Ամուսինների անձնային անբարենպաստ որակները որպես կոնֆլիկտների և ամուսնալուծությունների հոգեբանական նախադրյալներ

Медицина

Գիրքը նվիրված է երեխաների բնածին գլաուկոմայի բուժման ժամանակ կիրառվող ժամանակակից վիրաբուժական միջամտությունների համեմատական ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունում վերլուծվում են հիվանդության զարգացման առանձնահատկությունները, վաղ ախտորոշման նշանակությունը, վիրահատական բուժման տարբեր մեթոդները և դրանց արդյունավետության գնահատման չափանիշները։ Քննարկվում են տարբեր վիրաբուժական մոտեցումների տեխնիկաները, ցուցումները, հնարավոր բարդությունները, հետվիրահատական արդյունքները և տեսողական ֆունկցիայի պահպանմանն ուղղված ռազմավարությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բուժման մեթոդի ընտրության անհատականացմանը՝ հաշվի առնելով երեխայի տարիքը, հիվանդության փուլը, աչքի կառուցվածքային առանձնահատկությունները և կլինիկական ընթացքը։ Գիրքը ներկայացնում է ակնաբուժական վիրաբուժության ոլորտում կիրառվող ժամանակակից մոտեցումների վերլուծություն և կարող է օգտակար լինել ակնաբույժների, մանկական ակնաբույժների, վիրաբույժների, բժշկական բուհերի դասախոսների, կլինիկական օրդինատորների, ուսանողների և ակնաբուժության ոլորտով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

История

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է 1991-2010 թվականներին Թուրքիայի և Ադրբեջանի միջև ձևավորված ու զարգացած քաղաքական համագործակցության ուսումնասիրությանը՝ դրա հիմնական փուլերի, շարժառիթների, ուղղությունների և տարածաշրջանային նշանակության համակողմանի վերլուծությամբ։ Հետազոտությունը դիտարկում է երկու պետությունների հարաբերությունները Խորհրդային Միության փլուզումից և Ադրբեջանի անկախության վերականգնումից հետո ձևավորված նոր աշխարհաքաղաքական պայմանների շրջանակում։ Այդ ժամանակաշրջանում Թուրքիայի և Ադրբեջանի միջև հարաբերությունները աստիճանաբար ընդլայնվել են՝ ընդգրկելով քաղաքական, դիվանագիտական, տնտեսական, ռազմավարական և տարածաշրջանային համագործակցության տարբեր ոլորտներ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է երկու երկրների արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունների ուսումնասիրությունը և այն գործոնների բացահայտումը, որոնք նպաստել են դրանց միջև սերտ կապերի ձևավորմանը։ Քննության են առնվում պատմամշակութային, լեզվական և էթնոմշակութային ընդհանրությունները, ինչպես նաև փոխադարձ քաղաքական և տնտեսական շահերը, որոնք նշանակալի դեր են ունեցել երկկողմ հարաբերությունների զարգացման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 1990-ական թվականների սկզբի քաղաքական գործընթացներին, երբ անկախ Ադրբեջանի համար կարևոր էր միջազգային կապերի և արտաքին քաղաքական հենարանների ձևավորումը, իսկ Թուրքիան ձգտում էր ընդլայնել իր ազդեցությունը Հարավային Կովկասում և ամրապնդել հարաբերությունները նորանկախ թյուրքալեզու պետությունների հետ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության ազդեցությանը երկկողմ հարաբերությունների վրա, քանի որ այդ խնդիրը կարևոր տեղ է զբաղեցրել Թուրքիայի և Ադրբեջանի արտաքին քաղաքական օրակարգերում և էականորեն ազդել է տարածաշրջանային փոխհարաբերությունների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննարկվել սահմանների և հաղորդակցության, էներգետիկ համագործակցության, տրանսպորտային միջանցքների և տարածաշրջանային նախագծերի հարցերը, որոնք 1990-ականների վերջին և 2000-ականներին աստիճանաբար դարձան երկու երկրների ռազմավարական համագործակցության կարևոր բաղադրիչներ։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև միջազգային և տարածաշրջանային կազմակերպությունների շրջանակում Թուրքիայի ու Ադրբեջանի դիրքորոշումների փոխհամաձայնեցման, փոխադարձ քաղաքական աջակցության և արտաքին քաղաքական նախաձեռնությունների ուսումնասիրությունը։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են երկկողմ հարաբերությունները վերածվել ավելի լայն ռազմավարական գործընկերության և ինչպես են այդ հարաբերությունները ներգործել Հարավային Կովկասի ուժերի դասավորության վրա։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են համագործակցության սահմանափակումներն ու հակասությունները՝ հաշվի առնելով տարածաշրջանի այլ պետությունների շահերը, միջազգային դերակատարների ազդեցությունը և Թուրքիայի ու Ադրբեջանի արտաքին քաղաքականությունների փոփոխվող առաջնահերթությունները։ 1991-2010 թվականների ժամանակահատվածի ընտրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու հարաբերությունների ձևավորման սկզբնական փուլից մինչև ավելի ինստիտուցիոնալացված և բազմաոլորտ համագործակցության անցման գործընթացին։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, տարածաշրջանային ուսումնասիրությունների հետազոտողներին, դիվանագետներին և Հարավային Կովկասի աշխարհաքաղաքական զարգացումներով հետաքրքրվող ուսանողներին ու ընթերցողներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես Թուրքիայի և Ադրբեջանի հարաբերությունների պատմական զարգացման տրամաբանությունը, դրանց քաղաքական ու ռազմավարական հիմքերը և տարածաշրջանային գործընթացների վրա ունեցած ազդեցությունը հասկանալու տեսանկյունից։

