Готовые материалы

Աշխատությունը նվիրված է անցումային հասարակության սոցիալ-տնտեսական պայմաններում արդյունավետ գործարար գործունեության ձևավորմանը նպաստող սոցիալական և հոգեբանական նախադրյալների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գործարարի անձնային առանձնահատկությունների, սոցիալական միջավայրի, արժեքային կողմնորոշումների, մոտիվացիայի և տնտեսական վարքագծի փոխկապակցվածությունն է։ Անցումային հասարակությունը դիտարկվում է որպես արագ փոփոխվող միջավայր, որտեղ տնտեսական հարաբերությունների, սեփականության ձևերի, կառավարման սկզբունքների և սոցիալական նորմերի վերափոխումը կարող է նոր պահանջներ առաջադրել ձեռնարկատիրական գործունեությամբ զբաղվող անձանց։ Այս պայմաններում արդյունավետ գործարարությունը կապված է ոչ միայն մասնագիտական գիտելիքների և ֆինանսական ռեսուրսների, այլև փոփոխություններին հարմարվելու, անորոշության պայմաններում որոշումներ կայացնելու, հաղորդակցվելու, պատասխանատվություն ստանձնելու և սեփական գործունեությունը նպատակային կազմակերպելու կարողությունների հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ձեռքբերումների մոտիվացիան, ինքնուրույնությունը, նախաձեռնողականությունը, ինքնավստահությունը, ստեղծագործական մտածողությունը, սոցիալական ակտիվությունը և համագործակցային վարքագիծը՝ որպես գործարար գործունեության հետ կապված հոգեբանական հատկանիշներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ռիսկի ընկալմանը և որոշումների կայացման առանձնահատկություններին՝ տարբերակելով հիմնավորված ձեռնարկատիրական նախաձեռնությունը չհաշվարկված վարքագծից։ Կարևորվում է նաև գործարարի սոցիալական կապերի, վստահության, մասնագիտական հաղորդակցության և հասարակության մեջ ձեռնարկատիրության նկատմամբ ձևավորված վերաբերմունքի ազդեցությունը։ Անցումային հասարակությունում տնտեսական և սոցիալական ինստիտուտների փոփոխությունները կարող են անդրադառնալ մարդկանց սպասումների, աշխատանքի նկատմամբ վերաբերմունքի և հաջողության վերաբերյալ պատկերացումների վրա, ինչն իր հերթին ազդում է գործարար վարքագծի ձևավորման վրա։ Հետազոտության առանձին ուղղություն կարող է լինել արդյունավետ գործունեության և անձի արժեքային համակարգի հարաբերակցությունը՝ ներառելով մասնագիտական պատասխանատվությունը, գործարար էթիկան և գործընկերային հարաբերությունների կառուցման սկզբունքները։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև կրթության, մասնագիտական փորձի, ընտանեկան ու սոցիալական միջավայրի և կազմակերպական մշակույթի դերը ձեռնարկատիրական կարողությունների զարգացման գործում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սոցիալական հոգեբանության, տնտեսական հոգեբանության, ձեռնարկատիրության և կազմակերպական վարքագծի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել փոփոխվող հասարակական պայմաններում արդյունավետ գործարար գործունեության ձևավորմանը նպաստող հիմնական սոցիալ-հոգեբանական գործոնները։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության հանրային և մասնավոր ռադիոընկերությունների ծրագրային քաղաքականության ձևավորման առանձնահատկությունների, հիմնական հիմնախնդիրների և զարգացման միտումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ռադիոհեռարձակման բովանդակային կառուցվածքն է, հաղորդումների թեմատիկ և ժանրային բազմազանությունը, լսարանի պահանջների հաշվառումը, տեղեկատվական ու մշակութային գործառույթների իրականացումը և տարբեր սեփականության ձև ունեցող ռադիոընկերությունների ծրագրային առաջնահերթությունների տարբերությունները։ Հանրային ռադիոհեռարձակումը կարող է դիտարկվել հանրային նշանակություն ունեցող տեղեկատվության, կրթական և մշակութային բովանդակության տարածման տեսանկյունից, մինչդեռ մասնավոր ռադիոընկերությունների գործունեության վրա զգալի ազդեցություն կարող են ունենալ լսարանի ներգրավման, մրցակցության, գովազդային շուկայի և առևտրային արդյունավետության գործոնները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել լրատվական, երաժշտական, հասարակական-քաղաքական, մշակութային, կրթական և ժամանցային հաղորդումների հարաբերակցությունը, եթերաժամի կազմակերպման սկզբունքները և տարբեր լսարանների համար նախատեսված ծրագրերի առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է ծրագրային քաղաքականության վրա խմբագրական սկզբունքների, մասնագիտական չափանիշների, մեդիա շուկայի և տեխնոլոգիական փոփոխությունների ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Առանձին ուշադրության է արժանի թվային տեխնոլոգիաների և համացանցային հարթակների տարածումը, որի հետևանքով ավանդական ռադիոն աստիճանաբար ընդլայնում է իր գործունեությունը՝ բովանդակություն առաջարկելով նաև առցանց հեռարձակման, փոդքաստների, կայքերի և սոցիալական հարթակների միջոցով։ Այս փոփոխությունները կարող են վերափոխել ոչ միայն հաղորդումների տարածման եղանակները, այլև