History

Աշխատությունը նվիրված է 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի հայ ազգային-ազատագրական ու հեղափոխական շարժումների ձևավորման, զարգացման և քաղաքական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Այն անդրադառնում է Օսմանյան կայսրության հայաբնակ տարածքներում ստեղծված քաղաքական, սոցիալական և տնտեսական պայմաններին, որոնք նպաստեցին ազգային-քաղաքական կազմակերպությունների և հեղափոխական գաղափարների տարածմանը։ Հեղինակը փորձում է ներկայացնել այն միջավայրը, որտեղ հայ հասարակության տարբեր շրջանակներում աստիճանաբար ձևավորվեցին ինքնապաշտպանության, քաղաքական իրավունքների, ազգային ինքնորոշման և բարեփոխումների պահանջներ։ Ուսումնասիրության կարևոր հատվածներից մեկը հայկական հեղափոխական կազմակերպությունների ձևավորման և գործունեության վերլուծությունն է։ Քննության են առնվում Հնչակյան և Հայ հեղափոխական դաշնակցություն կուսակցությունների առաջացումը, նրանց գաղափարական մոտեցումները, կազմակերպչական կառուցվածքը և քաղաքական նպատակները, ինչպես նաև դրանց փոխհարաբերությունները միմյանց և օսմանյան իշխանությունների հետ։ Աշխատանքը ուշադրություն է դարձնում նաև հայ բնակչության ինքնապաշտպանական գործողություններին, ընդվզումներին, ցույցերին և զինված դիմադրության տարբեր դրսևորումներին՝ դրանք դիտարկելով ժամանակաշրջանի ընդհանուր քաղաքական գործընթացների համատեքստում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում եվրոպական տերությունների և Ռուսաստանի քաղաքականությանը Հայկական հարցի նկատմամբ, ինչպես նաև Օսմանյան կայսրության ներքին քաղաքականությանը և դրա ազդեցությանը հայ հեղափոխական շարժման զարգացման վրա։ Հեղինակը փորձում է բացահայտել նաև հեղափոխական շարժման ներքին հակասությունները՝ գաղափարական տարաձայնությունները, սոցիալական տարբեր խմբերի շահերի բախումները և քաղաքական նպատակների իրագործման շուրջ եղած բանավեճերը։ Աշխատության արժեքավոր կողմերից է այն, որ հայ հեղափոխական շարժումը ներկայացվում է ոչ միայն որպես առանձին կազմակերպությունների գործունեության պատմություն, այլև որպես ավելի լայն հասարակական գործընթաց, որում ներգրավված էին մտավորականներ, գյուղացիներ, արհեստավորներ, երիտասարդներ և ազգային համայնքի այլ խմբեր։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել հայ ազգային-ազատագրական շարժումների, Օսմանյան կայսրության պատմության, Հայկական հարցի, հայկական քաղաքական կուսակցությունների ձևավորման և 19-րդ դարի վերջի միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրության համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում պատմաբանների, քաղաքագետների, հայագետների, ուսանողների և այդ ժամանակաշրջանի հայ հասարակական-քաղաքական կյանքի նկատմամբ հետաքրքրություն ունեցող ընթերցողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու հայ հեղափոխական շարժման առաջացման պատճառների, հիմնական փուլերի, գաղափարական ուղղությունների և պատմական հետևանքների մասին՝ այն դիտարկելով իր ժամանակաշրջանի բարդ ազգային, կայսերական և միջազգային քաղաքական միջավայրում։

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայկական լեռնաշխարհի մ. թ. ա. XXIV–IX դարերի պատմության, հասարակական կյանքի և մշակութային փոփոխությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ հիմնվելով հնագիտական տվյալների և նյութական մշակույթի հուշարձանների վերլուծության վրա։ Ուսումնասիրության կենտրոնում գտնվում է երկարատև պատմական ժամանակաշրջան, որի ընթացքում տարածաշրջանի բնակչության կենսակերպում, տնտեսական գործունեության ձևերում, հասարակական հարաբերություններում, բնակավայրերի կառուցվածքում և մշակութային ավանդույթներում տեղի են ունեցել էական փոփոխություններ։ Աշխատության հիմնական նպատակն է բացահայտել այդ փոփոխությունների դինամիկան, դրանց հաջորդականությունը, փոխկապակցվածությունը և հնարավոր պատճառները՝ համադրելով տարբեր հնագիտական համալիրների տվյալները։ Հետազոտության կարևոր աղբյուր են բնակավայրերը, դամբարանները, ամրոցները, պաշտամունքային կառույցները, կենցաղային առարկաները, խեցեղենը, մետաղական իրերը, զարդերը, զենքերը և այլ նյութական մնացորդներ, որոնք հնարավորություն են տալիս վերականգնել անցյալի հասարակությունների կյանքի տարբեր կողմերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նյութական մշակույթի փոփոխություններին, քանի որ դրանց ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել տեխնոլոգիական նորարարությունների տարածումը, տնտեսական մասնագիտացման զարգացումը, առևտրատնտեսական կապերի ընդլայնումը և տարբեր համայնքների միջև փոխազդեցությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև սոցիալական կառուցվածքի փոփոխությունների ուսումնասիրությունը։ Դամբարանների կառուցվածքի, թաղման ծեսերի, գույքային տարբերությունների և արժեքավոր իրերի բաշխման միջոցով հնարավոր է հետևել հասարակության շերտավորման, սոցիալական կարգավիճակի տարբերակման և իշխանության կենտրոնացման գործընթացներին։ Տարածաշրջանի պատմական զարգացումը դիտարկվում է ոչ թե որպես մեկուսացված գործընթաց, այլ որպես հարակից մշակութային կենտրոնների հետ մշտական փոխազդեցության արդյունք։ Այդ տեսանկյունից ուսումնասիրվում են բնակչության տեղաշարժերը, մշակութային ազդեցությունները, տնտեսական և տեխնոլոգիական կապերը, ինչպես նաև հարևան տարածաշրջանների հետ շփումների արդյունքում առաջացած փոփոխությունները։ Ժամանակաշրջանի վերջնամասում առանձնահատուկ նշանակություն են ստանում ամրացված բնակավայրերի, մետաղագործության զարգացման, ռազմական մշակույթի և ավելի բարդ քաղաքական ու հասարակական կազմակերպման գործընթացները, որոնք նախապատրաստում են հետագա պատմական զարգացումների հիմքը։ Հնագիտական նյութի ժամանակագրական և տարածական համադրումը հնարավորություն է տալիս տարբերակել մշակութային գործընթացների տեղային և ավելի լայն տարածաշրջանային դրսևորումները, ինչպես նաև գնահատել դրանց շարունակականությունն ու փոփոխականությունը։ Աշխատության գիտական արժեքը կայանում է նրանում, որ այն Հայկական լեռնաշխարհի հնագույն հասարակությունների զարգացումը դիտարկում է սոցիալական և մշակութային փոփոխությունների ամբողջական շղթայի մեջ՝ փորձելով նյութական մշակույթի փաստերը կապել հասարակական կյանքի ավելի լայն գործընթացների հետ։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել հնագետներին, պատմաբաններին, մշակութաբաններին և հին հասարակությունների սոցիալական ու տնտեսական զարգացման խնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է Հայկական լեռնաշխարհի հնագույն պատմության խորքային ուսումնասիրություն, որը հնագիտական տվյալների միջոցով փորձում է վերականգնել տարածաշրջանի հասարակությունների կենսակերպի, մշակույթի, սոցիալական կառուցվածքի և փոխհարաբերությունների աստիճանական փոփոխությունները՝ մ. թ. ա. XXIV–IX դարերի ընթացքում։

Աշխատությունը նվիրված է Մոնղոլական կայսրության ձևավորման, վերելքի, տարածքային ընդարձակման և պատմական ժառանգության համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում են մոնղոլական ցեղերի քաղաքական և հասարակական միավորման նախադրյալները, Չինգիզ խանի իշխանության հաստատումը և այն գործընթացները, որոնց արդյունքում ստեղծվեց իր ժամանակի ամենամեծ ցամաքային կայսրություններից մեկը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ռազմական կազմակերպվածությանը, կառավարման համակարգին, նվաճումների ռազմավարությանը և այն գործոններին, որոնք նպաստեցին կայսրության արագ ընդարձակմանը Կենտրոնական և Արևելյան Ասիայից մինչև Մերձավոր Արևելք և Եվրոպայի արևելյան հատվածներ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են նաև մոնղոլական տիրապետության ազդեցությունը տարբեր ժողովուրդների և տարածաշրջանների քաղաքական, տնտեսական ու մշակութային զարգացման վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում առևտրային ճանապարհների, հատկապես Արևելքն ու Արևմուտքը կապող ցամաքային հաղորդակցությունների աշխուժացմանը, ինչպես նաև մարդկանց, ապրանքների, տեխնոլոգիաների, գիտելիքի և մշակութային ազդեցությունների տեղաշարժին։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է կայսրության կառավարման բազմազան ձևերին, տեղական վարչական ավանդույթների օգտագործմանը և տարբեր ժողովուրդների ու մշակույթների հետ փոխգործակցությանը։ Միաժամանակ քննարկվում են կայսրության մասնատման գործընթացները, առանձին խանությունների ձևավորումը և այն պատճառները, որոնք աստիճանաբար թուլացրին միասնական կայսերական կառույցը։ Պատմական ժառանգության տեսանկյունից աշխատությունը ցույց է տալիս, որ մոնղոլական նվաճումների հետևանքները միանշանակ չէին․ դրանք մի կողմից ուղեկցվում էին ավերածություններով և մարդկային ծանր կորուստներով, իսկ մյուս կողմից նպաստում էին տարածաշրջանների միջև կապերի ընդլայնմանը և քաղաքական ու տնտեսական նոր հարաբերությունների ձևավորմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել համաշխարհային և միջնադարյան պատմության մասնագետներին, արևելագետներին, պատմաբաններին, միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրողներին, ինչպես նաև Մոնղոլական կայսրության և Եվրասիայի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Այս գիրքը ներկայացնում է Հայոց ցեղասպանության պատմական իրադարձությունները, դրանց նախապատմությունը, ընթացքը և հետևանքները՝ հիմնվելով պատմական փաստերի, վավերագրերի, գիտական ուսումնասիրությունների և տարբեր աղբյուրների համադրության վրա։ Աշխատանքում անդրադարձ է կատարվում Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված զանգվածային բռնություններին, տեղահանություններին և մարդկային կորուստներին, ինչպես նաև այդ իրադարձությունների քաղաքական, իրավական և հումանիտար գնահատականներին։ Գրքում քննարկվում են միջազգային արձագանքը, հիշողության պահպանման, պատմական արդարության և ցեղասպանության ուսումնասիրության հիմնահարցերը՝ ընդգծելով դրանց նշանակությունը պատմագիտության և մարդու իրավունքների համատեքստում։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, ցեղասպանագիտության ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրվում են հայ ժողովրդի պատմությամբ, պատմական հիշողությամբ և XX դարի համաշխարհային պատմության կարևորագույն իրադարձություններով։

