրվում են երկաթբետոնե տարրերի ջերմաֆիզիկական և խոնավային հատկությունները, ինչպես նաև բետոնի և ամրանների փոխազդեցությունը տարբեր շահագործման պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն երևույթներին, որոնք առաջանում են ջերմաստիճանային տատանումների, խոնավության փոփոխության, բետոնի չորացման և ծավալային փոփոխությունների հետևանքով։ Նման գործոնների համատեղ ազդեցությունը կարող է առաջացնել լրացուցիչ ներքին լարումներ և դեֆորմացիաներ, որոնք անհրաժեշտ է հաշվի առնել կոնստրուկցիաների նախագծման, հաշվարկի և շահագործման ժամանակ։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են պանելների լարվածադեֆորմացիոն վիճակի գնահատման մեթոդները, հաշվարկային մոտեցումները և տարբեր պայմաններում դրանց վարքագծի վերլուծությունը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել երկաթբետոնե կախովի պանելների նախագծման և հաշվարկի մեթոդների կատարելագործմանը, դրանց շահագործման հուսալիության բարձրացմանը և վաղաժամ վնասվածքների առաջացման ռիսկի նվազեցմանը։ Թեման հատկապես արդիական է բազմաշերտ և արտաքին պատող կոնստրուկցիաների դեպքում, որտեղ ջերմային ու խոնավային ռեժիմները կարող են էականորեն ազդել ոչ միայն նյութի ամրության, այլև ամբողջ համակարգի երկարաժամկետ աշխատանքի վրա։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել շինարարական ինժեներներին, կոնստրուկտորներին, ճարտարապետներին, շինարարական ֆիզիկայի և երկաթբետոնե կոնստրուկցիաների մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին և հետազոտողներին։

Աշխատությունը նվիրված է ցինկի և կապարի բարձր պարունակությամբ սուլֆիդապղնձային խտանյութից արժեքավոր մետաղների համալիր կորզման արդյունավետ տեխնոլոգիայի մշակմանը։ Հետազոտության հիմնական խնդիրը բազմաբաղադրիչ հանքային հումքի վերամշակման այնպիսի եղանակի ընտրությունն ու հիմնավորումն է, որը հնարավորություն կտա առավել ամբողջականորեն օգտագործել խտանյութում առկա օգտակար բաղադրիչները՝ միաժամանակ նվազեցնելով արժեքավոր մետաղների կորուստները և բարձրացնելով տեխնոլոգիական գործընթացի արդյունավետությունը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են խտանյութի նյութական և հանքաբանական կազմը, դրանում առկա հիմնական ու ուղեկցող մետաղների ձևերը, դրանց փոխազդեցությունները տեխնոլոգիական գործընթացների ընթացքում և տարանջատման հնարավորությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում պղնձի, ցինկի, կապարի և այլ արժեքավոր բաղադրիչների կորզման հաջորդականությանը, ինչպես նաև այն պայմանների ընտրությանը, որոնց դեպքում հնարավոր է հասնել դրանց առավել բարձր վերականգնման աստիճանի։ Հետազոտության կարևոր մասը տեխնոլոգիական տարբեր գործընթացների փորձարկումն ու դրանց արդյունքների համեմատական գնահատումն է։ Կարող են ուսումնասիրվել հանքանյութի նախնական մշակման, հիդրոմետալուրգիական կամ պիրոմետալուրգիական եղանակների, տարրալուծման, նստեցման, բաժանման և մաքրման տարբեր փուլեր՝ նպատակ ունենալով մշակել տեխնոլոգիականորեն հիմնավորված գործընթացների ամբողջական հաջորդականություն։ Աշխատության մեջ կարևոր նշանակություն ունի նաև տեխնոլոգիական պարամետրերի՝ ջերմաստիճանի, ռեագենտների քանակի, գործընթացի տևողության, միջավայրի թթվայնության և այլ պայմանների ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Մշակվող տեխնոլոգիան կարող է դիտարկվել ոչ միայն մետաղների կորզման աստիճանի, այլև հումքի համալիր օգտագործման, արտադրանքի որակի, թափոնների նվազեցման և գործընթացի տնտեսական արդյունավետության տեսանկյունից։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ բազմամետաղային հանքային հումքի վերամշակման, արժեքավոր մետաղների կորզման արդյունավետության բարձրացման և հանքարդյունաբերական արտադրության տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել մետալուրգներին, հանքանյութերի հարստացման և վերամշակման մասնագետներին, քիմիկոս-տեխնոլոգներին, հանքարդյունաբերության ոլորտի հետազոտողներին, ինժեներներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է գոմաղբի աերոբային մշակման տեխնոլոգիայի կատարելագործմանը և դրա իրականացման համար անհրաժեշտ տեխնոլոգիական սարքավորումների հիմնական պարամետրերի գիտական հիմնավորմանը։ Հետազոտության հիմքում գյուղատնտեսական արտադրությունում առաջացող օրգանական թափոնների արդյունավետ օգտագործման խնդիրն է, քանի որ կենդանական ծագման թափոնների չկառավարվող կուտակումը կարող է հանգեցնել հողի, ջրի և օդի աղտոտման, իսկ ճիշտ մշակման դեպքում դրանք կարող են վերածվել արժեքավոր օրգանական պարարտանյութի։ Աերոբային մշակման էությունը օրգանական զանգվածի կենսաբանական քայքայումն է թթվածնի առկայությամբ, որի ընթացքում միկրոօրգանիզմների գործունեության շնորհիվ տեղի են ունենում օրգանական նյութերի փոխակերպման, խոնավության նվազեցման, ջերմության առաջացման և զանգվածի կայունացման գործընթացներ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է մշակման օպտիմալ տեխնոլոգիական ռեժիմների որոշումը՝ հաշվի առնելով գոմաղբի խոնավությունը, բաղադրությունը, օդավորման ինտենսիվությունը, ջերմաստիճանը, մշակման տևողությունը և զանգվածի խառնման հաճախականությունը։ Այս գործոնների ճիշտ համադրումը հնարավորություն է տալիս արագացնել կենսաբանական քայքայման գործընթացը և ստանալ ավելի կայուն ու ագրոնոմիական տեսանկյունից պիտանի օրգանական պարարտանյութ։ Հետազոտության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն ունի օդավորման գործընթացի ուսումնասիրությունը, քանի որ թթվածնի բավարար մատակարարումը աերոբային միկրոօրգանիզմների ակտիվության հիմնական պայմաններից է։ Օդի մատակարարման ոչ բավարար մակարդակը կարող է դանդաղեցնել քայքայումը և նպաստել անաերոբային գործընթացների առաջացմանը, մինչդեռ չափազանց ինտենսիվ օդավորումը կարող է մեծացնել էներգիայի ծախսերը և առաջացնել ջերմության ու խոնավության ավելորդ կորուստներ։ Այդ պատճառով աշխատանքը կարող է ուղղված լինել օդավորման այնպիսի ռեժիմի ընտրությանը, որը կապահովի տեխնոլոգիական արդյունավետության և էներգետիկ ծախսերի օպտիմալ հարաբերակցություն։ Կարևոր խնդիր է նաև գոմաղբի զանգվածի խառնումը։ Միատարր խառնումը նպաստում է թթվածնի ավելի հավասար բաշխմանը, ջերմաստիճանային դաշտի կարգավորմանը և ամբողջ զանգվածի համաչափ մշակմանը։ Այս գործընթացի արդյունավետությունը մեծապես կախված է օգտագործվող սարքավորման կառուցվածքից և աշխատանքային օրգանների երկրաչափական ու կինեմատիկական պարամետրերից։ Այդ պատճառով աշխատության մեջ կարող են հիմնավորվել խառնիչների, օդափոխիչ համակարգերի, փոխադրող մեխանիզմների և մշակման խցիկների կառուցվածքային չափերը, արտադրողականությունը, շարժման արագությունը և էներգետիկ պահանջները։ Հետազոտության տեխնոլոգիական մասը կարող է ներառել նաև մշակման տարբեր եղանակների համեմատական գնահատում՝ պարզելու համար, թե որ տեխնոլոգիական սխեման է առավել արդյունավետ տվյալ հումքի և արտադրական պայմանների համար։ Արդյունավետության գնահատման չափանիշներ կարող են լինել մշակման տևողությունը, ստացված պարարտանյութի որակը, օրգանական նյութերի քայքայման աստիճանը, խոնավության փոփոխությունը, էներգիայի ծախսը, սարքավորման արտադրողականությունը և աշխատանքի ինքնարժեքը։ Աշխատության կարևոր արդյունքներից կարող է լինել տեխնոլոգիական գործընթացի մեքենայացման և ավտոմատացման հնարավորությունների հիմնավորումը։ Գոմաղբի մեծածավալ մշակման դեպքում ձեռքի աշխատանքների նվազեցումը և տեխնոլոգիական գործողությունների մեքենայացումը կարող են զգալիորեն բարձրացնել արտադրողականությունը, նվազեցնել աշխատուժի ծախսերը և ապահովել մշակման ավելի կայուն ռեժիմ։ Ստացված օրգանական պարարտանյութի օգտագործումը կարող է նպաստել հողի օրգանական նյութի համալրմանը, սննդատարրերի վերադարձին գյուղատնտեսական շրջանառություն և հանքային պարարտանյութերից կախվածության որոշակի նվազեցմանը։ Միաժամանակ գոմաղբի պատշաճ աերոբային մշակումը կարևոր է բնապահպանական տեսանկյունից, քանի որ թույլ է տալիս ավելի վերահսկելի պայմաններում կառավարել գյուղատնտեսական օրգանական թափոնները։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կայանում է գյուղատնտեսական տնտեսություններում կիրառելի, տեխնիկապես հիմնավորված և էներգետիկորեն արդյունավետ մշակման տեխնոլոգիայի ու համապատասխան սարքավորումների պարամետրերի առաջարկման հնարավորության մեջ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գյուղատնտեսական ինժեներներին, ագրոնոմներին, ագրոէկոլոգներին, կենսատեխնոլոգներին, գյուղատնտեսական մեքենաների նախագծմամբ զբաղվող մասնագետներին, օրգանական պարարտանյութերի արտադրության մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ագրարային մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է դիետիկ կաթնաշոռի արտադրության տեխնոլոգիայի կատարելագործմանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել պատրաստի արտադրանքի սննդային և կենսաբանական արժեքը, բարելավել որակական ցուցանիշները և կատարելագործել արտադրության տեխնոլոգիական գործընթացը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում կաթի վերամշակման այն փուլերն են, որոնց միջոցով ստացվում է ցածր յուղայնությամբ կամ հատուկ սննդակարգային պահանջներին համապատասխան կաթնաշոռ՝ պահպանելով դրա բարձր սննդային արժեքը և սպառողական