Религия

Այս հրատարակությունը պատկանում է կրոնական և օրացուցային գրականության այն տեսակին, որը նախատեսված է ընտանիքի առօրյա կյանքում ժամանակի կազմակերպման և քրիստոնեական տոնացույցին հետևելու համար։ Ընտանեկան օրացույցները պատմականորեն ծառայել են որպես գործնական տեղեկատուներ՝ օգնելով ընթերցողներին կողմնորոշվել տարվա օրերի, եկեղեցական տոների և կրոնական հիշատակի օրերի հաջորդականության մեջ։ Քրիստոնեական ավանդության մեջ տոնացույցը կարևոր նշանակություն ունի, քանի որ եկեղեցական տարին կառուցվում է Հիսուս Քրիստոսի կյանքի, փրկագործության և քրիստոնեական հավատքի առանցքային իրադարձությունների հիշատակման շուրջ։ Մեծ տոների առանձնացումը հնարավորություն է տալիս ընդգծելու այն օրերի հոգևոր և ծիսական նշանակությունը, որոնք հատուկ տեղ են զբաղեցնում եկեղեցական կյանքում և հավատացյալների ընտանեկան սովորույթներում։ Նման օրացույցները կարող են ներառել տոնական օրերի նշումներ, եկեղեցական հիշատակությունների վերաբերյալ տեղեկություններ և ժամանակի հաշվարկման համար անհրաժեշտ գործնական տվյալներ՝ նպաստելով կրոնական կյանքի կազմակերպվածությանը։ Ընտանեկան օգտագործման համար նախատեսված լինելը մատնանշում է հրատարակության գործնական ուղղվածությունը և դրա հնարավոր նշանակությունը տարբեր սերունդների համար հասկանալի ու հասանելի կրոնական տեղեկությունների փոխանցման գործում։ Ընտանիքում օրացույցի կիրառումը կարող էր նպաստել եկեղեցական տոների պահպանմանը, կրոնական սովորույթների շարունակականությանը և քրիստոնեական ավանդույթների փոխանցմանը երեխաներին ու երիտասարդներին։ Այս տեսակի հրատարակությունները կարևոր տեղ են զբաղեցնում նաև տպագիր մշակույթի պատմության մեջ, քանի որ համադրում են առօրյա կիրառական նշանակությունը և հոգևոր-մշակութային բովանդակությունը։ XIX դարում հայերեն օրացույցների հրատարակումը նպաստել է ժամանակի հաշվարկման, եկեղեցական կյանքի և ընտանեկան ընթերցանության հետ կապված տեղեկությունների տարածմանը հայախոս համայնքներում։ Վիեննայի հայ տպագրական միջավայրում լույս տեսած նման գրքերը հետաքրքրություն են ներկայացնում նաև հայկական սփյուռքի մշակութային կյանքի, տպագրական գործունեության և կրոնական գրականության շրջանառության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել հայ գրքի պատմությամբ, եկեղեցական տոնացույցով, պատմական օրացույցներով և XIX դարի հայ համայնքների առօրյա մշակույթով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես էին փոքրածավալ տպագիր նյութերը ծառայում ոչ միայն տեղեկություն փոխանցելու, այլև կրոնական ինքնության ու ավանդույթների պահպանման նպատակին։ Միաժամանակ, առանց ամբողջական բնագրի ուսումնասիրության հնարավոր չէ հստակ նշել օրացույցում ընդգրկված տոների ցանկը, ամսաթվերի համակարգը, հավելվածի բովանդակությունը կամ լրացուցիչ տեղեկությունների առկայությունը։ Ընդհանուր առմամբ, այս հրատարակությունը կարելի է բնութագրել որպես ընտանեկան կիրառության համար նախատեսված կրոնական օրացույց, որն արտացոլում է քրիստոնեական տոնացույցի կարևորությունը հայերեն տպագիր մշակույթի և ընտանեկան հոգևոր կյանքի համատեքստում։