Այս աշխատությունը նվիրված է Ղրիմում պահպանված և ստեղծված հին հայկական ձեռագրական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով հայկական գրավոր մշակույթի կարևոր էջերից մեկը։ Այն անդրադառնում է միջնադարյան և հետագա ժամանակաշրջաններում Ղրիմի հայկական համայնքների գործունեությանը, ձեռագրերի ստեղծման պայմաններին, պահպանման պատմությանը և դրանց գիտական արժեքին։ Ուսումնասիրության մեջ ներկայացվում են ձեռագրերի բովանդակային առանձնահատկությունները, գրության ձևերը, հիշատակարանները, ինչպես նաև այն պատմական տեղեկությունները, որոնք բացահայտում են Ղրիմի հայերի հոգևոր, մշակութային և հասարակական կյանքը։ Ղրիմը դարեր շարունակ եղել է հայկական գրչության և մանրանկարչության կարևոր կենտրոններից մեկը, որտեղ ստեղծվել են բազմաթիվ արժեքավոր մատյաններ, իսկ տեղի ձեռագրական դպրոցը նշանակալի դեր է ունեցել հայկական գրքի արվեստի զարգացման մեջ։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է հայագիտության, պատմության և արվեստագիտության ոլորտների ուսումնասիրողների համար, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել ոչ միայն ձեռագրերի արտաքին ձևավորման և գեղարվեստական առանձնահատկությունների, այլև դրանցում պահպանված պատմական հիշողության մասին։ Նյութը ներկայացնում է անցյալի մշակութային ժառանգությունը՝ ընդգծելով հայկական ձեռագրերի դերը ազգային ինքնության, գիտելիքի փոխանցման և միջնադարյան մշակույթի պահպանման գործում։

Այս պատմագիտական աշխատությունը ներկայացնում է այն քաղաքական, ռազմական և դիվանագիտական գործընթացները, որոնք հանգեցրին միջնադարյան Մերձավոր Արևելքի ամենանշանակալի իրադարձություններից մեկին՝ 1071 թվականի ճակատամարտին։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է տարածաշրջանի ուժային հավասարակշռությանը, Բյուզանդական կայսրության ներքին խնդիրներին, սելջուկների վերելքին, ինչպես նաև Հայաստանի և հարակից տարածքների ռազմավարական նշանակությանը։ Գրքում վերլուծվում են զորավարների որոշումները, ռազմական արշավները, պետական կառավարման առանձնահատկությունները և միջազգային հարաբերությունների ազդեցությունը պատմական զարգացումների վրա՝ հիմնվելով պատմական սկզբնաղբյուրների և ժամանակակից հետազոտությունների համադրության վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու, թե ինչպես փոխկապակցված քաղաքական, տնտեսական և ռազմական գործոնները ձևավորեցին տարածաշրջանի հետագա պատմությունը և ազդեցին Արևելքի ու Արևմուտքի ուժերի հարաբերակցության վրա։ Այն նախատեսված է միջնադարյան պատմությամբ, ռազմական պատմությամբ, Բյուզանդիայի, Հայաստանի և Մերձավոր Արևելքի անցյալով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է Կարաքլիս բնակավայրի՝ որպես կլիմայական առողջարանային կենտրոնի ձևավորման, զարգացման և նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը ներկայացնում է տարածքի բնական պայմանները, կլիմայական առանձնահատկությունները, աշխարհագրական դիրքը և դրանց ազդեցությունը առողջարանային ներուժի ձևավորման վրա։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են բնակավայրի առողջարարական գործոնները, օդային միջավայրի, եղանակային պայմանների և բնական ռեսուրսների դերը մարդու առողջության պահպանման ու վերականգնման գործընթացներում։ Ներկայացվում են նաև առողջարանային ենթակառուցվածքների զարգացման պատմությունը, բուժական-կանխարգելիչ հնարավորությունները և տարածաշրջանի նշանակությունը հանգստի ու առողջապահական զբոսաշրջության ոլորտում։ Գիրքը արժեքավոր նյութ է տեղագրության, կլիմայագիտության, բժշկական աշխարհագրության, առողջարանաբանության և տարածաշրջանային պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, ուսանողների ու հետազոտողների համար։

Գիրքը ներկայացնում է Կոստանդնուպոլսի հայոց պատրիարքարանի գործունեությունը XX դարի սկզբի կարևորագույն և բարդ պատմական ժամանակաշրջանում՝ 1912-1922 թվականներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում անդրադարձ է կատարվում պատրիարքարանի դերին Օսմանյան կայսրության վերջին տարիներին, Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում և դրան հաջորդած քաղաքական փոփոխությունների պայմաններում։ Աշխատությունը բացահայտում է եկեղեցական կառույցի ոչ միայն հոգևոր, այլև ազգային-հասարակական նշանակությունը՝ ներկայացնելով նրա հարաբերությունները հայ համայնքի, պետական իշխանությունների և միջազգային կառույցների հետ։ Քննարկվում են հայ բնակչության իրավունքների պաշտպանության, համայնքային կառավարման, կրթական և մշակութային խնդիրների լուծման ուղղությամբ իրականացված քայլերը, ինչպես նաև պատրիարքարանի առջև ծառացած դժվարությունները։ Գիրքը կարևոր նյութ է պարունակում հայ համայնքային կյանքի, ազգային կազմակերպությունների գործունեության և պատմական իրադարձությունների ազդեցության վերաբերյալ։ Այն արժեքավոր ուսումնասիրություն է պատմաբանների, հայագետների, եկեղեցական պատմությամբ հետաքրքրվողների և ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են խորությամբ հասկանալ Կոստանդնուպոլսի հայոց պատրիարքարանի դերն ու նշանակությունը տվյալ ժամանակաշրջանում։

Գիրքը նվիրված է Գյումրի քաղաքի ճարտարապետական զարգացման պատմությանը՝ XIX դարասկզբից մինչև Երկրորդ աշխարհամարտն ընդգրկող ժամանակաշրջանում։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են քաղաքի ձևավորման հիմնական փուլերը, քաղաքաշինական կառուցվածքի փոփոխությունները, բնակելի և հասարակական շենքերի ճարտարապետական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև պատմական, սոցիալական և տնտեսական գործոնների ազդեցությունը քաղաքային միջավայրի զարգացման վրա։ Հեղինակը ներկայացնում է Գյումրու ճարտարապետական դիմագծի ձևավորման գործընթացը՝ անդրադառնալով տարբեր ժամանակաշրջաններում կիրառված նախագծային սկզբունքներին, շինարարական տեխնոլոգիաներին և ճարտարապետական ոճերին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքի պատմական թաղամասերին, մշակութային և վարչական նշանակության կառույցներին, ինչպես նաև դրանց դերին քաղաքի ինքնության և մշակութային ժառանգության պահպանման գործում։ Հետազոտությունը հիմնված է պատմական փաստերի, արխիվային նյութերի և ճարտարապետական վերլուծությունների վրա՝ ներկայացնելով Գյումրու քաղաքաշինական զարգացման ամբողջական պատկերը։ Գիրքը նախատեսված է ճարտարապետների, պատմաբանների, քաղաքաշինության մասնագետների, մշակութային ժառանգության պահպանությամբ զբաղվող հետազոտողների, ինչպես նաև Հայաստանի ճարտարապետական պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս պատմագիտական աշխատությունը ուսումնասիրում է հայ ժողովրդի պատմական դրությունը Օսմանյան կայսրության անկման ժամանակաշրջանում և այն քաղաքական, սոցիալական ու միջազգային գործընթացները, որոնք ուղեկցեցին կայսրության փլուզմանը։ Հեղինակը վերլուծում է հայ համայնքների հասարակական կյանքը, ազգային շարժումների զարգացումը, բարեփոխումների փորձերը, Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիների իրադարձությունները և դրանց հետևանքները տարածաշրջանի ժողովուրդների համար։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են նաև մեծ տերությունների քաղաքականությունը, Օսմանյան կայսրության ներքին ճգնաժամերը, ազգային հարցի դերը և հետպատերազմյան նոր աշխարհակարգի ձևավորման գործընթացները։ Գիրքը նպատակ ունի ներկայացնել հայերի պատմական փորձառության և կայսրության անկման փոխկապակցվածությունը՝ հիմնվելով պատմական աղբյուրների ու վերլուծությունների վրա։ Այն նախատեսված է պատմաբանների, հայագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, ուսանողների և Օսմանյան կայսրության ու տարածաշրջանի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս պատմական հաշվետվությունը ներկայացնում է 1902–1903 ուսումնական տարվա ընթացքում Ալեքսանդրապոլի առևտրային ուսումնարանի գործունեության ամբողջական պատկերը՝ անդրադառնալով կրթական գործընթացին, ուսումնական ծրագրերին, դասախոսական կազմին, աշակերտների առաջադիմությանը, ընդունելության և ավարտական ցուցանիշներին, ֆինանսական և վարչական գործունեությանը, ինչպես նաև հաստատության զարգացման ուղղություններին։ Փաստաթուղթը ներառում է վիճակագրական տվյալներ, պաշտոնական տեղեկություններ և կազմակերպչական ամփոփումներ, որոնք արտացոլում են Ռուսական կայսրության ժամանակաշրջանում գործող կրթական հաստատության աշխատանքը և նրա դերը տարածաշրջանի կրթական ու տնտեսական կյանքում։ Այն արժեքավոր սկզբնաղբյուր է կրթության պատմությամբ, Ալեքսանդրապոլի անցյալով, հասարակական զարգացման և Կովկասի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների ու հետազոտողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Ճապոնիայի արդիականացման գործընթացների և ճապոնացիների էթնիկ ինքնության միջև առկա փոխազդեցությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը վերլուծում է երկրի տնտեսական վերելքը, քաղաքական և սոցիալական բարեփոխումները, արևմտյան ազդեցությունների ընդլայնումը և դրանց ազդեցությունը ազգային ինքնագիտակցության, մշակութային արժեքների ու ավանդույթների պահպանման վրա։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արդիականացման և ազգային ինքնության միջև ձևավորված հավասարակշռությանը, ճապոնական հասարակության մշակութային առանձնահատկություններին, կրթական համակարգի, ընտանիքի, կրոնի և հասարակական ինստիտուտների դերին ինքնության ձևավորման ու պահպանման գործում։ Գրքում ներկայացվում են նաև գլոբալացման, տեխնոլոգիական զարգացման և միջազգային ինտեգրման պայմաններում ազգային արժեքների վերաիմաստավորման գործընթացները՝ ցույց տալով, թե ինչպես է Ճապոնիան կարողացել համատեղել ժամանակակից զարգացման ուղին և ազգային ավանդույթների շարունակականությունը։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է պատմության, արևելագիտության, ազգագրության, մշակութաբանության և միջազգային հարաբերությունների ոլորտներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը ներկայացնում է Մովսես Խորենացու պատմագրական ժառանգության իտալական տարբերակը՝ մշակված և պատկերազարդված Մխիթարյան միաբանության հայ վանականների կողմից, ինչպես նաև ոճական առումով վերամշակված հայտնի իտալացի գրող և լեզվաբան Նիկկոլո Տոմմազեոյի կողմից։ Հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի հայոց պատմության և մշակույթի տարածման տեսանկյունից, քանի որ այն հանդիսանում է հայկական պատմագիտական ավանդույթի ներկայացման օրինակ օտարալեզու ընթերցողին։ Աշխատության մեջ արտացոլվում են հայ ժողովրդի ծագման, անցյալի կարևոր իրադարձությունների, արքաների, ազգային ավանդությունների և պատմական հիշողության վերաբերյալ տեղեկություններ՝ ներկայացված եվրոպական գրական միջավայրին համապատասխանեցված ձևով։ Գրքի ստեղծման պատմությունը նաև վկայում է Մխիթարյանների գիտական և մշակութային գործունեության մասին՝ ուղղված հայագիտական գիտելիքների պահպանմանը, ուսումնասիրմանը և տարածմանը։ Այն արժեքավոր աղբյուր է հայագիտության, միջնադարյան պատմագրության, թարգմանական գրականության և հայ-եվրոպական մշակութային կապերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ընթերցողների համար։

