Քիմիա

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է կողմնային ռադիկալում չհագեցած խմբեր պարունակող էնանտիոմերապես հարստացված ոչ սպիտակուցային նոր ամինաթթուների սինթեզի մեթոդների մշակմանը և դրանց կառուցվածքային ու քիմիական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են օրգանական սինթեզի ժամանակակից մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն են տալիս ստանալ բարդ կառուցվածք ունեցող ամինաթթվային միացություններ՝ բարձր ստերեոքիմիական մաքրությամբ և վերահսկվող հատկություններով։ Հեղինակը քննարկում է ռեակցիաների մեխանիզմները, ելանյութերի ընտրությունը, կատալիտիկ և ստերեոսելեկտիվ գործընթացները, ինչպես նաև ստացված միացությունների կառուցվածքի հաստատման մեթոդները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է նոր սինթեզված միացությունների հնարավոր նշանակությունը կենսաակտիվ նյութերի ստեղծման, դեղագործական հետազոտությունների և կենսաքիմիական գործընթացների մոդելավորման ոլորտներում։ Ներկայացված արդյունքները կարևոր են ոչ միայն ամինաթթուների քիմիայի զարգացման, այլև օրգանական նյութերի նպատակային նախագծման և նոր ֆունկցիոնալ միացությունների ստացման համար։ Գիրքը նախատեսված է օրգանական և կենսաօրգանական քիմիայի մասնագետների, քիմիկոս-հետազոտողների, ասպիրանտների, դասախոսների և քիմիական գիտությունների համապատասխան ուղղություններով սովորող ուսանողների համար։

Այս գիտական աշխատությունը ներկայացնում է միջուկային մագնիսական ռեզոնանսի մեթոդների կիրառմամբ կողմնորոշված մոլեկուլների կառուցվածքային պարամետրերի ճշգրտության բարձրացման տեսական և փորձարարական մոտեցումները։ Գրքում քննարկվում են սպեկտրների վերլուծության ժամանակ առաջացող հիմնական խնդիրները, չափումների սխալների աղբյուրները և դրանց նվազեցման արդյունավետ մեթոդները՝ նպատակ ունենալով ստանալ առավել վստահելի և ճշգրիտ կառուցվածքային տվյալներ։ Հեղինակը ներկայացնում է մաթեմատիկական մոդելներ, տվյալների մշակման ալգորիթմներ և հաշվարկային մեթոդներ, որոնք նպաստում են մոլեկուլների երկրաչափական բնութագրերի, միջատոմային փոխազդեցությունների և տարածական կառուցվածքի առավել ճշգրիտ որոշմանը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև ժամանակակից ՅՄՌ սպեկտրոսկոպիայի հնարավորություններին, փորձարարական պայմանների օպտիմալացմանը, ինչպես նաև ստացված արդյունքների համեմատական գնահատմանը։ Նյութը համատեղում է հիմնարար տեսությունը և կիրառական հետազոտությունները՝ առաջարկելով գործնական լուծումներ գիտական փորձերի արդյունավետության բարձրացման համար։ Գիրքը նախատեսված է քիմիայի, ֆիզիկայի, սպեկտրոսկոպիայի, նյութագիտության և մոլեկուլային հետազոտությունների ոլորտներում աշխատող գիտնականների, ճարտարագետների, ասպիրանտների և բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ուսանողների համար։

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է ոչ սպիտակուցային ամինաթթուների և դրանց հիման վրա ստացվող պեպտիդների սինթեզի ու հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով այն միացություններին, որոնց կողմնային շղթաներում առկա են չհագեցած և հետերոցիկլիկ խմբեր։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են բարդ օրգանական միացությունների ստացման մեթոդները, էնանտիոմերապես հարստացված կառուցվածքների ձևավորման սկզբունքները և դրանց քիմիական ու կենսաբանական առանձնահատկությունները։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են սինթեզի նոր մոտեցումներ, ռեակցիաների ընթացքի վերլուծություն, ստացված նյութերի կառուցվածքային հետազոտություններ և հնարավոր կիրառական նշանակությունը կենսաքիմիայի ու դեղագիտության ոլորտներում։ Գիրքը անդրադառնում է նաև ամինաթթուների և պեպտիդների կառուցվածքային բազմազանությանը, դրանց ազդեցությանը կենսաբանական համակարգերում և նոր նյութերի ստեղծման հնարավորություններին՝ որպես գիտական հետազոտությունների կարևոր ուղղություն։ Աշխատությունը արժեքավոր աղբյուր է օրգանական և կենսօրգանական քիմիայի մասնագետների, հետազոտողների, ասպիրանտների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրվում են բարդ մոլեկուլների սինթեզով, ստերեոքիմիայով և կենսաբանական ակտիվ միացությունների նախագծմամբ։

Աշխատությունը նվիրված է β-ալանինի N-տեղակալված ածանցյալների, դրանց լիթիումական աղերի և խոլինային էսթերների սինթեզի, քիմիական առանձնահատկությունների և կենսաբանական ակտիվության ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են ամինաթթուների ածանցյալների ստացման տեսական հիմունքները, օրգանական սինթեզի համապատասխան մեթոդները և ստացվող միացությունների կառուցվածքային փոփոխությունների ազդեցությունը դրանց ֆիզիկաքիմիական ու կենսաբանական հատկությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում β-ալանինի մոլեկուլում ազոտի ատոմի հետ կապված տեղակալիչների բնույթին, դրանց փոփոխման հնարավորություններին և նոր միացությունների ստացման քիմիական օրինաչափություններին։ Ուսումնասիրվում են լիթիումական աղերի և խոլինային էսթերների առաջացման առանձնահատկությունները, դրանց կառուցվածքի հաստատման, մաքրության գնահատման և ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի որոշման մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում սինթեզված նյութերի կենսաբանական ակտիվության սպեկտրի հետազոտությանը, հնարավոր դեղաբանական ազդեցությունների բացահայտմանը և կառուցվածք–ակտիվություն փոխկապակցվածությունների վերլուծությանը։ Կարևորվում են տարբեր ֆունկցիոնալ խմբերի ազդեցությունը միացությունների կենսաբանական հատկությունների, լուծելիության, կայունության և կենսաբանական համակարգերի հետ փոխազդեցության վրա։ Դիտարկվում են կենսաբանական ակտիվության համեմատական գնահատման, փորձարարական արդյունքների համակարգման և առավել հեռանկարային քիմիական կառուցվածքների առանձնացման հնարավորությունները։ Հետազոտության թեման նշանակություն ունի կենսաօրգանական քիմիայի, դեղագործական քիմիայի և նոր կենսաակտիվ նյութերի որոնման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիկոսների, կենսաքիմիկոսների, դեղագործական քիմիայի մասնագետների, դեղաբանների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է տանտալի և նիոբիումի բարձր ջերմաստիճանային դիֆուզիոն փոխակերպումների կինետիկական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով ազոտի և ածխածնի փոխազդեցությունը հրակայուն մետաղների հետ նյութագիտության ու ֆիզիկական քիմիայի տեսանկյունից։ Հետազոտության կենտրոնում մետաղական համակարգերում ատոմների ներթափանցման, տարածման և նոր ֆազային վիճակների ձևավորման գործընթացներն են, ինչպես նաև դրանց արագության և զարգացման բնույթի վրա ջերմաստիճանի, ժամանակի, նյութի սկզբնական կառուցվածքի և ֆազային կազմի ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել դիֆուզիոն շերտերի առաջացման և աճի օրինաչափություններին, քանի որ ազոտի կամ ածխածնի ներթափանցումը մետաղական մատրից կարող է ուղեկցվել նիտրիդային և կարբիդային ֆազերի ձևավորմամբ ու նյութի մերձմակերևութային կառուցվածքի փոփոխությամբ։ Կինետիկական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզաբանելու, թե տարբեր փուլերում ինչ գործոններ կարող են սահմանափակել գործընթացի արագությունը և ինչպիսի կապ գոյություն ունի ատոմային տեղափոխության ու ֆազային փոխակերպումների միջև։ Տանտալի դեպքում ուշադրությունը կենտրոնանում է ազոտի հետ փոխազդեցության առանձնահատկությունների վրա, մինչդեռ նիոբիումի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համադրելու ազոտացման և կարբիդացման ժամանակ դիտվող երևույթները և բացահայտելու դրանց ընդհանուր ու տարբեր հատկանիշները։ Կարևոր ուղղություն է ձևավորվող շերտերի կառուցվածքի, ֆազային կազմի և հատկությունների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ դիֆուզիոն փոփոխությունները կարող են էականորեն ազդել նյութերի կարծրության, ջերմային կայունության, մաշակայունության և արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ դիմադրության վրա։ Փորձարարական տվյալների տեսական մեկնաբանությունը կարող է իրականացվել պինդ մարմիններում դիֆուզիայի ընդհանուր օրինաչափությունների, ջերմային ակտիվացմամբ պայմանավորված ատոմային տեղաշարժերի և ֆազային սահմանների շարժման վերաբերյալ պատկերացումների հիման վրա։ Տարբեր մետաղների և ներթափանցող տարրերի համեմատական ուսումնասիրությունը նպաստում է նաև հրակայուն մետաղների կառուցվածք-հատկություն փոխհարաբերությունների ավելի խորքային ըմբռնմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բարձր ջերմաստիճանային նյութագիտության, մետաղագիտության, դիֆուզիոն կինետիկայի և ֆազային փոխակերպումների ուսումնասիրության մոտեցումները՝ գիտական հիմք ստեղծելով տանտալի և նիոբիումի հիմքով նյութերի կառուցվածքային ու ֆունկցիոնալ հատկությունների նպատակային փոփոխությունների ըմբռնման համար։

Աշխատությունը նվիրված է դիմեթիլսուլֆօքսիդի և դիէթիլսուլֆօքսիդի հիմքով լուծույթների ֆիզիկաքիմիական հատկությունների համակարգված ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով նիտրիլային խմբեր պարունակող միացություններին։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է, թե ինչպես են այդ միացությունների կառուցվածքը, լուծիչի բնույթը, բաղադրությունը և փոխազդեցությունները ազդում լուծույթների ֆիզիկական ու քիմիական վարքագծի վրա։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են մոլեկուլների միջև միջմոլեկուլային փոխազդեցությունների, լուծման գործընթացների, ասոցիացիայի երևույթների և լուծույթների կառուցվածքային առանձնահատկությունների բացահայտման համար։ Դիմեթիլսուլֆօքսիդը և դիէթիլսուլֆօքսիդը բևեռային օրգանական լուծիչներ են, որոնք կարող են էապես փոխել լուծված նյութերի հատկությունները՝ պայմանավորված իրենց բևեռայնությամբ, էլեկտրոնադոնոր հատկություններով և տարբեր բնույթի մասնիկների հետ փոխազդելու ունակությամբ։ Նիտրիլային խմբեր պարունակող միացությունների ուսումնասիրությունը հատկապես հետաքրքիր է, քանի որ այդ խմբերի էլեկտրոնային կառուցվածքը և բևեռայնությունը կարող են պայմանավորել լուծիչի հետ արտահայտված փոխազդեցություններ և ազդեցություն ունենալ համակարգի հավասարակշռային ու թերմոդինամիկական բնութագրերի վրա։ Աշխատանքը կարող է ընդգրկել լուծույթների խտության, մածուցիկության, էլեկտրահաղորդականության, ջերմային կամ այլ ֆիզիկաքիմիական պարամետրերի ուսումնասիրություն և դրանց կախվածությունը բաղադրությունից ու ջերմաստիճանից՝ կախված հետազոտության կիրառված մեթոդաբանությունից։ Ստացված տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու լուծիչ–լուծված նյութ և լուծված նյութ–լուծված նյութ փոխազդեցությունների բնույթը, բացահայտելու լուծույթներում ընթացող կառուցվածքային փոփոխությունները և տեսականորեն մեկնաբանելու դիտարկվող օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրությունն ունի ինչպես հիմնարար, այնպես էլ կիրառական նշանակություն, քանի որ նման տվյալները կարող են օգտակար լինել օրգանական և ֆիզիկական քիմիայի խնդիրների, նոր լուծույթային համակարգերի ուսումնասիրման, քիմիական սինթեզների պայմանների ընտրության և նիտրիլային միացությունների վարքագծի կանխատեսման համար։

Աշխատությունը նվիրված է էմուլսիոն պոլիմերման ընթացքում նանոմասնիկների առաջացման տարրական ակտերի ուսումնասիրությանը և դրանց չափի, կառուցվածքի ու ձևավորման գործընթացի կարգավորման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն ֆիզիկաքիմիական գործընթացներն են, որոնց արդյունքում մոնոմերային համակարգում ձևավորվում են նոր մասնիկներ և աստիճանաբար զարգանում են դրանց չափային ու կառուցվածքային բնութագրերը։ Էմուլսիոն պոլիմերացումը բարդ բազմաֆազ գործընթաց է, որտեղ փոխազդում են մոնոմերը, ջուրը, էմուլգատորը, նախաձեռնիչը և ձևավորվող պոլիմերային մասնիկները, ուստի մասնիկների առաջացման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը կարևոր է վերջնական նյութի հատկությունները վերահսկելու համար։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նուկլեացիայի գործընթացներին, ազատ ռադիկալների առաջացմանն ու դրանց մասնակցությամբ պոլիմերային շղթաների աճին, մասնիկների կայունացմանը և դրանց հետագա չափային փոփոխություններին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնց միջոցով հնարավոր է կարգավորել նանոմասնիկների առաջացման արագությունը, մասնիկների քանակը, միջին չափը և չափային բաշխումը։ Այդ գործոնների շարքում կարող են ուսումնասիրվել մոնոմերի և նախաձեռնիչի կոնցենտրացիաները, էմուլգատորի բնույթն ու քանակը, ջերմաստիճանը, ռեակցիայի տևողությունը, միջավայրի pH-ը և այլ տեխնոլոգիական պայմաններ։ Տարբեր պարամետրերի ազդեցության բացահայտումը հնարավորություն է տալիս նպատակային ձևով ստանալ նախապես կանխատեսելի հատկություններով պոլիմերային նանոմասնիկներ և կատարելագործել դրանց ստացման տեխնոլոգիան։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ նանոկոմպոզիտների, ծածկույթների, սոսինձների, դեղանյութերի տեղափոխման համակարգերի և այլ ֆունկցիոնալ պոլիմերային նյութերի մշակման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել պոլիմերների քիմիայի, կոլոիդային քիմիայի, նանոտեխնոլոգիայի և նյութագիտության ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, ինժեներների և ուսանողների համար՝ որպես նանոմասնիկների վերահսկելի ձևավորման ֆիզիկաքիմիական հիմքերի ուսումնասիրության նյութ։

Работа посвящена синтезу и исследованию свойств бензо[h]хиназолинов, содержащих спироциклический фрагмент, и направлена на разработку эффективных подходов к получению новых структурно сложных азотсодержащих гетероциклических соединений. В центре исследования находятся методы формирования хиназолинового каркаса, его сочетания со спироциклической системой и установление закономерностей, определяющих строение и свойства получаемых соединений. Особое внимание уделяется синтетическим превращениям исходных органических соединений, выбору реагентов и условий реакций, влияющих на направление циклизации, выход целевых продуктов и их структурную однородность. Спироциклический фрагмент представляет особый интерес, поскольку его включение в молекулярную структуру существенно изменяет пространственную организацию соединения и может влиять на физические, химические и биологические характеристики получаемых веществ. В работе исследуются особенности образования конденсированной бензо[h]хиназолиновой системы, содержащей атомы азота, и рассматриваются возможные механизмы протекания соответствующих реакций циклообразования. Существенное значение имеет подтверждение строения синтезированных соединений с помощью современных физико-химических методов анализа, позволяющих определить молекулярную структуру, состав и чистоту продуктов. Могут исследоваться спектроскопические характеристики, температурные параметры и другие физические свойства полученных веществ, а также их устойчивость и реакционная способность в различных условиях. Сравнение производных с различными заместителями позволяет выявлять взаимосвязь между строением молекулы и её свойствами и определять влияние электронных и пространственных факторов на ход синтеза. Работа может включать разработку универсальной или оптимизированной синтетической схемы, позволяющей получать серию структурно родственных соединений с различными характеристиками. Такой подход имеет значение для расширения химического пространства азотсодержащих гетероциклов и создания новых соединений, пригодных для дальнейших превращений. Бензо[h]хиназолиновая система представляет интерес также с точки зрения поиска веществ с потенциально ценными биологическими и фармакологическими свойствами, поскольку многие конденсированные азотсодержащие гетероциклы используются в качестве основы для разработки функционально активных органических соединений. При этом исследование прежде всего сосредоточено на синтетических закономерностях и физико-химической характеристике получаемых структур. Полученные результаты могут расширить представления о реакционной способности соответствующих исходных соединений, механизмах гетероциклизации и возможностях конструирования спироциклических гетероциклических систем. Работа представляет интерес для специалистов в области органической и медицинской химии, химии гетероциклических соединений, синтетической химии и молекулярного дизайна, а также для исследователей и студентов химических специальностей.

