Педагогика

Տեսողության խանգարում ունեցող երեխայի դաստիարակությունը ծննդյան օրվանից մինչև 6 ամսական փուլում առանձնահատուկ մոտեցում է պահանջում, քանի որ այս ժամանակահատվածը վճռորոշ է երեխայի զգայական, հուզական և շարժողական զարգացման համար։ Քանի որ տեսողությունը սահմանափակ է կամ բացակայում է, մեծանում է լսողության, շոշափման, հոտառության և ձայնի միջոցով աշխարհի ճանաչման դերը։ Ծնողի և երեխայի միջև հուզական կապը հատկապես կարևոր է, քանի որ ձայնը, հպումը և ջերմությունը դառնում են հիմնական հաղորդակցման միջոցներ։ Երեխայի հետ հաճախ պետք է խոսել հանգիստ, մեղմ ձայնով, անվանել առարկաները և գործողությունները՝ ձևավորելով խոսքի նախադրյալներ և կողմնորոշում շրջապատում։ Ֆիզիկական շփումը՝ գրկելը, շոյելը և անվտանգ հպումները, օգնում են երեխային զգալ պաշտպանվածություն և վստահություն։ Կարևոր է նաև լսողական խթանումը՝ տարբեր ձայների, երաժշտության և ծնողների ձայների միջոցով, որպեսզի զարգանա լսողական ուշադրությունը և տարբերակման կարողությունը։ Շոշափողական զարգացման համար կարելի է օգտագործել տարբեր հյուսվածքներով խաղալիքներ, որոնք օգնում են երեխային ուսումնասիրել աշխարհը ձեռքերի միջոցով։ Օրվա ռեժիմի կայունությունը նույնպես կարևոր է, քանի որ կանխատեսելի միջավայրը երեխային տալիս է անվտանգության զգացում։ Անհրաժեշտ է հետևել, որ միջավայրը լինի անվտանգ և խթանող՝ առանց ավելորդ աղմուկի և վտանգավոր առարկաների։ Ծնողները պետք է աշխատեն նաև մասնագետների՝ մանկաբույժների և հատուկ մանկավարժների հետ, որպեսզի ապահովեն երեխայի զարգացման ճիշտ ուղղությունը։ Այս փուլում ճիշտ դաստիարակությունը նպաստում է երեխայի հուզական կայունությանը, վստահության ձևավորմանը և հետագա զարգացման հիմքերի ամրապնդմանը։

В работе рассматривается профессионально-ориентированное обучение русскому языку для студентов историко-географического факультета педагогического вуза с использованием материалов средств массовой информации, акцент делается на интеграцию современных медиа-текстов в учебный процесс для повышения мотивации и интеллектуализации обучения, анализируются методы работы с газетными и журнальными статьями, новостными репортажами, аудиовизуальными материалами, направленные на развитие профессиональной лексики, критического мышления, навыков анализа информации и письменной и устной речи, подробно изучаются подходы к адаптации учебного материала под профиль будущих педагогов, рассматриваются стратегии формирования у студентов умений структурировать, интерпретировать и представлять информацию в педагогическом контексте, исследуется влияние медиаресурсов на когнитивное развитие и активизацию самостоятельной учебной деятельности, подчеркивается значение взаимодействия преподавателя и студентов через интерактивные задания, проектные работы и дискуссии, работа содержит практические рекомендации по разработке учебных планов, заданий и методических пособий, способствующих повышению профессиональной компетентности и языковой подготовки будущих педагогов в условиях современного информационного пространства.

Այս աշխատությունը նվիրված է ոչ լեզվական համալսարաններում գերմաներենի ուսուցման ժամանակ տնտեսագիտական տերմինաբանության ընտրության և մեթոդական մոտեցումների մշակմանը։ Նյութում վերլուծվում են այն սկզբունքները, որոնց վրա պետք է հիմնված լինի մասնագիտացված lexis-ի ուսուցումը՝ ընդգծելով տերմինների ընտրության հստակությունն, նշանակության համատեքստային վերլուծությունը և ուսուցման նպատակների հետ հարմարվողականությունը։ Աշխատությունը պարունակում է նաև մեթոդական տիպերի համակարգում, օրինակ՝ դասընթացային, ինքնուրույն ուսուցման, բառապաշարային և գործնական պարապմունքների միջոցով տերմինների յուրացման մեխանիզմները։ Նյութում անդրադառնում է մասնագիտական լեզվին ինտեգրված ուսուցման կարևորությունը՝ ապահովելու ուսանողների խոսակցական և գրավոր կարողությունների զարգացմանը, ինչպես նաև տերմինների կիրառումը պրոֆեսիոնալ առօրյա իրավիճակներում։ Աշխատությունը կարևոր է լեզվաբանների, տնտեսագետների և ուսուցիչների համար՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել մասնագիտացված լեզվական ուսուցման արդյունավետությունը ոչ լեզվական բուհերում։

Գրքում ուսումնասիրվում են տեսողության խանգարում ունեցող երեխաների ֆիզիկական ճարպկության և շարժունակության զարգացման մեթոդները, ներկայացվում են դասընթացների կազմակերպման, վարժությունների ընտրության և անհատականացման սկզբունքները՝ հաշվի առնելով երեխաների տարիքը, շարժունակության առանձնահատկությունները և տեսողության աստիճանը, վերլուծվում են ֆիզիկական դաստիարակության նշանակությունը ընդհանուր առողջության, սթրեսի նվազեցման և սոցիալական ինտեգրման համար, առաջարկվում են հատուկ մարզական խաղեր, կորպորատիվ և խմբային վարժություններ, քննարկվում են գնահատման մեթոդները՝ ճարպկության և ֆիզիկական պատրաստվածության հստակ ցուցանիշների հիման վրա, ուշադրություն է դարձվում անվտանգության, ուղեկցող տեխնոլոգիաների և ուսուցողական օգնության կիրառմանը, գիրքը համադրում է մանկավարժության, ֆիզիկական դաստիարակության և հատուկ մանկավարժության մոտեցումները՝ նպաստելով տեսողության խանգարում ունեցող երեխաների շարժունակության, ինքնուրույնության և ֆիզիկական պատրաստվածության արդյունավետ զարգացմանը։

Այս աշխատանքը ներկայացնում է «հուշագիր» (զեկուցագրի կամ վերլուծական գրության ձևով) հայկական դպրոցների վերաբերյալ՝ անդրադառնալով նրանց կազմակերպչական կառուցվածքին, կրթական բովանդակությանը և պատմական զարգացման առանձնահատկություններին տարբեր ժամանակաշրջաններում, հատկապես Ռուսական կայսրության և վաղ խորհրդային փուլերի համատեքստում։ Հեղինակը դիտարկում է հայկական դպրոցական համակարգի ձևավորումը որպես ազգային ինքնության պահպանման և մշակութային զարգացման կարևոր գործոն, որտեղ կրթությունը հանդես է գալիս ոչ միայն գիտելիքների փոխանցման, այլ նաև լեզվի, գրականության և պատմական հիշողության պահպանման միջոց։ Աշխատության մեջ ընդգծվում է, որ հայկական դպրոցները տարբեր ժամանակներում գործել են տարբեր իրավական և վարչական պայմաններում՝ եկեղեցական, մասնավոր, պետական կամ համայնքային հովանավորության ներքո, ինչը ազդել է ուսումնական ծրագրերի և մանկավարժական մոտեցումների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցման լեզվին, որտեղ հայերենը աստիճանաբար ամրապնդվել է որպես հիմնական կրթական լեզու՝ չնայած ռուսերեն և այլ լեզուների ազդեցությանը, հատկապես քաղաքային և բազմազգ միջավայրերում։ Նշվում է նաև ուսուցիչների պատրաստման խնդիրը, դասագրքերի ապահովումը և դպրոցների նյութատեխնիկական վիճակը, որոնք հաճախ տարբերվել են ըստ տարածաշրջանների և ֆինանսավորման աղբյուրների։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև կրթության բովանդակային հարցերը՝ պատմության, գրականության, բնական գիտությունների և կրոնական կրթության հարաբերակցությունը, ինչպես նաև կրթության գաղափարական ուղղվածությունը տարբեր ժամանակներում։ Ընդհանուր առմամբ, հուշագիրը ներկայացնում է հայկական դպրոցների զարգացումը որպես երկարատև և բազմաշերտ գործընթաց, որը ձևավորվել է քաղաքական, մշակութային և սոցիալական գործոնների փոխազդեցության արդյունքում և ունեցել է կարևոր դեր հայ ժողովրդի ազգային ինքնագիտակցության պահպանման գործում։