Գիրքը նվիրված է արևմտահայության հիմնախնդրի ձևավորմանը և դրա նկատմամբ բրիտանական դիվանագիտության դիրքորոշման ուսումնասիրությանը 19-րդ դարի 30-ական թվականներից մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկիզբը։ Աշխատությունում վերլուծվում են Օսմանյան կայսրության կազմում ապրող հայ բնակչության քաղաքական, սոցիալական և ազգային խնդիրները, եվրոպական տերությունների քաղաքական շահերը, ինչպես նաև Մեծ Բրիտանիայի արտաքին քաղաքականության մոտեցումները հայկական հարցի տարբեր փուլերում։ Հեղինակը ներկայացնում է բրիտանական դիվանագիտական շրջանակների արձագանքը հայերի իրավունքների, բարեփոխումների պահանջների, միջազգային պայմանագրերի և տարածաշրջանային քաղաքական զարգացումների նկատմամբ՝ հիմնվելով պատմական փաստաթղթերի և դիվանագիտական նյութերի ուսումնասիրության վրա։ Գրքում քննարկվում են նաև այն հակասությունները, որոնք առաջանում էին մարդասիրական հայտարարությունների, աշխարհաքաղաքական շահերի և կայսրությունների միջև ուժերի հավասարակշռության պահպանման ձգտումների միջև։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է Հայկական հարցի, միջազգային հարաբերությունների, 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի դիվանագիտական գործընթացների ուսումնասիրության համար և կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, դիվանագիտության հետազոտողներին, ուսանողներին ու ընթերցողներին, ովքեր հետաքրքրված են հայ ժողովրդի պատմական ճակատագրի և միջազգային քաղաքականության փոխազդեցությամբ։

Այս աշխատությունը նվիրված է գալեշների ժողովրդական հավատալիքների, ավանդույթների և հոգևոր մշակույթի բազմակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են նրանց աշխարհընկալման առանձնահատկությունները, բնության, գերբնական ուժերի, ընտանիքի և համայնքային կյանքի հետ կապված պատկերացումները, ինչպես նաև ժողովրդական ծեսերն ու սովորույթները, որոնք ձևավորվել և պահպանվել են սերնդեսերունդ։ Հեղինակը վերլուծում է ժողովրդական հավատալիքների կապը առօրյա կյանքի, աշխատանքային գործունեության, տոնական ավանդույթների, բուժական և պաշտպանական սովորույթների հետ՝ անդրադառնալով նաև առասպելաբանական կերպարներին, սնահավատություններին և խորհրդանշական պատկերացումներին։ Ուսումնասիրությունը հիմնված է ազգագրական նյութերի, բանավոր պատմությունների և դաշտային հետազոտությունների վրա, ինչը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել տվյալ համայնքի մշակութային ինքնության և հոգևոր ժառանգության մասին։ Գիրքը հետաքրքիր և արժեքավոր աղբյուր է ազգագրության, բանահյուսության, մշակութաբանության, պատմության և ժողովրդական մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, ուսանողների և ընթերցողների համար։

Աշխատությունը ներկայացնում է Բյուզանդական կայսրության պատմության համապարփակ ներածություն 602–1453 թվականների ժամանակաշրջանի շրջանակներում՝ ընդգծելով նրա քաղաքական, ռազմական, տնտեսական և մշակութային զարգացման հիմնական փուլերը։ Վերլուծվում են կայսրության ձևափոխման գործընթացները վաղ միջնադարից մինչև Կոստանդնուպոլսի անկումը, ներքին վարչական համակարգի էվոլյուցիան, ինչպես նաև արտաքին քաղաքական մարտահրավերները՝ արաբական, սելջուկյան և օսմանյան ընդլայնումների համատեքստում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բյուզանդական պետական գաղափարախոսությանը, ուղղափառ քրիստոնեության դերին հասարակական կյանքում, ինչպես նաև իրավական և մշակութային ժառանգության պահպանման մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրությունը նաև դիտարկում է բյուզանդական արվեստի, ճարտարապետության և կրթական համակարգի զարգացումը՝ ընդգծելով դրա ազդեցությունը միջնադարյան Եվրոպայի և արևելյան քաղաքակրթությունների վրա։ Աշխատությունը ներկայացնում է պատմական վերլուծություն, որը հնարավորություն է տալիս հասկանալու Բյուզանդիայի երկարատև գոյատևման և անկման հիմնական պատճառները։

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է ՀՀ զինված ուժերի միջազգային համագործակցության զարգացումը 1991–2011 թթ.՝ ընդգծելով անկախությունից հետո ձևավորված անվտանգության քաղաքականության հիմնական ուղղությունները, համագործակցային մեխանիզմները և տարածաշրջանային ու գլոբալ կառույցների հետ փոխգործակցության ձևերը։ Նշվում է, որ անկախության առաջին տարիներին ռազմական համակարգի կայացումը պայմանավորված էր ինչպես պետական ինստիտուցիոնալ կառուցման անհրաժեշտությամբ, այնպես էլ տարածաշրջանային անվտանգության մարտահրավերներով, որոնք պահանջում էին արտաքին գործընկերների հետ համագործակցության ակտիվացում։

Այս աշխատանքը նվիրված է 2018 թվականի պատմական և հասարակական նշանակության կարևոր իրադարձությունների համակարգված ներկայացմանը և վերլուծությանը՝ ընդգծելով դրանց ազդեցությունը քաղաքական, սոցիալական և տնտեսական զարգացումների վրա։ Աշխատությունում դիտարկվում են ինչպես համաշխարհային, այնպես էլ տարածաշրջանային մակարդակներում տեղի ունեցած գործընթացները՝ ներառյալ քաղաքական փոփոխություններ, միջազգային հարաբերությունների զարգացումներ, գիտական և տեխնոլոգիական առաջընթացներ, ինչպես նաև մշակութային և սպորտային կարևոր իրադարձություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն իրադարձություններին, որոնք ձևավորել են հասարակական ընկալումները և ազդեցություն ունեցել պետական կառավարման, հասարակական շարժումների և գլոբալ օրակարգերի վրա։ Քննարկվում է նաև տարվա իրադարձությունների փոխկապակցվածությունը և դրանց երկարաժամկետ հետևանքները ժամանակակից աշխարհակարգի ձևավորման մեջ։ Աշխատությունը նպատակ ունի ստեղծել համապարփակ պատկերացում տվյալ տարվա առանցքային զարգացումների վերաբերյալ։