հատկությունները։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել կաթի նախապատրաստման, պաստերիզացման, թթվեցման, մակարդման, շիճուկի առանձնացման, զանգվածի մշակման և պատրաստի արտադրանքի փաթեթավորման գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեխնոլոգիական ռեժիմների ընտրությանը, քանի որ ջերմաստիճանը, թթվայնությունը, մակարդման տևողությունը և խոնավության հեռացման աստիճանը կարող են էապես ազդել կաթնաշոռի կառուցվածքի, համի, հոտի, խտության և պահպանման կայունության վրա։ Կարևոր ուղղություն է նաև կաթնաշոռի սննդային կազմի ուսումնասիրությունը՝ սպիտակուցների, ճարպերի, ածխաջրերի, հանքային նյութերի և այլ արժեքավոր բաղադրիչների հարաբերակցության գնահատմամբ։ Դիետիկ արտադրանքի դեպքում հատկապես կարևորվում է բարձրարժեք կաթնային սպիտակուցի պահպանումը՝ միաժամանակ վերահսկելով էներգետիկ արժեքը և ճարպի պարունակությունը։ Տեխնոլոգիայի կատարելագործումը կարող է ներառել կաթնաթթվային մանրէների ընտրության և օգտագործման օպտիմալացում, մակարդման գործընթացի կատարելագործում, արտադրանքի խոնավության կարգավորում և տեխնոլոգիական կորուստների նվազեցում։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են գնահատվել նաև արտադրանքի մանրէաբանական անվտանգությունը, պահպանման ժամկետը և ֆիզիկաքիմիական ու օրգանոլեպտիկ հատկությունները՝ պարզելու համար մշակված տեխնոլոգիական լուծումների արդյունավետությունը։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է առողջ և հավասարակշռված սննդակարգի համար նախատեսված կաթնամթերքի արտադրության կատարելագործման հնարավորությամբ։ Բարձրորակ դիետիկ կաթնաշոռը կարող է կիրառվել տարբեր տարիքային խմբերի սննդակարգում և հատկապես այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է վերահսկել սննդի ճարպայնությունը՝ պահպանելով սպիտակուցային արժեքը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել կաթնամթերքի արտադրական ձեռնարկություններում տեխնոլոգիական գործընթացների օպտիմալացման, արտադրանքի որակի կայունացման և նոր կամ կատարելագործված սննդային արտադրատեսակների ստեղծման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել սննդի տեխնոլոգներին, կաթի վերամշակման մասնագետներին, սննդաբաններին, մանրէաբաններին, սննդարդյունաբերության հետազոտողներին, արտադրության մասնագետներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է հանքավայրերի ստորգետնյա մշակման ժամանակ կիրառվող իջնող շերտերով՝ լցափակմամբ մշակման համակարգի կառուցվածքային տարրերի փոխազդեցության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հանքային զանգվածի արդյունահանման ընթացքում համակարգի առանձին տարրերի՝ հանքախորշերի, միջհարկերի, հանքասյուների, լցափակման զանգվածի, հանքափորային ամրակապի և այլ կրող կառուցվածքների փոխադարձ ազդեցությունն է։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է պարզել, թե ինչպես են հանքավայրի զանգվածի բնական լարվածային վիճակը, արդյունահանման հերթականությունը, շերտերի հաջորդական բացումը և լցափակման գործընթացը փոխազդում միմյանց հետ և ինչպես են այդ գործոններն ազդում լեռնային ճնշման դրսևորման, ապարների կայունության ու աշխատանքների անվտանգության վրա։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել մշակման համակարգի երկրամեխանիկական առանձնահատկությունները, կառուցվածքային տարրերի վրա գործող բեռնվածությունները, ապարների դեֆորմացիաները և լարվածությունների վերաբաշխման օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լցափակման զանգվածի դերին, քանի որ այն կարող է ոչ միայն լրացնել արդյունահանված տարածությունը, այլև մասնակցել բացվածքների կայունության ապահովմանը, սահմանափակել ապարների տեղաշարժերը և փոխել լեռնային ճնշման բաշխումը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել տեսական հաշվարկներ, լաբորատոր կամ բնաիրային դիտարկումներ, մոդելավորում և փորձարարական տվյալների վերլուծություն՝ համակարգի աշխատանքի առավել արդյունավետ և անվտանգ պարամետրերը որոշելու նպատակով։ Կարևոր խնդիր է նաև մշակման տարրերի չափերի, շերտերի բարձրության, արդյունահանման հերթականության և լցափակման հատկությունների օպտիմալացումը, քանի որ դրանց ճիշտ ընտրությունը կարող է նվազեցնել ապարների անկայունության և վթարային իրավիճակների առաջացման հավանականությունը։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառվել հանքավայրերի ստորգետնյա մշակման տեխնոլոգիական սխեմաների նախագծման, հանքափորային աշխատանքների անվտանգության բարձրացման և օգտակար հանածոյի արդյունահանման արդյունավետության բարելավման գործընթացներում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես բարդ լեռնաերկրաբանական պայմաններում գտնվող հանքավայրերի համար, որտեղ ապարների լարվածային վիճակի փոփոխությունները և կառուցվածքային տարրերի փոխազդեցությունը կարող են էականորեն ազդել աշխատանքի տեխնիկական և տնտեսական արդյունքների վրա։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի բացահայտել իջնող շերտերով և լցափակմամբ մշակման համակարգի տարրերի փոխադարձ մեխանիկական ազդեցության օրինաչափությունները և դրանց հիման վրա հիմնավորել հանքավայրերի անվտանգ, կայուն ու արդյունավետ ստորգետնյա մշակման տեխնոլոգիական լուծումները։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է արագագործ ինտեգրալ սխեմաների մուտքային և ելքային հանգույցների ավտոմատ կարգաբերման սարքի մշակմանը և հետազոտմանը։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է ստեղծել այնպիսի տեխնիկական լուծում, որը կկարողանա ավտոմատ կերպով հարմարեցնել ինտեգրալ սխեմայի մուտք/ելք հանգույցների աշխատանքային պարամետրերը՝ ապահովելով ազդանշանների փոխանցման անհրաժեշտ որակը, ժամանակային ճշգրտությունը և համակարգի կայուն աշխատանքը տարբեր պայմաններում։ Արագագործ թվային համակարգերում տվյալների փոխանցման արագության աճի հետ մեկտեղ մեծանում է մուտքային և ելքային հանգույցների նկատմամբ ներկայացվող պահանջների խստությունը․ ազդանշանի փոքր ժամանակային շեղումները, լարման մակարդակների փոփոխությունները, ջերմաստիճանային տատանումները և արտադրական տեխնոլոգիական շեղումները կարող են ազդել ամբողջ համակարգի աշխատանքի հուսալիության վրա։ Այդ պատճառով ավտոմատ կարգաբերման մեխանիզմների կիրառումը կարևոր նշանակություն ունի բարձր արագությամբ ինտեգրալ սխեմաների նախագծման և շահագործման համար։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել մուտքային և ելքային հանգույցների հիմնական էլեկտրական և ժամանակային պարամետրերը, դրանց փոխկապակցվածությունը և արտաքին պայմանների փոփոխության նկատմամբ զգայունությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով սարքը կարող է հայտնաբերել աշխատանքային ռեժիմի շեղումները և համապատասխանաբար փոփոխել հանգույցների կարգավորումները։ Ավտոմատ կարգաբերման համակարգը կարող է հիմնվել հետադարձ կապի սկզբունքի վրա, երբ իրական աշխատանքային պարամետրերը համեմատվում են պահանջվող արժեքների հետ, իսկ հայտնաբերված տարբերությունը օգտագործվում է կարգավորման ազդանշան ստեղծելու համար։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել ձեռքով կարգաբերման անհրաժեշտությունը և համակարգը հարմարեցնել աշխատանքի փոփոխվող պայմաններին։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է սարքի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ սխեմայի մշակումը, ինչպես նաև դրա առանձին հանգույցների աշխատանքի մոդելավորումն ու փորձարարական ստուգումը։ Կարող են ուսումնասիրվել կարգավորման արագությունը, ճշգրտությունը, կայունությունը, արձագանքման ժամանակը և էներգիայի սպառումը։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել մուտքային և ելքային ազդանշանների ժամանակային համաժամացմանը, ազդանշանների ձևի պահպանմանը և բարձր հաճախականությունների դեպքում առաջացող անցումային գործընթացների նվազեցմանը։ Աշխատության մեջ կարող են դիտարկվել նաև ջերմաստիճանի, սնուցման լարման և տեխնոլոգիական շեղումների ազդեցությունները, քանի որ իրական ինտեգրալ սխեմաների պարամետրերը կարող են զգալիորեն տարբերվել նախագծային իդեալական արժեքներից։ Ավտոմատ կարգավորման կիրառումը թույլ է տալիս որոշ չափով փոխհատուցել այդ տարբերությունները և բարձրացնել սարքի աշխատանքի կայունությունը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել բարձր արագագործ պրոցեսորների, հիշողության համակարգերի, կապի սարքավորումների, թվային ազդանշանների մշակման համակարգերի և այլ ինտեգրալ էլեկտրոնային սարքերի նախագծման ժամանակ։ Գիտական և գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ մուտք/ելք հանգույցների արդյունավետ ավտոմատ կարգավորումը կարող է նպաստել բարձր արագության, հուսալիության և արտադրական կայունության ապահովմանը՝ առանց սխեմայի յուրաքանչյուր օրինակ անհատական ձեռքով կարգաբերելու անհրաժեշտության։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել միկրոէլեկտրոնիկայի, թվային էլեկտրոնիկայի, ինտեգրալ սխեմաների նախագծման, ավտոմատ կառավարման և բարձր արագագործ տվյալների փոխանցման համակարգերի մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համադրում է ինտեգրալ սխեմաների նախագծման և ավտոմատ կառավարման սկզբունքները՝ նպատակ ունենալով մշակել արագագործ մուտքային և ելքային հանգույցների ինքնակարգավորվող համակարգ, որը կբարձրացնի էլեկտրոնային սարքերի աշխատանքի ճշգրտությունն ու հուսալիությունը փոփոխվող աշխատանքային պայմաններում։