Այս գիտական հետազոտությունը նվիրված է Ռուսաստանի մանկավարժական գիտության կատեգորիաների և հասկացությունների համակարգի ձևավորման ու զարգացման հիմնական միտումների վերլուծությանը 1850–1930 թվականների ժամանակահատվածում՝ ընդգրկելով ինչպես նախահեղափոխական, այնպես էլ վաղ խորհրդային շրջանի գաղափարական և գիտամեթոդական փոփոխությունները։ Աշխատության մեջ դիտարկվում է մանկավարժության տեսական լեզվի էվոլյուցիան՝ այն ձևերի, հասկացությունների և կատեգորիաների ձևավորումը, որոնց միջոցով գիտությունը նկարագրել և մեկնաբանել է կրթության գործընթացը, դաստիարակության նպատակները և ուսուցման մեթոդները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դասական ռուս մանկավարժների՝ Կ. Դ. Ուշինսկու, Լ. Ն. Տոլստոյի և այլոց ներդրմանը, ովքեր ձևավորել են ազգային մանկավարժական մտքի հիմքերը և նպաստել կրթության մարդակենտրոն մոտեցման զարգացմանը։ Հետազոտությունը վերլուծում է նաև 20-րդ դարի սկզբի սոցիալական և քաղաքական փոփոխությունների ազդեցությունը մանկավարժական գիտության վրա՝ ներառյալ խորհրդային գաղափարախոսության ներգործությունը, որը բերել է նոր կատեգորիաների ձևավորմանը, ինչպիսիք են «կոլեկտիվ դաստիարակություն», «սոցիալիստական կրթություն» և «աշխատանքային դպրոց» հասկացությունները։ Աշխատության մեջ ընդգծվում է, թե ինչպես են փոխվել մանկավարժական գիտության հիմնարար հասկացությունները՝ անցնելով փիլիսոփայական-հումանիստական մոտեցումներից դեպի գաղափարապես ուղղորդված և սոցիալ-քաղաքականորեն պայմանավորված համակարգեր։ Միաժամանակ քննարկվում է մանկավարժական տերմինաբանության գիտականացման գործընթացը, մեթոդաբանական մոտեցումների զարգացումը և գիտության կառուցվածքի աստիճանական համակարգայնացումը։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը ներկայացնում է տվյալ ժամանակաշրջանը որպես մանկավարժական գիտության ձևավորման և հասկացութային հենքի վերակազմավորման կարևոր փուլ, որը հիմք է դրել հետագա տեսական և կիրառական զարգացումներին Ռուսաստանում։

Ստեղծագործությունը մեթոդական և ուսուցողական բնույթի նյութ է, որը նվիրված է էլեկտրոնային գրատախտակների կիրառմանը ժամանակակից կրթական գործընթացում՝ ընդգծելով դրանց դերը դասավանդման արդյունավետության բարձրացման, ուսումնական նյութի ավելի տեսանելի և ինտերակտիվ ներկայացման գործում։ Այն մանրամասն ներկայացնում է էլեկտրոնային գրատախտակի աշխատանքի սկզբունքները՝ ներառյալ հպման տեխնոլոգիաների, համակարգչային ծրագրային ապահովման և պրոյեկցիոն համակարգերի փոխկապակցված աշխատանքը, որոնք միասին ապահովում են ուսուցչի և աշակերտի փոխազդեցության նոր մակարդակ։ Նյութում նաև դասակարգվում են գրատախտակների տեսակները՝ ինտերակտիվ, ստատիկ և հիբրիդային համակարգեր՝ յուրաքանչյուրի առավելությունների և կիրառման առանձնահատկությունների նկարագրությամբ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը նպատակ ունի օգնել ուսուցիչներին արդյունավետ կիրառել թվային գործիքները դասարանում՝ բարելավելով ուսուցման որակը և աշակերտների ներգրավվածությունը։

Այս թեման վերաբերում է ավագ դպրոցում բնագիտական առարկաների՝ ֆիզիկայի, քիմիայի, կենսաբանության և երբեմն նաև աշխարհագրության ուսուցման բովանդակության ինտեգրման տեսական և մեթոդաբանական հիմնախնդիրներին, որտեղ հիմնական շեշտը դրվում է գիտելիքների մասնատված ներկայացումից անցում կատարելու դեպի համակցված և փոխկապակցված ուսումնական մոտեցումներ, որպեսզի սովորողները կարողանան հասկանալ բնական երևույթները որպես միասնական համակարգ, այլ ոչ թե առանձին առարկայական հատվածներ։ Նման ինտեգրման անհրաժեշտությունը պայմանավորված է ժամանակակից կրթական պահանջներով, որոնք ուղղված են քննադատական մտածողության, խնդիրների լուծման հմտությունների և գիտական աշխարհայացքի ձևավորմանը, սակայն դրա իրականացումը բախվում է մի շարք դժվարությունների՝ ուսումնական ծրագրերի ծանրաբեռնվածություն, առարկայական սահմանների խիստ բաժանում, ուսուցիչների պատրաստվածության տարբեր մակարդակներ և մեթոդական նյութերի պակաս։ Միաժամանակ ընդգծվում է միջառարկայական կապերի ստեղծման կարևորությունը, օրինակ՝ էներգիայի պահպանման օրենքի քննարկումը ֆիզիկայում և կենսաբանական համակարգերում, կամ քիմիական գործընթացների կապը շրջակա միջավայրի ուսումնասիրության հետ, ինչը նպաստում է գիտելիքի ավելի խոր և կիրառական ընկալմանը։ Այս մոտեցումը պահանջում է նաև նոր ուսումնական մեթոդների ներդրում՝ նախագծային ուսուցում, փորձարարական աշխատանքներ և համագործակցային ուսումնական միջավայրի ձևավորում, ինչը կարող է բարձրացնել սովորողների մոտիվացիան և գիտական մտածողության զարգացումը։

Այս թեման վերաբերում է միջին դպրոցի սովորողների բանավոր խոսքի զարգացման հիմնախնդրին՝ ընդգծելով լեզվական կարողությունների ձևավորման, հաղորդակցական հմտությունների և մտածողության զարգացման փոխկապակցված գործընթացները։ Բանավոր խոսքը հանդիսանում է ուսուցման և սոցիալականացման կարևորագույն միջոցներից մեկը, որի միջոցով աշակերտները արտահայտում են իրենց մտքերը, ձևավորում տրամաբանական կառուցվածք ունեցող խոսք և զարգացնում հաղորդակցական վարքագիծը։ Միջին դպրոցական տարիքում (հատկապես 5–9-րդ դասարաններում) երեխաների խոսքային զարգացումը պայմանավորված է ինչպես լեզվական գիտելիքների ընդլայնմամբ, այնպես էլ ճանաչողական կարողությունների խորացմամբ, սակայն այս փուլում հաճախ նկատվում են մի շարք հիմնախնդիրներ՝ բառապաշարի սահմանափակություն, խոսքի ոչ բավարար կառուցվածքայնություն, ինքնուրույն և հիմնավորված արտահայտվելու դժվարություններ, ինչպես նաև խոսքային վախ կամ անինքնավստահություն դասարանի առաջ խոսելիս։ Այս խնդիրների առաջացման վրա ազդում են ինչպես կրթական միջավայրի առանձնահատկությունները, այնպես էլ ընտանեկան և սոցիալական գործոնները, ներառյալ ընթերցանության պակասը, թվային միջավայրի գերակշռությունը և հաղորդակցման իրական իրավիճակների սահմանափակումը։ Բանավոր խոսքի զարգացման արդյունավետ ապահովման համար կարևոր է կիրառել ինտերակտիվ ուսուցման մեթոդներ, քննարկումներ, բանավեճեր, դերային խաղեր, ստեղծագործական պատմություններ և նախագծային աշխատանքներ, որոնք խթանում են ակտիվ խոսքային գործունեությունը և ինքնարտահայտումը։ Այսպիսով, բանավոր խոսքի զարգացման հիմնախնդիրը միջին դպրոցում ունի թե՛ մանկավարժական, թե՛ հոգեբանական նշանակություն՝ ուղղված աշակերտների հաղորդակցական, մտածողական և սոցիալական կարողությունների համակողմանի զարգացմանը։

Այս աշխատանքը նվիրված է քիմիայի ուսուցման գործընթացում մոլեկուլների կառուցվածքի պատկերացման և յուրացման համար կիրառվող մոդելային մոտեցումների ուսումնասիրությանը։ Նյութում վերլուծվում են ինչպես նյութական (ֆիզիկական), այնպես էլ վիրտուալ և թվային մոդելների կիրառման հնարավորությունները՝ մոլեկուլների տարածական կառուցվածքը, կապերի բնույթը և ատոմների փոխազդեցությունները բացատրելու նպատակով։ Աշխատությունը ընդգծում է մոդելավորման դերը ուսանողների պատկերավոր մտածողության զարգացման, աբստրակտ քիմիական հասկացությունների մատչելի դարձման և ուսուցման արդյունավետության բարձրացման գործում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում 3D մոդելավորման ծրագրերի, ինտերակտիվ ուսուցողական գործիքների և փորձարարական ցուցադրությունների համադրմանը՝ որպես ժամանակակից կրթական տեխնոլոգիաների բաղադրիչ։ Նյութը նաև դիտարկում է ուսուցման մեթոդների ընտրության և ուսանողների ճանաչողական կարողությունների զարգացման միջև կապը։ Աշխատությունը կարևոր է քիմիայի ուսուցիչների, մեթոդիստների և կրթական տեխնոլոգիաների մասնագետների համար՝ նպաստելով մոլեկուլային կառուցվածքի ուսուցման ավելի արդյունավետ կազմակերպմանը։