Այս աշխատությունը նվիրված է հայկական գորգարվեստի զարդանախշերի, նշանների և պատկերային համակարգի խորքային ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրանց ծագումը, խորհրդանշական նշանակությունը և կապը հայկական մշակույթի, հավատալիքների ու պատմական հիշողության հետ։ Հեղինակը ներկայացնում է, թե ինչպես են տարբեր երկրաչափական ձևերը, բուսական ու կենդանական պատկերները, արևային նշանները, խաչաձև կառուցվածքները և այլ ավանդական մոտիվներ արտահայտել աշխարհի մասին հայ ժողովրդի պատկերացումները, ընտանիքի, պտղաբերության, պաշտպանության, հավերժության և հոգևոր արժեքների գաղափարները։ Գրքում զարդաձևերը դիտարկվում են ոչ միայն որպես գեղարվեստական տարրեր, այլև որպես մշակութային լեզու, որի միջոցով սերունդները փոխանցել են իրենց գիտելիքները, հավատամքները և ինքնությունը։ Ուսումնասիրությունը ներառում է պատմական, ազգագրական և արվեստաբանական վերլուծություններ՝ ցույց տալով, թե ինչպես են տարբեր շրջանների գորգերում պահպանվել տեղական առանձնահատկությունները և միևնույն ժամանակ արտացոլվել համահայկական խորհրդանիշներ։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է հայկական կիրառական արվեստի, ազգային խորհրդաբանության և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվողների համար։

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայկական պատմա-հնագիտական ընկերության կանոնադրական հիմքերի, կառուցվածքի և գործունեության սկզբունքների ուսումնասիրությանը՝ որպես գիտական կազմակերպչական ձևի կարևոր օրինակ, որի նպատակն է համակարգել պատմական և հնագիտական հետազոտությունները, նպաստել աղբյուրագիտական նյութերի հավաքագրմանը և ապահովել գիտական համագործակցության զարգացումը։ Հեղինակը վերլուծում է ընկերության կազմակերպչական կառուցվածքը՝ ընդգծելով անդամակցության կարգը, ղեկավար մարմինների ձևավորման սկզբունքները, գիտական հանձնաժողովների գործառույթները և ֆինանսական ու վարչական գործունեության կարգավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կանոնադրության նպատակային դրույթներին՝ կապված պատմական հուշարձանների ուսումնասիրության, հնագիտական պեղումների կազմակերպման, գիտական հրատարակությունների պատրաստման և մշակութային ժառանգության պահպանման հետ։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է նման գիտական ընկերությունների դերը հայագիտության զարգացման, ազգային պատմական հիշողության պահպանման և միջազգային գիտական կապերի ընդլայնման գործում։ Ներկայացվում է, թե ինչպես է կազմակերպված գիտական գործունեությունը նպաստում համակարգված հետազոտությունների իրականացմանը և գիտելիքի ինստիտուցիոնալացմանը։ Շեշտվում է, որ նման կառույցների կանոնադրական հիմքերը ապահովում են գիտական աշխատանքի կայունություն, շարունակականություն և արդյունավետություն՝ ստեղծելով անհրաժեշտ պայմաններ պատմական և հնագիտական ուսումնասիրությունների զարգացման համար։

Աշխատությունը նվիրված է Armenia-ի Առաջին Հանրապետության պետական անվտանգության համակարգի ձևավորման և գործունեության ուսումնասիրությանը 1918–1920 թվականների ընթացքում։ Գրքում վերլուծվում են պետական ինստիտուտների ստեղծման գործընթացները անկախության հռչակումից հետո՝ ընդգծելով ներքին և արտաքին անվտանգության ապահովման հրատապ խնդիրները պատերազմական և հետպատերազմական պայմաններում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է անվտանգության մարմինների կազմակերպական կառուցվածքը, նրանց գործառույթները, իրավական հիմքերը և համագործակցությունը պետական այլ կառույցների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սահմանային անվտանգության, հակահետախուզական գործունեության, ներքին կարգուկանոնի պահպանման և քաղաքական անկայունության պայմաններում պետական վերահսկողության մեխանիզմներին։ Քննարկվում են նաև տարածաշրջանային ռազմական-քաղաքական սպառնալիքները, որոնց բախվում էր նորաստեղծ պետությունը, և դրանց ազդեցությունը անվտանգության քաղաքականության ձևավորման վրա։

Աշխատությունը նվիրված է Կիլիկիայի հայկական թագավորության պատմությանը խաչակրաց արշավանքների դարաշրջանում՝ ընդգրկելով XI–XIV դարերի քաղաքական, ռազմական և դիվանագիտական գործընթացները, որոնք ձևավորեցին այդ պետության դիրքը Մերձավոր Արևելքի ուժերի համակարգում։ Գրքում վերլուծվում է հայկական իշխանությունների ձևավորումը Կիլիկիայում, Ռուբինյան և Հեթումյան տոհմերի կառավարման շրջանը, ինչպես նաև նրանց հարաբերությունները խաչակիր պետությունների, Բյուզանդական կայսրության, Եգիպտոսի մամլուքների և տարածաշրջանի այլ ուժերի հետ։ Հեղինակը ներկայացնում է թագավորության պետական կառուցվածքը, ռազմական կազմակերպվածությունը, ամրոցային համակարգը և առևտրային կապերը, որոնք նպաստում էին Կիլիկիայի՝ որպես կարևոր միջնադարյան կենտրոնի ձևավորմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դիվանագիտական դաշինքներին և հակամարտություններին, ինչպես նաև հայկական մշակույթի, եկեղեցական կյանքի և լատինական ու արևելյան ազդեցությունների փոխազդեցությանը։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է խաչակրաց շարժումների ազդեցությունը Կիլիկիայի հայկական պետության ներքին զարգացումների և արտաքին քաղաքականության վրա՝ ներկայացնելով այն որպես միջնադարյան միջազգային հարաբերությունների կարևոր դերակատար։

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Ֆիրդուսու «Շահնամե» էպիկական պոեմում արտացոլված ազգագրական տարրերին՝ դիտարկելով այն որպես ոչ միայն գրական ստեղծագործություն, այլ նաև հին իրանական հասարակության կենցաղի, մտածողության և մշակութային պատկերացումների կարևոր աղբյուր։ Նյութում վերլուծվում են սոցիալական կառուցվածքի, ընտանեկան հարաբերությունների, իշխանական և ռազմական համակարգերի նկարագրությունները, որոնք թույլ են տալիս վերականգնել միջնադարյան իրանական աշխարհի որոշակի կողմերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սովորույթներին, ծիսակարգերին, հյուրընկալության ձևերին, հագուստի և զենքի նկարագրություններին, ինչպես նաև ժողովրդական հավատալիքներին ու առասպելական պատկերացումներին, որոնք միահյուսված են պատմական և դիցաբանական շերտերի մեջ։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ «Շահնամե»-ում ազգագրական նյութը հաճախ ներկայացված է էպիկական ձևով, որտեղ իրական պատմական տարրերը համադրվում են հերոսական ու առասպելական պատկերների հետ՝ ստեղծելով մշակութային հիշողության համապարփակ համակարգ։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս պոեմը դիտարկել որպես կարևոր աղբյուր ինչպես գրական, այնպես էլ պատմա-ազգագրական ուսումնասիրությունների համար՝ բացահայտելով իրանական քաղաքակրթության ինքնության ձևավորման որոշ հիմնարար բաղադրիչներ։

Այս հաշվետվական նյութը ներկայացնում է Թիֆլիսում գործող հայկական բարեգործական կազմակերպության գործունեության արդյունքները՝ ընդգրկելով սոցիալական աջակցության, կրթական նախաձեռնությունների և համայնքային օգնության հիմնական ուղղությունները։ Նյութում արտացոլվում է կազմակերպության դերը հայ համայնքի սոցիալական կյանքի կազմակերպման մեջ՝ հատկապես կրթության, աղքատության մեղմման և մշակութային պահպանության ոլորտներում իրականացվող ծրագրերի միջոցով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բարեգործական միջոցների բաշխման մեխանիզմներին, կրթական հաստատություններին ցուցաբերվող աջակցությանը և սոցիալապես խոցելի խմբերի օգնության նախաձեռնություններին։ Աշխատությունը նաև ցույց է տալիս, թե ինչպես է կազմակերպությունը նպաստել համայնքային ինքնակազմակերպմանը և ազգային ինքնության պահպանմանը բազմազգ միջավայրում՝ ծառայելով որպես սոցիալական համախմբման կարևոր օղակ։

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է Հայաստանի անկախությունից հետո ձևավորված հայ-ամերիկյան հարաբերությունների առաջին փուլը՝ ընդգրկելով 1991-2000 թվականների քաղաքական, տնտեսական և դիվանագիտական զարգացումները։ Նյութում վերլուծվում է, թե ինչպես է Հայաստանի Հանրապետությունը միջազգային հարաբերությունների նոր համակարգում ձևավորել իր արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունները և ինչպես են Միացյալ Նահանգները աստիճանաբար կառուցել համագործակցության շրջանակներ նորանկախ պետության հետ՝ հաշվի առնելով տարածաշրջանային անվտանգության, տնտեսական բարեփոխումների և մարդասիրական աջակցության խնդիրները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ԱՄՆ-ի կողմից տրամադրվող ֆինանսական և տեխնիկական օգնությանը, ժողովրդավարական ինստիտուտների զարգացման աջակցությանը, ինչպես նաև էներգետիկ և ենթակառուցվածքային ծրագրերին, որոնք նպաստել են Հայաստանի պետականության կայացման գործընթացին։ Միաժամանակ քննարկվում են նաև քաղաքական երկխոսության ձևավորման փուլերը, տարածաշրջանային հակամարտությունների ազդեցությունը հարաբերությունների վրա և արտաքին քաղաքական հավասարակշռության որոնումները, որոնք բնորոշ էին այդ տասնամյակին։

