Ծերության սոցիալ-հոգեբանական դետերմինանտները և տարեց անձանց տարբերակված սպասարկման կազմակերպումը Հայաստանում

Лингвистика

Գիրքը ներկայացնում է նախադասության կառուցվածքի հիմնական սկզբունքները, անդամների փոխհարաբերությունները և շարահյուսական կապերի տեսակները՝ ընդգրկելով պարզ և բարդ նախադասությունների կառուցման օրինաչափությունները։ Հեղինակը մանրամասն վերլուծում է խոսքի կառուցվածքային մակարդակները՝ ցույց տալով բառերի, բառակապակցությունների և նախադասությունների միջև գոյություն ունեցող իմաստային և ձևաբանական կապերը։ Աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարդ շարահյուսական կառուցվածքներին՝ ստորադաս և համադաս կապերին, անուղղակի խոսքին, ինչպես նաև շարահյուսական հոմանիշությանը և տարբերակներին, որոնք կարևոր դեր ունեն լեզվի արտահայտչականության մեջ։ Գրքում տրված են նաև բազմաթիվ օրինակներ և վերլուծություններ, որոնք նպաստում են տեսական նյութի գործնական յուրացմանը և լեզվական մտածողության զարգացմանը։ Այն նախատեսված է բանասերների, լեզվաբանների, ուսանողների և հայոց լեզվի շարահյուսական համակարգով հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ ծառայելով որպես ուսումնական և գիտական կարևոր աղբյուր։

Математика

Գիրքը նվիրված է կրկնակի քվանտային կետերի և օղակների էլեկտրոնային ու օպտիկական հատկությունների տեսական ուսումնասիրությանը՝ արտաքին գործոնների ազդեցության պայմաններում։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են նանոկառուցվածքների քվանտային առանձնահատկությունները, էլեկտրոնային վիճակների ձևավորման մեխանիզմները, էներգետիկ սպեկտրների փոփոխությունները և օպտիկական անցումների բնութագրերը։ Վերլուծվում է արտաքին էլեկտրական և մագնիսական դաշտերի, երկրաչափական պարամետրերի, նյութական հատկությունների և այլ ֆիզիկական ազդեցությունների դերը քվանտային համակարգերի վարքագծի վրա։ Քննարկվում են տեսական մոդելներ, մաթեմատիկական մեթոդներ և հաշվարկային մոտեցումներ, որոնք կիրառվում են նանոէլեկտրոնիկայի և քվանտային տեխնոլոգիաների ուսումնասիրման համար։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի կիսահաղորդչային նանոկառուցվածքների ֆիզիկայի, քվանտային տեղեկատվական համակարգերի և նոր սերնդի օպտոէլեկտրոնային սարքերի զարգացման տեսանկյունից։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել ֆիզիկոսների, նանոտեխնոլոգիայի և նյութագիտության մասնագետների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների, ինչպես նաև ֆիզիկայի և կիրառական տեխնոլոգիաների ոլորտներում սովորող ուսանողների համար։

Педагогика

՝ Մանկավարժությունը որպես գիտություն ուսումնասիրում է մարդու զարգացման և կրթության գործընթացները, նրանց տեսական հիմքերը, կրթական մեթոդներն ու համակարգերը, ինչպես նաև դաստիարակչական միջավայրի կազմակերպումը։ Այն առարկա է ստեղծվել աստիճանականորեն՝ համադրելով հոգեբանության, սոցիոլոգիայի, փիլիսոփայության և գիտության այլ ճյուղերի հետազոտություններն ու փորձառությունը՝ մարդու ուսուցման և դաստիարակության արդյունավետ մեթոդների հայտնաբերման համար։ Մանկավարժությունը համարվում է համապարփակ գիտական ոլորտ, որն ուսումնասիրում է ուսուցման նպատակները, կանոնները, մեթոդները, կրթական միջավայրը, ուսուցիչ-ուսանող հարաբերությունները և կրթական արդյունքների գնահատումը։ Այն բացահայտում է ինչպես տարիքային, հոգեբանական և սոցիալական առանձնահատկությունները, այնպես էլ կրթական գործընթացներում անհատական մոտեցումների կիրառման անհրաժեշտությունը։ Մանկավարժական գիտությունը նաև զարգացնում է տեսական և փորձագիտական հիմքեր՝ արդյունավետ ուսուցման տեխնոլոգիաների, ծրագրերի և համակարգերի ստեղծման համար, նպաստելով կրթության որակի բարձրացմանը և հասարակության սոցիալական ու մշակութային զարգացմանը։ Այսպիսով, մանկավարժությունը որպես գիտություն ապահովում է գիտական մոտեցում և հիմնավորում կրթական գործընթացների արդյունավետ կազմակերպման, ուսուցման և դաստիարակության համար՝ ձևավորելով ուսուցման մեթոդաբանության և կրթական քաղաքականության հիմքերը։