Социальная педагогика աշխատությունը մանկավարժության և սոցիալական աշխատանքի ոլորտի ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է սոցիալական մանկավարժության տեսական հիմքերը, խնդիրներն ու գործնական կիրառությունները, այն բացատրում է անձի սոցիալականացման գործընթացը, կրթության և դաստիարակության սոցիալական գործառույթները, ինչպես նաև սոցիալական միջավայրի ազդեցությունը երեխայի և դեռահասի զարգացման վրա, գիրքը անդրադառնում է ռիսկային խմբերի հետ աշխատանքին, սոցիալական աջակցման և կանխարգելման ծրագրերին, ընտանիքի, դպրոցի և համայնքի համագործակցության ձևերին, միաժամանակ ընդգծելով սոցիալական մանկավարժի դերակատարությունը կրթական և սոցիալական համակարգերում, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր մանկավարժության, սոցիալական աշխատանքի և հոգեբանամանկավարժական պրակտիկայի մասնագետների համար։

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում տնտեսագիտական առարկաների դասավանդման ընդհանուր դիդակտիկական հիմունքների ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են տնտեսագիտական կրթության տեսական և մեթոդական հիմքերը, ուսուցման գործընթացի կազմակերպման սկզբունքները և ուսանողների մասնագիտական կարողությունների ձևավորման առանձնահատկությունները։ Հեղինակը վերլուծում է դասավանդման ժամանակակից մոտեցումները՝ ներառյալ ակտիվ ուսուցման մեթոդները, խնդիրային ուսուցումը, դեպքերի վերլուծությունը, սիմուլյացիոն մոդելավորումը և թվային կրթական գործիքների կիրառումը։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև ուսումնական նյութերի կառուցվածքը, դասընթացների պլանավորման սկզբունքները, ուսուցման արդյունավետության գնահատման չափանիշները և ուսանողների ինքնուրույն աշխատանքի կազմակերպման ձևերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տնտեսագիտական մտածողության ձևավորմանը, վերլուծական կարողությունների զարգացմանը և կրթության համապատասխանեցմանը աշխատաշուկայի ժամանակակից պահանջներին։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագիտական առարկաների դասախոսների, մեթոդիստների, կրթության կազմակերպիչների, հետազոտողների և ուսանողների համար՝ առաջարկելով ինչպես տեսական հիմքեր, այնպես էլ գործնական մեթոդական լուծումներ բարձրագույն կրթության ոլորտում։

Աշխատությունը նվիրված է I–III դասարաններում կարդալու հմտությունների ձևավորման և զարգացման գործընթացի ուսումնասիրությանը մայրենիի դասերի շրջանակում՝ ընդգծելով սկզբնական կրթության փուլում ընթերցանության դերի հիմնարար նշանակությունը երեխայի լեզվական և ճանաչողական զարգացման մեջ։ Հեղինակը վերլուծում է կարդալու ուսուցման հիմնական մեթոդները՝ հնչյունա-տառային վերլուծություն, վանկային ընթերցում, ամբողջական բառերի ընկալում և սահուն ընթերցանության ձևավորում, ինչպես նաև դրանց փուլային կիրառման առանձնահատկությունները։ Գրքում դիտարկվում են նաև ընթերցանության հմտությունների զարգացման հոգեբանամանկավարժական հիմքերը՝ ուշադրության կենտրոնացում, հիշողության զարգացում, ընկալման արագություն և տեքստի իմաստային ըմբռնում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցչի դերին՝ որպես ընթերցանության գործընթացի կազմակերպիչի, ինչպես նաև ուսումնական նյութերի ընտրության և մեթոդական բազմազանության ապահովման անհրաժեշտությանը։ Հեղինակը ներկայացնում է տարբեր վարժությունների համակարգեր և ուսուցման ինտերակտիվ մեթոդներ, որոնք նպաստում են աշակերտների ընթերցանության տեխնիկայի և տեքստի ըմբռնման կարողությունների աստիճանական զարգացմանը։ Աշխատությունը կարևոր է տարրական դասարանների ուսուցիչների, մեթոդիստների և կրթության ոլորտի հետազոտողների համար՝ առաջարկելով արդյունավետ մոտեցումներ կարդալու հմտությունների ձևավորման համար։

Այս աշխատությունը վերաբերում է ավագ դպրոցում անգլերենի հատկաբանությունների (մասնավորապես՝ լեզվական կառուցվածքների, քերականական և իմաստային առանձնահատկությունների) ուսուցման հիմնախնդիրներին՝ մանկավարժության, լեզվամեթոդիկայի և օտար լեզուների ուսուցման տեսության շրջանակում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել այն դժվարությունները, որոնց հանդիպում են աշակերտները անգլերենի հատկաբանությունների յուրացման գործընթացում, ինչպես նաև բացահայտել ուսուցման արդյունավետության բարձրացման մեթոդական ուղիները։ Ուսումնասիրվում են քերականական բարդ կառուցվածքների՝ ժամանակաձևերի, շարահյուսական կապերի, խոսքի մասերի գործառական կիրառությունների ընկալման առանձնահատկությունները, որոնք հաճախ դժվարություն են առաջացնում հայալեզու սովորողների համար։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցման մեթոդներին՝ հաղորդակցական մոտեցում, ինտերակտիվ վարժություններ, համեմատական լեզվաբանության տարրերի կիրառություն և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների օգտագործում դասավանդման գործընթացում։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է ուսուցչի դերը՝ որպես միջնորդ լեզվական գիտելիքի փոխանցման և աշակերտների մոտ լեզվական մտածողության ձևավորման գործընթացում, ինչպես նաև գնահատման համակարգի ազդեցությունը ուսուցման արդյունավետության վրա։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ լեզվի հատկաբանությունների ուսուցման կատարելագործումը նպաստում է ոչ միայն քերականական գիտելիքների ամրապնդմանը, այլ նաև խոսքային հմտությունների զարգացմանը և հաղորդակցական կարողությունների ձևավորմանը։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի օտար լեզուների ուսուցման մեթոդիկայի զարգացման համար՝ նպաստելով ավագ դպրոցում անգլերենի դասավանդման որակի բարձրացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է հայ ազգային և հոգևոր-կրթական մտքի կարևոր ներկայացուցիչներից մեկի՝ Մկրտիչ Խրիմյան մանկավարժական հայացքների և գործնական գործունեության համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով նրա դերը XIX դարի հայ կրթական համակարգի ձևավորման և ազգային ինքնագիտակցության բարձրացման գործընթացներում։ Գրքում վերլուծվում են Խրիմյանի գաղափարները կրթության նպատակների, դաստիարակության սկզբունքների, ազգային արժեքների փոխանցման և դպրոցական համակարգի կազմակերպման վերաբերյալ՝ ցույց տալով, թե ինչպես էր նա կապում կրթությունը ժողովրդի հոգևոր վերածննդի և հասարակական առաջընթացի հետ։ Հեղինակը դիտարկում է Խրիմյանի գործունեությունը որպես մանկավարժական մտքի և հասարակական ակտիվության միասնություն՝ ներառելով նրա հրապարակախոսական աշխատանքները, քարոզչական գործունեությունը և կրթական նախաձեռնությունները, որոնք ուղղված էին ազգային ինքնության պահպանմանը և զարգացմանը։ Ուսումնասիրության մեջ կարևորվում է նաև ժամանակի սոցիալ-քաղաքական պայմանների ազդեցությունը նրա մանկավարժական մոտեցումների ձևավորման վրա, ինչպես նաև նրա գաղափարների ազդեցությունը հետագա սերունդների կրթական և մշակութային մտածողության վրա։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, պատմաբանների, հայագիտական հետազոտողների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են հայ կրթության պատմությամբ և ազգային-մշակութային վերածննդի գործընթացներով։