լսարանի հետ փոխգործակցության ձևերը և ծրագրային բովանդակության կառուցման սկզբունքները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է նաև հանրային հետաքրքրության, լսարանի պահանջարկի և մեդիա կազմակերպությունների ծրագրային նպատակների միջև հարաբերակցության գնահատումը։ Կարող են ուսումնասիրվել հայկական ռադիոշուկայի մրցակցային միջավայրը, մասնագիտական ռեսուրսները, տեղական բովանդակության ստեղծման հնարավորությունները և նոր հաղորդաձևերի զարգացման հեռանկարները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մեդիագիտության, ռադիոլրագրության, հաղորդակցության տեսության և մեդիա կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել հանրային ու մասնավոր ռադիոընկերությունների ծրագրային քաղաքականության առանձնահատկությունները և ռադիոհեռարձակման զարգացման հիմնական ուղղությունները փոփոխվող տեղեկատվական միջավայրում։

Աշխատությունը նվիրված է բազմաչափ բազմանդամային միջարկման տեսության և հանրահաշվական կորերի հատման կետերի պատիկության հետ կապված մաթեմատիկական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում բազմափոփոխական բազմանդամների միջոցով տրված տվյալների վերականգնման, միջարկման հանգույցների համակարգերի հատկությունների և համապատասխան բազմանդամային տարածքներում լուծումների գոյության ու միակության պայմանների վերլուծությունն է։ Միաչափ միջարկման համեմատ բազմաչափ դեպքում խնդրի կառուցվածքը զգալիորեն բարդանում է, քանի որ հանգույցների ոչ միայն քանակը, այլև դրանց երկրաչափական դասավորությունն էական նշանակություն կարող է ունենալ միջարկող բազմանդամի գոյության և միակության համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հանգույցների այնպիսի համակարգեր, որոնց համար նախապես տրված արժեքներով հնարավոր է կառուցել սահմանված աստիճանի բազմաչափ բազմանդամ, ինչպես նաև պարզաբանվել այդ համակարգերի հանրահաշվական և երկրաչափական հատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում միջարկման խնդիրների և հանրահաշվական կորերի փոխկապակցվածությանը, քանի որ հանգույցների տեղակայումը որոշակի կորերի վրա կարող է էական ազդեցություն ունենալ միջարկման համակարգի կառուցվածքի վրա։ Աշխատանքի մյուս կարևոր ուղղությունը կորերի հատման կետի պատիկության ուսումնասիրությունն է։ Պատիկությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ճշգրիտ նկարագրելու երկու կորերի տեղային փոխհարաբերությունը՝ տարբերակելով սովորական հատումը այն դեպքերից, երբ կորերն ունեն ավելի բարձր կարգի հպում կամ հատման առանձնահատուկ կառուցվածք։ Այս խնդիրը կարող է ուսումնասիրվել բազմանդամների տեղային հատկությունների, ածանցյալների, հանրահաշվական հավասարումների և համապատասխան երկրաչափական կառուցվածքների միջոցով։ Կարևորվում է նաև հատման պատիկությունների և բազմանդամային միջարկման հանգույցների միջև հնարավոր կապերի բացահայտումը, ինչը թույլ է տալիս հանրահաշվական երկրաչափության գաղափարները կիրառել միջարկման տեսության խնդիրների ուսումնասիրության մեջ։ Հետազոտությունը կարող է ներառել համապատասխան թեորեմների ընդհանրացումներ, հատուկ հանգույցային համակարգերի հատկությունների վերլուծություն և տարբեր երկրաչափական դեպքերի համեմատություն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բազմաչափ բազմանդամային միջարկման, հանրահաշվական երկրաչափության և բազմափոփոխական բազմանդամների տեսության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով խորացնել միջարկման հանգույցների կառուցվածքի և հանրահաշվական կորերի հատման տեղային հատկությունների միջև առկա կապերի մաթեմատիկական ըմբռնումը։

Աշխատությունը նվիրված է Շուշիի քաղաքային միջավայրի պատմական ձևավորման, տարածական կառուցվածքի զարգացման և ճարտարապետական ժառանգության վերականգնման տեսական ու նախագծային հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում պատմական քաղաքի հատակագծային կառուցվածքի, փողոցային ցանցի, բնակելի թաղամասերի, հասարակական տարածքների, առանձին շենքերի և քաղաքային համայնապատկերի փոխկապակցվածությունն է։ Քաղաքաշինական զարգացումը դիտարկվում է պատմական տարբեր ժամանակաշրջաններում ձևավորված կառուցվածքային շերտերի համատեքստում՝ նպատակ ունենալով բացահայտել այն հատկանիշները, որոնք պայմանավորել են քաղաքի տարածական կազմակերպումն ու ճարտարապետական կերպարը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պատմական կառուցապատման և նոր քաղաքաշինական միջամտությունների հարաբերակցությանը, քանի որ պատմամշակութային միջավայր ունեցող բնակավայրերում զարգացման ծրագրերը պահանջում են ժառանգության պահպանման և ժամանակակից քաղաքային պահանջների միջև հավասարակշռված մոտեցում։ Ռեաբիլիտացիան դիտարկվում է որպես համալիր գործընթաց, որը կարող է ներառել պատմական քաղաքային հյուսվածքի պահպանությունը, վնասված կամ փոփոխված տարածքների վերականգնման սկզբունքների մշակումը, հանրային