Աշխատությունը նվիրված է կամրջային ազոտի ատոմ պարունակող կոնդենսացված մեթիլպիրիմիդինների հիման վրա ստիրիլ ածանցյալների սինթեզի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել ելանյութերի կառուցվածքային առանձնահատկությունների և սինթեզի պայմանների ազդեցությունը ստիրիլ ածանցյալների ստացման, ելքի և կառուցվածքի վրա։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են կոնդենսացված պիրիմիդինային համակարգերի քիմիական հատկությունները, դրանց ռեակցիոնունակությունը և ածանցյալների ստացման հնարավոր ուղիները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մեթիլպիրիմիդինների ակտիվացմանը և դրանց մասնակցությամբ ածխածին-ածխածին կապի ձևավորման ռեակցիաներին, որոնց արդյունքում հնարավոր է ստանալ ստիրիլային կառուցվածք ունեցող միացություններ։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել ռեակցիայի տարբեր պայմաններ՝ լուծիչի, ջերմաստիճանի, կատալիտիկ համակարգի, ռեագենտների հարաբերակցության և ռեակցիայի տևողության ազդեցությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ստացված միացությունների կառուցվածքի նույնականացմանը և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների որոշմանը՝ կիրառելով համապատասխան սպեկտրոսկոպիական և անալիտիկ մեթոդներ։ Կոնդենսացված հետերոցիկլային համակարգերում ստիրիլային խմբի ներմուծումը կարող է հանգեցնել նոր կառուցվածքային և էլեկտրոնային հատկություններով միացությունների առաջացման, ինչը կարևոր է դրանց հնարավոր հետագա կիրառությունների տեսանկյունից։

Աշխատանքը նվիրված է գամմա-ամինաբութիրաթթվի (ԳԱՄԹ) և դրա ցիկլիկ ածանցյալների հակաօքսիդանտային ակտիվության ուսումնասիրությանը և դրանց հնարավոր նշանակությանը հիպոկինեզի պայմաններում ուղեղային արյան շրջանառության խանգարումների շտկման գործընթացում։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են հիպոկինեզի՝ շարժողական ակտիվության սահմանափակման հետևանքով առաջացող կենսաքիմիական և ֆիզիոլոգիական փոփոխությունները, դրանց ազդեցությունը կենտրոնական նյարդային համակարգի գործունեության և ուղեղային հեմոդինամիկայի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում օքսիդատիվ սթրեսի ձևավորմանը, ազատ ռադիկալների առաջացմանն ու կուտակմանը, հակաօքսիդանտային պաշտպանության համակարգի խախտումներին և դրանց հնարավոր դերին ուղեղային շրջանառության պաթոլոգիական փոփոխությունների զարգացման մեջ։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են ԳԱՄԹ-ի և դրա ցիկլիկ ածանցյալների կենսաբանական հատկությունները, դրանց ազդեցությունը նյարդային համակարգի ֆունկցիոնալ վիճակի, անոթային կարգավորման և հյուսվածքների օքսիդավերականգնման գործընթացների վրա։ Վերլուծվում է նաև այդ միացությունների հակաօքսիդանտային ներուժը և դրա հնարավոր կապը ուղեղային հյուսվածքների պաշտպանվածության ու արյան շրջանառության կարգավորման մեխանիզմների հետ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել հիպոկինեզի պայմաններում զարգացող ուղեղային շրջանառության խանգարումների կենսաքիմիական մեխանիզմների ավելի խոր ըմբռնմանը և նոր դեղաբանական մոտեցումների որոնմանը։ Աշխատանքը հետաքրքրություն է ներկայացնում կենսաքիմիայի, դեղագիտության, նյարդաբանության և պաթոֆիզիոլոգիայի ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, բժշկական և կենսաբանական ուղղությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է նոր էլեկտրակտիվ կոմպլեքսագոյացնող պոլիմերների սինթեզի և դրանց ֆիզիկաքիմիական ու էլեկտրաքիմիական հատկությունների հետազոտությանը։ Վերլուծվում են պոլիմերային նյութերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, մետաղական իոնների հետ փոխազդեցության հնարավորությունները և էլեկտրաքիմիական ակտիվության ձևավորման մեխանիզմները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են նոր պոլիմերային համակարգերի ստացման եղանակները, դրանց բաղադրության և կառուցվածքի ազդեցությունը գործառութային հատկությունների վրա, ինչպես նաև կոմպլեքսագոյացման գործընթացների առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են այդ նյութերի կիրառման հնարավորությունները էլեկտրաքիմիական սարքերում, սենսորային համակարգերում, կատալիզում, էներգետիկ տեխնոլոգիաներում և նյութագիտության այլ ուղղություններում։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի ֆունկցիոնալ պոլիմերների մշակման, ժամանակակից նյութերի ստեղծման և էլեկտրակտիվ համակարգերի զարգացման համար՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով քիմիկոսների, նյութագետների, էլեկտրաքիմիկոսների և տեխնոլոգիական ոլորտի հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ազինային միացությունների հիմքի վրա նոր չկոնդենսված բի- և տրիցիկլիկ հետերոցիկլային համակարգերի սինթեզին, կառուցվածքային ուսումնասիրությանը և դրանց ածանցյալների կենսաբանական ակտիվության գնահատմանը։ Ուսումնասիրվում են նոր օրգանական միացությունների ստացման եղանակները, քիմիական փոխակերպումների օրինաչափությունները և ստացված նյութերի կառուցվածք-հատկություն կապերը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են սինթեզված միացությունների ֆիզիկաքիմիական բնութագրերը, կառուցվածքի հաստատման մեթոդները և դրանց հնարավոր կենսաբանական ազդեցությունների հետազոտման արդյունքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հետերոցիկլային համակարգերի նշանակությանը դեղանյութերի ստեղծման, կենսաակտիվ նյութերի որոնման և օրգանական քիմիայի զարգացման գործում։ Հետազոտությունը կարևոր ներդրում է նոր միացությունների ստացման և դրանց կիրառական հնարավորությունների բացահայտման ոլորտում՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով օրգանական քիմիայի, կենսաքիմիայի, դեղագործական քիմիայի և քիմիական տեխնոլոգիաների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է երկաթի պորֆիրինային նիտրիտային համալիրների սինթեզին, կառուցվածքային առանձնահատկություններին և դրանց սպեկտրային հատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը վերլուծում է նիտրիտ իոնի և երկաթի պորֆիրինային համակարգերի փոխազդեցության մեխանիզմները՝ բացահայտելով, թե ինչպես են տարբեր լիգանդները և արտաքին պայմանները ազդում համալիրների էլեկտրոնային կառուցվածքի, կայունության և ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի վրա։ Աշխատության մեջ լայնորեն կիրառվում են ժամանակակից սպեկտրոսկոպիական մեթոդներ, որոնց օգնությամբ ուսումնասիրվում են ստացված միացությունների կլանման, կառուցվածքային և էլեկտրոնային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև կատարվում է արդյունքների համեմատական վերլուծություն։ Նյութը կարևոր նշանակություն ունի կոորդինացիոն և կենսաանօրգանական քիմիայի ոլորտներում, քանի որ նման համալիրները կարող են ծառայել որպես հեմային սպիտակուցների և կենսաբանական համակարգերում ազոտի օքսիդների մասնակցությամբ ընթացող գործընթացների մոդելներ՝ նպաստելով դրանց կառուցվածքի, հատկությունների և ռեակցիոնունակության առավել խորքային ըմբռնմանը։

Այս աշխատությունը նվիրված է ցինկի օքսիդի և ցինկի սուլֆիդի՝ ջրածնի պերօքսիդի կիրառմամբ քիմիական փոխադրման գործընթացների օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է նյութերի փոխազդեցության մեխանիզմները, քիմիական փոխակերպումների առանձնահատկությունները և այն գործոնները, որոնք ազդում են փոխադրման գործընթացների արդյունավետության վրա։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են օքսիդային և սուլֆիդային միացությունների վարքագիծը տարբեր պայմաններում, ռեակցիաների ընթացքի առանձնահատկությունները, միջավայրի ազդեցությունը և ստացված արդյունքների կիրառական նշանակությունը։ Հեղինակը վերլուծում է ջրածնի պերօքսիդի դերը որպես ակտիվ քիմիական գործոն՝ բացահայտելով դրա հնարավորությունները նյութերի վերափոխման, տարանջատման և տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործման մեջ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է անօրգանական քիմիայի, նյութերի ստացման տեխնոլոգիայի և քիմիական գործընթացների կառավարման ոլորտների համար, քանի որ այն նպաստում է քիմիական փոխադրման մեխանիզմների ավելի խոր ըմբռնմանը և նոր տեխնոլոգիական լուծումների մշակմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և մասնագետների համար, ովքեր զբաղվում են քիմիական նյութերի հատկությունների, փոխազդեցությունների և կիրառական գործընթացների ուսումնասիրմամբ։

Աշխատությունը նվիրված է մի շարք մետաղների թթվածնային միացությունների մագնեզիում-կարբոթերմալ վերականգնման գործընթացների ուսումնասիրությանը այրման ռեժիմում՝ ընդգծելով բարձր ջերմաստիճանային ինքնատարածվող ռեակցիաների (combustion mode) մեխանիզմները և կինետիկական առանձնահատկությունները։ Վերլուծվում են վերականգնման պայմանները, էներգետիկ հավասարակշռությունը, փուլային փոխակերպումները և ստացված մետաղական համակարգերի կառուցվածքային ձևավորումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում W–Me (Cu, Ni, Ag) համաձուլվածքների սինթեզին, դրանց ձևավորման մեխանիզմներին, տարրերի փոխլուծելիությանը և միկրոկառուցվածքային հատկություններին։ Ուսումնասիրությունը նաև քննարկում է այրման ռեժիմում ընթացող ռեակցիաների տեխնոլոգիական առավելությունները՝ ներառյալ էներգախնայողությունը, գործընթացի ինքնապահպանվող բնույթը և բարձր մաքրությամբ արտադրանքի ստացման հնարավորությունները։ Աշխատությունը ներկայացնում է փորձարարական և տեսական վերլուծություններ, որոնք կարող են կիրառվել նոր սերնդի բարձր ջերմաստիճանային նյութերի և ինժեներական համաձուլվածքների մշակման ոլորտում։

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Սյունիքի մարզի դեղաբույսերի հակաօքսիդանտ հատկությունների գիտական գնահատմանը՝ ընդգծելով տարածաշրջանի կենսաբազմազանության և բուժական բույսերի կենսաքիմիական կազմի առանձնահատկությունները։ Նյութում վերլուծվում է տարբեր բուսատեսակների մեջ առկա կենսաակտիվ միացությունների՝ ֆենոլային միացությունների, ֆլավոնոիդների, տերպենոիդների և վիտամինային համալիրների ազդեցությունը ազատ ռադիկալների չեզոքացման գործընթացների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բույսերի էքստրակտների հակաօքսիդանտ ակտիվության չափման լաբորատոր մեթոդներին՝ DPPH, FRAP և այլ սպեկտրոֆոտոմետրիկ թեստերի կիրառմամբ, ինչպես նաև դրանց համեմատական արդյունավետությանը։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է տարածաշրջանային էկոլոգիական պայմանների՝ բարձրադիր գոտիների կլիմայի, հողի կազմի և արևային ճառագայթման ազդեցությունը բույսերի կենսաքիմիական պրոֆիլի վրա։ Միաժամանակ քննարկվում են դեղաբույսերի կիրառման հնարավորությունները դեղագործության, սննդային հավելումների և կանխարգելիչ բժշկության ոլորտներում՝ որպես բնական հակաօքսիդանտների աղբյուր։