Այս գիտական-մանկավարժական աշխատանքը նվիրված է ավագ դպրոցականների արժեքային կողմնորոշումների ձևավորման գործընթացի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով կրթական միջավայրի, ընտանիքի և սոցիալական ազդեցությունների փոխազդեցությունը։ Գրքում վերլուծվում են արժեքային համակարգի ձևավորման հոգեբանական հիմքերը՝ ներառյալ անձի ինքնագիտակցության զարգացումը, սոցիալականացման գործընթացները և բարոյական նորմերի յուրացումը դեռահասության տարիքում։ Հեղինակը ներկայացնում է ավագ դպրոցականների արժեքային կողմնորոշումների ձևավորման հիմնական ուղիները՝ կրթական ծրագրերի բովանդակության բարելավում, ուսուցչի դաստիարակչական դերը, արտադասարանային գործունեությունը և սոցիալ-հոգեբանական միջավայրի ազդեցությունը։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արժեքների ինտեգրման մեթոդներին ուսումնական գործընթացում, ինչպես նաև քննադատական մտածողության և ինքնուրույն դատողության զարգացմանը՝ որպես արժեքային համակարգի կայացման կարևոր նախապայմաններ։ Ներկայացվում են նաև գործնական առաջարկություններ՝ ուղղված դպրոցական միջավայրում արժեքային դաստիարակության արդյունավետ կազմակերպմանը և ուսումնական գործընթացի հումանիզացմանը։ Գիրքը օգտակար է մանկավարժների, հոգեբանների, կրթության ոլորտի մասնագետների, ուսանողների և դպրոցական դաստիարակության խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Проектирование образовательных программ в методике преподавания русского языка как иностранного աշխատությունը ռուսերենը որպես օտար լեզու (ՌՈՒԼ) դասավանդման մեթոդիկայի ոլորտի գիտամեթոդական ձեռնարկ է, որը կենտրոնանում է կրթական ծրագրերի նախագծման և կառուցման սկզբունքների վրա, այն ներկայացնում է ուսումնական նպատակների ձևակերպման, բովանդակության ընտրության և փուլային կազմակերպման մոտեցումները, ինչպես նաև լեզվական նյութի մակարդակային բաժանման մեթոդաբանությունը՝ սկսնակից մինչև առաջադեմ մակարդակներ, գիրքը անդրադառնում է կոմպետենցիաների վրա հիմնված ուսուցման մոդելներին, հաղորդակցական մոտեցմանը և գնահատման համակարգերի մշակմանը, միաժամանակ ընդգրկելով դասընթացների պլանավորման և ուսումնական արդյունքների չափման գործիքներ, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր լեզվաբանության, մանկավարժության և օտար լեզուների դասավանդման մասնագետների համար։

Այս թեման վերաբերում է լեզվաբանական և դիդակտիկ ուսումնասիրությանը, որտեղ «նախադասության անմիջական բաղադրիչների» (immediate constituents) մեթոդը դիտարկվում է որպես ուսումնական նյութ և կիրառվում է անգլերեն լեզվի ուսուցման գործընթացում՝ գյուղատնտեսական բովանդակությամբ տեքստերի հիման վրա։ Անմիջական բաղադրիչների վերլուծությունը կառուցվածքային լեզվաբանության մոտեցում է, որի նպատակն է նախադասությունը բաժանել հիերարխիկ կառուցվածքային մասերի՝ սկսած հիմնական խմբերից (subject, predicate) մինչև ավելի մանրամասն ստորաբաժանումներ, ինչը օգնում է հասկանալ քերականական հարաբերությունները և նախադասության կառուցվածքային տրամաբանությունը։ Ուսուցման գործընթացում այս մեթոդը հնարավորություն է տալիս ուսանողներին ավելի խորությամբ ընկալել անգլերենի շարահյուսությունը, զարգացնել վերլուծական մտածողությունը և ճիշտ կառուցել բարդ նախադասություններ։ Գյուղատնտեսական տեքստերի ընտրությունը որպես նյութ պայմանավորված է դրանց մասնագիտական բառապաշարի, տեղեկատվական հագեցվածության և իրական հաղորդակցական արժեքի բարձր մակարդակով, ինչը թույլ է տալիս համատեղել լեզվական ուսուցումը մասնագիտական գիտելիքների հետ։ Այս մոտեցման կիրառումը նպաստում է ինչպես լեզվական հմտությունների զարգացմանը, այնպես էլ մասնագիտական ընթերցանության և տեքստերի ըմբռնման կարողությունների ձևավորմանը, հատկապես ագրարային ոլորտի ուսանողների համար։

Այս մանկավարժական-մեթոդական ուսումնասիրությունը նվիրված է տրամաբանական խնդիրների կիրառմանը որպես կրտսեր դպրոցականների էվրիստիկական գործունեության և մաթեմատիկական մտածողության զարգացման արդյունավետ միջոցի։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են էվրիստիկական ուսուցման տեսական հիմքերը, խնդիրահեն ուսուցման սկզբունքները և դրանց դերը երեխաների ճանաչողական կարողությունների ձևավորման գործընթացում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է տրամաբանական խնդիրների տարբեր տեսակներ՝ համադրության, վերլուծության, դասակարգման, հաջորդականության և պատճառահետևանքային կապերի բացահայտման խնդիրներ, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը աշակերտների մտածողության ճկունության և ստեղծագործական մոտեցման զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցման մեթոդաբանությանը՝ խաղային մեթոդների, իրավիճակային խնդիրների, խմբային աշխատանքի և ինտերակտիվ ուսուցման կիրառմամբ։ Աշխատության մեջ վերլուծվում է նաև ուսուցչի դերը էվրիստիկական միջավայրի ձևավորման և աշակերտների ինքնուրույն որոնողական գործունեության խթանման գործընթացում։ Հետազոտության արդյունքները ցույց են տալիս, որ տրամաբանական խնդիրների համակարգված կիրառումը նպաստում է կրտսեր դպրոցականների մաթեմատիկական մտածողության զարգացմանը, խնդիրների լուծման հմտությունների կատարելագործմանը և ուսման նկատմամբ հետաքրքրության բարձրացմանը։ Աշխատությունը նախատեսված է տարրական դասարանների ուսուցիչների, մանկավարժների, մեթոդիստների և ուսանողների համար։

Այս աշխատությունը վերաբերում է սպորտային պարերում ֆիզիկական պատրաստության մեթոդիկայի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով մարզական պարերի տեխնիկական, ֆիզիկական և գեղարվեստական բաղադրիչների փոխկապակցվածությունը և դրանց զարգացման արդյունավետ ուղիները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել այն մեթոդները, որոնք ապահովում են պարողների ֆիզիկական պատրաստվածության բարձր մակարդակ՝ ներառյալ ուժի, դիմացկունության, ճկունության, կոորդինացիայի և հավասարակշռության զարգացումը, որոնք անհրաժեշտ են սպորտային պարերի տեխնիկապես բարդ շարժումների կատարման համար։ Ուսումնասիրվում են մարզման գործընթացի կառուցվածքային առանձնահատկությունները՝ ընդհանուր ֆիզիկական պատրաստություն, հատուկ ֆիզիկական պատրաստություն և տեխնիկական պատրաստություն, ինչպես նաև դրանց համադրության օպտիմալ հարաբերակցությունը մարզական ծրագրերում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում վարժությունների ընտրությանը և պարբերականությանը, մարմնի ֆունկցիոնալ հնարավորությունների զարգացմանը, վնասվածքների կանխարգելման մեթոդներին և վերականգնողական գործընթացներին։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է սպորտային պարերի բեմական արտահայտչականության և ֆիզիկական պատրաստվածության միջև կապը՝ ընդգծելով, որ բարձր տեխնիկական կատարողականությունը հնարավոր է միայն բավարար ֆիզիկական հիմքի առկայության դեպքում։ Միաժամանակ վերլուծվում է մարզչի դերը ուսուցման գործընթացի կազմակերպման և անհատական մոտեցումների կիրառման մեջ։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի սպորտային մանկավարժության և մարզական պատրաստության մեթոդիկայի համար՝ նպաստելով սպորտային պարերի մարզման համակարգի արդյունավետության բարձրացմանը։

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է մարդու ողնաշարի շարժունակության տարիքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրա կատարելագործման մեթոդիկային։ Գրքում ներկայացվում են ողնաշարի անատոմիական և կենսամեխանիկական հիմքերը, շարժունակության վրա ազդող գործոնները և տարիքային փոփոխությունների դինամիկան։ Հեղինակը վերլուծում է մանկական, դեռահասային, չափահաս և տարեց տարիքում ողնաշարի շարժունակության ցուցանիշների տարբերությունները՝ ընդգծելով մկանային-կապանային համակարգի դերը կեցվածքի և շարժողական ֆունկցիաների պահպանման գործում։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև ողնաշարի շարժունակության զարգացման և պահպանման մեթոդները՝ ներառյալ բուժական ֆիզկուլտուրայի վարժությունները, ձգման համակարգերը, շարժողական ռեժիմների կազմակերպումը և կանխարգելիչ միջոցառումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ճիշտ կեցվածքի ձևավորմանը, հիպոդինամիայի բացասական ազդեցության նվազեցմանը և ողնաշարի հիվանդությունների կանխարգելմանը։ Գիրքը նախատեսված է բժիշկների, վերականգնողական թերապևտների, ֆիզկուլտուրայի մասնագետների, մարզիչների, ուսանողների և առողջ ապրելակերպով հետաքրքրված ընթերցողների համար՝ առաջարկելով ինչպես տեսական, այնպես էլ գործնական մոտեցումներ ողնաշարի շարժունակության բարելավման համար։