Лингвистика

Աշխատությունը գրաբարի՝ հայոց լեզվի դասական գրավոր ձևի ուսուցման համար նախատեսված ուսումնական ձեռնարկ է, որը նախատեսված է լեզվի ուսումնասիրման առաջին փուլի համար։ Այն միտված է սովորողներին ծանոթացնելու գրաբարի հիմնական առանձնահատկություններին, լեզվական կառուցվածքին և գրավոր խոսքի ավանդույթներին՝ հիմք ստեղծելով հետագա խորացված ուսումնասիրության համար։ Գրաբարը հայ մատենագրության, պատմագրության, աստվածաբանական երկերի, փիլիսոփայական աշխատությունների և միջնադարյան գիտական գրականության կարևոր լեզուն է, ուստի դրա իմացությունը հնարավորություն է տալիս անմիջականորեն առնչվելու հայ մշակութային ու մտավոր ժառանգության բազմաթիվ սկզբնաղբյուրների հետ։ Սկզբնական դասընթացի շրջանակում գրաբարի ուսումնասիրությունը ենթադրում է լեզվի քերականական կառուցվածքի, բառապաշարի, բառաձևերի, հոլովման ու խոնարհման համակարգերի և նախադասության կառուցման առանձնահատկությունների աստիճանական յուրացում։ Նման ձեռնարկները կարևոր նշանակություն են ունեցել լեզվի ուսուցումը համակարգված դարձնելու, տեսական գիտելիքները գործնական վարժությունների հետ համադրելու և սովորողների ինքնուրույն աշխատանքի հմտությունները զարգացնելու գործում։ Գրաբարի ուսումնասիրությունը նպաստում է նաև ժամանակակից հայերենի պատմական շերտերի ավելի խոր ըմբռնմանը, լեզվական փոփոխությունների ճանաչմանը և հայերենի զարգացման տարբեր փուլերի համեմատական դիտարկմանը։ Ձեռնարկը կարող է օգտակար լինել հայագիտական կրթություն ստացողների, լեզվաբանների, բանասերների, պատմաբանների և հայ հին գրականությամբ հետաքրքրվողների համար։ Այն ներկայացնում է հայոց լեզվի դասական ավանդույթի ուսուցման պատմության կարևոր կողմերից մեկը և արժեք ունի գրաբարի դասավանդման մեթոդների, հայերեն լեզվաբանական ձեռնարկների ու տասնիններորդ դարի հայ կրթական մշակույթի ուսումնասիրության համար։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է ցորենի արմատային համակարգը վնասող հիվանդությունների տարածվածության, առաջացման պայմանների և բույսերի զարգացման ու բերքատվության վրա դրանց ազդեցության ուսումնասիրությանը՝ Իրանի Իսլամական Հանրապետության Գորգանի տարածաշրջանի բնակլիմայական առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում արմատային փտախտների հարուցիչների հայտնաբերման ու բնութագրման, հիվանդությունների տարածման աստիճանի գնահատման և դրանց զարգացման վրա շրջակա միջավայրի գործոնների ազդեցության վերլուծության հարցերն են։ Քննվում են հողի խոնավության, ջերմաստիճանի, մշակության պայմանների, ցանքաշրջանառության, բույսերի զարգացման փուլերի և այլ ագրոէկոլոգիական գործոնների հնարավոր փոխազդեցությունները հիվանդությունների դրսևորման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ախտահարված բույսերի ընդհանուր վիճակի, արմատային համակարգի վնասման և արտադրողականության ցուցանիշների միջև կապերի բացահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել ցորենի տարբեր սորտերի կամ ձևերի արձագանքները հիվանդությունների նկատմամբ՝ գնահատելով դրանց հարաբերական կայունությունը և գյուղատնտեսական արտադրության պայմաններում կիրառման հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բույսերի պաշտպանության միջոցների արդյունավետության գիտական գնահատումը՝ դրանց ազդեցությունը դիտարկելով ոչ միայն հիվանդության սահմանափակման, այլև բույսերի կենսունակության, բերքի ձևավորման, տնտեսական նպատակահարմարության և շրջակա միջավայրի անվտանգության տեսանկյուններից։ Քիմիական պաշտպանության հարցերը դիտարկվում են բուսասանիտարական կառավարման ընդհանուր համակարգի շրջանակում՝ հաշվի առնելով նաև ագրոտեխնիկական և կանխարգելիչ մոտեցումների նշանակությունը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզաբանելու տարածաշրջանում հիվանդությունների զարգացման հիմնական օրինաչափությունները և առանձնացնելու այն գործոնները, որոնք կարող են նպաստել դրանց տարածմանը կամ սահմանափակմանը։ Կարևորվում է տեղական պայմաններին համապատասխան բույսերի պաշտպանության ռազմավարության ձևավորումը, քանի որ նույն հիվանդության տարածվածությունն ու վնասակարությունը կարող են էապես տարբեր լինել բնակլիմայական և արտադրական պայմաններից