Քվանտային քիմիայի և հաշվողական քիմիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է վինիլային եթերների միամոլեկուլային քայքայման մեխանիզմների տեսական ուսումնասիրությանը՝ քվանտամեխանիկական մեթոդների և համակարգչային հաշվարկային ծրագրերի կիրառմամբ։ Քննության են առնվում մոլեկուլների էլեկտրոնային կառուցվածքը, քիմիական կապերի փոփոխությունները և քայքայման հնարավոր ռեակցիոն ուղիները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ռեակցիայի միջանկյալ վիճակների, անցումային կառուցվածքների, ակտիվացման էներգիաների և քայքայման տարբեր ուղղությունների էներգետիկական բնութագրերի գնահատմանը։ Վերլուծվում են մոլեկուլային երկրաչափության փոփոխությունները, էլեկտրոնային խտության բաշխումը և կառուցվածքային գործոնների ազդեցությունը ռեակցիայի ընթացքի վրա։ Քննարկվում են նաև տարբեր քվանտաքիմիական հաշվարկային մոտեցումների կիրառման հնարավորությունները, տեսական արդյունքների համադրումը և ռեակցիայի առավել հավանական մեխանիզմների հիմնավորման հարցերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս մոլեկուլային մակարդակով բացատրելու վինիլային եթերների քայքայման օրինաչափությունները և գնահատելու հաշվողական մեթոդների նշանակությունը քիմիական ռեակցիաների մեխանիզմների ուսումնասիրման գործում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել քվանտային քիմիայի, ֆիզիկական օրգանական քիմիայի և հաշվողական մոդելավորման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է անցումային մետաղների հիմքով դժվարահալ կարբիդային և բորիդային նյութերի, ինչպես նաև բորի կարբիդի ստացման գործընթացների ու դրանց կառուցվածքաֆունկցիոնալ հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ միկրոալիքային էներգիայի կիրառման համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում նյութերի ձևավորման ընթացքում էլեկտրամագնիսական դաշտի և սկզբնական բաղադրիչների փոխազդեցության ընդհանուր օրինաչափություններն են, ինչպես նաև ստացված պինդ ֆազերի կառուցվածքի, բաղադրության և հատկությունների միջև կապերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մոլիբդենի, վոլֆրամի, մանգանի և ռենիումի միացություններին, որոնք նյութագիտության տեսանկյունից հետաքրքրություն են ներկայացնում բարձր կարծրության, ջերմակայունության, մաշակայունության և որոշ դեպքերում կատալիտիկ ակտիվության շնորհիվ։ Քննվում է միկրոալիքային ազդեցության դերը նյութի ծավալային տաքացման, փուլային փոխակերպումների և վերջնական միկրոկառուցվածքի ձևավորման գործընթացներում՝ այն համեմատելով նյութերի ստացման ավանդական ջերմային մոտեցումների ընդհանուր առանձնահատկությունների հետ։ Կառուցվածքային հետազոտությունների միջոցով հնարավոր է գնահատել առաջացած բյուրեղային ֆազերը, դրանց հարաբերակցությունը, կառուցվածքային կարգավորվածությունը և նյութի միկրոկառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների ուսումնասիրության շրջանակում կարևորվում են կարծրությունը, ամրությունը, մաշակայունությունը և այլ բնութագրեր, որոնք պայմանավորում են նման նյութերի հնարավոր կիրառությունները բարձր մեխանիկական ու ջերմային բեռնվածությունների պայմաններում։ Առանձին ուղղություն է կատալիտիկ հատկությունների գնահատումը, որի միջոցով ուսումնասիրվում է նյութերի մակերևութային կառուցվածքի, քիմիական կազմի և կատալիտիկ ակտիվության միջև փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության համար կարևոր է պարզել, թե սինթեզի ընթացքում ձևավորված ֆազային և միկրոկառուցվածքային տարբերություններն ինչպես են արտահայտվում վերջնական նյութի ֆունկցիոնալ բնութագրերում։ Նման ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս նյութի ստացման եղանակը դիտարկել ոչ միայն որպես անհրաժեշտ միացությունների ձևավորման միջոց, այլև որպես դրանց կառուցվածքն ու հատկությունները կառավարող գործոն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է անօրգանական նյութագիտության, պինդ մարմնի քիմիայի, միկրոալիքային մշակման և կատալիզի մոտեցումները՝ դժվարահալ միացությունների կառուցվածք–հատկություն փոխկապակցվածությունները բացահայտելու և դրանց հնարավոր տեխնոլոգիական կիրառությունները գնահատելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է կումարինային և խրոմենային կառուցվածքներ պարունակող նոր օրգանական միացությունների ստացմանը, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների բացահայտմանը և ֆիզիկաքիմիական ու հնարավոր կենսաբանական հատկությունների ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է հետերոցիկլիկ քիմիայի կարևոր ուղղություններից մեկը, քանի որ այս դասերին պատկանող միացությունները հետաքրքրություն են ներկայացնում ինչպես հիմնարար օրգանական քիմիայի, այնպես էլ դեղագործական և կենսաակտիվ նյութերի հետազոտության տեսանկյունից։ Ուսումնասիրվում են նպատակային ածանցյալների ձևավորման հնարավոր սինթետիկ մոտեցումները, ելանյութերի կառուցվածքի ազդեցությունը վերջնական միացությունների առաջացման վրա, ինչպես նաև տարբեր փոխարինիչների ներմուծման միջոցով մոլեկուլային կառուցվածքի փոփոխման հնարավորությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ստացված միացությունների կառուցվածքի հաստատմանը և դրանց հիմնական ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի որոշմանը՝ ժամանակակից անալիտիկ և սպեկտրային հետազոտության մեթոդների կիրառմամբ։ Քննության են առնվում մոլեկուլների կառուցվածքի և դրանց հատկությունների միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունները, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատել տարբեր ֆունկցիոնալ խմբերի և կառուցվածքային փոփոխությունների ազդեցությունը միացությունների քիմիական վարքի վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նոր ածանցյալների հատկությունների համեմատական ուսումնասիրությունը՝ առավել հեռանկարային կառուցվածքների առանձնացման և հետագա գիտական ուսումնասիրությունների համար համապատասխան միացությունների ընտրության նպատակով։ Կումարինային և խրոմենային համակարգերը դիտարկվում են որպես կառուցվածքային հենքեր, որոնց փոփոխումը հնարավորություն է տալիս ստանալ ֆիզիկական, քիմիական և կենսաբանական տարբեր բնութագրերով նյութեր։ Անդրադարձ է կատարվում նաև սինթեզված նյութերի մաքրության գնահատմանը, կառուցվածքային նույնականացմանը և ստացված արդյունքների համակարգմանը։ Կենսաբանական ակտիվության ուսումնասիրության դեպքում ուշադրությունը կենտրոնացվում է կառուցվածք–ակտիվություն հնարավոր կապերի բացահայտման վրա՝ գնահատելով, թե մոլեկուլի տարբեր հատվածներում կատարված կառուցվածքային փոփոխություններն ինչպես կարող են անդրադառնալ հետազոտվող հատկությունների վրա։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են նոր կենսաակտիվ միացությունների որոնման տեսանկյունից և կարող են հիմք հանդիսանալ հետագա դեղագործական կամ կենսաքիմիական հետազոտությունների համար։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նաև նոր միացությունների վերաբերյալ կառուցվածքային և փորձարարական տվյալների համալրմամբ, սինթետիկ օրգանական քիմիայի հնարավորությունների ընդլայնմամբ և հետերոցիկլիկ համակարգերի հատկությունների վերաբերյալ պատկերացումների խորացմամբ։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, հետերոցիկլիկ միացությունների քիմիայի, դեղագործական քիմիայի և կենսաակտիվ նյութերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող գիտնականների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ալիցիկլիկ և հետերոցիկլիկ կետոնների հիման վրա նոր կոնդենսացված պիրիդինային միացությունների սինթեզին և դրանց կենսաբանական ակտիվության ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է պիրիդինային օղակ պարունակող բազմացիկլ հետերոցիկլիկ համակարգերի ստացման արդյունավետ ուղիների մշակման, ելանյութերի կառուցվածքի և առաջացող վերջնական միացությունների հատկությունների միջև կապերի բացահայտման վրա։ Քննության են առնվում տարբեր կառուցվածք ունեցող ալիցիկլիկ և հետերոցիկլիկ կետոնների մասնակցությամբ ընթացող քիմիական փոխարկումները, ռեակցիաների պայմանների ընտրությունը, միջանկյալ նյութերի առաջացման առանձնահատկությունները և նպատակային միացությունների ստացման օրինաչափությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում սինթեզված նյութերի կառուցվածքի հաստատմանը ժամանակակից ֆիզիկաքիմիական և սպեկտրային հետազոտության մեթոդների կիրառմամբ, որոնք հնարավորություն են տալիս բնութագրել ստացված միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները և մաքրությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կառուցվածք–կենսաբանական ակտիվություն փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը՝ պարզելու համար, թե մոլեկուլի առանձին կառուցվածքային փոփոխությունները ինչպես են անդրադառնում դրա կենսաբանական հատկությունների վրա։ Դիտարկվում են տարբեր տեղակալիչների, հետերոցիկլիկ հատվածների և կոնդենսացված օղակային համակարգերի ազդեցությունները՝ կենսաբանական ակտիվության առավել հեռանկարային ուղղություններ ունեցող միացությունների հայտնաբերման նպատակով։ Կարևորվում է նաև սինթեզի պայմանների լավարկումը՝ նպատակային նյութերի ելքի, ընտրողականության և ստացման գործընթացի վերարտադրելիության բարձրացման տեսանկյունից։ Կենսաբանական ուսումնասիրությունների արդյունքների համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել առավել ակտիվ ածանցյալները և գնահատել դրանց հետագա գիտական ուսումնասիրության նպատակահարմարությունը։ Նման հետազոտությունները կարևոր են հետերոցիկլիկ քիմիայի զարգացման համար, քանի որ կոնդենսացված պիրիդինային համակարգերը լայնորեն ուսումնասիրվող կառուցվածքային դաս են և կարող են ծառայել նոր կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի որոնման հիմք։ Աշխատանքը համադրում է օրգանական սինթեզի, կառուցվածքային քիմիայի և կենսաբանական փորձարկումների մոտեցումները՝ նպաստելով նոր հետերոցիկլիկ միացությունների վերաբերյալ գիտական տվյալների ընդլայնմանը։ Ստացված արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ կառուցվածքային նոր ածանցյալների նպատակային սինթեզի, դրանց ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրության և հեռանկարային կենսաբանական ակտիվություն ունեցող նյութերի հետագա հետազոտությունների համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել օրգանական և դեղագործական քիմիայի, հետերոցիկլիկ միացությունների քիմիայի, կենսաօրգանական քիմիայի և նոր կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, քիմիկոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է N, O, S ատոմներ պարունակող հինգանդամանի հետերոցիկլերի հիման վրա պոտենցիալ կենսաբանական ակտիվությամբ օժտված նոր օրգանական միացությունների սինթեզին և դրանց հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետերոցիկլիկ միացությունները ժամանակակից օրգանական և դեղագործական քիմիայի կարևոր դասերից են, քանի որ դրանց կառուցվածքային բազմազանությունը հնարավորություն է տալիս ստանալու կենսաբանական համակարգերի հետ տարբեր փոխազդեցություններ ցուցաբերող նյութեր։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են N, O և S պարունակող հինգանդամանի հետերոցիկլերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց քիմիական վարքը և նոր ածանցյալների ստացման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սինթեզի արդյունավետ մեթոդների ընտրությանը, ռեակցիաների պայմանների օպտիմալացմանը, ելանյութերի կառուցվածքի և ստացվող միացությունների հատկությունների միջև փոխկապակցվածության բացահայտմանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր ֆունկցիոնալ խմբերով փոխարինված հետերոցիկլային ածանցյալների ստացման ուղիները, դրանց մաքրումը, կառուցվածքի հաստատումը և ֆիզիկաքիմիական բնութագրումը։ Ստացված միացությունների կառուցվածքի նույնականացման համար կարևոր նշանակություն ունեն ժամանակակից սպեկտրոսկոպիկ և անալիտիկ մեթոդները, որոնք հնարավորություն են տալիս հաստատելու սինթեզված նյութերի բաղադրությունն ու կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև սինթեզված միացությունների հնարավոր կենսաբանական ակտիվության գնահատումը և կառուցվածք-ակտիվություն փոխկապակցությունների բացահայտումը, ինչը կարող է հիմք հանդիսանալ նոր կենսաակտիվ նյութերի նպատակային որոնման համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է նշանակություն ունենալ դեղագործական քիմիայի և նոր դեղանյութերի նախատիպերի մշակման տեսանկյունից, քանի որ հետերոցիկլային կառուցվածքների փոփոխման միջոցով հնարավոր է նպատակաուղղված կերպով ուսումնասիրել միացությունների կենսաբանական հատկությունների փոփոխությունը։ Աշխատանքը համադրում է օրգանական սինթեզի, հետերոցիկլային քիմիայի և կենսաակտիվ միացությունների ուսումնասիրման մոտեցումները և կարող է օգտակար լինել օրգանական ու դեղագործական քիմիայի ոլորտներում հետազոտություններ իրականացնող մասնագետների, ասպիրանտների և ուսանողների համար։

Նյութը ներկայացնում է Հայաստանի Հանրապետության Գիտությունների ազգային ակադեմիայի համակարգում գործող գիտատեխնոլոգիական կենտրոնը, որի գործունեությունը կենտրոնացած է օրգանական և դեղագործական քիմիայի ոլորտներում հիմնարար և կիրառական հետազոտությունների իրականացման վրա։ Կենտրոնի գիտական ուղղությունները ներառում են օրգանական միացությունների սինթեզ, նոր նյութերի և կենսաբանական ակտիվ միացությունների ստացում, դրանց կառուցվածքի ու հատկությունների ուսումնասիրություն, ինչպես նաև քիմիական տեխնոլոգիաների մշակմանն ուղղված հետազոտություններ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում դեղագործական նշանակություն ունեցող միացությունների որոնումն ու ուսումնասիրությունը, ներառյալ հնարավոր կենսաբանական ակտիվությամբ օժտված նյութերի ստացումը, դրանց ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի պարզաբանումը և կիրառական ներուժի գնահատումը։ Կենտրոնի գործունեությունը միավորում է քիմիայի տարբեր ենթաոլորտներ՝ հնարավորություն տալով գիտական արդյունքները կապել բժշկության, դեղագիտության, նյութագիտության և քիմիական տեխնոլոգիայի գործնական խնդիրների հետ։ Հետազոտական աշխատանքների կարևոր բաղադրիչ են նոր սինթեզի մեթոդների մշակումը, օրգանական ռեակցիաների ուսումնասիրությունը, քիմիական միացությունների կառուցվածք-հատկություն փոխկապակցվածությունների բացահայտումը և ստացված նյութերի կիրառական հնարավորությունների գնահատումը։ Կենտրոնի գիտական ներուժը ձևավորվում է տարբեր մասնագիտական ուղղությունների համագործակցության արդյունքում, ինչը հնարավորություն է տալիս իրականացնել ինչպես տեսական, այնպես էլ գործնական նշանակություն ունեցող նախագծեր։ Հատուկ նշանակություն ունի գիտական արդյունքների տեխնոլոգիական կիրառելիության գնահատումը և դրանց հնարավոր ներդրումը դեղագործական ու քիմիական արտադրության ոլորտներում։ Կենտրոնի գործունեությունը նաև կարևոր դեր ունի Հայաստանի քիմիական գիտության զարգացման, մասնագետների պատրաստման և գիտական ավանդույթների պահպանման ու շարունակականության ապահովման գործում։ Նյութը կարող է հետաքրքրել քիմիկոսներին, դեղագետներին, կենսաքիմիկոսներին, նյութագետներին, գիտահետազոտական ոլորտի մասնագետներին, ինչպես նաև օրգանական և դեղագործական քիմիայի ուսումնասիրությամբ զբաղվող ուսանողներին ու հետազոտողներին։