Սույն աշխատանքը ներկայացնում է ռուսաց լեզվի պրոպեդևտիկ դասընթացի դերը որպես ապագա ուսուցչի մասնագիտական պատրաստության կարևոր բաղադրիչ, ընդգծելով լեզվական հմտությունների և գրական մշակույթի համալրման նշանակությունը մանկավարժի կրթության մեջ։ Աշխատությունը վերլուծում է դասընթացի կառուցվածքը, նպատակներն ու առաջադրանքները, ներառյալ խոսքի զարգացումը, դիդակտիկ նյութերի ճիշտ օգտագործումը, գրավոր և բանավոր հմտությունների ձևավորումը, ինչպես նաև լեզվաբանական գիտելիքների պրակտիկ կիրառությունը դասարանում։ Ուսումնասիրվում է, թե ինչպես պրոպեդևտիկ նյութերը նպաստում են մասնագիտական competencias-ի ձևավորմանը, ուսուցչի ունակությանը արդյունավետ հաղորդակցվել, կրթական գործընթացը կազմակերպել և ուսանողների մոտ հետաքրքրություն առաջացնել առարկայի նկատմամբ։ Աշխատանքը ներառում է մեթոդական մոտեցումներ, դասագրքային և ինտերակտիվ միջոցների օգտագործման օրինակներ, որոնք հնարավորություն են տալիս ապահովել ուսուցչի հետագա մասնագիտական գործունեության հաջողություն և ստեղծել ամուր լեզվական ու մանկավարժական հիմք։

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Երևանի թեմական հոգևոր դպրոցի դերին որպես 19-րդ դարի ազգային մշակույթի կարևոր կենտրոն՝ ընդգծելով նրա կրթական, հոգևոր և հասարակական ազդեցությունը հայ մշակութային կյանքի զարգացման վրա։ Դիտարկվում է դպրոցի գործունեությունը Ռուսական կայսրության վարչական և եկեղեցական համակարգերի պայմաններում, ինչպես նաև այն, թե ինչպես էր այն ծառայում ոչ միայն հոգևորականների պատրաստման, այլ նաև լայն իմաստով ազգային մտավորականության ձևավորման նպատակին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսումնական ծրագրերի բովանդակությանը, որտեղ համադրվում էին աստվածաբանական, լեզվական, պատմական և ընդհանուր կրթական առարկաները՝ նպաստելով աշակերտների համակողմանի կրթությանը և ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդմանը։ Աշխատանքում վերլուծվում է դպրոցի մշակութային ազդեցությունը՝ նրա շրջանավարտների մասնակցությունը հայկական մամուլի, կրթական հաստատությունների և հասարակական շարժումների զարգացման գործընթացներին, ինչպես նաև նրանց դերը ազգային վերածննդի գաղափարների տարածման մեջ։ Նշվում է նաև, որ թեմական դպրոցը դարձել էր կարևոր միջնորդ օղակ ավանդական եկեղեցական կրթության և ժամանակակից աշխարհիկ կրթական համակարգերի միջև՝ նպաստելով կրթական նոր մոդելների ձևավորմանը։ Ընդգծվում է, որ Երևանի թեմական հոգևոր դպրոցը ոչ միայն կրթական հաստատություն էր, այլ նաև գաղափարական կենտրոն, որտեղ ձևավորվում էին ազգային ինքնության, մշակութային շարունակականության և հասարակական առաջընթացի հիմքերը։

Այս աշխատությունը նվիրված է ռուսերենի ուսուցման գործընթացում քերականական կառուցվածքների ուսումնասիրման լեզվադիդակտիկ հիմունքներին՝ Հայաստանի Հանրապետության բուհերի հումանիտար մասնագիտությունների ուսանողների օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են օտար լեզվի քերականության ուսուցման տեսական և գործնական մոտեցումները, ինչպես նաև դրանց արդյունավետ կիրառումը բարձրագույն կրթության համակարգում։ Աշխատությունում դիտարկվում են ռուսերենի քերականական կառուցվածքների յուրացման առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով ուսանողների մայրենի լեզվի (հայերենի) ազդեցությունը և միջլեզվական միջամտության երևույթները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվադիդակտիկ սկզբունքներին՝ աստիճանականության, մատչելիության, գիտակցված ուսուցման և հաղորդակցական ուղղվածության ապահովմանը ուսումնական գործընթացում։ Վերլուծվում են քերականական նյութի ներկայացման տարբեր մեթոդներ՝ ավանդական և հաղորդակցական մոտեցումներ, ինչպես նաև ժամանակակից ինտերակտիվ տեխնոլոգիաների կիրառումը լեզվի ուսուցման մեջ։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև ուսանողների սխալների տիպաբանությունը, դրանց պատճառները և ուղղման մեթոդները՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել լեզվական կոմպետենցիայի մակարդակը։

Ստեղծագործությունը մեթոդական բնույթի ուսումնական ձեռնարկ է, որը նվիրված է մաթեմատիկայի ուսուցման գործընթացում գործնական աշխատանքների ճիշտ կազմակերպման սկզբունքներին, ձևերին և արդյունավետ կիրառման եղանակներին։ Այն ընդգծում է, որ մաթեմատիկայի ուսուցումը պետք է հիմնված լինի ոչ միայն տեսական գիտելիքների փոխանցման, այլ նաև գործնական հմտությունների զարգացման վրա՝ խնդիրների լուծման, տրամաբանական մտածողության և մոդելավորման միջոցով։ Նյութում ներկայացվում են տարբեր տեսակի գործնական առաջադրանքներ, դասի կազմակերպման ձևեր, խմբային և անհատական աշխատանքի մեթոդներ, ինչպես նաև գնահատման մոտեցումներ, որոնք օգնում են չափել սովորողների առաջընթացը։ Ընդհանուր առմամբ ձեռնարկը նպատակ ունի բարձրացնել մաթեմատիկայի ուսուցման արդյունավետությունը՝ ուսուցումը դարձնելով ավելի կիրառական, հետաքրքիր և սովորողների համար հասկանալի։

Այս աշխատանքը ներկայացնում է մասսայական գրադարանների կողմից ուսուցիչների հետ համագործակցության կազմակերպման մեթոդական հիմքերը՝ ընդգծելով գրադարանի որպես կրթական և տեղեկատվական կենտրոնի դերը։ Նյութում վերլուծվում են ուսուցիչների տեղեկատվական կարիքները, մասնագիտական զարգացման աջակցման ձևերը և գրադարանային ծառայությունների արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունները ուսուցման գործընթացում։ Աշխատությունը մանրամասն ներկայացնում է մեթոդական ուղեցույցներ՝ թեմատիկ ցուցահանդեսների կազմակերպման, գրականության ընտրության և տրամադրման, տեղեկատվական օրերի, սեմինարների և քննարկումների անցկացման համար։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև նոր տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառմանը՝ էլեկտրոնային գրադարանների, տվյալների բազաների և առցանց ռեսուրսների միջոցով ուսուցիչների աշխատանքի աջակցման գործում։ Նյութը նախատեսված է գրադարանավարների և կրթական ոլորտի մասնագետների համար՝ նպաստելով դպրոցների և գրադարանների միջև համագործակցության խորացմանը և ուսուցման որակի բարձրացմանը։

Այս թեման վերաբերում է անգլերեն ճարտարապետաշինարարական տերմինաբանության ընտրության սկզբունքներին և դրա ուսուցման ռազմավարություններին՝ համակարգչային տեխնոլոգիաների կիրառմամբ, որտեղ ուսումնասիրվում է մասնագիտական լեզվի յուրացման գործընթացը՝ ուղղված ճարտարապետության և շինարարության ոլորտի ուսանողների և մասնագետների լեզվական ու մասնագիտական կոմպետենցիաների զարգացմանը։ Հետազոտության մեջ դիտարկվում են տերմինների ընտրության հիմնական սկզբունքները՝ հաճախականություն, կիրառական նշանակություն, միջազգային ստանդարտներին համապատասխանություն, ինչպես նաև մասնագիտական հաղորդակցության մեջ դրանց գործառական կարևորությունը։ Միաժամանակ ընդգծվում է ուսուցման գործընթացի արդյունավետ կազմակերպման անհրաժեշտությունը՝ օգտագործելով թվային և համակարգչային տեխնոլոգիաներ, ինչպիսիք են էլեկտրոնային ուսուցման հարթակները, ինտերակտիվ բառարանները, CAD և BIM ծրագրերի ինտեգրված ուսումնական մոդուլները, ինչպես նաև մուլտիմեդիա նյութերը, որոնք նպաստում են տերմինների տեսողական և գործնական ընկալմանը։ Հետազոտությունը նաև անդրադառնում է ուսուցման ռազմավարություններին՝ ներառյալ կոմունիկատիվ մոտեցումը, նախագծային ուսուցումը, դեպքերի վերլուծությունը և համագործակցային ուսուցումը, որոնք թույլ են տալիս ուսանողներին կիրառել տերմինաբանությունը իրական մասնագիտական իրավիճակներում։ Ընդգծվում է, որ համակարգչային տեխնոլոգիաների կիրառումը ոչ միայն բարձրացնում է ուսուցման արդյունավետությունը, այլ նաև նպաստում է ինքնուրույն ուսումնառությանը, լեզվական ճշգրտությանը և մասնագիտական հաղորդակցման կարողությունների զարգացմանը։