Աշխատությունը նվիրված է եռակցված միացությունների լարվածադեֆորմացիոն վիճակի ուսումնասիրությանը և այն գործոնների բացահայտմանը, որոնք ազդում են դրանց ամրության, կայունության և շահագործման հուսալիության վրա։ Եռակցման գործընթացի ընթացքում նյութը ենթարկվում է տեղային տաքացման և հետագա սառեցման, ինչի հետևանքով միացման գոտում առաջանում են ջերմաստիճանային անհավասարություններ, մնացորդային լարումներ և դեֆորմացիաներ։ Այդ երևույթները կարող են էական ազդեցություն ունենալ պատրաստի կառուցվածքի մեխանիկական հատկությունների և երկարաժամկետ շահագործման վրա, ուստի դրանց ուսումնասիրությունը կարևոր խնդիր է մեքենաշինության, շինարարական կոնստրուկցիաների և արտադրական տեխնոլոգիաների համար։ Հետազոտության ընթացքում կարող են դիտարկվել եռակցման եղանակը, ջերմային ռեժիմը, միացվող նյութերի հատկությունները, կարի երկրաչափությունը, արտաքին բեռնվածությունները և կառուցվածքի սահմանային պայմանները։ Այս գործոնների համատեղ ազդեցության գնահատումը հնարավորություն է տալիս որոշել լարվածությունների և դեֆորմացիաների տարածական բաշխումը, բացահայտել առավել ծանրաբեռնված հատվածները և գնահատել միացման աշխատանքի հուսալիությունը։ Լարվածադեֆորմացիոն վիճակի վերլուծության համար կարող են կիրառվել տեսական հաշվարկներ, փորձարարական մեթոդներ և համակարգչային մոդելավորում, մասնավորապես՝ վերջավոր տարրերի մեթոդի հիման վրա։ Ստացված արդյունքները հնարավորություն են տալիս կանխատեսել հնարավոր ճաքերի, տեղային պլաստիկ դեֆորմացիաների և այլ վնասվածքների առաջացման ռիսկը, ինչպես նաև կատարել եռակցված միացությունների կառուցվածքային պարամետրերի և տեխնոլոգիական գործընթացի օպտիմալացում։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ լարվածությունների և դեֆորմացիաների ճիշտ գնահատումը նպաստում է ավելի ամուր և հուսալի եռակցված կառուցվածքների նախագծմանը, նյութի արդյունավետ օգտագործմանը և արտադրական թերությունների նվազեցմանը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են կիրառվել եռակցված կոնստրուկցիաների հաշվարկման, տեխնիկական վիճակի գնահատման, շահագործման անվտանգության բարձրացման և դրանց ծառայության ժամկետի կանխատեսման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է նանոթաղանթների ծակոտկենության ուսումնասիրությանը և այդ բնութագիրը որոշելու համար համապատասխան չափիչ սարքավորման մշակմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նանոթաղանթների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ծակոտիների չափերը, բաշխվածությունը, ընդհանուր ծակոտկենությունը և այդ պարամետրերի ազդեցությունը նյութի ֆիզիկական ու կիրառական հատկությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նանոթաղանթների կառուցվածքի և չափման ենթակա պարամետրերի միջև կապի բացահայտմանը, ինչպես նաև ծակոտկենության գնահատման համար առավել համապատասխան մեթոդների ընտրությանը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է չափիչ սարքավորման նախագծումը, որի միջոցով հնարավոր կլինի ստանալ նանոթաղանթների ծակոտկենությունը բնութագրող քանակական և վերարտադրելի տվյալներ։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել չափման ֆիզիկական սկզբունքները, սարքի կառուցվածքային հանգույցները, զգայուն տարրերը, չափման տիրույթը, ճշգրտությունը և փորձարարական տվյալների մշակման մեթոդները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում սարքավորման աշխատանքի փորձարարական ստուգմանը, չափումների սխալների գնահատմանը, արդյունքների կրկնելիության և վերարտադրելիության ապահովմանը։ Նանոթաղանթների ծակոտկենության ուսումնասիրությունը կարող է ներառել տարբեր կառուցվածք և ծակոտիների չափեր ունեցող նմուշների համեմատական վերլուծություն՝ բացահայտելու համար նյութի կառուցվածքային պարամետրերի ազդեցությունը չափման արդյունքների վրա։ Մշակվող սարքավորումը կարող է նախատեսված լինել ինչպես գիտահետազոտական, այնպես էլ տեխնոլոգիական գործընթացների վերահսկման նպատակներով՝ հնարավորություն տալով արագ և հուսալիորեն գնահատել նանոթաղանթների կարևոր կառուցվածքային բնութագրերը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել նանոկառուցվածքային նյութերի բնութագրման մեթոդների կատարելագործմանը և համապատասխան չափիչ տեխնոլոգիաների զարգացմանը։ Աշխատանքը կարող է կիրառական նշանակություն ունենալ ֆիլտրացման, թաղանթային տեխնոլոգիաների, սենսորների, էներգետիկայի, կենսաբժշկական նյութերի և այլ բարձր տեխնոլոգիական ոլորտներում, որտեղ նանոթաղանթների ծակոտկենությունը կարևոր դեր ունի։ Այն կարող է հետաքրքրել նյութագետներին, նանոտեխնոլոգների, չափագիտության և սարքաշինության մասնագետներին, ֆիզիկոսներին, ինժեներներին, հետազոտողներին և համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է էլեկտրաէներգետիկ համակարգի հաստատված ռեժիմի օպտիմալացման և կառուցվածքային վերլուծության տեսական ու կիրառական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում էլեկտրաէներգետիկ համակարգի բնականոն աշխատանքի ռեժիմների մաթեմատիկական նկարագրությունն է, դրանց կայունության և արդյունավետության գնահատումը, ինչպես նաև համակարգի աշխատանքի օպտիմալ պայմանների որոշումը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են հաստատված ռեժիմի հիմնական պարամետրերի փոխհարաբերությունները, էլեկտրական ցանցում հզորությունների և լարումների բաշխումը, կորուստները, բեռնվածության մակարդակները և համակարգի առանձին տարրերի փոխազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում օպտիմալացման մաթեմատիկական մեթոդներին, որոնց կիրառմամբ հնարավոր է ընտրել էլեկտրաէներգետիկ համակարգի աշխատանքի առավել նպատակահարմար ռեժիմ՝ հաշվի առնելով տեխնիկական սահմանափակումները, հուսալիության պահանջները և էներգետիկ արդյունավետության չափանիշները։ Կառուցվածքային վերլուծության միջոցով ուսումնասիրվում են համակարգի ներքին կապերը, դրա կառուցվածքային հատկությունները և այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են տարբեր ռեժիմների ձևավորումն ու փոփոխությունը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել մաթեմատիկական մոդելավորման և հաշվարկային ալգորիթմների կիրառություն՝ բարդ էլեկտրաէներգետիկ համակարգերի ռեժիմների վերլուծությունն ու օպտիմալացումը համակարգչային եղանակով իրականացնելու համար։ Աշխատության կարևորությունը պայմանավորված է նրանով, որ էլեկտրաէներգետիկ համակարգերի օպտիմալ կառավարումը պահանջում է միաժամանակ հաշվի առնել բազմաթիվ տեխնիկական և տնտեսական գործոններ, իսկ կառուցվածքային մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել համակարգի աշխատանքի օրինաչափությունների մասին։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել էլեկտրաէներգետիկայի, էլեկտրական ցանցերի, համակարգերի տեսության, օպտիմալացման և մաթեմատիկական մոդելավորման ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, նախագծողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատանքը նվիրված է վոլֆրամամոլիբդենային արագահատ պողպատների մակերևութային ռենիումապատման տեխնոլոգիայի մշակմանը ջերմադիֆուզիոն եղանակով և այդ գործընթացի ընթացքում տեղի ունեցող կառուցվածքագոյացման օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են արագահատ պողպատների կառուցվածքային և ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները, դրանց մակերևույթի մետաղապատման անհրաժեշտությունը և ռենիումի կիրառման հնարավորությունները՝ նյութի շահագործական բնութագրերը բարելավելու նպատակով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջերմադիֆուզիոն գործընթացի պարամետրերին, ռենիումի ներթափանցման և տարածման մեխանիզմներին, մշակման ջերմաստիճանի, տևողության և այլ տեխնոլոգիական գործոնների ազդեցությանը ձևավորվող շերտի կառուցվածքի և հատկությունների վրա։ Աշխատանքում վերլուծվում են պողպատի հիմքի և ռենիումով հարստացված մակերևութային շերտի փոխազդեցության առանձնահատկությունները, ֆազային և կառուցվածքային փոփոխությունները, դիֆուզիոն գոտու ձևավորումը և ստացված ծածկույթի կառուցվածքային կայունությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է կառուցվածքագոյացման գործընթացի հետազոտությունը, որը հնարավորություն է տալիս պարզելու ռենիումապատման ընթացքում նյութի միկրոկառուցվածքի փոփոխության օրինաչափությունները և դրանց կապը վերջնական շահագործական հատկությունների հետ։ Մշակվող տեխնոլոգիան նպատակաուղղված է արագահատ պողպատների մակերևութային հատկությունների բարելավմանը, մասնավորապես՝ մաշակայունության, ջերմակայունության, կարծրության և աշխատանքային երկարակեցության բարձրացմանը։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ կտրող գործիքների, բարձր ջերմաստիճաններում աշխատող մետաղական դետալների և այլ պատասխանատու նշանակության արտադրատեսակների պատրաստման ու շահագործման գործընթացներում։ Աշխատանքը հետաքրքրություն է ներկայացնում նյութագիտության, մետալուրգիայի, մակերևութային ինժեներիայի, ջերմադիֆուզիոն տեխնոլոգիաների և մեքենաշինության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների ու համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Այս գիրքը նվիրված է կիսահաղորդչային հիմքով փոխակերպիչ համակարգերի մշակմանը, դրանց աշխատանքի տեսական ուսումնասիրությանը և տեխնիկական արդյունավետության բարձրացման ուղիների բացահայտմանը։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են էլեկտրական էներգիայի փոխակերպման գործընթացները, կիսահաղորդչային ուժային տարրերի կիրառման առանձնահատկությունները, փոխակերպիչների կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ սկզբունքները, ինչպես նաև համակարգի հիմնական պարամետրերի հաշվարկման և օպտիմալացման մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փոխակերպման արդյունավետությանը, էներգետիկ կորուստների նվազեցմանը, աշխատանքի կայունությանն ու հուսալիությանը։ Ներկայացվում են փոխակերպիչ համակարգերի նախագծման և հետազոտման մեթոդներ, դրանց էլեկտրական բնութագրերի վերլուծություն, աշխատանքային ռեժիմների գնահատում և տարբեր տեխնիկական լուծումների համեմատություն։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել էլեկտրատեխնիկայի, ուժային էլեկտրոնիկայի և ավտոմատացման ոլորտներով զբաղվող մասնագետների, ինժեներների, հետազոտողների և ուսանողների համար՝ որպես կիսահաղորդչային փոխակերպման համակարգերի կառուցվածքը, աշխատանքի սկզբունքները և արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները հասկանալու տեխնիկական աղբյուր։

Այս գիրքը նվիրված է ատոմային էլեկտրակայաններում նախագծայինից դուրս վթարների ժամանակ ընթացող ջերմահիդրավլիկ գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով միջուկային էներգետիկայի անվտանգության կարևորագույն խնդիրներից մեկը։ Աշխատանքում վերլուծվում են ռեակտորային համակարգերում տեղի ունեցող ջերմափոխանակության, հիդրավլիկ հոսքերի և վթարային իրավիճակների զարգացման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց գնահատման և մոդելավորման մեթոդները։ Գրքում ուսումնասիրվում են անվտանգության համակարգերի աշխատանքի արդյունավետությունը, վթարների կանխման և հետևանքների նվազեցման մոտեցումները, ինչպես նաև միջուկային կայանների հուսալիության բարձրացման տեխնիկական լուծումները։ Այն կարող է օգտակար լինել միջուկային էներգետիկայի մասնագետների, ջերմատեխնիկների, ինժեներների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան ոլորտներում սովորող ուսանողների համար։

Այս գիրքը նվիրված է հարթ վարի միակողմանի աջ և ձախ շրջման գութանի մշակմանը և դրա կառուցվածքային ու աշխատանքային պարամետրերի հիմնավորմանը՝ ներկայացնելով գյուղատնտեսական մեքենաների կատարելագործման կարևոր ուղղություններից մեկը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են գութանի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, հողի մշակման գործընթացի արդյունավետության վրա ազդող գործոնները, աշխատանքային օրգանների հաշվարկման և օպտիմալ պարամետրերի ընտրության սկզբունքները։ Գրքում ներկայացվում են տեխնիկական լուծումներ, փորձարարական ուսումնասիրություններ և տեսական հիմնավորումներ, որոնք ուղղված են հողի մշակման որակի բարձրացմանը, էներգածախսի նվազեցմանը և գյուղատնտեսական աշխատանքների արդյունավետության բարելավմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսական մեքենաշինության մասնագետների, ագրոնոմների, ինժեներների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և հողամշակման տեխնիկայով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Գիրքը նվիրված է մակրոկոմպոզիտային պողպատների կառուցվածքային առանձնահատկությունների և ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ժառանգական բարձրաստիճան ջերմամեխանիկական ամրացման գործընթացների կիրառման պայմաններում։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են պողպատների կառուցվածքի ձևավորման մեխանիզմները, ջերմային և մեխանիկական ազդեցությունների փոխազդեցությունը, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք որոշում են նյութերի ամրությունը, կայունությունը և շահագործման հատկությունները։ Հեղինակը վերլուծում է մակրոկոմպոզիտային կառուցվածքների ստացման սկզբունքները, բաղադրիչների փոխազդեցության առանձնահատկությունները և բարձր ջերմաստիճանային մշակման ազդեցությունը մետաղների ներքին կառուցվածքի փոփոխությունների վրա։ Գրքում ներկայացվում են փորձարարական հետազոտությունների արդյունքներ, նյութերի միկրոկառուցվածքային վերլուծության մեթոդներ, մեխանիկական հատկությունների գնահատման մոտեցումներ և ջերմամեխանիկական մշակման արդյունավետության որոշման չափանիշներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժառանգական ազդեցությունների դերին, երբ նախորդ մշակման փուլերում ձևավորված կառուցվածքային առանձնահատկությունները հետագայում ազդում են պողպատի հատկությունների վրա։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի բարձր ամրությամբ և հատուկ շահագործական հատկություններով մետաղական նյութերի ստեղծման ու կատարելագործման խնդիրների ուսումնասիրության համար։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել մետալուրգների, նյութագետների, մեքենաշինության ոլորտի մասնագետների, ինժեներների, հետազոտողների և տեխնիկական բուհերի ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են պողպատների կառուցվածքի ձևավորմամբ, ջերմամեխանիկական մշակմամբ և նոր սերնդի կոմպոզիտային նյութերի մշակմամբ։

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է հիդրոտեխնիկական կառուցվածքների ամրության, կայունության և անվտանգ շահագործման ապահովման արդիական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են ամբարտակների, ջրամբարների, ջրանցքների, հիդրոէներգետիկական և այլ հիդրոտեխնիկական կառույցների նախագծման, շահագործման և տեխնիկական վիճակի գնահատման սկզբունքները՝ հաշվի առնելով դրանց վրա ազդող բնական և տեխնածին գործոնները։ Հեղինակը ներկայացնում է կառուցվածքների ամրության և հուսալիության գնահատման ինժեներական մեթոդները, մաթեմատիկական մոդելավորման, հաշվարկային վերլուծության և տեխնիկական մոնիթորինգի ժամանակակից մոտեցումները՝ առաջարկելով արդյունավետ լուծումներ հնարավոր վթարային իրավիճակների կանխարգելման և շահագործման անվտանգության բարձրացման համար։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև սեյսմիկ ազդեցությունների, հիդրոլոգիական բեռնվածքների, նյութերի դիմացկունության և տեխնիկական սպասարկման խնդիրները՝ ընդգծելով ռիսկերի կառավարման և կառույցների երկարաժամկետ հուսալիության ապահովման կարևորությունը։ Գիրքը նախատեսված է հիդրոտեխնիկների, շինարար ինժեներների, նախագծողների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների և ենթակառուցվածքների շահագործմամբ զբաղվող մասնագետների համար, ովքեր հետաքրքրված են հիդրոտեխնիկական կառույցների անվտանգության և արդյունավետ շահագործման հարցերով։

Այս աշխատությունը վերաբերում է օբյեկտների հայտնաբերման համակարգերի մշակման և հետազոտման տեսական ու կիրառական հիմքերին՝ ընդգրկելով այնպիսի ուղղություններ, ինչպիսիք են պատկերների մշակումը, սենսորային տվյալների վերլուծությունը և ավտոմատ ճանաչման ալգորիթմների նախագծումը։ Ուսումնասիրվում են տարբեր միջավայրերում օբյեկտների հայտնաբերման մեթոդները՝ սկսած դասական մաթեմատիկական մոտեցումներից մինչև ժամանակակից մեքենայական ուսուցման և խորը նեյրոնային ցանցերի կիրառություն, որոնց միջոցով հնարավոր է բարձր ճշտությամբ առանձնացնել և դասակարգել շարժական կամ ստատիկ օբյեկտները բարդ տեսողական պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համակարգերի արդյունավետության, արագագործության և աղմուկի նկատմամբ կայունության բարձրացման խնդիրներին, ինչպես նաև իրական ժամանակում աշխատող ալգորիթմների օպտիմալացմանը։ Ներկայացվում են տարբեր կիրառական ոլորտներ՝ անվտանգության համակարգեր, արդյունաբերական ավտոմատացում, ռոբոտաշինություն և տրանսպորտային մոնիթորինգ, որտեղ օբյեկտների հայտնաբերումը հանդիսանում է հիմնական տեխնոլոգիական բաղադրիչներից մեկը։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ստրինգերներով ամրացված թիթեղային կառուցվածքների լարվածա-դեֆորմացիոն վիճակի ուսումնասիրությանը և ամրության հաշվարկի արդյունավետ մեթոդների մշակմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են բարակ թիթեղների մեխանիկական վարքագիծը արտաքին բեռնվածությունների ազդեցության տակ, ինչպես նաև ամրացնող տարրերի (ստրինգերների) ներդրման արդյունքում առաջացող կոշտության և կայունության փոփոխությունները։ Աշխատությունում կիրառվում են կառուցվածքային մեխանիկայի և վերջավոր տարրերի մեթոդի մոտեցումներ՝ նպատակ ունենալով գնահատել լարումների բաշխումը, դեֆորմացիաների ինտենսիվությունը և տեղային անկայունության երևույթները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հաշվարկային մոդելների ճշգրտությանը, ամրացման օպտիմալ սխեմաների ընտրությանը և նյութատարածության նվազեցման հնարավորություններին՝ պահպանելով անհրաժեշտ ամրության պաշարները։ Քննարկվում են նաև ինժեներական կիրառությունները ավիաշինության, նավաշինության և մեքենաշինության ոլորտներում՝ ընդգծելով նման կառուցվածքների արդյունավետությունը թեթև և բարձր ամրության համակարգերի նախագծման մեջ։