Աշխատությունը նվիրված է ջրածնի պերօքսիդի գոլորշիների և հիդրոպերօքսիդների՝ մետաղների հալոգենիդների հետ փոխազդեցության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այդ նյութերի փոխազդեցության օրինաչափությունները, հնարավոր ռեակցիոն ուղիները և գործընթացների վրա ազդող ֆիզիկաքիմիական գործոնները։ Ուսումնասիրվում է պերօքսիդային միացությունների վարքը տարբեր մետաղների հալոգենիդների ներկայությամբ՝ հաշվի առնելով դրանց կառուցվածքը, քիմիական հատկությունները, օքսիդավերականգնման ներուժը և փոխազդող բաղադրիչների բնույթը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործընթացներին, որոնք կարող են հանգեցնել նոր պերօքսիդային կամ հալոգեն պարունակող միացությունների առաջացմանը, ինչպես նաև մետաղի օքսիդացման աստիճանի փոփոխություններին և միջանկյալ մասնիկների ձևավորմանը։ Աշխատության շրջանակում կարող են քննարկվել ռեակցիաների մեխանիզմները, գազային և կոնդենսացված փուլերի փոխազդեցության առանձնահատկությունները, ջերմաստիճանի, խոնավության, նյութերի հարաբերակցության և այլ պայմանների ազդեցությունը։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև ռեակցիոն արտադրանքների նույնականացումը և դրանց կառուցվածքային ու ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի ուսումնասիրությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել պերօքսիդային համակարգերի քիմիական վարքի վերաբերյալ։ Նման ուսումնասիրությունները կարող են նշանակություն ունենալ անօրգանական և ֆիզիկական քիմիայի, օքսիդավերականգնման գործընթացների, պերօքսիդային միացությունների քիմիայի և նյութերի փոխազդեցության մեխանիզմների ուսումնասիրման համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի բացահայտել ջրածնի պերօքսիդի և հիդրոպերօքսիդների փոխազդեցության օրինաչափությունները մետաղների հալոգենիդների հետ՝ խորացնելով պերօքսիդային համակարգերում ընթացող քիմիական գործընթացների վերաբերյալ տեսական պատկերացումները և դրանց հնարավոր կիրառական նշանակության գնահատումը։

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է պալադիումի(II)-ի միկրոքանակների հայտնաբերման և որոշման մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ ծծումբ պարունակող ռեագենտների կիրառմամբ։ Հետազոտության հիմնական նպատակը շատ փոքր կոնցենտրացիաներով առկա պալադիումի հուսալի և զգայուն որոշման համար համապատասխան քիմիական վերլուծական մոտեցումների ուսումնասիրությունն է։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել պալադիումի(II) իոնների և ծծումբ պարունակող օրգանական կամ անօրգանական ռեագենտների փոխազդեցությունները, այդ փոխազդեցությունների արդյունքում առաջացող միացությունների հատկությունները և դրանց կիրառումը վերլուծական ազդանշանի ստացման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել ռեակցիայի պայմանների՝ միջավայրի թթվայնության, ռեագենտի քանակի, ջերմաստիճանի և այլ գործոնների ազդեցությանը, ինչպես նաև որոշման զգայունությանը և ընտրողականությանը։ Միկրոքանակների անալիզը պահանջում է բարձր զգայունություն և ճշգրտություն, ուստի աշխատանքում կարևոր նշանակություն կարող է ունենալ պալադիումի(II)-ի տարբեր ուղեկցող իոններից տարանջատման և դրանց հնարավոր խանգարող ազդեցության նվազեցման խնդիրը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև առաջացող միացությունների գունային, սպեկտրալ կամ այլ չափելի հատկությունների օգտագործումը՝ պալադիումի քանակական որոշման նպատակով։ Նման մեթոդների զարգացումը կարևոր է անալիտիկ քիմիայի համար, քանի որ պալադիումը կիրառվում է տարբեր տեխնիկական և արդյունաբերական ոլորտներում, իսկ դրա հետքի քանակների որոշումը կարող է պահանջվել հումքի, արտադրանքի, տեխնոլոգիական լուծույթների և շրջակա միջավայրի նմուշների վերլուծության ժամանակ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել անալիտիկ քիմիկոսներին, քիմիական լաբորատորիաների մասնագետներին, հետազոտողներին և քիմիայի համապատասխան ուղղություններով սովորող ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է տարբեր մոնոմերների հիման վրա պոլիմերների և պոլիմերային ծածկույթների էլեկտրասինթեզի գործընթացների ուսումնասիրմանը, ինչպես նաև ստացված նյութերի ֆիզիկաքիմիական, մեխանիկական և պաշտպանիչ հատկությունների հետազոտությանը։ Էլեկտրասինթեզը պոլիմերների ստացման արդյունավետ մեթոդներից է, որի դեպքում էլեկտրաքիմիական գործընթացների միջոցով մոնոմերները վերածվում են պոլիմերային կառուցվածքների, իսկ որոշ դեպքերում պոլիմերը ձևավորվում է անմիջապես էլեկտրոդի մակերևույթին՝ ստեղծելով համասեռ կամ բազմաշերտ ծածկույթ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս վերահսկել նյութի ձևավորման պայմանները և նպատակային կերպով փոփոխել ստացվող պոլիմերի կառուցվածքն ու հատկությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարբեր մոնոմերների քիմիական կառուցվածքի և դրանց էլեկտրաքիմիական վարքագծի ուսումնասիրությունը։ Մոնոմերի կառուցվածքը, ակտիվ խմբերի բնույթը, լուծույթի բաղադրությունը և էլեկտրասինթեզի պայմանները կարող են էական ազդեցություն ունենալ պոլիմերացման ընթացքի, շղթաների կառուցվածքի, ծածկույթի հաստության և վերջնական նյութի հատկությունների վրա։ Այդ պատճառով աշխատանքի շրջանակում կարևոր նշանակություն ունի սինթեզի պայմանների և ստացվող պոլիմերային նյութերի բնութագրերի միջև փոխկապակցվածության բացահայտումը։ Աշխատության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել էլեկտրաքիմիական պոլիմերացման մեխանիզմները, մոնոմերների օքսիդացման կամ վերականգնման գործընթացները և էլեկտրոդի մակերևույթին պոլիմերային թաղանթի ձևավորման առանձնահատկությունները։ Էլեկտրաքիմիական մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս հետևել սինթեզի ընթացքին և գնահատել համակարգի վարքագիծը տարբեր էլեկտրական պոտենցիալների և հոսանքի պայմաններում։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել էլեկտրոլիտի բաղադրությանը, լուծիչի բնույթին, մոնոմերի կոնցենտրացիային, ջերմաստիճանին, էլեկտրոդի նյութին և սինթեզի տևողությանը։ Այս պարամետրերի փոփոխությունը կարող է հանգեցնել պոլիմերային շերտի կառուցվածքի և հատկությունների էական փոփոխությունների։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչը ստացված պոլիմերների և պոլիմերային ծածկույթների ֆիզիկաքիմիական հատկությունների գնահատումն է։ Կարող են ուսումնասիրվել նյութերի կառուցվածքը, մոլեկուլային կազմը, ջերմային կայունությունը, էլեկտրական հաղորդականությունը, մակերևութային հատկությունները, կպչունությունը, մեխանիկական ամրությունը և քիմիական միջավայրերի նկատմամբ դիմադրողականությունը։ Այս ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս որոշել սինթեզի պայմանների ազդեցությունը պոլիմերի գործնական հատկությունների վրա և բացահայտել տվյալ կիրառության համար առավել նպատակահարմար նյութերը։ Պոլիմերային ծածկույթների դեպքում առանձնահատուկ նշանակություն ունի մետաղական կամ այլ մակերևույթների պաշտպանության հնարավորությունը։ Ծածկույթը կարող է հանդես գալ որպես ֆիզիկական և քիմիական արգելք՝ սահմանափակելով հիմքային նյութի շփումը խոնավության, թթվածնի, էլեկտրոլիտների և ագրեսիվ քիմիական միջավայրերի հետ։ Այդ պատճառով աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ծածկույթների հակակոռոզիոն հատկությունները և դրանց արդյունավետությունը տարբեր պայմաններում։ Ծածկույթի պաշտպանիչ հատկությունների վրա կարող են ազդել ինչպես պոլիմերի քիմիական կառուցվածքը, այնպես էլ թաղանթի ամբողջականությունը, ծակոտկենությունը, հաստությունը և մակերևույթին կպչունության աստիճանը։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիր է տարբեր մոնոմերների հիման վրա ստացված նյութերի համեմատական գնահատումը։ Նման համեմատությունը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե տվյալ մոնոմերի կառուցվածքային առանձնահատկություններն ինչպես են անդրադառնում պոլիմերացման գործընթացի արդյունավետության, թաղանթի ձևավորման և նյութի վերջնական հատկությունների վրա։ Միաժամանակ հնարավոր է որոշել սինթեզի այն պայմանները, որոնց դեպքում ստացվում են առավել կայուն, միատարր և ֆունկցիոնալ ծածկույթներ։ Աշխատության փորձարարական մասը կարող է ներառել էլեկտրաքիմիական չափումներ, ստացված պոլիմերների կառուցվածքային ուսումնասիրություն և ծածկույթների ֆիզիկական ու քիմիական հատկությունների փորձարկում։ Ստացված արդյունքների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել սինթեզի պարամետրերի և նյութի հատկությունների միջև օրինաչափությունները և մշակել պոլիմերային ծածկույթների ստացման առավել արդյունավետ պայմաններ։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է էլեկտրասինթեզով ստացվող պոլիմերների լայն կիրառական հնարավորություններով։ Նման նյութերը կարող են օգտագործվել պաշտպանիչ և հակակոռոզիոն ծածկույթներում, էլեկտրաքիմիական սարքերում, սենսորային համակարգերում, էլեկտրոնիկայում, էներգետիկայում և նյութերի մակերևութային հատկությունների բարելավմանն ուղղված տեխնոլոգիաներում։ Էլեկտրաքիմիական մեթոդների առավելություններից է նաև ծածկույթի ձևավորման գործընթացը համեմատաբար ճշգրիտ վերահսկելու հնարավորությունը, ինչը կարևոր է տարբեր տեխնիկական կիրառությունների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համադրում է էլեկտրաքիմիայի, պոլիմերային քիմիայի և նյութագիտության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել տարբեր մոնոմերներից էլեկտրասինթեզով ստացվող պոլիմերների և պոլիմերային ծածկույթների ձևավորման օրինաչափությունները, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և շահագործական հատկությունները։ Աշխատանքը կարող է նպաստել նոր ֆունկցիոնալ պոլիմերային նյութերի ստացման, դրանց հատկությունների նպատակային կարգավորման և տարբեր մակերևույթների համար արդյունավետ պաշտպանիչ ծածկույթների մշակման ուղղությամբ հետագա հետազոտությունների զարգացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է N-տեղակալված α-ամինաթթուների դիալկիլամինոալկիլային եթերների, թիոեթերների և ամիդների սինթեզի ու դրանց հակախոլինէսթերազային հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը նոր օրգանական միացությունների ստացումն է, դրանց քիմիական կառուցվածքի ուսումնասիրությունը և կենսաբանական ակտիվության գնահատումը՝ հատկապես խոլինէսթերազային ֆերմենտների գործունեության արգելակման տեսանկյունից։ Աշխատության մեջ քննարկվում են ուսումնասիրվող միացությունների ստացման հնարավոր սինթետիկ ուղիները, ելանյութերի և ռեակցիայի պայմանների ընտրությունը, ստացված նյութերի մաքրումը և կառուցվածքային նույնականացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում α-ամինաթթուների կառուցվածքի փոփոխությանը և դրանցում դիալկիլամինոալկիլային խմբերի ներմուծմանը, ինչը հնարավորություն է տալիս նպատակաուղղված կերպով փոփոխել ստացվող միացությունների ֆիզիկաքիմիական և կենսաբանական հատկությունները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչն է սինթեզված նյութերի հակախոլինէսթերազային ակտիվության ուսումնասիրությունը, որի միջոցով գնահատվում է դրանց ազդեցությունը խոլինէսթերազների ֆերմենտային ակտիվության վրա։ Այս ուղղությունը կարևոր նշանակություն ունի կենսաբանական ակտիվ նոր միացությունների որոնման և դեղագործական քիմիայի զարգացման համար, քանի որ խոլինէսթերազների արգելակումը կապված է նյարդային համակարգում ացետիլխոլինի քայքայման կարգավորման հետ։ Աշխատության ընթացքում համեմատվում են տարբեր կառուցվածք ունեցող եթերների, թիոեթերների և ամիդների հատկությունները՝ հնարավորություն տալով բացահայտել քիմիական կառուցվածքի և կենսաբանական ազդեցության միջև հնարավոր օրինաչափությունները։ Նման համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել առավել ակտիվ և հեռանկարային միացությունների առանձնացմանը, ինչպես նաև հետագա նպատակային սինթեզների ուղղությունների որոշմանը։ Աշխատանքը համադրում է օրգանական սինթեզի, ֆիզիկաքիմիական վերլուծության և կենսաբանական ակտիվության ուսումնասիրման մեթոդները և ներկայացնում է կառուցվածք–ակտիվություն փոխկապակցվածության բացահայտման փորձ։ Այն կարող է հետաքրքրել օրգանական և դեղագործական քիմիայի, կենսաքիմիայի, ֆերմենտաբանության և կենսաբանական ակտիվ նյութերի որոնման ոլորտներում մասնագիտացող հետազոտողներին, ուսանողներին և մասնագետներին։