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է ռուսերենի ուղղագրության ինտենսիվ ուսուցման մեթոդական հիմքերը նախնական փուլում՝ կենտրոնանալով նախաբուհական կրթության կենտրոնների (ՑԴՕ) ուսումնական գործընթացի վրա։ Նյութում վերլուծվում են ուղղագրական հմտությունների ձևավորման հիմնական սկզբունքները՝ կանոնների աստիճանական յուրացում, վարժությունների համակարգված կիրառություն և սխալների կանխարգելման մեթոդներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինտենսիվ ուսուցման առանձնահատկություններին, որտեղ ուսուցման կարճ ժամանակահատվածում կիրառվում են խտացված, նպատակային և գործնական մոտեցումներ՝ ուղղված ուղղագրական ավտոմատիզմի ձևավորմանը։ Աշխատությունը ներկայացնում է նաև տարբեր մեթոդական հնարքներ՝ թելադրություններ, փոխադարձ ստուգում, ինտերակտիվ վարժություններ և լեզվական խաղեր, որոնք նպաստում են սովորողների ակտիվ ներգրավվածությանը և նյութի ավելի արագ յուրացմանը։ Քննարկվում է նաև սխալների վերլուծության դերը ուսուցման գործընթացում՝ որպես արդյունավետ գործիք լեզվական հմտությունների ամրապնդման համար։

Աշխատությունը նվիրված է անգլերենի՝ որպես երկրորդ օտար լեզվի, բայական ժամանակաձևերի ուսուցման մեթոդների և գործընթացների ուսումնասիրությանը բարձրագույն դպրոցում։ Գրքում ներկայացվում են բայական ժամանակների դասակարգման, կիրառման և ձևավորման կանոնները, ուսուցման նյութերի և վարժությունների կառուցվածքը, ինչպես նաև ժամանակի առարկայական ընկալումն ուսանողների շրջանում։ Հեղինակը վերլուծում է ժամանակաձևերի ուսուցման արդյունավետ մեթոդները՝ ներառելով լեզվաբանական, ճանաչողական և կիրառական մոտեցումներ, որոնք նպաստում են ուսանողների լեզվաբանական հմտությունների զարգացմանը և խոսքի ճշգրտությանը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են ուսուցման փուլային մոդելները, ուսանողական գրագիտության, սխալների վերլուծության և ուսումնառության անհատականացման գործոնները, ինչպես նաև ժամանակի և կողմնորոշման պատկերացումների զարգացումը լեզվի ներգործությամբ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է լեզվաբանների, մանկավարժների, ուսուցիչների և վերապատրաստման ծրագրերի մշակողների համար՝ նպաստելով անգլերենի ուսուցման գործընթացի արդյունավետության բարձրացմանը և բայական համակարգի ընկալման խորացմանը բարձրագույն դպրոցի ուսանողների մոտ։

Գիրքը նվիրված է անգլերենի մասնագիտական կողմնորոշման դասընթացներում միջմշակութային հաղորդակցման հմտությունների ձևավորման և զարգացման խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքում ներկայացվում են օտար լեզվի ուսուցման ժամանակակից մոտեցումները, որոնցում լեզվական գիտելիքների հետ մեկտեղ կարևոր դեր է տրվում մշակութային ընկալումների, հաղորդակցական վարքագծի և տարբեր մշակույթների ներկայացուցիչների միջև արդյունավետ փոխգործակցության կարողությունների ձևավորմանը։ Հեղինակը վերլուծում է միջմշակութային հաղորդակցության տեսական հիմքերը, դրա նշանակությունը մասնագիտական գործունեության մեջ և անգլերենի ուսուցման գործընթացում կիրառվող մեթոդներն ու տեխնոլոգիաները։ Գրքում ուսումնասիրվում են ուսումնական նյութերի ընտրության, մասնագիտական թեմաների ներառման, իրավիճակային առաջադրանքների, երկխոսությունների և գործնական վարժությունների կիրառման հնարավորությունները՝ սովորողների հաղորդակցական և մշակութային իրազեկությունը բարձրացնելու նպատակով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հմտություններին, որոնք անհրաժեշտ են միջազգային միջավայրում մասնագիտական շփումներ իրականացնելու համար՝ ներառյալ մշակութային տարբերությունների ըմբռնումը, հաղորդակցական ռազմավարությունների ընտրությունը, լեզվական նրբությունների ընկալումը և մասնագիտական բառապաշարի արդյունավետ կիրառումը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի օտար լեզուների դասավանդման մեթոդիկայի զարգացման համար և առաջարկում է գործնական մոտեցումներ՝ ուղղված ուսանողների մասնագիտական հաղորդակցական կարողությունների կատարելագործմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել անգլերենի դասախոսների, լեզվաբանների, մանկավարժների, կրթության ոլորտի մասնագետների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են լեզվի ուսուցման միջոցով միջմշակութային կարողությունների ձևավորմամբ։

Սա մանկավարժական գիտական աշխատանք է, որը նվիրված է տարրական դասարանների աշակերտների բառապաշարի զարգացման և հարստացման մեթոդական ուղիների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ քննարկվում է լեզվական կարողությունների ձևավորման գործընթացը վաղ դպրոցական տարիքում, բառապաշարի ընդլայնման դերը խոսքի զարգացման, մտածողության հստակության և հաղորդակցական հմտությունների ձևավորման գործում։ Վերլուծվում են ուսուցման տարբեր մեթոդներ՝ ընթերցանության, խոսքային վարժությունների, խաղային գործունեության, պատկերազարդ նյութերի և ստեղծագործական առաջադրանքների կիրառմամբ բառապաշարի ակտիվացման և ամրապնդման նպատակով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում աշակերտակենտրոն մոտեցումներին, անհատական առանձնահատկությունների հաշվառմանը և ուսուցման գործընթացում լեզվական միջավայրի ստեղծման կարևորությանը։ Աշխատությունը նաև ներկայացնում է գործնական մեթոդական առաջարկություններ ուսուցիչների համար, որոնք ուղղված են դասավանդման արդյունավետության բարձրացմանը և աշակերտների խոսքի մշակույթի զարգացմանը։ Այն կարևոր նշանակություն ունի մանկավարժության, լեզվամեթոդիկայի և տարրական կրթության ոլորտներում՝ նպաստելով երեխաների լեզվական զարգացման որակի բարձրացմանը։

Այս գիտամեթոդական ուսումնասիրությունը նվիրված է օլիմպիական շարժման էությանը, զարգացման հիմնական փուլերին և երիտասարդ մարզիկների օլիմպիական կրթության մեթոդիկայի ձևավորման խնդիրներին։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են օլիմպիզմի գաղափարական հիմքերը, նրա դաստիարակչական նշանակությունը և սպորտի միջոցով համամարդկային արժեքների տարածման դերը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է երիտասարդ մարզիկների կրթական գործընթացում օլիմպիական գաղափարների ինտեգրման մեթոդները՝ ընդգծելով բարոյական դաստիարակության, թիմային համագործակցության, առողջ մրցակցության և սպորտային էթիկայի ձևավորման կարևորությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսումնական ծրագրերի կառուցվածքին, մարզիչների դերին, ոչ ֆորմալ կրթական մեթոդներին և հոգեբանական պատրաստվածության զարգացման միջոցներին։ Աշխատությունը համադրում է մանկավարժական, սպորտային և հոգեբանական մոտեցումներ՝ առաջարկելով գործնական ուղիներ երիտասարդ մարզիկների համակողմանի զարգացման և օլիմպիական արժեքների ձևավորման համար։ Այն օգտակար է մարզիչների, սպորտային մանկավարժների, ֆիզիկական կուլտուրայի մասնագետների և սպորտային կրթության ոլորտի հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է դպրոցական կրթության համակարգում ռուսերեն լեզվի ուսուցման ընթացքում թեստերի նախագծման և կիրառման համակարգի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով գնահատման ժամանակակից մեթոդների դերը ուսուցման արդյունավետության բարձրացման գործում։ Հեղինակը վերլուծում է թեստավորման տեսական հիմքերը՝ ներառյալ գիտելիքների, լեզվական հմտությունների և հաղորդակցական կարողությունների չափման սկզբունքները։ Գրքում դիտարկվում են թեստերի կառուցման հիմնական տեսակները՝ ընտրովի պատասխաններով, բաց հարցերով, համապատասխանեցման և իրավիճակային առաջադրանքներով, ինչպես նաև դրանց կիրառման մեթոդաբանությունը ուսուցման տարբեր փուլերում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում թեստերի վալիդության, հուսալիության և օբյեկտիվության ապահովման հարցերին՝ որպես արդյունավետ գնահատման հիմնական չափանիշներ։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև համակարգային թեստավորման կիրառումը որպես ուսուցման գործընթացի կարգավորման և հետադարձ կապի ապահովման միջոց։ Աշխատությունը ընդգծում է, որ թեստերի գիտականորեն հիմնավորված կիրառումը նպաստում է աշակերտների լեզվական կարողությունների զարգացմանը, ուսուցման անհատականացմանը և կրթական որակի բարձրացմանը։ Այն օգտակար է ռուսերենի ուսուցիչների, մեթոդիստների և մանկավարժական հետազոտությունների ոլորտի մասնագետների համար։