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է ջերմամշակման տեխնոլոգիական ազդեցության վերլուծությանը 585 հարգի նիկել-ցինկային սպիտակ ոսկու համաձուլվածքների կառուցվածքային և ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների ձևավորման գործընթացներում։ Աշխատությունում դիտարկվում են ջերմային մշակման տարբեր ռեժիմների՝ կռման, կոփման և ծերացման ազդեցությունները մետաղի միկրոկառուցվածքի վրա, մասնավորապես հատիկային կառուցվածքի փոփոխությունները, փուլային փոխակերպումները և դիսլոկացիոն խտության վերադասավորումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում համաձուլվածքի մեխանիկական ամրության, կարծրության, պլաստիկության և կոռոզիոն դիմադրության փոփոխությունների փոխկապակցվածությանը կիրառված ջերմային ռեժիմների հետ։ Քննարկվում են նաև նիկել-ցինկային համակարգի առանձնահատկությունները՝ որպես սպիտակ ոսկու ստացման համար օգտագործվող տեխնոլոգիական հիմք, ինչպես նաև դրանց կիրառական նշանակությունը ոսկերչական արդյունաբերության մեջ։ Աշխատությունը ընդգծում է ջերմամշակման օպտիմալ պարամետրերի ընտրության կարևորությունը բարձր որակի և կայուն հատկություններով համաձուլվածքների ստացման համար։

Աշխատությունը նվիրված է մետաղների հալեցման գործընթացների արդյունավետության բարձրացման նպատակով ինդուկցիոն էլեկտրատեղակայանքի կատարելագործված կառուցվածքի մշակմանը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է ինդուկցիոն տաքացման ֆիզիկական հիմքերը՝ էլեկտրամագնիսական դաշտերի միջոցով առաջացող պտտահոսքերի (eddy currents) ազդեցությունը մետաղական լիցքի արագ և հավասարաչափ տաքացման վրա։ Գրքում վերլուծվում են ինդուկցիոն վառարանների աշխատանքի հիմնական պարամետրերը՝ հաճախականություն, հզորություն, կծիկի կառուցվածք և էներգիայի կորուստներ, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը հալման արդյունավետության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ջերմային ռեժիմների օպտիմալացմանը, էներգախնայող տեխնոլոգիաների կիրառմանը և սարքավորման հուսալիության բարձրացմանը։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև նախագծված ինդուկցիոն տեղակայանքի կառուցվածքային լուծումներ, որոնք ապահովում են հալման գործընթացի կայունություն, արտադրողականության աճ և մետաղի որակի բարելավում։ Աշխատությունը ներառում է փորձարարական և հաշվարկային հետազոտությունների արդյունքներ՝ ուղղված տարբեր մետաղների և համաձուլվածքների հալեցման պայմանների համեմատական վերլուծությանը։ Այն օգտակար է մետալուրգների, էլեկտրատեխնիկների և արդյունաբերական սարքավորումների նախագծմամբ զբաղվող մասնագետների համար։

Աշխատությունը նվիրված է լայնաշերտ բազմակապուղային կապի համակարգերում փոխանցման ընթացքում աղավաղված ազդանշանների վերականգնման մեթոդների մշակման և կատարելագործման հիմնախնդիրներին։ Քննարկվում են ժամանակակից հեռահաղորդակցական համակարգերում ազդանշանների փոխանցման առանձնահատկությունները, կապուղիների թողունակության, աղմուկների, միջամտությունների և փոխանցման միջավայրի փոփոխական բնութագրերի ազդեցությունը տեղեկատվության ընդունման որակի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազդանշանների աղավաղման հիմնական պատճառներին, բազմակապուղային համակարգերում առաջացող փոխադարձ խանգարումներին, հաճախականային և ժամանակային բնութագրերի փոփոխություններին, ինչպես նաև փոխանցված տեղեկատվության ճշգրիտ վերականգնման հնարավորություններին։ Ուսումնասիրվում են թվային ազդանշանների մշակման, զտման, հավասարեցման և խանգարումների փոխհատուցման մաթեմատիկական ու ալգորիթմական մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում ադապտիվ զտիչների, օպտիմալ գնահատման, վիճակագրական վերլուծության և ազդանշանների վերականգնման իտերացիոն մեթոդների կիրառման հնարավորություններին։ Կարևորվում են կապուղիների բնութագրերի գնահատումը, աղմուկի պայմաններում օգտակար ազդանշանի առանձնացումը, վերականգնման սխալների նվազեցումը և համակարգերի աշխատանքի կայունության ապահովումը։ Դիտարկվում են նաև մշակվող ալգորիթմների հաշվողական բարդության, իրական ժամանակում կիրառման և տարբեր հաղորդակցական միջավայրերին հարմարվելու խնդիրները։ Հետազոտության շրջանակում նշանակալի տեղ կարող են զբաղեցնել մաթեմատիկական մոդելավորումը, համակարգչային փորձարկումները և վերականգնման մեթոդների արդյունավետության համեմատական գնահատումը։ Թեման արդիական է անլար հաղորդակցության, լայնաշերտ տվյալների փոխանցման, բազմակապուղային հեռահաղորդակցական ցանցերի և թվային կապի տեխնոլոգիաների զարգացման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ռադիոտեխնիկայի, հեռահաղորդակցության, ազդանշանների թվային մշակման և տեղեկատվական համակարգերի մասնագետների, հետազոտողների ու համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Գիտատեխնիկական և մաթեմատիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է անհամասեռ համակարգերի արդյունավետ կամ միջինացված բնութագրերի որոշման խնդիրներին՝ դիսպերս ֆազի պարամետրերի փոփոխության պայմաններում։ Քննության են առնվում բազմաբաղադրիչ միջավայրերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, առանձին ֆազերի փոխազդեցությունը և դրանց հատկությունների ազդեցությունը ամբողջ համակարգի մակրոսկոպիկ ցուցանիշների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դիսպերս ֆազի չափերի, կոնցենտրացիայի, բաշխման և այլ բնութագրերի փոփոխության հետևանքով միջինացված պարամետրերի վարքի գնահատմանը։ Վերլուծվում են համապատասխան մաթեմատիկական մոդելները, հաշվարկային մոտեցումները և տարբեր ֆիզիկական մեծությունների արդյունավետ արժեքների որոշման մեթոդները։ Քննարկվում են նաև համակարգի անհամասեռության աստիճանի, բաղադրիչների հատկությունների և կառուցվածքային փոփոխությունների ազդեցությունները հաշվարկների արդյունքների վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզաբանելու միկրոկառուցվածքային պարամետրերի և անհամասեռ միջավայրի ընդհանրացված ֆիզիկական բնութագրերի միջև առկա փոխկապակցվածությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նյութագիտության, կիրառական ֆիզիկայի, բազմաֆազ համակարգերի մոդելավորման և հաշվողական մեթոդների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Գիտատեխնիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ֆեռոէլեկտրական նյութերի հիմքով բազմաֆունկցիոնալ կենսաբժշկական տվիչներում տեղի ունեցող ֆիզիկական և քիմիական գործընթացների մոդելավորմանն ու հետազոտմանը։ Քննության են առնվում զգայուն տարրերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, նյութերի էլեկտրական և ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, ինչպես նաև արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ դրանց արձագանքման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կենսաբանական միջավայրի և տվիչի ակտիվ մակերևույթի փոխազդեցությանը, ազդանշանի ձևավորման սկզբունքներին և տարբեր ֆիզիկական պարամետրերի փոխկապակցվածությանը։ Վերլուծվում են գործընթացների մաթեմատիկական նկարագրման, համակարգչային մոդելավորման և փորձարարական հետազոտության մեթոդները՝ տվիչների հիմնական բնութագրերի գնահատման նպատակով։ Քննարկվում են զգայունության, ընտրողականության, կայունության և արձագանքման արդյունավետության վրա ազդող գործոնները, ինչպես նաև սարքերի կառուցվածքի ու աշխատանքային ռեժիմների կատարելագործման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս խորացնելու պատկերացումները ֆեռոէլեկտրական նյութերի կիրառման վերաբերյալ ժամանակակից կենսաբժշկական չափիչ համակարգերում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել կենսաբժշկական ճարտարագիտության, նյութագիտության, սենսորային տեխնոլոգիաների և կիրառական ֆիզիկայի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Դիզայնի և թեթև արդյունաբերության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է կաշվե գալանտերեայի արտադրատեսակների ձևավորման մեջ ազգային նախշերի կիրառման ժամանակակից մեթոդների և տեխնոլոգիական մոտեցումների մշակմանը։ Քննության են առնվում ավանդական զարդանախշերի գեղարվեստական առանձնահատկությունները, դրանց կառուցվածքային տարրերը և ժամանակակից արտադրանքի ձևավորմանը հարմարեցնելու հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նախշերի ոճավորման, վերամշակման, կոմպոզիցիոն տեղադրման և կաշվե իրերի մակերևույթին փոխանցման տարբեր եղանակներին։ Վերլուծվում են նյութի հատկությունների, արտադրանքի նշանակության, ձևի և դեկորատիվ լուծումների փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև նոր տեխնոլոգիաների կիրառման հնարավորությունները արտադրական գործընթացում։ Քննարկվում են գեղարվեստական արտահայտչականության, գործառականության, արտադրության որակի և ազգային մշակութային առանձնահատկությունների պահպանման ու ժամանակակից դիզայնի հետ համադրման խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս մշակելու կաշվե աքսեսուարների ձևավորման նոր մոտեցումներ՝ համատեղելով ավանդական զարդարվեստը ժամանակակից նախագծային և տեխնոլոգիական լուծումների հետ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել դիզայնի, կաշվե արտադրանքի տեխնոլոգիայի, դեկորատիվ-կիրառական արվեստի և թեթև արդյունաբերության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Մետալուրգիական և տեխնոլոգիական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է