ChatGPT said: Կատեգորիա՝ Դեղագործական քիմիա, օրգանական քիմիա, հակաբիոտիկների սինթեզ Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է նոր պենիցիլինների և ցեֆալոսպորինների ստացման, դրանց քիմիական կառուցվածքի, հատկությունների և հնարավոր կենսաբանական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքի հիմքում ընկած է արիլքացախաթթուների և տետrazոլիլքացախաթթուների ածանցյալների օգտագործումը՝ որպես ելանյութեր β-լակտամային հակաբիոտիկների նոր ածանցյալների նպատակային սինթեզի համար։ Ուսումնասիրությունը վերաբերում է դեղագործական քիմիայի այն ուղղությանը, որի նպատակն է հայտնի հակաբակտերիալ միացությունների կառուցվածքի փոփոխության միջոցով ստանալ նոր նյութեր՝ բարելավված կամ փոփոխված ֆիզիկաքիմիական և կենսաբանական հատկություններով։ Պենիցիլինների դեպքում առանձնահատուկ նշանակություն ունի մոլեկուլի կողային ացիլային հատվածի փոփոխությունը՝ պահպանելով հիմնական պենիցիլինային միջուկը, մինչդեռ ցեֆալոսպորինների քիմիական ձևափոխությունները հնարավորություն են տալիս փոխել դրանց ակտիվության սպեկտրը, կայունությունը և այլ դեղաբանական բնութագրեր։ R RONL +1 Աշխատության թեման հատկապես հետաքրքիր է նրանով, որ արիլային և տետrazոլային կառուցվածքային խմբերը կարող են էական ազդեցություն ունենալ ստացվող միացությունների էլեկտրոնային հատկությունների, լուծելիության, կայունության և կենսաբանական ակտիվության վրա։ Հետազոտության քիմիական մասը ենթադրում է նոր միացությունների ստացում և դրանց կառուցվածքի ու հատկությունների համակողմանի բնութագրում, ինչը բնորոշ է նոր դեղանյութերի ուղղորդված սինթեզի ուսումնասիրություններին։ Նման աշխատանքներում կարևոր նշանակություն ունեն մաքրության գնահատումը, ֆիզիկական հաստատունների որոշումը և քիմիական ու ֆիզիկաքիմիական մեթոդներով կառուցվածքի հաստատումը։ S Scribd Գրքի մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ այն հրատարակվել է Երևանում 2001 թվականին՝ Հայաստանի ԳԱԱ Օրգանական քիմիայի ինստիտուտի շրջանակում, ծավալը կազմում է 19 էջ, իսկ աշխատությունը ներկայացված է որպես քիմիական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի համար նախատեսված հետազոտություն։ Մատենագիտական գրառման մեջ նշված է նաև, որ աշխատությունն ունի ռուսերեն հիմնական տեքստ և հայերեն ամփոփում։ T Tert Ընդհանուր առմամբ, սա մասնագիտացված գիտական աղբյուր է, որը կարող է հետաքրքրել օրգանական և դեղագործական քիմիայի, բժշկական քիմիայի, հակաբակտերիալ դեղանյութերի մշակման և կիսասինթետիկ β-լակտամային հակաբիոտիկների քիմիայի ուսումնասիրողներին։ Աշխատության արժեքը հիմնականում պայմանավորված է նոր պենիցիլինային և ցեֆալոսպորինային կառուցվածքների որոնմամբ և այն մոտեցմամբ, որով քիմիական կառուցվածքի նպատակային փոփոխությունը դիտարկվում է որպես դեղանյութերի հատկությունների բարելավման միջոց։

Աշխատությունը նվիրված է սիլիկոնային պոլիմերների հիման վրա կոմպոզիտային նյութերի ստացման և դրանց սորբցիոն հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել պոլիմերային մատրիցի և տարբեր բաղադրիչների համադրման ազդեցությունը ստացված կոմպոզիտների կառուցվածքի, ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի և տարբեր նյութերի կլանման կարողության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են սիլիկոնային պոլիմերների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց քիմիական և ջերմային կայունությունը, մակերևութային հատկությունները և կոմպոզիտների ձևավորման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կոմպոզիտների սինթեզի պայմաններին՝ բաղադրիչների հարաբերակցությանը, մշակման եղանակին, ջերմաստիճանին և այլ գործոններին, որոնք կարող են որոշել վերջնական նյութի կառուցվածքն ու հատկությունները։ Ստացված նյութերի ուսումնասիրության միջոցով կարող են գնահատվել դրանց խտությունը, ծակոտկենությունը, մակերևույթի բնութագրերը, մեխանիկական և ջերմային կայունությունը, ինչպես նաև քիմիական միջավայրերի նկատմամբ դիմադրողականությունը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է սորբցիոն հատկությունների հետազոտությունը՝ պարզելու համար, թե կոմպոզիտներն ինչ արդյունավետությամբ են կլանում գազային կամ լուծված նյութերը և ինչպես են այդ գործընթացի վրա ազդում նյութի կառուցվածքն ու արտաքին պայմանները։ Կարող են ուսումնասիրվել սորբցիայի արագությունը, հավասարակշռային կլանումը, ջերմաստիճանի և կոնցենտրացիայի ազդեցությունը, ինչպես նաև սորբցիոն գործընթացի կինետիկական և հավասարակշռային օրինաչափությունները։ Հետազոտությունը կարող է ներառել տարբեր կոմպոզիտային նմուշների համեմատական վերլուծություն՝ առավել բարձր սորբցիոն ակտիվություն և ընտրողականություն ունեցող նյութերի բացահայտման նպատակով։ Կարևոր է նաև սորբցիոն հատկությունների և կոմպոզիտների կառուցվածքային պարամետրերի միջև կապի ուսումնասիրությունը, որը հնարավորություն է տալիս նպատակային կերպով կարգավորել նյութի հատկությունները։ Ստացված արդյունքները կարող են նպաստել սիլիկոնային պոլիմերների հիմքով նոր ֆունկցիոնալ կոմպոզիտների մշակմանը և դրանց կիրառական ներուժի գնահատմանը։ Նման նյութերը կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել տարբեր միջավայրերից անցանկալի բաղադրիչների հեռացման, սորբցիոն և ֆիլտրացիոն համակարգերի, քիմիական տեխնոլոգիայի, շրջակա միջավայրի պաշտպանության և հատուկ նշանակության նյութերի մշակման ոլորտներում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պոլիմերների քիմիայի, նյութագիտության, ֆիզիկական քիմիայի և քիմիական տեխնոլոգիայի մասնագետներին, հետազոտողներին, ինժեներներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է կանաչ ֆլուորեսցենտ սպիտակուցի քրոմոֆորից ստացվող միացությունների սինթեզին և դրանց հակախոլինէսթերազային հատկությունների համալիր ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել նոր քիմիական միացություններ, որոնք կարող են ազդել խոլինէսթերազային ֆերմենտների ակտիվության վրա և հետագայում հետաքրքրություն ներկայացնել կենսաբժշկական ու դեղաբանական հետազոտությունների համար։ Աշխատանքում համակցվում են ժամանակակից օրգանական սինթեզի, ֆերմենտային կենսաքիմիայի և համակարգչային մոդելավորման մեթոդները, ինչը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրվող միացությունները գնահատել ինչպես փորձարարական, այնպես էլ տեսական մակարդակներում։ Սինթեզի բաժնում ուշադրություն է դարձվում քրոմոֆորի կառուցվածքային հիմքի վրա տարբեր ածանցյալների ստացմանը, դրանց կառուցվածքի և հատկությունների ուսումնասիրմանը։ In vitro հետազոտությունները հնարավորություն են տալիս գնահատելու ստացված միացությունների ազդեցությունը խոլինէսթերազային ֆերմենտների վրա, որոշելու դրանց արգելակող ակտիվությունը և համեմատելու տարբեր կառուցվածքային փոփոխությունների ազդեցությունը կենսաբանական արդյունավետության վրա։ Միաժամանակ in silico մոտեցումները թույլ են տալիս համակարգչային եղանակով ուսումնասիրել միացությունների հնարավոր փոխազդեցությունները ֆերմենտների ակտիվ կենտրոնների հետ, կանխատեսել կապման հնարավոր դիրքերը և վերլուծել այն կառուցվածքային առանձնահատկությունները, որոնք կարող են պայմանավորել հակախոլինէսթերազային ակտիվությունը։ Այսպիսի համակցված մոտեցումը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ քիմիական կառուցվածքի փոքր փոփոխությունները կարող են էապես փոխել միացության կենսաբանական ազդեցությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել կապը մոլեկուլի կառուցվածքի, ֆիզիկաքիմիական հատկությունների և ֆերմենտային ակտիվության արգելակման միջև՝ դրանով իսկ նպաստելով նոր կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների նպատակային որոնմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել օրգանական և բժշկական քիմիայի, դեղաքիմիայի, ֆերմենտաբանության, կենսաքիմիայի, մոլեկուլային մոդելավորման և դեղերի հայտնաբերման ոլորտներով զբաղվող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է փորձարարական և համակարգչային մեթոդների համադրությամբ իրականացվող հետազոտություն, որի միջոցով ուսումնասիրվում են քրոմոֆորային կառուցվածք ունեցող միացությունների սինթեզը, դրանց հակախոլինէսթերազային ներուժը և ֆերմենտների հետ հնարավոր մոլեկուլային փոխազդեցությունները։

Աշխատությունը նվիրված է պղինձ-նիկելային կատալիտիկ համակարգերի սինթեզին, դրանց կառուցվածքային և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրմանը և տեխնոլոգիական արտանետվող գազերի մաքրման գործընթացներում դրանց կատալիտիկ ակտիվության գնահատմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են պղնձի և նիկելի հիմքով կատալիզատորների ստացման եղանակները, բաղադրության և կառուցվածքի ձևավորման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը նպատակային քիմիական փոխակերպումների արդյունավետության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արդյունաբերական արտանետվող գազերում պարունակվող վնասակար բաղադրիչների վերափոխման կամ հեռացման գործընթացներին, կատալիզատորների ակտիվությանը, ընտրողականությանը և կայունությանը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում է տարբեր կազմի և կառուցվածքի կատալիտիկ համակարգերի վարքագիծը տարբեր ռեակցիոն պայմաններում՝ ջերմաստիճանի, գազային միջավայրի կազմի և այլ գործոնների ազդեցության ներքո։ Կարևորվում է կատալիզատորի կառուցվածք-ակտիվություն կապի բացահայտումը, ինչը հնարավորություն է տալիս հիմնավորելու առավել արդյունավետ համակարգերի ընտրությունը և կատարելագործելու դրանց կիրառման տեխնոլոգիական պայմանները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ արդյունաբերական գազային արտանետումների նվազեցման, շրջակա միջավայրի աղտոտման սահմանափակման և ավելի արդյունավետ ու կայուն կատալիտիկ մաքրման տեխնոլոգիաների զարգացման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել քիմիկոսներին, կատալիզի և քիմիական տեխնոլոգիայի մասնագետներին, բնապահպանական ինժեներներին, նյութագետներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Սա Անաիդա Նորայրի Գեոլեցյանի գիտական աշխատանքն է, որը նվիրված է օրգանական քիմիայի բավականին մասնագիտացված խնդրի՝ N-ալդ- և N-կետիմինների բութադիենով ալկիլացման ուսումնասիրությանը մետաղական նատրիումի առկայությամբ։ Աշխատանքը պաշտպանվել է Երևանում 1996 թվականին՝ քիմիական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի համար, իսկ մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ ամբողջական ատենախոսությունը կազմում է մոտ 200 էջ, մինչդեռ դրա հեղինակային սեղմագիրը՝ 24 էջ։ Ուսումնասիրության կենտրոնում ազոմեթինային միացությունների՝ իմինների, և բութադիենի փոխազդեցությունն է, որի ընթացքում մետաղական նատրիումը հանդես է գալիս որպես ռեակցիայի կարևոր գործոն։ Այս ուղղության վերաբերյալ Գեոլեցյանի համահեղինակությամբ ավելի վաղ հրապարակված հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ նման համակարգերում բութադիենի և իմինների փոխազդեցությունը կարող է ընթանալ մի քանի մրցակցող ուղիներով՝ առաջացնելով ինչպես ցիկլային միացություններ, այնպես էլ N-ալկիլացման, α-C-ալկիլացման և այլ կողմնակի փոխակերպումների արդյունքներ։ Մասնավորապես, ուսումնասիրված N-ցիկլոպենտիլիդեն- և N-ցիկլոհեքսիլիդենբենզիլամինների դեպքում հիմնական արտադրանքները եղել են սպիրոցիկլային պիրոլիդինի ածանցյալները, իսկ որոշ պայմաններում առաջացել են նաև դրանց N-ալկիլացված և դեհիդրոգենացված ձևերը։ Այս տվյալները կարևոր են հասկանալու համար, որ աշխատանքը պարզապես մեկ քիմիական ռեակցիայի նկարագրություն չէ, այլ նպատակ ունի պարզելու ռեակցիայի ուղղությունը, դրա պայմաններից կախված փոփոխությունները, հիմնական և կողմնակի արտադրանքների առաջացման օրինաչափությունները և հնարավոր մեխանիզմները։ Հատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում բութադիենի մասնակցությամբ 3+2 ցիկլոմիացման հնարավորությունը, որի արդյունքում կարելի է ստանալ պիրոլիդինային կառուցվածք ունեցող բարդ օրգանական միացություններ։ Այդպիսի միացությունները կարևոր են սինթետիկ օրգանական քիմիայի տեսանկյունից, քանի որ ազոտ պարունակող հինգանդամանի օղակները լայնորեն հանդիպում են տարբեր կենսաբանորեն ակտիվ և գործնական նշանակություն ունեցող օրգանական նյութերի կառուցվածքում։ Աշխատանքի գիտական արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ մետաղական նատրիումի կիրառումը փոխում է սովորական իմին-բութադիեն փոխազդեցության ընթացքը և հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել այնպիսի վերափոխումներ, որոնք սովորական պայմաններում կարող էին ընթանալ այլ կերպ կամ շատ ավելի փոքր արդյունավետությամբ։ Այսպիսով, աշխատանքը կարելի է դիտարկել որպես փորձարարական օրգանական քիմիայի ուսումնասիրություն, որտեղ միաժամանակ ուսումնասիրվում են իմինների կառուցվածքը, բութադիենի ռեակցիոնունակությունը, ալկիլացման և ցիկլոմիացման մրցակցությունը, մետաղական նատրիումի դերը և ստացվող ազոտ պարունակող նոր միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Աշխատանքը հատկապես հետաքրքիր կարող է լինել օրգանական սինթեզով, ազոտ պարունակող միացությունների քիմիայով, իմինների ռեակցիաներով և մետաղների մասնակցությամբ օրգանական փոխարկումների մեխանիզմներով զբաղվող քիմիկոսների, հետազոտողների և քիմիայի ուսանողների համար։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ֆոսֆորօրգանական քիմիայի մի շարք կարևոր և բարդ փոխարկումների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով P–H թթուների չհագեցած միացություններով ալկիլացման, միջֆազային կատալիզի և գերհիմնային միջավայրում ընթացող ռեակցիաների, ինչպես նաև քառորդային ֆոսֆոնիումային աղերի կառուցվածքային և ռեակցիոն առանձնահատկությունների վրա։ Հետազոտության առաջին հիմնական ուղղությունը P–H կապ պարունակող ֆոսֆորային միացությունների՝ չհագեցած օրգանական միացություններով ալկիլացումն է։ Այսպիսի ռեակցիաները կարևոր են, քանի որ հնարավորություն են տալիս նպատակային ձևով կառուցել ածխածին–ֆոսֆոր կապեր և ստանալ տարբեր կառուցվածքի ֆոսֆորօրգանական միացություններ, այդ թվում՝ ֆոսֆիններ, ֆոսֆոնատներ և ֆոսֆինօքսիդներ։ Աշխատանքի հեղինակի գիտական գործունեության վերաբերյալ հրապարակված նյութերում նշվում է, որ P–H թթուների ալկիլացման ուսումնասիրությունները կատարվել են ինչպես միջֆազային կատալիզի, այնպես էլ գերհիմնային միջավայրի պայմաններում՝ օգտագործելով չհագեցած հալոգենիդներ, ացետիլենային, վինիլացետիլենային և 1,3-դիենային ածխաջրածիններ։ Այս աշխատանքները նշանակալի ներդրում են ունեցել չհագեցած ֆոսֆորօրգանական միացությունների քիմիայի զարգացման գործում։ Միջֆազային կատալիզի կիրառումը հատկապես հետաքրքիր է այն պատճառով, որ այն թույլ է տալիս արդյունավետորեն իրականացնել ռեակցիաներ միմյանց հետ սահմանափակ խառնվող փուլերում՝ ակտիվացնելով ռեակցիայի մասնակիցներին և հեշտացնելով նրանց փոխազդեցությունը։ Մյուս կողմից, գերհիմնային միջավայրը հնարավորություն է տալիս բարձրացնել P–H թթուների դեֆրոտոնացման աստիճանը և ձևավորել ավելի ռեակցիոնունակ ֆոսֆորային անիոններ, որոնք կարող են փոխազդել չհագեցած էլեկտրոֆիլների հետ։ Այս մոտեցումների համադրումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ռեակցիաների ընթացքի օրինաչափությունները, ընտրողականությունը, ռեգիոքիմիան և ստացվող արտադրանքների կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Աշխատության մյուս կարևոր ուղղությունը կապված է քառորդային ֆոսֆոնիումային աղերի հետ, որոնց մոլեկուլներում առկա են α-ալենային և β-ացետիլենային խմբեր։ Այստեղ ուսումնասիրվում են պրոտոտրոպային փոխարկումները, այսինքն՝ այնպիսի կառուցվածքային վերադասավորումներ, որոնց ընթացքում տեղի է ունենում պրոտոնի տեղափոխություն և միաժամանակ փոխվում է բազմակի կապերի դիրքը կամ մոլեկուլի էլեկտրոնային կառուցվածքը։ Նման գործընթացները կարևոր են օրգանական սինթեզում, քանի որ կարող են հանգեցնել տարբեր իզոմերային կառուցվածքների առաջացման և թույլ տալ կառավարել հետագա քիմիական փոխարկումների ուղղությունը։ Հատուկ ուշադրության է արժանի նաև նշված ֆոսֆոնիումային աղերի փոխազդեցությունը նուկլեոֆիլների հետ։ Քառորդային ֆոսֆոնիումային միացությունները կարող են հանդես գալ որպես ռեակցիոնունակ միջանկյալներ և սինթետիկ կառուցվածքային միավորներ, իսկ դրանցում առկա ալենային կամ ացետիլենային հատվածները լրացուցիչ հնարավորություն են տալիս իրականացնել բազմաստիճան կամ վերադասավորման ուղեկցվող փոխարկումներ։ Այս ուսումնասիրությունների արդյունքում ստացված օրինաչափությունները կարևոր են ոչ միայն առանձին միացությունների ստացման, այլև չհագեցած ֆոսֆորօրգանական համակարգերի ռեակցիոնունակության ընդհանուր պատկերն ավելի լավ հասկանալու համար։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ դրա շրջանակում մշակված մոտեցումները հնարավորություն են տվել ստանալ գործնական նշանակություն ունեցող ֆոսֆորօրգանական միացությունների տարբեր դասեր։ Հեղինակի գիտական ժառանգությանը նվիրված աղբյուրը նշում է, որ հետազոտությունների հիման վրա մշակվել են արդյունավետ և տեխնոլոգիապես կիրառելի մեթոդներ ֆոսֆինների, ֆոսֆոնատների և ֆոսֆինօքսիդների սինթեզի համար, ինչպես նաև առաջարկվել է երկրորդային ֆոսֆինօքսիդների ալկիլացման միջոցով երրորդային ֆոսֆինօքսիդների ստացման նոր եղանակ։ Ուսումնասիրության շրջանակում բացահայտված են նաև P–H կապի հետ կապված որոշ ոչ սովորական փոխարկումներ, այդ թվում՝ երկրորդային ֆոսֆինօքսիդների պրոպարգիլացման ընթացքում թթվածնի ներմուծման նոր ռեակցիա, ինչը վկայում է ֆոսֆորօրգանական համակարգերի քիմիական վարքագծի բազմազանության մասին։ Աշխատանքը գիտական աղբյուրներում ներկայացվում է որպես Ռոլանդ Հարությունի Խաչատրյանի՝ քիմիական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճանի հայցման համար պատրաստված ատենախոսական հետազոտություն․ այն պաշտպանվել է Երևանում 1994 թվականին, իսկ հեղինակային սեղմագիրը կազմված է 60 էջից։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը արժեքավոր է նրանով, որ միավորում է օրգանական սինթեզի, ֆոսֆորօրգանական քիմիայի, կատալիզի և չհագեցած միացությունների ռեակցիոնունակության ուսումնասիրությունը։ Այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել P–H թթուների ալկիլացման մեխանիզմների և սինթետիկ հնարավորությունների, միջֆազային և գերհիմնային պայմանների դերի, ինչպես նաև ալենային և ացետիլենային խմբեր պարունակող ֆոսֆոնիումային աղերի փոխարկումների մասին։ Թեման հատկապես հետաքրքրություն է ներկայացնում ֆոսֆորօրգանական քիմիայի, օրգանական սինթեզի և նոր ֆունկցիոնալ ֆոսֆորային միացությունների ստացման մեթոդների ուսումնասիրությամբ զբաղվող քիմիկոսների, հետազոտողների, ասպիրանտների և ուսանողների համար:

Աշխատությունը նվիրված է բնական հումքի հիման վրա ստացվող սորբենտների ուսումնասիրությանը և դրանց կիրառմանը ջրից ծանր մետաղների հեռացման նպատակով։ Հետազոտության հիմնական խնդիրը ջրային միջավայրում առկա ծանր մետաղների՝ որպես շրջակա միջավայրի և մարդու առողջության համար վտանգավոր աղտոտիչների, արդյունավետ հեռացման մատչելի և արդյունավետ եղանակների որոնումն է։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են բնական ծագման տարբեր նյութեր, որոնք կարող են ունենալ մետաղական իոնների կլանման հատկություն, ինչպես նաև դրանց ֆիզիկաքիմիական բնութագրերը և սորբցիոն հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սորբենտների մակերևույթի կառուցվածքին, ակտիվ կենտրոններին, ծակոտկենությանը և այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով ծանր մետաղների իոնները կապվում կամ կուտակվում են սորբենտի մակերևույթին։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել սորբցիայի վրա ազդող հիմնական գործոնները՝ ջրի թթվայնությունը, ջերմաստիճանը, մետաղի կոնցենտրացիան, սորբենտի քանակը, շփման ժամանակը և ջրի բաղադրությունը։ Կարևոր նշանակություն ունի տարբեր բնական նյութերի արդյունավետության համեմատությունը և այն պայմանների որոշումը, որոնց դեպքում հնարավոր է առավել բարձր աստիճանի մաքրում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև սորբենտների վերականգնման և կրկնակի օգտագործման հնարավորություններին, ինչը կարևոր է տեխնոլոգիայի տնտեսական և բնապահպանական արդյունավետության տեսանկյունից։ Բնական նյութերի կիրառումը հետաքրքրություն է ներկայացնում հատկապես այն պատճառով, որ նման մոտեցումները կարող են թույլ տալ օգտագործել տեղական, համեմատաբար մատչելի և վերականգնվող հումք՝ նվազեցնելով ջրի մաքրման գործընթացների արժեքը և որոշ դեպքերում նաև երկրորդային թափոնների առաջացումը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ խմելու և արդյունաբերական ջրերի մաքրման, ջրային ռեսուրսների պաշտպանության և շրջակա միջավայրի աղտոտման նվազեցման ոլորտներում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել բնապահպանական քիմիայի, ջրի մաքրման տեխնոլոգիաների, նյութագիտության, քիմիական տեխնոլոգիայի և էկոլոգիայի մասնագետներին, հետազոտողներին, ինժեներներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է մոլիբդեն-պղինձ նանոկոմպոզիտային նյութերի ստացման գործընթացի և թթվածնավոր միացություններից այրման ռեժիմում մետաղների համատեղ վերականգնման մեխանիզմի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն ֆիզիկաքիմիական օրինաչափությունները, որոնք պայմանավորում են մոլիբդենի և պղնձի միաժամանակյա վերականգնումը և նանոկառուցվածքային կոմպոզիտային նյութի ձևավորումը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են ելային թթվածնավոր միացությունների հատկությունները, այրման գործընթացի առանձնահատկությունները, վերականգնման պայմանները և ստացվող նյութերի կառուցվածքային ու ֆիզիկաքիմիական բնութագրերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այրման ռեժիմի պարամետրերին, ռեակցիայի ընթացքին, ջերմային ազդեցությանը և նյութերի բաղադրության ու կառուցվածքի ձևավորման միջև փոխկապակցվածությանը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել նյութերի ֆազային, կառուցվածքային, մորֆոլոգիական և քիմիական կազմի ուսումնասիրության մեթոդներ՝ պարզելու համար նանոկոմպոզիտի ձևավորման փուլերը և մետաղների վերականգնման հաջորդականությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մոլիբդենի և պղնձի փոխազդեցության, դրանց համատեղ վերականգնման հնարավոր մեխանիզմների և վերջնական նյութում մետաղական բաղադրիչների բաշխման առանձնահատկությունների բացահայտմանը։ Նանոկառուցվածքային նյութերի ստացման գործընթացի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս կապ հաստատելու սինթեզի պայմանների և նյութի վերջնական հատկությունների միջև, ինչը կարևոր է նպատակային հատկություններով կոմպոզիտների մշակման համար։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ստացված նյութերի մասնիկների չափին, միկրոկառուցվածքին, ֆազային կազմին և այլ տեխնոլոգիական նշանակություն ունեցող բնութագրերին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել այրման սինթեզի միջոցով նանոկոմպոզիտային նյութերի ստացման գործընթացների կատարելագործմանը և մետաղների համատեղ վերականգնման վերաբերյալ տեսական պատկերացումների խորացմանը։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ փոշեմետալուրգիայի, էլեկտրատեխնիկական նյութերի, կատալիզի, բարձր տեխնոլոգիական կոմպոզիտների և այլ նյութագիտական ուղղությունների համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել նյութագետներին, քիմիկոսներին, նանոտեխնոլոգիայի մասնագետներին, ֆիզիկաքիմիկոսներին, փոշեմետալուրգիայի հետազոտողներին և համապատասխան ոլորտների գիտաշխատողներին ու ուսանողներին։

Գիրքը նվիրված է β-տեղակալված (R)- և (S)-α-ամինաթթուների ասիմետրիկ բիոմիմետիկ սինթեզի ժամանակակից մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ նիկելի (Ni²⁺) իոնի դեհիդրոամինաթթվային քիրալային կոմպլեքսների կիրառմամբ։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են ասիմետրիկ սինթեզի տեսական հիմքերը, քիրալային համալիրների կառուցվածքային առանձնահատկությունները և դրանց դերը բարձր ընտրողականությամբ ամինաթթուների ստացման գործընթացներում։ Ուսումնասիրությունը վերլուծում է ռեակցիաների մեխանիզմները, ստերեոքիմիական վերահսկման սկզբունքները, կատալիտիկ համակարգերի արդյունավետությունը և տարբեր գործոնների ազդեցությունը վերջնական արտադրանքի կառուցվածքի ու ելքի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բիոմիմետիկ մոտեցումների կիրառմանը, որոնք հնարավորություն են տալիս վերարտադրել կենսաբանական համակարգերին բնորոշ գործընթացները լաբորատոր պայմաններում։ Գիրքը կարևոր գիտական նշանակություն ունի օրգանական և կենսաօրգանական քիմիայի, դեղագործական նյութերի մշակման և ժամանակակից սինթետիկ տեխնոլոգիաների զարգացման տեսանկյունից։ Այն արժեքավոր աղբյուր է քիմիկոսների, կենսաքիմիկոսների, դեղագործական հետազոտություններով զբաղվող մասնագետների, ասպիրանտների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են ասիմետրիկ սինթեզի և քիրալային միացությունների ստացման նորարարական մեթոդներով։