Работа посвящена исследованию роли межпредметных связей в повышении эффективности языкового обучения в высшей педагогической школе и рассматривает их как важный дидактический ресурс, способствующий интеграции знаний из различных учебных дисциплин и формированию у студентов более целостного и системного понимания языка как средства профессиональной и научной коммуникации. В исследовании анализируется, каким образом включение элементов психологии, педагогики, методики преподавания, культурологии и профильных предметов в процесс языкового обучения способствует развитию коммуникативной компетенции, расширению словарного запаса, улучшению навыков академического письма и устной речи, а также повышению мотивации студентов к изучению языка. Особое внимание уделяется тому, что межпредметная интеграция позволяет моделировать реальные профессиональные ситуации, в которых будущие педагоги используют язык как инструмент обучения и взаимодействия, что делает процесс обучения более практико-ориентированным и эффективным. Также рассматриваются методические подходы к реализации межпредметных связей, включая проектную деятельность, проблемное обучение и использование аутентичных материалов из разных областей знаний, что способствует развитию критического мышления и самостоятельности студентов.

Աշխատությունը նվիրված է սովորողների ռազմահայրենասիրական դաստիարակության կատարելագործման ուղիների և միջոցների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով ազգային ինքնագիտակցության, քաղաքացիական պատասխանատվության և հայրենասիրական արժեքների ձևավորման կարևորությունը հանրակրթական համակարգում։ Վերլուծվում են ռազմահայրենասիրական դաստիարակության բովանդակային բաղադրիչները, դրանց ինտեգրումը ուսումնական գործընթացում, արտադասարանական և արտադպրոցական միջոցառումների դերը աշակերտների արժեքային համակարգի ձևավորման գործում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ինտերակտիվ մեթոդների, նախագծային ուսուցման, պատմամշակութային նյութերի և հայրենագիտական ծրագրերի կիրառմանը՝ որպես դաստիարակչական գործընթացի արդյունավետ գործիքներ։ Ուսումնասիրությունը նաև գնահատում է դպրոց-համայնք համագործակցության, զինվորական-հայրենասիրական կազմակերպությունների և հասարակական նախաձեռնությունների ազդեցությունը ռազմահայրենասիրական դաստիարակության համակարգի զարգացման վրա։ Աշխատությունը ներկայացնում է մեթոդական առաջարկություններ, որոնք կարող են նպաստել սովորողների արժեքային կողմնորոշման ձևավորմանը և ազգային ինքնության ամրապնդմանը։

Աշխատությունը նվիրված է տարրական դպրոցում սովորողների գիտելիքների գնահատման համակարգի բարեփոխման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով գնահատման ժամանակակից մանկավարժական մոտեցումների կարևորությունը կրթության որակի բարձրացման գործընթացում։ Վերլուծվում են ավանդական և ձևավորող գնահատման համակարգերի առանձնահատկությունները, դրանց ազդեցությունը աշակերտների ուսումնական մոտիվացիայի, ինքնուրույնության և ճանաչողական զարգացման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գնահատման չափանիշների թափանցիկությանը, անհատական մոտեցման կիրառմանը, ինչպես նաև ուսուցչի հետադարձ կապի դերին ուսումնական գործընթացում։ Ուսումնասիրությունը նաև քննարկում է կոմպետենտությունների վրա հիմնված գնահատման մոդելները և դրանց ներդրման հնարավորությունները ՀՀ հանրակրթական համակարգում։ Աշխատությունը ներկայացնում է մեթոդական առաջարկություններ, որոնք կարող են նպաստել գնահատման համակարգի արդիականացմանը և տարրական կրթության արդյունավետության բարձրացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է ակրոբատիկական պարապմունքների ազդեցության ուսումնասիրությանը թույլ տեսողություն ունեցող երեխաների տեսողական ֆունկցիաների և ընդհանուր հոգեֆիզիկական զարգացման վրա՝ ընդգծելով շարժողական ակտիվության դերը վերականգնողական գործընթացներում։ Վերլուծվում են հատուկ ընտրված ակրոբատիկական վարժությունների ազդեցությունը տեսողական համակարգի ֆունկցիոնալ վիճակի, աչք-ձեռք կոորդինացիայի, տարածական կողմնորոշման և նյարդամկանային կապերի զարգացման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մարզական բեռնվածության դոզավորման, անվտանգության ապահովման և տարիքային առանձնահատկությունների հաշվառման սկզբունքներին՝ հատուկ կրթական կարիքներ ունեցող երեխաների հետ աշխատանքում։ Ուսումնասիրությունը նաև գնահատում է շարժողական ակտիվության և տեսողական ընկալման փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև ակրոբատիկական վարժությունների ներդրման արդյունավետությունը վերականգնողական և ադապտիվ ֆիզիկական դաստիարակության ծրագրերում։ Աշխատությունը ներկայացնում է գործնական առաջարկություններ, որոնք կարող են նպաստել թույլ տեսնող երեխաների ֆիզիկական զարգացման, սոցիալական ինտեգրման և կյանքի որակի բարելավմանը։

Այս աշխատանքը նվիրված է գեղարվեստական ընկալման ձևավորման և զարգացման հոգեբանական ու մանկավարժական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը, որտեղ դիտարկվում է, թե ինչպես է անհատը ընկալում, մեկնաբանում և ներքինացնում արվեստի ստեղծագործությունները կրթական և մշակութային միջավայրում։ Հեղինակը վերլուծում է ընկալման գործընթացի հիմնական բաղադրիչները՝ զգայական-ընկալողական, ճանաչողական, հուզական և արժեքային մակարդակները՝ ընդգծելով դրանց փոխկապակցվածությունը և համաժամանակյա զարգացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գեղարվեստական մտածողության ձևավորմանը, ստեղծագործական երևակայության զարգացմանը և էսթետիկական զգացողության խորացմանը, որոնք միասին ապահովում են արվեստի լիարժեք ընկալում։ Աշխատությունը նաև ուսումնասիրում է մանկավարժական այն պայմանները, որոնք նպաստում են գեղարվեստական ընկալման արդյունավետ ձևավորմանը՝ ներառյալ ուսուցման մեթոդների բազմազանությունը, ինտերակտիվ մոտեցումները, արվեստի գործերի համատեքստային մեկնաբանությունը և սովորողի ակտիվ ներգրավվածությունը ստեղծագործական գործընթացում։ Ներկայացվում է ուսուցչի դերի կարևորությունը որպես միջնորդի, ով ուղղորդում է աշակերտի ընկալումը և նպաստում է նրա գեղագիտական ճաշակի ձևավորմանը։

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է հանրահաշվի ուսուցման գիտամեթոդական հիմունքներին՝ ընդգծելով մաթեմատիկական կրթության տեսական հիմքերի և դասավանդման պրակտիկ մոտեցումների փոխկապակցվածությունը։ Նյութում վերլուծվում են հանրահաշվի ուսուցման հիմնական նպատակներն ու խնդիրները՝ տրամաբանական մտածողության զարգացում, մաթեմատիկական լեզվի ձևավորում, աբստրակցիայի և ընդհանրացման կարողությունների զարգացում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցման մեթոդներին և ձևերին՝ խնդրակենտրոն ուսուցում, աստիճանական բարդացում, տեսական նյութի և կիրառական խնդիրների համադրություն, ինչպես նաև աշակերտների ինքնուրույն աշխատանքը խթանող մոտեցումներ։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է ուսումնական նյութի կառուցվածքային կազմակերպման կարևորությունը՝ ալգեբրայական հասկացությունների ձևավորման փուլայնությունը, վարժությունների համակարգված ընտրությունը և ուսուցման արդյունքների գնահատման չափանիշները։ Միաժամանակ դիտարկվում են ժամանակակից մանկավարժական տեխնոլոգիաների կիրառման հնարավորությունները՝ ներառյալ տեղեկատվական միջոցները և ինտերակտիվ ուսուցման գործիքները, որոնք նպաստում են հանրահաշվի ավելի արդյունավետ յուրացմանը։