մետաղների քլորիդների վերականգնման միջոցով մետաղափոշիների ստացման տեխնոլոգիական գործընթացների մշակմանն ու ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ելանյութերի ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, վերականգնման ռեակցիաների ընթացքի առանձնահատկությունները և գործընթացի արդյունավետության վրա ազդող հիմնական տեխնոլոգիական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջերմաստիճանի, վերականգնիչ նյութի, գործընթացի տևողության և միջավայրի պայմանների ընտրությանը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը ստացվող փոշու կառուցվածքի և հատկությունների վրա։ Վերլուծվում են մասնիկների չափերը, ձևը, մաքրության աստիճանը և փոշենյութերի հետագա տեխնոլոգիական կիրառման համար կարևոր այլ բնութագրեր։ Քննարկվում են քլորիդային հումքի նախապատրաստման, վերականգնման, ստացված նյութի առանձնացման և մշակման փուլերի կատարելագործման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու գործընթացի տեխնոլոգիական արդյունավետությունը և պահանջվող հատկություններով մետաղափոշիների ստացման օպտիմալ պայմանների ձևավորման մոտեցումները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել փոշեմետալուրգիայի, մետալուրգիական գործընթացների, նյութագիտության և մետաղական նյութերի արտադրության տեխնոլոգիաների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է արտակարգ իրավիճակների պայմաններում վթարային կամ բնակության համար վտանգավոր շենքերից մարդկանց անվտանգ դուրսբերման, ժամանակավոր տեղավորման և հետագա տարաբնակեցման կազմակերպման մեթոդների ուսումնասիրմանն ու կատարելագործմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են բնական և տեխնածին վտանգների հետևանքով շենքերի վնասման տարբեր իրավիճակներ, բնակչության համար առաջացող ռիսկերը և դրանց նվազեցմանն ուղղված կազմակերպական ու կառավարչական միջոցառումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարահանման գործընթացի պլանավորմանը՝ հաշվի առնելով շենքի կառուցվածքը, բնակիչների թվաքանակը, ելքերի հասանելիությունը, մարդկանց շարժունակությունը, հնարավոր խոչընդոտները և անվտանգ հավաքման տարածքների ընտրությունը։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են ներառվել ռիսկերի գնահատման, սցենարային վերլուծության, մաթեմատիկական և համակարգչային մոդելավորման, տարածական վերլուծության ու համեմատական գնահատման մեթոդներ։ Մարդկային հոսքերի մոդելավորման միջոցով հնարավոր է գնահատել մարդկանց շարժման ժամանակը և տարբեր կազմակերպական տարբերակների արդյունավետությունը՝ առանց իրական վտանգավոր իրավիճակ ստեղծելու։ Աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի կիրառումը կարող է հնարավորություն տալ քարտեզագրելու վտանգավոր տարածքները, ժամանակավոր հավաքման վայրերը, տրանսպորտային երթուղիները և բնակչության տեղավորման համար նախատեսված անվտանգ գոտիները։ Կարևոր ուղղություն է տարահանման և տարաբնակեցման գործընթացների փոխկապակցված ուսումնասիրությունը, քանի որ մարդկանց շենքից անվտանգ դուրսբերումից հետո անհրաժեշտ է կազմակերպել նրանց ժամանակավոր կամ ավելի երկարաժամկետ տեղավորումը՝ հաշվի առնելով բնակության, սննդի, բժշկական օգնության, տրանսպորտի և սոցիալական աջակցության պահանջները։ Քննության են առնվում նաև պետական կառավարման, տեղական ինքնակառավարման, փրկարարական և այլ պատասխանատու կառույցների միջև տեղեկատվության փոխանակման ու գործողությունների համակարգման հարցերը։ Սցենարային մեթոդով կարող են համեմատվել տարբեր արտակարգ իրավիճակներում կիրառվող կազմակերպական լուծումները, իսկ վիճակագրական տվյալների և նախկին դեպքերի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու առավել հաճախ հանդիպող խնդիրները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում երեխաների, տարեցների, հաշմանդամություն ունեցող և օգնության լրացուցիչ կարիք ունեցող անձանց անվտանգ տեղափոխման պահանջներին։ Աշխատությունն ունի կիրառական նշանակություն քաղաքացիական պաշտպանության, արտակարգ իրավիճակների կառավարման և քաղաքային անվտանգության ոլորտների համար՝ նպաստելով բնակչության պաշտպանության պլանավորման, ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման և արտակարգ իրավիճակներում կազմակերպված ու անվտանգ արձագանքման մեխանիզմների զարգացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է մարդու վերջույթների կենսամեխանիկական համակարգերի և դրանց շարժողական գործառույթների վերականգնման համար նախատեսված տեխնիկական սարքերի վերլուծության ու օպտիմալացման տեսական և կիրառական խնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում մարդու հենաշարժական համակարգի մեխանիկական մոդելավորումն է՝ հաշվի առնելով ոսկրերի, հոդերի, մկանների և այլ կառուցվածքների փոխազդեցությունը շարժումների իրականացման ընթացքում։ Վերջույթը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված օղակներից կազմված բարդ դինամիկական համակարգ, որի շարժման բնութագրերը կախված են հոդերի ազատության աստիճաններից, արտաքին ու ներքին ուժերից, ծանրաբեռնվածության բաշխումից և շարժման կառավարման առանձնահատկություններից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կինեմատիկական և դինամիկական պարամետրերի գնահատմանը, հոդային շարժումների փոխկապակցվածությանը և տարբեր շարժողական իրավիճակներում առաջացող մեխանիկական բեռնվածությունների ուսումնասիրությանը։ Մաթեմատիկական ու համակարգչային մոդելավորման միջոցով հնարավոր է համեմատել տարբեր կառուցվածքային լուծումներ և գնահատել դրանց ազդեցությունը շարժման արդյունավետության վրա։ Հետազոտության մյուս կարևոր ուղղությունը վերականգնողական սարքերի կառուցվածքային և գործառութային հատկությունների ուսումնասիրությունն է՝ նպատակ ունենալով ապահովել դրանց համապատասխանությունը մարդու բնական շարժումների կենսամեխանիկական առանձնահատկություններին։ Դիտարկվում են օրթեզային, պրոթեզային կամ շարժմանը աջակցող այլ սարքերի նախագծման ընդհանուր սկզբունքները, դրանց մեխանիկական պարամետրերը և մարդու վերջույթի հետ փոխազդեցությունը։ Օպտիմալացման խնդիրը կարող է ներառել սարքի կառուցվածքի, շարժունակության, զանգվածի բաշխման, մեխանիկական դիմադրության և օգտագործման հարմարավետության միջև հավասարակշռության որոնում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում անհատական անատոմիական ու շարժողական տարբերությունների հաշվառումը, քանի որ նույն տեխնիկական լուծումը տարբեր մարդկանց դեպքում կարող է ունենալ տարբեր գործառութային արդյունքներ։ Կենսամեխանիկական մոդելների և վերականգնողական սարքերի համատեղ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ոչ միայն սարքի տեխնիկական աշխատանքը, այլև դրա ազդեցությունը շարժման ընդհանուր կառուցվածքի վրա։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կենսամեխանիկայի, մեխանիկական համակարգերի մոդելավորման, օպտիմալացման և վերականգնողական ճարտարագիտության մոտեցումները՝ մարդու վերջույթների շարժողական գործառույթների ուսումնասիրման և դրանց վերականգնման համար նախատեսված տեխնիկական համակարգերի կատարելագործման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է կենսաբժշկական ազդանշանների ավտոմատացված մշակման համար նախատեսված ծրագրային և ցանցային միջոցների մշակման սկզբունքների ու դրանց կիրառման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում կենսաբանական և բժշկական սարքերից ստացվող թվային տվյալների ընդունման, փոխանցման, պահպանման, նախնական մշակման և վերլուծության գործընթացների միասնական ծրագրային միջավայրում կազմակերպումն է։ Դիտարկվում են տարբեր բնույթի կենսաբժշկական ազդանշանների թվային ներկայացման առանձնահատկությունները, դրանցում առկա աղմուկների և խանգարումների ազդեցությունը, տեղեկատվական նշանակություն ունեցող բաղադրիչների առանձնացման և հետագա վերլուծության ընդհանուր մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում համակարգչային ցանցերի կիրառմանը, որոնց միջոցով հնարավոր է կազմակերպել տվյալների փոխանցումը բժշկական սարքերի, աշխատանքային կայանների, սերվերների և տվյալների մշակման ծրագրային բաղադրիչների միջև։ Քննվում են բաշխված ծրագրային համակարգերի կառուցման սկզբունքները, հաճախորդ-սերվեր փոխգործակցությունը, տվյալների փոխանակման կազմակերպումը և տարբեր ծրագրային մոդուլների համատեղ աշխատանքի ապահովումը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կենսաբժշկական տեղեկատվության ավտոմատ մշակման ծրագրային ալգորիթմների ուսումնասիրությունը՝ ազդանշանների զտման, պարամետրերի առանձնացման, տվյալների համակարգման և արդյունքների ներկայացման տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ծրագրային համակարգի ճկունությանը, հուսալիությանը և տարբեր տեսակի բժշկական տվյալների հետ աշխատելու հնարավորությանը։ Ցանցային տեխնոլոգիաների կիրառումը դիտարկվում է որպես տեղեկատվության կենտրոնացված կամ բաշխված մշակման, հեռավար հասանելիության և տարբեր մասնագետների միջև տվյալների փոխանակման կազմակերպման միջոց։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել թվային ազդանշանների մշակման, ծրագրային ճարտարագիտության, տվյալների բազաների և համակարգչային ցանցերի մեթոդները՝ կենսաբժշկական տեղեկատվության