տարածքների բարեկարգումը և ենթակառուցվածքների արդիականացման հնարավորությունների գնահատումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել պատմական քարտեզները, հատակագծերը, ճարտարապետական փաստագրությունը և քաղաքաշինական այլ աղբյուրներ՝ քաղաքի կառուցվածքային փոփոխությունները և զարգացման հիմնական փուլերը վերականգնելու նպատակով։ Կարևորվում է նաև առանձին հուշարձանների պահպանությունը քաղաքի ամբողջական միջավայրից չառանձնացնելու սկզբունքը, քանի որ պատմական քաղաքի արժեքը ձևավորվում է ոչ միայն առանձին շինություններով, այլև դրանց փոխադարձ կապերով, փողոցների ու հրապարակների կառուցվածքով և ընդհանուր տարածական կազմակերպմամբ։ Առանձին ուղղություն է պատմական միջավայրի պահպանման, ժամանակակից գործառույթների ինտեգրման և կայուն քաղաքային զարգացման սկզբունքների համադրումը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ռեաբիլիտացիան դիտարկել ոչ միայն որպես ֆիզիկական վերականգնում, այլև որպես պատմական միջավայրի շարունակականության և քաղաքային տարածքի կենսունակության պահպանման խնդիր։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է քաղաքաշինության պատմության, ճարտարապետության, պատմամշակութային ժառանգության պահպանության և քաղաքային վերականգնման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել պատմական քաղաքային միջավայրի ուսումնասիրման և վերականգնման գիտականորեն հիմնավորված սկզբունքներ։

Աշխատությունը նվիրված է 1999–2018 թվականներին Հայաստանի Հանրապետության և Լեհաստանի Հանրապետության միջև հարաբերությունների ձևավորման ու զարգացման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքական երկխոսության, տնտեսական համագործակցության, միջխորհրդարանական կապերի, մշակութային ու գիտակրթական փոխգործակցության և պայմանագրաիրավական դաշտի զարգացման գործընթացներն են։ Երկու պետությունների միջև դիվանագիտական հարաբերությունները հաստատվել էին դեռևս 1992 թվականին, իսկ ուսումնասիրվող ժամանակաշրջանում դրանք աստիճանաբար համալրվեցին նոր համաձայնագրերով, փոխադարձ պաշտոնական այցելություններով և համագործակցության տարբեր ձևաչափերով։ 1999 թվականին ստորագրվեցին, մասնավորապես, կրկնակի հարկումը բացառելուն և զբոսաշրջության ոլորտում համագործակցությանը վերաբերող փաստաթղթեր, հետագա տարիներին՝ պաշտպանության, հանցավորության դեմ պայքարի, տնտեսական համագործակցության և միջազգային ավտոմոբիլային փոխադրումների վերաբերյալ համաձայնագրեր։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել բարձր մակարդակի քաղաքական շփումների ուսումնասիրությունը. 1999–2018 թվականներին տեղի են ունեցել Հայաստանի նախագահի, վարչապետի, Ազգային ժողովի նախագահի և արտաքին գործերի նախարարի մի շարք այցելություններ Լեհաստան, ինչպես նաև լեհ բարձրաստիճան պաշտոնյաների այցելություններ Հայաստան։ Առանձին ուղղություն է տնտեսական կապերի զարգացումը՝ առևտրաշրջանառության, ներդրումային համագործակցության և գործարար հարաբերությունների տեսանկյունից։ Միաժամանակ տվյալ ժամանակահատվածի ավարտին տնտեսական համագործակցության ծավալը համեմատաբար սահմանափակ էր. Լեհաստանի պաշտոնական տվյալներով՝ 2018 թվականին Լեհաստանին բաժին էր ընկնում Հայաստանի արտաքին առևտրաշրջանառության 0.71 տոկոսը։ Կարևորվում է նաև Լեհաստանի՝ որպես Եվրոպական միության անդամ պետության հետ Հայաստանի փոխգործակցության ուսումնասիրությունը, հատկապես ԵՄ Արևելյան գործընկերության և Հայաստան–ԵՄ հարաբերությունների զարգացման համատեքստում։ 2017 թվականին երկու երկրների արտաքին գործերի նախարարները, դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման 25-ամյակի առիթով, ընդգծում էին բարձր մակարդակի այցելությունների և կանոնավոր քաղաքական երկխոսության միջոցով ձևավորված համագործակցության հիմքը։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև Լեհաստանի հայկական համայնքի պատմական և ժամանակակից դերի գնահատումը. պաշտոնական երկկողմ շփումներում այն բազմիցս ներկայացվել է որպես երկու հասարակությունների միջև կապող օղակ։ 2018 թվականին արտաքին գործերի նախարարների հանդիպման ընթացքում քննարկվել են ինչպես երկկողմ ու բազմակողմ համագործակցության հարցերը, այնպես էլ Հայաստան–ԵՄ գործընկերության զարգացման հնարավորությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս 1999–2018 թվականների հայ-լեհական հարաբերությունները դիտարկել որպես բազմաոլորտ միջպետական փոխգործակցության գործընթաց՝ բացահայտելով դրա քաղաքական, տնտեսական, իրավական և մշակութային բաղադրիչների զարգացման առանձնահատկությունները։