Աշխատությունը նվիրված է Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության առաջին երկու տասնամյակների սոցիալ-տնտեսական, քաղաքական և մշակութային զարգացման արդյունքների համակողմանի ներկայացմանը։ Գրքում վերլուծվում են արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, կրթության, առողջապահության և գիտության ոլորտներում արձանագրված հիմնական ձեռքբերումները՝ ընդգծելով դրանց ձևավորման պատմական պայմանները և պետական քաղաքականության ազդեցությունը։ Հեղինակը ներկայացնում է արդյունաբերականացման գործընթացը, նոր ձեռնարկությունների ստեղծումը, ենթակառուցվածքների զարգացումը և քաղաքաշինական առաջընթացը՝ որպես տնտեսական վերափոխումների կարևոր բաղադրիչներ։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև սոցիալական ոլորտի փոփոխություններին՝ բնակչության կենսամակարդակի բարձրացման, կրթական համակարգի ընդլայնման և մշակութային կյանքի ակտիվացման համատեքստում։ Ներկայացվում են գիտության և տեխնիկայի զարգացման ուղղությունները, ակադեմիական հաստատությունների ստեղծումը և մասնագիտական կադրերի պատրաստման համակարգի ձևավորումը։ Գիրքը նաև ընդգծում է քաղաքական կառավարման կառուցվածքը և կենտրոնացված պլանային տնտեսության ազդեցությունը հանրապետության զարգացման վրա։ Աշխատությունը նախատեսված է պատմաբանների, սոցիոլոգների, տնտեսագետների, ուսանողների և խորհրդային շրջանի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս պատմագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Արևմտյան Հայաստանի ռազմաքաղաքական և վարչատնտեսական իրավիճակի վերլուծությանը 1914թ. հուլիսից մինչև 1917թ. փետրվար ընկած ժամանակահատվածում՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի պայմաններում։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են Օսմանյան կայսրության արևելյան նահանգներում ստեղծված ռազմական գործողությունների ընթացքը, ռազմաճակատային փոփոխությունները և դրանց ազդեցությունը տեղական բնակչության վրա։ Հեղինակը ուսումնասիրում է վարչական համակարգի գործունեությունը պատերազմի պայմաններում, կենտրոնական իշխանության քաղաքականությունը հայկական բնակչության նկատմամբ, ինչպես նաև տեղական կառավարման և անվտանգության կառույցների փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տնտեսական իրավիճակին՝ ներառյալ գյուղատնտեսության անկումը, մատակարարման համակարգի խաթարումը, հարկային քաղաքականության խստացումը և բնակչության սոցիալ-տնտեսական ծանր վիճակը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նաև պատերազմական իրադարձությունների հետևանքով առաջացած ժողովրդագրական փոփոխությունները, տեղահանությունների և բռնաճնշումների ազդեցությունը տարածաշրջանի հասարակական կառուցվածքի վրա։ Հեղինակը համադրում է ռազմական, քաղաքական և տնտեսական գործոնները՝ ներկայացնելով ամբողջական պատկեր տարածաշրջանի ճգնաժամային վիճակի վերաբերյալ։ Հետազոտությունը կարևոր ներդրում է Առաջին համաշխարհային պատերազմի, Արևմտյան Հայաստանի պատմության և տարածաշրջանային հակամարտությունների ուսումնասիրության մեջ։

This work deals with the tragic events known as the Adana massacres of 1909, examining the violence and destruction inflicted upon the Armenian population of the Adana region within the Ottoman Empire. The study focuses on the historical background of the crisis, including the political instability following the Young Turk Revolution, rising ethnic tensions, and the breakdown of local security structures that led to large-scale anti-Armenian violence. It analyzes eyewitness accounts, contemporary reports, diplomatic documents, and later historiographical interpretations in order to reconstruct the sequence of events and assess the scale of human and material losses. Special attention is given to the role of local authorities, irregular armed groups, and the broader imperial context in which the massacres occurred, as well as the reactions of international observers and missionary organizations. The work also explores the long-term consequences of the Adana atrocities for the Armenian community in Cilicia, including demographic changes, migration, and the psychological and cultural impact on survivors. In a broader sense, it situates the Adana events within the continuum of late Ottoman violence against Armenians, highlighting their significance as a precursor to later catastrophes in the early 20th century.

Այս աշխատությունը վերաբերում է Իրանի լաքերի (լոռերի) ավանդական և ժամանակակից ծիսական մշակույթի ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով ծննդյան, հարսանեկան և հուղարկավորության ծեսերի վրա, ինչպես նաև դրանցում տեղի ունեցող փոփոխությունների վրա ավանդույթների և նորարարական ազդեցությունների համատեքստում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այս էթնիկ խմբի ծիսական համակարգի կառուցվածքը, դրա պատմամշակութային հիմքերը և սոցիալական նշանակությունը համայնքային կյանքի կազմակերպման մեջ։ Ուսումնասիրվում են ծննդյան հետ կապված ավանդույթները՝ կապված ընտանիքի ընդլայնման, երեխայի ծննդի ուրախության և պաշտպանական ծիսակարգերի հետ, որոնք արտահայտում են հավատալիքների և ժողովրդական բժշկության տարրերը։ Հարսանեկան ծեսերի շրջանակում դիտարկվում են ամուսնության նախապատրաստական փուլերը, նշանադրության և հարսանիքի արարողությունները, նվիրատվությունների և համայնքային մասնակցության ձևերը, որոնք ընդգծում են սոցիալական կապերի ամրապնդման դերը։ Հուղարկավորության ծեսերի ուսումնասիրության ընթացքում վերլուծվում են մահվան ընկալման ավանդական պատկերացումները, սգո արարողությունների կառուցվածքը և հիշատակի պահպանման ձևերը, որոնք արտացոլում են կյանքի և մահվան մասին մշակութային ընկալումները։ Աշխատությունը հատուկ ուշադրություն է դարձնում նաև ժամանակակից ազդեցություններին՝ քաղաքայնացման, կրոնական և սոցիալական փոփոխությունների հետևանքով ծիսական վարքագծի վերափոխմանը և ավանդական ձևերի պահպանման կամ վերաիմաստավորման գործընթացներին։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի ազգագրության և մշակութային մարդաբանության համար՝ նպաստելով Իրանի լաքերի համայնքի ծիսական մշակույթի խորքային ըմբռնմանը և դրա փոփոխությունների վերլուծությանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայկական լեռնաշխարհի՝ Մերձավոր Արևելքի հնագույն քաղաքակրթությունների և մշակութային գործընթացների համակարգում ունեցած դերի ու նշանակության ուսումնասիրությանը՝ մ.թ.ա. III հազարամյակների ընթացքում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում տարածաշրջանի և հարակից տարածքների միջև ձևավորված քաղաքական, տնտեսական, առևտրական և մշակութային փոխառնչություններն են, որոնց միջոցով տեղի են ունեցել գաղափարների, տեխնոլոգիաների, նյութական մշակույթի տարրերի, արհեստագործական ավանդույթների և հասարակական կազմակերպման տարբեր ձևերի տարածում ու փոխազդեցություն։ Աշխատանքը կարևորում է Հայկական լեռնաշխարհի աշխարհագրական դիրքը՝ որպես Մերձավոր Արևելքի տարբեր մշակութային կենտրոնները միմյանց կապող կարևոր տարածք, որի միջով անցել են առևտրական և հաղորդակցության ուղիներ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հնագիտական նյութերին, բնակավայրերի զարգացմանը, վաղ քաղաքային և հասարակական կառույցների ձևավորմանը, մետաղագործության ու այլ արհեստների զարգացմանը, ինչպես նաև խեցեղենի, զարդերի, զենքերի, գործիքների և այլ նյութական մշակույթի առարկաների տարածմանն ու փոխակերպմանը։ Համեմատական ուսումնասիրության միջոցով փորձ է արվում բացահայտել տարբեր տարածաշրջանների մշակութային ընդհանրությունները և տարբերությունները՝ պարզելու համար, թե որ երևույթներն են առաջացել տեղական պայմանների ազդեցությամբ, իսկ որոնք կարող էին ձևավորվել միջտարածաշրջանային կապերի ու փոխանակումների արդյունքում։ Քննարկվում են նաև տնտեսական հարաբերությունները, բնական պաշարների օգտագործումը և հատկապես մետաղական հումքի ու արտադրանքի շրջանառությունը, որոնք կարևոր նշանակություն են ունեցել հնագույն հասարակությունների միջև կապերի ամրապնդման գործում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս Հայկական լեռնաշխարհը դիտարկել ոչ թե որպես մեկուսացված աշխարհագրական տարածք, այլ որպես հին Մերձավոր Արևելքի ակտիվ պատմա-մշակութային միջավայրի կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատանքի արժեքը հատկապես ընդգծվում է այն առումով, որ այն համադրում է հնագիտական, պատմական և մշակութաբանական տվյալները՝ փորձելով վերականգնել տարածաշրջանի բնակչության և հարակից քաղաքակրթությունների միջև բազմակողմանի կապերի բնույթը, ուղղությունները և զարգացման փուլերը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հնագիտությամբ, հին պատմությամբ, Հայկական լեռնաշխարհի մշակույթով և Մերձավոր Արևելքի վաղ քաղաքակրթությունների փոխհարաբերություններով հետաքրքրվող ուսանողների, հետազոտողների, պատմաբանների և մշակութաբանների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Կարսի շրջափակման և դրա հետ կապված ռազմաքաղաքական իրադարձությունների ուսումնասիրությանը՝ Կարսի ռազմավարական նշանակության, ռազմական գործողությունների ընթացքի և տարածաշրջանում տեղի ունեցող քաղաքական փոփոխությունների համատեքստում։ Կարսը պատմականորեն ունեցել է կարևոր ռազմավարական դիրք՝ գտնվելով Կովկասը Անատոլիայի արևելյան շրջաններին կապող ճանապարհների և ռազմական հաղորդակցության կարևոր ուղղությունների վրա։ Այդ պատճառով քաղաքի և ամրոցի նկատմամբ վերահսկողությունը մեծ նշանակություն է ունեցել տարածաշրջանի ռազմական և քաղաքական ուժերի համար։ Հետազոտության մեջ կարող են քննության առնվել Կարսի ամրաշինական համակարգը, պաշտպանական կառույցները, աշխարհագրական դիրքը և բնական պայմանները, որոնք ազդել են քաղաքի ռազմական նշանակության վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում շրջափակման նախադրյալների ուսումնասիրությունը՝ ներառյալ տարածաշրջանում ուժերի հարաբերակցության փոփոխությունը, ռազմական գործողությունների զարգացումը, հաղորդակցության ուղիների վերահսկողությունը և Կարսի կայազորի ու հարակից զորքերի վիճակը։ Աշխատանքը կարող է ներկայացնել շրջափակման կազմակերպման սկզբունքները, կողմերի ռազմական ուժերի դասավորությունը, մատակարարման և հաղորդակցության խնդիրները, ինչպես նաև պաշտպանվող կողմի դիմադրության հնարավորություններն ու սահմանափակումները։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել Կարսի ռազմական ենթակառուցվածքին և ամրությունների նշանակությանը։ Քաղաքի պաշտպանական համակարգը բաղկացած էր տարբեր ամրություններից, բերդային կառույցներից և բնականորեն պաշտպանված դիրքերից, որոնց համադրությունը երկար ժամանակ Կարսը դարձրել էր կարևոր ռազմական հենակետ։ Շրջափակման պայմաններում այդ համակարգի արդյունավետությունը կախված էր ինչպես ամրությունների տեխնիկական վիճակից, այնպես էլ կայազորի թվաքանակից, սպառազինությունից, պարենային և ռազմամթերքի պաշարներից։ Ռազմական իրադարձությունների ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև շրջափակման ընթացքում իրականացված մարտական գործողությունների, դիրքային պայքարի և հակառակորդի պաշտպանական գիծը ճեղքելու փորձերի վերլուծություն։ Այս համատեքստում կարևոր են հրամանատարության որոշումները, զորքերի տեղաշարժը և ռազմական գործողությունների աշխարհագրությունը։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել, որ նման իրադարձությունների նկարագրությունը հաճախ հիմնվում է տարբեր կողմերի աղբյուրների վրա, որոնք կարող են էապես տարբերվել միմյանցից։ Հետևաբար թեմայի ուսումնասիրության համար կարևոր է համադրել ռազմական փաստաթղթերը, հիշողությունները, ժամանակագրությունները, մամուլի հրապարակումները և այլ սկզբնաղբյուրներ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև Կարսի շրջափակման բնակչության վրա ունեցած ազդեցությանը։ Պաշարման կամ շրջափակման պայմաններում քաղաքացիական բնակչությունը սովորաբար բախվում է պարենի, բժշկական օգնության, անվտանգության և տեղաշարժի սահմանափակումների։ Այդ տեսանկյունից ռազմական իրադարձությունների ուսումնասիրությունը կարող է լրացվել սոցիալական և ժողովրդագրական հետևանքների վերլուծությամբ։ Կարսի շուրջ տեղի ունեցած ռազմական զարգացումները պետք է դիտարկել նաև ավելի լայն տարածաշրջանային գործընթացների շրջանակում։ Կարսը գտնվում էր այնպիսի տարածքում, որտեղ ռազմական գործողությունները սերտորեն կապված էին Կովկասի, Օսմանյան կայսրության արևելյան շրջանների և ռուսական ռազմական ներկայության փոփոխությունների հետ։ Հետևաբար քաղաքի նկատմամբ վերահսկողության փոփոխությունը կարող էր ունենալ ոչ միայն տեղային, այլև լայն ռազմաքաղաքական հետևանքներ։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև Կարսի հարցի դիվանագիտական կողմը։ Ռազմական գործողություններին զուգահեռ քաղաքի և շրջանի կարգավիճակը կարող էր քննարկվել տարբեր քաղաքական և միջազգային բանակցությունների շրջանակում։ Այդ գործընթացների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին ռազմական արդյունքները վերածվում քաղաքական որոշումների և տարածքային պայմանավորվածությունների։ Աշխատանքը կարող է արժեքավոր լինել նաև ռազմական պատմության մեթոդաբանության տեսանկյունից, քանի որ շրջափակման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համադրել ամրոցների պաշտպանության և պաշարման դասական սկզբունքները, լոգիստիկայի խնդիրները, զորքերի կառավարման առանձնահատկությունները և աշխարհագրական գործոնների ազդեցությունը։ Կարսի օրինակը ցույց է տալիս, թե որքան կարևոր կարող էին լինել հաղորդակցության ուղիները, մատակարարումների անխափանությունը և ամրացված դիրքերի նկատմամբ վերահսկողությունը ռազմական գործողությունների ելքի համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը Կարսի շրջափակումը ներկայացնում է որպես ռազմական և քաղաքական նշանակություն ունեցող իրադարձություն՝ ուսումնասիրելով դրա նախադրյալները, ռազմական գործողությունների ընթացքը, քաղաքի պաշտպանական հնարավորությունները, բնակչության վիճակը և տարածաշրջանային հետևանքները։ Այն կարող է օգտագործվել Կարսի պատմության, Կովկասի ռազմական պատմության, Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարածաշրջանային զարգացումների և Հայկական հարցի հետ կապված պատմական գործընթացների ուսումնասիրության համար։