մշակման ամբողջական տեխնոլոգիական միջավայր ձևավորելու նպատակով։ Կարևորվում են նաև տվյալների ամբողջականության, հասանելիության կառավարման և բժշկական տեղեկատվության պաշտպանության ընդհանուր սկզբունքները։ Նման համակարգերը կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ ախտորոշիչ տվյալների մշակման, բժշկական հետազոտությունների տեղեկատվական ապահովման և հեռավար բժշկական համակարգերի զարգացման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը միավորում է կենսաբժշկական ճարտարագիտության, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, համակարգչային ցանցերի և թվային ազդանշանների մշակման մոտեցումները՝ բժշկական տվյալների հետ աշխատանքի ավտոմատացման և արդյունավետության բարձրացման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է տեղական ծագման հրաբխային հանքային նյութերի օգտագործմամբ բետոնապոլիմերային կոմպոզիտների ստացման, դրանց կառուցվածքի ձևավորման և ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների ուսումնասիրության խնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում բնական հրաբխային հումքի՝ որպես շինարարական կոմպոզիտային նյութերի բաղադրիչ օգտագործելու հնարավորությունների գնահատումն է՝ հաշվի առնելով դրա հանքաբանական կազմը, կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ծակոտկենությունը և կապակցող համակարգերի հետ փոխազդեցությունը։ Քննվում են հանքային և պոլիմերային բաղադրիչների համատեղման ընդհանուր սկզբունքները, որոնց միջոցով հնարավոր է նպատակային կերպով փոփոխել նյութի կառուցվածքն ու շահագործական հատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պոլիմերային բաղադրիչների ազդեցությանը կոմպոզիտի ամրության, ջրակայունության, մաշակայունության, խոնավության ներթափանցման նկատմամբ դիմադրության և երկարատև շահագործման ընթացքում կառուցվածքային կայունության վրա։ Ուսումնասիրվում է սկզբնական հումքի հատկությունների և պատրաստի նյութի բնութագրերի միջև կապը՝ պարզելու համար, թե հրաբխային նյութերի առանձնահատկություններն ինչպես կարող են ազդել կոմպոզիտային համակարգի ընդհանուր վարքի վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նյութի միկրոկառուցվածքի ձևավորման, հանքային մասնիկների և կապակցող միջավայրի փոխազդեցության, ինչպես նաև ծակոտկեն կառուցվածքի փոփոխությունների գնահատումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր բաղադրակազմերով ստացված նմուշների ֆիզիկական և մեխանիկական ցուցանիշները՝ առավել արդյունավետ կոմպոզիցիաների ընտրության տեսական և փորձարարական հիմքերը ձևավորելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տեղական հումքի կիրառման տնտեսական և բնապահպանական նշանակությանը, քանի որ տարածաշրջանում հասանելի բնական ռեսուրսների նպատակային օգտագործումը կարող է նպաստել ներմուծվող նյութերից կախվածության նվազեցմանը և շինանյութերի արտադրության ռեսուրսային արդյունավետության բարձրացմանը։ Դիտարկվում են նման կոմպոզիտների հնարավոր կիրառությունները տարբեր շինարարական տարրերում և կառուցվածքներում՝ դրանց ֆունկցիոնալ հատկությունների և շահագործման պայմանների համապատասխանության տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է շինարարական նյութագիտության, կոմպոզիտային նյութերի տեխնոլոգիայի, պոլիմերային նյութագիտության և բնական հանքային հումքի ուսումնասիրման մոտեցումները՝ տեղական ռեսուրսների հիման վրա արդյունավետ և բարելավված հատկություններով շինարարական նյութերի ստեղծման գիտական հիմքերը զարգացնելու նպատակով։

Այս աշխատությունը նվիրված է ֆունկցիոնալ նշանակության հացաբուլկեղենի արտադրության տեխնոլոգիայի մշակմանը՝ նպատակ ունենալով ստեղծել բարձր սննդային և կենսաբանական արժեք ունեցող արտադրանք, որը սովորական սննդային նշանակությունից բացի կարող է նպաստել մարդու առողջության պահպանմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են հացաբուլկեղենի բաղադրության կատարելագործման, հումքի ընտրության և տեխնոլոգիական գործընթացների օպտիմալացման հարցերը՝ հաշվի առնելով ժամանակակից սպառողների առողջարար և սննդաբանական պահանջները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կենսաբանական ակտիվ բաղադրիչներով, սննդային մանրաթելերով, վիտամիններով, հանքային նյութերով, սպիտակուցներով կամ այլ օգտակար բաղադրիչներով հարստացված հացաբուլկեղենի ստացման հնարավորություններին։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր տեսակի ալյուրների, հացահատիկային և ոչ ավանդական բուսական հումքի, սերմերի, թեփի և այլ բաղադրիչների կիրառման ազդեցությունը պատրաստի արտադրանքի սննդային արժեքի և տեխնոլոգիական հատկությունների վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում խմորի պատրաստման, խմորման, ձևավորման և թխման տեխնոլոգիական ռեժիմների ընտրությանը, քանի որ դրանց ճիշտ կառավարումը կարևոր է արտադրանքի կառուցվածքի, համի, բույրի, արտաքին տեսքի և պահպանման կայունության ապահովման համար։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև պատրաստի արտադրանքի ֆիզիկաքիմիական, օրգանոլեպտիկ և սննդաբանական ցուցանիշների գնահատում՝ մշակված տեխնոլոգիայի արդյունավետությունը հաստատելու նպատակով։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ֆունկցիոնալ բաղադրիչների այնպիսի համադրության ընտրությունը, որը միաժամանակ կապահովի առողջարար հատկություններ և սպառողական բարձր որակներ՝ առանց արտադրանքի տեխնոլոգիական ու համային հատկանիշների էական վատթարացման։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ նոր տեսակի հացաբուլկեղենի արտադրության տեխնոլոգիական սխեմայի մշակման և արտադրական պայմաններում դրա կիրառման համար։ Աշխատանքը գործնական նշանակություն ունի սննդի արդյունաբերության, առողջարար սննդամթերքի արտադրության և հացաբուլկեղենի տեսականու ընդլայնման տեսանկյունից՝ նպաստելով սննդային արժեքի բարձրացմանը և սպառողների առողջապահական պահանջներին համապատասխան արտադրանքի ստեղծմանը։

Գիրքը նվիրված է իմպուլսային չափիչ սարքերի համակարգերի տեսական հիմքերի և կառուցման սկզբունքների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են իմպուլսային ազդանշանների ձևավորման, փոխանցման, մշակման և չափման հետ կապված հիմնական խնդիրները, ինչպես նաև այդ գործընթացներում կիրառվող սարքավորումների կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները։ Հեղինակը ներկայացնում է չափիչ համակարգերի աշխատանքի տեսական հիմքերը՝ անդրադառնալով չափվող մեծությունների փոխակերպմանը, ազդանշանների ժամանակային և ամպլիտուդային բնութագրերին, չափման ճշտությանը և արդյունքների վրա ազդող գործոններին։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում իմպուլսային սարքերի կառուցման հիմնական սկզբունքներին, դրանց առանձին հանգույցների փոխկապակցվածությանը և համակարգի ընդհանուր աշխատանքի ապահովմանը։ Ուսումնասիրվում են իմպուլսների ձևավորման ու գրանցման, ժամանակային պարամետրերի որոշման, ազդանշանների ուժեղացման և մշակման, ինչպես նաև չափման արդյունքների փոխանցման ու ցուցադրման խնդիրները։ Գրքում քննարկվում են նաև սարքերի արագագործության, զգայունության, կայունության և հուսալիության ապահովման հարցերը, ինչպես նաև արտաքին խանգարումների և չափման պայմանների ազդեցությունը համակարգի աշխատանքի վրա։ Տեսական դրույթների հետ մեկտեղ ներկայացվում են իմպուլսային չափիչ համակարգերի նախագծման և կառուցվածքային լուծումների ընտրության մոտեցումներ, որոնք կարող են կիրառվել տարբեր տեխնիկական և արտադրական խնդիրների դեպքում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու իմպուլսային չափման համակարգերի աշխատանքի տրամաբանության, դրանց կառուցվածքային կազմակերպման և հիմնական տեխնիկական պահանջների մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել չափիչ տեխնիկայի, էլեկտրոնիկայի, ավտոմատացման, ռադիոտեխնիկայի և կառավարման համակարգերի մասնագետների, ինժեներների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է մանրասերմ մշակաբույսերի ցանքի արդյունավետ տեխնոլոգիայի մշակման և սերմնահան ապարատի հիմնական պարամետրերի գիտական հիմնավորմանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում մանր չափերով և համեմատաբար փոքր զանգվածով սերմերի ցանքի առանձնահատկություններն են, որոնց դեպքում սերմանյութի հավասարաչափ բաշխումը, սահմանված ցանքի նորմի պահպանումը և անհրաժեշտ խորության ապահովումը կարևոր նշանակություն ունեն բույսերի միատեսակ ծլման ու հետագա զարգացման համար։ Աշխատանքում դիտարկվում են սերմնանյութի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները, ցանքի պայմանները և տեխնոլոգիական գործընթացի այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել սերմերի մատուցման ճշգրտության և դաշտում դրանց տարածական բաշխման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սերմնահան ապարատի կառուցվածքային և աշխատանքային պարամետրերի ընտրությանը՝ հաշվի առնելով մշակաբույսի տեսակը, սերմերի չափերը, ձևը, զանգվածը, հոսունությունը և ցանքի պահանջվող նորմը։ Ուսումնասիրության նպատակներից է հիմնավորել այնպիսի տեխնիկական լուծումներ, որոնք կնվազեցնեն սերմերի անհավասար բաշխումը, կրկնակի կամ բաց թողնված ցանքերը և սերմանյութի չարդարացված կորուստները։ Ներկայացվում են ցանքի տեխնոլոգիական