Աշխատությունը նվիրված է բնագիտության բուսաբանական բաժնի տարբերակված ուսուցման մանկավարժական և մեթոդական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը հատուկ կրթական աջակցություն տրամադրող դպրոցական միջավայրում։ Հետազոտության կենտրոնում սովորողների անհատական կրթական կարիքներին, ճանաչողական հնարավորություններին, ուսուցման տեմպին և գիտելիքների յուրացման առանձնահատկություններին համապատասխան դասավանդման կազմակերպումն է։ Բույսերի վերաբերյալ ուսումնական նյութը դիտարկվում է որպես բնության մասին համակարգված պատկերացումների ձևավորման կարևոր միջոց, որի միջոցով սովորողները կարող են ճանաչել բույսերի հիմնական կառուցվածքային առանձնահատկությունները, կենսագործունեությունը, բազմազանությունը, շրջակա միջավայրի հետ կապերը և մարդու կյանքում դրանց նշանակությունը։ Տարբերակված ուսուցման շրջանակում կարևորվում է ուսումնական նյութի մատչելի ներկայացումը, առաջադրանքների բարդության աստիճանական փոփոխությունը և սովորողների անհատական առաջընթացի հաշվառումը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել տեսողական նյութերի, բնական առարկաների դիտարկման, պարզ փորձերի, գործնական առաջադրանքների, նկարների, սխեմաների և ուսուցողական խաղերի կիրառման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տեսական գիտելիքը առօրյա փորձի հետ կապելուն, քանի որ բույսերի անմիջական դիտարկումը և դրանց մասին գործնական գործունեությունը կարող են նպաստել հասկացությունների ավելի կայուն յուրացմանը։ Կարող են դիտարկվել նաև ուսումնական նյութի փոքր փուլերի բաժանման, կրկնության, ամրապնդման և անհատական աջակցության մեթոդները՝ յուրաքանչյուր սովորողի համար հասանելի ուսումնական միջավայր ձևավորելու նպատակով։ Կարևորվում է ուսուցչի կողմից սովորողների կրթական առաջընթացի շարունակական գնահատումը, որի արդյունքների հիման վրա հնարավոր է փոփոխել առաջադրանքների ծավալը, բարդությունը և ներկայացման եղանակները։ Բուսաբանական գիտելիքների յուրացումը կարող է նպաստել ոչ միայն առարկայական գիտելիքների ձևավորմանը, այլև դիտողականության, համեմատելու, դասակարգելու, պատճառահետևանքային կապեր բացահայտելու և բնության նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունք զարգացնելու կարողություններին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բնագիտության դասավանդման մեթոդիկայի, հատուկ մանկավարժության և տարբերակված ուսուցման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով հիմնավորել բուսաբանական նյութի արդյունավետ ու սովորողների անհատական կարիքներին համապատասխան ուսուցման մանկավարժական պայմանները։

Աշխատությունը նվիրված է շերտավոր առաձգական մարմինների լարվածադեֆորմացիոն վիճակի տեսական ուսումնասիրությանը հակահարթ դեֆորմացիայի և ոլորման պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում բազմաշերտ կառուցվածքների մեխանիկական վարքն է՝ հաշվի առնելով առանձին շերտերի առաձգական հատկությունների տարբերությունները, դրանց փոխազդեցությունը և արտաքին բեռնավորման բնույթը։ Շերտավոր մարմինները դիտարկվում են որպես տարբեր մեխանիկական բնութագրերով նյութերից կազմված համակարգեր, որոնցում լարումների և դեֆորմացիաների բաշխումը կարող է էապես տարբերվել համասեռ առաձգական մարմինների համապատասխան պատկերից։ Հակահարթ դեֆորմացիայի դեպքում ուսումնասիրվում է այնպիսի վիճակ, երբ հիմնական տեղաշարժը տեղի է ունենում դիտարկվող հարթությանը ուղղահայաց ուղղությամբ, ինչը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել կառուցվածքի սահքային վարքի կարևոր օրինաչափությունները։ Ոլորման խնդիրներում ուշադրությունը կենտրոնացվում է արտաքին ոլորող ազդեցությունների հետևանքով առաջացող տեղաշարժերի, սահքային լարումների և դեֆորմացիաների տարածական բաշխման վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ձևակերպվել առաձգականության տեսության համապատասխան սահմանային խնդիրները և ուսումնասիրվել դրանց լուծումները տարբեր երկրաչափական ու նյութական պայմաններում։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն շերտերի սահմաններում կիրառվող համակցման պայմանները, քանի որ դրանց միջոցով ապահովվում է հարակից նյութերի մեխանիկական փոխազդեցության նկարագրությունը։ Կարող է ուսումնասիրվել շերտերի հաստության, առաձգական պարամետրերի հարաբերակցության և մարմնի երկրաչափական կառուցվածքի ազդեցությունը լարվածադեֆորմացիոն վիճակի վրա։ Կարևորվում է նաև լարումների հնարավոր կենտրոնացման տիրույթների բացահայտումը, հատկապես տարբեր նյութերի սահմանների և կառուցվածքային առանձնահատկությունների շրջակայքում։ Վերլուծական և թվային մոտեցումների համադրումը հնարավորություն է տալիս համեմատելու տարբեր կառուցվածքային տարբերակների մեխանիկական արձագանքը և գնահատելու կիրառվող մոդելների ճշգրտությունը։ Նման խնդիրների ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի կոմպոզիտային և բազմաշերտ նյութերից պատրաստված ինժեներական տարրերի հաշվարկման համար, քանի որ դրանց հուսալիությունը մեծապես պայմանավորված է առանձին շերտերի և միջշերտային սահմանների մեխանիկական աշխատանքով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է առաձգականության տեսության, շարունակական միջավայրի մեխանիկայի, կոմպոզիտային նյութերի մեխանիկայի և կիրառական մաթեմատիկայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել շերտավոր առաձգական համակարգերի դեֆորմացման ու լարվածային վիճակի հիմնական օրինաչափությունները։