Գիրքը ներկայացնում է Արդահանի հետ կապված պատմական, աշխարհագրական և հասարակական իրականությունը՝ ընթերցողին տեղափոխելով մի տարածք, որը տարբեր ժամանակաշրջաններում գտնվել է քաղաքական, մշակութային և քաղաքակրթական տարբեր ազդեցությունների հատման կետում։ Աշխատության մեջ նկարագրվում են Արդահանի բնակավայրը, շրջակա տարածքները, բնակչության կենցաղը, տեղական սովորույթները և հասարակական հարաբերությունները՝ միաժամանակ անդրադառնալով տարածաշրջանի պատմական իրադարձություններին ու քաղաքական փոփոխություններին։ Հեղինակը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու տարածաշրջանի բնության, աշխարհագրական դիրքի և ռազմավարական նշանակության մասին, ինչպես նաև այն պայմանների վերաբերյալ, որոնք ձևավորել են տեղի բնակչության կենսակերպն ու մշակութային միջավայրը։ Նկարագրությունների և պատմական տեղեկությունների միջոցով ներկայացվում են տարբեր համայնքների փոխհարաբերությունները, տեղական ավանդույթները, տնտեսական գործունեությունը և առօրյա կյանքի առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը արժեքավոր է նաև այն տեսանկյունից, որ Արդահանի պատմությունն ու հասարակական կյանքը դիտարկվում են ավելի լայն տարածաշրջանային գործընթացների համատեքստում՝ հնարավորություն տալով հասկանալու տարածքի փոփոխվող քաղաքական կարգավիճակի և արտաքին ազդեցությունների հետևանքները։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել պատմությամբ, տեղագրությամբ, ազգագրությամբ և տարածաշրջանային մշակույթով զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև այն ընթերցողներին, ովքեր ցանկանում են ավելի լավ պատկերացում կազմել Արդահանի և նրա պատմական միջավայրի մասին։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Արգենտինայում և Բրազիլիայում ձևավորված ու զարգացած հայկական մամուլի պատմության, բովանդակության, դերակատարության և համայնքային նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտությունը հայկական սփյուռքի տպագիր մշակութային ժառանգությունը դիտարկում է որպես հայ համայնքների հասարակական, ազգային, մշակութային և քաղաքական կյանքի կարևոր բաղադրիչ։ Արգենտինան և Բրազիլիան Հարավային Ամերիկայի այն երկրներից են, որտեղ ձևավորվել են կազմակերպված հայկական համայնքներ և զարգացել հայկական տպագրական գործունեություն։ Մատենագիտական ուսումնասիրությունների համաձայն՝ տարբեր ժամանակաշրջաններում Արգենտինայում հրատարակվել է շուրջ 100, իսկ Բրազիլիայում՝ մոտ 15 հայկական պարբերական, ինչը վկայում է տարածաշրջանում հայկական մամուլի նշանակալի ավանդույթի մասին։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել այդ պարբերականների ստեղծման պատմական նախադրյալները, հրատարակման վայրերը, պարբերականության ձևերը, լեզվական առանձնահատկությունները, խմբագրական ուղղությունները և ընթերցողական շրջանակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մամուլի դերին՝ որպես հայ համայնքների ներքին հաղորդակցության, ազգային ինքնության պահպանման և սերունդների միջև մշակութային կապի ապահովման միջոցի։ Պարբերականները ոչ միայն տարածել են նորություններ և հասարակական-քաղաքական տեղեկություններ, այլև անդրադարձել են կրթությանը, եկեղեցական կյանքին, մշակույթին, գրականությանը, համայնքային կազմակերպությունների գործունեությանը, Հայաստանի և սփյուռքի իրադարձություններին ու ազգային խնդիրներին։ Արգենտինայի հայկական մամուլի կարևորության մասին վկայում է նաև այն, որ երկրի հայկական համայնքում մամուլը զարգացել է կրթական, եկեղեցական և հասարակական կառույցների կողքին՝ դառնալով համայնքային կյանքի կազմակերպման կարևոր գործիք։ Ժամանակակից շրջանում Արգենտինայի հիմնական հայկական թերթերից են Diario Armenia-ն և Sardarabad-ը, ինչպես նաև գործում են առցանց լրատվական հարթակներ։ Բրազիլիայի դեպքում կարևոր տեղ է զբաղեցնում հատկապես Սան Պաուլուի հայկական մամուլի պատմությունը, որի վերաբերյալ առանձին ուսումնասիրություններ անդրադառնում են 1940-1970-ական թվականների մամուլի գործունեությանը և դրա հասարակական նշանակությանը։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև մամուլի կապը հայկական կուսակցությունների, բարեգործական և մշակութային կազմակերպությունների, եկեղեցական կառույցների ու համայնքային միությունների հետ։ Այդ համատեքստում պարբերականները կարող էին հանդես գալ տարբեր գաղափարական և հասարակական դիրքորոշումների արտահայտման հարթակների դերում՝ արտացոլելով սփյուռքահայ համայնքների ներքին բազմազանությունը։ Կարևոր է նաև մամուլի միջոցով Հայաստանի հետ կապի պահպանման խնդիրը․ պարբերականները տեղեկություններ են փոխանցել Հայաստանի քաղաքական, հասարակական և մշակութային կյանքի մասին և միաժամանակ արտահայտել Սփյուռքի վերաբերմունքը համազգային նշանակության իրադարձությունների նկատմամբ։ Հայկական մամուլի ուսումնասիրությունը արժեքավոր է նաև որպես պատմական սկզբնաղբյուր, քանի որ պարբերականների էջերում պահպանվել են համայնքային կյանքի, կազմակերպությունների գործունեության, անհատների, միջոցառումների, կրթական հաստատությունների և հասարակական գործընթացների վերաբերյալ բազմաթիվ տեղեկություններ։ Արգենտինայի և Բրազիլիայի հայկական մամուլի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու նաև Հարավային Ամերիկայի հայ համայնքների ձևավորման և զարգացման որոշակի փուլեր, նրանց հասարակական կազմակերպվածության մակարդակը և ազգային ինքնության պահպանման մեխանիզմները։ Թեմայի վերաբերյալ առանձին հետազոտություններ ընդգծում են, որ Հարավային Ամերիկայի հայկական մամուլի ուսումնասիրությունը երկար ժամանակ համեմատաբար քիչ է ուսումնասիրվել հայերեն գիտական գրականության մեջ, թեև գոյություն ունեն մատենագիտական ցանկեր և մասնակի ուսումնասիրություններ։ Այս պատճառով աշխատանքը կարևոր է ոչ միայն մամուլի պատմության, այլև սփյուռքագիտության, հայագիտության և հայկական տպագիր ժառանգության պահպանության տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, սփյուռքագետներին, լրագրության պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, գրադարանագետներին, մատենագետներին, մշակութաբաններին և Արգենտինայի ու Բրազիլիայի հայկական համայնքների պատմությունն ուսումնասիրող հետազոտողներին։ Ուսումնասիրության արժեքը հատկապես պայմանավորված է նրանով, որ հայկական մամուլը դիտարկվում է ոչ միայն որպես պարբերական հրատարակությունների ամբողջություն, այլև որպես ազգային հիշողության, մշակութային ինքնության, համայնքային կապերի և հասարակական կազմակերպվածության պահպանման կարևոր գործոն։