գործընթացի կատարելագործման հնարավորությունները՝ մեքենայի աշխատանքային ռեժիմների և սերմնահան մեխանիզմի պարամետրերի օպտիմալացման միջոցով։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ գյուղատնտեսական մեքենաների նախագծման և կատարելագործման, ցանքային ագրեգատների ընտրության, մանրասերմ մշակաբույսերի արտադրության արդյունավետության բարձրացման և սերմանյութի ռացիոնալ օգտագործման համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ագրոնոմներին, գյուղատնտեսական մեքենայացման և ինժեներական ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, ֆերմերներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Практикական տեսանկյունից այն կարող է օգտակար լինել այնպիսի տեխնոլոգիական լուծումների մշակման համար, որոնք ապահովում են ցանքի բարձր ճշգրտություն, սերմերի ավելի հավասարաչափ տեղաբաշխում և մշակաբույսերի աճի համար բարենպաստ սկզբնական պայմաններ։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է մրգերի չորացման տեխնոլոգիայի և այդ գործընթացում կիրառվող տեխնիկական միջոցների հիմնական պարամետրերի գիտական հիմնավորմանը։ Հետազոտության կենտրոնում մրգերի պահպանման նպատակով խոնավության հեռացման գործընթացն է, դրա արդյունավետության վրա ազդող տեխնոլոգիական գործոնները և չորացման համար նախատեսված սարքավորումների ու աշխատանքային ռեժիմների ընտրության հիմնավորումը։ Մրգերի չորացումը դիտարկվում է որպես գյուղատնտեսական հումքի վերամշակման կարևոր եղանակ, որը հնարավորություն է տալիս երկարացնել արտադրանքի պահպանման ժամկետը, նվազեցնել փչացման վտանգը և տարվա տարբեր ժամանակահատվածներում ապահովել մրգային հումքի օգտագործման հնարավորությունը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են տարբեր տեսակի մրգերի ֆիզիկական, մեխանիկական և կենսաքիմիական առանձնահատկությունները, որոնք անմիջական ազդեցություն ունեն չորացման ընթացքի և վերջնական արտադրանքի որակի վրա։ Հումքի տեսակը, հասունության աստիճանը, պտղի չափերը, հյուսվածքի կառուցվածքը, սկզբնական խոնավությունը և շաքարների ու այլ լուծվող նյութերի պարունակությունը կարող են պայմանավորել ջրի հեռացման արագությունը և անհրաժեշտ տեխնոլոգիական ռեժիմները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է չորացման գործընթացի տեսական և տեխնոլոգիական հիմքերի ուսումնասիրությունը։ Քննարկվում է մրգային հյուսվածքից խոնավության հեռացման մեխանիզմը, ջերմության և զանգվածի փոխանցման փոխազդեցությունը, ինչպես նաև արտաքին միջավայրի ջերմաստիճանի, հարաբերական խոնավության և օդի շարժման արագության ազդեցությունը գործընթացի ինտենսիվության վրա։ Այս գործոնների օպտիմալ համադրումը կարևոր է չորացման ժամանակը նվազեցնելու և միաժամանակ արտադրանքի որակական հատկությունները պահպանելու համար։ Աշխատանքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հումքի նախնական պատրաստմանը։ Մրգերի լվացումը, տեսակավորումը, մաքրումը, կտրատումը, կորիզների հեռացումը և անհրաժեշտության դեպքում նախնական մշակման այլ գործողություններ կարող են էապես ազդել չորացման հավասարաչափության և արագության վրա։ Կտորների չափերի և ձևի ճիշտ ընտրությունը նպաստում է խոնավության ավելի միատեսակ հեռացմանը և թույլ է տալիս արդյունավետ օգտագործել չորացման սարքավորման աշխատանքային ծավալը։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է չորացման տարբեր տեխնոլոգիական եղանակների համեմատական ուսումնասիրությունը։ Կարող են դիտարկվել բնական, կոնվեկտիվ, ջերմային, արևային և այլ մեթոդներ՝ գնահատելով դրանց առավելություններն ու սահմանափակումները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում այն տեխնոլոգիաներին, որոնք հնարավորություն են տալիս վերահսկել ջերմաստիճանը, օդի շարժը և խոնավության հեռացման արագությունը՝ ստանալով ավելի կայուն և կանխատեսելի արդյունք։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են նաև չորացման սարքավորումների կառուցվածքային և տեխնիկական առանձնահատկությունները։ Դրանց արդյունավետությունը պայմանավորված է աշխատանքային խցիկի չափերով, օդի շրջանառության համակարգով, ջերմության փոխանցման եղանակով, ջերմաստիճանի կարգավորման հնարավորություններով, բեռնման հզորությամբ և էներգիայի ծախսով։ Տեխնիկական միջոցների պարամետրերի հիմնավորումը պետք է իրականացվի՝ հաշվի առնելով ինչպես մշակվող հումքի քանակը, այնպես էլ պահանջվող չորացման ռեժիմը և արտադրողականությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր նշանակություն ունի էներգաարդյունավետության գնահատումը։ Չորացման գործընթացը կարող է պահանջել զգալի քանակությամբ ջերմային էներգիա, ուստի սարքավորման նախագծման և շահագործման ժամանակ անհրաժեշտ է նվազեցնել ջերմային կորուստները և հնարավորինս արդյունավետ օգտագործել մատակարարվող էներգիան։ Այդ նպատակով կարող են ուսումնասիրվել ջերմամեկուսացման, օդի վերաշրջանառության, ջերմափոխանակության և ջերմաստիճանի ավտոմատ կառավարման տարբեր լուծումներ։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է զբաղեցնում վերջնական արտադրանքի որակի գնահատումը։ Չորացման պայմանները պետք է ընտրվեն այնպես, որ ստացված մրգերը պահպանեն հնարավորինս լավ գույնը, համը, բույրը, կառուցվածքը և սննդային արժեքը։ Չափազանց բարձր ջերմաստիճանը կամ ոչ ճիշտ ընտրված չորացման տևողությունը կարող են հանգեցնել արտադրանքի անցանկալի մգացման, կառուցվածքային փոփոխությունների և որոշ արժեքավոր բաղադրիչների կորստի։ Հետևաբար տեխնոլոգիական ռեժիմի ընտրությունը դիտարկվում է որպես արտադրողականության և որակի միջև օպտիմալ հավասարակշռության խնդիր։ Հետազոտության ընթացքում կարող են իրականացվել փորձարարական ուսումնասիրություններ՝ տարբեր ջերմաստիճանների, օդի արագությունների, բեռնվածությունների և չորացման տևողությունների պայմաններում։ Ստացված տվյալների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս կառուցել չորացման կինետիկան բնութագրող կախվածություններ, որոշել գործընթացի առավել արդյունավետ ռեժիմները և գնահատել տեխնիկական միջոցների արտադրողականությունը։ Փորձարարական արդյունքների հիման վրա հնարավոր է հիմնավորել սարքավորումների կառուցվածքային և աշխատանքային հիմնական պարամետրերը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև մրգերի չորացման գործընթացի ավտոմատացմանն ու կառավարմանը։ Ջերմաստիճանի, խոնավության և օդի հոսքի վերահսկման համակարգերի կիրառումը հնարավորություն է տալիս ավելի ճշգրիտ պահպանել սահմանված ռեժիմները, նվազեցնել մարդկային գործոնի ազդեցությունը և բարձրացնել արտադրանքի խմբաքանակների միջև որակի կայունությունը։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը համադրում է սննդի տեխնոլոգիայի, ջերմա- և զանգվածափոխանակության, գյուղատնտեսական ճարտարագիտության և սարքաշինության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով հիմնավորել մրգերի չորացման առավել արդյունավետ տեխնոլոգիական ռեժիմներն ու դրանց իրականացման համար անհրաժեշտ տեխնիկական միջոցների պարամետրերը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ գյուղատնտեսական արտադրանքի վերամշակման ձեռնարկություններում, ֆերմերային տնտեսություններում և մրգերի պահպանման ու վերամշակման փոքր ու միջին արտադրություններում՝ նպաստելով էներգախնայող, արդյունավետ և որակյալ չորացման գործընթացների կազմակերպմանը։

Այս աշխատանքը նվիրված է պիրիտի բարձր պարունակությամբ պղնձակոլչեդանային խտանյութից արժեքավոր մետաղների համալիր կորզման արդյունավետ տեխնոլոգիայի մշակմանը։ Ուսումնասիրության հիմքում ընկած է բազմաբաղադրիչ հանքային հումքի ռացիոնալ և հնարավորինս ամբողջական վերամշակման խնդիրը, որի դեպքում անհրաժեշտ է ոչ միայն ստանալ հիմնական մետաղը, այլև առավելագույնս օգտագործել հումքում առկա ուղեկից արժեքավոր բաղադրիչների ներուժը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են պղնձակոլչեդանային խտանյութի նյութական և հանքաբանական կազմը, պիրիտի բարձր պարունակության ազդեցությունը տեխնոլոգիական գործընթացների ընթացքի վրա, ինչպես նաև տարբեր մետալուրգիական փուլերի փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հումքի նախապատրաստմանը, արժեքավոր բաղադրիչների տարանջատմանն ու կորզմանը, տեխնոլոգիական գործընթացների օպտիմալ պայմանների ընտրությանը և ստացվող արդյունքների գնահատմանը։ Ուսումնասիրությունը նպատակ ունի մշակել այնպիսի մոտեցումներ, որոնք կնպաստեն մետաղների կորզման աստիճանի բարձրացմանը, հումքի առավել լիարժեք օգտագործմանը և արտադրական գործընթացների արդյունավետության բարելավմանը։ Աշխատության կարևոր կողմերից է նաև պիրիտի բարձր պարունակությամբ հումքի վերամշակման հետ կապված տեխնոլոգիական խնդիրների բացահայտումը և դրանց լուծման հնարավոր ուղիների ուսումնասիրությունը։ Ներկայացված նյութը կարող է արժեքավոր լինել լեռնամետալուրգիայի և հանքահարստացման ոլորտների մասնագետների, մետալուրգների, հանքային հումքի վերամշակմամբ զբաղվող հետազոտողների, ինժեներների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։ Այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել բազմամետաղային հանքային հումքի համալիր վերամշակման գիտատեխնիկական մոտեցումների, մետաղների կորզման արդյունավետության բարձրացման և տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործման վերաբերյալ։