Աշխատությունը նվիրված է տարածականորեն սահմանափակ կառուցվածքներում ալիքային դաշտերի անոմալ ուժեղացման ֆիզիկական և մաթեմատիկական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն պայմաններն են, որոնց դեպքում սահմանափակ չափերով միջավայրերում տարածվող ալիքների ամպլիտուդը որոշակի հաճախականությունների, երկրաչափական բնութագրերի կամ նյութական պարամետրերի դեպքում կարող է էապես մեծանալ։ Նման երևույթները կապված են ալիքների բազմակի անդրադարձումների, միջամտության, ռեզոնանսային գործընթացների և կառուցվածքի սահմանների հետ փոխազդեցության հետ, ինչի հետևանքով ալիքային էներգիայի տարածական բաշխումը կարող է զգալիորեն տարբերվել անսահման կամ համասեռ միջավայրերում դիտվող պատկերից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել էլեկտրամագնիսական, ակուստիկական կամ այլ բնույթի ալիքային համակարգերի ընդհանուր մաթեմատիկական մոդելներ՝ առանձնացնելով այն օրինաչափությունները, որոնք կախված չեն ալիքի կոնկրետ ֆիզիկական բնույթից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կառուցվածքի երկրաչափության, սահմանային պայմանների, միջավայրի նյութական հատկությունների և արտաքին գրգռման հաճախականության ազդեցությանը։ Կարող են ուսումնասիրվել սեփական տատանման ձևերը և ռեզոնանսային հաճախականությունները՝ պարզելու, թե ինչպես է արտաքին ալիքային դաշտի փոխազդեցությունը համակարգի բնական ռեժիմների հետ հանգեցնում դաշտի տեղային կամ ընդհանուր ուժեղացման։ Կարևորվում է նաև դաշտի տարածական տեղայնացման խնդիրը, քանի որ սահմանափակ կառուցվածքի որոշ հատվածներում էներգիայի խտությունը կարող է զգալիորեն գերազանցել այլ տիրույթներում դիտվող արժեքները։ Մաթեմատիկական վերլուծությունը կարող է հիմնվել ալիքային հավասարումների, սպեկտրային խնդիրների և համապատասխան սահմանային պայմանների ուսումնասիրության վրա՝ հնարավորություն տալով որոշել համակարգի բնութագրերի և դաշտի արձագանքի միջև կապերը։ Թվային մոդելավորման կիրառումը կարող է լրացնել տեսական վերլուծությունը՝ ներկայացնելով ալիքային դաշտերի տարածական կառուցվածքը և դրանց փոփոխությունը տարբեր պարամետրերի դեպքում։ Նման հետազոտությունները կարևոր են ալիքատարների, ռեզոնատորների, ֆոտոնային և ակուստիկական կառուցվածքների ու այլ սահմանափակ ալիքային համակարգերի ֆիզիկայի համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ալիքների ֆիզիկայի, տատանումների և ռեզոնանսի տեսության, մաթեմատիկական ֆիզիկայի ու հաշվողական մոդելավորման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել սահմանափակ կառուցվածքներում ալիքային դաշտերի անոմալ ուժեղացման առաջացման հիմնական մեխանիզմներն ու օրինաչափությունները։

Աշխատությունը նվիրված է ագրարային ոլորտում ձեռնարկատիրական գործունեության ձևավորման և զարգացման տնտեսական, կազմակերպական ու կառավարչական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Արարատի մարզի գյուղատնտեսական տնտեսությունների և գործարար միջավայրի օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում գյուղատնտեսական ձեռնարկատիրության զարգացմանը նպաստող և այն սահմանափակող գործոններն են, արտադրական ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությունը, ֆինանսավորման հասանելիությունը, գյուղատնտեսական արտադրանքի իրացման հնարավորությունները և տնտեսավարող սուբյեկտների մրցունակության բարձրացման պայմանները։ Ագրարային ձեռնարկատիրությունը դիտարկվում է որպես գյուղական տարածքների սոցիալ-տնտեսական զարգացման կարևոր բաղադրիչ, որը փոխկապակցված է զբաղվածության, եկամուտների ձևավորման, գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության և շուկայական հարաբերությունների զարգացման հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել գյուղացիական տնտեսությունների և ագրարային կազմակերպությունների չափերը, արտադրական մասնագիտացումը, հողային ու աշխատանքային ռեսուրսների օգտագործումը, նյութատեխնիկական ապահովվածությունը և շուկաներին հասանելիությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ֆինանսական ռեսուրսների ներգրավման խնդիրներին, ներդրումային հնարավորություններին, վարկավորման պայմաններին և ձեռնարկատիրական ռիսկերի կառավարմանը, քանի որ գյուղատնտեսական գործունեությունը զգալիորեն կախված է ինչպես տնտեսական, այնպես էլ բնական և շուկայական գործոններից։ Կարևորվում է նաև արտադրողի և սպառողի միջև արդյունավետ տնտեսական կապերի ձևավորումը, գյուղատնտեսական արտադրանքի վերամշակման ու իրացման շղթաների զարգացումը և արտադրողների համագործակցության հնարավորությունների ընդլայնումը։ Արարատի մարզի օրինակով ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ձեռնարկատիրության