Աշխատանքը ներկայացնում է Լեռնային Ղարաբաղի հայերի ազգագրական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրություն՝ անդրադառնալով տարածաշրջանում հայ բնակչության ձևավորված կենցաղին, նյութական և հոգևոր մշակույթին, ավանդույթներին ու հասարակական հարաբերություններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են բնակավայրերի և բնակչության կազմակերպման առանձնահատկությունները, ընտանիքի ու համայնքի կառուցվածքը, առօրյա կյանքի կազմակերպումը, զբաղմունքներն ու տնտեսական գործունեության հիմնական ձևերը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ժողովրդական մշակույթի դրսևորումներին, ազգային սովորույթներին, ծեսերին, տոներին, ընտանեկան ավանդույթներին, ժողովրդական հավատալիքներին և բանավոր մշակութային ժառանգությանը։ Ներկայացվում են նաև բնակարանային պայմանների, տարազի, սննդի, արհեստների և կենցաղային մշակույթի առանձնահատկությունները, որոնք ձևավորվել են տարածաշրջանի բնական միջավայրի, պատմական զարգացման և սոցիալ-տնտեսական պայմանների ազդեցությամբ։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու տեղի հայ բնակչության ինքնության պահպանման և մշակութային ավանդույթների փոխանցման մեխանիզմների մասին՝ միաժամանակ բացահայտելով տարածաշրջանի ազգագրական մշակույթի յուրահատուկ տեղը հայկական ընդհանուր մշակութային համակարգում։ Ուսումնասիրության նյութը կարող է արժեքավոր լինել հայ ժողովրդի պատմության և մշակույթի, ազգագրության, ժողովրդական բանահյուսության և տարածաշրջանային մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն օգտակար է ազգագրագետների, պատմաբանների, մշակութաբանների, հետազոտողների, ուսանողների, ինչպես նաև Լեռնային Ղարաբաղի հայության ավանդական մշակույթով և կենցաղով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Անդրկովկասի պատմաաշխարհագրական և սոցիալ-քաղաքական բնութագրին՝ ներկայացնելով տարածաշրջանի աշխարհագրական դիրքը, բնական պայմանները, բնակչությունը, վարչական կառուցվածքը, տնտեսական կյանքը և պատմական զարգացման հիմնական առանձնահատկությունները։ Նյութում Անդրկովկասը դիտարկվում է որպես Հարավային Կովկասի տարածքում ձևավորված բազմազան և բարդ պատմական միջավայր, որտեղ տարբեր ժողովուրդների, մշակույթների, կրոնական համայնքների և քաղաքական ուժերի փոխազդեցությունը դարերի ընթացքում էական ազդեցություն է ունեցել տարածաշրջանի զարգացման վրա։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է աշխարհագրական միջավայրի նկարագրությունը՝ լեռնային համակարգերը, հովիտները, գետային ցանցը, բնական պաշարները, կլիմայական պայմանները և դրանց ազդեցությունը բնակեցման ու տնտեսական գործունեության վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բնակչության կազմին և տեղաբաշխմանը, բնակավայրերի զարգացմանը, քաղաքային ու գյուղական համայնքների առանձնահատկություններին և տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած ժողովրդագրական փոփոխություններին։ Տարածաշրջանի պատմությունը ներկայացվում է քաղաքական և վարչական փոփոխությունների համատեքստում՝ անդրադառնալով տարբեր իշխանությունների ազդեցությանը, վարչատարածքային վերաձևավորումներին, հասարակական հարաբերությունների փոփոխությանը և տեղական կառավարման առանձնահատկություններին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև տնտեսական կյանքի ուսումնասիրությունը, մասնավորապես գյուղատնտեսության, արհեստների, առևտրի, արդյունաբերության և հաղորդակցության ուղիների զարգացումը։ Անդրկովկասի աշխարհագրական դիրքը պատմականորեն այն դարձրել է Եվրոպայի և Ասիայի միջև կարևոր կապող տարածք, ինչի շնորհիվ տարածաշրջանը նշանակալի դեր է ունեցել առևտրային, քաղաքական և ռազմական գործընթացներում։ Աշխատության արժեքը հատկապես պայմանավորված է նրանով, որ տարածաշրջանը ներկայացվում է ոչ միայն առանձին տարածքների կամ բնակավայրերի համադրությամբ, այլև որպես փոխկապակցված պատմաաշխարհագրական ամբողջություն։ Նյութը կարող է օգտակար լինել Անդրկովկասի պատմությամբ, Կովկասի ժողովուրդների պատմությամբ, տարածաշրջանային աշխարհագրությամբ, ժողովրդագրությամբ և քաղաքական զարգացումներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Այն հնարավորություն է տալիս ընդհանուր պատկերացում կազմել տարածաշրջանի բնական և մարդկային ներուժի, պատմական ժառանգության, սոցիալ-տնտեսական կառուցվածքի և քաղաքական նշանակության մասին՝ միաժամանակ հիմք ստեղծելով Հարավային Կովկասի առանձին երկրների, ժողովուրդների և պատմական գործընթացների ավելի խոր ուսումնասիրության համար։

Գիրքը նվիրված է ԱՄՆ կորպորացիաների հակաարհմիութենական քաղաքականության և աշխատավորական արհմիությունների՝ իրենց իրավունքների պաշտպանության համար պայքարի ուսումնասիրությանը՝ «Ջեներալ Էլեկտրիկ» ընկերության գործունեության օրինակով 1940-ականների վերջից մինչև 1970-ականների սկիզբն ընկած ժամանակահատվածում։ Այն ներկայացնում է ամերիկյան արդյունաբերության զարգացման այդ փուլում գործատուների և աշխատողների հարաբերությունների առանձնահատկությունները, խոշոր կորպորացիաների կառավարման քաղաքականությունը և արհմիությունների դերը սոցիալական ու տնտեսական գործընթացներում։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են աշխատուժի կազմակերպման ձևերը, կոլեկտիվ բանակցությունների գործընթացները, աշխատողների իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմները և կորպորատիվ կառույցների կողմից արհմիութենական ազդեցության սահմանափակման փորձերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում «Ջեներալ Էլեկտրիկ» ընկերության և աշխատավորական կազմակերպությունների փոխհարաբերություններին, գործադուլներին, բանակցային գործընթացներին և աշխատանքային օրենսդրության ազդեցությանը։ Գիրքը բացահայտում է XX դարի կեսերի ԱՄՆ-ում սոցիալական պայքարի, արդյունաբերական հարաբերությունների և աշխատավորական շարժման զարգացման հիմնական միտումները։ Աշխատանքը նախատեսված է պատմաբանների, սոցիոլոգների, տնտեսագետների, աշխատանքային հարաբերությունների մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և ԱՄՆ սոցիալ-տնտեսական պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Թուրքիայի արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրությանը Կենտրոնական Ասիայում XX դարի վերջին և XXI դարի սկզբին՝ տարածաշրջանային քաղաքական, տնտեսական և մշակութային գործընթացների համատեքստում։ Վերլուծվում են Թուրքիայի հետաքրքրությունները Կենտրոնական Ասիայի պետությունների նկատմամբ, արտաքին քաղաքական ռազմավարության ձևավորման գործոնները և տարածաշրջանում ազդեցության ընդլայնման հիմնական ուղղությունները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են Թուրքիայի քաղաքական, տնտեսական, էներգետիկ և մշակութային կապերը Կենտրոնական Ասիայի երկրների հետ, այդ թվում՝ համագործակցության միջազգային և երկկողմ ձևաչափերը, լեզվամշակութային ընդհանրությունների օգտագործումը և «փափուկ ուժի» գործիքների կիրառումը։ Քննարկվում են տարածաշրջանի աշխարհաքաղաքական նշանակությունը, խոշոր տերությունների մրցակցությունը, անվտանգության խնդիրները և Թուրքիայի դերի փոփոխությունը հետխորհրդային տարածքում։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի Թուրքիայի արտաքին քաղաքականության, Կենտրոնական Ասիայի միջազգային հարաբերությունների և հետխորհրդային տարածաշրջանային գործընթացների ուսումնասիրման համար՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով քաղաքագետների, դիվանագետների, պատմաբանների, արևելագետների և միջազգային հարաբերությունների մասնագետների համար։