կախված։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բուսախտաբանության, գյուղատնտեսական բույսերի պաշտպանության, ագրոէկոլոգիայի և բուսաբուծության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գիտական հիմքեր ստեղծել ցորենի առողջության պահպանման, հիվանդությունների հետևանքով առաջացող կորուստների նվազեցման և արտադրության կայունության բարձրացման համար։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է 1944-1982 թվականների ընթացքում հայ և թուրքմենական գրականությունների միջև ձևավորված ու զարգացած կապերի ուսումնասիրությանը՝ անդրադառնալով երկու ժողովուրդների գրական և մշակութային փոխհարաբերությունների հիմնական ուղղություններին, դրանց զարգացման առանձնահատկություններին և փոխադարձ ազդեցություններին։ Ուսումնասիրության կենտրոնում հայ և թուրքմեն հեղինակների ստեղծագործական շփումներն են, գրական երկերի թարգմանությունն ու տարածումը, գրական մամուլի դերը, հեղինակների մասին քննադատական ու գրականագիտական անդրադարձները, ինչպես նաև տարբեր մշակութային միջոցառումների և ստեղծագործական կապերի նշանակությունը երկու գրական ավանդույթների փոխճանաչման գործում։ Աշխատության ժամանակագրական շրջանակը ներառում է խորհրդային շրջանի մի քանի տասնամյակներ, երբ Հայաստանի և Թուրքմենստանի գրական կյանքը զարգանում էր ընդհանուր մշակութային և հրատարակչական միջավայրում։ Այդ ժամանակաշրջանում գրական փոխանակումները հնարավորություն էին տալիս ընթերցողներին ծանոթանալու հարևան ժողովուրդների պատմությանը, մշակույթին, ազգային մտածողությանը և գրական կերպարային համակարգին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում թարգմանական գրականությանը, որը կարևոր միջնորդ էր հայ և թուրքմեն հեղինակների ստեղծագործությունների տարածման համար։ Թարգմանությունների միջոցով երկու ժողովուրդների ընթերցողները հնարավորություն էին ստանում բացահայտելու միմյանց գրական ժառանգությունը, ժամանակակից հեղինակներին, բանաստեղծական և արձակ ստեղծագործությունները, ինչպես նաև ազգային թեմաների ու կերպարների յուրահատկությունները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև այն գրողներին և գրականագետներին, որոնք իրենց գործունեությամբ նպաստել են հայ-թուրքմենական գրական երկխոսության զարգացմանը՝ թարգմանելով ստեղծագործություններ, ներկայացնելով հարակից գրականությունների ձեռքբերումները կամ հանդես գալով գրականագիտական գնահատականներով։ Կարևոր նշանակություն ունեն նաև գրական պարբերականները, հրատարակչությունները, ժողովածուները և մշակութային կազմակերպությունները, որոնք նպաստել են գրական կապերի ինստիտուցիոնալ զարգացմանը և ստեղծագործությունների շրջանառությանը։ Ուսումնասիրության միջոցով հնարավոր է պատկերացում կազմել այն մասին, թե ինչպես են տարբեր ժամանակաշրջաններում փոխվել գրական փոխհարաբերությունների բնույթը, ինչ թեմաներ և հեղինակներ են առավել մեծ հետաքրքրություն առաջացրել, և ինչ դեր են ունեցել թարգմանությունները երկու գրականությունների փոխադարձ ընկալման գործում։ Աշխատանքը կարևոր է նաև համեմատական գրականագիտության տեսանկյունից, քանի որ հայ և թուրքմենական գրականությունների զուգադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ընդհանուր թեմատիկ ու գեղարվեստական մոտիվներ, ազգային ինքնության արտահայտման ձևեր, պատմական հիշողության դրսևորումներ և գրական ավանդույթների առանձնահատկություններ։ Միաժամանակ այն ցույց է տալիս, որ գրական կապերը միայն ստեղծագործությունների փոխանակում չեն, այլ նաև մշակութային երկխոսության միջոց, որի շնորհիվ ժողովուրդները կարող են ավելի լավ ճանաչել միմյանց հոգևոր և գեղարվեստական աշխարհը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը արժեքավոր նյութ է հայ-թուրքմենական մշակութային հարաբերությունների, խորհրդային շրջանի գրական գործընթացների, թարգմանական գրականության և երկու ժողովուրդների գրական փոխազդեցությունների մասին ամբողջական պատկերացում կազմելու համար։ Այն կարող է հետաքրքրել հայագիտությամբ, թուրքմենագիտությամբ, համեմատական գրականագիտությամբ, թարգմանագիտությամբ և մշակութային հարաբերությունների պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, ուսանողներին և ընթերցողներին։