զարգացման խնդիրները դիտարկել կոնկրետ տարածքային և գյուղատնտեսական առանձնահատկությունների համատեքստում՝ հաշվի առնելով արտադրության մասնագիտացումը և տեղական տնտեսական միջավայրը։ Առանձին ուղղություն կարող է լինել պետական աջակցության, խորհրդատվական ծառայությունների, ենթակառուցվածքների և գյուղատնտեսական կոոպերացիայի դերի գնահատումը՝ փոքր ու միջին տնտեսությունների տնտեսական կենսունակության բարձրացման տեսանկյունից։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև նորարարությունների, ժամանակակից տեխնոլոգիաների և կառավարման արդյունավետ մեթոդների ներդրման հնարավորությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ագրարային տնտեսագիտության, ձեռնարկատիրության, տարածքային զարգացման և գյուղատնտեսական կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ագրարային ձեռնարկատիրության զարգացման հիմնական խոչընդոտները և հիմնավորել դրանց հաղթահարման տնտեսական ու կազմակերպական հնարավոր ուղղությունները։

Աշխատությունը նվիրված է գիտական իմացության հիմնական մեթոդների կիրառման մանկավարժական և մեթոդական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը ֆիզիկայի ուսուցման գործընթացում։ Հետազոտության կենտրոնում սովորողների գիտական մտածողության, հետազոտական կարողությունների և ֆիզիկական երևույթները պատճառահետևանքային կապերով ընկալելու հմտությունների ձևավորումն է։ Ֆիզիկայի ուսուցումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես պատրաստի տեսական գիտելիքների փոխանցման գործընթաց, այլև որպես գիտական ճանաչողության տրամաբանությանը ծանոթանալու և այն ուսումնական գործունեության մեջ գործնականորեն կիրառելու հնարավորություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում դիտման, փորձի, համեմատության, չափման, վերլուծության, համադրման, վերացարկման, ընդհանրացման, մոդելավորման, վարկածի առաջադրման և ստուգման մեթոդներին։ Դրանց նպատակային կիրառումը կարող է օգնել սովորողներին հասկանալու, թե ինչպես են փորձնական տվյալներից ձևավորվում գիտական եզրահանգումներ, ինչպես են կառուցվում ֆիզիկական մոդելները և ինչպիսի կապ գոյություն ունի տեսական դրույթների ու փորձարարական փաստերի միջև։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել խնդրային ուսուցման, ֆիզիկական փորձերի, լաբորատոր աշխատանքների, ցուցադրական փորձերի և հետազոտական առաջադրանքների հնարավորությունները՝ գիտական մեթոդների յուրացումը կազմակերպելու տեսանկյունից։ Կարևորվում է սովորողի ակտիվ մասնակցությունը ճանաչողական գործընթացին, երբ նա ոչ միայն վերարտադրում է արդեն հայտնի գիտելիքը, այլև ձևակերպում է խնդիր, առաջարկում հնարավոր բացատրություններ, համադրում տվյալները և հիմնավորում ստացված եզրակացությունները։ Առանձին ուղղություն է մոդելավորման դերի ուսումնասիրությունը, քանի որ ֆիզիկական իրականության բազմաթիվ երևույթների բացատրությունը հիմնվում է իդեալականացված համակարգերի և մաթեմատիկական նկարագրությունների վրա։ Կարող է քննության առնվել նաև ուսուցչի դերը հետազոտական գործունեության կազմակերպման մեջ՝ որպես սովորողների ինքնուրույն մտածողությունն ուղղորդող և գիտական դատողության մշակույթ ձևավորող գործոն։ Գիտական իմացության մեթոդների համակարգված կիրառումը նպաստում է նաև քննադատական մտածողության զարգացմանը՝ սովորեցնելով տարբերակել ենթադրությունը, փորձարարական փաստը, մոդելը և տեսական եզրահանգումը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ֆիզիկայի դասավանդման մեթոդիկայի, մանկավարժության, գիտության մեթոդաբանության և հետազոտական ուսուցման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ֆիզիկայի դասավանդումը դարձնել գիտելիքի ակտիվ բացահայտման և գիտական մտածողության ձևավորման գործընթաց։

Աշխատությունը նվիրված է Էժեն Իոնեսկոյի դրամատուրգիական ժառանգության մեջ աբսուրդի և օտարացման երևույթների գեղարվեստական, փիլիսոփայական և թատերագիտական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն առանձնահատուկ աշխարհընկալումն է, որի միջոցով մարդկային գոյությունը ներկայացվում է որպես հակասություններով, հաղորդակցական խզումներով, անորոշությամբ և իրականության սովորական տրամաբանության խախտմամբ բնութագրվող վիճակ։ Աբսուրդը դիտարկվում է ոչ միայն որպես դրամատիկական կառուցվածքի կամ ոճական արտահայտչամիջոցների համակարգ, այլև որպես մարդու և շրջապատող աշխարհի միջև հարաբերությունների մեկնաբանման սկզբունք։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կերպարների օտարացմանը, նրանց միջև լիարժեք հաղորդակցության դժվարություններին, անհատի մեկուսացմանը և հասարակական միջավայրում սեփական ինքնության պահպանման խնդրին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննության առնվել երկխոսությունների կառուցվածքը, կրկնությունները, լեզվական կաղապարները, տրամաբանական կապերի խախտումները, գրոտեսկային իրավիճակները և