Աշխատությունը նվիրված է պոլիվինիլացետատային ջրային դիսպերսիայի հիման վրա ջրակայուն սոսինձների մշակման տեխնոլոգիական գործընթացների և դրանց ֆիզիկաքիմիական հատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են պոլիմերային դիսպերսիաների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, կայունացման մեխանիզմները և սոսնձային հատկությունների ձևավորման հիմնական գործոնները։ Հեղինակը վերլուծում է ջրակայունության բարձրացման տարբեր մոտեցումներ՝ ներառյալ մոդիֆիկատորների, խաչաձև կապող նյութերի և հավելանյութերի կիրառումը, որոնք փոխում են նյութի մեխանիկական և կպչողական բնութագրերը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են սոսինձների կարծրացման գործընթացները, կպչողականության ձևավորման մեխանիզմները տարբեր մակերևույթների նկատմամբ, ինչպես նաև շրջակա միջավայրի ազդեցությունը պատրաստի նյութերի կայունության վրա։ Ներկայացվում են փորձարարական հետազոտությունների արդյունքներ՝ ներառյալ ամրության, ջրակայունության, ջերմակայունության և ծերացման դիմադրության գնահատումները։ Գիրքը նաև անդրադառնում է արդյունաբերական կիրառություններին՝ շինարարության, փայտամշակման և փաթեթավորման ոլորտներում օգտագործվող սոսինձային համակարգերի կատարելագործման հեռանկարներին։ Աշխատությունը նախատեսված է քիմիական տեխնոլոգների, պոլիմերային քիմիկոսների, նյութագետների, ինժեներների և կիրառական քիմիայի ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Ֆիզիկաքիմիական և կենսաֆիզիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ոչ իոնիզացնող ճառագայթման ազդեցության պայմաններում թորած ջրի և ֆիզիոլոգիական լուծույթի հատկությունների հնարավոր փոփոխությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տարբեր ֆիզիկական ազդեցություններից հետո հեղուկ միջավայրերում տեղի ունեցող կառուցվածքային և ֆիզիկաքիմիական գործընթացները, ինչպես նաև դրանց գնահատման փորձարարական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում էլեկտրահաղորդականության, թթվահիմնային հավասարակշռության, օպտիկական բնութագրերի և լուծույթների վիճակը բնութագրող այլ չափելի ցուցանիշների փոփոխություններին։ Վերլուծվում են ճառագայթման հաճախականության, ինտենսիվության, ազդեցության տևողության և փորձարարական պայմանների նշանակությունը ստացվող արդյունքների ձևավորման համար։ Քննարկվում են թորած ջրի և իոններ պարունակող ֆիզիոլոգիական լուծույթի արձագանքների հնարավոր տարբերությունները՝ հաշվի առնելով դրանց բաղադրության և ֆիզիկական հատկությունների առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ոչ իոնիզացնող ճառագայթման և հեղուկ համակարգերի փոխազդեցության օրինաչափությունները և կատարելագործելու նման ազդեցությունների փորձարարական հետազոտման մեթոդները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել կենսաֆիզիկայի, ֆիզիկական քիմիայի, բժշկական ֆիզիկայի և ոչ իոնիզացնող ճառագայթման ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Քիմիական տեխնոլոգիայի և նյութագիտության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է տեղական դիատոմիտների կրային ակտիվացման ֆիզիկաքիմիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրանց հիման վրա ներծծող ու զտող փոշենյութերի ստացման հնարավորություններին։ Քննության են առնվում դիատոմիտային հումքի կառուցվածքը, բաղադրությունը, մակերևութային հատկությունները և ակտիվացման ընթացքում տեղի ունեցող ֆիզիկաքիմիական փոխակերպումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կրային մշակման պայմանների ազդեցությանը նյութի ծակոտկենության, տեսակարար մակերեսի, ներծծման կարողության և զտման արդյունավետության վրա։ Վերլուծվում են հումքի նախապատրաստման, մշակման և ստացված նյութերի հատկությունների գնահատման տեխնոլոգիական մոտեցումները։ Քննարկվում են ակտիվացված դիատոմիտների հիմքով փոշենյութերի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ բնութագրերը, ինչպես նաև հեղուկ և գազային միջավայրերի մաքրման գործընթացներում դրանց կիրառման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու տեղական հանքային հումքի արդյունավետ վերամշակման և պահանջվող հատկություններով ներծծող ու զտող նյութերի ստացման հեռանկարները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել քիմիական տեխնոլոգիայի, նյութագիտության, հանքային հումքի վերամշակման և արդյունաբերական զտման գործընթացների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է դիէթիլսուլֆօքսիդի ջրային լուծույթների կառուցվածքային և թերմոդինամիկական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ջրի և դիէթիլսուլֆօքսիդի մոլեկուլների միջև փոխազդեցությունները, լուծույթի բաղադրության փոփոխության հետևանքով ձևավորվող մոլեկուլային կառուցվածքները և դրանց ազդեցությունը համակարգի ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի վրա։ Վերլուծվում են միջմոլեկուլային կապերի, մոլեկուլների փոխադարձ դասավորության և լուծույթում առաջացող տեղային կառուցվածքային փոփոխությունների առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրածնային կապերի և այլ միջմոլեկուլային փոխազդեցությունների դերին, որոնք պայմանավորում են խառնուրդի կառուցվածքը և տարբեր կոնցենտրացիաներում դրա վարքագիծը։ Դիտարկվում են լուծույթների թերմոդինամիկական պարամետրերը, դրանց կախվածությունը բաղադրությունից ու ջերմաստիճանից և հնարավոր շեղումները իդեալական լուծույթներին բնորոշ օրինաչափություններից։ Քննարկվում են կառուցվածքային փոփոխությունների և մակրոսկոպիկ ֆիզիկաքիմիական հատկությունների միջև առկա փոխկապակցվածությունները։ Կարևորվում է փորձարարական տվյալների և տեսական պատկերացումների համադրումը՝ հեղուկ համակարգերում մոլեկուլային փոխազդեցությունների բնույթը պարզաբանելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև սպեկտրային, ջերմադինամիկական և այլ ֆիզիկաքիմիական մեթոդների կիրառման հնարավորություններին՝ լուծույթների կառուցվածքի ու հատկությունների բնութագրման համար։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել երկբաղադրիչ հեղուկ համակարգերի մոլեկուլային կազմակերպման վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը և լուծույթների թերմոդինամիկական վարքի առավել ճշգրիտ նկարագրմանը։ Ստացված գիտական մոտեցումները կարող են նշանակություն ունենալ լուծույթների տեսության, քիմիական տեխնոլոգիայի և տարբեր հեղուկ միջավայրերում ընթացող ֆիզիկաքիմիական գործընթացների ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ֆիզիկական քիմիայի, քիմիական թերմոդինամիկայի և լուծույթների կառուցվածքային հետազոտությունների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ֆունկցիոնալ տեղակալված իմիդազոլ-5-ոնների շարքին պատկանող օրգանական միացությունների ստացման ընդհանուր գիտական սկզբունքների և դրանց հակախոլինէսթերազային ակտիվության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում քիմիական կառուցվածքի փոփոխությունների և կենսաբանական հատկությունների միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունների բացահայտումն է, ինչը կարևոր ուղղություն է կենսաակտիվ հետերոցիկլային միացությունների հետազոտության բնագավառում։ Իմիդազոլային օղակ պարունակող համակարգերը դիտարկվում են որպես կառուցվածքային հենք, որի տարբեր ֆունկցիոնալ տեղակալումները կարող են փոփոխել միացությունների ֆիզիկաքիմիական և կենսաբանական բնութագրերը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են բնութագրվել ստացված միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները և համեմատվել տարբեր ածանցյալների հատկությունները՝ կառուցվածք-ակտիվություն կապերի վերաբերյալ ընդհանուր օրինաչափություններ հայտնաբերելու նպատակով։ Կենսաբանական ուսումնասիրության հիմնական ուղղությունը կապված է խոլինէսթերազային ֆերմենտների ակտիվության նկատմամբ միացությունների ազդեցության գնահատման հետ։ Այդպիսի ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս պարզաբանելու, թե մոլեկուլի կառուցվածքային որ տարրերն են կապված ֆերմենտային ակտիվության փոփոխության հետ և ինչպես կարող է ֆունկցիոնալ խմբերի բնույթը պայմանավորել կենսաբանական ազդեցության տարբերությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի տարբեր կառուցվածք ունեցող միացությունների համեմատական վերլուծությունը, որի միջոցով հնարավոր է առանձնացնել առավել նշանակալի կառուցվածքային հատկանիշները՝ առանց կենսաբանական ակտիվությունը միայն մեկ քիմիական խմբի առկայությամբ բացատրելու։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ուսումնասիրվող նյութերի ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի և կենսաբանական ազդեցության միջև կապերին՝ ձևավորելով հետագա հիմնարար հետազոտությունների համար անհրաժեշտ գիտական պատկերացում։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են դեղագործական և բժշկական քիմիայի տեսանկյունից, քանի որ ֆերմենտների ակտիվության վրա ազդող նոր կառուցվածքային դասերի ուսումնասիրությունը նպաստում է կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի ազդեցության մեխանիզմների ավելի խոր ըմբռնմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է օրգանական և հետերոցիկլային քիմիայի, ֆերմենտաբանության, կենսաօրգանական և դեղագործական քիմիայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բնութագրել ֆունկցիոնալ տեղակալված իմիդազոլային ածանցյալների կառուցվածքային բազմազանությունն ու հակախոլինէսթերազային հատկությունների ընդհանուր օրինաչափությունները։

Աշխատությունը նվիրված է ջրային լուծույթներում և միցելային համակարգերում ջրածնի պերօքսիդի ու պերհիդրօքսիդ անիոնի փոխազդեցության կինետիկական և մեխանիզմային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ռեակցիայի արագության վրա միջավայրի բնույթի, լուծույթի բաղադրության, թթվահիմնային հավասարակշռության և միցելների առկայության ազդեցության բացահայտումն է։ Քննվում է, թե ինչպես է ջրային միջավայրում ռեագենտների վիճակը և դրանց փոխադարձ տեղաբաշխումը պայմանավորում գործընթացի ընթացքը, ինչպես նաև ինչ փոփոխություններ են առաջանում մակերևութային ակտիվ նյութերով ձևավորված կազմակերպված համակարգերում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ռեակցիայի կինետիկական օրինաչափություններին, արագության փոփոխությանը տարբեր ֆիզիկաքիմիական պայմաններում և այն հնարավոր միջանկյալ փուլերին, որոնց համակցությամբ կարելի է նկարագրել ընդհանուր փոխազդեցության մեխանիզմը։ Միցելային միջավայրի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե միկրոհետերոգեն համակարգը ինչպես կարող է փոխել ռեագենտների տեղային բաշխումը, դրանց փոխազդեցության հավանականությունը և ռեակցիայի դիտվող կինետիկական բնութագրերը։ Համեմատվում են սովորական ջրային լուծույթներում և միցելներում ընթացող գործընթացները՝ առանձնացնելու համար միջավայրի կառուցվածքային կազմակերպվածության ազդեցությունը։ Կարևորվում է նաև թթվահիմնային հավասարակշռությունների դերը, քանի որ ուսումնասիրվող մասնիկների հարաբերակցությունը կապված է լուծույթի պայմանների հետ և կարող է անդրադառնալ ընդհանուր ռեակցիոն ունակության վրա։ Փորձարարական կինետիկական տվյալների տեսական մեկնաբանությունը հնարավորություն է տալիս առաջարկելու փոխազդեցության հավանական փուլային պատկեր և գնահատելու առանձին գործոնների նշանակությունը գործընթացի ընդհանուր արագության ձևավորման մեջ։ Նման հետազոտությունները կարևոր են ֆիզիկական և կոլոիդային քիմիայի տեսանկյունից, քանի որ հնարավորություն են տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու պարզ ջրային և կազմակերպված միցելային միջավայրերում օքսիդավերականգնման գործընթացների տարբերությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը նպաստում է լուծույթներում քիմիական ռեակցիաների կինետիկայի, միցելային ազդեցությունների և միջավայրով պայմանավորված ռեակցիոն մեխանիզմների վերաբերյալ պատկերացումների զարգացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է ջրում լուծվող պոլիվինիլացետալների ստացման գիտական մոտեցումների մշակմանը և դրանց կառուցվածքային, ֆիզիկաքիմիական ու կիրառական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում պոլիմերային շղթաների նպատակային քիմիական ձևափոխման օրինաչափություններն են, որոնց միջոցով հնարավոր է ստանալ ջրային միջավայրի նկատմամբ անհրաժեշտ վարքագիծ ունեցող նոր պոլիմերային նյութեր։ Ուշադրություն է հատկացվում սկզբնական պոլիմերի կառուցվածքի, ֆունկցիոնալ խմբերի հարաբերակցության և մակրոմոլեկուլային շղթայի փոփոխությունների ազդեցությանը վերջնական նյութի լուծելիության և այլ բնութագրերի վրա։ Կարևորվում է սինթեզի պայմանների և ստացված պոլիմերի կառուցվածքի միջև կապի բացահայտումը, քանի որ քիմիական փոխակերպման աստիճանը կարող է պայմանավորել նյութի հիդրոֆիլությունը, մոլեկուլային փոխազդեցությունները, լուծույթների կայունությունը և մեխանիկական հատկությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ստացված նյութերի կառուցվածքի հաստատումը և դրանց հիմնական ֆիզիկաքիմիական ցուցանիշների համեմատական գնահատումը։ Կարող են ուսումնասիրվել պոլիմերային լուծույթների մածուցիկությունը, լուծելիությունը, ջրի հետ փոխազդեցության առանձնահատկությունները, ջերմային վարքագիծը, թաղանթագոյացման ունակությունը և մակրոմոլեկուլների կառուցվածքից կախված այլ հատկություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կառուցվածք–հատկություն փոխկապակցվածությանը՝ պարզելու համար, թե պոլիմերի քիմիական կառուցվածքի նպատակային փոփոխությունը ինչպես է անդրադառնում նյութի տեխնոլոգիական և շահագործական բնութագրերի վրա։ Տարբեր կառուցվածքով նմուշների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել ջրալուծելիության պահպանման կամ բարելավման համար առավել նշանակալի կառուցվածքային գործոնները։ Աշխատության շրջանակում կարևոր է նաև սինթեզված նյութերի կայունության և տարբեր միջավայրերում վարքագծի ուսումնասիրությունը, քանի որ ջրում լուծվող պոլիմերների գործնական կիրառելիությունը մեծապես կախված է լուծույթների կանխատեսելի հատկություններից։ Նման պոլիմերային համակարգերը գիտական հետաքրքրություն են ներկայացնում այն ոլորտների համար, որտեղ պահանջվում են ջրային միջավայրում մշակվող, թաղանթ առաջացնող, կապակցող կամ մակերևութային հատկությունները փոփոխող նյութեր։ Հետազոտությունը նպաստում է պոլիվինիլային պոլիմերների քիմիական ձևափոխման վերաբերյալ պատկերացումների զարգացմանը և նոր ջրալուծելի նյութերի հատկությունների նպատակային կարգավորման գիտական հիմքերի ձևավորմանը։ Աշխատությունը կարող է նշանակություն ունենալ բարձրամոլեկուլային միացությունների քիմիայի, պոլիմերային նյութագիտության և պոլիմերների տեխնոլոգիայի հետագա ուսումնասիրությունների համար։