Психология

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է նույնականացման գործընթացը որպես անձի վարքի ձևավորման կարևոր սոցիալ-հոգեբանական գործոն՝ ընդգծելով, թե ինչպես է անհատը ներքինացնում սոցիալական խմբերի, դերերի և նշանակալի անձանց արժեքներն ու նորմերը։ Վերլուծվում են նույնականացման հիմնական տեսակները՝ ծնողական, խմբային, մասնագիտական և մշակութային, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը ինքնագիտակցության, վարքային մոդելների և սոցիալական ադապտացիայի վրա։ Նյութը քննարկում է նաև սոցիալականացման մեխանիզմները, որոնց միջոցով ձևավորվում են անհատի արժեքային համակարգը և վարքային ռազմավարությունները՝ ընտանիքի, կրթական միջավայրի և հասարակական խմբերի ազդեցության ներքո։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես նույնականացումը կարող է ինչպես նպաստել սոցիալական ինտեգրմանը, այնպես էլ առաջացնել կոնֆլիկտներ ինքնության մակարդակում՝ կախված տարբեր սոցիալական դերերի և սպասումների հակասություններից։ Աշխատանքը օգտակար է հոգեբանների, սոցիոլոգների և կրթության ոլորտի մասնագետների համար՝ առաջարկելով տեսական և կիրառական պատկերացում անձի վարքի ձևավորման սոցիալ-հոգեբանական հիմքերի վերաբերյալ։

Другие предметы

Diplomacy-ը համարվում է միջազգային հարաբերությունների և պետական դիվանագիտության դասական աշխատություններից մեկը, որտեղ հեղինակը՝ նախկին ԱՄՆ պետքարտուղար Հենրի Քիսինջերը, ներկայացնում է ուժային քաղաքականության պատմական զարգացումը և մեծ պետությունների միջև հարաբերությունների տրամաբանությունը՝ սկսած Վեստֆալյան համակարգից մինչև 20-րդ դարի վերջի աշխարհաքաղաքական իրադարձություններ։ Գրքում մանրամասն վերլուծվում է, թե ինչպես են տարբեր դարաշրջաններում պետությունները կառուցել իրենց արտաքին քաղաքականությունը՝ հավասարակշռելով ուժը, անվտանգությունը և ազգային շահերը, ինչպես նաև ինչպես է ձևավորվել «ռեալպոլիտիկ» մոտեցումը, որի հիմքում դրված է ոչ թե գաղափարախոսությունը, այլ ուժային հաշվարկը և գործնական արդյունքը։ Քիսինջերը անդրադառնում է Եվրոպայի դասական դիվանագիտությանը, օրինակ՝ Մետեռնիխի և Բիսմարկի համակարգերին, և ցույց է տալիս, թե ինչպես են այդ մոդելները ազդել ժամանակակից միջազգային կարգի վրա։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև Սառը պատերազմի շրջանին, ԱՄՆ-ի արտաքին քաղաքականությանը, Չինաստանի հետ հարաբերությունների բացմանը և Խորհրդային Միության հետ ռազմավարական մրցակցությանը՝ ընդգծելով, թե ինչպես են առաջնորդները ձևավորում պատմությունը՝ միաժամանակ սահմանափակված լինելով ուժերի իրական հարաբերակցությամբ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ոչ միայն պատմական վերլուծություն է, այլ նաև քաղաքական մտածողության ձեռնարկ, որը փորձում է բացատրել, թե ինչպես է կայունություն պահպանվում միջազգային համակարգում՝ հաճախ հակասությունների և բարդ փոխզիջումների միջոցով։

Лингвистика

Հայագիտության զուգահեռականներում-ը հայագիտական ուղղվածության տեսական և վերլուծական աշխատություն է, որը նպատակ ունի դիտարկել հայ ժողովրդի պատմության, լեզվի, մշակույթի և ինքնության ուսումնասիրությունը համեմատական և միջգիտակարգային դիտանկյունից՝ ընդգրկելով տարբեր գիտական դպրոցների մոտեցումները և հետազոտական մեթոդաբանությունները, աշխատությունում քննարկվում են հայագիտության զարգացման հիմնական փուլերը, արևելյան և արևմտյան գիտական ավանդույթների ազդեցությունը, ինչպես նաև այն, թե ինչպես են տարբեր պատմագիտական և լեզվաբանական դպրոցներ մեկնաբանել Հայաստանի և հայ ժողովրդի պատմական փորձը, առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համեմատական ուսումնասիրություններին՝ հայ և հարևան ժողովուրդների պատմության, լեզվական կապերի, մշակութային փոխազդեցությունների և տարածաշրջանային քաղաքակրթական գործընթացների միջև, միաժամանակ վերլուծվում են հայագիտության արդի մարտահրավերները՝ գլոբալ գիտական միջավայրում ինքնության պահպանման, աղբյուրագիտական մոտեցումների արդիականացման և միջգիտակարգային համագործակցության զարգացման համատեքստում, աշխատությունը ընդգծում է, որ հայագիտությունը ոչ միայն ազգային գիտական ուղղություն է, այլ նաև միջազգային գիտական դաշտի մաս, որտեղ հայ ժողովրդի ուսումնասիրությունը դիտարկվում է ավելի լայն քաղաքակրթական և համեմատական շրջանակներում։