պայմանական բեմական իրականությունը՝ բացահայտելու դրանց դերը աբսուրդի զգացողության ձևավորման մեջ։ Կարևորվում է հատկապես լեզվի գործառույթը, քանի որ խոսքը հաճախ դադարում է մարդկանց միջև արդյունավետ հաղորդակցության միջոց լինելուց և վերածվում է նրանց մեկուսացումն ու փոխադարձ անհասկացողությունը ընդգծող գեղարվեստական գործոնի։ Օտարացման խնդիրը կարող է ուսումնասիրվել նաև անձի և հասարակության հարաբերությունների տեսանկյունից՝ դիտարկելով զանգվածային վարքագծի, հասարակական կարծրատիպերի, անհատականության կորստի և իրականության նկատմամբ մարդու անզորության թեմաները։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև կատակերգականի և ողբերգականի փոխներթափանցմանը, քանի որ արտաքինից զավեշտական իրավիճակները հաճախ բացահայտում են գոյաբանական անհանգստության և մարդկային հարաբերությունների ճգնաժամի ավելի խոր շերտեր։ Իոնեսկոյի ստեղծագործական մեթոդի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզաբանելու նաև աբսուրդի թատրոնի գեղագիտական սկզբունքները և նրա տեղը XX դարի եվրոպական դրամատուրգիայի զարգացման մեջ։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է գրականագիտության, թատերագիտության, փիլիսոփայական մեկնաբանության և դրամայի տեսության մոտեցումները՝ բացահայտելով աբսուրդի ու օտարացման փոխկապակցվածությունը և դրանց նշանակությունը Իոնեսկոյի գեղարվեստական աշխարհի կառուցման մեջ։

Աշխատությունը նվիրված է գոտկասրբանային հատվածի տարբեր ախտահարումներ ունեցող հիվանդների նյարդավիրաբուժական օգնության նվազ ինվազիվ մոտեցումների կլինիկական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն ժամանակակից մեթոդներն են, որոնց նպատակն է անհրաժեշտ վիրաբուժական արդյունքը ապահովել հնարավորինս սահմանափակ միջամտությամբ և շրջակա առողջ հյուսվածքների նվազ վնասմամբ։ Գոտկասրբանային հատվածի ախտահարումները կարող են ուղեկցվել ցավային, շարժողական և նյարդաբանական տարբեր խանգարումներով, ուստի բուժման ռազմավարության ընտրության համար կարևոր նշանակություն ունեն հիվանդի կլինիկական վիճակի, ախտահարման բնույթի և պատկերային հետազոտությունների համալիր գնահատումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հիվանդների ընտրության չափանիշներին և տարբեր կլինիկական իրավիճակներում նվազ ինվազիվ նյարդավիրաբուժական մոտեցումների կիրառելիության գնահատմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել բուժման արդյունքները՝ դիտարկելով նյարդաբանական ախտանշանների փոփոխությունը, ցավային համախտանիշի նվազումը, շարժունակության վերականգնումը, հիվանդանոցային հսկողության տևողությունը և հետագա վերականգնման ընթացքը։ Կարևորվում է նաև միջամտությունների անվտանգության գնահատումը և հետվիրահատական բարդությունների ընդհանուր վերլուծությունը՝ տարբեր մեթոդների առավելություններն ու սահմանափակումները պարզաբանելու նպատակով։ Նվազ ինվազիվ մոտեցումների ուսումնասիրությունը կապված է նաև ժամանակակից պատկերային և տեխնիկական միջոցների զարգացման հետ, որոնք հնարավորություն են տալիս բարձրացնել վիրաբուժական գործողությունների ճշգրտությունն ու վերահսկելիությունը։ Միաժամանակ աշխատանքում կարող է ընդգծվել, որ բուժման արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն ընտրված վիրաբուժական մեթոդով, այլև նախավիրահատական գնահատման, համապատասխան կլինիկական ցուցումների, հետվիրահատական հսկողության և վերականգնողական միջոցառումների համադրմամբ։ Երկարաժամկետ արդյունքների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու բուժման կայունությունը, հիվանդների ֆունկցիոնալ վիճակի փոփոխությունները և կյանքի որակի հետ կապված ցուցանիշները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նյարդավիրաբուժության, ողնաշարի վիրաբուժության, նյարդաբանության և բժշկական պատկերավորման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գնահատել գոտկասրբանային հատվածի ախտահարումների դեպքում նվազ ինվազիվ բուժման հնարավորությունները և դրա կլինիկական արդյունավետության հիմնական գործոնները։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բյուջետային համակարգի շրջանակում սոցիալական հիմնախնդիրների լուծման ֆինանսատնտեսական և կառավարչական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում պետական ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման, բաշխման և օգտագործման գործընթացներն են՝ սոցիալական քաղաքականության նպատակների իրականացման տեսանկյունից։ Բյուջետային համակարգը դիտարկվում է որպես պետական սոցիալական քաղաքականության կարևոր գործիք, որի միջոցով ֆինանսավորվում են սոցիալական պաշտպանության, կրթության, առողջապահության և հասարակական նշանակություն ունեցող այլ ոլորտների ծրագրերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բյուջետային ծախսերի կառուցվածքին և սոցիալական ուղղվածությանը՝ գնահատելով, թե ֆինանսական միջոցների բաշխման մեխանիզմներն