Աշխատությունը նվիրված է քլորոպրենի պոլիմերացման գործընթացի ուսումնասիրմանը մոնոմեր–ջուր ստատիկ հետերոգեն համակարգերում՝ առանց էմուլգատորների կիրառման։ Հետազոտության կենտրոնում պոլիմերացման ֆիզիկաքիմիական օրինաչափություններն են, ռեակցիայի ընթացքի վրա համակարգի փուլային կառուցվածքի ազդեցությունը և այն պայմանները, որոնցում հնարավոր է իրականացնել պոլիմերի առաջացումը երկու փոխադարձաբար սահմանափակ խառնելիություն ունեցող միջավայրերի սահմանում կամ դրանց առանձին հատվածներում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն հարցի վրա, թե ինչպես է պոլիմերացման մեխանիզմը փոխվում սովորական էմուլսիոն համակարգերի համեմատությամբ, երբ բացակայում են միջփուլային մակերևույթը կայունացնող մակերևութային ակտիվ նյութերը։ Այս պայմաններում առանձնահատուկ նշանակություն են ստանում մոնոմերի և ջրային փուլի հարաբերակցությունը, փուլերի սահմանային մակերևույթի հատկությունները, նախաձեռնման պայմանները, ջերմաստիճանը, ռեակցիայի տևողությունը և առաջացող պոլիմերային մասնիկների կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Քլորոպրենը դիտարկվում է որպես արդյունաբերական նշանակություն ունեցող դիենային մոնոմեր, որի պոլիմերացման արդյունքում ձևավորվող նյութերը բնութագրվում են արժեքավոր ֆիզիկական և քիմիական հատկություններով։ Այդ պատճառով դրա պոլիմերացման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը կարևոր է ինչպես բարձրամոլեկուլային միացությունների հիմնարար քիմիայի, այնպես էլ համապատասխան նյութերի ստացման տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործման տեսանկյունից։ Առանց էմուլգատորի իրականացվող գործընթացը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել համակարգի վարքագիծը այնպիսի պայմաններում, երբ մակերևութային ակտիվ նյութերի ազդեցությունը բացառված է, և ավելի հստակ կարող են դրսևորվել մոնոմերի, ջրային միջավայրի, նախաձեռնող համակարգի և միջփուլային սահմանների անմիջական փոխազդեցությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հետերոգեն համակարգի կառուցվածքին։ Մոնոմերային և ջրային փուլերի միջև սահմանը կարող է կարևոր դեր կատարել պոլիմերացման սկզբնական փուլերում՝ ազդելով ակտիվ կենտրոնների առաջացման, մոնոմերի տեղափոխման և պոլիմերային մասնիկների ձևավորման վրա։ Ստատիկ պայմաններում համակարգի բաղադրիչների ինտենսիվ մեխանիկական խառնումը բացակայում է կամ նվազագույն է, ինչի շնորհիվ հնարավոր է ուսումնասիրել փուլերի բնական դասավորության և միջփուլային գործընթացների ազդեցությունը ռեակցիայի կինետիկայի վրա։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տարբերակել մեխանիկական դիսպերսմամբ պայմանավորված երևույթները հենց քիմիական և ֆիզիկաքիմիական գործընթացներից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պոլիմերացման կինետիկայի ուսումնասիրությունը։ Գնահատվում է մոնոմերի փոխարկման աստիճանի փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում, ռեակցիայի արագությունը և դրա կախվածությունը համակարգի հիմնական պարամետրերից։ Այս տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե գործընթացի որ փուլերն են սահմանափակում ընդհանուր արագությունը և ինչ դեր ունեն նախաձեռնման, շղթայի աճի ու ավարտի ռեակցիաները։ Հետերոգեն միջավայրում կինետիկական օրինաչափությունները կարող են էապես տարբերվել համասեռ լուծույթում ընթացող պոլիմերացումից, քանի որ ակտիվ մասնիկների և մոնոմերի տեղաբաշխումը տարբեր փուլերում ստեղծում է զանգվածափոխանակության լրացուցիչ գործոններ։ Կարևորվում է նախաձեռնող համակարգի բնույթի և կոնցենտրացիայի ազդեցության գնահատումը։ Ազատ ռադիկալային պոլիմերացման դեպքում ակտիվ կենտրոնների առաջացման արագությունը կարող է որոշիչ ազդեցություն ունենալ ամբողջ գործընթացի վրա։ Հետերոգեն համակարգում կարևոր է նաև այն հարցը, թե որ փուլում են հիմնականում առաջանում ակտիվ մասնիկները և ինչպես են դրանք հասնում մոնոմերային հատվածներին։ Այս երևույթների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել պոլիմերային մասնիկների առաջացման սկզբնական մեխանիզմների վերաբերյալ և պարզել, թե ինչպես են տարբեր պայմանները ազդում դրանց քանակի, չափերի ու հետագա աճի վրա։ Առանձին ուսումնասիրության առարկա է ջերմաստիճանի ազդեցությունը։ Ջերմաստիճանի փոփոխությունը կարող է ազդել նախաձեռնողի քայքայման արագության, մոնոմերի ռեակցունակության, դիֆուզիոն գործընթացների և ձևավորվող մակրոմոլեկուլների կառուցվածքի վրա։ Տարբեր ջերմաստիճաններում իրականացվող փորձերի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել գործընթացի կինետիկական բնութագրերը և ընտրել այնպիսի պայմաններ, որոնցում հնարավոր է ստանալ կանխատեսելի հատկություններով պոլիմերային նյութ։ Միաժամանակ չափազանց ինտենսիվ ռեակցիան կամ կողմնակի գործընթացների ակտիվացումը կարող են ազդել վերջնական նյութի կառուցվածքի և հատկությունների վրա, ուստի օպտիմալ պայմանների որոշումը դառնում է հետազոտության կարևոր խնդիր։ Մեծ նշանակություն ունի մոնոմեր–ջուր հարաբերակցության ուսումնասիրությունը։ Փուլերի ծավալային հարաբերակցությունը որոշում է միջփուլային մակերևույթի հարաբերական նշանակությունը, մոնոմերի հասանելիությունը և պոլիմերային մասնիկների ձևավորման միջավայրը։ Ջրային փուլի քանակի փոփոխությունը կարող է ազդել ինչպես ռեակցիայի արագության, այնպես էլ ստացված դիսպերս համակարգի հատկությունների վրա։ Այս պարամետրի համակարգված փոփոխությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել գործընթացի այն պայմանները, որոնցում առավել հստակ արտահայտվում են միջփուլային պոլիմերացման առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պոլիմերային մասնիկների առաջացման և կայունացման մեխանիզմներին։ Սովորական էմուլսիոն պոլիմերացման ժամանակ մակերևութային ակտիվ նյութերը կարևոր դեր են կատարում մասնիկների կայունացման և դրանց միաձուլման կանխարգելման գործում։ Էմուլգատորի բացակայության պայմաններում անհրաժեշտ է պարզել, թե ինչ գործոններ են ապահովում ձևավորվող մասնիկների հարաբերական կայունությունը։ Դրանց թվում կարող են նշանակություն ունենալ մասնիկների մակերևույթին առաջացող լիցքերը, նախաձեռնող համակարգից առաջացած ֆունկցիոնալ խմբերը և պոլիմերային մակերևույթի ու ջրային միջավայրի փոխազդեցությունները։ Այս երևույթների ուսումնասիրությունը կարևոր է առանց լրացուցիչ մակերևութային ակտիվ նյութերի կայուն պոլիմերային դիսպերս համակարգերի ձևավորման սկզբունքները հասկանալու համար։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են նաև ստացված պոլիմերի մոլեկուլային և կառուցվածքային բնութագրերը։ Պոլիմերացման պայմանները կարող են ազդել մակրոմոլեկուլների մոլեկուլային զանգվածի, դրա բաշխման, շղթայի կառուցվածքի, ճյուղավորման և այլ կառուցվածքային առանձնահատկությունների վրա։ Քլորոպրենի դեպքում կարևոր են նաև մոնոմերային օղակների միացման տարբեր հնարավորությունները, որոնք կարող են պայմանավորել վերջնական նյութի ֆիզիկական և մեխանիկական հատկությունները։ Պոլիմերի կառուցվածքի և ռեակցիայի պայմանների միջև կապի բացահայտումը հնարավորություն է տալիս ավելի նպատակային կերպով կառավարել ստացվող նյութի հատկությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ստացված պոլիմերային համակարգերի ֆիզիկաքիմիական հատկությունների գնահատմանը։ Մասնիկների չափերը, դրանց բաշխումը, դիսպերսիայի կայունությունը, պոլիմերի մոլեկուլային բնութագրերը և ջերմային հատկությունները կարող են օգտագործվել տարբեր պոլիմերացման պայմանների համեմատության համար։ Նման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե էմուլգատորի բացակայությունը ինչ ազդեցություն է ունենում վերջնական արտադրանքի մաքրության, կառուցվածքի և տեխնոլոգիական հատկությունների վրա։ Էմուլգատոր չպարունակող համակարգերի հնարավոր առավելություններից մեկը վերջնական նյութում մակերևութային ակտիվ նյութերի մնացորդների նվազեցումն է, ինչը որոշ կիրառությունների համար կարող է ունենալ էական նշանակություն։ Հետազոտության տեսական հատվածում կարող են քննարկվել ազատ ռադիկալային պոլիմերացման ընդհանուր մեխանիզմները՝ նախաձեռնման, շղթայի աճի, փոխանցման և ավարտի փուլերի փոխկապակցվածությամբ։ Հետերոգեն համակարգի դեպքում այդ դասական պատկերացումը լրացվում է փուլերի միջև նյութափոխանակության, դիֆուզիայի և միջփուլային մակերևույթի ազդեցությամբ։ Այս գործոնների համատեղ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս մշակել գործընթացի ավելի ամբողջական կինետիկական և ֆիզիկաքիմիական պատկերացում։ Հատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել այն հարցին, թե պոլիմերացման հիմնական մասը տեղի է ունենում մոնոմերային փուլում, ջրային միջավայրում ձևավորված մասնիկներում, միջփուլային սահմանում, թե միաժամանակ մի քանի տեղամասերում։ Փորձարարական տվյալների համադրումը տեսական մոդելների հետ հնարավորություն է տալիս գնահատել առաջարկվող մեխանիզմների համապատասխանությունը իրական գործընթացին։ Առանձին նշանակություն ունի ստատիկ համակարգերի ուսումնասիրությունը որպես մոդելային մոտեցում։ Խառնման բացակայությունը հնարավորություն է տալիս հետևել փուլային սահմանների բնական զարգացմանը և պարզել պոլիմերացման հետևանքով համակարգի կառուցվածքի աստիճանական փոփոխությունները։ Պոլիմերի առաջացման հետ մեկտեղ կարող են փոխվել փուլերի ֆիզիկական հատկությունները, միջփուլային սահմանը և մոնոմերի տեղափոխման պայմանները, ինչն իր հերթին կարող է ազդել ռեակցիայի հետագա ընթացքի վրա։ Այս փոխադարձ ազդեցությունների ուսումնասիրությունը կարևոր է հետերոգեն պոլիմերացման ինքնակարգավորվող բնույթի բացահայտման համար։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը կապված է պոլիքլորոպրենային նյութերի ստացման տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործման հնարավորության հետ։ Էմուլգատորների օգտագործման նվազեցումը կամ դրանցից հրաժարումը կարող է որոշ դեպքերում պարզեցնել վերջնական արտադրանքի մաքրման գործընթացները և նվազեցնել օժանդակ բաղադրիչների մնացորդային պարունակությունը։ Սակայն նման տեխնոլոգիական մոտեցման կիրառելիությունը կախված է պոլիմերացման կայունությունից, փոխարկման աստիճանից, ստացված նյութի որակից և գործընթացի վերահսկելիությունից։ Այդ պատճառով հիմնարար կինետիկական ու կառուցվածքային ուսումնասիրությունները կարևոր հիմք են հնարավոր տեխնոլոգիական լուծումների գնահատման համար։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է քլորոպրենի հետերոգեն պոլիմերացման մեխանիզմների, կինետիկայի, միջփուլային երևույթների և ստացվող պոլիմերի հատկությունների համալիր ուսումնասիրություն՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով մակերևութային ակտիվ նյութերի բացակայության պայմաններին։ Այն կարող է նպաստել պոլիմերային դիսպերս համակարգերի ձևավորման հիմնարար օրինաչափությունների ավելի խորքային ընկալմանը և պոլիմերացման գործընթացների կառավարման նոր մոտեցումների մշակմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պոլիմերային քիմիայի, բարձրամոլեկուլային միացությունների ֆիզիկաքիմիայի, քիմիական տեխնոլոգիայի, նյութագիտության և սինթետիկ էլաստոմերների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, տեխնոլոգների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Ti₅Si₃-N₂, Mo(W)-Si-N₂ և B-TiN համակարգերում ֆիլտրացիոն այրման գործընթացների մակրոկինետիկայի ուսումնասիրությանը և դրանց հիման վրա նիտրիդային կոմպոզիցիոն նյութերի սինթեզին։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են այրման ընթացքում ընթացող ֆիզիկաքիմիական փոխազդեցությունները, դրանց տարածման առանձնահատկությունները, ջերմության և զանգվածի փոխանցման գործընթացները, ինչպես նաև ռեակցիայի արագության վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆիլտրացիոն համակարգերի կառուցվածքին և այն պայմաններին, որոնցում գազային ազոտի մասնակցությամբ տեղի է ունենում նյութերի փոխակերպում և նիտրիդային միացությունների ձևավորում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է այրման ալիքի տարածման օրինաչափությունների, ջերմաստիճանային ռեժիմների, ռեակցիայի կինետիկ պարամետրերի և ելքային նյութի կառուցվածքային ու ֆիզիկաքիմիական հատկությունների միջև կապերի բացահայտումը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են նաև տարբեր բաղադրիչների համակցման ազդեցությունը ստացվող կոմպոզիտների կազմի, միկրոկառուցվածքի և հատկությունների վրա։ Ստացված գիտական արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ բարձր ջերմաստիճաններին դիմակայող, մաշակայուն և մեխանիկորեն կայուն կոմպոզիցիոն նյութերի ստացման տեխնոլոգիաների զարգացման համար։ Հետազոտությունը հատկապես հետաքրքրական է ինքնատարածվող բարձր ջերմաստիճանային սինթեզի և նյութերի արագ սինթեզման գործընթացների տեսանկյունից, քանի որ նման մեթոդները հնարավորություն են տալիս վերահսկել նյութի ձևավորման պայմանները և ստանալ հատուկ հատկություններով նոր կոմպոզիցիաներ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել նյութագետների, քիմիական տեխնոլոգների, մետալուրգների, ֆիզիկաքիմիկոսների, ինժեներների և բարձր ջերմաստիճանային սինթեզի ու նիտրիդային նյութերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ոչ սիմետրիկ օքսիդների հիման վրա իրականացվող սինթեզների ուսումնասիրմանը և դրանց կիրառմամբ նոր քիմիական միացությունների ստացման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է այնպիսի օքսիդային միացությունների քիմիական հատկությունների ուսումնասիրության հետ, որոնք ունեն կառուցվածքային անհամաչափություն և այդ պատճառով կարող են դրսևորել յուրահատուկ ռեակցիոնունակություն։ Աշխատանքում դիտարկվում են ոչ սիմետրիկ օքսիդների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց փոխազդեցությունը տարբեր ռեագենտների հետ և սինթեզի ընթացքում ընթացող քիմիական փոխակերպումների օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ռեակցիաների պայմանների ընտրությանը՝ ջերմաստիճանի, լուծիչի, կատալիզատորի, ռեագենտների հարաբերակցության և ռեակցիայի տևողության ազդեցությանը վերջնական արտադրանքի ելքի և մաքրության վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել ինչպես արդեն հայտնի սինթեզների կատարելագործում, այնպես էլ նոր մեթոդների մշակման փորձեր՝ նպատակ ունենալով ստանալ կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ առումով արժեքավոր միացություններ։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև ստացված նյութերի կառուցվածքի հաստատումը ժամանակակից ֆիզիկաքիմիական մեթոդներով, որոնց միջոցով հնարավոր է որոշել դրանց բաղադրությունը, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և մաքրության աստիճանը։ Ոչ սիմետրիկ օքսիդների հիման վրա իրականացվող սինթեզների ուսումնասիրությունը կարող է ընդլայնել տարբեր օրգանական և անօրգանական միացությունների ստացման սինթետիկ հնարավորությունները և նպաստել նոր նյութերի ստացման արդյունավետ մեթոդների ձևավորմանը։ Աշխատանքը հետաքրքրություն է ներկայացնում ինչպես հիմնարար քիմիայի, այնպես էլ կիրառական սինթեզի տեսանկյունից, քանի որ ռեակցիոնունակ օքսիդային համակարգերի նպատակային օգտագործումը կարող է հնարավորություն տալ վերահսկելի եղանակով ստանալ տարբեր կառուցվածքով նյութեր։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը նպատակ ունի բացահայտել ոչ սիմետրիկ օքսիդների քիմիական փոխակերպումների առանձնահատկությունները, գնահատել դրանց սինթետիկ ներուժը և մշակել արդյունավետ պայմաններ նոր քիմիական միացությունների ստացման համար։