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է հանրակրթական դպրոցի միջին և ավագ դասարաններում գրականության տեսության ուսուցման մեթոդական կազմակերպման խնդիրներին՝ ընդգծելով տեսական գիտելիքների դերը գրական տեքստերի ընկալման, վերլուծության և քննադատական մտածողության զարգացման գործընթացում։ Աշխատությունում դիտարկվում է, թե ինչպես են գրականագիտական հիմնական հասկացությունները՝ ժանր, սյուժե, կերպար, գաղափար, կոմպոզիցիա և գեղարվեստական միջոցներ, աստիճանաբար ներմուծվում ուսումնական ծրագրում և հարմարեցվում աշակերտների տարիքային առանձնահատկություններին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցման մեթոդներին, որոնք խթանում են ակտիվ քննարկումը, համեմատական վերլուծությունը և ստեղծագործական մեկնաբանությունը՝ թույլ տալով աշակերտներին ոչ միայն վերարտադրել, այլև հասկանալ գրական երևույթների ներքին կառուցվածքը։ Քննարկվում են նաև ուսուցչի դերի առանձնահատկությունները՝ որպես ուղղորդող և միջնորդող գործիչ, որը նպաստում է տեսական նյութի հասանելի և հետաքրքիր մատուցմանը։ Աշխատությունում ընդգծվում է, որ գրականության տեսության արդյունավետ ուսուցումը նպաստում է աշակերտների լեզվամտածողության զարգացմանը, ընթերցանության մշակույթի ձևավորմանը և գրականության նկատմամբ խորացված հետաքրքրության առաջացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է մանկավարժական գործընթացի սուբյեկտների՝ ուսուցիչների, աշակերտների, ծնողների և դպրոցի վարչական անձնակազմի համագործակցության ձևերի և մեթոդների ուսումնասիրությանը ներդպրոցական կառավարման համակարգի շրջանակում։ Հեղինակը վերլուծում է համագործակցային կառավարման ժամանակակից մոտեցումները՝ ընդգծելով կրթական գործընթացի արդյունավետ կազմակերպման համար բոլոր մասնակիցների ակտիվ ներգրավման անհրաժեշտությունը։ Գրքում դիտարկվում են դպրոցի կառավարման կառուցվածքային առանձնահատկությունները, հաղորդակցական կապերի կազմակերպման ձևերը և որոշումների ընդունման մասնակցային մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցիչ-աշակերտ-ծնող համագործակցության արդյունավետ մոդելներին, թիմային աշխատանքի կազմակերպմանը և կրթական միջավայրի բարելավման միջոցներին։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև համագործակցության խթանման գործիքներ՝ ներառյալ խորհրդակցությունները, համատեղ նախագծերը, ծնողական ներգրավման ձևերը և տեղեկատվական հաղորդակցության միջոցները։ Աշխատությունը ընդգծում է ներդպրոցական կառավարման ժողովրդավարացման, թափանցիկության և արդյունավետության բարձրացման անհրաժեշտությունը՝ որպես կրթության որակի բարելավման կարևոր պայման։ Այն օգտակար է դպրոցների տնօրենների, մանկավարժների, կրթության կազմակերպիչների և կրթական կառավարման ոլորտի հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է հատուկ (օժանդակ) դպրոցներում սովորող աշակերտների սոցիալ-կենցաղային հմտությունների ձևավորման գործընթացի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով նրանց ինքնուրույն կյանքի և սոցիալական ինտեգրման ապահովման մանկավարժական պայմանները։ Գրքում վերլուծվում են այն տեսական և գործնական մոտեցումները, որոնք կիրառվում են մտավոր կամ զարգացման առանձնահատկություններ ունեցող երեխաների կրթության և դաստիարակության գործընթացում՝ նպատակ ունենալով ձևավորել առօրյա կյանքում անհրաժեշտ ինքնասպասարկման, հաղորդակցման և սոցիալական վարքի հմտություններ։ Հեղինակը ներկայացնում է ուսումնական և դաստիարակչական աշխատանքի կազմակերպման առանձնահատկությունները հատուկ դպրոցներում, ուսուցման անհատականացված մեթոդները, ինչպես նաև գործնական վարժությունների և իրավիճակային ուսուցման դերը հմտությունների ամրապնդման գործում։ Ուշադրություն է դարձվում նաև ընտանիքի և դպրոցի համագործակցության նշանակությանը, սոցիալական միջավայրի ազդեցությանը և վերականգնողական մանկավարժության սկզբունքների կիրառմանը։ Աշխատությունում քննարկվում են աշակերտների ինքնուրույնության աստիճանի բարձրացման ուղիները, հարմարվողական վարքի ձևավորումը և հասարակության մեջ նրանց ներառման արդյունավետ մեխանիզմները։ Ներկայացված են նաև գործնական առաջարկություններ մանկավարժների համար՝ ուղղված ուսուցման գործընթացի արդյունավետության բարձրացմանը և հատուկ կրթական կարիքներ ունեցող երեխաների սոցիալական հմտությունների կայուն զարգացման ապահովմանը։

Այս աշխատությունը վերաբերում է բասկետբոլում գնդակի նետումների (բասկետբոլային շոթերի) կատարման արդյունավետության բարձրացման ուղիների ուսումնասիրությանը՝ սպորտային մանկավարժության, մարզական պատրաստության և կենսամեխանիկայի տեսանկյունից։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն գործոնները, որոնք ազդում են նետումների ճշգրտության, կայունության և արդյունավետության վրա խաղային տարբեր իրավիճակներում, ինչպես նաև մշակել մարզման մեթոդներ, որոնք նպաստում են այդ ցուցանիշների բարելավմանը։ Ուսումնասիրվում են նետման տեխնիկական բաղադրիչները՝ մարմնի դիրքավորում, ձեռքերի և ոտքերի կոորդինացիա, ուժի բաշխում, ռիթմ և շարժման ճշգրտություն, որոնք միասին ապահովում են հաջող շոթի իրականացումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև հոգեբանական գործոններին՝ կենտրոնացում, խաղային սթրեսի հաղթահարում, արագ որոշումների ընդունում և մրցակցային իրավիճակներում կայունություն, որոնք զգալի ազդեցություն ունեն նետման արդյունքի վրա։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են մարզման գործընթացի կատարելագործման տարբեր մոտեցումներ՝ կրկնվող վարժություններ, տեխնիկական սխալների վերլուծություն, վիդեո-անալիզ, ինչպես նաև ֆիզիկական պատրաստության մասնագիտացված ծրագրեր՝ ուղղված ուժի, արագության և դիմացկունության զարգացմանը։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի բասկետբոլային մարզումների արդյունավետության բարձրացման, մարզիկների տեխնիկական հմտությունների կատարելագործման և մրցակցային արդյունքների բարելավման համար։

Տեսողության խանգարումներով նախադպրոցականների տարածական կողմնորոշման կարողությունների ձևավորումն ընտանիքում Այս աշխատանքը նվիրված է տեսողության խանգարում ունեցող նախադպրոցական երեխաների տարածական կողմնորոշման ունակությունների զարգացման գործընթացին՝ ընտանիքում կիրառվող մեթոդների և ռազմավարությունների միջոցով։ Նյութում վերլուծվում են երեխաների տեսողական, լսողական և հպողական զգայական համակարգերի ինտեգրումը՝ տարածական ընկալման ձևավորման համար, ընտանեկան միջավայրի նշանակությունը ուսուցման գործընթացում և ծնողների ներգրավվածությունը։ Աշխատությունը ներկայացնում է տարբեր խաղային և ուսումնաօժանդակ տեխնիկայի կիրառումը, որոնք նպաստում են երեխաների ուղղահայաց և հորիզոնական կողմնորոշմանը, առարկաների և տարածության հարաբերությունների ընկալմանը, ինչպես նաև շարժումների վերահսկմանը։ Կից քննարկվում են անհատական մոտեցումների կարևորությունը՝ հաշվի առնելով երեխայի տեսողության խանգարման աստիճանը, զարգացման առանձնահատկությունները և ընտանեկան ռեսուրսները։ Աշխատությունը ընդգծում է ընտանիքի ու ծնողների ներգրավվածության դերը երեխաների ինքնուրույնության, վստահության և սոցիալական հմտությունների զարգացման մեջ, ինչը նպաստում է մանկապատանեկան զարգացման համապարփակությանը և կրթության արդյունավետությանը։

Այս աշխատությունը նվիրված է Մանուել Քաջունու մանկավարժական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով նրա ներդրումը կրթական մտքի զարգացման, ուսուցման մեթոդաբանության և դաստիարակչական համակարգի ձևավորման մեջ։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են Քաջունու մանկավարժական հայացքները, նրա մոտեցումները ուսուցման կազմակերպման, աշակերտի անհատական զարգացման և արժեքային դաստիարակության վերաբերյալ։ Դիտարկվում են նրա գործունեության պատմական-կրթական համատեքստը, կրթական հաստատություններում իրականացված նախաձեռնությունները և մանկավարժական գաղափարների կիրառական նշանակությունը։