Այս պատկերազարդ հրատարակությունը ներկայացնում է Հայաստանի և հայ ժողովրդի պատմական, մշակութային ու ազգային ժառանգության բազմակողմանի պատկերը՝ համադրելով տեղեկատվական նյութերն ու հարուստ պատկերազարդումները։ Գրքում լուսաբանվում են երկրի բնաշխարհը, պատմական հուշարձանները, ճարտարապետական կոթողները, հոգևոր կենտրոնները, ազգային ավանդույթները, կենցաղը, արվեստը և մշակութային արժեքները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով ծանոթանալ հայկական ինքնության ձևավորմանն ու զարգացման հիմնական փուլերին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական պատմամշակութային ժառանգության պահպանման, ազգային սովորույթների, տոնական մշակույթի և տարբեր ժամանակաշրջաններում ձևավորված հասարակական կյանքի առանձնահատկություններին։ Պատկերազարդ նյութերը լրացնում են ներկայացվող տեղեկատվությունը՝ ստեղծելով Հայաստանի պատմության, բնության և մշակույթի ամբողջական ու տեսողականորեն հարուստ պատկեր։ Հրատարակությունը նախատեսված է Հայաստանի պատմությամբ, մշակույթով և ազգագրությամբ հետաքրքրվող լայն շրջանակի ընթերցողների, զբոսաշրջիկների, ուսանողների, հետազոտողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր ցանկանում են առավել խորությամբ ճանաչել հայ ժողովրդի հարուստ պատմամշակութային ժառանգությունը։

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Լազարյանների տոհմի տնտեսական, քաղաքական և մշակութային գործունեության համակողմանի ուսումնասիրությանը Ռուսաստանի պատմության կարևոր ժամանակաշրջաններից մեկում՝ XVIII դարի երկրորդ կեսին։ Հեղինակը ներկայացնում է ընտանիքի մասնակցությունը առևտրի, արդյունաբերության և ֆինանսական հարաբերությունների զարգացմանը, ինչպես նաև նրանց ազդեցությունը պետական և հասարակական կյանքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կրթության, մշակույթի, բարեգործության և հայ համայնքի զարգացման գործում նրանց ունեցած նշանակալի ներդրմանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես է այդ գործունեությունը նպաստել հայ-ռուսական կապերի ամրապնդմանը և հայկական ինքնության պահպանմանը Ռուսաստանի կայսրության պայմաններում։ Աշխատությունը հիմնված է պատմական փաստաթղթերի, արխիվային նյութերի և գիտական աղբյուրների վերլուծության վրա՝ ներկայացնելով Լազարյանների բազմակողմանի դերակատարությունը հասարակական և քաղաքական գործընթացներում։ Գիրքը հետաքրքրություն կներկայացնի պատմաբանների, հայագիտությամբ զբաղվող մասնագետների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր ուսումնասիրում են Ռուսաստանի և հայկական սփյուռքի պատմությունը, ինչպես նաև XVIII դարի հասարակական ու մշակութային զարգացումները։

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է 1921-1965 թվականների ընթացքում հայրենադարձության գործընթացների և հայ քաղաքական կուսակցությունների դիրքորոշումների, գործունեության ու ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են հայրենադարձության կազմակերպման պատմական, քաղաքական և հասարակական պայմանները, ինչպես նաև այն դերակատարությունը, որն ունեցել են հայկական քաղաքական ուժերը հայրենադարձության գաղափարի ձևավորման, տարածման և իրականացման գործընթացներում։ Հեղինակը ներկայացնում է տարբեր կուսակցությունների մոտեցումները Հայաստանի, Սփյուռքի և հայրենադարձության հարցերի վերաբերյալ՝ ուսումնասիրելով նրանց ծրագրերը, քաղաքական դիրքորոշումները և փոխհարաբերությունները ժամանակաշրջանի պետական ու հասարակական կառույցների հետ։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև Սփյուռքի հայկական համայնքների արձագանքներին, հայրենադարձների ներգաղթի կազմակերպչական խնդիրներին, ինչպես նաև այդ գործընթացի սոցիալ-քաղաքական հետևանքներին Հայաստանի և հայության կյանքում։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է հայ ժողովրդի նորագույն պատմության, սփյուռքյան քաղաքական գործընթացների և հայրենադարձության պատմական նշանակության ուսումնասիրության համար։ Այն նախատեսված է պատմաբանների, քաղաքագետների, սփյուռքագետների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և հայոց պատմության ու ազգային քաղաքական շարժումների ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում տեղի ունեցած հումանիտար ճգնաժամերի պատճառների, ընթացքի և հետևանքների ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով դրանք պատմական, սոցիալական, քաղաքական և միջազգային հարաբերությունների համատեքստում։ Ներկայացվում են բնակչության տեղաշարժերի, սոցիալ-տնտեսական դժվարությունների, անվտանգության խնդիրների և մարդասիրական աջակցության կազմակերպման հետ կապված գործընթացները։ Վերլուծվում են ճգնաժամային իրավիճակների առաջացման գործոնները, պետական և միջազգային կառույցների արձագանքման մեխանիզմները, ինչպես նաև հասարակության դիմակայունության և վերականգնման հնարավոր ուղիները։ Աշխատությունում անդրադարձ է կատարվում նաև մարդու իրավունքների պաշտպանության, փախստականների և տեղահանված անձանց խնդիրների, ինչպես նաև երկարաժամկետ զարգացման վրա հումանիտար ճգնաժամերի ազդեցության հարցերին։ Գիրքը նախատեսված է պատմաբանների, քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և տարածաշրջանային խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը ներկայացնում է հայ մտավորականների նշանակալի ներդրումը քրդական մշակույթի, պատմության, լեզվի, բանահյուսության և ազգագրության ուսումնասիրման գործում՝ ընդգրկելով 1850–1990 թվականների ժամանակաշրջանը։ Հեղինակը վերլուծում է տարբեր սերունդների հայ գիտնականների, պատմաբանների, լեզվաբանների, ազգագրագետների և մշակութային գործիչների կատարած հետազոտությունները՝ անդրադառնալով նրանց գիտական աշխատություններին, հավաքագրած նյութերին և հրապարակումներին։ Ուսումնասիրվում է հայ և քուրդ ժողովուրդների պատմամշակութային փոխհարաբերությունների արտացոլումը գիտական գրականության մեջ, ինչպես նաև գնահատվում է հայ հետազոտողների դերը քրդագիտության զարգացման և պատմամշակութային ժառանգության պահպանման գործում։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում պատմաբանների, արևելագետների, մշակութաբանների, ազգագրագետների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրվում են տարածաշրջանի ժողովուրդների պատմությամբ, մշակութային կապերով և գիտական ժառանգությամբ։

Գիրքը նվիրված է Ուրարտուի ժամանակաշրջանում գյուղատնտեսական արտադրանքի վերամշակման գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ հիմնված Կարմիր բլուրի պեղումների նյութերի վրա։ Աշխատությունում վերլուծվում են հնագիտական գտածոները, որոնք վերաբերում են հացահատիկային և այլ գյուղատնտեսական արտադրանքների մշակմանը, պահպանմանը և օգտագործմանը։ Քննարկվում են Ուրարտական տնտեսության կառուցվածքը, գյուղատնտեսության կազմակերպման ձևերը, արտադրական տեխնոլոգիաները, աշխատանքային գործիքները և սննդամթերքի պատրաստման ու պահեստավորման եղանակները։ Հեղինակը ներկայացնում է պեղումների ընթացքում հայտնաբերված նյութերի ուսումնասիրության արդյունքները՝ բացահայտելով հին հասարակության տնտեսական կյանքի, կենցաղի և արտադրական հմտությունների առանձնահատկությունները։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է Ուրարտուի պատմության, հնագիտության և հին Հայաստանի տնտեսական մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հնագետների, պատմաբանների, արևելագետների, մշակութաբանների, գիտաշխատողների, ուսանողների և հին քաղաքակրթություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Գիրքը նվիրված է 1988–1994 թվականների Արցախյան գոյապայքարի ընթացքում կանանց մասնակցության, դերակատարության և ներդրման ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունում ներկայացվում են կանանց մասնակցության տարբեր դրսևորումները՝ հասարակական, քաղաքական, կազմակերպչական, բժշկական, թիկունքային և ռազմական ոլորտներում։ Վերլուծվում է նրանց ազդեցությունը ազգային-հասարակական շարժումների, համայնքային կյանքի կազմակերպման, պատերազմի տարիների սոցիալական խնդիրների լուծման և դիմակայության գործընթացների վրա։ Քննարկվում են կանանց անձնական պատմությունները, կենսագրական դրվագները, նրանց կատարած աշխատանքը և այն պայմանները, որոնցում ձևավորվել է նրանց ակտիվ մասնակցությունը պատմական իրադարձություններին։ Գիրքը կարևորում է կանանց դերը որպես հասարակական կայունության, փոխօգնության և ազգային ինքնագիտակցության պահպանման գործոն՝ ներկայացնելով ժամանակաշրջանի սոցիալական ու պատմական առանձնահատկությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հասարակագետների, գենդերային ուսումնասիրություններով զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների և Արցախյան շարժման ու պատերազմի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Հրատարակությունը ներկայացնում է հայկական ազգագրական ընկերության գործունեության կանոնակարգային հիմքերը՝ արտացոլելով տվյալ ժամանակաշրջանի գիտական, մշակութային և հասարակական կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Նյութում ամրագրված են ընկերության ստեղծման նպատակները, խնդիրները, կառուցվածքը, անդամակցության սկզբունքները, կառավարման ձևերը և գիտահետազոտական գործունեության հիմնական ուղղությունները։ Այն ներկայացնում է ազգագրական ուսումնասիրությունների կազմակերպման, ժողովրդական մշակույթի, կենցաղի, ավանդույթների, լեզվական ու պատմամշակութային ժառանգության հավաքագրման և պահպանման կարևորությունը։ Հրատարակությունը արժեքավոր սկզբնաղբյուր է հայկական ազգագրական մտքի ձևավորման, գիտական ընկերությունների պատմության և մշակութային ինքնագիտակցության զարգացման գործընթացների ուսումնասիրման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, ազգագրագետների, մշակութաբանների, բանասերների, հետազոտողների, ուսանողների, ինչպես նաև Հայաստանի մշակութային ժառանգությամբ և գիտական կազմակերպությունների պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։