ինչպես կարող են նպաստել բնակչության սոցիալական կարիքների բավարարմանը և հանրային ծառայությունների հասանելիության ապահովմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել սոցիալական ծախսերի պլանավորման սկզբունքները, պետական ծրագրերի ֆինանսավորման աղբյուրները, բյուջետային առաջնահերթությունների սահմանման մեխանիզմները և պետական ֆինանսների սահմանափակ հնարավորությունների պայմաններում ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման խնդիրները։ Կարևորվում է սոցիալական ծրագրերի ֆինանսավորման արդյունավետության գնահատումը՝ համադրելով հատկացված միջոցները նախատեսված նպատակների և արձանագրված սոցիալ-տնտեսական արդյունքների հետ։ Առանձին ուղղություն է պետական բյուջեի եկամուտների և սոցիալական պարտավորությունների միջև հավասարակշռության ուսումնասիրությունը, քանի որ երկարաժամկետ սոցիալական քաղաքականության իրականացումը կապված է նաև պետական ֆինանսների կայունության հետ։ Կարող են քննության առնվել աղքատության նվազեցման, սոցիալական աջակցության, զբաղվածության խթանման, կենսաթոշակային ապահովության և հանրային ծառայությունների ֆինանսավորման հետ կապված բյուջետային մեխանիզմները՝ առանց դրանք մեկուսացնելու ընդհանուր տնտեսական քաղաքականությունից։ Ուշադրության է արժանի նաև բյուջետային գործընթացի թափանցիկության, վերահսկողության և ծրագրային բյուջետավորման նշանակությունը՝ պետական միջոցների նպատակային և արդյունքահեն օգտագործման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել կենտրոնական և տեղական մակարդակներում սոցիալական խնդիրների ֆինանսավորման փոխհարաբերությունները՝ բացահայտելով ֆինանսական պատասխանատվության և ռեսուրսների բաշխման առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հանրային ֆինանսների, բյուջետային քաղաքականության, սոցիալական պաշտպանության և պետական կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել սոցիալական հիմնախնդիրների լուծման գործում բյուջետային մեխանիզմների դերն ու դրանց արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները։

Աշխատությունը նվիրված է պիեզոէլեկտրական ալիքատարներում էլեկտրաառաձգական սահքային ալիքների տարածման առանձնահատկությունների տեսական ուսումնասիրությանը՝ մակերևույթամերձ թույլ անհամասեռությունների առկայության պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում ալիքի ամպլիտուդային և հաճախականային բնութագրերի փոխազդեցությունն է, ինչպես նաև այն ֆիզիկական պայմանները, որոնց դեպքում ալիքային էներգիան կարող է տեղայնացվել ալիքատարի որոշակի տիրույթներում։ Պիեզոէլեկտրական միջավայրի առանձնահատկությունը մեխանիկական և էլեկտրական դաշտերի փոխկապակցվածությունն է, ինչի հետևանքով սահքային դեֆորմացիաները և էլեկտրական պոտենցիալի փոփոխությունները կազմում են միասնական էլեկտրաառաձգական գործընթաց։ Մակերևույթին մոտ տեղակայված թույլ անհամասեռությունները կարող են պայմանավորված լինել նյութական հատկությունների տարածական փոքր փոփոխություններով և ազդել ալիքի տարածման, փուլային ու խմբային բնութագրերի և էներգիայի բաշխման վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել ալիքային հավասարումների համապատասխան մաթեմատիկական մոդելները, սահմանային պայմանները և դիսպերսիոն հարաբերությունները՝ պարզելու հաճախականության, ալիքային թվի և համակարգի նյութական ու երկրաչափական բնութագրերի միջև կապերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ամպլիտուդահաճախականային փոխազդեցության վերլուծությանը, քանի որ տարբեր հաճախականային տիրույթներում թույլ անհամասեռության ազդեցությունը կարող է փոփոխել ալիքային դաշտի կառուցվածքը և տարածման բնույթը։ Տեղայնացման երևույթի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու, թե ինչ պայմաններում է ալիքի ամպլիտուդը կենտրոնանում մակերևույթամերձ կամ այլ սահմանափակ տիրույթներում և ինչպես է այդ վարքը կախված միջավայրի անհամասեռության բնութագրերից։ Կարող են համեմատվել համասեռ և թույլ անհամասեռ ալիքատարների տեսական արդյունքները՝ բացահայտելու կառուցվածքային փոքր փոփոխությունների ազդեցությունը դիսպերսիայի և ալիքային էներգիայի տարածական բաշխման վրա։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են ակուստոէլեկտրոնային և պիեզոէլեկտրական համակարգերի տեսության համար, որտեղ ալիքների կառավարվող տարածումն ու տեղայնացումը կարող են նշանակություն ունենալ սենսորային, ազդանշանային և ալիքատարային սարքերի ֆիզիկական սկզբունքների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է պիեզոէլեկտրականության տեսության, ալիքային մեխանիկայի, շարունակական միջավայրի էլեկտրադինամիկայի և կիրառական մաթեմատիկական մոդելավորման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել թույլ մակերևույթամերձ անհամասեռությունների ազդեցությունը էլեկտրաառաձգական սահքային ալիքների դինամիկական բնութագրերի և տեղայնացման վրա։